Από την πρόσβαση στη συνέχεια της φροντίδας: όταν η πλοήγηση γίνεται μέρος της λύσης

Από την πρόσβαση στη συνέχεια της φροντίδας: όταν η πλοήγηση γίνεται μέρος της λύσης

Γιατί τα συστήματα υγείας χρειάζονται διαδρομές και όχι μόνο πιλοτικές λύσεις

Μια εξέταση δεν είναι θεραπεία. Μια παραπομπή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο άνθρωπος θα φτάσει στη φροντίδα που χρειάζεται. Και μια επιτυχημένη πιλοτική εφαρμογή δεν αρκεί για να αποδείξει ότι ένα σύστημα μπορεί να λειτουργήσει για όλους.

Αυτό είναι το βασικό μήνυμα του πρόσφατου άρθρου του Gaurav Ghewade στο World Economic Forum, “Why healthcare systems need pathways, not just pilots”. Το πραγματικό ζητούμενο, σύμφωνα με την ανάλυση, δεν είναι μόνο αν ένας άνθρωπος μπορεί να εισέλθει στο σύστημα υγείας, αλλά αν το σύστημα μπορεί να τον υποστηρίξει σε ολόκληρη τη διαδρομή που ακολουθεί.

Το 2023 περίπου 4,6 δισεκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εξακολουθούσαν να μην καλύπτονται πλήρως από βασικές υπηρεσίες υγείας. Παράλληλα, τα χρόνια νοσήματα, μεταξύ των οποίων και ο καρκίνος, απαιτούν κάτι περισσότερο από μία μεμονωμένη παρέμβαση: χρειάζονται συνέχεια, επαναλαμβανόμενη επαφή με υπηρεσίες, παρακολούθηση και οργανωμένη υποστήριξη.

Το κρίσιμο ερώτημα επομένως είναι:

Τι συμβαίνει μετά το πρώτο βήμα;

Γνωρίζει ο άνθρωπος πού πρέπει να απευθυνθεί; Κατανοεί τις διαδικασίες; Γνωρίζει τα δικαιώματα και τις παροχές που μπορεί να δικαιούται; Μπορεί να βρει την κατάλληλη υπηρεσία; Υπάρχει μια σαφής διαδρομή ή καλείται να κινηθεί μόνος του μέσα σε ένα πολύπλοκο σύστημα;

Ιδιαίτερα στην εμπειρία του καρκίνου, η διαδρομή δεν περιορίζεται στη διάγνωση και στη θεραπεία. Περιλαμβάνει παράλληλα διοικητικά ζητήματα, κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, οικονομικές και ασφαλιστικές παροχές, πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, φροντιστές και επιστροφή στην καθημερινότητα.

Γι’ αυτό η πλοήγηση αποτελεί ουσιαστικό μέρος μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης.

Από την πληροφορία στην πράξη: η ΜΥΡΤΩ

Σε αυτή την ανάγκη έρχεται να απαντήσει η ΜΥΡΤΩ – Πλοηγός Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Κάπα3.

Η ΜΥΡΤΩ δεν αντικαθιστά τον γιατρό ή τον επαγγελματία υγείας και δεν παρέχει θεραπευτικές αποφάσεις. Στόχος της είναι να βοηθά τους ανθρώπους που βιώνουν τον καρκίνο και τους φροντιστές τους να βρίσκουν αξιόπιστη και κατανοητή πληροφορία, να γνωρίζουν καλύτερα τα δικαιώματα και τις διαθέσιμες παροχές τους, να εντοπίζουν υπηρεσίες και να μπορούν να προχωρούν στο επόμενο πρακτικό βήμα.

Το Κάπα3 έχει ήδη τοποθετήσει τη ΜΥΡΤΩ στο πεδίο της ψηφιακής πλοήγησης, της κοινωνικής προσβασιμότητας και της ενδυνάμωσης των ογκολογικών ασθενών.

Γιατί η πρόσβαση είναι μόνο η αρχή.

Το πραγματικό ζητούμενο είναι κανένας άνθρωπος να μη χάνεται ανάμεσα στα βήματα της διαδρομής του.

Η ανάπτυξη της ΜΥΡΤΩ πραγματοποιείται με την υποστήριξη του ΤΙΜΑ Κοινωφελούς Ιδρύματος, Ιδρυτικού Χορηγού της ΜΥΡΤΩ

και την πολύτιμη αξιοπιστία της SimasiaAI https://simasiaai.gr/

Μάθετε περισσοτερα :

https://www.kapa3.gr/ploigos-ygeias-myrto/

Μάθετε περισσοτερα για το ΚΑΠΑ3

https://www.kapa3.gr/about-k3/diafaneia/

Πηγή

Gaurav Ghewade, Why healthcare systems need pathways, not just pilots, World Economic Forum, 21 Αυγούστου 2026.

Σύγχρονη Ογκολογία: Όταν η επιβίωση δεν είναι αρκετή

Νέες θεραπείες, «κρυφές» επιπτώσεις και η ανάγκη να αξιολογούμε όχι μόνο πόσο, αλλά και πώς ζει ο ασθενής

Η σύγχρονη ογκολογία αλλάζει με πρωτοφανή ταχύτητα. Ανοσοθεραπείες, συζευγμένα αντισώματα-φάρμακα (antibody–drug conjugates, ADCs), διειδικά αντισώματα (bispecific antibodies) και νέες στοχευμένες θεραπείες δημιουργούν θεραπευτικές δυνατότητες που μέχρι πριν από λίγα χρόνια δεν υπήρχαν.

Οι θεραπείες γίνονται ολοένα πιο εξατομικευμένες, προσαρμοσμένες στα βιολογικά και μοριακά χαρακτηριστικά του όγκου, ενώ για πολλούς ανθρώπους που ζουν με καρκίνο η επιβίωση παρατείνεται σημαντικά.

Μαζί όμως με αυτή τη μεγάλη επιστημονική πρόοδο αναδύεται ένα νέο, κρίσιμο ερώτημα:

Τι σημαίνει πραγματικά να ζει κανείς περισσότερο μετά τον καρκίνο ή με τον καρκίνο;

Ένα πρόσφατο editorial του Nature Medicine, με τίτλο “Oncology must confront hidden side effects”, επισημαίνει ακριβώς αυτή τη νέα πρόκληση: ενώ η ανάπτυξη νέων αντικαρκινικών θεραπειών προχωρά με εξαιρετικά γρήγορο ρυθμό, οι τρόποι με τους οποίους καταγράφονται, αξιολογούνται και αντιμετωπίζονται οι μακροχρόνιες ανεπιθύμητες ενέργειες και η επίδρασή τους στην ποιότητα ζωής δεν έχουν εξελιχθεί με την ίδια ταχύτητα.

Όταν μια «ήπια» παρενέργεια γίνεται σημαντικό πρόβλημα

Η θεραπευτική επιτυχία μπορεί να συνοδεύεται από μια νέα πραγματικότητα: άνθρωποι που ζουν περισσότερο, αλλά καλούνται παράλληλα να διαχειριστούν ανεπιθύμητες ενέργειες για μήνες, χρόνια ή ακόμη και για το υπόλοιπο της ζωής τους.

