Κατηγορία: ΑΓΧΟΣ

Παγκόσμια Ημέρα Αγάπης – 14 Δεκεμβρίου

Η αγάπη ως θεμέλιο ευημερίας, ψυχικής ανθεκτικότητας και κοινωνικής συνοχής

Η Παγκόσμια Ημέρα Αγάπης, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 14 Δεκεμβρίου, αποτελεί μια ευκαιρία να θυμηθούμε τη δύναμη της αγάπης στην καθημερινή ζωή. Η αγάπη –σε όλες τις μορφές της– λειτουργεί ως κινητήρια δύναμη που ενισχύει την ανθρώπινη σύνδεση, καλλιεργεί τη συμπόνια και χτίζει πιο ανθεκτικές κοινωνίες. Για τους ανθρώπους που βιώνουν ασθένεια, απώλεια ή δύσκολες συνθήκες φροντίδας, η αγάπη δεν είναι απλώς συναίσθημα· είναι στήριξη, προστασία και παρουσία.

Αγάπη και ανθρώπινη ευημερία

Η διεθνής βιβλιογραφία καταδεικνύει ότι η αγάπη και οι σχέσεις εμπιστοσύνης συνδέονται με καλύτερη ψυχική υγεία, χαμηλότερο στρες, μεγαλύτερη ανθεκτικότητα και συνολικά υψηλότερη ποιότητα ζωής. Η κοινωνική υποστήριξη –είτε από οικογένεια, φίλους, είτε από την κοινότητα– είναι καθοριστική για την αντιμετώπιση κρίσεων και για την προώθηση της ευημερίας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Ανισότητες στην πρόσβαση στην αγάπη και τη φροντίδα

Παρόλο που η αγάπη είναι καθολική έννοια, δεν βιώνεται εξίσου από όλους. Τα κοινωνικά και οικονομικά εμπόδια, η μοναξιά, ο κοινωνικός αποκλεισμός ή η έλλειψη υποστηρικτικού περιβάλλοντος μειώνουν τις δυνατότητες πρόσβασης σε δίκτυα φροντίδας και συναισθηματικής στήριξης. Η Παγκόσμια Ημέρα Αγάπης μας υπενθυμίζει ότι η κοινωνική συνοχή δεν είναι δεδομένη· χρειάζεται συστηματική ενίσχυση, ειδικά για όσους ζουν σε συνθήκες τρωτότητας.

Η αγάπη στον χώρο της υγείας και της ογκολογίας

Για τους ανθρώπους που ζουν με καρκίνο –ή φροντίζουν κάποιον με καρκίνο– η αγάπη αποκτά ακόμα βαθύτερη σημασία. Η συναισθηματική στήριξη από την οικογένεια, τους φίλους και τις ομάδες φροντίδας έχει αποδειχθεί ότι συμβάλλει:

  • στη μείωση του άγχους και της κατάθλιψης,

  • στην ενίσχυση της προσήλωσης στη θεραπεία,

  • στην καλύτερη επικοινωνία με τους επαγγελματίες υγείας,

  • στη δημιουργία ενός αισθήματος ασφάλειας και σταθερότητας.

Αγάπη σημαίνει να μην είναι κανείς μόνος απέναντι στην ασθένεια.

Η ελληνική πραγματικότητα

Στην Ελλάδα, πολλοί ασθενείς και φροντιστές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από άτυπα δίκτυα στήριξης – οικογένεια, φίλους, γείτονες. Αυτό συχνά αποτελεί πηγή δύναμης, αλλά και πρόκληση όταν οι φροντιστές εξουθενώνονται, δεν έχουν θεσμική υποστήριξη ή αντιμετωπίζουν κοινωνικές και οικονομικές δυσκολίες. Η ενίσχυση της κουλτούρας φροντίδας και αλληλεγγύης είναι κρίσιμη ώστε καμία οικογένεια να μη σηκώνει το βάρος μόνη της.

Στο Κάπα3, η αγάπη αποτελεί βασική αρχή της δουλειάς μας. Με δράσεις ενημέρωσης, ψυχοκοινωνική υποστήριξη, δικτύωση ασθενών και φροντιστών, και υπεράσπιση δικαιωμάτων, προσπαθούμε καθημερινά να δημιουργούμε ένα περιβάλλον όπου η αγάπη μεταφράζεται σε φροντίδα, ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Στηρίζουμε την οικογένεια, ενισχύουμε τον φροντιστή και δίνουμε φωνή στους ανθρώπους που συχνά δεν ακούγονται.

Γίνετε μέλος ή εθελοντής του Kapa3

Στηρίξτε το έργο μας και γίνετε μέρος μιας κοινότητας που δεν αφήνει κανέναν ασθενή ή φροντιστή μόνο. Μέσα από τη συμμετοχή σας ως μέλος ή εθελοντής, βοηθάτε να χτίζουμε δίκτυα στήριξης, να παρέχουμε ενημέρωση και ψυχοκοινωνική βοήθεια, και να προάγουμε την αξιοπρέπεια και την αγάπη στην πράξη.

Δείτε περισσότερα εδώ : https://www.kapa3.gr/prosklisi-ethelonton-gia-to-kentro-kathodigisis-karkinopathon-kapa3/

Εξάλλου, τίποτα δεν είναι τόσο ισχυρό όσο η καρδιά του εθελοντή (Jimmy Doolittle).

Μπορείς να προσφέρεις, αρκεί να επικοινωνήσεις μαζί μας είτε τηλεφωνικά είτε μέσω mail με θέμα «Εθελοντισμός».

Γίνε Μέλος του Καπα3 : https://www.kapa3.gr/gine-melos/ Κάνε τώρα την επικοινωνία που θα σου αλλαξει την ζωή : https://www.kapa3.gr/epikoinonia/

Μάθε περισσοτέρα για τον Οργανισμό στο www.kapa3.gr

Η Παγκόσμια Ημέρα Αγάπης μάς καλεί να εκφράσουμε την αγάπη μας ανοιχτά, έμπρακτα και με συνέπεια. Να ενισχύσουμε όσους χρειάζονται στήριξη, να καλλιεργήσουμε την ενσυναίσθηση και να χτίσουμε μια κοινωνία όπου η φροντίδα και η ανθρωπιά αποτελούν σταθερές αξίες.

Για αυτό ας μην ξεχνάμε ότι η αγάπη είναι επιλογή, χρειάζεται χρόνο, σημαίνει υπομονή,απαιτεί δουλειά ,απαιτεί να είμαστε εκεί, είναι καλοσύνη,σίγουρα δεν είναι εγωιστική, δεν απαιτεί δέσμευση .

Ας θυμηθούμε σήμερα —και κάθε μέρα— ότι η αγάπη είναι πράξη. Και ότι η πράξη αυτή μπορεί να αλλάξει ζωές.

‘Αλλωστε

Θα μείνουν τελικά για πάντα αυτά τα τρία: η πίστη, η ελπίδα κι η αγάπη. Και απ’ αυτά, το πιο σπουδαίο είναι η αγάπη.

ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α΄ 13:13

Κείμενο/προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το ΚΑΠΑ3

Η κατάθλιψη και η θνησιμότητα από καρκίνο: Ένας κρίσιμος σύνδεσμος σε κύριους τύπους καρκίνου

Η κατάθλιψη αποτελεί μια συχνή αλλά συχνά υποαναγνωρισμένη κατάσταση μεταξύ των ογκολογικών ασθενών, επηρεάζοντας έως και το 20–30% των ατόμων με διάγνωση καρκίνου. Πέρα από την επίδρασή της στην ποιότητα ζωής, όλο και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την έκβαση της νόσου, συμπεριλαμβανομένης της επιβίωσης.

Μια πρόσφατη μετα-ανάλυση 65 μελετών κοόρτης που καλύπτουν καρκίνο του παχέος εντέρου, μαστού, πνεύμονα, προστάτη και μικτούς τύπους καρκίνου παρέχει ισχυρές αποδείξεις ότι η κατάθλιψη που διαγιγνώσκεται μετά από διάγνωση καρκίνου συνδέεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας.

Η ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με κατάθλιψη αντιμετώπιζαν 83% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου, 59% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του πνεύμονα, 74% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του προστάτη και 23% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς κατάθλιψη. Σε μικτούς τύπους καρκίνου, η κατάθλιψη αύξησε τον κίνδυνο θνησιμότητας κατά 38%. Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι το ψυχολογικό βάρος του καρκίνου δεν είναι μόνο μια συναισθηματική πρόκληση, αλλά ένας κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει την επιβίωση.

Μηχανισμοί που συνδέουν την κατάθλιψη με την έκβαση του καρκίνου

Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει την πρόοδο του καρκίνου μέσω πολλών βιολογικών και συμπεριφορικών μηχανισμών. Βιολογικά, συνδέεται με χρόνια συστηματική φλεγμονή, δυσλειτουργία του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (HPA), καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος, δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, οξειδωτικό στρες και μειωμένη επιδιόρθωση του DNA. Αυξημένα επίπεδα προ-φλεγμονωδών κυτοκινών, όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και ο παράγοντας νέκρωσης όγκου α (TNF-α), μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και μετάσταση όγκων. Σε μεγαλύτερους ασθενείς, η κατάθλιψη μπορεί να επιδεινώσει τη γήρανση του ανοσοποιητικού συστήματος, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ευνοϊκότερο για την εξέλιξη του καρκίνου.

Συμπεριφορικά, η κατάθλιψη επηρεάζει τις υγειονομικές συνήθειες και την προσκόλληση στη θεραπεία. Οι ασθενείς με κατάθλιψη είναι πιο πιθανό να καθυστερήσουν στην αναζήτηση ιατρικής φροντίδας, να μην ακολουθήσουν σωστά χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή ορμονικές θεραπείες και να υιοθετήσουν ανθυγιεικές συνήθειες όπως κάπνισμα, κακή διατροφή και σωματική αδράνεια. Η κοινωνική απομόνωση και η περιορισμένη υποστήριξη ενισχύουν περαιτέρω την ευαλωτότητα, επιδεινώνοντας τις αρνητικές επιπτώσεις στην επιβίωση.

Κλινικές επιπτώσεις και παρεμβάσεις

Η ισχυρή σύνδεση μεταξύ κατάθλιψης και θνησιμότητας από καρκίνο υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για ενσωμάτωση της ψυχικής υγείας στην καθημερινή ογκολογική φροντίδα. Ψυχολογικές παρεμβάσεις, όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία (CBT), η υποστηρικτική-εκφραστική θεραπεία και οι παρεμβάσεις βασισμένες στην ενσυνειδητότητα, έχουν δείξει ότι μειώνουν το άγχος και βελτιώνουν την προσκόλληση στη θεραπεία. Η φαρμακευτική διαχείριση της κατάθλιψης, όπως με αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), μπορεί επίσης να υποστηρίξει την ψυχική υγεία και να επηρεάσει πιθανώς την εξέλιξη της νόσου, αν και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα. Η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία των συμπτωμάτων κατάθλιψης θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για ογκολόγους, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και φορείς χάραξης πολιτικής.

Η κατάθλιψη δεν είναι απλώς ένα ψυχολογικό βάρος για τους ασθενείς με καρκίνο—είναι σημαντικός παράγοντας πρόβλεψης της θνησιμότητας. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για συστηματική ανίχνευση της κατάθλιψης και στοχευμένες παρεμβάσεις ως αναπόσπαστο μέρος της ογκολογικής φροντίδας.

Οργανισμοί όπως το ΚΑΠΑ3 διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην υποστήριξη της ψυχικής υγείας των ασθενών, προσφέροντας πόρους και καθοδήγηση που μπορούν να βελτιώσουν τόσο την ποιότητα ζωής όσο και τα αποτελέσματα της θεραπείας. Η ενσωμάτωση της ψυχολογικής υποστήριξης στη φροντίδα του καρκίνου διασφαλίζει ότι η ψυχική ευεξία αναγνωρίζεται ως βασικό κομμάτι της θεραπείας.
Στο πλαίσιο αυτής της αποστολής, το ΚΑΠΑ3 συμμετέχει στο MELODIC, μια νέα ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που αφιερώνεται στην υποστήριξη της ψυχικής υγείας νέων ενηλίκων (18–30 ετών) που ζουν με καρκίνο ή μετά από αυτόν.

Διαβάστε το αρχικό άρθρο εδώ

Διαβάστε περισσότερα για το έργο Melodic εδώ

Ενημερωθείτε περισσότερο για την ψυχική υγεία μέσα από μια επιλογή άρθρων της ιστοσελίδας μας:  άρθρο1, άρθρο2, άρθρο3, άρθρο4, άρθρο5 άρθρο6

Κείμενο/προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το Κάπα3

Η Δύναμη της Κοινωνικής Στήριξης στη Φροντίδα του Καρκίνου

Γιατί η ανθρώπινη σύνδεση είναι εξίσου σημαντική με τη θεραπεία

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας τονίζουν πόσο σημαντικό είναι να έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας στηρίζουν. Η κοινωνική υποστήριξη όπως η οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι ή η κοινότητά μας επηρεάζει άμεσα την συναισθηματική ισορροπία και ποιότητα ζωής. Με έρευνες να δείχνουν ότι η στήριξη μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να βοηθήσει στην ανάρρωση και την προσαρμογή κατόπιν από μια σοβαρή ασθένεια.

Ομαδικές δράσεις, όπως ομάδες υποστήριξης ή κοινότητες ασθενών, έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμες, καθώς δίνουν την ευκαιρία στους ανθρώπους να μοιραστούν εμπειρίες, να νιώσουν κατανόηση και να μειώσουν το ψυχολογικό στρες (Jackson και συν., 2019). Στην περίπτωση των ασθενών με καρκίνο, η στήριξη από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον συνδέεται με λιγότερο άγχος, αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση και μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η πρακτική υποστήριξη φαίνεται να είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ηλικιωμένους ασθενείς, που συχνά αντιμετωπίζουν και σωματικές δυσκολίες (Ahmad et al., 2013).

