Κατηγορία: ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

4 τα βασικά σημεία για τον προσυμπωματικό έλεγχο του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο τέταρτος υψηλότερος σε συχνότητα εμφάνισης και ο δεύτερος σε θνησιμότητα σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία από τις ΗΠΑ.

Τι είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, γνωστός και ως ορθοκολικός καρκίνος, είναι ένας κακοήθης όγκος που αναπτύσσεται στο εσωτερικό τοίχωμα του παχέος εντέρου ή στο ορθό. Οι περισσότεροι καρκίνοι του παχέος εντέρου αναπτύσσονται πρώτα ως πολύποδες, οι οποίοι αργότερα εξελίσσονται σε καρκίνο, εάν δεν αφαιρεθούν. Ο τακτικός έλεγχος του παχέος εντέρου και η αφαίρεση των πολυπόδων μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη του καρκίνου. Αποτελεί έναν από τους πλέον θεραπεύσιμους καρκίνους εάν και εφόσον διαγνωστεί έγκαιρα.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των Amir Qaseem και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Annals of Internal Medicine.

Οι συστάσεις συνοψίζονται σε 4 κύρια σημεία:

  • Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου θα πρέπει να ξεκινάει σε ηλικία 50 ετών.

 

  • Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να μην προχωρούν σε προσυμπτωματικούς ελέγχους για ενήλικες μέσου κινδύνου μεταξύ 45 και 49 ετών. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να σταθμίζονται τα οφέλη και οι πιθανοί κίνδυνοι από τη διενέργεια προσυμπτωματικού ελέγχου σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα.

 

  • Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου θα πρέπει να σταματάει σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου ηλικίας άνω των 75 ετών ή σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου με προσδόκιμο ζωής λιγότερο από 10 έτη.

 

  • Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να επιλέξουν μια δοκιμασία προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου σε συνεννόηση με τον ασθενή τους με βάση μια συζήτηση για τα οφέλη, τις βλάβες, το κόστος, τη διαθεσιμότητα, τη συχνότητα και τις αξίες και τις προτιμήσεις του ασθενούς.

 

Οι δοκιμασίες προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν: ανοσοχημική εξέταση κοπράνων ή εξέταση κοπράνων για ύπαρξη αίματος με δοκιμασία υψηλής ευαισθησίας γουαϊακίου κάθε 2 χρόνια, κολονοσκόπηση κάθε 10 χρόνια ή σιγμοειδοσκόπηση κάθε 10 χρόνια συν μια ανοσοχημική εξέταση κοπράνων κάθε 2 χρόνια.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εξετάσεις για προσυμπτωματικό έλεγχο καρκίνου του παχέος εντέρου όπως ο έλεγχος για DNA κοπράνων, κολονογραφία με αξονική τομογραφία, ενδοσκόπηση με κάψουλα, εξετάσεις ούρων ή περιφερικού αίματος.

Αναλυτικά μπορεί αν δει κανείς στην σελίδα του Παγκόσμιο Οργανισμού υγείας για τον        Ευρωπαικό κώδικα κατά του καρκίνου όπου γίνεται σαφέστατη αναφορά στο προσυμπτωματικό έλεγχο και όχι μόνο

https://cancer-code-europe.iarc.fr/index.php/el/12-ways/screening/bowel-cancer-screening/

https://www.europarl.europa.eu/news/el/headlines/society/20200131STO71517/katapolemontas-ton-karkino-stin-ee-statistika-kai-draseis

Ενώ συνοπτικά μπορείτε να διαβάσετε την μελέτη των καθηγητών του ΕΚΠΑ στο παρακάτω link

Πηγή: https://www.healthng.gr/%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%af%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%ce%be%ce%b5%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%ac%ce%b5%ce%b9-%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%bf/

Ανίχνευση του Καρκίνου από Ελεύθερο DNA

Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο είναι συνέπεια της διάγνωσης σε όψιμα στάδια, όταν οι θεραπείες είναι λιγότερο αποτελεσματικές. Η έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου έχει δείξει κλινικά οφέλη σε πολλαπλούς τύπους καρκίνου, παρόλα αυτά η εφαρμογή προσεγγίσεων προσυμπτωματικού ελέγχου παραμένει πρόκληση.

Οι σωματικές μεταλλάξεις είναι χαρακτηριστικό της ογκογένεσης και μπορεί να είναι χρήσιμες για τη μη επεμβατική διάγνωση του καρκίνου. Ένα μοντέλο μηχανικής μάθησης που χρησιμοποιεί προφίλ μεταλλάξεων σε όλο το γονιδίωμα, προκειμένου να διακρίνει τους ανθρώπους που έχουν καρκίνο από εκείνους που δεν έχουν, ανίχνευσε >90% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με νόσο σταδίου Ι και ΙΙ.

Για παράδειγμα, ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα με την χρήση υπολογιστικής τομογραφίας χαμηλής δόσης (LDCT) συνιστάται πια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, για ενήλικες ηλικίας 50-80 ετών που έχουν καπνίσει τουλάχιστον 20 «πακέτα-έτη» (pack-years), συνεχίζουν να καπνίζουν ή έχουν κόψει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια. Η LDCT είναι μια εύκολη και γρήγορη εξέταση, με μικρή έκθεση ακτινοβολίας (λιγότερο από το 1/3 περίπου της ακτινοβολίας της κλασικής αξονικής τομογραφίας θώρακα).

Για άλλους καρκίνους, αν και η έγκαιρη ανίχνευση θα μπορούσε να βελτιώσει τα αποτελέσματα των ασθενών, δεν υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές μέθοδοι προσυμπτωματικού ελέγχου. Οι υγρές βιοψίες μπορεί να ξεπεράσουν αυτές τις προκλήσεις και πλέον να αποτελούν μια ελκυστική προσέγγιση για τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου του πνεύμονα και άλλων κακοηθειών.