Μια ανεπιθύμητη ενέργεια που χαρακτηρίζεται κλινικά ως χαμηλού βαθμού δεν είναι απαραίτητα μικρής σημασίας για τον άνθρωπο που τη βιώνει.

Ένα επίμονο εξάνθημα, η διάρροια, η στοματίτιδα ή άλλα συμπτώματα μπορούν να επηρεάζουν σημαντικά τη λειτουργικότητα, την ψυχολογική κατάσταση, την κοινωνική ζωή και την καθημερινότητα όταν επιμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αντίστοιχα, ορισμένες ανοσολογικά σχετιζόμενες ανεπιθύμητες ενέργειες από θεραπείες με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να παραμένουν για χρόνια ή ακόμη και να είναι μη αναστρέψιμες.

Εδώ αναδεικνύεται ένας σημαντικός περιορισμός των Common Terminology Criteria for Adverse Events (CTCAE), που χρησιμοποιούνται ευρέως για την καταγραφή και βαθμολόγηση των ανεπιθύμητων ενεργειών.

Η διάρκειά τους δεν αποτυπώνεται επαρκώς, ενώ λειτουργικές και ψυχολογικές επιπτώσεις μπορεί επίσης να παραμένουν εκτός της παραδοσιακής αξιολόγησης.

Έτσι, κάτι που από κλινικής πλευράς χαρακτηρίζεται ως «διαχειρίσιμο» μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που θεωρεί διαχειρίσιμο ο ίδιος ο ασθενής.

Η ποιότητα ζωής δεν μπορεί να αξιολογείται εκ των υστέρων

Ένα δεύτερο κρίσιμο ζήτημα αφορά τον χρόνο κατά τον οποίο γίνονται διαθέσιμα τα δεδομένα για την ποιότητα ζωής.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τα στοιχεία αυτά δημοσιεύονται πολύ αργότερα από τα αρχικά αποτελέσματα μιας κλινικής μελέτης ή ακόμη και μετά την έγκριση μιας νέας θεραπείας.

Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι που καλούνται να λάβουν αποφάσεις κατά τα πρώτα χρόνια χρήσης ενός νέου φαρμάκου μπορεί να μη διαθέτουν ακόμη ολοκληρωμένη εικόνα για το πώς η θεραπεία μπορεί να επηρεάζει την καθημερινή λειτουργικότητα, τη συναισθηματική ευεξία και συνολικά την ποιότητα ζωής τους.

Παράλληλα, τα ερωτηματολόγια και τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ποιότητας ζωής χρειάζεται να επικαιροποιούνται τακτικά.

Και αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να γίνεται χωρίς τη συμμετοχή των ίδιων των ασθενών.

Η εμπειρία των ανθρώπων που λαμβάνουν τις θεραπείες πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης και όχι μια πληροφορία που προστίθεται αργότερα.

Το παράδειγμα του daraxonrasib

Το editorial του Nature Medicine αναφέρεται ως χαρακτηριστικό παράδειγμα στον pan-RAS αναστολέα daraxonrasib, μια νέα θεραπευτική προσέγγιση για ασθενείς με επιθετικό, προχωρημένο καρκίνο του παγκρέατος που σχετίζεται με το ογκογονίδιο RAS.

Τα αποτελέσματα που αναφέρονται είναι ιδιαίτερα σημαντικά ως προς την επιβίωση. Παράλληλα όμως, οι περισσότεροι ασθενείς εμφάνισαν ακμοειδές εξάνθημα, ενώ καταγράφηκαν επίσης διάρροια και στοματίτιδα.

Τα πλήρη δεδομένα σχετικά με την ποιότητα ζωής, την καθημερινή λειτουργικότητα και τη συναισθηματική ευεξία δεν ήταν ακόμη διαθέσιμα λόγω του σύντομου χρόνου παρακολούθησης.

Το παράδειγμα αναδεικνύει ένα πολύ ευρύτερο ζήτημα.

Εάν γνωρίζουμε ότι μια θεραπεία μπορεί να παρατείνει σημαντικά τη ζωή, αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμη επαρκώς πώς θα είναι αυτή η ζωή, τότε ένα ουσιαστικό κομμάτι της πληροφορίας λείπει από τη συζήτηση μεταξύ ασθενούς και θεραπευτικής ομάδας.

Και αυτό συνδέεται άμεσα με την ενημερωμένη συναίνεση.

Ο ασθενής χρειάζεται, στο μέτρο που τα δεδομένα είναι διαθέσιμα, να γνωρίζει όχι μόνο τις πιθανότητες ανταπόκρισης ή επιβίωσης αλλά και τις πιθανές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες της θεραπείας στην καθημερινή του ζωή.

Δεν βιώνουν όλοι οι άνθρωποι την ίδια θεραπεία με τον ίδιο τρόπο

Το προφίλ τοξικότητας μιας θεραπείας δεν είναι ίδιο για όλους.

Μπορεί να επηρεάζεται από τον μηχανισμό δράσης του φαρμάκου, τη γενικότερη φυσική κατάσταση, συνυπάρχουσες χρόνιες παθήσεις, γενετικούς παράγοντες και άλλα ατομικά χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι πληθυσμοί που ιστορικά έχουν αποκλειστεί ή υποεκπροσωπούνται στις κλινικές δοκιμές μπορεί να παρουσιάζουν διαφορετικό προφίλ ανεπιθύμητων ενεργειών.

Το editorial αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε διαφορές ως προς το φύλο στις ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας και σε φυλετικές ανισότητες στις ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν παρατηρηθεί σε θεραπείες CAR-T.

Για τον λόγο αυτό, τα δεδομένα πραγματικού κόσμου — real-world data — αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.

Οι κλινικές δοκιμές παραμένουν θεμελιώδεις για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας μιας θεραπείας. Η εφαρμογή της όμως στην καθημερινή κλινική πράξη και σε ευρύτερους πληθυσμούς μπορεί να αποκαλύψει επιπτώσεις που δεν είχαν εμφανιστεί ή δεν είχαν αποτυπωθεί πλήρως στις αρχικές μελέτες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το διειδικό αντίσωμα amivantamab στον καρκίνο του πνεύμονα, όπου η πραγματική έκταση και βαρύτητα ορισμένων δερματικών τοξικοτήτων έγινε περισσότερο εμφανής όταν εκτέθηκε στη θεραπεία ένας ευρύτερος πληθυσμός ασθενών.

Από τα επιστημονικά «στεγανά» στη διεπιστημονική φροντίδα

Η νέα πραγματικότητα απαιτεί και διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της φροντίδας.

Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των σύγχρονων θεραπειών δεν περιορίζονται πάντοτε σε ένα όργανο ή σε μία μόνο ιατρική ειδικότητα.

Η παραδοσιακή λειτουργία των επιστημονικών πεδίων σε ξεχωριστά «στεγανά» μπορεί να περιορίσει τη μεταφορά γνώσης γύρω από την έγκαιρη αναγνώριση, παρακολούθηση και αντιμετώπιση νέων τοξικοτήτων.