Η κοινωνική στήριξη δεν αφορά μόνο τη βοήθεια, επιπλέον, ενισχύει την αισιοδοξία και την ανθεκτικότητα, στοιχεία πολύτιμα για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Όταν οι κοινωνικές σχέσεις καλλιεργούν την ελπίδα και την αυτοπεποίθηση, λειτουργούν ως προστατευτικός παράγοντας απέναντι στο άγχος και την κατάθλιψη, μειώνοντας τον ψυχολογικό αντίκτυπο της ασθένειας (Ruiz-Rodríguez και συν., 2022).

Η σχέση ανάμεσα στη στήριξη και την ψυχική ανθεκτικότητα φαίνεται να είναι αμφίδρομη. Σύμφωνα με μελέτη, όσοι δέχονται περισσότερη υποστήριξη διαχειρίζονται καλύτερα τη νόσο, ενώ όσοι διαχειρίζονται πιο αποτελεσματικά τις δυσκολίες τους τείνουν να διατηρούν πιο δυνατές κοινωνικές σχέσεις (Bottaro και συν., 2023). Ένας κύκλος σύνδεσης που ενισχύει την ανάρρωση.

Εξίσου σημαντική είναι και η πηγή της υποστήριξης. Οι ασθενείς συνήθως θεωρούν την οικογένεια, τους φίλους και τον σύντροφο ως τις βασικές πηγές συναισθηματικής βοήθειας. Ωστόσο, όταν το είδος της υποστήριξης δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες τους, μπορεί να εκλαμβάνεται ως λιγότερο ουσιαστική ή ακόμη και άχρηστη.

Παράλληλα, οι επαγγελματίες υγείας αποτελούν συχνά την πρώτη και πιο σταθερή πηγή καθησυχασμού. Οι παραπάνω έρευνες έδειξαν ότι οι ασθενείς που νιώθουν πως οι γιατροί και οι νοσηλευτές τους ακούν, τους σέβονται και τους ενημερώνουν με σαφήνεια, αντιμετωπίζουν τη θεραπεία με μεγαλύτερη ψυχραιμία και λιγότερο άγχος. Η ανοιχτή, ενθαρρυντική και συμπονετική επικοινωνία από τους επαγγελματίες υγείας ενισχύει την ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών και τη συνεργασία στη φροντίδα, δημιουργώντας έναν θετικό κύκλο μεταξύ στήριξης και ευεξίας.

Στο πλαίσιο του Κάπα3, η αξία αυτής της σύνδεσης αναδεικνύεται καθημερινά. Μέσα από προγράμματα, έρευνες και δράσεις, προωθείται η δημιουργία κοινοτήτων όπου κανείς δεν είναι μόνος ή μόνη. Η κοινωνική στήριξη δεν συμβαίνει μόνο στα νοσοκομεία, συμβαίνει στα σπίτια, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες.
Η ίαση δεν συμβαίνει μόνο στα νοσοκομεία· συμβαίνει και στα σπίτια, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες, όπου κυριαρχούν η κατανόηση και η συμπόνια.

Βιβλιογραφία

 Ahmad, M., Khan, M. A., & Shirazi, M. (2013). Perception of Social Support by Cancer Patients. International Journal of Psychology and Behavioral Sciences, 3(5), 115–122. https://doi.org/10.5923/j.ijpbs.20130305.01

Bottaro, R., Craparo, G., & Faraci, P. (2023). What is the direction of the association between social support and coping in cancer patients? A systematic review. Journal of Health Psychology, 28(6), 135910532211311. https://doi.org/10.1177/13591053221131180

Jackson, M., Jones, D., Dyson, J., & Macleod, U. (2019). Facilitated group work for people with long-term conditions: A systematic review of benefits from studies of group-work interventions. British Journal of General Practice, 69(682), 363–372. https://doi.org/10.3399/bjgp19x702233

Ruiz-Rodríguez, I., Hombrados-Mendieta, I., Melguizo-Garín, A., & Martos-Méndez, M. J. (2022). The importance of social support, optimism and resilience on the quality of life of cancer patients. Frontiers in Psychology, 13. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.833176

 

Άρθρο από: Δέσποινα Χρυσοστομίδου, Ψυχολόγος για το Kapa3 Research Insights

Η Μυστική Σχέση Πνευματικότητας και Υγείας

 

Στη Βόρεια Ελλάδα, ορθωμένη πάνω σε απόκρημνους βράχους που αγναντεύουν το Αιγαίο, βρίσκεται η Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας — ένα από τα είκοσι μοναστήρια που συνθέτουν το Άγιον Όρος. Για περισσότερα από χίλια χρόνια, οι μοναχοί του Όρους ζουν μια λιτή ζωή προσευχής, αφιερωμένοι στον στόχο τους να πλησιάσουν τον Θεό.

Μακροζωία και Υγεία

Η Σιμωνόπετρα δεν είναι παρά ένας καθρέφτης της ίδιας πνευματικής και σωματικής πειθαρχίας που χαρακτηρίζει όλες τις μονές του Αγίου Όρους, όπου η ζωή και η υγεία συνδέονται άρρηκτα με την πίστη.

Παρά τον πληθυσμό περίπου 2.000 μοναχών, στο Άγιον Όρος υπάρχει μόνο ένας γιατρός — και σπάνια χρειάζεται. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι μοναχοί παρουσιάζουν εντυπωσιακά χαμηλά ποσοστά καρκίνου, καρδιαγγειακών νοσημάτων και Αλτσχάιμερ. Σε δεκατριετή έρευνα 1.500 μοναχών, δεν καταγράφηκε κανένα περιστατικό καρκίνου του πνεύμονα ή του εντέρου, ενώ τα περιστατικά καρκίνου του προστάτη ήταν πολύ κάτω από τον διεθνή μέσο όρο.

Η καλή τους υγεία αποδίδεται στη μεσογειακή, χωρίς κρέας διατροφή τους, πλούσια σε ελαιόλαδο και φυτικές πρωτεΐνες, στην αυστηρή τήρηση ωραρίου γευμάτων, αλλά και στον γεμάτο μόχθο, αυτάρκη τρόπο ζωής: καλλιεργούν τη γη, μαζεύουν καρπούς, συντηρούν τις εγκαταστάσεις και εργάζονται σκληρά για την καθημερινή τους αυτάρκεια.

Η Πνευματική Διάσταση

Πέρα από την διατροφή και τον τρόπο ζωής, οι ίδιοι οι μοναχοί θεωρούν ότι η υγεία τους συνδέεται με κάτι βαθύτερο: τη μυστηριακή σχέση τους με τον Θεό. Όπως λέει ο πατήρ Μάξιμος, «Δεν μπορείς να γνωρίζεις. Είναι ένα μυστήριο που ποτέ δεν θα μπορέσει να ξεκλειδώσει ο ανθρώπινος νους. Το μόνο βέβαιο είναι ότι υπάρχουν πνευματικοί νόμοι σε ισχύ. Το πώς λειτουργούν, μόνο ο Θεός το γνωρίζει.»

Σύγχρονες επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι η πίστη και η πνευματικότητα μπορούν να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό και να μειώσουν τις επιπτώσεις του άγχους στη σωματική υγεία. Όταν η θρησκευτική πρακτική συνοδεύεται από ειλικρινή πρόθεση και αυθεντική σχέση με το Θείο, μπορεί να προσφέρει βαθύτερη γαλήνη, ανθεκτικότητα και εντέλει καλύτερη υγεία.