Το τεστ, που ονομάζεται GEMINI (Genome-wide Mutational Incidence for Non-Invasive detection του καρκίνου), αναζητά αλλαγές στο DNA σε όλο το γονιδίωμα. Αρχικά, συλλέγεται δείγμα αίματος από άτομο που κινδυνεύει να αναπτύξει καρκίνο. Στη συνέχεια, το DNA χωρίς κύτταρα (cfDNA) που απορρίπτεται από όγκους εξάγεται από το πλάσμα και έτσι προσδιορίζεται η αλληλουχία του DNA χρησιμοποιώντας οικονομικά αποδοτική αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος.

Για κάθε άτομο, ο τύπος και η συχνότητα μετάλλαξης σε γονιδιωματικές περιοχές που μεταβάλλονται συχνότερα στον καρκίνο συγκρίνονται με το προφίλ από περιοχές που μεταλλάσσονται συχνότερα στο κανονικό cfDNA, για να προσδιοριστούν οι πολυπεριφερειακές διαφορές στα προφίλ μετάλλαξης. Με αυτόν τον τρόπο, το GEMINI εμπλουτίζει πιθανές σωματικές μεταλλάξεις, ενώ λαμβάνει υπόψη την ατομική μεταβλητότητα στις συνολικές αλλαγές που διαφαίνονται.

Εάν οι μεταλλάξεις μπορούσαν να εντοπιστούν στο cfDNA χωρίς γνώση αλλοιώσεων στον όγκο, τότε θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες για την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου. Ωστόσο, αυτό θα απαιτούσε αποτελεσματική ανίχνευση σωματικών αλλαγών στο cfDNA, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με υπογραφές μετάλλαξης, και την ικανότητα αποτελεσματικής διάκρισης αυτών από αλλοιώσεις που δεν προέρχονται από όγκους.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί :

Πηγή: https://www.nature.com/articles/s41588-023-01446-3.pdf?pdf=button%20sticky

K3 Δράσεις

Κατάθλιψη, άγχος και καρκίνος: πραγματική ή πλασματική συσχέτιση;

Η κατάθλιψη και το άγχος θεωρείται εδώ και καιρό ότι σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία δεν παρέχουν σαφείς αποδείξεις ώστε να τεκμηριωθεί η συσχέτιση. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα ευρήματα σχετικής μελέτης των Lonneke A. van Tuijl και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Cancer.

Οι ερευνητές θέλησαν να παρέχουν μια ισχυρότερη βάση για να προσδιορίσουν τους πιθανούς συσχετισμούς μεταξύ κατάθλιψης, άγχους και συχνότητας εμφάνισης καρκίνου συνολικά, αλλά και επιμέρους τύπων καρκίνου όπως καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, του παχέος εντέρου, δηλαδή καρκίνων που σχετίζονται με το αλκοόλ και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα.

Οι ερευνητές προχώρησαν σε μετα-αναλύσεις δεδομένων από τους συμμετέχοντες στη μελέτη «Ψυχοκοινωνικοί Παράγοντες και Επίπτωση Καρκίνου (PSY-CA)» που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον Καναδά, στην Ολλανδία και στη Νορβηγία. Η μελέτη PSY-CA περιλαμβάνει δεδομένα από 18 ομάδες συμμετεχόντων που έχουν διαθέσιμες μετρήσεις δεικτών κατάθλιψης ή άγχους. Συνολικά, περιλαμβάνει 319.613 άτομα και 25.803 περιστατικά καρκίνου σε διάστημα παρακολούθησης 8-26 ετών. Τόσο τα συμπτώματα όσο και η διάγνωση της κατάθλιψης και του άγχους εξετάστηκαν ως πιθανοί προγνωστικοί παράγοντες μελλοντικού κινδύνου εμφάνισης καρκίνου.

Δεν ανεδείχθηκαν συσχετισμοί μεταξύ κατάθλιψης ή άγχους και εμφάνισης καρκίνου γενικά, αλλά και ειδικότερα καρκίνων που σχετίζονται με το αλκοόλ, καρκίνο του μαστού, του προστάτη, και του ορθού. Η κατάθλιψη και το άγχος συσχετίστηκαν με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα. Ωστόσο, οι συσχετισμοί εξασθένησαν σημαντικά όταν οι αναλύσεις προσαρμόστηκαν επιπλέον για γνωστούς παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου, όπως το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος. Πράγματι, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, φαίνεται ότι η συσχέτιση μεταξύ κατάθλιψης και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα μπορεί να αποδοθεί στην αυξημένη συχνότητα καπνιστών μεταξύ των ατόμων που εμφανίζουν κατάθλιψη. Επιπλέον, μπορεί να υπάρχουν κοινοί γενετικοί ή/και περιβαλλοντικοί παράγοντες οι οποίοι να αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης τόσο κατάθλιψης/άγχους όσο και συγκεκριμένων τύπων καρκίνου.

Η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης μελέτης έγκειται στην άρτια στατιστική ανάλυση των δεδομένων από μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων και στη μεθοδολογική προσέγγιση των ερευνητών που περιόρισαν σημαντικά την πιθανότητα συστηματικών σφαλμάτων στη μετα-ανάλυση.

Συμπερασματικά, η κατάθλιψη και το άγχος δεν φαίνεται να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

https://www.uoa.gr/anakoinoseis_kai_ekdiloseis/proboli_anakoinosis/enimerosi_gia_themata_ygeias_apo_ti_therapeytiki_kliniki_toy_ethnikoy_kai_kapodistriakoy_panepistimioy/

Η κατανάλωση ροφημάτων με ζάχαρη συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού λίπους και στον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου.

Η κατανάλωση ροφημάτων με ζάχαρη συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού λίπους και στον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου.

Η κατανάλωση δύο ή περισσότερων αναψυκτικών με ζάχαρη καθημερινά μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θανάτου από ορισμένους καρκίνους, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2022 στο Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention. (Το εν λόγω περιοδικό εκδίδεται από την Αμερικανική Ένωση Έρευνας για τον Καρκίνο, η οποία εκδίδει επίσης το Cancer Today).

Η μελέτη παρακολούθησε σχεδόν 935.000 ενήλικες για διάστημα έως και 34 ετών. Τα στοιχεία έδειξαν ότι η κατανάλωση δύο ή περισσότερων ζαχαρούχων ποτών ημερησίως σχετιζόταν με 5% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο που σχετίζεται με το βάρος σε σύγκριση με το να μην τα πίνει κανείς ποτέ.