Η απάντηση επομένως δεν μπορεί παρά να είναι διεπιστημονική.

Χρειάζονται συνεργατικά δίκτυα, επικαιροποιημένες κατευθυντήριες οδηγίες, συστηματική καταγραφή, ειδικά μητρώα και ανταλλαγή γνώσης, ώστε νέες ή σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες να αναγνωρίζονται έγκαιρα και να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά.

Και κυρίως: χρειάζεται η φωνή του ασθενούς

Ίσως η σημαντικότερη αλλαγή αφορά τον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο ορίζουμε την επιτυχία μιας θεραπείας.

Η επιβίωση παραμένει θεμελιώδης στόχος της ογκολογίας.

Δεν μπορεί όμως να είναι ο μοναδικός.

Χρειάζεται να γνωρίζουμε εάν ο άνθρωπος μπορεί να εργάζεται, να κινείται, να κοιμάται, να τρέφεται, να συμμετέχει στην οικογενειακή και κοινωνική του ζωή, να διατηρεί όσο είναι δυνατόν την αυτονομία του και να διαχειρίζεται τις επιπτώσεις της θεραπείας στην καθημερινότητά του.

Χρειάζεται, με άλλα λόγια, να γνωρίζουμε όχι μόνο πόσο χρόνο προσθέτει μια θεραπεία στη ζωή, αλλά και τι σημαίνει αυτός ο χρόνος για τον ίδιο τον άνθρωπο.

Για αυτό και οι ασθενείς δεν πρέπει να βρίσκονται μόνο στο τέλος της διαδικασίας ως αποδέκτες μιας θεραπείας.

Η εμπειρία τους χρειάζεται να ενσωματώνεται από τον σχεδιασμό των κλινικών μελετών και των εργαλείων αξιολόγησης έως την παρακολούθηση μιας θεραπείας μετά την έγκρισή της και την εφαρμογή της στον πραγματικό κόσμο.

Από την επιβίωση στη ζωή μετά — και μαζί — με τον καρκίνο

Η πρόοδος στην ογκολογία είναι αναμφισβήτητη και δημιουργεί πραγματική ελπίδα.

Η επόμενη πρόκληση είναι να διασφαλίσουμε ότι η παράταση της ζωής συνοδεύεται από ποιότητα ζωής, λειτουργικότητα, επαρκή ενημέρωση, συμμετοχή και αξιοπρέπεια.

Η σύγχρονη ογκολογική φροντίδα καλείται επομένως να περάσει από το ερώτημα:

«Πόσο περισσότερο μπορεί να ζήσει ο ασθενής;»

σε ένα εξίσου σημαντικό ερώτημα:

«Πώς θα ζήσει αυτόν τον επιπλέον χρόνο;»

Για το Κάπα3, η συζήτηση αυτή βρίσκεται στον πυρήνα μιας πραγματικά ανθρωποκεντρικής ογκολογικής φροντίδας: μιας φροντίδας που δεν βλέπει μόνο τη νόσο και τη θεραπεία, αλλά τον άνθρωπο, την καθημερινότητά του, τις ανάγκες του, τις επιλογές του και τη ζωή που συνεχίζεται κατά τη διάρκεια και μετά τον καρκίνο.

Πηγή και βιβλιογραφικές αναφορές

Κύρια πηγή:
Nature Medicine. “Oncology must confront hidden side effects.” Volume 32, July 2026. Published online 8 July 2026. DOI: 10.1038/s41591-026-04554-9.

Barron CC et al. Journal for ImmunoTherapy of Cancer. 2023;11.
Gyawali B et al. Lancet Oncology. 2025;26–e89.
O’Reilly EM et al. New England Journal of Medicine. 2026. DOI: 10.1056/NEJMoa2605555.
Unger JM et al. Journal of Clinical Oncology. 2022;40:1474–1486.
Rayapureddy AK et al. Journal of Clinical Oncology. 2026;44.
Hines MR et al. Transplantation and Cellular Therapy. 2023;29:438.e1–438.e16.

Δείτε το αρχικό εδώ :s41591-026-04554-9

Επιμέλεια : Έλενα Πανοπούλου, Κοινωνιολόγος, Συνεργάτης Καπα3 Τρίπολης, email: elenak3team@gmail.com, LinkedIn: http://www.linkedin.com/in/elena-panopoulou-5061aa426

Νέα εγκύκλιος ΕΟΠΥΥ για τις διασυνοριακές συνταγές φαρμάκων.

Νέα εγκύκλιος ΕΟΠΥΥ για τις διασυνοριακές συνταγές φαρμάκων. Γιατί είναι αναγκαία πλέον η συστηματική ενημέρωση των φαρμακοποιών για τη διασυνοριακή εκτέλεση συνταγών.

Με την τουριστική περίοδο να βρίσκεται στο αποκορύφωμά της, ο ΕΟΠΥΥ εξέδωσε νέα εγκύκλιο που διευκρινίζει το πλαίσιο αναγνώρισης, εκτέλεσης και αποζημίωσης των διασυνοριακών συνταγών φαρμάκων για πολίτες άλλων ευρωπαϊκών χωρών που βρίσκονται στην Ελλάδα.

Η εγκύκλιος κοινοποιήθηκε από τον Πανελλήνιο Φαρμακευτικό Σύλλογο προς όλους τους φαρμακοποιούς, με στόχο την ορθή εφαρμογή των σχετικών διαδικασιών, ιδιαίτερα στις τουριστικές περιοχές.

Στόχος της νέας εγκυκλίου είναι να περιοριστούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν Ευρωπαίοι πολίτες κατά την εκτέλεση συνταγών που έχουν εκδοθεί στη χώρα προέλευσής τους, διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη πρόσβασή τους στη φαρμακευτική περίθαλψη, σύμφωνα με το ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Ο ΕΟΠΥΥ διευκρινίζει ότι οι συνταγές διακρίνονται σε τέσσερις βασικές κατηγορίες:

ηλεκτρονικές συνταγές για ασφαλισμένους με δικαίωμα περίθαλψης στην Ελλάδα,

έντυπες διασυνοριακές συνταγές από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου,

ηλεκτρονικές διασυνοριακές συνταγές μέσω της Διασυνοριακής Πύλης Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Υγείας (NCPeHealth) και

ηλεκτρονικές συνταγές που εκδίδονται από Έλληνες ιατρούς για Ευρωπαίους πολίτες και πολίτες τρίτων χωρών.

Η εγκύκλιος υπενθυμίζει ότι οι έντυπες διασυνοριακές συνταγές μπορούν να εκτελούνται στην Ελλάδα, εφόσον περιλαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα στοιχεία και ο φαρμακοποιός μπορεί να επιβεβαιώσει την αυθεντικότητά τους και να ταυτοποιήσει τον ασθενή. Ωστόσο, τα αντιβιοτικά και τα ναρκωτικά φάρμακα δεν χορηγούνται με έγχαρτες διασυνοριακές συνταγές.

