Διατροφή ενηλίκων μετά από παιδικό καρκίνο

Mελέτη που διεξήχθη από το τμήμα του Πανεπιστημίου Tufts, στη Μασαχουσέτη, σε συνεργασία με το Παιδικό Ερευνητικό Νοσοκομείο St. Jude, στο Τενεσί εξέτασε εάν υπήρχε σχέση μεταξύ της θεραπείας του παιδικού καρκίνου και της διατροφικής πρόσληψης των επιζόντων. Η μέθοδος,χρησιμοποίησε ένα αυτοχορηγούμενο ερωτηματολόγιο Block Food Frequency,σε 2.570 ενήλικες που είχαν ξεπεράσει τον παιδικό καρκίνο και έδειξε:

ότι οι επιζώντες από καρκίνο της παιδικής ηλικίας, έχουν, πολύ συχνά, κακή διατροφή κατά την ενήλικη ζωή τους.

είχαν ιδιαίτερα χαμηλές προσλήψεις τροφών ολικής άλεσης, αλλά υπερβολικές προσλήψεις νατρίου και κενών θερμίδων

κατανάλωναν λιγότερο από αυτό που συνίσταται φυτικές ίνες, κάλιο, μαγνήσιο, ασβέστιο, βιταμίνη D και Ε.

Ο επικεφαλής της έρευνας Δρ. Fang Fang Zhang, από το Πανεπιστήμιο Tufts, εξηγεί ότι τα υπερβολικά επίπεδα νατρίου και κορεσμένου λίπους που βρέθηκαν στους συμμετέχοντες, αποτελούν παράγοντες κινδύνου για χρόνιες ασθένειες όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο διαβήτης και η παχυσαρκία. Μία δίαιτα που αποτελείται από

φρούτα, λαχανικά και τρόφιμα ολικής άλεσης, με περιορισμένες ποσότητες λίπους, κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος, καθώς και λιγότερη πρόσθετη ζάχαρη,

μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου και χρόνιων παθήσεων, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Αμερικανικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.

Οι ερευνητές, χρησιμοποίησαν τον Δείκτη Υγιεινής Διατροφής για να υπολογίσουν πόσο καλά συμμορφώθηκαν με τις Διατροφικές Κατευθυντήριες γραμμές οι συμμετέχοντες. Η ομάδα των συμμετεχόντων είχε κατά μέσο όρο μόνο 57,9 στη κλίμακα.

Επισημαίνουν τη σημασία της ενσωμάτωσης της διατροφής στη φροντίδα του καρκίνου. Δηλώνουν ότι η  υγιεινή διατροφή μπορεί να βελτιώσει τη σωματική και πνευματική λειτουργία των επιζώντων από καρκίνο της παιδικής ηλικίας.Ο Δρ Ζανγκ αναφέρει ότι οι ενήλικες επιζώντες από καρκίνο έχουν «χειρότερη συνολική ποιότητα διατροφής σε σύγκριση με τους ελέγχους που ταιριάζουν με την ηλικία και το φύλο στην Εθνική Έρευνα Εξέτασης Υγείας και Διατροφής».

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η τρέχουσα μελέτη δεν έλαβε υπόψη τα συμπληρώματα διατροφής, όπως βιταμίνες ή μέταλλα.

Περισσοτερα στο: https://www.careacross.com/news/childhood-cancer-survivors-lack-a-balanced-diet

 

Έρευνα της CareAcross σε 5589 ασθενείς με καρκίνο αποκαλύπτει τις γνώσεις που έχουν για την επιλογή της Ανοσοθεραπείας

Μία από τις τελευταίες εξελίξεις στον τομέα της Ογκολογίας είναι η ανοσοθεραπεία του καρκίνου . Δεν είναι μια νέα ιδέα, αλλά η έρευνα στον τομέα της ανοσο-ογκολογίας έχει επιταχυνθεί τα τελευταία χρόνια και η ανοσοθεραπεία έχει γίνει πλέον μια βασική θεραπευτική επιλογή για ασθενείς με καρκίνο .

Είναι σημαντικό οι καρκινοπαθείς να γνωρίζουν αυτή τη μέθοδο θεραπείας, να κατανοούν καλά τις βασικές πτυχές που μπορεί να τους επηρεάσουν και να προσδιορίζουν τα διακριτικά χαρακτηριστικά του μηχανισμού δράσης της. Αυτό θα βοηθήσει στην περαιτέρω ενίσχυση της συνεργασίας με την ιατρική τους ομάδα και τελικά θα επιτρέψει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα για τους ασθενείς .

Ωστόσο, για να έχουν αντίκτυπο οποιεσδήποτε τέτοιες δραστηριότητες, είναι υψίστης σημασίας να αξιολογηθεί και να αξιολογηθεί η τρέχουσα κατάσταση , και πιο συγκεκριμένα η κατανόηση της ανοσοθεραπείας από τους ασθενείς ως θεραπευτικής επιλογής. Για να διερευνήσει και να συλλέξει σχετικές και εφαρμόσιμες γνώσεις, νωρίτερα το 2021 η CareAcross ολοκλήρωσε μια εκτενή μελέτη που συλλέγει απαντήσεις από τις απόψεις 5.589 ασθενών με καρκίνο σχετικά με την ανοσοθεραπεία .

Η έρευνα διεξήχθη μέσω της πλατφόρμας CareAcross και οι 5.589 ερωτηθέντες ήταν ασθενείς με καρκίνο του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη ή του παχέος εντέρου, κυρίως από 5 ευρωπαϊκές χώρες (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία).

Η έρευνα προσέλκυσε το ενδιαφέρον από αναγνωρισμένα συνέδρια του κλάδου και τον τύπο. Πιο συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο συνέδριο 2021 European Society for Medical Oncology (ESMO) , ένα συνέδριο με επιρροή στην ιατρική ογκολογία. Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν επίσης στην Παγκόσμια Διάσκεψη του 2021 για τον Καρκίνο του Πνεύμονα , τη μεγαλύτερη συνάντηση στον κόσμο αφιερωμένη στον καρκίνο του πνεύμονα , που διοργανώθηκε από τη Διεθνή Ένωση για τη Μελέτη του Καρκίνου του Πνεύμονα (IASLC).

Αποτελέσματα

Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν τις γνώσεις των ασθενών σχετικά με διάφορες πτυχές της ανοσοθεραπείας. Αυτά περιλαμβάνουν

  • τον μηχανισμό δράσης του,
  • τον χρόνο δράσης,
  • τις παρενέργειες και
  • το κόστος για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.

Τα ευρήματα αποκάλυψαν διαφορετική γνώση και αντίληψη από εκείνους που έχουν λάβει πραγματικά τέτοιες θεραπείες. Πέρα από αυτό, εντοπίστηκαν συγκεκριμένες αποκλίσεις με βάση τον τύπο καρκίνου των ασθενών.

  • Το 43% όλων των ασθενών δεν ήταν σίγουροι ή δεν γνώριζαν πώς λειτουργεί η ανοσοθεραπεία .
  • Λιγότερο ενήμεροι ήταν οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού με το 25% να ανταποκρίνεται με ακρίβεια,
  • έναντι του 41% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα (που ήταν περισσότερο ενήμεροι συνολικά).
  • Το 50% των καρκινοπαθών δεν γνώριζε για το χρονοδιάγραμμα δράσης της ανοσοθεραπείας ,
  • Το 20% απάντησε ότι η ανοσοθεραπεία αρχίζει να λειτουργεί λίγο μετά την έναρξη της θεραπείας, με τους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα να δείχνουν την υψηλότερη επίγνωση γι’ αυτό.

Παρενέργειες, Κόστος, Εκπαίδευση 

Πολλοί ασθενείς (μεταξύ 23-34%) δεν γνώριζαν εάν η ανοσοθεραπεία ή η χημειοθεραπεία προκαλούσαν περισσότερες παρενέργειες. Οι ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου γνώριζαν λιγότερο.

Η έλλειψη ευαισθητοποίησης ήταν ακόμη πιο έντονη όταν ζητήθηκε να συγκριθεί η ανοσοθεραπεία με στοχευμένη θεραπεία:

58-65% των ασθενών δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν . Ήταν ενδιαφέρον να δούμε ότι όσοι είχαν λάβει ανοσοθεραπεία στην πραγματικότητα υπερεκτίμησαν την τοξικότητά της.

Το 50% όλων των ασθενών δεν ήταν εξοικειωμένοι με το υψηλό κόστος της ανοσοθεραπείας. 1 στους 5 ασθενείς με καρκίνο του μαστού και του προστάτη θεωρούσε ότι η χημειοθεραπεία ήταν πιο ακριβή από την ανοσοθεραπεία .

Η ανοσο-ογκολογία είναι μια νέα προσέγγιση στη θεραπεία του καρκίνου. Είναι πολύ σημαντικό να αξιολογηθούν οι γνώσεις των ασθενών σχετικά με την ανοσοθεραπεία , συμπεριλαμβανομένου του μηχανισμού και του χρόνου δράσης, των παρενεργειών και του κόστους της. Αυτό θα επιτρέψει στην επιστημονική κοινότητα να εντοπίσει τα πιο κρίσιμα κενά και να εντοπίσει τους καλύτερους τρόπους εκπαίδευσης του κοινού γύρω από αυτό. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση των κοινών παρανοήσεων και θα δημιουργήσει μια καλύτερη σχέση μεταξύ ασθενών και κλινικών γιατρών.