Το παράδειγμα των μοναχών του Αγίου Όρους δείχνει ότι η υγεία δεν είναι μόνο ζήτημα διατροφής και άσκησης, αλλά και πνευματικής ισορροπίας.

Σε έναν κόσμο γεμάτο άγχος, η καλλιέργεια εσωτερικής γαλήνης, η αφοσίωση σε αξίες όπως η υπομονή, η συμπόνια και η ταπεινότητα, μπορεί να αποτελέσουν το πιο ισχυρό «φάρμακο» για σώμα και ψυχή.

Πηγή: Άρθρο της Elaine Claire Siegfried εδώ

Πόνος στον Καρκίνο και ψυχοθεραπεία

Σωματικός πόνος

Ο σωματικός πόνος αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που έχουν να
αντιμετωπίσουν τα άτομα με καρκίνο. Το να προσπαθεί κάποιος να θεραπεύσει ή έστω
να μειώσει τον σωματικό πόνο με μεθόδους που αφορούν το μυαλό και την ψυχή
ακούγεται αρχικά οξύμωρο. Η ψυχοθεραπεία δεν αφορά μόνο την κατανόηση των
συναισθημάτων και των συμπεριφορών μας ή την βελτίωσή μας από μια δυσλειτουργία.
Μέσα από την ψυχοθεραπεία θεραπεύονται ψυχιατρικές διαταραχές, ψυχολογικά
προβλήματα αλλά και ιατρικά προβλήματα με ψυχολογικούς παράγοντες όπως είναι οι
ημικρανίες, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ο πόνος ρευματικής νόσου, ο πόνος
καρκίνου κλπ.

Σωματικός πόνος και ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις

Οι ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις εστιάζουν στις σκέψεις στα συναισθήματα και
στην συμπεριφορά των ατόμων και περιλαμβάνουν μια μεγάλη έκταση θεραπευτικών
προσεγγίσεων χωρίς περιορισμούς. Λειτουργούν ευεργετικά στην μείωση του πόνου
αλλά και στην παρεμπόδισή του, σε διάφορα στάδια του καρκίνου ιδιαίτερα σε πόνο του
καρκίνου του μαστού. Φυσικά, η διαδικασία της ψυχοθεραπείας, ανακουφίζει τα άτομα
με καρκίνο και από τις ψυχολογικές πιέσεις που αισθάνονται αλλά και από ενδεχομένως
ψυχολογικά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν. Μάλιστα, ακόμη και μια πολύ
σύντομη ψυχολογική παρέμβαση, σε περιπτώσεις τελικού σταδίου καρκίνου, προσφέρει
σημαντική βελτίωση της ποιότητας της ζωής του ατόμου μειώνοντας την
συναισθηματική και υπαρξιακή δυσφορία. (Warth et al., 2020)

Αποτελεσματικές υποστηρικτικές θεραπείες

Με ποιον τρόπο μπορεί να θεραπευτεί το σώμα μέσα από την ψυχή; Πρακτικά, ο
σωματικός πόνος των ατόμων με καρκίνο σύμφωνα με την μελέτη των (Ruano, García-
Torres, Gálvez-Lara, & Moriana, 2022), μπορεί να βελτιωθεί με την γνωστική
συμπεριφορική θεραπεία, μέσα από την θεραπεία συνειδητότητας η οποία στοχεύει
στην συνείδηση του εδώ και τώρα, με την μουσικοθεραπεία. Σημαντική είναι και
καθοδηγούμενη απεικόνιση σύμφωνα με την οποία ο ασθενής καλείται να απεικονίσει
χαρούμενες και χαλαρωτικές εικόνες αλλά και η προοδευτική μυϊκή χαλάρωση η οποία
είναι μια τεχνική που περιλαμβάνει συστηματική σύσπαση και στην συνέχεια χαλάρωση
των μυών. Αυτές οι θεραπείες συμβάλλουν σημαντικά στην μείωση του πόνου του
καρκίνου σε ενήλικες τονίζοντας την σημαντικότητα της ψυχοθεραπείας.

Η φυσική αίσθηση του πόνου μπορεί να επηρεαστεί από την ψυχολογική
κατάσταση του ατόμου, μήπως τελικά μπορούμε να ελέγξουμε το σώμα μας
περισσότερο από όσο πιστεύουμε;

Αναστασία Ντάνια

Βιβλιογραφικές αναφορές

Ruano, A., García-Torres, F., Gálvez-Lara, M., & Moriana, J. A. (2022). Psychological
and non-pharmacologic treatments for pain in cancer patients: A systematic review and
meta-analysis. Journal of Pain and Symptom Management, 63(5), e505–e520.

https://doi.org/10.1016/j.jpainsymman.2021.12.021

Warth M, Zöller J, Köhler F, Aguilar-Raab C, Kessler J, Ditzen B. Psychosocial
Interventions for Pain Management in Advanced Cancer Patients: a Systematic Review
and Meta-analysis. Curr Oncol Rep. 2020 Jan 21;22(1):3. doi: 10.1007/s11912-020-
0870-7. Erratum in: Curr Oncol Rep. 2021 Apr 22;23(6):72. doi: 10.1007/s11912-021-
01063-5. PMID: 31965361; PMCID: PMC8035102.

Ψυχολογία πριν και μετά τον Καρκίνο

Ο καρκίνος είναι μια πολυδιάστατη ασθένεια η οποία έχει ισχυρή επίδραση στα
άτομα τόσο σωματικά όσο και ψυχοκοινωνικά. Τα άτομα που ζουν με καρκίνο δεν έχουν
να διαχειριστούν μόνο την φύση της ασθένειας αλλά και πολλές συναισθηματικές
προκλήσεις τις οποίες όμως πολλές φορές τις κατηγοριοποιούν ως δευτερογενείς, με
αποτέλεσμα την εμφάνιση διάφορων ψυχολογικών προκλήσεων.

Ψυχολογία πριν τον καρκίνο

Υπάρχουν δυο βασικοί άξονες που συνδέουν την ψυχολογία με τον καρκίνο: Το
πριν και το μετά.

Είναι μερικώς αποδεδειγμένο πως υπάρχει μια σύνδεση της εμφάνισης του
καρκίνου με την συναισθηματική κατάσταση του ατόμου πριν τη διάγνωση. Για
παράδειγμα, οι κύριοι οδοί του στρες δηλαδή ο υποθάλαμος, ο υποϋποφυσιακός άξονας
και η απελευθέρωση ορμονών από τα επινεφρίδια επηρεάζουν λειτουργίες που
σχετίζονται με τον καρκίνο, όπως είναι η βλάβη και επιδιόρθωση του DNA, η απόπτωση
κ.α.

Μάλιστα, έχει παρατηρηθεί και συσχέτιση πολύ σημαντικών και κρίσιμων
γεγονότων της ζωής ενός ατόμου, που χαρακτηρίζονται από έντονο άγχος ή στρες ή
ακόμη και φόβο, με την εμφάνιση καρκίνου. Τα παραπάνω όμως δεν είναι επιστημονικά
τεκμηριωμένα απλώς συμβάλλουν μερικώς στην εμφάνιση καρκινικών κυττάρων. Αυτό
όμως που αποδεικνύεται επιστημονικά είναι ο δεύτερος βασικός άξονας, το μετά (Lang-
Rollin & Berberich, 2018)

Ψυχολογία μετά τον καρκίνο

Τι συμβαίνει στην ψυχοσύνθεση των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο;
Περίπου το 50% ατόμων αυτών παρουσιάζουν ψυχιατρικές διαταραχές.