Παράλληλα, επισημαίνεται ότι σε όλες τις περιπτώσεις είναι υποχρεωτική η ταυτοποίηση του προσώπου που παραλαμβάνει το φάρμακο, ενώ οι φαρμακοποιοί καλούνται να ενημερώνονται διαρκώς για τις εξελίξεις, ώστε να εξυπηρετούν σωστά τους διακινούμενους πολίτες που δικαιούνται φαρμακευτική περίθαλψη στη χώρα μας.

«Δικαιώματος στη Λήθη» (Right to be forgotten)

ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΠΙΖΩΝΤΕΣ ΑΠΟ ΚΑΡΚΙΝΟ

Για πολλές δεκαετίες, η νίκη απέναντι στην κακοήθεια δεν σήμαινε απαραίτητα το τέλος του Γολγοθά για χιλιάδες ασθενείς. Ακόμα και χρόνια μετά την πλήρη ίαση, οι επιζώντες βρίσκονται αντιμέτωποι με ποίκιλλα προβλήματα όπως είναι, τα αυξημένα ασφάλιστρα, η απόρριψη διαφόρων αιτήσεων και η αδυναμία λήψης στεγαστικού δανείου.

Με έναν νέο, πρωτοποριακό νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα στη Βουλή, η χώρα μας κάνει ένα καθοριστικό βήμα για την εξάλειψη των διακρίσεων σε βάρος ανθρώπων με εμπειρία καρκίνου. Πρόκειται για τη θεσμοθέτηση του «Δικαιώματος στη Λήθη» (Right to be forgotten), μια ρύθμιση που
έρχεται να αποκαταστήσει την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι που είχαν νικήσει τον καρκίνο αντιμετώπιζαν σοβαρά εμπόδια σε ποικίλους τομείς, όπως για παράδειγμα στην προσπάθειά τους να πάρουν ένα δάνειο, καθώς οι απαραίτητες συνοδευτικές ασφάλειες ζωής είτε απορρίπτονταν λόγω του ιατρικού τους ιστορικού είτε λόγω
οικονομικών δυσκολιών.

Τι Αλλάζει Με Το Άρθρο 14 (Παράγραφος 4);

Η νέα διάταξη φέρνει μια πολύ συγκεκριμένη και σημαντική αλλαγή στην καθημερινότητα των πολιτών. Πιο συγκεκριμένα, όταν ένας καταναλωτής για παράδειγμα κάνει αίτηση για ένα καταναλωτικό δάνειο , ή άλλη μορφή πίστωσης, και για την έγκρισή του απαιτείται η σύναψη ασφαλιστικής σύμβασης (πχ
ασφάλεια ζωής, η οποία συνδέεται με το δάνειο), απαγορεύεται πλέον η χρήση των προσωπικών δεδομένων που αφορούν τη διάγνωση ογκολογικής ασθένειας, εφόσον έχουν περάσει πέντε έτη από την ολοκλήρωση της θεραπείας του.

Τα 4 Βασικά Σημεία Του Νέου Νόμου

Η νέα νομοθεσία βασίζεται σε τέσσερις συγκεκριμένους άξονες που καθορίζουν την εφαρμογή του δικαιώματος στην πράξη. Για αρχή, η 5ετής προθεσμία ορίζει ότι το δικαίωμα ενεργοποιείται αυτόματα μετά την συμπλήρωση πέντε ετών από το τέλος των θεραπειών του ασθενούς. Επιπλέον, υπάρχει σαφής
σύνδεση με τα δάνεια, καθώς η ρύθμιση αφορά αποκλειστικά τις ασφαλιστικές συμβάσεις που συνδέονται άμεσα με συμβάσεις πίστωσης για τους καταναλωτές. Για τη διασφάλιση της ορθής
εφαρμογής, προβλέπεται αυστηρή εποπτεία, με την τήρηση αυτής της διάταξης να τελεί υπό έλεγχο της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Τέλος, ως επίσημη ημερομηνία εφαρμογής έχει οριστεί η 20η Νοεμβρίου 2026, οπότε και οι νέες αυτές διατάξεις θα τεθούν σε πλήρη ισχύ.

Το Νομοθετικό Πλαίσιο Και Ο Στόχος Της Ρύθμισης

Σύμφωνα με την εισηγητική έκθεση της Βουλής, η εισαγωγή της ρύθμισης στοχεύει στην καταπολέμηση των διακρίσεων εις βάρος των ατόμων με ιστορικό νεοπλασματικής ασθένειας.

Σχετικά με τον πυρήνα της ρύθμισης, κατά την σύναψη ασφαλιστικών συμβάσεων ζωής που συνδέονται με δάνεια (στεγαστικά ή εμπορικά), οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν επιτρέπεται να ζητούν πληροφορίες ή να χρησιμοποιούν στοιχεία που αφορούν το ιστορικό του καρκίνου, από την στιγμή που πληρούνται συγκεκριμένα χρονικά κριτήρια από την ολοκλήρωση της θεραπείας.

Η ρύθμιση αυτή προστατεύει τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών και διασφαλίζει μια ισότιμη πρόσβαση τόσο στην οικονομική όσο και στην κοινωνική ζωή, εμποδίζοντας έτσι την επιβολή υπέρογκων ασφαλίστρων ή την πλήρη απόρριψη της κάλυψης.

Στο Ίδιο Μήκος Κύματος Με Την Ευρωπαϊκή Ένωση

Η θεσμοθέτηση αυτή δεν είναι μια μεμονωμένη κίνηση, αλλά κινείται πλήρως σε κοινή πορεία με τις πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ίδια πιέζει σταθερά τα κράτη- μέλη να υιοθετήσουν το Δικαίωμα στη Λήθη, με σκοπό να διασφαλιστεί ότι οι επιζώντες δεν θα αντιμετωπίζουν εμπόδια στην πρόσβαση σε διάφορες υπηρεσίες. Χώρες όπως η Γαλλία, η οποία πρώτη μείωσε το όριο στα 5 χρόνια, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, η Ολλανδία, η Ισπανία και η Ιταλία έχουν ανοίξει τον δρόμο. Με την νέα αυτή ρύθμιση η Ελλάδα ευθυγραμμίζεται με την ευρωπαϊκή προοπτική, αποκαθιστώντας έτσι την ισότητα και την
αξιοπρέπεια για χιλιάδες συμπολίτες.

Συμπέρασμα

Η σημασία της ρύθμισης αυτής είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ο καρκίνος δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποτελεί αιώνιο «αποτύπωμα» κοινωνικού ή οποιουδήποτε αποκλεισμού.

Διασφαλίζει ότι το ιατρικό παρελθόν ενός ανθρώπου που έχει θεραπευτεί δεν θα αποτελεί πλέον εμπόδιο για τα μελλοντικά του σχέδια, την προσωπική του εξέλιξη ή την οικονομική του δραστηριότητα. Η επιστήμη έχει προοδεύσει και η ίαση πλέον αποτελεί πραγματικότητα για εκατομμύρια ανθρώπους.

Συνεπώς η νομοθεσία οφείλει να ακολουθήσει.