Περισσότερα :

https://www.careacross.com/blog/immunotherapy-patient-survey-esmo-iaslc-2021-11?utm_source=web&utm_medium=popup&utm_campaign=esmo-iaslc-2021-11

Τεστ αίματος ανιχνεύει τον καρκίνο πριν εμφανιστούν κύρια συμπτώματα

Επιστήμονες στη Βρετανία ανέπτυξαν ένα νέο τεστ αίματος που μπορεί να βοηθήσει στην ανίχνευση του καρκίνου σε ανθρώπους, οι οποίοι δεν έχουν συγκεκριμένα συμπτώματα αλλά πιο ακαθόριστα, όπως είναι η ανεξήγητη απώλεια βάρους ή η μεγάλη κόπωση.

Εφόσον το τεστ εγκριθεί, θα επιτρέψει τον πιο έγκαιρο εντοπισμό ορισμένων περιστατικών καρκίνου που μέχρι σήμερα διαγιγνώσκονται με καθυστέρηση, καθιστώντας έτσι πιο εύκολη τη θεραπευτική αντιμετώπισή τους, προτού υπάρξουν μεταστάσεις των όγκων, καθώς το τεστ μπορεί να δείξει επίσης κατά πόσο ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο σώμα.

Έως τώρα δεν υπάρχει κάποια ξεκάθαρη διαδικασία, μέσω της οποίας ένας άνθρωπος με ασαφή συμπτώματα που θα μπορούσε να είναι καρκίνος, να καθοδηγηθεί από τους γιατρούς για περαιτέρω εξετάσεις. Συχνά ο ασθενής εξετάζεται από κάποιον παθολόγο ή γενικό γιατρό, ο οποίος, αν δεν μπορεί να διαγνώσει κάποια προφανή συμπτώματα, στέλνει τον ασθενή σπίτι του με τη συμβουλή να επιστρέψει, αν τα συμπτώματά του χειροτερέψουν.

«Το πρόβλημα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι αν κανείς όντως έχει καρκίνο, αυτός συνεχίζει να μεγαλώνει και όταν ο ασθενής γυρίσει ξανά στον γιατρό, ο καρκίνος συχνά έχει προχωρήσει αρκετά», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Τζέιμς Λάρκιν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα «Guardian». Αν και είναι δύσκολο να γίνει εκτίμηση πόσοι άνθρωποι εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία, εκτιμάται ότι είναι αρκετές χιλιάδες σε μια χώρα ανά πάσα στιγμή.

Το νέο τεστ χρησιμοποιεί την τεχνολογία της Φασματοσκοπίας Πυρηνικού Μαγνητικού Συντονισμού (Nuclear Magnetic Resonance-ΝMR), η οποία ανιχνεύει μικρά μόρια, τους μεταβολίτες, μέσα στο αίμα. Οι υγιείς έχουν διαφορετικό «προφίλ» μεταβολιτών από εκείνους με τοπικό ή μεταστατικό καρκίνο.

Οι ερευνητές, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο αμερικανικό ιατρικό περιοδικό «Clinical Cancer Research», ανέλυσαν δείγματα αίματος από 300 ασθενείς με μη συγκεκριμένα αλλά ανησυχητικά συμπτώματα καρκίνου και βρήκαν ότι το τεστ μπορεί να «πιάσει» σωστά περίπου το 95% (19 στους 20) των ανθρώπων με καρκίνους.

Προς το παρόν το τεστ δεν μπορεί να διακρίνει τον τύπο των όγκων, αλλά με τη βελτίωσή του μελλοντικά θα μπορούσε να το πετύχει και αυτό.

Επίσης το τεστ έχει ακρίβεια 94% στο να διακρίνει ανάμεσα σε τοπικό ή μεταστατικό καρκίνο. Είναι έτσι το πρώτο τεστ αίματος που μπορεί να ανιχνεύσει αν ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί, χωρίς να διαγιγνώσκει ακριβώς για τι είδους όγκο πρόκειται. Το τεστ θα δοκιμαστεί πλέον σε μεγαλύτερο αριθμό ασθενών (2.000 έως 3.000) μέσα στην επόμενη διετία και στη συνέχεια θα γίνει αίτηση για την έγκρισή του από τις αρμόδιες βρετανικές εποπτικές-ρυθμιστικές αρχές.

Πηγή: kathimerini.gr

Αποτελέσματα από δύο κλινικές μελέτες υποδηλώνουν ότι η Ακτινοβολία ολόκληρου και μερικού μαστού είναι αποτελεσματική στην πρόληψη της επανεμφάνισης του καρκίνου του μαστού

Νέα αποτελέσματα από δύο κλινικές δοκιμές υποδηλώνουν ότι οποιοσδήποτε από τους δύο τύπους ακτινοθεραπείας μετά από χειρουργική επέμβαση διατήρησης του μαστού για γυναίκες με καρκίνο του μαστού πρώιμου σταδίου μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο επανεμφάνισης του καρκίνου.

Στις τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές, τόσο η ακτινοβόληση ολόκληρου του μαστού (WBI) όσο και η επιταχυνόμενη μερική ακτινοβολία μαστού (APBI) συσχετίστηκαν με χαμηλά ποσοστά του καρκίνου που υποτροπιάζει στον μαστό όπου αρχικά αναπτύχθηκε η ασθένεια. Η διάμεση παρακολούθηση κυμαινόταν από περισσότερα από 5 χρόνια έως περισσότερα από 10 χρόνια.

Αμερικανοί και Καναδοί ερευνητές παρουσίασαν αποτελέσματα και από τις δύο δοκιμές στο Συμπόσιο για τον Καρκίνο του Μαστού του Σαν Αντόνιο στις 6 Δεκεμβρίου.

Το WBI συνήθως χορηγείται σε ολόκληρο το στήθος σε μια σειρά θεραπειών 5 ημέρες την εβδομάδα για 4 έως 6 εβδομάδες. Συγκριτικά, το APBI χορηγείται μόνο στο τμήμα του μαστού που έχει ή είχε καρκίνο σε αυτό και οι θεραπείες ολοκληρώνονται σε μία εβδομάδα ή λιγότερο.

Σύγκριση πρόσωπο με πρόσωπο

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι μετά τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού σε πρώιμο στάδιο, μια ογκεκτομή που ακολουθείται από WBI μειώνει τον κίνδυνο επανεμφάνισης του καρκίνου στον ίδιο μαστό. Ωστόσο, πολλές γυναίκες δεν λαμβάνουν τη συνιστώμενη ακτινοθεραπεία για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένης της ταλαιπωρίας του ταξιδιού σε ένα απομακρυσμένο κέντρο θεραπείας.

Με την παροχή μεγαλύτερων μεμονωμένων δόσεων ακτινοβολίας σε λιγότερες συνεδρίες θεραπείας, το APBI έχει αναδειχθεί ως μια εναλλακτική προσέγγιση στο WBI. Μελέτες έχουν δείξει ότι με τη θεραπεία της περιοχής του μαστού κοντά στον αρχικό όγκο, το APBI μπορεί να μειώσει τις υποτροπές .

Οι νέες δοκιμές παρέχουν κατ’ ιδίαν συγκρίσεις των δύο προσεγγίσεων με μακροπρόθεσμη παρακολούθηση.

Στη μελέτη για παράδειγμα, περισσότερο από το 95% των συμμετεχόντων σε κάθε ομάδα θεραπείας -όσοι έλαβαν είτε WBI είτε APBI- δεν παρουσίασαν υποτροπή σε μια μέση παρακολούθηση 10 ετών μετά το τέλος της θεραπείας τους. Ερευνητές με την καναδική δοκιμή RAPIDΈξοδος αποποίησης ευθύνης ανέφεραν παρόμοια αποτελέσματα, αν και η διάμεση παρακολούθηση ήταν μικρότερη.

«Και στις δύο μελέτες – και στα δύο σκέλη θεραπείας – τα αποτελέσματα ήταν συνολικά εξαιρετικά καλά», δήλωσε η Larissa Korde, MD, του Προγράμματος Αξιολόγησης Θεραπείας Καρκίνου του NCI . Οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού σε πρώιμο στάδιο, συνέχισε, «μπορούν να χρησιμοποιήσουν αυτές τις πληροφορίες για να αποφασίσουν εάν το APBI είναι η σωστή πορεία για αυτούς μεμονωμένα».

Ακολουθώντας ασθενείς για περισσότερο από μια δεκαετία

Το υποστηριζόμενο από το NCI National Surgical Adjuvant Breast and Bowel Project (NSABP), τώρα μέρος του NRG Oncology, ηγήθηκε της δοκιμής φάσης 3 των ΗΠΑ. Οι ερευνητές του NSABP ανέθεσαν τυχαία 4.216 ασθενείς με καρκίνο του μαστού που είχαν πρόσφατα υποβληθεί σε ογκεκτομή σε θεραπεία με APBI ή WBI.

Από αυτή την ομάδα, το 25% είχε καρκίνωμα του πόρου in situ (DCIS), το 65% είχε καρκίνο του μαστού σταδίου 1 και το 10% είχε καρκίνο του μαστού σταδίου 2. Το ογδόντα ένα τοις εκατό των ασθενών είχαν καρκίνο θετικό σε ορμονικούς υποδοχείς και το 61% των ασθενών ήταν μετεμμηνοπαυσιακά.