Είναι πιθανόν να εμφανίσουν καταθλιπτικές συμπεριφορές, δυσκολία στις
κοινωνικές συναναστροφές, έντονο άγχος, απομόνωση. Μάλιστα, σε περιπτώσεις που ο
καρκίνος απειλεί τα γενετικά όργανα ενός ατόμου, έρχονται στο προσκήνιο και ζητήματα
σχετικά με την σεξουαλικότητα και την σχέση μεταξύ συντρόφων.

Γίνεται λόγος για εμπόδια και δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσουν τα
άτομα με καρκίνο στην καθημερινότητά τους .Όταν λέμε λοιπόν ψυχιατρικές διαταραχές
δεν εννοούμε απαραίτητα βαριές ψυχολογικές περιπτώσεις αλλά και πιο ήπιες, οι οποίες
όμως δυσχεραίνουν την διαδικασία της θεραπείας ή μπορεί ακόμα και να εντείνουν τα
συμπτώματα του καρκίνου και τον χημειοθεραπειών. (Grassi, 2020)

Βελτίωση της ποιότητας ζωής με καρκίνο

Είναι πολύ δύσκολο να κουβαλάει κανείς καθημερινά το βάρος του καρκίνου. Τα
άτομα όμως που νοσούν είναι σημαντικό να γνωρίζουν πως το βάρος αυτό μπορεί να
γίνει υποφερτό ή τουλάχιστον ελεγχόμενο, με την βοήθεια της ψυχοθεραπείας. Έχει
αποδειχθεί πως η παρέμβαση για την καλύτερη διαχείριση του άγχους και του στρες σε
άτομα που ζουν με καρκίνο του μαστού, μέσω της ψυχοθεραπείας της ενσυνειδητότητας
(mindfulness), έχει πολύ θετικά αποτελέσματα σχετικά με την μείωση των
συμπτωμάτων του καρκίνου, τόσο των σωματικών όσο και τον ψυχολογικών.

Επιπλέον, η εφαρμογή της ψυχοθεραπείας της ενσυνειδητότητας έχει θετική
επίδραση στην μείωση της κατάθλιψης και στην αύξηση της ποιότητας της ζωής των
ατόμων. (Dong et al., 2024)

Το σώμα και η ψυχή είναι στην πραγματικότητα ενωμένα, το ένα επηρεάζει το
άλλο. Αν το σώμα μας χρειάζεται στήριξη, μπορούμε να το βοηθήσουμε την με την ψυχή
μας και αυτό δεν δηλώνει αδυναμία, αλλά συνείδηση, ωριμότητα και δύναμη. Εσείς θα
κάνατε ψυχοθεραπεία ενσυνειδητότητας;

Αναστασία Ντάνια

 

Βιβλιογραφία

Lang-Rollin, I., & Berberich, G. (2018). Psycho-oncology. Dialogues in Clinical
Neuroscience, 20(1), 13–22. https://doi.org/10.31887/DCNS.2018.20.1/ilangrollin

Grassi, L. (2020). Psychiatric and psychosocial implications in cancer care: The
agenda of psycho-oncology. Epidemiology and Psychiatric Sciences, 29, e89.
https://doi.org/10.1017/S2045796019000829

Dong, X., Liu, Y., Fang, K., Xue, Z., Hao, X., & Wang, Z. (2024). The use of
mindfulness-based stress reduction (MBSR) for breast cancer patients—Meta-analysis.
BMC Psychology, 12, 619. https://doi.org/10.1186/s40359-024-02092-y

Δραματοθεραπεία: Η θεραπευτική δύναμη της τέχνης

H Δραματοθεραπεία στη σημερινή μορφή ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ‘60 στην Αγγλία. Με την ανάπτυξη της πρακτικής του θεάτρου ως θεραπευτικού μέσου, ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο είναι ο Peter Slade (1954), στην εργασία του «Δραματοθεραπεία μια βοήθεια να αποκτήσετε προσωπικότητα». Ο ίδιος ερεύνησε κυρίως την εφαρμογή της σε εκπαιδευτικά πλαίσια και ειδικά σχολεία. Η Δραματοθεραπεία μετά από τα ειδικά σχολεία άρχισε να κατευθύνεται στη κλινική πρακτική. Λίγο αργότερα, το ‘70 μεταφέρθηκε και στην Αμερική. Μία πρωτεργάτρια και θεωρητικός αυτής της κίνησης ήταν η Dr. Sue Jennings, η οποία ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1984 μια σειρά σεμιναρίων που σιγά-σιγά πήρε την μορφή της εκπαίδευσης.

Ως Ψυχοθεραπευτική προσέγγιση ανήκει στην κατηγορία των θεραπειών μέσα από την Τέχνη (Αrts’ Therapies) και αξιοποιεί τη δομή της από την τέχνη του θεάτρου σε συνδυασμό με τη γνώση διαφόρων ψυχοθεραπευτικών κατευθύνσεων όπως: ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία Γιουγκιανή ψυχοθεραπεία, συστημική ψυχοθεραπεία κ.ά.έ Έχει εφαρμοστεί σε πολλά πλαίσια, π.χ. στην θεραπεία με τα παιδιά, τους εφήβους, τον εθισμό από ουσίες, στις διατροφικές διαταραχές, στην διαταραχή μετα-τραυματικού στρες, στις διαταραχές της προσωπικότητας, κ.ά.

Μπορεί να γίνει σε ένα περιβάλλον ομαδικής ή ατομικής θεραπείας και είναι πάντα υπό την καθοδήγηση ενός ειδικού επαγγελματία ψυχικής υγείας, τον/τη δραματοθεραπευτή/τρια. Αφήγηση ιστορίας, δημιουργία μιας φανταστικής ιστορίας, role-playing, αντιστροφή ρόλων, αυτοσχεδιασμός, εικόνες, σκηνικά, μάσκες, κίνηση, μίμηση, φωνή, καθοδηγούμενη φαντασία, ζωγραφική, πηλός, χειροτεχνίες  χρησιμοποιούνται ως μέσα στις δραματοθεραπευτικές συνεδρίες. Μέσα σε μία Δραματοθεραπευτική συνεδρία το προσωπικό σενάριο του κάθε μέλους παρουσιάζεται με συμβολική μορφή. Η επεξεργασία των θεμάτων γίνεται από την δραματική πραγματικότητα, συχνά με υλικό από θεατρικά έργα, μύθους, παραμύθια, τα οποία μιλούν για την ανθρώπινη κατάσταση.

Στόχος της Δραματοθεραπείας είναι να αναπτύξει την υγιή πλευρά του ατόμου, να το διδάξει νέους τρόπους διαπραγμάτευσης και αντιμετώπισης των καταστάσεων της ζωής του, επιφέροντας έτσι την ψυχική και συναισθηματική του ισορροπία. Μέσα από τις τεχνικές της επιτυγχάνεται η διερεύνηση των εμπειριών του θεραπευμένου και η ανάπτυξη του φάσματος των συναισθηματικών και κοινωνικών ρόλων που διαδραματίζει το άτομο στη ζωή του.

