Κατηγορία: ΚΑΡΚΙΝΟΣ

Το Μικροβίωμα του Εντέρου: Ένας Κρυφός Σύμμαχος στην Αντιμετώπιση του Καρκίνου

Το ανθρώπινο έντερο φιλοξενεί τρισεκατομμύρια μικροοργανισμούς, γνωστούς ως μικροβίωμα του εντέρου, οι οποίοι παίζουν καθοριστικό ρόλο στην πέψη, το ανοσοποιητικό σύστημα και τη συνολική υγεία. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι αυτοί οι μικροί «κάτοικοι» μπορούν να επηρεάσουν και την αποτελεσματικότητα των θεραπειών κατά του καρκίνου. Η κατανόηση αυτής της σχέσης ανοίγει νέες δυνατότητες για πιο εξατομικευμένη και αποτελεσματική φροντίδα των ασθενών.

Ενίσχυση της Ανοσοθεραπείας μέσω του Μικροβιώματος

Οι καινοτόμες θεραπείες, όπως η θεραπεία CAR-T, οι αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού (ICIs), οι ογκολυτικοί ιοί (OVs) και η CpG-ολιγονουκλεοτιδική ανοσοθεραπεία, έχουν μεταμορφώσει την αντιμετώπιση του καρκίνου τα τελευταία χρόνια. Μελέτες δείχνουν ότι η σύνθεση του μικροβιώματος επηρεάζει την ανταπόκριση των ασθενών σε αυτές τις θεραπείες.

Ορισμένα βακτήρια, όπως τα Ruminococcus, Faecalibacterium και Akkermansia, σχετίζονται με καλύτερα αποτελέσματα CAR-T, ενώ η χρήση ευρέος φάσματος αντιβιοτικών μπορεί να μειώσει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Το μικροβίωμα μπορεί επίσης να ενισχύσει την απόκριση στους ICIs, ενεργοποιώντας τα ανοσοκύτταρα που καταπολεμούν τους όγκους. Οι OVs και οι CpG-ολιγονουκλεοτιδικές θεραπείες επωφελούνται επίσης από ένα ισορροπημένο μικροβίωμα.

Με λίγα λόγια, ένα υγιές μικροβίωμα μπορεί να μετατρέψει «ψυχρούς όγκους σε θερμούς», καθιστώντας τους πιο ανταποκρινόμενους στις σύγχρονες ανοσοθεραπείες.

Μικροβίωμα και Παραδοσιακές Θεραπείες

Το μικροβίωμα επηρεάζει και τη χημειοθεραπεία και τη ραδιοθεραπεία. Ορισμένα βακτήρια μπορούν να βελτιώσουν το μεταβολισμό των φαρμάκων, ενισχύοντας την αποτελεσματικότητα ή μειώνοντας τις παρενέργειες. Για παράδειγμα, τα Enterococcus hirae και Barnesiella intestinihominis αυξάνουν την ανταπόκριση στη κυκλοφωσφαμίδη μέσω ενεργοποίησης ανοσοκυττάρων.

Ωστόσο, διαταραχές του μικροβιώματος—λόγω αντιβιοτικών ή ακτινοβολίας—μπορούν να αυξήσουν την τοξικότητα των θεραπειών, προκαλώντας φλεγμονή ή στοματίτιδα. Στρατηγικές όπως η μεταμόσχευση κοπράνων (FMT) και ορισμένα προβιοτικά έχουν δείξει δυνατότητα να αποκαταστήσουν την ισορροπία, μειώνοντας τις παρενέργειες και βελτιώνοντας τα αποτελέσματα.

Συμπληρωματικές Προσεγγίσεις: Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική και Προβιοτικά

Η Παραδοσιακή Κινέζικη Ιατρική (TCM) μπορεί να ωφελήσει μέσω του μικροβιώματος, καθώς τα συστατικά ορισμένων βοτάνων μετατρέπονται από τα βακτήρια σε πιο δραστικές αντι-καρκινικές ενώσεις. Ορισμένα TCM βότανα και σκευάσματα προάγουν ευεργετικά βακτήρια και περιορίζουν τα βλαβερά.

Επιπλέον, προβιοτικά, πρεβιοτικά και συνβιοτικά μπορούν να υποστηρίξουν τη θεραπεία, ενισχύοντας την ανοσολογική λειτουργία, μειώνοντας τη φλεγμονή και ενδυναμώνοντας την αποτελεσματικότητα των φαρμάκων. Συνδυαστικά με χημειοθεραπεία ή ανοσοθεραπεία, τα συνβιοτικά έχουν δείξει μείωση των παρενεργειών και βελτίωση των θεραπευτικών αποτελεσμάτων.

Νέες Προσεγγίσεις: Μηχανική Παρέμβαση στο Μικροβίωμα

Επιστήμονες αναπτύσσουν και στοχευμένες παρεμβάσεις στο μικροβίωμα, όπως:

  • Μηχανικά τροποποιημένα μικρόβια για την απευθείας παράδοση αντι-καρκινικών ουσιών στον όγκο.
  • Φαγοθεραπεία, με ιούς που επιλεκτικά καταστρέφουν επιβλαβή βακτήρια.
  • Νανοϊατρική και OMVs (πρωτείνες εξωτερικής μεμβράνης) για στοχευμένη παράδοση φαρμάκων και ανοσοενεργών μορίων.

Παρά το ότι βρίσκονται σε πρώιμο στάδιο, δείχνουν το τεράστιο δυναμικό του μικροβιώματος στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των θεραπειών.

Προοπτικές: Προσωποποιημένη Ιατρική και Μικροβίωμα

Το μέλλον της ογκολογίας φαίνεται να περιλαμβάνει προσωπικά μικροβιωτικά προφίλ. Η ανάλυση των βακτηρίων και των μεταβολιτών κάθε ασθενούς θα επιτρέπει εξατομικευμένες θεραπείες, μεγιστοποιώντας την αποτελεσματικότητα και μειώνοντας τις παρενέργειες.