Η μελέτη απέδωσε σε μεγάλο βαθμό τον αυξημένο κίνδυνο στον υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) των συμμετεχόντων που έπιναν τακτικά αυτά τα ποτά. “Υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι τα ζαχαρούχα ποτά προωθούν την υπερβολική αύξηση του σωματικού βάρους και την παχυσαρκία”, λέει η Marji McCullough, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επιδημιολόγος διατροφής στην Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, τουλάχιστον 13 καρκίνοι έχουν συνδεθεί με το υπερβολικό σωματικό λίπος, συμπεριλαμβανομένου του μετεμμηνοπαυσιακού καρκίνου του μαστού, των καρκίνων του πεπτικού συστήματος και των καρκίνων των ωοθηκών, του ήπατος, των νεφρών και του παγκρέατος. Οι καταναλωτές ζαχαρούχων ποτών είχαν επίσης υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου και των νεφρών, ανεξάρτητα από τον ΔΜΣ τους, σύμφωνα με τη μελέτη.

“Η συμπυκνωμένη ποσότητα ζάχαρης σε αυτά τα ποτά αυξάνει γρήγορα το σάκχαρο στο αίμα, προκαλώντας αυξημένη έκκριση ινσουλίνης, και αυτό θα μπορούσε επίσης να παίξει ρόλο”, λέει η Karen Collins, σύμβουλος διατροφής του Αμερικανικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο. “Η έρευνα δείχνει ότι τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης ενεργοποιούν μονοπάτια που προωθούν την ανάπτυξη των κυττάρων”.

Επιπλέον, μεταξύ των ατόμων με παχυσαρκία, η συχνή κατανάλωση ζαχαρούχων ποτών μπορεί να αυξήσει τη φλεγμονή, σύμφωνα με τον Collins. “Η χρόνια φλεγμονή μπορεί επίσης να προάγει την ανάπτυξη του καρκίνου, οπότε είναι λογικό όσοι είναι υπέρβαροι να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στον περιορισμό των ζαχαρούχων ποτών”, λέει.

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την πρόληψη του καρκίνου τονίζουν τον περιορισμό των ζαχαρούχων ποτών και των τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε πρόσθετα σάκχαρα. Η Collins ενθαρρύνει όσους υποβάλλονται σε θεραπεία καρκίνου να μιλήσουν με έναν ογκολογικό διαιτολόγο για να τους βοηθήσει να δημιουργήσουν εφαρμόσιμες στρατηγικές διατροφής.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί από την Anne Danahy στο cancertoday :

Not So Sweet

Μια κλινική μελέτη όχι σαν της άλλες :Home_Based Digital Mindful Dance Program για περιπτώσεις καρκίνου του μαστού

Κατά τη διάρκεια του COVID-19, η τηλεφροντίδα αντικαθιστά την προσωπική επαφή για τη διατήρηση της κοινωνικής απόστασης και τη μείωση της εξάπλωσης του ιού. Η τρέχουσα επιδημία φτάνει στο τέλος της. Ωστόσο, για τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, ανεξάρτητα από το στάδιο της θεραπείας ή της επιβίωσης, αντιμετωπίζουν σωματικά και ψυχικά συμπτώματα, όπως η “κοινωνική απομόνωση”, η οποία επηρεάζει την ποιότητα ζωής τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ενσυνειδητότητα και ο χορός μπορούν να βοηθήσουν τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού να βελτιώσουν την κατάθλιψη και την ποιότητα ζωής, αλλά οι περισσότερες από αυτές διεξάγονται πρόσωπο με πρόσωπο. Η διαδικτυακή ενσυνειδητότητα/χορός βοήθησε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού χωρίς τους περιορισμούς του χρόνου, του χώρου, της απόστασης και της κατάστασης θεραπείας, αλλά δεν υπάρχουν αρκετά αποδεικτικά στοιχεία.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης θα είναι να σχεδιαστεί ένα “ψηφιακό πρόγραμμα ενσυνείδητου χορού στο σπίτι” κατάλληλο για τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού μας και να διεξαχθεί κλινική δοκιμή σχετικά με τη σκοπιμότητά του, την ευαισθητοποίηση του νου και του σώματος και την ποιότητα ζωής. Τέλος, μέσω συνεντεύξεων σε βάθος, θα κατανοήσουμε την υποκειμενική εμπειρία των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού σχετικά με το πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναμένεται να παρέχουν μια εμπειρική αναφορά για την πολυ-φροντίδα για τον καρκίνο του μαστού στη χώρα μας και στο εξωτερικό.

Πιο αναλυτικά: Από το ξέσπασμα της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19 στα τέλη του 2019, η διατήρηση της κοινωνικής απόστασης έχει γίνει μια σημαντική στρατηγική για την αποφυγή της μόλυνσης από τον ιό. Διάφορες παρεμβάσεις παρεμβατικής φροντίδας που παραδοσιακά πρέπει να εφαρμόζονται πρόσωπο με πρόσωπο πρέπει επίσης επειγόντως να προσαρμοστούν στο διαδίκτυο με τη βοήθεια εργαλείων ψηφιακής τεχνολογίας.

Παροχή (π.χ. βιντεοκλινική). Αν και η τρέχουσα επιδημική κατάσταση τείνει να σταθεροποιηθεί, εντούτοις, για τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού, βρίσκονται συχνά σε κατάσταση “κοινωνικής απομόνωσης” σωματικά και ψυχικά από την αρχή της διάγνωσης και της θεραπείας έως το στάδιο της επιβίωσης μετά τη θεραπεία. Επειδή οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρέπει συχνά να λαμβάνουν χημειοθεραπεία, επηρεάζονται από τα φάρμακα και παράγουν καταστολή του μυελού των οστών, με αποτέλεσμα να έχουν χαμηλότερη αυτοάνοση λειτουργία από τους φυσιολογικούς ανθρώπους. Ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου μόλυνσης και πρέπει να λαμβάνουν μέτρα αυτοπροστασίας και να μειώνουν τη μετάβαση σε δημόσιους χώρους. Ακόμη και αν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι θεραπείες για τον καρκίνο και βρίσκονται στην περίοδο επιβίωσης, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να επιλέξουν να εγκαταλείψουν νωρίτερα τον σκληρά εργαζόμενο χώρο εργασίας λόγω του φόβου υποτροπής του καρκίνου ή της κοινωνικής προκατάληψης για να μειώσουν το άγχος και τις απειλές για την υγεία, αλλά ανησυχούν επίσης για την επιβάρυνση των οικογενειών τους και την απώλεια ζωής. Κέντρο βάρους, όταν οι πολλαπλές ψυχολογικές πιέσεις συνεχίζουν να συσσωρεύονται, είναι εύκολο να προκληθεί συναισθηματική δυσφορία, όπως άγχος ή κατάθλιψη, και επηρεάζει επίσης σοβαρά τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις κοινωνικές δεξιότητες.