Η διάγνωση του καρκίνου μπορεί να ανατρέψει την καθημερινότητα και την ψυχική υγεία των ασθενών, προκαλώντας συναισθηματικές αναταράξεις και δυσκολίες στην προσαρμογή. Η συναισθηματική υποστήριξη αποτελεί κρίσιμο παράγοντα στην αντιμετώπιση της νόσου, με διάφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις να βοηθούν στην ενίσχυση της ψυχικής ευημερίας. 

Η δραματοθεραπεία εστιάζει στην αναπαράσταση των συναισθημάτων και των εμπειριών του ατόμου μέσω δράσεων, παρέχοντας έναν ασφαλή χώρο για την έκφραση και την επεξεργασία συναισθημάτων που σχετίζονται με τον καρκίνο και τις συνέπειές του (Menichetti et al., 2015) 

Πιο συγκεκριμένα, συμβάλλει στις εξής παραμέτρους: 

  1. Αναγνώριση και Έκφραση Συναισθημάτων: Προσφέρει στους ασθενείς την ευκαιρία να εκφράσουν συναισθήματα που ίσως καταπίεζαν, όπως φόβο, θυμό και θλίψη, μέσω δημιουργικών και εκφραστικών μέσων. Αυτή η έκφραση συνέβαλε στη συναισθηματική αποφόρτιση και την αποδοχή της νέας τους πραγματικότητας.
  2. Ανασυγκρότηση της Ταυτότητας: Συχνά οι ασθενείς αναφέρουν ότι τους βοήθησε να ξαναχτίσουν την προσωπική τους ταυτότητα, συνδυάζοντας την ασθένεια με τις υπόλοιπες πτυχές της ζωής τους. Αυτή η διαδικασία τους επέτρεψε να βλέπουν τον καρκίνο ως ένα μέρος της ιστορίας τους, χωρίς να επιτρέπουν στην ασθένεια να καθορίζει την ύπαρξή τους.
  3. Κοινωνική Αλληλεπίδραση και Υποστήριξη: Δίνεται η δυνατότητα στους συμμετέχοντες να αλληλεπιδράσουν και να υποστηρίξουν ο ένας τον άλλον. Αυτό, ενισχύει την αίσθηση της κοινότητας και της αλληλεγγύης μεταξύ των ατόμων που βιώνουν παρόμοιες προκλήσεις.
  4. Ανάπτυξη Στρατηγικών Αντιμετώπισης: Πολλοί ανακαλύπτουν νέες μεθόδους για να διαχειρίζονται την πίεση και το άγχος, ενισχύοντας την αίσθηση του ελέγχου στη ζωή τους.

Σύμφωνα με έρευνα, η οποία διεξήχθη το 2015 σε παιδιά με καρκίνο που υποβάλλονται σε θεραπεία, η χρήση της δραματοθεραπείας και της θεραπευτικής μαριονέτας, μείωσε αρκετά το άγχος των παιδιών, ενώ παράλληλα εμφάνισαν σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα καρδιακού ρυθμού, αρτηριακής πίεσης και αναπνευστικού ρυθμού. Η θεραπευτική μαριονέτα, συνέβαλε στην έκφραση των συναισθημάτων των παιδιών, στην ενίσχυση της αυτοπεποίθησής τους και στην καλύτερη συνεργασία με το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό (Ilivova et al., 2015). 

Η εμπειρία του καρκίνου, είναι ικανή να κατακερματίσει το άτομο σαν προσωπικότητα, πολλές φορές μεταβάλλοντας ισχυρές πεποιθήσεις που μπορεί να είτε το άτομο για το νόημα της ζωής. Κάθε μορφή τέχνης, δημιουργεί ένα ασφαλές πλαίσιο προσωπικής ανάπτυξης, όπου το άτομο έχει την δυνατότητα να διερευνήσει δικές του πεποιθήσεις, να επεξεργαστεί το συναίσθημά του, καθώς και να οικοδομήσει μια νέα κοινωνική ταυτότητα που θα μοιράζεται κοινά χαρακτηριστικά με τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας. Το μοίρασμα της εμπειρίας της νόσου, αποτελεί μια επίπονη αλλά ταυτόχρονα ανακουφιστική εμπειρία, κατά την οποία ο ασθενής ή ο φροντιστής συνειδητοποιεί ότι δεν είναι μόνος του, ότι κάποιος μπορεί να τον καταλάβει ουσιαστικά. 

Βιβλιογραφία

Ilievová, Ľ., Žitný, P., & Karabová, Z. (2015). The effectiveness of drama therapy on preparation for diagnostic and therapeutic procedures in children suffering from cancer. Journal of Health Sciences, 5(2), 53-58. Ανακτήθηκε από: https://www.jhsci.ba/ojs/index.php/jhsci/article/view/415 

Menichetti, J., Giusti, L., Fossati, I., & Vegni, E. (2016). Adjustment to cancer: exploring patients’ experiences of participating in a psychodramatic group intervention. European journal of cancer care, 25(5), 903-915. Αντλήθηκε από: https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/ecc.12412 

Ψυχική υγεία και Καρκίνος

Πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από το London School of Hygiene & Tropical Medicine (LSHTM) και δημοσιεύτηκε στο eClinical Medicine υποστηρίζει ότι ο κίνδυνος ψυχικής υγείας επιμένει χρόνια μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Η ανάλυση δεδομένων από περισσότερους από 850.000 ασθενείς υποδηλώνει ότι απαιτείται περισσότερη ψυχολογική υποστήριξη. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), η Παναγιώτα Ζαχαράκη (Βιολόγος), η Μαγδαληνή Μήγκου (Δρ. Παθολόγος – Ογκολόγος – Επιμελήτρια ΕΣΥ)και οΘάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) παραθέτουν τα δεδομένα της μελέτης.

Τα άτομα που διαγιγνώσκονται με καρκίνο διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο προβλημάτων ψυχικής υγείας ακόμη και πέντε χρόνια μετά τη διάγνωσή τους, σύμφωνα με μια μεγάλης κλίμακας μελέτη δεδομένων από αρχεία ασθενών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα στατιστικά στοιχεία διέφεραν ανάλογα με τον τύπο καρκίνου, με σημαντικά αυξημένους κινδύνους αυτοκτονίας και μη θανατηφόρου αυτοτραυματισμού μεταξύ ορισμένων καρκίνων με χαμηλή επιβίωση, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα και του παγκρέατος.