Παρά τις προκλήσεις, όπως οι διαφορές μεταξύ ατόμων και θέματα ασφάλειας, το μικροβίωμα αποτελεί ένα υποσχόμενο πεδίο στην προσαρμοσμένη ογκολογία, προσφέροντας νέες ευκαιρίες για αποτελεσματική, ασφαλή και εξατομικευμένη φροντίδα.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο εδώ

Κείμενο/προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το ΚΑΠΑ3

 

Η γονεϊκότητα στον παιδικό καρκίνο: Ποια η σημασία της ψυχολογικής υποστήριξης;

Παιδικός καρκίνος

Ίσως ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα, συναισθηματικά και πρακτικά, που έχει να αντιμετωπίσει κανείς, είναι να βλέπει το παιδί του να πονάει και να ταλαιπωρείται, και πόσο μάλλον από καρκίνο. Δυστυχώς, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, κάθε χρόνο περίπου 400.000 παιδιά και έφηβοι πλήττονται από τη νόσο του καρκίνου, με τις πιο συχνές περιπτώσεις να αφορούν τη λευχαιμία, όγκους στον εγκέφαλο, λέμφωμα κ.ά. Οι γονείς έχουν σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της ζωής των παιδιών τους και η ψυχοσυναισθηματική τους υγεία είναι το βασικότερο στοιχείο για τη διαχείριση της συνθήκης στην οποία βρίσκονται. (World Health Organization, 2025)

Η γονεϊκότητα στον παιδικό καρκίνο

Η ασθένεια του καρκίνου είναι ικανή να φέρει πολλές ανατροπές και ανισορροπίες μέσα σε μία οικογένεια. Πιο συγκεκριμένα, οι γονείς έχουν πολυδιάστατο και καθοριστικό ρόλο στην οικογένεια, με αποτέλεσμα να αισθάνονται έντονη δυσφορία, στρες, άγχος, κατάθλιψη, ακόμα και συμπτώματα μετατραυματικού στρες. Σύμφωνα με τη μελέτη των Kearney JA, Salley CG, Muriel AC, η γονεϊκή δυσφορία έχει αρνητική επίδραση στην ποιότητα ζωής των παιδιών, στην οικογενειακή αλλά και στη συζυγική σχέση.
Ακριβώς επειδή οι γονείς έχουν τον βασικό ρόλο του φροντιστή στα παιδιά τους, προσπαθούν να τα στηρίζουν σε όλες τις φάσεις της θεραπείας. Η ψυχική ανθεκτικότητα απέναντι στο άγχος και στον φόβο τους είναι βασικό μέλημα για την επίτευξη του στόχου τους. Χωρίς την αυτοφροντίδα των γονέων, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική φροντίδα προς τα παιδιά. (Kearney et al., 2015)

Η σημασία της ψυχολογικής υποστήριξης

Οι περισσότεροι γονείς εμφανίζουν ψυχική ανθεκτικότητα, δημιουργώντας μια νέα κανονικότητα. Μεγαλύτερη ενίσχυση και βοήθεια προς τους γονείς όμως, για διαχείριση των συναισθημάτων και μείωση του άγχους, θα μπορούσε να προσφέρει η ψυχοθεραπεία βασισμένη σε γνωστικές και συμπεριφορικές θεραπευτικές προσεγγίσεις (CBT), με βάση τα οικογενειακά συστήματα. Επίσης, η εκπαίδευση δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων (PSST), η οποία βοηθά τα άτομα να αναγνωρίσουν και να διορθώσουν δυσλειτουργικούς τρόπους σκέψης και συμπεριφοράς, έχει φανεί αποτελεσματική: πάνω από 800 μητέρες παιδιών με καρκίνο ανέφεραν μείωση των αρνητικών συναισθημάτων και της έντονης δυσφορίας.
Φυσικά, πέρα από την ψυχολογική στήριξη από έναν ειδικό, η ίδια η στάση των γονέων είναι σημαντική, αναλόγως με το πόσο αισιόδοξοι είναι ή αν έχουν κάποια συναισθηματική στήριξη. (Kearney et al., 2015)
Σε όλες τις περιπτώσεις, ο καρκίνος στα μικρά παιδιά είναι βαρύ φορτίο στους γονείς, απαιτεί μεγάλη δύναμη και αφοσίωση. Ίσως όμως οι συνθήκες να μπορούν να βελτιωθούν με την αυτοφροντίδα των γονέων, προκειμένου να τη διοχετεύσουν και στα παιδιά τους.

Στο ΚΑΠΑ3 πιστεύουμε βαθιά πως η ψυχολογική ενδυνάμωση και η συναισθηματική υποστήριξη των γονέων και φροντιστών παιδιών με καρκίνο είναι ζωτικής σημασίας. Μέσα από δράσεις ενημέρωσης, προγράμματα υποστήριξης και συνεργασίες με ειδικούς, επιδιώκουμε να ενισχύουμε όχι μόνο τους ασθενείς αλλά και τους ανθρώπους που στέκονται καθημερινά στο πλευρό τους.

Kearney, J. A., Salley, C. G., & Muriel, A. C. (2015). Standards of psychosocial care for parents of children with cancer. Pediatric Blood & Cancer, 62(S5), S632–S683. https://doi.org/10.1002/pbc.25761

https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/cancer-in-children

Κείμενο: Αναστασία Ντάνια για το Κάπα3

Επιμέλεια κειμένου: Ιφιγένεια Αναστασίου για το Κάπα3

Ύπνος και Καρκίνος: Η Σημασία της Καλής Ποιότητας Ύπνου

Ο ύπνος είναι κρίσιμος για την υγεία μας, αλλά η ζωή με καρκίνο μπορεί να προκαλέσει σημαντικές διαταραχές ύπνου. Η αϋπνία, οι λοιπές διαταραχές ύπνου και οι άλλες ανωμαλίες επηρεάζουν μεγάλο μέρος των ασθενών με καρκίνο, είτε λόγω της νόσου, των θεραπειών είτε του άγχους που τη συνοδεύει.