Οι γυναίκες που ανατέθηκαν στο APBI έλαβαν είτε βραχυθεραπεία (εσωτερική μορφή ακτινοθεραπείας) είτε τρισδιάστατη σύμμορφη εξωτερική ακτινοθεραπεία (3D-CRT)

Μετά από διάμεση παρακολούθηση 10,2 ετών,

  • 161 ασθενείς παρουσίασαν υποτροπή καρκίνου του μαστού:
  • 90 ασθενείς που έλαβαν APBI και
  • 71 ασθενείς που έλαβαν WBI.

Υπήρχαν μέτριες διαφορές μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τις παρενέργειες.

“Μια αποδεκτή επιλογή για πολλές γυναίκες”

Οι δύο μέθοδοι ακτινοθεραπείας παρήγαγαν παρόμοια, αν όχι στατιστικά ισοδύναμα, αποτελέσματα, σημείωσε ο Frank Vicini, MD, του 21st Century Oncology του Μίσιγκαν, ο οποίος παρουσίασε τα ευρήματα της αμερικανικής μελέτης στο Σαν Αντόνιο. «Η λιγότερο επιβαρυντική μέθοδος ακτινοβολίας APBI μπορεί να είναι μια αποδεκτή επιλογή για πολλές γυναίκες», πρόσθεσε.

Ο Δρ. Vicini είπε ότι παρόλο που το APBI παρήγαγε «καλά αποτελέσματα για έναν μεγάλο πληθυσμό γυναικών και παραμένει μια καλή επιλογή», ​​τα αποτελέσματα της μελέτης υποδηλώνουν επίσης ότι υπάρχουν «όρια στον βαθμό στον οποίο μπορούμε να περιορίσουμε» το πρόγραμμα και τη δόση ακτινοβολία για ορισμένους ασθενείς και εξακολουθούν να επιτυγχάνουν καλά αποτελέσματα.  

Απαιτείται περισσότερη έρευνα για την ανάπτυξη εργαλείων όπως βιοδείκτες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην πρόβλεψη των ασθενών με καρκίνο του μαστού σε πρώιμο στάδιο μπορεί να ωφεληθούν περισσότερο από το WBI ή το APBI, σύμφωνα με τον Δρ. Korde.

ΓΡΗΓΟΡΑ Αποτελέσματα

Στη μελέτη RAPID, 2.135 ασθενείς από τον Καναδά, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία ανατέθηκαν τυχαία για να λάβουν WBI ή APBI. Από αυτή την ομάδα, το 82% των ασθενών είχαν διηθητικό καρκίνο του μαστού και το 18% είχε μόνο DCIS. Η διάμεση παρακολούθηση ήταν 8,6 έτη.

Και οι δύο ομάδες θεραπείας είχαν χαμηλά ποσοστά υποτροπής του όγκου: Στην ομάδα APBI, τα σωρευτικά ποσοστά υποτροπής 5 ετών και 8 ετών ήταν 2,3% και 3,0%, αντίστοιχα, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά για την ομάδα WBI ήταν 1,7% και 2,8% , αντίστοιχα.

Αν και υπήρχαν λιγότερες παρενέργειες σε ασθενείς που έλαβαν το σχήμα APBI σε σύγκριση με το σχήμα WBI μετά τη θεραπεία, παρατηρήθηκε αύξηση των παρενεργειών που σχετίζονται με το σχήμα APBI μετά από 3 μήνες, ανέφεραν οι ερευνητές.

Ο Δρ Korde σημείωσε ότι και οι δύο δοκιμές έχουν συλλέξει δεδομένα σχετικά με τις τοξικές παρενέργειες και τις επιπτώσεις στη φυσική εμφάνιση που σχετίζονται με κάθε τύπο ακτινοθεραπείας.

«Θα είναι χρήσιμο να έχουμε περισσότερα δεδομένα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να κατανοήσουμε καλύτερα ποιοι ασθενείς έχουν χαμηλό κίνδυνο τοξικότητας με οποιοδήποτε τύπο ακτινοθεραπείας και επομένως ποιοι ασθενείς μπορεί να αισθάνονται πιο άνετα με τη χρήση του συντομότερου κύκλου APBI», είπε ο Δρ. Κόρντε.

Η εξατομικευμένη προσέγγιση για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη βοηθά να αναπτύξουμε καλύτερους τρόπους για τη θεραπεία του

Μια πιο εξατομικευμένη προσέγγιση για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη θα μπορούσε να επιτρέψει σε πολλούς άνδρες να υποβληθούν σε λιγότερο επεμβατικές διαδικασίες βιοψίας χωρίς να διακυβεύεται η ακρίβεια, ανακάλυψαν επιστήμονες της CCR.

Ο συνδυασμός της καθοδηγούμενης από μαγνητική τομογραφία (MRI) βιοψίας με την παραδοσιακή συστηματική βιοψία μπορεί να βρει κλινικά σημαντικούς καρκίνους που μπορεί να μην ανιχνευθούν εάν χρησιμοποιηθεί μόνο μία τεχνική βιοψίας — αλλά μόνο ένα υποσύνολο ασθενών επωφελείται από αυτή την προσέγγιση, ανέφεραν οι ερευνητές στις 11 Απριλίου 2021, στο Ευρωπαϊκή Ουρολογική Ογκολογία . Σύμφωνα με το νέο εύρημα, η μαγνητική τομογραφία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσδιοριστεί ποια προσέγγιση βιοψίας είναι κατάλληλη για ένα άτομο.

Αυτή η έρευνα, με επικεφαλής τον Peter A. Pinto, MD , ερευνητή στον κλάδο της  ουρολογικής ογκολογίας  (UOB), αντιπροσωπεύει ένα βήμα μπροστά στην εξατομικευμένη ιατρική, λέει ο Michael Ahdoot, MD, ο οποίος συνέταξε τη μελέτη ως κλινικός συνεργάτης στο UOB. «Μπορείτε τώρα να χρησιμοποιήσετε τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας όχι μόνο για να στοχεύσετε όγκους για βιοψία, αλλά και για να επιλέξετε τη στρατηγική βιοψίας σας, ώστε να ελαχιστοποιήσετε τις παρεμβάσεις διατηρώντας παράλληλα την ακρίβεια που λαμβάνετε από πιο επεμβατικές τεχνικές βιοψίας», λέει.

Οι παραδοσιακές βιοψίες για τον καρκίνο του προστάτη χρησιμοποιούν βελόνες σε ομοιόμορφη απόσταση για τη λήψη δειγμάτων ιστού από πολλές διαφορετικές περιοχές του προστάτη. Αυτή η προσέγγιση συχνά παραλείπει κλινικά σημαντικούς όγκους. Η στοχευμένη με μαγνητική τομογραφία βιοψία, η οποία χρησιμοποιεί ευρήματα από μαγνητική τομογραφία για την επιλογή θέσεων για βιοψία, είναι καλύτερη στην ανίχνευση όγκων υψηλού βαθμού — αλλά εξακολουθεί να χάνει μερικούς. Πέρυσι, η Ahdoot, σε συνεργασία με τους Pinto, Brad Wood, MD ,  Baris Turkbey, MD ,  Peter L. Choyke, MD, FACR , και Maria J. Merino, MD , συνέταξαν μια κλινική μελέτη που δείχνει ότι ο συνδυασμός των δύο προσεγγίσεων οδηγεί σε περισσότερα ακριβείς διαγνώσεις από οποιαδήποτε προσέγγιση μόνη της.

Για τη νέα τους ανάλυση, ο Ahdoot και οι συνεργάτες του εξέτασαν πιο προσεκτικά τα δεδομένα από την προηγούμενη μελέτη. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από 926 συμμετέχοντες στη μελέτη, η ομάδα ανέλυσε τα αποτελέσματα της βιοψίας σε καθεμία από τις τέσσερις ομάδες κινδύνου με βάση τις μαγνητικές τομογραφίες των συμμετεχόντων, οι οποίες βαθμολογήθηκαν χρησιμοποιώντας το Prostate Imaging Reporting & Data System (PI-RADS). Κάθε συμμετέχων είχε λάβει τόσο μια παραδοσιακή συστηματική βιοψία όσο και μια βιοψία καθοδηγούμενη από μαγνητική τομογραφία, αλλά η ομάδα διαπίστωσε ότι αυτή η συνδυασμένη προσέγγιση βελτίωσε μόνο την ανίχνευση καρκίνου στην ομάδα με ενδιάμεσους βαθμούς κινδύνου (3 ή 4).

Εκτός αυτής της ομάδας, είτε οι παραδοσιακές συστηματικές είτε οι κατευθυνόμενες με μαγνητική τομογραφία βιοψίες ανίχνευσαν σχεδόν όλους τους κλινικά σημαντικούς καρκίνους. Για τους άνδρες με την υψηλότερη βαθμολογία κινδύνου (5), η παραδοσιακή συστηματική βιοψία σπάνια ανίχνευσε καρκίνους που δεν εντοπίστηκαν με βιοψία καθοδηγούμενη από μαγνητική τομογραφία. Για τους άνδρες με χαμηλό σκορ κινδύνου (2), οι παραδοσιακές συστηματικές βιοψίες εντόπισαν κλινικά σημαντικούς καρκίνους περίπου στο 20 τοις εκατό του χρόνου, αλλά αυτοί σπάνια ανιχνεύονταν με βιοψία καθοδηγούμενη από μαγνητική τομογραφία.