Ως εκ τούτου, είτε πρόκειται για το στάδιο της θεραπείας είτε για το στάδιο της επιβίωσης, το σώμα και το μυαλό υποφέρουν συχνά από μια αρνητική κατάσταση όπως η “κοινωνική απομόνωση” .

Η ενσυνειδητότητα έχει συνειδητή επίγνωση του παρόντος σώματος, του νου και του περιβάλλοντος και διατηρεί μια αντικειμενική, ανεκτική και μη επικριτική στάση. Οι ασκήσεις της περιλαμβάνουν την παρατήρηση της αναπνοής, τη σάρωση του σώματος, το διαλογισμό, το περπάτημα, τη γιόγκα και τις τεχνικές χαλάρωσης. Ο χορός είναι μια δραστηριότητα διπλής εργασίας που ενσωματώνει γνωστικά, κινητικά και συναισθηματικά καθήκοντα μέσω ενός συνδυασμού χωρικής επίγνωσης, κινητικού συντονισμού, ισορροπίας, αντοχής και αλληλεπίδρασης. Προηγούμενες μελέτες έχουν επισημάνει ότι τα μέτρα του προσεκτικού χορού μέσω τεχνικών ενσυνειδητότητας, χορευτικών κινήσεων ή ενός συνδυασμού των δύο μπορούν να βοηθήσουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους, να μειώσουν την κατάθλιψη, το άγχος, τον πόνο, τα συμπτώματα κόπωσης, να βελτιώσουν την ποιότητα του ύπνου και να μειώσουν τον φόβο υποτροπής του καρκίνου και πολλά άλλα οφέλη.

Δείτε περισσότερα στο άρθρο της:

https://www.careacross.com/clinical-trials/trial/NCT05938686

Η πρόληψη του καρκίνου θα πρέπει να αποτελεί μέλημα κάθε εργοδότη

 

Φέτος, το 50% των επιζώντων από καρκίνο θα χάσουν ή θα εγκαταλείψουν τη δουλειά τους.

Φέτος, το 50% των ατόμων που διαγιγνώσκονται πρόσφατα με καρκίνο θα είναι σε ηλικία εργασίας.

Φέτος, οι εργοδότες και τα συνδικάτα θα δαπανήσουν περισσότερα για τον καρκίνο από οποιοδήποτε άλλο κόστος υγειονομικής περίθαλψης.

Η πρόληψη του καρκίνου είναι μια υπόθεση του εργατικού δυναμικού.

Η πρόσβαση σε έγκαιρες εξετάσεις και παρέμβαση μπορεί να μειώσει τους θανάτους κατά 45%. Μπορεί επίσης να μειώσει τις οικονομικές επιβαρύνσεις. Σύμφωνα με το Northeast Business Group on Health, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει μόνο το 1% των απαιτήσεων, αλλά το 12% του συνολικού κόστους υγειονομικής περίθαλψης των εργοδοτών.

“Οι εργοδότες έχουν αυτή την απίστευτη ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία της υγειονομικής περίθαλψης γενικά, αλλά και του καρκίνου ειδικότερα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν μεγάλες οικονομικές δαπάνες”. -Othman Laraki, Διευθύνων Σύμβουλος της Color.

“Η πρόσβαση έχει ανθρώπινο νόημα, αλλά και οικονομικό νόημα”.

Από τα σχεδόν δύο εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου που διαγιγνώσκονται φέτος, περίπου τα μισά θα αφορούν ενήλικες σε ηλικία εργασίας. Ο έγκαιρος έλεγχος είναι το κλειδί και οι εργοδότες που τον παρέχουν και τον προωθούν δίνουν στο εργατικό δυναμικό τους πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.

Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία προβλέπει ότι πάνω από 600.000 άνθρωποι θα πεθάνουν από καρκίνο φέτος και το 50% των επιζώντων θα χάσουν τη δουλειά τους ή θα παραιτηθούν, σύμφωνα με την Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής.

Μια έρευνα του Business Group on Health διαπίστωσε ότι ο καρκίνος προβλέπεται να είναι φέτος ο κυριότερος παράγοντας κόστους υγειονομικής περίθαλψης για τους εργοδότες, χάρη στην ακριβή, μακροχρόνια θεραπεία, την αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης και την αύξηση των διαγνώσεων καρκίνου σε προχωρημένο στάδιο. Το Northeast Business Group on Health αναφέρει ότι ενώ ο καρκίνος αποτελεί μόνο το 1% των απαιτήσεων, αντιπροσωπεύει το 12% του συνολικού κόστους υγειονομικής περίθαλψης των εργοδοτών.

Με πρόσβαση σε έγκαιρο έλεγχο και παρέμβαση, το 45% των θανάτων από καρκίνο μπορεί να προληφθεί και να οδηγήσει σε λιγότερο δαπανηρή περίθαλψη, σύμφωνα με το Color Health. Η εταιρεία τεχνολογίας υγείας συνεργάστηκε με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία για προγράμματα πρόληψης και ελέγχου του καρκίνου μέσω κινητών και διαδικτύου, τα οποία βοηθούν τους εργοδότες να συνδέσουν το εργατικό δυναμικό τους με ολοκληρωμένη ανίχνευση, κλινικές υπηρεσίες, εκπαίδευση και εξατομικευμένη υποστήριξη.