Αϋπνία σε Ασθενείς με Καρκίνο
Αϋπνία ορίζεται ως δυσκολία στην έναρξη ή τη διατήρηση του ύπνου, με αρνητικές συνέπειες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Σε ασθενείς με καρκίνο, η αϋπνία μπορεί να προκληθεί ή να επιδεινωθεί από: την ίδια τη νόσο, τις φαρμακευτικές αγωγές, το άγχος, αλλά και από καθημερινές συνήθειες όπως η κατανάλωση καφεΐνης ή αλκοόλ το βράδυ και η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας. Επιπλέον, η αϋπνία μπορεί να διατηρείται από συνήθειες που δυσκολεύουν τον ύπνο, όπως τηλεόραση ή φως στο υπνοδωμάτιο, ύπνος σε πολυθρόνα ή χρήση υπολογιστή πριν τον ύπνο.

Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Sleep Medicine υπογραμμίζει ότι η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία για την αϋπνία (CBT-I) μπορεί να μειώσει τα προβλήματα ύπνου και την εξάρτηση από υπνωτικά φάρμακα σε ασθενείς με καρκίνο. Άλλες προσεγγίσεις, όπως ο βελονισμός ή η χρήση μελατονίνης, έχουν επίσης εμφανίσει οφέλη, πάντα υπό την καθοδήγηση του ογκολόγου.

Η διαχείριση της αϋπνίας απαιτεί πολυδιάστατη προσέγγιση: σταθερό πρόγραμμα ύπνου, επαρκής δραστηριότητα και φως κατά τη διάρκεια της ημέρας, αποφυγή ύπνου και καφεΐνης κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς και ένα ήσυχο, σκοτεινό και άνετο υπνοδωμάτιο τη νύχτα. Η CBT-I, είτε με φυσική παρουσία είτε ψηφιακά, βοηθά να εγκαταλειφθούν οι συμπεριφορές που δυσχεραίνουν τον ύπνο. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα συνιστώνται μόνο για βραχυπρόθεσμη χρήση σε σοβαρές περιπτώσεις.

Παραϋπνίες (Parasomnias)
Οι νυχτερινές διαταραχές όπως ο ύπνος με περίεργες κινήσεις ή οι νυχτερινοί τρόμοι εμφανίζονται σπάνια, αλλά πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά, καθώς μερικές φορές μπορεί να είναι σύμπτωμα υποκείμενων προβλημάτων, όπως επιληψίας ή άλλων διαταραχών ύπνου. Η ακριβής περιγραφή των επεισοδίων από τον ασθενή ή τον/την σύντροφο ύπνου είναι απαραίτητη για τη σωστή διάγνωση.

Η σχέση ανάμεσα στον ύπνο και τον καρκίνο είναι πολύπλοκη, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι η φροντίδα του ύπνου μπορεί να επηρεάσει θετικά την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η αξιολόγηση και η αντιμετώπιση των διαταραχών ύπνου, είτε μέσω συμβουλευτικής, είτε με στοχευμένες θεραπείες όπως η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, μπορεί να κάνει πραγματική διαφορά στην καθημερινότητα του ασθενή.

Στο ΚΑΠΑ3 αναγνωρίζουμε τη σημασία του ύπνου για την ευεξία των ανθρώπων που ζουν με καρκίνο και ενθαρρύνουμε τους ασθενείς να αναζητούν καθοδήγηση για τη διαχείριση των διαταραχών ύπνου στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης φροντίδας.

Διαβάστε το αρχικό άρθρο εδώ

Κείμενο/Προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το Κάπα3

Η κατάθλιψη και η θνησιμότητα από καρκίνο: Ένας κρίσιμος σύνδεσμος σε κύριους τύπους καρκίνου

Η κατάθλιψη αποτελεί μια συχνή αλλά συχνά υποαναγνωρισμένη κατάσταση μεταξύ των ογκολογικών ασθενών, επηρεάζοντας έως και το 20–30% των ατόμων με διάγνωση καρκίνου. Πέρα από την επίδρασή της στην ποιότητα ζωής, όλο και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την έκβαση της νόσου, συμπεριλαμβανομένης της επιβίωσης.

Μια πρόσφατη μετα-ανάλυση 65 μελετών κοόρτης που καλύπτουν καρκίνο του παχέος εντέρου, μαστού, πνεύμονα, προστάτη και μικτούς τύπους καρκίνου παρέχει ισχυρές αποδείξεις ότι η κατάθλιψη που διαγιγνώσκεται μετά από διάγνωση καρκίνου συνδέεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας.

Η ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με κατάθλιψη αντιμετώπιζαν 83% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου, 59% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του πνεύμονα, 74% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του προστάτη και 23% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς κατάθλιψη. Σε μικτούς τύπους καρκίνου, η κατάθλιψη αύξησε τον κίνδυνο θνησιμότητας κατά 38%. Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι το ψυχολογικό βάρος του καρκίνου δεν είναι μόνο μια συναισθηματική πρόκληση, αλλά ένας κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει την επιβίωση.

Μηχανισμοί που συνδέουν την κατάθλιψη με την έκβαση του καρκίνου

Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει την πρόοδο του καρκίνου μέσω πολλών βιολογικών και συμπεριφορικών μηχανισμών. Βιολογικά, συνδέεται με χρόνια συστηματική φλεγμονή, δυσλειτουργία του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (HPA), καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος, δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, οξειδωτικό στρες και μειωμένη επιδιόρθωση του DNA. Αυξημένα επίπεδα προ-φλεγμονωδών κυτοκινών, όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και ο παράγοντας νέκρωσης όγκου α (TNF-α), μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και μετάσταση όγκων. Σε μεγαλύτερους ασθενείς, η κατάθλιψη μπορεί να επιδεινώσει τη γήρανση του ανοσοποιητικού συστήματος, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ευνοϊκότερο για την εξέλιξη του καρκίνου.

Συμπεριφορικά, η κατάθλιψη επηρεάζει τις υγειονομικές συνήθειες και την προσκόλληση στη θεραπεία. Οι ασθενείς με κατάθλιψη είναι πιο πιθανό να καθυστερήσουν στην αναζήτηση ιατρικής φροντίδας, να μην ακολουθήσουν σωστά χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή ορμονικές θεραπείες και να υιοθετήσουν ανθυγιεικές συνήθειες όπως κάπνισμα, κακή διατροφή και σωματική αδράνεια. Η κοινωνική απομόνωση και η περιορισμένη υποστήριξη ενισχύουν περαιτέρω την ευαλωτότητα, επιδεινώνοντας τις αρνητικές επιπτώσεις στην επιβίωση.