Η εξατομίκευση της διαγνωστικής στρατηγικής σύμφωνα με αυτά τα ευρήματα θα σήμαινε ότι το 40 τοις εκατό των ανδρών που χρειάζονται βιοψίες προστάτη θα λάβουν είτε παραδοσιακές συστηματικές είτε βιοψίες με μαγνητική τομογραφία και όχι και τις δύο. “Η προηγούμενη έρευνά μας για το CCR καθιέρωσε τον ρόλο της μαγνητικής τομογραφίας προστάτη για να δουν τον καρκίνο στον προστάτη. Αυτή η εργασία δίνει στους γιατρούς τα εργαλεία για να γνωρίζουν πώς να χρησιμοποιούν καλύτερα τη μαγνητική τομογραφία για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη όταν ενδείκνυται βιοψία”, λέει ο Pinto. «Τώρα εξετάζουμε πώς αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να αναπτύξουμε καλύτερους τρόπους για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη».

https://ccr.cancer.gov/news/article/personalized-approach-to-prostate-cancer-diagnosis-could-mean-less-invasive-biopsies

Μια δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες μπορεί να βελτιώσει την ανταπόκριση των ασθενών με μελάνωμα στην ανοσοθεραπεία

Μια δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες μπορεί να βοηθήσει ορισμένα άτομα που υποβάλλονται σε θεραπεία για μελάνωμα να ανταποκριθούν στην ανοσοθεραπεία επηρεάζοντας το μικροβίωμα του εντέρου, σύμφωνα με μια νέα μελέτη με επικεφαλής ερευνητές στο Κέντρο Έρευνας Καρκίνου στο Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου (NCI), μέρος του Εθνικού Ινστιτούτα Υγείας και το Κέντρο Καρκίνου MD Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας. Τα αποτελέσματα από τη μελέτη, η οποία ανέλυσε τόσο τα άτομα με μελάνωμα όσο και τα μοντέλα της νόσου σε ποντίκια, εμφανίστηκαν στις 24 Δεκεμβρίου 2021, στο Science .

Μεταξύ των ασθενών με προχωρημένο μελάνωμα που υποβλήθηκαν σε ανοσοθεραπεία με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού, εκείνοι που κατανάλωναν τουλάχιστον 20 γραμμάρια διαιτητικών ινών την ημέρα επιβίωσαν περισσότερο χωρίς να προχωρήσει η νόσος τους. Αντίθετα, η χρήση προβιοτικών συμπληρωμάτων φάνηκε να μειώνει κάπως την αποτελεσματικότητα των σχημάτων αναστολής σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού. Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που συνήθως καταναλώνονται ως συμπλήρωμα για τη βελτίωση της υγείας του εντέρου.

«Τα δεδομένα υποδηλώνουν ότι κάποιος μπορεί να στοχεύσει τη σύνθεση της μικροχλωρίδας του εντέρου και να επηρεάσει την ικανότητα του ασθενούς να ανταποκρίνεται στην ανοσοθεραπεία», δήλωσε ο Giorgio Trinchieri, MD, επικεφαλής του Εργαστηρίου Ολοκληρωμένης Ανοσολογίας του Καρκίνου στο Κέντρο Έρευνας Καρκίνου του NCI, ένας από τους συνεπικεφαλής της μελέτης.

«Η κατανάλωση μιας διατροφής πλούσιας σε φυτικές ίνες, όπως φρούτα, λαχανικά και όσπρια, θα μπορούσε να βελτιώσει την ικανότητά σας να ανταποκρίνεστε στην ανοσοθεραπεία».

Η ανοσοθεραπεία με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος βοηθά στην αποκατάσταση της φυσικής ικανότητας του ανοσοποιητικού συστήματος να αναγνωρίζει και να σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα. Αυτά τα φάρμακα έχουν μεταμορφώσει το μελάνωμα, βελτιώνοντας τη διάρκεια ζωής ορισμένων ατόμων με προχωρημένη νόσο, μερικές φορές με χρόνια. Ωστόσο, για πολλούς ασθενείς, οι αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού συστήματος αποτυγχάνουν να σταματήσουν την ανάπτυξη των όγκων τους. Αρκετές μελέτες έχουν προτείνει ότι η σύνθεση των βακτηρίων στο έντερο μπορεί να επηρεάσει την απόκριση στην ανοσοθεραπεία.

«Το ερώτημα είναι, μπορούμε να αλλάξουμε τη σύνθεση του τύπου βακτηρίων στο έντερο και να βελτιώσουμε την ικανότητα του ασθενούς να ανταποκρίνεται;» είπε ο Δρ Τρινκιέρι.

«Η πρόσληψη διαιτητικών ινών και η χρήση προβιοτικών συμπληρωμάτων έχει επίσης αποδειχθεί ότι επηρεάζει τη σύνθεση των βακτηρίων του εντέρου. Περισσότεροι ασθενείς με καρκίνο παίρνουν προβιοτικά συμπληρώματα σε μια προσπάθεια να βελτιώσουν την υγεία του εντέρου τους, αλλά λίγα είναι γνωστά για το πώς τα προβιοτικά – που βασικά αλλάζουν την οικολογία των βακτηρίων του εντέρου – επηρεάζουν την ανοσοθεραπεία», είπε.

Η σύνδεση μεταξύ της πρόσληψης φυτικών ινών και της ανταπόκρισης της ανοσοθεραπείας ήταν επίσης ασαφής. Ωστόσο, μια πρόσφατη μελέτη με επικεφαλής τη Romina Goldszmid, Ph.D., επίσης του Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο του NCI, έδειξε ότι τα ποντίκια που τρέφονταν με διατροφή πλούσια σε πηκτίνη, η οποία είναι μια ίνα άφθονη στα μήλα, μπόρεσαν να αποτρέψουν την ανάπτυξη του όγκου ενεργοποιώντας κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος και επαναπρογραμματισμός του μικροπεριβάλλοντος του όγκου.

Στη νέα μελέτη, ο Δρ. Trinchieri και οι συνεπικεφαλής της μελέτης Carrie R. Daniel, Ph.D., MPH, και Jennifer A. Wargo, MD, του Κέντρου Καρκίνου MD Anderson του Πανεπιστημίου του Τέξας και οι συνεργάτες τους εξέτασαν τη σύνθεση των μικροοργανισμών των κοπράνων (η μικροχλωρίδα του εντέρου), των διατροφικών συνηθειών και της χρήσης προβιοτικών συμπληρωμάτων σε ασθενείς που λάμβαναν θεραπεία για προχωρημένο μελάνωμα με αναστολείς σημείων ελέγχου του ανοσοποιητικού.

Μεταξύ των 128 ασθενών των οποίων η πρόσληψη διαιτητικών ινών ήταν γνωστή, εκείνοι που ανέφεραν ότι κατανάλωναν τουλάχιστον 20 γραμμάρια διαιτητικών ινών την ημέρα (ποσότητα που οι ερευνητές χαρακτήρισαν ως «επαρκή» για τους σκοπούς αυτής της μελέτης) έζησαν περισσότερο χωρίς να εξελιχθεί ο καρκίνος τους από αυτούς που κατανάλωνε λιγότερες διαιτητικές ίνες. Κάθε αύξηση κατά 5 γραμμάρια στην ημερήσια πρόσληψη διαιτητικών ινών αντιστοιχούσε σε 30% χαμηλότερο κίνδυνο εξέλιξης της νόσου.

Ο Δρ. Trinchieri σημείωσε ότι ένας πιθανός μηχανισμός μέσω του οποίου οι διαιτητικές ίνες ασκούν την ευεργετική τους δράση είναι η αύξηση των τύπων βακτηρίων στο έντερο, όπως οι Ruminococcaceae, που παράγουν υψηλά επίπεδα ορισμένων λιπαρών οξέων βραχείας αλυσίδας που έχουν αντικαρκινική δράση.

Στην ανθρώπινη μελέτη, σχεδόν το ένα τρίτο των ασθενών ανέφεραν ότι είχαν λάβει προβιοτικά συμπληρώματα τον περασμένο μήνα. Παρόλο που οι ερευνητές παρατήρησαν ότι το μικρό μέγεθος δείγματος και η ποικιλία των προβιοτικών που χρησιμοποιούσαν οι ασθενείς καθιστούσε δύσκολη την εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων σχετικά με τη συσχέτιση μεταξύ της χρήσης προβιοτικών και της ανταπόκρισης σε αναστολείς του ανοσοποιητικού σημείου ελέγχου, παρατήρησαν ότι οι ασθενείς που κατανάλωναν τα υψηλότερα επίπεδα διαιτητικών ινών χωρίς χρήση προβιοτικών επιβίωσε το μεγαλύτερο διάστημα.

«Ο αντίκτυπος των διαιτητικών ινών και των προβιοτικών στη μικροχλωρίδα του εντέρου είναι μόνο ένα μέρος της ευρύτερης εικόνας», προειδοποίησε ο Δρ Τρινκιέρι.

«Πολλοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα ενός ασθενούς με μελάνωμα να ανταποκρίνεται στην ανοσοθεραπεία. Ωστόσο, από αυτά τα δεδομένα, η μικροχλωρίδα φαίνεται να είναι ένας από τους κυρίαρχους παράγοντες. Τα δεδομένα υποδηλώνουν επίσης ότι είναι πιθανώς καλύτερο για τα άτομα με καρκίνο που λαμβάνουν ανοσοθεραπεία να μην χρησιμοποιούν εμπορικά διαθέσιμα προβιοτικά».