Αποδεικνύεται ότι η απλή μείωση της τριβής στην πρόσβαση μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο από τα περισσότερα από όσα έχουμε κάνει στην πλευρά της θεραπείας”.

Επί του παρόντος, τα επίπεδα προσυμπτωματικού ελέγχου για τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου υπολειτουργούν σε μεγάλο βαθμό, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο:

Η έρευνα του Color δείχνει ότι το 29% των ανθρώπων έχει μείνει πίσω στις εξετάσεις για τον καρκίνο του μαστού, το 36% έχει μείνει πίσω στις εξετάσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, το 61% δεν έχει ενημερωθεί για τον προστάτη και το 95% δεν έχει παρακολουθήσει ή δεν έχει ζητήσει ποτέ εξέταση για τον καρκίνο του πνεύμονα, ο οποίος ευθύνεται για το 20% των θανάτων από καρκίνο. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι 56% για περιπτώσεις που ανιχνεύονται όταν η ασθένεια δεν έχει εξαπλωθεί, ωστόσο μόνο το 16% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στάδιο, σύμφωνα με την Αμερικανική Πνευμονολογική Εταιρεία. Μόλις εξαπλωθεί σε άλλα όργανα, το ποσοστό επιβίωσης πέφτει μόλις στο 5%.

“Οι εργοδότες έχουν αυτή την απίστευτη ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία της υγειονομικής περίθαλψης γενικά, αλλά και του καρκίνου ειδικότερα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν μεγάλες οικονομικές δαπάνες”, λέει ο Laraki. “Η πρόσβαση έχει ανθρώπινο νόημα, αλλά και οικονομικό νόημα”.

Δείτε αναλυτικά :

https://www.benefitnews.com/news/early-cancer-detection-can-reduce-cancer-deaths-by-45
Lee Hafner Editor, Employee Benefit News

 

Νέα μελέτη αποκαλύπτει τον μηχανισμό με τον οποίο όγκοι του νευρικού συστήματος μετατρέπονται σε κακοήθεια

Μια νέα μελέτη που διεξήχθη στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) και δημοσιεύτηκε χθες στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό PNAS, διερευνά τις οδούς μέσα από τις οποίες οι εσωτερικές διεργασίες των καρκινικών κυττάρων και οι αλληλεπιδράσεις με το μικροπεριβάλλον τους, οδηγούν στην ανάπτυξη όγκου στον εγκέφαλο και την πορεία του προς την κακοήθεια.

Κάθε χρόνο, 6 στους 100.000 ανθρώπους (παιδιά και ενήλικες) λαμβάνουν διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου στον εγκέφαλο και στο νευρικό σύστημα. Οι περισσότεροι θα υποβληθούν σε συνδυαστική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία, ωστόσο μονάχα το 33% θα επιβιώσει για 5 χρόνια. Το προσδόκιμο ζωής για την πλειοψηφία θα είναι 18 μήνες με δύο χρόνια.

Ενώ υπάρχει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για τους νευρικούς καρκίνους, οι υφιστάμενες θεραπείες εξακολουθούν να μην είναι πολύ αποτελεσματικές. Ο λόγος έγκειται στο γεγονός ότι οι νευρικοί όγκοι αποτελούνται από ποικίλα κύτταρα, καρκινικά και μη. Μόνο ένα υποσύνολο αυτών φέρει τον συνδυασμό των μεταλλαγών που συμβάλλει στη γέννηση και διατήρηση του όγκου, ωστόσο είναι άγνωστο με ποιους μηχανισμούς δρουν οι ομάδες αυτών των κυττάρων. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται καρκινικά βλαστικά κύτταρα και πιστεύεται ότι, για να επιτύχουν την ανάπτυξη του όγκου, χρησιμοποιούν διαδικασίες με τις οποίες, υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα νευρικά βλαστικά κύτταρα δημιουργούν νευρώνες και γλοιοκύτταρα, κατά την ανάπτυξη και την επισκευή ιστού μετά από βλάβη.

Η ερευνητική κοινότητα πιστεύει ότι η πορεία ενός όγκου προς την κακοήθεια είναι συνήθως απόρροια ενός συνδυασμού απορυθμισμένων εσωτερικών διαδικασιών στα καρκινικά βλαστικά κύτταρα και αλληλεπιδράσεων με τους γείτονές τους, όπως κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που διηθούν τον όγκο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, καθώς ο όγκος προχωράει προς την κακοήθεια, η αναπτυξιακή διαδικασία που σχετίζεται με τη νευρική διαφοροποίηση φθίνει, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιούνται οι διαδικασίες που σχετίζονται με αύξηση/πολλαπλασιασμό κυττάρων, τον μεταβολισμό και την ανοσοποίηση.

Κάνοντας χρήση επιτηδευμένων γενετικών εργαλείων έδειξαν ότι δύο μονοπάτια που σχετίζονται με την κυτταρική αύξηση, συγκεκριμένα το ογκογονίδιο Myc και ο υποδοχέας της ινσουλίνης, είναι απαραίτητα για την εξέλιξη των όγκων προς την κακοήθεια. Επίσης διαπίστωσαν ότι τα μακροφάγα της μύγας ξενιστή (οι στρατιώτες πρώτης γραμμής άμυνας ενός οργανισμού κατά την εισβολή παθογόνων μικροοργανισμών) διεισδύουν στους όγκους και αντιστέκονται στην ανάπτυξή τους μέσα στον ξενιστή. Η παρατήρηση έδειξε ότι τα μακροφάγα τρώνε καρκινικά κύτταρα (μια διαδικασία γνωστή με το όνομα φαγοκυττάρωση) καθυστερώντας έτσι την ανάπτυξη του όγκου. Όταν στα μακροφάγα μειώσουμε έναν επιφανειακό υποδοχέα που συμμετέχει στη φαγοκυττάρωση μικροοργανισμών, αδυνατούν να δεσμεύσουν αποτελεσματικά τα καρκινικά κύτταρα, με αποτέλεσμα ο όγκος να μεγαλώνει πιο γρήγορα και να σκοτώνει ταχύτερα τον ξενιστή του. Ενώ η φαγοκυττάρωση αντιστέκεται στην εξάπλωση του όγκου, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα μακροφάγα έχουν επίσης την ικανότητα να επιταχύνουν την ανάπτυξη του όγκου μέσω της παραγωγής ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS) οι οποίες συμβάλλουν στη θνητότητα του ξενιστή.