Κλινικές επιπτώσεις και παρεμβάσεις

Η ισχυρή σύνδεση μεταξύ κατάθλιψης και θνησιμότητας από καρκίνο υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για ενσωμάτωση της ψυχικής υγείας στην καθημερινή ογκολογική φροντίδα. Ψυχολογικές παρεμβάσεις, όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία (CBT), η υποστηρικτική-εκφραστική θεραπεία και οι παρεμβάσεις βασισμένες στην ενσυνειδητότητα, έχουν δείξει ότι μειώνουν το άγχος και βελτιώνουν την προσκόλληση στη θεραπεία. Η φαρμακευτική διαχείριση της κατάθλιψης, όπως με αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), μπορεί επίσης να υποστηρίξει την ψυχική υγεία και να επηρεάσει πιθανώς την εξέλιξη της νόσου, αν και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα. Η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία των συμπτωμάτων κατάθλιψης θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για ογκολόγους, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και φορείς χάραξης πολιτικής.

Η κατάθλιψη δεν είναι απλώς ένα ψυχολογικό βάρος για τους ασθενείς με καρκίνο—είναι σημαντικός παράγοντας πρόβλεψης της θνησιμότητας. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για συστηματική ανίχνευση της κατάθλιψης και στοχευμένες παρεμβάσεις ως αναπόσπαστο μέρος της ογκολογικής φροντίδας.

Οργανισμοί όπως το ΚΑΠΑ3 διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην υποστήριξη της ψυχικής υγείας των ασθενών, προσφέροντας πόρους και καθοδήγηση που μπορούν να βελτιώσουν τόσο την ποιότητα ζωής όσο και τα αποτελέσματα της θεραπείας. Η ενσωμάτωση της ψυχολογικής υποστήριξης στη φροντίδα του καρκίνου διασφαλίζει ότι η ψυχική ευεξία αναγνωρίζεται ως βασικό κομμάτι της θεραπείας.
Στο πλαίσιο αυτής της αποστολής, το ΚΑΠΑ3 συμμετέχει στο MELODIC, μια νέα ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που αφιερώνεται στην υποστήριξη της ψυχικής υγείας νέων ενηλίκων (18–30 ετών) που ζουν με καρκίνο ή μετά από αυτόν.

Διαβάστε το αρχικό άρθρο εδώ

Διαβάστε περισσότερα για το έργο Melodic εδώ

Ενημερωθείτε περισσότερο για την ψυχική υγεία μέσα από μια επιλογή άρθρων της ιστοσελίδας μας:  άρθρο1, άρθρο2, άρθρο3, άρθρο4, άρθρο5 άρθρο6

Κείμενο/προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το Κάπα3

28η Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων και Μεταμοσχεύσεων

Η 28η Οκτωβρίου δεν είναι μόνο μια ημέρα μνήμης για την ιστορία της χώρας μας· είναι και η Παγκόσμια Ημέρα Δωρεάς Οργάνων και Μεταμοσχεύσεων, μια μέρα αφιερωμένη στη δεύτερη ευκαιρία που μπορεί να προσφέρει η ζωή. Μια υπενθύμιση ότι η προσφορά δεν σταματά με το τέλος, αλλά συνεχίζεται μέσα από εκείνους που επιλέγουν να χαρίσουν ελπίδα.

Η δωρεά οργάνων αποτελεί την ύψιστη μορφή εθελοντισμού — ένας μόνο δότης μπορεί να σώσει έως και οκτώ ζωές και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής δεκάδων άλλων μέσω της δωρεάς ιστών. Κι όμως, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO), χιλιάδες άνθρωποι παγκοσμίως εξακολουθούν να περιμένουν ένα μόσχευμα που ίσως να μην έρθει ποτέ. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περίπου 70.000 ασθενείς βρίσκονται κάθε χρόνο σε λίστες αναμονής, ενώ μόλις το 40% λαμβάνει τελικά το μόσχευμα που χρειάζεται.

Στην Ελλάδα, τα ποσοστά δωρεάς παραμένουν χαμηλά — λιγότεροι από 10 δότες ανά εκατομμύριο κατοίκων, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ξεπερνά τους 20. Παρόλα αυτά, υπάρχουν φωτεινά παραδείγματα, όπως η Πανεπιστημιακή Κλινική Εντατικής Θεραπείας του ΠΑΓΝΗ, που πρωτοπορεί στη χώρα μας, πραγματοποιώντας 10 δωρεές οργάνων και ιστών το 2024 και ήδη 6 το 2025, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην ενίσχυση του εθνικού προγράμματος μεταμοσχεύσεων.

Η διαδικασία της δωρεάς σήμερα στην Ελλάδα πραγματοποιείται αποκλειστικά σε περιπτώσεις εγκεφαλικού θανάτου και συντονίζεται από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων (ΕΟΜ), με αυστηρές ιατρικές και ηθικές προϋποθέσεις. Το επόμενο βήμα είναι η εφαρμογή της δωρεάς οργάνων μετά από κυκλοφορικό θάνατο (Donation after Circulatory Death – DCD), μια πρακτική που εφαρμόζεται ήδη σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ολλανδία, συμβάλλοντας σημαντικά στην κάλυψη του ελλείμματος μοσχευμάτων. Παρότι υπάρχει ήδη το νομοθετικό πλαίσιο (Ν. 5034/2023), η DCD δεν έχει ακόμα εφαρμοστεί στη χώρα μας.

Η αναγκαιότητα για κατάλληλα μοσχεύματα αυξάνεται συνεχώς. Πολλές δωρεές δεν πραγματοποιούνται λόγω έλλειψης ενημέρωσης ή απουσίας συζήτησης με την οικογένεια. Η σωστή ενημέρωση, η κατανόηση και η πρόθεση του κάθε πολίτη να γίνει δωρητής μπορούν να κάνουν τη διαφορά.

Η δωρεά οργάνων δεν είναι μόνο ιατρική πράξη — είναι κοινωνική υπόθεση. Είναι η πιο έμπρακτη μορφή αλληλεγγύης, που ενώνει την επιστήμη με την ανθρωπιά και μετατρέπει την απώλεια σε ελπίδα.