 

https://www.cancer.gov/news-events/press-releases/2021/high-fiber-diet-melanoma-immunotherapy

Πότε μια εξέταση του αίματος αποκαλύπτει ποίοι καλοήθεις όγκοι γίνονται καρκινικοί;

Τα άτομα με μια κληρονομική πάθηση γνωστή ως νευροϊνωμάτωση τύπου 1 ή NF1, συχνά αναπτύσσουν μη καρκινικούς ή καλοήθεις όγκους που αναπτύσσονται κατά μήκος των νεύρων. Αυτοί οι όγκοι μπορεί μερικές φορές να μετατραπούν σε επιθετικούς καρκίνους, αλλά δεν υπάρχει καλός τρόπος για να καθοριστεί εάν αυτή η μετατροπή σε καρκίνο έχει συμβεί.

Ερευνητές από το Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου (NCI), μέρος των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας, και της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον στο Σεντ Λούις ανέπτυξαν μια εξέταση αίματος που, πιστεύουν, θα μπορούσε μια μέρα να προσφέρει μια εξαιρετικά ευαίσθητη και φθηνή προσέγγιση για την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου σε άτομα με NF1. Η εξέταση αίματος θα μπορούσε επίσης να βοηθήσει τους γιατρούς να παρακολουθούν πόσο καλά ανταποκρίνονται οι ασθενείς στη θεραπεία για τον καρκίνο τους.

Τα ευρήματα δημοσιεύονται στο τεύχος 31 Αυγούστου του PLOS Medicine .

Το NF1 είναι το πιο κοινό σύνδρομο προδιάθεσης για καρκίνο, που επηρεάζει 1 στους 3.000 ανθρώπους παγκοσμίως. Η πάθηση, που προκαλείται από μια μετάλλαξη σε ένα γονίδιο που ονομάζεται NF1, διαγιγνώσκεται σχεδόν πάντα στην παιδική ηλικία. Περίπου οι μισοί από τους ανθρώπους με NF1 θα αναπτύξουν μεγάλους αλλά καλοήθεις όγκους στα νεύρα, που ονομάζονται πλέγμα νευροϊνώματα.

Σε έως και 15% των ατόμων με πλεγματοειδές νευροϊνώματα, αυτοί οι καλοήθεις όγκοι μετατρέπονται σε μια επιθετική μορφή καρκίνου που είναι γνωστός ως κακοήθης όγκος περιφερικού νευρικού περιβλήματος ή MPNST. Οι ασθενείς με MPNST έχουν κακή πρόγνωση επειδή ο καρκίνος μπορεί να εξαπλωθεί γρήγορα και συχνά γίνεται ανθεκτικός τόσο στη χημειοθεραπεία όσο και στην ακτινοβολία. Μεταξύ των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με MPNST, το 80% πεθαίνει μέσα σε πέντε χρόνια.

«Φανταστείτε να περνάτε τη ζωή με ένα σύνδρομο προδιάθεσης για καρκίνο όπως το NF1. Είναι κάτι σαν μια βόμβα που χτυπάει», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Jack F. Shern, MD, μελετητής κλινικής έρευνας Lasker στο τμήμα Παιδιατρικής Ογκολογίας του NCI. «Οι γιατροί θα παρακολουθούν για καρκινικούς όγκους, και εσείς θα τους προσέχετε, αλλά θέλετε πραγματικά να ανακαλύψετε αυτή τη μετατροπή σε καρκίνο όσο το δυνατόν νωρίτερα».

Οι γιατροί επί του παρόντος χρησιμοποιούν είτε απεικονιστικές σαρώσεις (MRI ή PET scan) είτε βιοψίες για να προσδιορίσουν εάν τα πλεγματοειδή νευροϊνώματα έχουν μετατραπεί σε MPNST. Ωστόσο, τα ευρήματα της βιοψίας δεν είναι πάντα ακριβή και η διαδικασία μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνη για τους ασθενείς, επειδή οι όγκοι αναπτύσσονται κατά μήκος των νεύρων. Οι εξετάσεις απεικόνισης, εν τω μεταξύ, είναι ακριβές και μπορεί επίσης να είναι ανακριβείς.

«Αυτό που δεν έχουμε αυτή τη στιγμή είναι ένα εργαλείο που θα μας βοηθήσει να προσδιορίσουμε εάν μέσα σε αυτό το μεγάλο, ογκώδες καλοήθη πλέγμα νευροϊνώματος, κάτι κακό μαγειρεύεται και μετατρέπεται σε MPNST», είπε ο Δρ Σερν. «Λοιπόν σκεφτήκαμε, “Τι θα γινόταν αν αναπτύξαμε μια απλή εξέταση αίματος όπου αντί για μια μαγνητική τομογραφία ολόκληρου του σώματος ή μια φανταχτερή σάρωση PET, θα μπορούσαμε απλώς να τραβήξουμε ένα δείγμα αίματος και να πούμε εάν ο ασθενής έχει κάπου MPNST;”

Για την επιδίωξη αυτού του στόχου, ο Δρ. Shern και οι συνεργάτες της μελέτης Aadel A. Chaudhuri, MD, Ph.D., και Angela C. Hirbe, MD, Ph.D., της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, και οι συνεργάτες τους συνέλεξαν δείγματα αίματος από 23 άτομα με πλεγματοειδές νευροϊνώματα, 14 ασθενείς με MPNST που δεν είχαν υποβληθεί ακόμη σε θεραπεία και 16 υγιή άτομα χωρίς NF1. Οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες στη μελέτη ήταν έφηβοι και νεαροί ενήλικες, η ηλικιακή ομάδα στην οποία αναπτύσσεται συχνότερα το MPNST. Οι ερευνητές απομόνωσαν DNA απαλλαγμένο από κύτταρα -δηλαδή DNA που χύνεται από τα κύτταρα στο αίμα- από τα δείγματα αίματος και χρησιμοποίησαν τεχνολογία αλληλουχίας ολόκληρου του γονιδιώματος για να αναζητήσουν διαφορές στο γενετικό υλικό μεταξύ των τριών ομάδων.

Το DNA χωρίς κύτταρα σε ασθενείς με MPNST είχε πολλά χαρακτηριστικά που το ξεχώριζαν από το DNA των άλλων δύο ομάδων. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με MPNST είχαν κομμάτια DNA χωρίς κύτταρα που ήταν μικρότερα από αυτά σε άτομα με πλεγματοειδές νευροϊνώματα ή χωρίς NF1. Επιπλέον, η αναλογία του απαλλαγμένου από κύτταρα DNA που προέρχεται από όγκους – που ονομάζεται «κλάσμα όγκου πλάσματος» – στα δείγματα αίματος ήταν πολύ υψηλότερη σε άτομα με MPNST από ό,τι σε άτομα με πλεγματοειδές νευροϊνώματα. Μαζί, αυτές οι διαφορές επέτρεψαν στους ερευνητές να διαφοροποιήσουν, με ακρίβεια 86%, μεταξύ των ασθενών με πλεγματοειδές νευροϊνώματα και εκείνων με MPNST.

Στους συμμετέχοντες στη μελέτη με MPNST, το κλάσμα του όγκου του πλάσματος ευθυγραμμίστηκε επίσης με το πόσο καλά ανταποκρίθηκαν στη θεραπεία. Με άλλα λόγια, εάν το κλάσμα του όγκου στο πλάσμα τους μειώθηκε μετά τη θεραπεία, το μέγεθος και ο αριθμός των όγκων τους (όπως μετρήθηκαν με απεικονιστικές σαρώσεις) επίσης μειώθηκαν. Μια αύξηση του κλάσματος του όγκου στο πλάσμα συσχετίστηκε με μεταστατική υποτροπή.

«Μπορείτε να φανταστείτε ότι αντιμετωπίζετε έναν ασθενή με ένα σχήμα χημειοθεραπείας. Αυτή η εξέταση αίματος θα μπορούσε εύκολα και γρήγορα να μας επιτρέψει να προσδιορίσουμε εάν η ασθένεια υποχωρεί ή ίσως ακόμη και εξαφανιστεί εντελώς», είπε ο Δρ Σερν. «Και αν είχατε κάνει χειρουργική επέμβαση και είχατε βγάλει ένα MPNST και η εξέταση αίματος ήταν αρνητική, θα μπορούσατε να το χρησιμοποιήσετε για να παρακολουθήσετε τον ασθενή για να δείτε εάν ο όγκος επιστρέφει».

Οι εξετάσεις αίματος αυτού του τύπου έχουν επίσης εφαρμογές στην έγκαιρη ανίχνευση και παρακολούθηση ασθενών με άλλες γενετικές διαταραχές που προδιαθέτουν για καρκίνο, όπως η πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία, στην οποία οι καλοήθεις όγκοι μπορούν να γίνουν καρκινικοί ή το σύνδρομο Li-Fraumeni, το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αρκετούς τύπους καρκίνου.

«Αυτή είναι η τέλεια ευκαιρία να εφαρμόσουμε αυτές τις τεχνολογίες όπου μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μια απλή εξέταση αίματος για να ελέγξουμε έναν πληθυσμό σε κίνδυνο», είπε ο Δρ Σερν. «Αν το τεστ δείξει κάτι μη φυσιολογικό, τότε είναι που ξέρουμε να δράσουμε και να ψάξουμε για όγκο».