Η ομάδα ανέλυσε δεδομένα από 853.177 ενήλικες που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο μεταξύ 1998 και 2018, τα οποία αντιστοιχίστηκαν με 8.106.643 άτομα χωρίς καρκίνο για να καταστεί δυνατή η σύγκριση. Η ανάλυση επικεντρώθηκε στους 20 πιο κοινούς καρκίνους: στοματική κοιλότητα, οισοφάγος, στομάχι, παχύ έντερο, ήπαρ, πάγκρεας, πνεύμονας, κακόηθες μελάνωμα, μαστός (γυναικείος), τράχηλος, μήτρα, ωοθήκες, προστάτης, νεφρός, ουροδόχος κύστη, κεντρικό νευρικό σύστημα, θυρεοειδής, λέμφωμα Non-Hodgkin, πολλαπλό μυέλωμα και λευχαιμία.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν διαγνωστεί με καρκίνο παρέμειναν σε αυξημένο κίνδυνο να βιώσουν νέα επεισόδια άγχους και κατάθλιψης, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, σε σύγκριση με άτομα που δεν είχαν καρκίνο.

Οι κίνδυνοι δυσμενών αποτελεσμάτων ψυχικής υγείας ήταν γενικά υψηλότεροι για τα άτομα με τύπους καρκίνου με χειρότερη πρόγνωση: τα άτομα με κακόηθες μελάνωμα είχαν περίπου 10-20% αυξημένο κίνδυνο άγχους και κατάθλιψης, ενώ οι ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα είχαν σχεδόν 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άγχος και κατάθλιψη, σε σύγκριση με άτομα χωρίς καρκίνο. Η χρήση φαρμάκων κατά του άγχους και των αντικαταθλιπτικών ήταν σταθερά υψηλότερη σε άτομα που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο (σε σύγκριση με άτομα που δεν είχαν καρκίνο) κατά τη διάρκεια των 10 ετών μετά τη διάγνωση για τους περισσότερους καρκίνους.

Από τους 20 τύπους καρκίνου που μελετήθηκαν, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε 17 τύπους καρκίνου ήταν πιο πιθανός ο  αυτοτραυματισμός και σε 8 τύπους ήταν πιο πιθανός ο θάνατος από αυτοκτονία, σε σύγκριση με άτομα χωρίς καρκίνο. Η χρήση ανώνυμων ηλεκτρονικών αρχείων υγείας επέτρεψε στην ομάδα να διερευνήσει το ζήτημα σε μεγάλη κλίμακα, αποκαλύπτοντας λεπτομερή πρότυπα κινδύνου με βάση το σημείο στο οποίο οι περισσότεροι αναφέρουν προβλήματα ψυχικής υγείας για να δώσει μια πληρέστερη εικόνα της κατάστασης που επηρεάζει τα άτομα που είχαν καρκίνο.  Είναι κάποιες φορές δύσκολο να αντιμετωπιστεί ο καρκίνος χωρίς να χρειάζεται επίσης να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα ψυχικής υγείας όπως κατάθλιψη ή άγχος που μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο από τον ίδιο τον καρκίνο.

Οι ψυχολογικές, αντίστοιχα όπως και οι σωματικές, επιπτώσεις του καρκίνου πρέπει να εξεταστούν και να υποστηριχθούν στο σύνολό τους. Τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο μπορεί να βρουν αυτά τα αποτελέσματα χρήσιμα εάν αντιμετωπίζουν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του καρκίνου στην ψυχική τους υγεία. Σίγουρα δεν είναι μόνοι που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας πολλά χρόνια μετά τη διάγνωση. Τα ευρήματα της έρευνας υποδηλώνουν την ανάγκη για βελτιωμένη ψυχολογική υποστήριξη για όλους τους ασθενείς με καρκίνο, όχι μόνο όταν έχουν μόλις διαγνωστεί, αλλά και τα επόμενα χρόνια. Απαιτούνται επίσης πιο στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης. Ο ίδιος ο καρκίνος και οι θεραπείες του μπορεί να έχουν ποικίλες παρενέργειες, όπως χρόνιο πόνο, λεμφοίδημα, σεξουαλική δυσλειτουργία, κακή κινητικότητα, οικονομική αστάθεια ή έλλειψη, τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν βαθιά τη ζωή των ανθρώπων, οδηγώντας δυνητικά σε προβλήματα ψυχικής υγείας.

Με την καλύτερη κατανόηση του τι συμβαίνει στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια του αγώνα τους για την αντιμετώπιση του καρκίνου και πότε μπορεί να διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο να αντιμετωπίσουν προβλήματα ψυχικής υγείας, οι σχετικοί φορείς, οι γιατροί και οι οικογένεια- φροντιστές τους θα είναι σε καλύτερη θέση να παρέμβουν ή να παρέχουν υποστήριξη την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό τρόπο.

Παροχές Ασθένειας και Παροχή Ιατροφαρμακευτικής Περίθαλψης για ανέργους!

Σύμφωνα με την Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης – Δ.ΥΠ.Α., παρέχεται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε νέους ανέργους ηλικίας έως 29 ετών, σε ανέργους ηλικίας 29 έως και 55
ετών, καθώς και σε μακροχρόνια ανέργους ηλικίας από 55 ετών και άνω.

Άνεργοι νέοι ηλικίας μέχρι 29 ετών υπάγονται στην ασφάλιση του ΙΚΑ για παροχές
ασθενείας σε είδος, μετά από αίτηση που υποβάλλουν στα υποκαταστήματα του ΙΚΑ του
τόπου κατοικίας τους.

Οι εν λόγω άνεργοι θα πρέπει κατά την υποβολή της αίτησής τους για υπαγωγή στο
πρόγραμμα, να προσκομίσουν βεβαίωση της ΔΥΠΑ ότι είναι εγγεγραμμένοι ως άνεργοι για
ένα τουλάχιστον δίμηνο πριν την υποβολή της αίτησής τους, εξακολουθούν να είναι άνεργοι
και ότι κατέχουν κάρτα ανεργίας ανανεούμενη ανά τρίμηνο. Επίσης, θα πρέπει να είναι
ανασφάλιστοι, να μη σπουδάζουν και μόλις αναλάβουν εργασία θα πρέπει να το δηλώσουν
στο υποκατάστημα του ΙΚΑ του τόπου κατοικίας τους.

Το βιβλιάριο ασθενείας που χορηγείται ισχύει για ένα εξάμηνο και ανανεώνεται με την
προσκόμιση νέας βεβαίωσης από τη ΔΥΠΑ, ότι συνεχίζουν να είναι άνεργοι.

Άνεργοι ηλικίας άνω των 29 έως 55 ετών, μετά από αίτηση που υποβάλλουν στον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο ασφαλίζονται πριν την διακοπή της εργασίας τους, καλύπτονται για παροχές ασθενείας σε είδος από αυτόν για διάστημα μέχρι δύο (2) χρόνια. Εάν έχουν ασφαλιστεί σε περισσότερους από ένα ασφαλιστικό οργανισμό, καλύπτονται από τον ασφαλιστικό οργανισμό στον οποίο έχουν ασφαλιστεί για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Οι εν λόγω άνεργοι θα πρέπει κατά την υποβολή της αίτησής τους για υπαγωγή στο πρόγραμμα, να προσκομίσουν βεβαίωση της ΔΥΠΑ ότι είναι εγγεγραμμένοι ως άνεργοι για ένα συνεχές τουλάχιστον δωδεκάμηνο πριν την υποβολή της αίτησής τους για υπαγωγή στην ασφάλιση, εξακολουθούν να είναι άνεργοι και ότι κατέχουν κάρτα ανεργίας ανανεούμενη ανά τρίμηνο.