Τα ευρήματα αυτά συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των στρατηγικών ανάπτυξης των νευρικών όγκων και των σύνθετων αλληλεπιδράσεών τους με το μικροπεριβάλλον τους. Μελλοντικά, θα μπορούσαν να αποτελέσουν κατευθυντήριες γραμμές για μελέτες σε θηλαστικά. Επίσης, θα μπορούσαν να συμβάλλουν στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη νέων και αποτελεσματικών χημικών η ανοσολογικών στρατηγικών για τη στόχευση της ικανότητας πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων σε όγκους που σχετίζονται με τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, με απώτερο στόχο τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής σε καρκινοπαθείς.

Για τη διεκπεραίωση αυτής της εργασίας, η ερευνητική ομάδα στο ΙΜΒΒ έλαβε χρηματοδότηση από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ), το Worldwide Cancer Research και το Ίδρυμα Fondation Sante.

Η επιστημονική δημοσίευση στο PNAS: https://doi.org/10.1073/pnas.2221601120

Ενω περισσότερα για τα νέα στο :

https://www.forth.gr/el/news/show/&tid=2305?fbclid=IwAR3lKp30WwcVppaODqqK5Bjn8G9Jt4ze9AKnRqcDRG7f4Jf9vM3cfwr-zNw

Nέο προγράμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα στην Αγγλία

Ο Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας της Αγγλίας, Steve Barclay, ανακοίνωσε πρόσφατα την ανάπτυξη ενός νέου στοχευμένου προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα.

Το πρόγραμμα βασίζεται στις επιτυχημένες πιλοτικές εφαρμογές των στοχευμένων ελέγχων υγείας των πνευμόνων, οι οποίοι ήδη κάνουν τεράστια διαφορά στον έγκαιρο εντοπισμό περισσότερων περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα, όταν η θεραπεία είναι πιθανότερο να είναι επιτυχής.

Ωστόσο, οι ηγέτες της Ουαλίας, της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας δεν έχουν ακόμη δεσμευτεί να αναπτύξουν παρόμοια στοχευμένα προγράμματα ελέγχου των πνευμόνων.

Τι είναι ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα;

Τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο συμβάλλουν στη μείωση των θανάτων από καρκίνο, διαγιγνώσκοντάς τον έγκαιρα ή προλαμβάνοντας την ανάπτυξή του εξαρχής. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα απευθύνεται ειδικά σε όσους διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του πνεύμονα: άτομα ηλικίας 55 έως 74 ετών που είτε καπνίζουν είτε κάπνιζαν.

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος των πνευμόνων περιλαμβάνει μια αξιολόγηση με έναν επαγγελματία υγείας για να διαπιστώσετε τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα που διατρέχετε. Εάν αυτό δείξει ότι διατρέχετε υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, θα κληθείτε να υποβληθείτε σε αξονική τομογραφία χαμηλής δόσης για τη λήψη λεπτομερούς εικόνας των πνευμόνων.

Γιατί έχει σημασία ο προσυμπτωματικός έλεγχος του καρκίνου του πνεύμονα;

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο καρκίνος του πνεύμονα αφαιρεί περισσότερες ζωές από οποιονδήποτε άλλο τύπο καρκίνου. Υπήρξαν μεγάλες βελτιώσεις στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε άλλες μορφές της νόσου, αλλά η μακροπρόθεσμη επιβίωση από τον καρκίνο του πνεύμονα δεν είναι πολύ υψηλότερη από ό,τι ήταν πριν από 50 χρόνια.

Ο στοχευμένος έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι μια ευκαιρία να αλλάξει αυτό. Σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να διαγνωστούν σε πρώιμο στάδιο, όταν η θεραπεία είναι πιθανότερο να είναι επιτυχής.

Στοιχεία από δοκιμές έχουν δείξει ότι ο έλεγχος ατόμων με υψηλό κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα μπορεί να σώσει ζωές από τη νόσο. Στην πρώτη φάση του προγράμματος TLHC στην Αγγλία, σε περισσότερα από 2.000 άτομα ανιχνεύθηκε ότι είχαν καρκίνο του πνεύμονα. Το 76% αυτών των καρκίνων του πνεύμονα εντοπίστηκαν σε πρώιμα στάδια, σε σύγκριση με το 29% των καρκίνων του πνεύμονα που εντοπίστηκαν εκτός του προγράμματος.

Αυτή η βελτίωση δείχνει πώς ο στοχευμένος έλεγχος των πνευμόνων μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων που σχετίζονται με τον καρκίνο. Όσον αφορά τα περιστατικά καρκίνου, οι πιο έντονες διαφορές μεταξύ των πιο φτωχών και των λιγότερο φτωχών περιοχών του Ηνωμένου Βασιλείου αφορούν καρκίνους που σχετίζονται με το κάπνισμα, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα. Τα ποσοστά των καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα είναι 2 φορές υψηλότερα για τους πιο στερημένους πληθυσμούς σε σύγκριση με τους λιγότερο στερημένους.

Είναι σαφές ότι αν θέλουμε σοβαρά να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες στην υγεία όσον αφορά τα αποτελέσματα του καρκίνου, πρέπει να σημειώσουμε σημαντική πρόοδο κατά του καρκίνου του πνεύμονα. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος μπορεί να διαδραματίσει ζωτικό ρόλο εδώ, αλλά πρέπει να είναι προσβάσιμος σε άτομα που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο βλάβης από το κάπνισμα, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων από πιο υποβαθμισμένες περιοχές, της LGBTQ+ κοινότητας, των ατόμων με ψυχικές παθήσεις και των αστέγων.