Το «Δικαίωμα στην Λήθη» είναι μια νίκη της αξιοπρέπειας και της ισότητας, που επιτρέπει στους ανθρώπους να κοιτάζουν μπροστά, χωρίς τα βάρη του παρελθόντος. Κάτι τέτοιο δεν θεωρείται απλώς προνόμιο αλλά είναι το αυτονόητο δικαίωμα στη ζωή, στο μέλλον και σε ένα νέο ξεκίνημα χωρίς στίγμα.

Ιούλιος, παγκόσμιος μήνας ευαισθητοποίησης των Σαρκωμάτων

Ιούλιος: Παγκόσμιος Μήνας Ευαισθητοποίησης για τα Σαρκώματα

Ο Ιούλιος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μήνας ευαισθητοποίησης για τα σαρκώματα, μια σπάνια αλλά ιδιαίτερα σημαντική ομάδα καρκίνων που συχνά παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό. Η ενημέρωση γύρω από τα σαρκώματα δεν αφορά μόνο τη γνώση μιας σπάνιας νόσου· αφορά την έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων, την πρόσβαση σε εξειδικευμένη φροντίδα, τη στήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους, αλλά και την ανάγκη κανένας άνθρωπος να μη μένει μόνος μπροστά σε μια δύσκολη διάγνωση.

Τα σαρκώματα είναι κακοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται στους ιστούς που στηρίζουν, συνδέουν ή περιβάλλουν τα όργανα και τα μέρη του σώματος. Μπορεί να εμφανιστούν στους μύες, στο λίπος, στους τένοντες, στα αιμοφόρα αγγεία, στα νεύρα, στους συνδετικούς ιστούς, στους ιστούς γύρω από τις αρθρώσεις, καθώς και στα οστά. Μπορούν να παρουσιαστούν σχεδόν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, με συχνότερες εντοπίσεις τα άκρα, τον κορμό, την κοιλιακή χώρα και τον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο.

Παρά τη σπανιότητά τους, τα σαρκώματα έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% των καρκίνων στους ενήλικες, ενώ στα παιδιά και στους εφήβους το ποσοστό είναι αναλογικά υψηλότερο, φτάνοντας περίπου το 15–20% των παιδιατρικών κακοηθειών. Πρόκειται, επομένως, για μια νόσο που μπορεί να αφορά όλες τις ηλικίες και απαιτεί αυξημένη εγρήγορση τόσο από τους πολίτες όσο και από τους επαγγελματίες υγείας.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των σαρκωμάτων είναι ότι, στα αρχικά στάδια, μπορεί να μην προκαλούν έντονο πόνο ή εμφανή συμπτώματα. Συχνά γίνονται αντιληπτά ως ένα ανώδυνο εξόγκωμα, μια διόγκωση που μεγαλώνει, ένα επίμονο οίδημα ή ένας πόνος που δεν υποχωρεί και δεν εξηγείται από κάποιον τραυματισμό. Όταν το σάρκωμα αναπτύσσεται βαθύτερα στο σώμα, για παράδειγμα στην κοιλιά ή στον θώρακα, μπορεί να παραμείνει απαρατήρητο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να εμφανίσει συμπτώματα μόνο όταν αυξηθεί σε μέγεθος ή πιέσει γειτονικά όργανα, νεύρα, μύες ή αγγεία.

Ενδεικτικά συμπτώματα που χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση είναι ένα νέο ή αυξανόμενο εξόγκωμα, πόνος σε οστό ή μαλακό ιστό, δυσκολία στην κίνηση, επίμονο πρήξιμο, κοιλιακό άλγος, ανεξήγητη απώλεια βάρους, δύσπνοια ή συμπτώματα από το πεπτικό σύστημα όταν ο όγκος εντοπίζεται εσωτερικά. Τα συμπτώματα αυτά δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει σάρκωμα, όμως όταν επιμένουν ή εξελίσσονται, δεν πρέπει να αγνοούνται.

Η διάγνωση του σαρκώματος απαιτεί εξειδικευμένη ιατρική προσέγγιση. Συνήθως περιλαμβάνει κλινική εξέταση, απεικονιστικές εξετάσεις, όπως υπερηχογράφημα, μαγνητική ή αξονική τομογραφία, και επιβεβαίωση με βιοψία. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι η βιοψία και η αξιολόγηση του δείγματος να πραγματοποιούνται με σωστό σχεδιασμό και από ομάδα με εμπειρία στα σαρκώματα, καθώς η ακριβής διάγνωση του υποτύπου, του βαθμού και του σταδίου της νόσου επηρεάζει καθοριστικά τη θεραπευτική στρατηγική.

Η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και εξαρτάται από τον τύπο του σαρκώματος, το σημείο όπου εμφανίζεται, το μέγεθος, τον βαθμό κακοήθειας, το στάδιο, την ηλικία και τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, στοχευμένες θεραπείες, ανοσοθεραπεία ή συνδυασμό αυτών. Η σύγχρονη ογκολογική φροντίδα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διεπιστημονική συνεργασία, ώστε ο ασθενής να αντιμετωπίζεται ολιστικά και όχι αποσπασματικά.

Η έγκαιρη διάγνωση, η παραπομπή σε εξειδικευμένα κέντρα και η συνεργασία διαφορετικών ειδικοτήτων μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση της νόσου και στη διατήρηση της ποιότητας ζωής. Οι εξελίξεις στην ιατρική, στη χειρουργική ογκολογία, στην ακτινοθεραπεία, στη μοριακή διάγνωση και στις στοχευμένες θεραπείες δημιουργούν νέες δυνατότητες για πολλούς ασθενείς, ενώ η συμμετοχή στην έρευνα και στις κλινικές μελέτες παραμένει σημαντική για τη βελτίωση των θεραπευτικών επιλογών.

Ωστόσο, η αντιμετώπιση του σαρκώματος δεν είναι μόνο ιατρικό ζήτημα. Η διάγνωση ενός σπάνιου καρκίνου συχνά συνοδεύεται από αβεβαιότητα, καθυστερήσεις, δυσκολία πρόσβασης σε εξειδικευμένη πληροφορία, οικονομική επιβάρυνση, ψυχολογική πίεση και ανάγκη καθοδήγησης μέσα σε ένα σύνθετο σύστημα υγείας και κοινωνικής προστασίας. Για τον λόγο αυτό, η ενημέρωση, η κοινωνική υποστήριξη, η ψυχοκοινωνική ενδυνάμωση και η πρόσβαση στα δικαιώματα των ασθενών αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της συνολικής φροντίδας.

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, μέσα από τις υπηρεσίες ενημέρωσης, κοινωνικής καθοδήγησης και υποστήριξης, στέκεται δίπλα στους ανθρώπους που επηρεάζονται από τον καρκίνο και στις οικογένειές τους. Η συνεργασία του Κάπα3 με τον Σύλλογο Ασθενών με Σάρκωμα Ελλάδος – Sarcoma Fighters ενισχύει αυτή την προσπάθεια, αναδεικνύοντας τη σημασία της δικτύωσης, της έγκυρης πληροφόρησης, της εκπροσώπησης των ασθενών και της κοινής δράσης.