Ας επιλέξουμε συνειδητά να προσφέρουμε ζωή.
Γίνε δότης. Γίνε η ελπίδα που περιμένει κάποιος άλλος.
Δήλωσε τώρα την επιθυμία σου να γίνεις δωρητής στην ιστοσελίδα του Εθνικού Μητρώου Οργάνων και Ιστών – www.eom.gr

Πηγές:

Ελληνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων: https://www.eom.gr/

Στατιστικά δωρεάς οργάνων και μεταμοσχεύσεων: https://www.edqm.eu/en/

Κείμενο/Προσαρμογή: Ιφιγένεια για το Κάπα3

Η Δύναμη της Κοινωνικής Στήριξης στη Φροντίδα του Καρκίνου

Γιατί η ανθρώπινη σύνδεση είναι εξίσου σημαντική με τη θεραπεία

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας τονίζουν πόσο σημαντικό είναι να έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας στηρίζουν. Η κοινωνική υποστήριξη όπως η οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι ή η κοινότητά μας επηρεάζει άμεσα την συναισθηματική ισορροπία και ποιότητα ζωής. Με έρευνες να δείχνουν ότι η στήριξη μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να βοηθήσει στην ανάρρωση και την προσαρμογή κατόπιν από μια σοβαρή ασθένεια.

Ομαδικές δράσεις, όπως ομάδες υποστήριξης ή κοινότητες ασθενών, έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμες, καθώς δίνουν την ευκαιρία στους ανθρώπους να μοιραστούν εμπειρίες, να νιώσουν κατανόηση και να μειώσουν το ψυχολογικό στρες (Jackson και συν., 2019). Στην περίπτωση των ασθενών με καρκίνο, η στήριξη από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον συνδέεται με λιγότερο άγχος, αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση και μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η πρακτική υποστήριξη φαίνεται να είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ηλικιωμένους ασθενείς, που συχνά αντιμετωπίζουν και σωματικές δυσκολίες (Ahmad et al., 2013).

Η κοινωνική στήριξη δεν αφορά μόνο τη βοήθεια, επιπλέον, ενισχύει την αισιοδοξία και την ανθεκτικότητα, στοιχεία πολύτιμα για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Όταν οι κοινωνικές σχέσεις καλλιεργούν την ελπίδα και την αυτοπεποίθηση, λειτουργούν ως προστατευτικός παράγοντας απέναντι στο άγχος και την κατάθλιψη, μειώνοντας τον ψυχολογικό αντίκτυπο της ασθένειας (Ruiz-Rodríguez και συν., 2022).

Η σχέση ανάμεσα στη στήριξη και την ψυχική ανθεκτικότητα φαίνεται να είναι αμφίδρομη. Σύμφωνα με μελέτη, όσοι δέχονται περισσότερη υποστήριξη διαχειρίζονται καλύτερα τη νόσο, ενώ όσοι διαχειρίζονται πιο αποτελεσματικά τις δυσκολίες τους τείνουν να διατηρούν πιο δυνατές κοινωνικές σχέσεις (Bottaro και συν., 2023). Ένας κύκλος σύνδεσης που ενισχύει την ανάρρωση.

Εξίσου σημαντική είναι και η πηγή της υποστήριξης. Οι ασθενείς συνήθως θεωρούν την οικογένεια, τους φίλους και τον σύντροφο ως τις βασικές πηγές συναισθηματικής βοήθειας. Ωστόσο, όταν το είδος της υποστήριξης δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες τους, μπορεί να εκλαμβάνεται ως λιγότερο ουσιαστική ή ακόμη και άχρηστη.

Παράλληλα, οι επαγγελματίες υγείας αποτελούν συχνά την πρώτη και πιο σταθερή πηγή καθησυχασμού. Οι παραπάνω έρευνες έδειξαν ότι οι ασθενείς που νιώθουν πως οι γιατροί και οι νοσηλευτές τους ακούν, τους σέβονται και τους ενημερώνουν με σαφήνεια, αντιμετωπίζουν τη θεραπεία με μεγαλύτερη ψυχραιμία και λιγότερο άγχος. Η ανοιχτή, ενθαρρυντική και συμπονετική επικοινωνία από τους επαγγελματίες υγείας ενισχύει την ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών και τη συνεργασία στη φροντίδα, δημιουργώντας έναν θετικό κύκλο μεταξύ στήριξης και ευεξίας.

Στο πλαίσιο του Κάπα3, η αξία αυτής της σύνδεσης αναδεικνύεται καθημερινά. Μέσα από προγράμματα, έρευνες και δράσεις, προωθείται η δημιουργία κοινοτήτων όπου κανείς δεν είναι μόνος ή μόνη. Η κοινωνική στήριξη δεν συμβαίνει μόνο στα νοσοκομεία, συμβαίνει στα σπίτια, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες.
Η ίαση δεν συμβαίνει μόνο στα νοσοκομεία· συμβαίνει και στα σπίτια, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες, όπου κυριαρχούν η κατανόηση και η συμπόνια.

Βιβλιογραφία

 Ahmad, M., Khan, M. A., & Shirazi, M. (2013). Perception of Social Support by Cancer Patients. International Journal of Psychology and Behavioral Sciences, 3(5), 115–122. https://doi.org/10.5923/j.ijpbs.20130305.01

Bottaro, R., Craparo, G., & Faraci, P. (2023). What is the direction of the association between social support and coping in cancer patients? A systematic review. Journal of Health Psychology, 28(6), 135910532211311. https://doi.org/10.1177/13591053221131180

Jackson, M., Jones, D., Dyson, J., & Macleod, U. (2019). Facilitated group work for people with long-term conditions: A systematic review of benefits from studies of group-work interventions. British Journal of General Practice, 69(682), 363–372. https://doi.org/10.3399/bjgp19x702233

Ruiz-Rodríguez, I., Hombrados-Mendieta, I., Melguizo-Garín, A., & Martos-Méndez, M. J. (2022). The importance of social support, optimism and resilience on the quality of life of cancer patients. Frontiers in Psychology, 13. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.833176

 

Άρθρο από: Δέσποινα Χρυσοστομίδου, Ψυχολόγος για το Kapa3 Research Insights

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού – 25 Οκτωβρίου

Η 25η Οκτωβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου του Μαστού, μια ημέρα αφιερωμένη στην ευαισθητοποίηση, την πρόληψη και τη στήριξη των ανθρώπων που ζουν με αυτή την ασθένεια. Ο καρκίνος του μαστού αποτελεί τη συχνότερη μορφή καρκίνου στις γυναίκες παγκοσμίως, επηρεάζοντας περίπου 2,3 εκατομμύρια γυναίκες κάθε χρόνο εκ των οποίων 670.000 έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας του, ενώ στην Ελλάδα διαγιγνώσκονται περίπου 6.000 νέες περιπτώσεις ετησίως (Πηγή: Globocan 2025).