Τι συμβαίνει στη Σκωτία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία;

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο πιο συχνός καρκίνος στη Σκωτία – και είναι υπερδιπλάσιος στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές από ό,τι στις λιγότερο υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας. Αν και έχουν υπάρξει μικρές πιλοτικές μελέτες για ελέγχους υγείας των πνευμόνων, το πεδίο εφαρμογής τους ήταν περιορισμένο. Η στρατηγική για τον καρκίνο στη Σκωτία δεσμεύτηκε να βελτιώσει την επιβίωση από τον καρκίνο έως το 2033, ιδίως μεταξύ των καρκίνων που σήμερα είναι λιγότερο βιώσιμοι, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα. Για να επιτευχθεί αυτή η φιλοδοξία, η κυβέρνηση της Σκωτίας πρέπει να δεσμευτεί και να χρηματοδοτήσει ένα εθνικό πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου.

Το NHS της Ουαλίας προσδιόρισε τη διάγνωση του καρκίνου όσο το δυνατόν νωρίτερα ως βασική φιλοδοξία του σχεδίου βελτίωσης του καρκίνου. Και εδώ, ένα στοχευμένο πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι ζωτικής σημασίας για να γίνει αυτό πραγματικότητα. Το NHS Wales συμφώνησε για ένα πιλοτικό πρόγραμμα ελέγχου της υγείας των πνευμόνων στο πλαίσιο του Cwm Taf Morgannwg University Health Board για να πληροφορηθεί πώς η Ουαλία μπορεί να εφαρμόσει καλύτερα τον στοχευμένο έλεγχο του καρκίνου του πνεύμονα.

Στη Βόρεια Ιρλανδία, η συνεχιζόμενη πολιτική αστάθεια σήμαινε ότι δεν υπήρχε εκτελεστική εξουσία και συνέλευση για να προωθήσουν μια απόφαση σχετικά με τον στοχευμένο προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του πνεύμονα.

Τι πρέπει να γίνει τώρα;

Οι κυβερνήσεις και οι διοικήσεις των αποκεντρωμένων κρατών πρέπει να αναλάβουν άμεση δράση για τον έλεγχο των ατόμων που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα. Βοηθητικά, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το παράδειγμα του προγράμματος TLHC της Αγγλίας για να σχεδιάσουν και να δρομολογήσουν τα προγράμματά τους όσο το δυνατόν γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα.

Στο πλαίσιο αυτό, οι αποκεντρωμένες κυβερνήσεις και διοικήσεις πρέπει να διασφαλίσουν ότι υπάρχει επαρκής εξοπλισμός και προσωπικό για να παρακολουθήσουν έναν ασθενή μέχρι τη διάγνωση και την πιθανή θεραπεία. Σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, η υποστήριξη για τη διακοπή του καπνίσματος πρέπει επίσης να ενσωματωθεί και να είναι διαθέσιμη μετά τον έλεγχο των πνευμόνων.

Ο καρκίνος του πνεύμονα αφαιρεί περισσότερες ζωές από οποιονδήποτε άλλο τύπο καρκίνου. Ο στοχευμένος έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι ένας τρόπος για να διαγνωστεί νωρίτερα και να έχουν οι άνθρωποι τις καλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν. Η αδράνεια των αποκεντρωμένων κυβερνήσεων ενέχει τον κίνδυνο να μείνουν πίσω οι άνθρωποι που ζουν στην Ουαλία, τη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί :

 https://bit.ly/3KgljdQ

Kοινωνικοί καθοριστικοί παράγοντες υγείας. Ποιοι είναι και τι αφορούν

Οι κοινωνικοί καθοριστικοί παράγοντες της υγείας (SDOH) είναι οι μη ιατρικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα αποτελέσματα της υγείας.

Είναι οι συνθήκες στις οποίες οι άνθρωποι γεννιούνται, μεγαλώνουν, εργάζονται, ζουν και γερνούν, καθώς και το ευρύτερο σύνολο δυνάμεων και συστημάτων που διαμορφώνουν τις συνθήκες της καθημερινής ζωής.

Αυτές οι δυνάμεις και τα συστήματα περιλαμβάνουν οικονομικές πολιτικές και συστήματα, αναπτυξιακές ατζέντες, κοινωνικά πρότυπα, κοινωνικές πολιτικές, ρατσισμό, κλιματική αλλαγή και πολιτικά συστήματα.

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) έχουν υιοθετήσει αυτόν τον ορισμό SDOH από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Οι ΣΑΑΥ είναι ένας από τους τρεις τομείς προτεραιότητας για το πρόγραμμα “Υγιείς άνθρωποι 2030”, μαζί με την ισότητα της υγείας και την υγειονομική παιδεία. Το πρόγραμμα “Healthy People 2030” θέτει εθνικούς στόχους με βάση τα δεδομένα σε πέντε βασικούς τομείς των SDOH:

  • πρόσβαση και ποιότητα υγειονομικής περίθαλψης,
  • πρόσβαση και ποιότητα εκπαίδευσης,
  • κοινωνικό και κοινοτικό πλαίσιο,
  • οικονομική σταθερότητα,
  • και γειτονιά και δομημένο περιβάλλον.

Γιατί η αντιμετώπιση των κοινωνικών καθοριστικών παραγόντων της υγείας είναι σημαντική για το CDC και τη δημόσια υγεία;

Η αντιμετώπιση των διαφορών στις ΣΑΑΥ αποτελεί πρόοδο προς την κατεύθυνση της ισότητας της υγείας, μιας κατάστασης στην οποία κάθε άτομο έχει την ευκαιρία να επιτύχει το υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγείας. Έχει αποδειχθεί ότι οι SDOH έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην υγεία από ό,τι οι γενετικοί παράγοντες ή η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης. Για παράδειγμα, η φτώχεια συσχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με φτωχότερα αποτελέσματα στην υγεία και υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Οι ΣΑΑΥ, αποτελούν βασικούς παράγοντες των ανισοτήτων στην υγεία. Ο αντίκτυπος είναι διάχυτος και βαθιά ενσωματωμένος στην κοινωνία μας, δημιουργώντας ανισότητες στην πρόσβαση σε μια σειρά από κοινωνικά και οικονομικά οφέλη – όπως η στέγαση, η εκπαίδευση, ο πλούτος και η απασχόληση. Αυτές οι ανισότητες θέτουν τους ανθρώπους σε υψηλότερο κίνδυνο κακής υγείας.