Με κεντρικό μήνυμα ότι κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος απέναντι στο σάρκωμα, ο Ιούλιος γίνεται αφορμή για να μιλήσουμε περισσότερο για μια σπάνια νόσο που χρειάζεται ορατότητα. Να μάθουμε. Να παρατηρούμε το σώμα μας. Να αναζητούμε ιατρική γνώμη όταν κάτι επιμένει. Να στηρίζουμε τους ανθρώπους που νοσούν. Να συμμετέχουμε σε δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης. Να προωθούμε την πρόσβαση σε έγκαιρη διάγνωση, εξειδικευμένη θεραπεία και ανθρώπινη φροντίδα.

Η γνώση δεν αντικαθιστά την ιατρική συμβουλή, αλλά μπορεί να γίνει το πρώτο βήμα για δράση. Και όταν η γνώση συνδυάζεται με αλληλεγγύη, συνεργασία και πρόσβαση στη φροντίδα, μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τη διαδρομή ενός ασθενούς.

Για οτιδήποτε χρειαστεί παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Η ομάδα του ΚΑΠΑ3 βρίσκεται σταθερά δίπλα στους ασθενείς και τους φροντιστές για την καθοδήγηση και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Για οποιαδήποτε πληροφορία ή υποστήριξη μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ομάδα του Κάπα3

Κωστή Παλαμά 13, 3ος όροφος (Ωράριο: 09:00 – 17:00).

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 210 5221424 & 6906265170.

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: info@kapa3.gr

Ανοσοθεραπεία: Η Επανάσταση που Συνεχίζει να Αλλάζει την Αντιμετώπιση του Καρκίνου

Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, η ανοσοθεραπεία έχει μεταμορφώσει το τοπίο της ογκολογίας, προσφέροντας νέες δυνατότητες θεραπείας σε χιλιάδες ασθενείς παγκοσμίως. Από μια πολλά υποσχόμενη επιστημονική ιδέα, εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της σύγχρονης αντιμετώπισης του καρκίνου.

Σύμφωνα με την έκθεση Cancer Immunotherapy Insights & Impact Report 2026 του Cancer Research Institute, από το 2011 έως το 2025 εγκρίθηκαν συνολικά 156 ανοσοθεραπείες από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), επιβεβαιώνοντας τη δυναμική και τη διαρκή ανάπτυξη του πεδίου. Οι περισσότερες από αυτές τις θεραπείες βασίζονται στους λεγόμενους «αναστολείς σημείων ελέγχου» (immune checkpoint inhibitors), οι οποίοι ενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να αναγνωρίζει και να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα.

Η ανοσοθεραπεία λειτουργεί διαφορετικά από τις παραδοσιακές θεραπείες, όπως η χημειοθεραπεία ή η ακτινοθεραπεία. Αντί να στοχεύει άμεσα τον όγκο, ενισχύει τους φυσικούς αμυντικούς μηχανισμούς του οργανισμού, βοηθώντας το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίσει και να καταπολεμήσει τον καρκίνο. Για πολλούς ασθενείς, η προσέγγιση αυτή έχει οδηγήσει σε μεγαλύτερη επιβίωση, καλύτερο έλεγχο της νόσου και βελτίωση της ποιότητας ζωής.

Το 2025 καταγράφηκαν δεκατρείς νέες εγκρίσεις ανοσοθεραπειών, ενώ για πρώτη φορά ασθενείς με καρκίνο του πρωκτού απέκτησαν εγκεκριμένη ανοσοθεραπευτική επιλογή. Παράλληλα, νέες μορφές χορήγησης, όπως οι υποδόριες θεραπείες, κάνουν τη θεραπεία πιο εύκολη και προσβάσιμη για τους ασθενείς.

Η έρευνα συνεχίζει να εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς. Νέα φάρμακα και καινοτόμες προσεγγίσεις στοχεύουν να ξεπεράσουν τους μηχανισμούς με τους οποίους ο καρκίνος «κρύβεται» από το ανοσοποιητικό σύστημα. Οι επιστήμονες διερευνούν νέους στόχους, νέους συνδυασμούς θεραπειών και πιο εξατομικευμένες παρεμβάσεις, με στόχο να αυξηθεί ο αριθμός των ασθενών που μπορούν να ωφεληθούν από την ανοσοθεραπεία.

Παρόλο που δεν ανταποκρίνονται όλοι οι ασθενείς με τον ίδιο τρόπο και εξακολουθούν να υπάρχουν προκλήσεις, η ανοσοθεραπεία αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προόδους στην ιστορία της ογκολογίας. Η συνεχής πρόοδος της επιστημονικής έρευνας δημιουργεί βάσιμες ελπίδες ότι τα επόμενα χρόνια ακόμη περισσότεροι άνθρωποι θα έχουν πρόσβαση σε αποτελεσματικότερες και πιο εξατομικευμένες θεραπείες.

Στο ΚΑΠΑ3, αναγνωρίζουμε τη σημασία της ενημέρωσης και της ευαισθητοποίησης γύρω από τις σύγχρονες εξελίξεις στην ογκολογία. Η γνώση αποτελεί σημαντικό εργαλείο ενδυνάμωσης για τους ασθενείς, τις οικογένειές τους και όλους όσοι βρίσκονται δίπλα τους στη διαδρομή της νόσου.

Source: https://www.cancerresearch.org/cancer-immunotherapy-report-2026

Συμφωνητικό συνεργασίας USTEP Institute και Καπα3

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών Κάπα3 και το USTEP Institute ανακοινώνουν την έναρξη της στρατηγικής τους συνεργασίας, με στόχο την ουσιαστική υποστήριξη των ογκολογικών ασθενών και την προώθηση ίσων ευκαιριών σε επιστημονικό, κοινωνικό και εκπαιδευτικό επίπεδο.

Η συνεργασία επισφραγίστηκε μέσω της υπογραφής Μνημονίου Συνεργασίας, το οποίο υπεγράφη στην Αθήνα στις 26 Μαΐου 2026, από την Ευαγγελή Μπίστα, Συνιδρύτρια και Υπεύθυνη Ανάπτυξης και Λειτουργίας του Κάπα3, και τον Βασίλειο Σταύρου, Συνιδρυτή και Επιστημονικά Υπεύθυνο του USTEP Institute.

Στο πλαίσιο της συνεργασίας, οι δύο φορείς θα αναπτύξουν κοινές δράσεις που περιλαμβάνουν:

Τη διοργάνωση ημερίδων και συνεδρίων με επίκεντρο την ενημέρωση των ασθενών, τη βελτίωση της ποιότητας φροντίδας και την ενίσχυση της σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ ασθενών και επαγγελματιών υγείας.

Την υλοποίηση εκστρατειών ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για την πρόληψη, τη διαχείριση συμπτωμάτων, καθώς και την καταπολέμηση μύθων και κοινωνικού στιγματισμού γύρω από τον καρκίνο.

Τη συνεργασία σε εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα με στόχο την ανάπτυξη καινοτόμων πρωτοβουλιών και δράσεων κοινωνικού αντίκτυπου.