Πρόκειται για μητέρες, αδελφές, κόρες και φίλες που αξίζουν ελπίδα και αξιοπρέπεια.

Οι  πιθανότητες επιβίωσης εξαρτώνται από την πρόσβαση σε έγκαιρη διάγνωση και αποτελεσματική θεραπεία: σε χώρες υψηλού εισοδήματος, το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης ξεπερνά το 90%, ενώ σε χώρες όπως η Ινδία φτάνει το 66% και στη Νότια Αφρική μόλις το 40%. Οι ανισότητες αυτές καθιστούν επιτακτική την ανάγκη για διεθνή και συντονισμένη δράση, καθώς η αναλογία διαγνώσεων και θανάτων αναμένεται να αυξηθεί κατά 40% έως το 2050, αν συνεχιστούν οι τρέχουσες τάσεις.

Ο καρκίνος του μαστού δεν αφορά μόνο τις γυναίκες: περίπου το 1% των διαγνώσεων αφορά άνδρες, κάτι που συχνά παραβλέπεται στην κοινωνία. Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση πρέπει να είναι συμπεριληπτικές, ώστε να μην αφήνουμε κανέναν απροστάτευτο.

Η Παγκόσμια Πρωτοβουλία για τον Καρκίνο του Μαστού του ΠΟΥ, που ξεκίνησε το 2021, συνεργάζεται με χώρες για τη μείωση της θνησιμότητας, ενισχύοντας τα υγειονομικά συστήματα και διευκολύνοντας την πρόσβαση σε διάγνωση και θεραπεία.

Παράλληλα, η ψυχοκοινωνική υποστήριξη για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους είναι καθοριστική, καθώς η διάγνωση επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής τους, από την εργασία μέχρι την καθημερινότητα και την ψυχική τους υγεία.

Η Διεθνής Ημέρα για τον Καρκίνο του Μαστού προτρέπει επίσης τις κοινότητες, τους φορείς υγείας και τις αρχές να συνεργαστούν για τη βελτίωση της πρόσβασης σε υπηρεσίες διάγνωσης και θεραπείας. Η ενημέρωση σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου – όπως η κληρονομικότητα, η ηλικία και ο τρόπος ζωής – και η προώθηση υγιεινών συνηθειών συμβάλλουν στην πρόληψη και στη μείωση των ανισοτήτων στην υγεία.

Κάθε γυναίκα μπορεί να συμβάλει: προγραμματίζοντας μαστογραφία, υπενθυμίζοντας σε φίλες να κάνουν το ίδιο, ενισχύοντας μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς ή συμμετέχοντας σε δράσεις ευαισθητοποίησης. Ακόμα και μικρές πράξεις, όπως το ροζ κορδελάκι ή η κοινοποίηση αξιόπιστων πληροφοριών στα social media, έχουν σημασία.

Στο ΚΑΠΑ3, πιστεύουμε ότι κάθε γυναίκα και κάθε άνθρωπος που ζει με καρκίνο αξίζει υποστήριξη, ενημέρωση και πρόσβαση σε θεραπείες υψηλής ποιότητας. Μέσα από δράσεις ευαισθητοποίησης, κοινωνικής υποστήριξης και ενδυνάμωσης, στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε μια κοινωνία όπου καμία ζωή δεν θα κινδυνεύει από την έλλειψη γνώσης, πόρων ή στήριξης, και όπου η ελπίδα και η αλληλεγγύη γίνονται όπλα απέναντι στην ασθένεια.

Ενημερωθείτε περισσότερο για τον καρκίνο του μαστού από προηγούμενά μας άρθρα:

https://www.kapa3.gr/katanoontas-toys-paragontes-kindynoy-gia-ton-karkino-toy-mastoy-ti-mporoyme-kai-ti-den-mporoyme-na-allaxoyme/

Οκτώβριος – Μήνας Ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο του Μαστού

Η σημασία της αυτοεξέτασης μαστού & μέσα πρόληψης

Πηγές: https://gco.iarc.fr/en

https://www.who.int/initiatives/global-breast-cancer-initiative

https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/breast-cancer

Κείμενο/προσαρμογή: Ιφιγένεια για το ΚΑΠΑ3

EGFR: Ένας “παλιός στόχος” που αποκτά νέα ζωή στην αντικαρκινική έρευνα

Όταν η επιστήμη προχωρά βήμα-βήμα

Η πρόοδος στην ογκολογία δεν έρχεται πάντα με θεαματικές ανακοινώσεις. Πολλές φορές βρίσκεται σε μελέτες που δείχνουν μικρά, αλλά ουσιαστικά βήματα. Μια τέτοια περίπτωση είναι η πρόσφατη ανασκόπηση στο JAMA Oncology για νέες στοχευμένες θεραπείες στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου — έναν τύπο καρκίνου που συχνά συνδέεται με το κάπνισμα, την κατανάλωση αλκοόλ ή τη λοίμωξη από HPV. Στο ΚΑΠΑ3 παρακολουθούμε στενά τέτοιες εξελίξεις, για να ενημερώνουμε τους ασθενείς και τις οικογένειές τους με υπεύθυνο τρόπο.

Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε μια πρωτεΐνη που ονομάζεται EGFR (Epidermal Growth Factor Receptor). Περίπου το 90% των ασθενών με αυτό το είδος καρκίνου εμφανίζουν υπερέκφραση της πρωτεΐνης, κάτι που την καθιστά ελκυστικό στόχο για θεραπεία. Στο παρελθόν, φάρμακα όπως το cetuximab προσπάθησαν να «μπλοκάρουν» τη δράση του EGFR, όμως τα αποτελέσματα ήταν περιορισμένα. Οι ασθενείς παρουσίαζαν μικρές βελτιώσεις, χωρίς ουσιαστική αύξηση της επιβίωσης.

Η νέα γενιά ερευνών προχωρά ένα βήμα πιο πέρα. Εξετάζονται συνδυασμοί θεραπειών, όπως η στόχευση του EGFR μαζί με ανοσοθεραπεία (π.χ. pembrolizumab), που ενισχύει την άμυνα του οργανισμού απέναντι στα καρκινικά κύτταρα. Σε κάποιες πρώτες μελέτες, αυτός ο συνδυασμός εμφάνισε ποσοστά ανταπόκρισης περίπου 45% και διάμεση επιβίωση γύρω στους 18 μήνες σε ασθενείς όπου οι προηγούμενες θεραπείες είχαν αποτύχει — ένα αποτέλεσμα που, αν και όχι θεαματικό, θεωρείται ελπιδοφόρο για το συγκεκριμένο νόσημα.

Οι επιστήμονες γνωρίζουν πια ότι η επιτυχία μιας στοχευμένης θεραπείας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Σε αρκετούς ασθενείς, τα καρκινικά κύτταρα αναπτύσσουν με τον καιρό αντοχή, «μαθαίνοντας» να παρακάμπτουν τη δράση του φαρμάκου. Επίσης, οι καρκίνοι που σχετίζονται με τον ιό HPV φαίνεται να συμπεριφέρονται διαφορετικά από εκείνους που δεν σχετίζονται, γεγονός που ανοίγει νέους δρόμους για πιο εξατομικευμένες προσεγγίσεις.

Παράλληλα, η έρευνα στρέφεται και στην αναζήτηση βιοδεικτών – μοριακών στοιχείων που μπορούν να δείξουν ποιοι ασθενείς έχουν τις μεγαλύτερες πιθανότητες να ωφεληθούν από μια συγκεκριμένη θεραπεία. Αν αυτά τα εργαλεία αποδειχθούν αξιόπιστα, θα μπορούν να οδηγήσουν σε πιο στοχευμένες, αποτελεσματικές και ασφαλείς θεραπείες στο μέλλον.

Ταυτόχρονα, δοκιμάζονται νεότερες μορφές φαρμάκων, όπως τα αμφι-ειδικά αντισώματα (bispecific antibodies) και τα συζευγμένα μονοκλωνικά αντισώματα (antibody-drug conjugates), που στοχεύουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα καρκινικά κύτταρα. Όλες αυτές οι προσπάθειες βρίσκονται σε πρώιμα στάδια κλινικών δοκιμών, με κύριο στόχο να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και να περιορίσουν τις παρενέργειες.

Το σημαντικότερο μήνυμα αυτής της έρευνας δεν είναι ότι βρέθηκε ένα «νέο φάρμακο που νικά τον καρκίνο», αλλά ότι η επιστήμη επιμένει να ψάχνει, να δοκιμάζει, να μαθαίνει. Κάθε μικρό βήμα, κάθε ποσοστό βελτίωσης, κάθε νέα ιδέα ανοίγει τον δρόμο

Για τους ανθρώπους που ζουν με καρκίνο — και για τις οικογένειές τους — η ελπίδα δεν βρίσκεται μόνο στις μεγάλες ανακαλύψεις και στις νέες θεραπείες, αλλά και στη βεβαιότητα ότι χιλιάδες ερευνητές σε όλο τον κόσμο δουλεύουν ακούραστα για να κάνουν κάθε επόμενο βήμα λίγο πιο κοντά στη ζωή. Γιατί στην επιστήμη, όπως και στη ζωή, η πρόοδος μετριέται συχνά όχι σε άλματα, αλλά σε σταθερά, ανθρώπινα βήματα. Και από πλευράς, μας στο ΚΑΠΑ3, δεσμευόμαστε να μοιραζόμαστε αυτά τα νέα με τρόπο κατανοητό και χρήσιμο για όλους.

Δείτε όλη τη δημοσιευμένη έρευνα εδώ

Πηγές:

Hwang W. et al. “Emerging EGFR-Targeted Therapy in Head and Neck Cancer: A Review.” JAMA Oncology (2025).
World Health Organization – Cancer Research Updates

Κείμενο/Προσαρμογή: Ιφιγένεια για το Κάπα3

 

 

Το ΚΑΠΑ3 στο συνέδριο της ESMO: Έμπνευση και επιβεβαίωση ότι βαδίζουμε στο δρόμο του μέλλοντος

Στις 17-20 Οκτωβρίου βρεθήκαμε στο Βερολίνο για το παγκόσμιο συνέδριο της ESMO. Το συνέδριο ξεχώρισε για τη συμμετοχή της ελληνικής ιατρικής κοινότητας, που πρωτοστάτησε στην παρουσίαση κλινικών δεδομένων, Real-World Evidence και up-to-date εκπαίδευσης σε συνεργασία με την παγκόσμια κοινότητα ογκολογίας. Παράλληλα, οι ελληνικές ομάδες απέσπασαν διακρίσεις σε διάφορους τομείς (ιατρικό, νοσηλευτικό, δομές) και μας γέμισαν έμπνευση και ελπίδα για όσα δρομολογούνται στον χώρο της ογκολογικής φροντίδας.

Ο κύριος στόχος της παρουσίας μας ως ΚΑΠΑ3 ήταν να επικεντρωθούμε στην έρευνα που καλύπτει τις πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού, μέσα στο πλαίσιο της παγκόσμιας κοινότητας. Η συνεργασία μας με επαγγελματίες υγείας από όλο τον κόσμο μας επέτρεψε να συλλέξουμε πολύτιμες γνώσεις και εμπειρίες. Οι εντατικές ώρες συνεδρίων και συζητήσεων διεύρυναν το πεδίο γνώσεών μας, αλλά και μας προβλημάτισαν για τα επόμενα βήματα.