Αναφορά
  1. Szymanski JJ, Sundby RT, Jones PA, et al. Αλληλουχία ολικού γονιδιώματος εξαιρετικά χαμηλής διέλευσης DNA χωρίς κύτταρα για τη διάκριση του κακοήθους όγκου περιφερικού νευρικού ελύτρου (MPNST) από την καλοήθη πρόδρομη βλάβη του: Μια μελέτη διατομής. PLoS Med  2021; 18(8). DOI: 10.1371/journal.pmed.1003734
https://www.cancer.gov/news-events/press-releases/2021/neurofibromatosis-cancer-blood-test
Η γνώση για τα δικαιώματα μας είναι η δύναμη μας

5 οι κύριες αιτίες που οι γονείς καθυστερούν το εμβόλιο HPV στα παιδιά τους

Παρά τα περισσότερα από 15 χρόνια σταθερών στοιχείων ότι τα εμβόλια HPV είναι ασφαλή και αποτελεσματικά, μια νέα μελέτη διαπίστωσε ότι περισσότεροι γονείς αναφέρουν ανησυχίες για την ασφάλεια των εμβολίων τα τελευταία χρόνια. Τα ευρήματα υπογραμμίζουν την επείγουσα ανάγκη γιατροί και ηγέτες δημόσιας υγείας να αντιμετωπίσουν αυτές τις ανησυχίες με τους γονείς, σύμφωνα με τους επιστήμονες που ηγήθηκαν της μελέτης.

Το εμβόλιο HPV προστατεύει από έξι διαφορετικά είδη καρκίνου (τραχήλου, πρωκτού, πίσω λαιμού, πέους, κόλπου και αιδοίου) που προκαλούνται από μόλυνση με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων ή HPV.

Το εμβόλιο συνιστάται για κορίτσια και αγόρια ηλικίας 11 ή 12 ετών. Αν και τα ποσοστά εμβολιασμού αυξάνονται από τότε που εγκρίθηκε το πρώτο εμβόλιο HPV από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) το 2006, μόνο το 59% των νέων ηλικίας 13 έως 17 ετών εμβολιάστηκαν πλήρως το 2020 .

Μερικοί γονείς ανέκαθεν ανέφεραν ανησυχίες σχετικά με την ασφάλεια για την άρνηση λήψης του εμβολίου HPV για τα παιδιά τους. Αλλά από το 2015 έως το 2018, έδειξε η μελέτη, το ποσοστό των γονέων που αρνήθηκαν το εμβόλιο HPV για τα παιδιά τους λόγω ανησυχιών για την ασφάλεια σχεδόν διπλασιάστηκε. Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, οι αναφορές για σοβαρά προβλήματα υγείας μετά τον εμβολιασμό κατά του HPV ήταν σταθερά σπάνιες, σύμφωνα με τη μελέτη.

Τα αποτελέσματα της μελέτης δημοσιεύτηκαν στις 17 Σεπτεμβρίου στο JAMA Network Open .

«Η υποψία μας είναι ότι οι αυξανόμενες ανησυχίες για την ασφάλεια πιθανώς οφείλονται στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των ανθρώπων που προσπαθούν να βρουν πληροφορίες για τα εμβόλια στο Διαδίκτυο», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής της μελέτης, Kalyani Sonawane, Ph.D., του UTHealth School of Public. Υγεία στο Χιούστον του Τέξας.

Η μελέτη εξέτασε δεδομένα από το 2015 έως το 2018, σημείωσε ο Δρ Vanderpool, πολύ πριν από την πανδημία COVID-19 και τον αυξανόμενο δισταγμό σχετικά με τα εμβόλια για τον COVID-19. «Η ανησυχία μου είναι ότι θα έχετε μια συνέργεια ή σύγκλιση και η διστακτικότητα του εμβολίου HPV μπορεί να επιδεινωθεί», είπε.

«Οι κοινότητες δημόσιας υγείας και ελέγχου του καρκίνου θα πρέπει να σκέφτονται πώς να αντιμετωπίσουν αυτό το πιθανό αποτέλεσμα τόσο μέσω της έρευνας επικοινωνίας για την υγεία όσο και μέσω της πρακτικής δημόσιας υγείας», πρόσθεσε ο Δρ Vanderpool.

Περισσότεροι γονείς αναφέρουν ανησυχίες για την ασφάλεια

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης τα αποτελέσματα μιας μεγάλης έρευνας από το CDC σε γονείς εφήβων ηλικίας 13 έως 17 ετών. Από το 2015 έως το 2018, περισσότεροι από 39.000 φροντιστές εφήβων που δεν είχαν λάβει το εμβόλιο HPV ανταποκρίθηκαν στην έρευνα και επέλεξαν 1 από τους 31 λόγοι για την απόρριψη του εμβολίου.

Οι πέντε κορυφαίοι λόγοι που επιλέχθηκαν ήταν:

  • “Ανησυχίες για την ασφάλεια”
  • “Δεν προτείνεται”
  • “Έλλειψη γνώσης”
  • “Μη σεξουαλικά ενεργός”
  • “Δεν χρειάζεται ή δεν είναι απαραίτητο”

Το 2015, το 13% των γονέων είχε αναφέρει ανησυχίες για την ασφάλεια ως τον κύριο λόγο για την απόρριψη του εμβολίου HPV. Αλλά μέχρι το 2018, αυτό το ποσοστό είχε αυξηθεί στο 23%. Την ίδια περίοδο, σημειώθηκε πτώση στο ποσοστό των γονέων που αναφέρουν τρεις από τους άλλους πιο συνηθισμένους λόγους για την απόρριψη ή την καθυστέρηση του εμβολίου για τον HPV.

Παρενέργειες εμβολίου HPV

Τα εμβόλια HPV μπορεί να προκαλέσουν πόνο, πρήξιμο και ερυθρότητα στο σημείο που έγινε η εμβολιασμός, καθώς και πονοκεφάλους, κόπωση και ναυτία. Οι πιο συχνές σοβαρές παρενέργειες του εμβολιασμού κατά του HPV είναι η ζάλη και η λιποθυμία. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι τα εμβόλια HPV οδηγούν σε στειρότητα ή αυτοάνοσα νοσήματα, αν και αυτοί είναι κοινοί μύθοι.

Παραπληροφόρηση για τα εμβόλια στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

«Γιατί ανησυχούν περισσότεροι γονείς τώρα για την ασφάλεια του εμβολίου [HPV] από ό,τι όταν πρωτοκυκλοφόρησε ή το 2015; τώρα που έχουν χορηγηθεί πάνω από 135 εκατομμύρια δόσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες;». Ο Nosayaba Osazuwa-Peters, Ph.D., MPH, της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Duke, και οι συνάδελφοί του έγραψαν σε ένα σχόλιο για τη μελέτη 

«Μελέτες έχουν δείξει ότι ενώ τα άτομα εμπιστεύονται τους επαγγελματίες υγείας για πληροφορίες υγείας, ένας αυξανόμενος αριθμός στρέφεται στο διαδίκτυο για πρώτη και δεύτερη γνώμη σχετικά με τον HPV, τα εμβόλια HPV και τον καρκίνο που σχετίζεται με τον HPV», συνέχισαν.

Δυστυχώς, ορισμένες πληροφορίες σχετικά με τα εμβόλια HPV και τον καρκίνο που βρίσκονται στο διαδίκτυο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ανακριβείς . Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί οι αρνητικές και εσφαλμένες πληροφορίες -που ονομάζονται επίσης παραπληροφόρηση- σχετικά με τα εμβόλια HPV στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σημείωσε ο Δρ Sonawane. Και η έρευνα έχει δείξει ότι οι γονείς που εκτίθενται σε παραπληροφόρηση σχετικά με τα εμβόλια HPV στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι λιγότερο πιθανό να εμβολιάσουν τα παιδιά τους .

Προγράμματα σε εθνικό επίπεδο, όπως το πρόγραμμα «Εμβολιασμός με Εμπιστοσύνη» του CDC , μπορούν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της παραπληροφόρησης για τα εμβόλια και να παρέχουν πόρους για αποτελεσματική επικοινωνία, είπε ο Δρ Sonawane.

Για να αλλάξουμε τη γνώμη των ανθρώπων, το κλειδί είναι να μην είμαστε επικριτικοί και να παρέχεται ο χρόνος και ο χώρος για εις βάθος συνομιλίες, σημείωσε ο Δρ Κόμπριν.

Εκτός από τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις για ένα θέμα, η συμπεριφορά των ανθρώπων επηρεάζεται επίσης από «τα πράγματα που βλέπουν τους φίλους και την οικογένειά τους και σημαντικούς ανθρώπους στην κοινότητά τους να συστήνουν ή να κάνουν για τον εαυτό τους», πρόσθεσε.

Το NCI έχει χρηματοδοτήσει 11 ερευνητικά έργα για να διερευνήσει την επιρροή που έχουν οι τοπικοί οργανισμοί στα μέλη της κοινότητας με διστακτικότητα έναντι του εμβολίου HPV. Αν και τα αποτελέσματα δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί, οι μελέτες υποδεικνύουν ότι οι αξιοσέβαστοι τοπικοί οργανισμοί μπορούν να έχουν θετική επίδραση στις αντιλήψεις των ανθρώπων για τα εμβόλια HPV, είπε ο Δρ Kobrin.