Τη διεξαγωγή κοινών ερευνών και τη διάχυση των αποτελεσμάτων τους σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η συνεργασία αυτή επιβεβαιώνει τη δέσμευση των δύο οργανισμών να συμβάλουν ενεργά στη δημιουργία ενός πιο υποστηρικτικού και συμπεριληπτικού περιβάλλοντος για τους ανθρώπους που ζουν με καρκίνο, ενισχύοντας την πρόσβαση στη γνώση, την ενημέρωση και την κοινωνική ενδυνάμωση.

Το Μνημόνιο Συνεργασίας έχει διάρκεια ενός έτους, με δυνατότητα ανανέωσης κατόπιν κοινής έγγραφης συμφωνίας των δύο μερών.

Λίγα Λόγια για το USTEP Institute

Το USTEP Institute είναι μια ψηφιακή πλατφόρμα τηλεάσκησης και τηλεαποκατάστασης για άτομα με χρόνια νοσήματα. Αξιοποιώντας τη σύγχρονη επιστημονική γνώση και ψηφιακά εργαλεία, παρέχει εξατομικευμένα προγράμματα άσκησης και αποκατάστασης από το σπίτι, προσαρμοσμένα στις ανάγκες κάθε ατόμου και με έμφαση στην ασφαλή συμμετοχή. Βασική του επιδίωξη είναι η διευκόλυνση της πρόσβασης σε προγράμματα τηλεάσκησης και τηλεαποκατάστασης, ιδιαίτερα για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν εμπόδια λόγω απόστασης, λειτουργικών περιορισμών ή των απαιτήσεων ενός χρόνιου νοσήματος. Μέσα από τη δράση του, επιδιώκει να συμβάλει στη διατήρηση της λειτουργικής ικανότητας, στην ενίσχυση της αυτονομίας και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των συμμετεχόντων. Παράλληλα, το USTEP Institute αναπτύσσει δράσεις ενημέρωσης και εκπαίδευσης, συμμετέχει σε επιστημονικές δραστηριότητες και συνεργάζεται με φορείς υγείας και συλλόγους ασθενών.

Ενημέρωση για τις δράσεις του Καπα3 στο Σουφλί. Μια πρωτοβουλία του Παραρτήματος και της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου Σουφλίου

Την Παρασκευή 29 Μαΐου 2026 πραγματοποιήθηκε στα γραφεία του Παραρτήματος Έβρου της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας στο Σουφλί συνάντηση εργασίας, με πρωτοβουλία του Παραρτήματος και της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου Σουφλίου, με στόχο την ενίσχυση της υποστήριξης των ογκολογικών ασθενών και της συνεργασίας μεταξύ των τοπικών φορέων.

Στη συνάντηση συμμετείχαν η Πρόεδρος του Παραρτήματος Έβρου της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας κα Θεοδώρα Ροκκά, ο Προϊστάμενος της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου Σουφλίου κ. Μαρίνος Μαντζιάρας, η κα Αριστέα Αρχοντίδου από το ΚΑΠΑ3, κοινωνικοί λειτουργοί του Δήμου Σουφλίου, καθώς και επαγγελματίες υγείας του Κέντρου Υγείας Σουφλίου.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η παρουσία της κας Καλλιόπης Καφετζάκη, κοινωνικής λειτουργού στο Κέντρο Ημέρας Παίδων, Εφήβων και Νέων Ενηλίκων με νεοπλασματικές ασθένειες της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας, η οποία παρουσίασε τις υπηρεσίες του Κέντρου Ημέρας και του ξενώνα φιλοξενίας στην Αθήνα, καθώς και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ογκολογικοί ασθενείς της περιφέρειας.

Παρουσιάστηκαν επίσης οι δράσεις του ΚΑΠΑ3, ενώ έγινε ενημέρωση για ψηφιακά εργαλεία που μπορούν να διευκολύνουν την πρόσβαση των πολιτών στις υπηρεσίες υγείας, όπως ο ΦΑΥ, ο ΕΗΦΥ και η εφαρμογή myHealth. Παράλληλα, συζητήθηκε η ανάπτυξη του «Μυρτώ», ενός ψηφιακού βοηθού που θα υποστηρίζει ασθενείς, φροντιστές και επαγγελματίες υγείας στην αναζήτηση πληροφοριών και υπηρεσιών.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναδείχθηκαν ζητήματα που αφορούν τις ανισότητες στην πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας στην περιφέρεια, καθώς και οι δυσκολίες που συναντούν οι ασθενείς σε διοικητικές διαδικασίες και κοινωνικές παροχές.

Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με κοινή δέσμευση για συνέχιση της συνεργασίας και ανάπτυξη πρωτοβουλιών που θα ενισχύσουν την υποστήριξη των ογκολογικών ασθενών και των οικογενειών τους στην περιοχή του Έβρου.

Είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι για την παρουσία του Καπα3 σε όλη την Ελλαδα και για την εμπιστοσύνη των κοινωνικών υπηρεσιών στον Φορέα μας .

Παραμένουμε πιστοί στο όραμα και στην αποστολή του Οργανισμού.

Για οτιδήποτε χρειαστεί παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ομάδα του Κάπα3

Κωστή Παλαμά 13, 3ος όροφος (Ωράριο: 09:00 – 17:00).

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 210 5221424 & 6906265170.

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: info@kapa3.gr

Κάρτα Αναπηρίας: Όλα όσα πρέπει να γνωρίζουν οι ωφελούμενοι του ΚΑΠΑ3 για τη χρήση και τα δικαιώματά τους

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – ΚΑΠΑ3 ενημερώνει τους ωφελούμενους και τους φροντιστές τους σχετικά με την υπ’ αρ. 12757 Διευκρινιστική Εγκύκλιο του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας . Η εγκύκλιος αυτή ξεκαθαρίζει το πλαίσιο λειτουργίας, αναγνώρισης και υποχρεωτικής αποδοχής της Κάρτας Αναπηρίας από όλους τους φορείς .

Η Κάρτα Αναπηρίας αποτελεί το επίσημο κρατικό έγγραφο που αποδεικνύει την ταυτότητα του κατόχου και την ιδιότητά του ως ατόμου με αναπηρία. Βασικός στόχος της έκδοσής της είναι η προστασία των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, καθώς επάνω της δεν αναγράφεται κανένα στοιχείο που αφορά το είδος της πάθησης ή της αναπηρίας.

Παραθέτουμε αναλυτικά όλα όσα ισχύουν βάσει της νομοθεσίας –

«Διευκρινιστική Εγκύκλιος σχετικά με την αναγνώριση και εξυπηρέτηση κατόχων της Έντυπης, Ψηφιακής ή Πλαστικής Κάρτας Αναπηρίας» –

Υποχρεώσεις Φορέων και Δικαιώματα Εξυπηρέτησης

Υποχρεωτική Αποδοχή: Η Κάρτα γίνεται υποχρεωτικώς αποδεκτή από όλους τους φορείς του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, καθώς και από φυσικά ή νομικά πρόσωπα
Εξυπηρέτηση κατά Προτεραιότητα: Όλοι οι φορείς οφείλουν να εξυπηρετούν κατά προτεραιότητα τους κατόχους σε διαδικασίες που απαιτούν φυσική παρουσία και να παρέχουν διευκολύνσεις προσβασιμότητας.
Κατάργηση Επιπλέον Δικαιολογητικών: Εφόσον επιδεικνύεται η Κάρτα Αναπηρίας, απαγορεύεται η υποχρέωση προσκόμισης άλλων δικαιολογητικών (π.χ. γνωματεύσεις ΚΕ.Π.Α.) για την απόδειξη της αναπηρίας και την παροχή των αντίστοιχων δικαιωμάτων .
Αποκλειστική Χρήση Θέσεων: Οι κάτοχοι χρησιμοποιούν κατ’ αποκλειστικότητα τις θέσεις (καθίσματα) που προορίζονται για ΑμεΑ στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στους χώρους αναμονής και συναθροίσεων.