Κύριες προκλήσεις που εντοπίστηκαν για την κοινότητα υπεράσπισης των δικαιωμάτων των ασθενών

  1. Υποχρεωτική πολυεπιστημονική αξιολόγηση πριν από την έναρξη της θεραπείας
    Κανένας ασθενής δεν θα πρέπει να ξεκινά θεραπεία χωρίς να έχει περάσει από πολυεπιστημονική αξιολόγηση, που να περιλαμβάνει νοσηλευτή ογκολογίας, κοινωνικό επιστήμονα και ψυχολόγο. Αυτό θα πρέπει να αποτελεί το ελάχιστο πρότυπο για όλους τους καρκινοπαθείς.
  2. Πιστοποίηση και ποιότητα πολυεπιστημονικών ομάδων
    Είναι καθήκον μας να διασφαλίσουμε ότι οι ομάδες αυτές διαθέτουν ποιοτικά χαρακτηριστικά. Η πιστοποίησή τους είναι σίγουρα πολύπλοκη. Ωστόσο, για εμάς στο ΚΑΠΑ3, η πολυεπιστημονικότητα αποτελεί βασικό κριτήριο παροχής υπηρεσιών και πρέπει να είναι πιστοποιημένη. Η ποιότητα της φροντίδας μπορεί να βελτιώσει την έκβαση των ασθενών, όπως έδειξαν κλινικές μελέτες και έρευνες στο φετινό συνέδριο, με πιθανή βελτίωση συνολικής επιβίωσης έως και 10% (Σουηδία).

Είμαστε βαθιά περήφανοι που η λειτουργία μας βασίζεται σε αυτά ακριβώς τα πρότυπα. Στην εποχή που έχει σημειωθεί η μεγαλύτερη πρόοδος στην ιατρική και στις νέες θεραπείες, εμείς ενισχύουμε με κάθε τρόπο τον θεσμό της έρευνας και της πολυεπιστημονικότητας στο επίπεδο προσβασιμότητας και προσέγγισης των ασθενών, με στόχο την ποιότητα ζωής τους.

Είναι η τρίτη φορά που παρουσιάζουμε τις προσπάθειές μας σε συνέδριο της ESMO, σε συνεργασία με το Διεθνές Πανεπιστήμιο και το Τμήμα Νοσηλευτικής, αναδεικνύοντας για ακόμη μία φορά την παρουσία μας σε κάθε επίπεδο. Παράλληλα, οι εκπαιδεύσεις λοιπών επαγγελματιών υγείας λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο στον οργανισμό μας, σε συνεργασία με τα Ελληνικά Πανεπιστήμια.

Για τον Έλληνα ασθενή και το περιβάλλον του, δεν έχουμε ακόμη φτάσει στο σημείο να θεωρούμε την ποιότητα της φροντίδας ουσιαστικό στόχο που πρέπει να επιδιωχθεί από όλη την κοινότητα του καρκίνου, ώστε να εναρμονιστούμε με τις προσπάθειες της υπόλοιπης Ευρώπης και στο μέλλον οι πολυεπιστημονικές αξιολογήσεις των ασθενών από την πρώτη μέρα της διάγνωσης να θεωρούνται αυτονόητες αρχές των θεραπευτικών πρωτοκόλλων. Στο ΚΑΠΑ3 γνωρίζουμε καλά ότι η ποιότητα της φροντίδας, που από τη φύση της είναι πολυεπιστημονική, απαιτεί συλλογική προσπάθεια και συνεργασία μεταξύ φορέων και επαγγελματιών για να κατανοήσουμε ποιο είναι το καλύτερο πρότυπο.

Νέος Κύκλος Βιωματικών Συναντήσεων για την ολιστική φροντίδα σώματος και ψυχής από το Καπα3 και το Ε.Β.Ε.Υ.

Μετά τον πρώτο κύκλο συναντήσεων που πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο, (δείτε το σχετικό άρθρο εδώ), με θέμα τη Διατροφική καθοδήγηση και τη βιωματική ψυχολογική υποστήριξη, το ΚΑΠΑ3 και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου συνεχίζουν τη συνεργασία τους με έναν νέο κύκλο βιωματικών δράσεων αφιερωμένων στην ολιστική φροντίδα σώματος και ψυχής.

Οι συναντήσεις απευθύνονται σε άτομα που βιώνουν την ογκολογική εμπειρία, σε φροντιστές και επαγγελματίες υγείας — σε όλους όσοι αναζητούν έναν χώρο ουσιαστικής επικοινωνίας, κατανόησης και ενδυνάμωσης.

Σε αυτό το νέο κύκλο, η ψυχική υγεία και η διατροφή προσεγγίζονται ως δύο όψεις της ίδιας φροντίδας.

Στο κομμάτι της ψυχικής υγείας, μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε και να διαχειριζόμαστε δύσκολα συναισθήματα όπως το άγχος ή ο φόβος, να ενισχύουμε την ανθεκτικότητά μας και να καλλιεργούμε μια βαθύτερη σχέση με τον εαυτό μας και τους άλλους.

Παράλληλα, στο κομμάτι της διατροφής, εξερευνούμε πώς η ισορροπημένη και συνειδητή διατροφή μπορεί να στηρίξει τον οργανισμό, να ενισχύσει την ενέργεια και τη διάθεση, και να γίνει πράξη φροντίδας και αυτοσεβασμού. Η τροφή δεν είναι μόνο ανάγκη, αλλά και τρόπος να δείξουμε αγάπη — προς το σώμα, την ψυχή και τη ζωή.

Οι συναντήσεις πραγματοποιούνται διαδικτυακά και βασίζονται στον διάλογο, τη βιωματική μάθηση και την ανταλλαγή εμπειριών. Ο καθένας συμμετέχει με τον δικό του ρυθμό, σε ένα περιβάλλον αποδοχής και εμπιστοσύνης.

Για να δηλώσετε συμμετοχή: Εκδήλωση Ενδιαφέροντος για Συμμετοχή στην Ομάδα Υποστήριξης για Άτομα με Καρκίνο

Ενημερωθείτε περισσότερο για την ασφαλή χρήση των τοπικών προϊόντων διατροφής στην πρόληψη και πρόγνωση του καρκίνου εδώ

Κείμενο/Προσαρμογή: Ιφιγένεια για το Κάπα3