Δράσεις δημόσιας υγείας που επηρεάζουν την SDOH

Επειδή η ισότητα στην υγεία αποτελεί προτεραιότητα για το CDC, ο οργανισμός έχει λάβει πολλαπλά μέτρα για να διασφαλίσει ότι οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των κοινωνικών καθοριστικών παραγόντων της υγείας (SDOH) , κατέληξε σε ένα πλαίσιο έξι πυλώνων:

– Αξιολόγηση και οικοδόμηση αποδεικτικών στοιχείων: Προώθηση της αξιολόγησης και οικοδόμηση στοιχείων για στρατηγικές που αντιμετωπίζουν την SDOH για τη μείωση των ανισοτήτων και την προώθηση της ισότητας στην υγεία.

– Συμπράξεις και συνεργασία: Θέσπιση κριτηρίων, ενεργών βημάτων και στρατηγικών για συμπράξεις, συνεργασίες και σχέσεις που οδηγούν σε βελτιωμένα αποτελέσματα για την υγεία μακροπρόθεσμα.

– Κοινοτική δέσμευση: Προώθηση της ουσιαστικής, διαρκούς εμπλοκής της κοινότητας σε όλες τις φάσεις του σχεδιασμού και της εφαρμογής της παρέμβασης του CDC.

–Υποδομή και ικανότητα: Ενίσχυση και διατήρηση της υποδοµής, όπως το εργατικό δυναµικό, η κατάρτιση και η πρόσβαση σε οικονοµικούς πόρους που απαιτούνται για την αντιµετώπιση των ΣΑΑΥ και τη µείωση των ανισοτήτων υγείας.

– Πολιτική και νομοθεσία: Εντοπισμός στοιχείων, εργαλείων και πόρων για την ενίσχυση της επικοινωνίας σχετικά με τις πολιτικές που επηρεάζουν την SDOH με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς.

Δείτε περισσότερα στο :

https://www.cdc.gov/about/sdoh/addressing-sdoh.html

Υπερβολικό βάρος/Παχυσαρκία: Αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης τουλάχιστον 13 διαφορετικών τύπων καρκίνου

Τα ποσοστά υπέρβαρου και παχυσαρκίας έχουν σχεδόν τριπλασιαστεί από τη δεκαετία του 1960.

Σε έρευνα στο Τέξας Το 2018, το 70% των ενηλίκων  χαρακτηρίστηκαν ως υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, με το Τέξας να έχει το 10ο υψηλότερο ποσοστό παχυσαρκίας ενηλίκων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι γνωστό ότι το υπερβολικό βάρος/παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης τουλάχιστον 13 διαφορετικών τύπων καρκίνου: καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση, καρκίνου του παχέος εντέρου, καρκίνου των νεφρών (νεφροκυττάρων), καρκίνου του ενδομητρίου, καρκίνου του θυρεοειδούς, καρκίνου του παγκρέατος, πολλαπλού μυελώματος, καρκίνου του ήπατος, καρκίνου των ωοθηκών, αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου, καρκίνου της γαστρικής καρδίας (ανώτερο στομάχι), καρκίνου της χοληδόχου κύστης και μηνιγγιώματος.

Παρόλο που δεν μπορούν να αποδοθούν όλες οι περιπτώσεις αυτών των καρκίνων στο υπερβολικό βάρος ή την παχυσαρκία, το υπερβολικό σωματικό βάρος αποτελεί βασικό παράγοντα κινδύνου που μπορεί να τροποποιηθεί και θεωρείται ότι συμβάλλει στο 8% όλων των περιπτώσεων καρκίνου, δεύτερο μετά τη χρήση καπνού στις αιτίες καρκίνου που μπορούν να προληφθούν.

Για την ποσοτικοποίηση των ποσοστών και των τάσεων των καρκίνων που σχετίζονται με το υπερβολικό βάρος/την παχυσαρκία στο Τέξας, υπολογίστηκαν τα προσαρμοσμένα στην ηλικία ποσοστά επίπτωσης για το Τέξας για την περίοδο 2013-2017. Σημειώνεται ότι δεν αξιολογήθηκε η συσχέτιση μεταξύ των δεδομένων ΔΜΣ σε ατομικό επίπεδο και του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου. Η μέση ετήσια ποσοστιαία μεταβολή (AAPC) στα προσαρμοσμένα στην ηλικία ποσοστά επίπτωσης από το 2008-2017 χρησιμοποιήθηκε για να εκτιμηθεί εάν τα ποσοστά αυξήθηκαν, μειώθηκαν ή παρέμειναν σταθερά με την πάροδο του χρόνου.

Συνοψίζοντας Καρκίνοι που σχετίζονται με το υπερβολικό βάρος/παχυσαρκία

🔺καρκίνου του μαστού μετά την εμμηνόπαυση, καρκίνου του παχέος εντέρου, καρκίνου των νεφρών (νεφροκυττάρων), καρκίνου του ενδομητρίου, καρκίνου του θυρεοειδούς, καρκίνου του παγκρέατος, πολλαπλού μυελώματος, καρκίνου του ήπατος, καρκίνου των ωοθηκών, αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου, καρκίνου της γαστρικής καρδίας (ανώτερο στομάχι), καρκίνου της χοληδόχου κύστης και μηνιγγιώματος.

✔Η σχέση μεταξύ του υπερβολικού βάρους/παχυσαρκίας και του κινδύνου καρκίνου είναι πολύπλοκη και ποικίλλει ανάλογα με τον συγκεκριμένο τύπο καρκίνου, αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης και ορμονών και χρόνια φλεγμονή.

✔ Ενώ ορισμένοι καρκίνοι που σχετίζονται με το υπερβολικό βάρος/παχυσαρκία, όπως ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος του παχέος εντέρου και ο καρκίνος των νεφρών είναι κοινοί, άλλοι είναι σχετικά σπάνιοι.

✔Ο βαθμός στον οποίο το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου ποικίλλει επίσης ανάλογα με την περιοχή του καρκίνου.

Δείτε αναλυτικά στο παρακάτω link :

https://www.dshs.texas.gov/texas-cancer-registry/cancer-statistics/cancers-associated-modifiable-risk/overweight-obesity-associated-cancers