Υποστηρικτικό Υλικό για την Αποκατάσταση Ασθενή με covid-19

Η Γηριατρική αξιολόγηση ως μέρος σχεδιασμού της θεραπείας του καρκίνου

Για τους ηλικιωμένους που υποβάλλονται σε θεραπεία για προχωρημένο καρκίνο, τα αποτελέσματα από μια κλινική δοκιμή δείχνουν ότι ένα εργαλείο μέτρησης της υγείας που ονομάζεται γηριατρική αξιολόγηση μπορεί να είναι ένα σημαντικό μέρος του σχεδιασμού της θεραπείας. Στη δοκιμή, οι ηλικιωμένοι ασθενείς των οποίων η φροντίδα καθοδηγούνταν από γηριατρική αξιολόγηση ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν σοβαρές παρενέργειες.

Στη μελέτη, το κοινοτικό προσωπικό του νοσοκομείου και της κλινικής θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες και τις συστάσεις περίθαλψης που παρέχονται από τις γηριατρικές αξιολογήσεις για να βοηθήσουν στη λήψη θεραπευτικών επιλογών για ορισμένους ασθενείς. Θα μπορούσαν να μειώσουν την ένταση της θεραπείας που έλαβαν οι ηλικιωμένοι ενήλικες, να αυξήσουν το ποσό της υποστηρικτικής φροντίδας ή να κάνουν και τα δύο.

Σε σύγκριση με τα άτομα στη μελέτη που δεν έλαβαν γηριατρική αξιολόγηση – καθοδηγούμενη φροντίδα (η ομάδα συνήθους φροντίδας), τα άτομα που έλαβαν φροντίδα με καθοδήγηση αξιολόγησης (η ομάδα παρέμβασης ) όχι μόνο παρουσίασαν λιγότερες παρενέργειες, αλλά ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν πτώσεις στα σπίτια τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην επιβίωση μεταξύ των δύο ομάδων θεραπείας. Τα ευρήματα από τη μελέτη δημοσιεύτηκαν στις 3 Νοεμβρίου στο The Lancet .

Οι ηλικιωμένοι με άλλα προβλήματα υγείας, όπως άλλες ασθένειες ή σωματικές αναπηρίες, σπάνια περιλαμβάνονται σε κλινικές δοκιμές για τον καρκίνο, εξήγησε η Supriya Mohile, MD, γηριατρική ογκολόγος στο Ινστιτούτο Καρκίνου Wilmot του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ, η οποία ηγήθηκε της μελέτης.

Αυτό σημαίνει ότι σε πραγματικές συνθήκες, όπου οι ηλικιωμένοι ασθενείς έχουν συχνά άλλες καταστάσεις υγείας, οι κλινικοί γιατροί δεν γνωρίζουν απαραίτητα τις βέλτιστες δόσεις των κοινώς χρησιμοποιούμενων θεραπειών που εξισορροπούν την αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου τους με περιοριστικές παρενέργειες που σχετίζονται με τη θεραπεία.

«Ιστορικά, υπήρχε μια ανησυχία για την υποθεραπεία των ηλικιωμένων, αλλά για εκείνους με παθήσεις που σχετίζονται με τη γήρανση και προχωρημένο καρκίνο, πιθανώς τους κάνουμε υπερβολική θεραπεία», είπε. Σε αυτή τη μελέτη, «η γηριατρική αξιολόγηση άλλαξε τις αποφάσεις που έλαβαν οι κλινικοί γιατροί σχετικά με τη θεραπεία και αυτό οδήγησε σε χαμηλότερη τοξικότητα».

Χρονολογική ηλικία έναντι φυσιολογικής ηλικίας

Η ηλικία είναι, από πολλές απόψεις, απλώς ένας αριθμός. «Και θα ήταν παλιό να πούμε [ότι] όλοι οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο», είπε ο Δρ Μοχίλε.

Αλλά οι ηλικιωμένοι με καρκίνο έχουν συχνά άλλα προβλήματα υγείας. Αυτές περιλαμβάνουν γνωστικές προκλήσεις, παθήσεις υγείας όπως καρδιακές παθήσεις και διαβήτη, και μια γενική μείωση σε αυτό που είναι γνωστό ως φυσιολογικό απόθεμα. Το φυσιολογικό απόθεμα “είναι η ικανότητα ανάκαμψης … από κάτι που είναι δύσκολο, είτε πρόκειται για καρκίνο και τα συμπτώματά του είτε για θεραπεία του καρκίνου”, είπε ο Δρ Μοχίλε.

Μια γηριατρική αξιολόγηση συλλέγει πληροφορίες σχετικά με αυτά τα προβλήματα υγείας ή συννοσηρότητες και βλάβες που διαφορετικά τείνουν να μην καταγράφονται ως μέρος της συνήθους φροντίδας για τον καρκίνο. Αυτές οι αξιολογήσεις μπορούν ενδεχομένως να εντοπίσουν ηλικιωμένους ενήλικες που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο σοβαρών παρενεργειών από τη θεραπεία του καρκίνου.

Οι γηριατρικές αξιολογήσεις βοηθούν τους κλινικούς γιατρούς να προσδιορίσουν εάν ένας 70χρονος είναι, για παράδειγμα, φυσιολογικά εξίσου υγιής με τον μέσο όρο 45 ή 50 ετών ή εάν είναι φυσιολογικά πιο κοντά στην υγεία του με τον μέσο όρο 90 ετών. είπε η Judith Hopkins, MD, ογκολόγος της Novant Health στη Βόρεια Καρολίνα που συμμετείχε στη δοκιμή. «Και αυτό βοηθά στην πρόβλεψη της θεραπείας», είπε.

Τέτοιες ανησυχίες μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικές για άτομα με προχωρημένο καρκίνο, όταν η θεραπεία δεν αναμένεται να προσφέρει θεραπεία. Αντίθετα, η θεραπεία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ανακουφιστική— δηλαδή, αποσκοπεί στη μείωση των συμπτωμάτων του καρκίνου και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

«Δεν θέλετε να πάρετε ανεξάρτητους ηλικιωμένους ασθενείς και να τους βάλετε σε μια κατάσταση όπου [μπορεί] να βελτιώσετε σημαντικά τον καρκίνο τους, αλλά δεν μπορούν πλέον να ζουν ανεξάρτητα ή να απολαμβάνουν τα μέρη της ζωής που σημαίνουν περισσότερο για αυτούς», δήλωσε ο Δρ. Χόπκινς .

Η κλινική δοκιμή πραγματοποιήθηκε σε 40 ομάδες πρακτικής σε όλη τη χώρα που συνδέονται με τον κόμβο του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ του NCI Community Oncology Research Program (NCORP) , ενός εθνικού δικτύου που φέρνει κλινικές δοκιμές καρκίνου σε πρακτικές που βασίζονται στην κοινότητα. Οι ομάδες πρακτικής είναι ομάδες κοινοτικών ογκολογικών κλινικών που μοιράζονται έναν ή περισσότερους γιατρούς, νοσηλευτές ή άλλα μέλη της ομάδας υγειονομικής περίθαλψης.

Όλες οι ομάδες πρακτικής έλαβαν εκπαίδευση για το πώς να πραγματοποιήσουν μια γηριατρική αξιολόγηση και ένα έκτακτο μέλος του προσωπικού που θα μπορούσε να βοηθήσει με τις αξιολογήσεις. Οι αξιολογήσεις δόθηκαν σε περισσότερους από 700 ασθενείς ηλικίας 70 ετών και άνω κατά τη διάρκεια της μελέτης. Αλλά αυτό που συνέβη μετά την αξιολόγηση διέφερε ανάλογα με το αν οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης έλαβαν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης.

Πάνω από το 90% των ογκολόγων στην ομάδα παρέμβασης εφάρμοσαν τουλάχιστον μία σύσταση διαχείρισης από τις περιλήψεις.

Κάνοντας τη θεραπεία του καρκίνου πιο ανεκτή

Οι προσαρμογές της θεραπείας που εφάρμοσαν οι ογκολόγοι είχαν πολλές μορφές.

Για παράδειγμα, το 23% των ατόμων στην ομάδα παρέμβασης σε σύγκριση με το 18% των ατόμων της ομάδας συνήθους φροντίδας έλαβαν ένα μόνο φάρμακο χημειοθεραπείας αντί για συνδυασμό δύο ή περισσότερων φαρμάκων, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν περισσότερες παρενέργειες. Και σχεδόν το 50% των ατόμων στην ομάδα παρέμβασης, σε σύγκριση με το 35% αυτών στην ομάδα συνήθους φροντίδας, ξεκίνησαν θεραπεία με δόσεις χαμηλότερες από το κανονικό, αντί να λάβουν μείωση της δόσης αργότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας, εάν χρειαζόταν.

Αυτές οι προσαρμογές οδήγησαν σε χαμηλότερο ποσοστό σοβαρών παρενεργειών. Ενώ περίπου το 70% των ατόμων στην ομάδα της συνήθους φροντίδας παρουσίασαν μία ή περισσότερες σοβαρές παρενέργειες—συμπεριλαμβανομένης της κόπωσης, της ναυτίας και του εμέτου και της μόλυνσης—κατά τη διάρκεια της θεραπείας, μόνο το 50% των ατόμων των οποίων οι γιατροί χρησιμοποίησαν πληροφορίες από τη γηριατρική αξιολόγηση το έκαναν. Σχεδόν το 60% των ατόμων στην ομάδα της συνήθους φροντίδας χρειάστηκε μείωση της δόσης λόγω παρενεργειών της θεραπείας σε σύγκριση με λίγο περισσότερο από 40% στην ομάδα παρέμβασης.