Επίσης, θα πρέπει να προσκομίσουν βεβαίωση από το οικείο ασφαλιστικό φορέα στην οποία θα βεβαιώνεται ότι: α) έχουν πραγματοποιήσει στην ασφάλιση οποιουδήποτε ασφαλιστικού
οργανισμού εξακόσιες (600) ημέρες εργασίας, προσαυξανόμενες μετά τη συμπλήρωση του
τριακοστού (30ού) και μέχρι το πεντηκοστό τέταρτο (54ο) έτος της ηλικίας κατά εκατό (100) ημέρες ανά έτος και ότι β) δεν ασφαλίζονται για οποιονδήποτε λόγο στο Δημόσιο ή σε ασφαλιστικό οργανισμό.

Μακροχρόνια άνεργοι ηλικίας άνω των 55 ετών, μετά από αίτηση που υποβάλλουν στα υποκαταστήματα του ΙΚΑ του τόπου κατοικίας τους, καλύπτονται για τον κλάδο των παροχών
ασθενείας σε είδος εφόσον έχουν πραγματοποιήσει οποτεδήποτε τουλάχιστον (3000) τρεις
χιλιάδες ημερομίσθια στην ασφάλιση του κλάδου ασθενείας του ΙΚΑ. Η ως άνω ασφαλιστική
κάλυψη αρχίζει από τη ημ/νία υποβολής της αίτησής τους για ασφάλιση και λήγει με την
συνταξιοδότησή τους από οποιοδήποτε Ασφαλιστικό Οργανισμό. Επίσης, μακροχρόνια άνεργοι ηλικίας άνω των 55 ετών, που έχουν πραγματοποιήσει τον απαιτούμενο από τη νομοθεσία του οικείου ασφαλιστικού φορέα αριθμό ημερομισθίων για τη χορήγηση της κατώτερης σύνταξης γήρατος (4500 ημερομίσθια), καλύπτονται από το ΙΚΑ για τον κλάδο των παροχών ασθενείας σε είδος.

Απαραίτητη προϋπόθεση και στις δύο περιπτώσεις είναι η εγγραφή των ανέργων στα μητρώα των Υπηρεσιών της ΔΥΠΑ επί ένα συνεχές δωδεκάμηνο πριν την υποβολή της αίτησής τους για υπαγωγή στην ασφάλιση του ΙΚΑ, και σχετική βεβαίωση από το οικείο ασφαλιστικό φορέα.

 

📌 Για περισσότερες πληροφορίες, διαβάστε στην ενότητα Δικαιώματα στο ομώνυμο πεδίο, καθώς και στην ιστοσελίδα της Δ.Υ.Π.Α..

📌Για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση, μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ομάδα του Κάπα3: Καθημερινά, Δευτέρα – Παρασκευή 9:00 – 17:00 μ.μ., στα τηλέφωνα 2105221424, 6906265170, είτε στο παρακάτω email: info@kapa3.gr.

 

Ένας στους 4 έλληνες με χρόνια προβλήματα.Νέα έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ

Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) ανακοινωσε τα παρακάτω στοιχεία όπου και περιλαμβάνονται στην Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών (SILC), έτους 2023. Πιο αναλυτικά:

Το 6,7% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω δήλωσε ότι έχει πολύ κακή ή κακή υγεία, το 14,9% μέτρια, ενώ το 78,3% πολύ καλή ή καλή υγεία.

To 23,6% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω δήλωσε ότι υπήρξε περίπτωση, κατά την διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών, που πραγματικά χρειάστηκε ιατρική εξέταση ή θεραπεία για πρόβλημα υγείας και δεν υποβλήθηκε σε αυτήν. Τα ποσοστά για το φτωχό και μη φτωχό πληθυσμό ανέρχονται σε 49,0% και 18,3%, αντίστοιχα.

To 32,3% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω δήλωσε ότι υπήρξε περίπτωση, κατά την διάρκεια των τελευταίων 12 μηνών, που πραγματικά χρειάστηκε οδοντιατρική εξέταση ή θεραπεία για πρόβλημα υγείας και δεν υποβλήθηκε σε αυτήν. Τα αντίστοιχα ποσοστά για το φτωχό και μη φτωχό πληθυσμό ανέρχονται σε 69,5% και 26,3%.

Το 32,9% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω δήλωσε ότι επηρεάστηκε αρνητικά η ψυχική του υγεία/ευεξία κατά τη διάρκεια των τελευταίων δώδεκα μηνών από την πανδημία COVID-19, ενώ το 0,8% δήλωσε ότι επηρεάστηκε θετικά και το 66,3% ότι δεν επηρεάστηκε καθόλου.

Ευημερία πληθυσμού

Πλήρως ικανοποιημένο από τη ζωή του, δηλώνει το 5,7% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω, ενώ καθόλου ικανοποιημένο δηλώνει το 0,7%.

Πολύ ικανοποιημένο από τη ζωή του (βαθμοί 7 έως 9 της κλίμακας), δηλώνει το 58,4% του πληθυσμού 16 ετών και άνω.

Το μεγαλύτερο ποσοστό του φτωχού πληθυσμού (53,9%) δηλώνει καθόλου έως λίγο ικανοποιημένο (βαθμοί 0 έως 4 της κλίμακας) από την εργασία του, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τον μη φτωχό πληθυσμό ανέρχεται σε 15,8%. Πλήρως ικανοποιημένο από την εργασία δηλώνει το 8,9% του φτωχού πληθυσμού και το 1,2% του μη φτωχού πληθυσμού.

Το ποσοστό πληθυσμού 16 ετών και άνω που δηλώνει ότι δεν είναι καθόλου ικανοποιημένο από την εργασία του ανέρχεται σε 0,3% , ενώ πλήρως ικανοποιημένο δηλώνει το 2,1%.

Ποσοστό 23,2% του φτωχού πληθυσμού δηλώνει καθόλου έως λίγο ικανοποιημένο (βαθμοί 0 έως 4 της κλίμακας) από τη ζωή του, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τον μη φτωχό πληθυσμό ανέρχεται σε 8,1%. Πλήρως ικανοποιημένο από τη ζωή του δηλώνει το 4,2% του φτωχού πληθυσμού και το 6,1% του μη φτωχού πληθυσμού.

Πλήρη εμπιστοσύνη στους ανθρώπους, δηλώνει το 1,0% του πληθυσμού ηλικίας 16 ετών και άνω, ενώ καθόλου εμπιστοσύνη στους ανθρώπους δηλώνει το 9,3%.

Μεγάλη εμπιστοσύνη στους ανθρώπους (βαθμοί 7 έως 9 της κλίμακας), δηλώνει το 27,0% του πληθυσμού 16 ετών και άνω.

Το μεγαλύτερο ποσοστό του φτωχού πληθυσμού (45,6%) δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τους άλλους καθόλου έως λίγο (βαθμοί 0 έως 4 της κλίμακας), ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για τον μη φτωχό πληθυσμό ανέρχεται σε 39,8%. Πλήρη εμπιστοσύνη στους ανθρώπους δηλώνει το 1,0% του φτωχού πληθυσμού και το 1,1% του μη φτωχού πληθυσμού.

Πηγή: healthview.gr