Οι Τρεις Μορφές της Κάρτας (Ίση Αποδεικτική Ισχύς)

Το προσωπικό εξυπηρέτησης κοινού υποχρεούται να αποδέχεται την Κάρτα Αναπηρίας σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες μορφές επιλέξει ο πολίτης .

Εκτυπωμένη μορφή: Έγγραφο με ψηφιακή σήμανση από την ηλεκτρονική πύλη karta.epan.gov.gr .
Ψηφιακή μορφή: Μέσω της εφαρμογής Gov.gr Wallet σε κινητή συσκευή.
Πλαστική κάρτα: Έντυπη μορφή με ενιαία τυποποίηση.

Σήμανση Κλιμακίων και Δικαίωμα Συνοδού

Η Κάρτα αποτυπώνει το συνολικό ποσοστό αναπηρίας μέσω τριών κλιμακίων, ώστε να αποδίδονται τα αντίστοιχα δικαιώματα :

Κλιμάκιο I: Αναπηρία 50% – 66% .

Κλιμάκιο II: Αναπηρία 67% – 79%.
Κλιμάκιο III: Αναπηρία 80% και άνω .

Σήμανση «Σ» (Δικαίωμα Συνοδού): Στην περίπτωση που στην Κάρτα αναγράφεται η σήμανση «Σ», όλες οι προβλεπόμενες παροχές, τα δικαιώματα και οι διευκολύνσεις του κατόχου επεκτείνονται αυτόματα και στον/στη συνοδό του, κατά τη διάρκεια της συνοδείας.

Τι ισχύει για τις υφιστάμενες γνωματεύσεις αναπηρίας;

Επισημαίνεται ότι οι πιστοποιήσεις αναπηρίας που έχουν εκδοθεί από αρμόδιες υγειονομικές επιτροπές (ΚΕ.Π.Α., Α.Σ.Υ.Ε. κ.λπ.) εξακολουθούν να ισχύουν κανονικά. Όσοι πολίτες προσκομίζουν αυτές τις πιστοποιήσεις αντί για την Κάρτα Αναπηρίας, εξυπηρετούνται κανονικά σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για κάθε παροχή.

Η ομάδα του ΚΑΠΑ3 βρίσκεται σταθερά δίπλα στους ασθενείς και τους φροντιστές για την καθοδήγηση και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Για οποιαδήποτε πληροφορία ή υποστήριξη σχετικά με τη χρήση της Κάρτας Αναπηρίας, μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας.

Βρείτε την ΕΓΚΥΚΛΙΟ εδώ :ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ

Μάιος, Μήνας Ευαισθητοποίησης για το Μελάνωμα: Πρόληψη, ενημέρωση και έγκαιρη διάγνωση

Ο Μάιος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως Μήνας Ευαισθητοποίησης για το Μελάνωμα και τον καρκίνο του δέρματος, με στόχο την ενημέρωση του κοινού σχετικά με την πρόληψη, την προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία και την έγκαιρη διάγνωση.

Ο καρκίνος του δέρματος αποτελεί τη συχνότερη μορφή καρκίνου παγκοσμίως, με το μελάνωμα να είναι η πιο επιθετική μορφή του. Παρότι αντιστοιχεί σε μικρότερο ποσοστό των περιστατικών, ευθύνεται για τη μεγαλύτερη αναλογία θανάτων από καρκίνο του δέρματος.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, το 2020 καταγράφηκαν περίπου 325.000 νέα περιστατικά μελανώματος και περίπου 57.000 θάνατοι, με τις προβλέψεις να δείχνουν σημαντική αύξηση τα επόμενα χρόνια, αν δεν ενισχυθούν οι δράσεις πρόληψης και ενημέρωσης.

Στην Ευρώπη, το μελάνωμα συγκαταλέγεται στους πιο συχνούς καρκίνους, με περισσότερα από 100.000 νέα περιστατικά ετησίως, ενώ ευθύνεται για πάνω από 15.000 θανάτους κάθε χρόνο.
Η επίπτωση είναι υψηλότερη στις χώρες της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης, ενώ συνολικά στην Ευρώπη η υπεριώδης ακτινοβολία εκτιμάται ότι ευθύνεται για τη μεγάλη πλειονότητα των περιστατικών μελανώματος.

Η υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV) — είτε από τον ήλιο είτε από τεχνητές πηγές όπως τα solarium — αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα κινδύνου. Η πρόληψη παραμένει κρίσιμη, καθώς μεγάλο ποσοστό των περιστατικών θα μπορούσε να αποφευχθεί με σωστή προστασία από τον ήλιο.

Στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης, η αυξημένη ηλιοφάνεια καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την ενημέρωση του πληθυσμού. Η έγκαιρη αναγνώριση αλλαγών σε σπίλους (ελιές), η αυτοεξέταση του δέρματος και ο τακτικός δερματολογικός έλεγχος αποτελούν βασικά εργαλεία πρόληψης.

Τα τελευταία χρόνια, η επιστημονική κοινότητα επισημαίνει ότι η πρώιμη διάγνωση οδηγεί σε πολύ υψηλά ποσοστά επιβίωσης, ενώ αντίθετα η καθυστερημένη διάγνωση συνδέεται με πιο επιθετική πορεία της νόσου. Σε πρώιμα στάδια, το μελάνωμα είναι σε μεγάλο βαθμό ιάσιμο, γεγονός που αναδεικνύει τη σημασία της ενημέρωσης.

Η προστασία από τον ήλιο παραμένει το πιο αποτελεσματικό μέτρο πρόληψης: αντηλιακό, αποφυγή έκθεσης τις ώρες έντονης ακτινοβολίας, καπέλο και κατάλληλη ενδυμασία μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο.

Ο Μήνας Ευαισθητοποίησης για το Μελάνωμα υπενθυμίζει ότι η φροντίδα του δέρματος δεν είναι απλώς θέμα αισθητικής, αλλά ουσιαστικό κομμάτι της πρόληψης και της συνολικής υγείας.

Διαβάστε επίσης το άρθρο του ΚΑΠΑ3 για τον Μήνα Ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο της Ουροδόχου Κύστης.

Πηγές

World Health Organization (WHO)
International Agency for Research on Cancer (IARC) – GLOBOCAN
European Cancer Information System (ECIS)
European Environment Agency (EEA)

Κείμενο/Προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το Κάπα3