Η ομάδα παρέμβασης έλαβε επίσης περισσότερη υποστηρικτική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένων παραπομπών σε κοινωνικούς λειτουργούς ή διατροφολόγους, και, κυρίως, εξήγησε ο Δρ Mohile, προσαρμογές στα φάρμακα που ελήφθησαν για άλλες παθήσεις υγείας.

Η ταυτόχρονη χρήση πολλών φαρμάκων, που μερικές φορές ονομάζεται πολυφαρμακία, έχει τη δυνατότητα να μεγεθύνει τις παρενέργειες των θεραπειών για τον καρκίνο, συνέχισε. Για παράδειγμα, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη θεραπεία καταστάσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο διαβήτης και η κατάθλιψη και το άγχος μπορούν να επιδεινώσουν την αφυδάτωση, τη ζάλη και άλλες παρενέργειες από τη θεραπεία του καρκίνου που αποτελούν παράγοντες κινδύνου για πτώσεις.

«Πρέπει να είστε προληπτικοί σχετικά με τη διακοπή ή την προσαρμογή αυτών των [φαρμάκων]», όταν είναι δυνατόν, πρόσθεσε.

Συνολικά, το 21% των ατόμων στην ομάδα της συνήθους φροντίδας παρουσίασαν πτώση τους 3 μήνες της μελέτης σε σύγκριση με το 12% στην ομάδα παρέμβασης.

Κάνοντας προσιτή τη γηριατρική αξιολόγηση

«Αυτή είναι η πρώτη πανελλαδική μελέτη που δείχνει ότι η χρήση μιας γηριατρικής αξιολόγησης για την πραγματοποίηση συγκεκριμένων αλλαγών στον τρόπο θεραπείας των ηλικιωμένων ασθενών με καρκίνο έχει διαφορά [για αυτούς]. ότι τους επιτρέπει να έχουν λιγότερες σοβαρές συνέπειες από τη θεραπεία», είπε η Lori Minasian, MD, επίσης του DCP του NCI, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Η εφαρμογή τέτοιων αξιολογήσεων όπως γίνονται τώρα θα ήταν πιθανότατα πρόκληση για πολλές κοινοτικές πρακτικές, είπε ο Δρ Χόπκινς. «Δυστυχώς, τα περισσότερα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης δεν έχουν προσωπικό σε μια κλινική για να το κάνουν αυτό σε τακτική βάση».

Ορισμένες από τις κλινικές NCORP που εγγράφηκαν για τη δοκιμή δεν μπορούσαν να εγγράψουν ασθενείς λόγω τέτοιων προβλημάτων προσωπικού, ακόμη και με την προσωρινή βοήθεια που παρέχεται μέσω της δοκιμής, εξήγησε ο Δρ Χόπκινς. «Μια επίσκεψη νέου ασθενούς μπορεί να είναι 30 ή 45 λεπτών ή μία ώρα. Η προσθήκη μιας γηριατρικής αξιολόγησης διαρκεί, κατά μέσο όρο, περίπου 20 λεπτά. Αυτό γίνεται πολύ προκλητικό», είπε.

«Είμαι πολύ αισιόδοξος ότι, τον επόμενο χρόνο, θα έχουμε ένα πρότυπο που θα μπορεί να διανεμηθεί στους γιατρούς που … μπορεί να βελτιώσει τη φροντίδα των ασθενών χωρίς να παρεμβαίνει στη [ροή εργασιών της κλινικής]», είπε ο Δρ. Χόπκινς. Η ομάδα σχεδιάζει επίσης να δημιουργήσει ένα εκπαιδευτικό βίντεο για να διδάξει στους ογκολόγους της κοινότητας πώς να εκτελούν και να ερμηνεύουν την αξιολόγηση και πώς να τη χρησιμοποιούν για την καθοδήγηση της φροντίδας των ασθενών.

Χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να κατανοήσουμε ποιες ομάδες ηλικιωμένων θα ωφεληθούν περισσότερο από την γηριατρική αξιολόγηση, εξήγησε ο St. Germain. Απαιτείται επίσης έρευνα για να καθοριστεί ποια στοιχεία μιας τέτοιας αξιολόγησης είναι πιο χρήσιμα σε διαφορετικούς τύπους καρκίνου, επειδή μπορεί να μην είναι εφικτή ή απαραίτητη η διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης γηριατρικής αξιολόγησης σε όλους τους ηλικιωμένους με καρκίνο, είπε. Για παράδειγμα, τα πιο χρήσιμα συστατικά μπορεί να είναι διαφορετικά για ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρώιμου σταδίου σε σύγκριση με εκείνους με οξεία λευχαιμία.

«Αλλά έχει πλέον αποδειχθεί ξεκάθαρα ότι η γηριατρική αξιολόγηση λειτουργεί», είπε ο Δρ Minasian. «Το επόμενο βήμα είναι να το εξορθολογίσουμε και να το τελειοποιήσουμε για συγκεκριμένους πληθυσμούς με τρόπο που να ωφελεί [τόσο] τους ασθενείς όσο και τις πρακτικές».

https://www.cancer.gov/news-events/cancer-currents-blog/2021/cancer-geriatric-assessment-fewer-side-effects

Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο (AICR) μας προτείνει έναν απλό εμπειρικό κανόνα για την μείωση του καρκίνου

Το New American Plate προτείνει σταδιακές αλλαγές για τη δημιουργία πιο υγιεινών διατροφικών συνηθειών.

Η πραγματοποίηση μεγάλων αλλαγών στη διατροφή και στον τρόπο ζωής από τη μια μέρα στην άλλη μπορεί να είναι δύσκολη, ακόμη και αποθαρρυντική αν αποτύχετε να το τηρήσετε. Αλλά η εστίαση σε μικρά βήματα με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλες βελτιώσεις στην υγεία.

Τα κλειδιά για το New American Plate είναι απλά: μερίδα και αναλογία .

Αυτή είναι η ιδέα πίσω από την πρωτοβουλία New American Plate που αναπτύχθηκε από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Έρευνας για τον Καρκίνο (AICR), έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό αφιερωμένο στη δημόσια εκπαίδευση σχετικά με τον τρόπο ζωής, τη διατροφή και τον κίνδυνο καρκίνου. Αντί να εστιάζει σε μια ιδανική διατροφή για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου, η AICR έχει αναπτύξει έναν οπτικό εμπειρικό κανόνα για την επιλογή πιο υγιεινών γευμάτων: ένα πιάτο δείπνου που μεταβαίνει από το τυπικό αμερικανικό γεύμα γεμάτο με κρέας και πατάτες σε κάτι πιο υγιεινό.

«Το αναφερόμαστε ως η Νέα μας Αρχή Αμερικάνικου Πιάτου», λέει η Sheena Patel, διευθύντρια διατροφικών προγραμμάτων στην AICR, «γεμίζοντας ουσιαστικά τα δύο τρίτα ή περισσότερο του πιάτου σας με αυτές τις πολύχρωμες φυτικές τροφές όπως λαχανικά, φρούτα, δημητριακά ολικής αλέσεως, φασόλια, ξηρούς καρπούς, σπόρους και μετά γεμίζοντας το ένα τρίτο ή λιγότερο του πιάτου σας με ζωικές τροφές».

Ένα παράδειγμα πλάκας στην ιστοσελίδα AICR διαθέτει ένα μικρό μέρος του κοτόπουλου με το καστανό ρύζι, ντομάτες, πιπεριές και μπρόκολο συμπληρώνοντας την πλάκα. Αλλά είναι σημαντικό, το AICR δεν μοντελοποιεί απλώς πώς μπορεί να μοιάζει ένα ιδανικό πιάτο από την άποψη της πρόληψης του καρκίνου. Προσφέρει επίσης ένα μεταβατικό πιάτο, ένα παράδειγμα για το πώς οι άνθρωποι μπορούν να πετύχουν να τρώνε πιο υγιεινά χωρίς να αλλάξουν ολόκληρο το διατροφικό τους στυλ από τη μια μέρα στην άλλη

Ξεκινήστε με αυτό το πιάτο με κρέας και πουρέ πατάτας. Η κατανάλωση κόκκινου κρέατος έχει συσχετιστεί με κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, επομένως θα μπορούσατε να ξεκινήσετε με το να κόβετε το μέγεθος μιας μπριζόλας στη μέση από 12 σε 6 ουγγιές. Οι φυτικές ίνες από ολόκληρους κόκκους έχει συσχετισθεί με μια μείωση σε ορθοκολικό καρκίνο κινδύνου-AICR συνιστά 30 γραμμάρια ή περισσότερο των διαιτητικών ινών ανά ημέρα-έτσι θα μπορούσε να αντικαταστήσει πουρέ πατάτας με ολόκληρους κόκκους καφέ ρύζι. Αυτό εξακολουθεί να μην είναι το ιδανικό πιάτο δείπνου από την άποψη της πρόληψης του καρκίνου, αλλά οι σταδιακές αλλαγές με την πάροδο του χρόνου μπορούν να προστεθούν.

Το New American Plate είναι ένας καλός τρόπος για να βοηθήσετε τους ανθρώπους να αρχίσουν να βελτιώνουν τη δίαιτά τους, λέει η ογκολόγος διαιτολόγος Angela Hummel, η οποία χρησιμοποίησε την ιδέα με τους ασθενείς της ενώ εξασκούσε στο Ινστιτούτο Καρκίνου Geisinger στο Danville της Πενσυλβάνια. Αυτή τη στιγμή συμβουλεύεται για την AICR.​

New American Plate