4 τα βασικά σημεία για τον προσυμπωματικό έλεγχο του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο τέταρτος υψηλότερος σε συχνότητα εμφάνισης και ο δεύτερος σε θνησιμότητα σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία από τις ΗΠΑ.

Τι είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, γνωστός και ως ορθοκολικός καρκίνος, είναι ένας κακοήθης όγκος που αναπτύσσεται στο εσωτερικό τοίχωμα του παχέος εντέρου ή στο ορθό. Οι περισσότεροι καρκίνοι του παχέος εντέρου αναπτύσσονται πρώτα ως πολύποδες, οι οποίοι αργότερα εξελίσσονται σε καρκίνο, εάν δεν αφαιρεθούν. Ο τακτικός έλεγχος του παχέος εντέρου και η αφαίρεση των πολυπόδων μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη του καρκίνου. Αποτελεί έναν από τους πλέον θεραπεύσιμους καρκίνους εάν και εφόσον διαγνωστεί έγκαιρα.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των Amir Qaseem και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Annals of Internal Medicine.

Οι συστάσεις συνοψίζονται σε 4 κύρια σημεία:

  • Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου θα πρέπει να ξεκινάει σε ηλικία 50 ετών.

 

  • Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να μην προχωρούν σε προσυμπτωματικούς ελέγχους για ενήλικες μέσου κινδύνου μεταξύ 45 και 49 ετών. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να σταθμίζονται τα οφέλη και οι πιθανοί κίνδυνοι από τη διενέργεια προσυμπτωματικού ελέγχου σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα.

 

  • Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου θα πρέπει να σταματάει σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου ηλικίας άνω των 75 ετών ή σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου με προσδόκιμο ζωής λιγότερο από 10 έτη.

 

  • Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να επιλέξουν μια δοκιμασία προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου σε συνεννόηση με τον ασθενή τους με βάση μια συζήτηση για τα οφέλη, τις βλάβες, το κόστος, τη διαθεσιμότητα, τη συχνότητα και τις αξίες και τις προτιμήσεις του ασθενούς.

 

Οι δοκιμασίες προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν: ανοσοχημική εξέταση κοπράνων ή εξέταση κοπράνων για ύπαρξη αίματος με δοκιμασία υψηλής ευαισθησίας γουαϊακίου κάθε 2 χρόνια, κολονοσκόπηση κάθε 10 χρόνια ή σιγμοειδοσκόπηση κάθε 10 χρόνια συν μια ανοσοχημική εξέταση κοπράνων κάθε 2 χρόνια.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εξετάσεις για προσυμπτωματικό έλεγχο καρκίνου του παχέος εντέρου όπως ο έλεγχος για DNA κοπράνων, κολονογραφία με αξονική τομογραφία, ενδοσκόπηση με κάψουλα, εξετάσεις ούρων ή περιφερικού αίματος.

Αναλυτικά μπορεί αν δει κανείς στην σελίδα του Παγκόσμιο Οργανισμού υγείας για τον        Ευρωπαικό κώδικα κατά του καρκίνου όπου γίνεται σαφέστατη αναφορά στο προσυμπτωματικό έλεγχο και όχι μόνο

https://cancer-code-europe.iarc.fr/index.php/el/12-ways/screening/bowel-cancer-screening/

https://www.europarl.europa.eu/news/el/headlines/society/20200131STO71517/katapolemontas-ton-karkino-stin-ee-statistika-kai-draseis

Ενώ συνοπτικά μπορείτε να διαβάσετε την μελέτη των καθηγητών του ΕΚΠΑ στο παρακάτω link

Πηγή: https://www.healthng.gr/%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%af%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%ce%be%ce%b5%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%ac%ce%b5%ce%b9-%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%bf/

Ανίχνευση του Καρκίνου από Ελεύθερο DNA

Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο είναι συνέπεια της διάγνωσης σε όψιμα στάδια, όταν οι θεραπείες είναι λιγότερο αποτελεσματικές. Η έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου έχει δείξει κλινικά οφέλη σε πολλαπλούς τύπους καρκίνου, παρόλα αυτά η εφαρμογή προσεγγίσεων προσυμπτωματικού ελέγχου παραμένει πρόκληση.

Οι σωματικές μεταλλάξεις είναι χαρακτηριστικό της ογκογένεσης και μπορεί να είναι χρήσιμες για τη μη επεμβατική διάγνωση του καρκίνου. Ένα μοντέλο μηχανικής μάθησης που χρησιμοποιεί προφίλ μεταλλάξεων σε όλο το γονιδίωμα, προκειμένου να διακρίνει τους ανθρώπους που έχουν καρκίνο από εκείνους που δεν έχουν, ανίχνευσε >90% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με νόσο σταδίου Ι και ΙΙ.

Για παράδειγμα, ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα με την χρήση υπολογιστικής τομογραφίας χαμηλής δόσης (LDCT) συνιστάται πια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, για ενήλικες ηλικίας 50-80 ετών που έχουν καπνίσει τουλάχιστον 20 «πακέτα-έτη» (pack-years), συνεχίζουν να καπνίζουν ή έχουν κόψει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια. Η LDCT είναι μια εύκολη και γρήγορη εξέταση, με μικρή έκθεση ακτινοβολίας (λιγότερο από το 1/3 περίπου της ακτινοβολίας της κλασικής αξονικής τομογραφίας θώρακα).

Για άλλους καρκίνους, αν και η έγκαιρη ανίχνευση θα μπορούσε να βελτιώσει τα αποτελέσματα των ασθενών, δεν υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές μέθοδοι προσυμπτωματικού ελέγχου. Οι υγρές βιοψίες μπορεί να ξεπεράσουν αυτές τις προκλήσεις και πλέον να αποτελούν μια ελκυστική προσέγγιση για τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου του πνεύμονα και άλλων κακοηθειών.

Το τεστ, που ονομάζεται GEMINI (Genome-wide Mutational Incidence for Non-Invasive detection του καρκίνου), αναζητά αλλαγές στο DNA σε όλο το γονιδίωμα. Αρχικά, συλλέγεται δείγμα αίματος από άτομο που κινδυνεύει να αναπτύξει καρκίνο. Στη συνέχεια, το DNA χωρίς κύτταρα (cfDNA) που απορρίπτεται από όγκους εξάγεται από το πλάσμα και έτσι προσδιορίζεται η αλληλουχία του DNA χρησιμοποιώντας οικονομικά αποδοτική αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος.

Για κάθε άτομο, ο τύπος και η συχνότητα μετάλλαξης σε γονιδιωματικές περιοχές που μεταβάλλονται συχνότερα στον καρκίνο συγκρίνονται με το προφίλ από περιοχές που μεταλλάσσονται συχνότερα στο κανονικό cfDNA, για να προσδιοριστούν οι πολυπεριφερειακές διαφορές στα προφίλ μετάλλαξης. Με αυτόν τον τρόπο, το GEMINI εμπλουτίζει πιθανές σωματικές μεταλλάξεις, ενώ λαμβάνει υπόψη την ατομική μεταβλητότητα στις συνολικές αλλαγές που διαφαίνονται.

Εάν οι μεταλλάξεις μπορούσαν να εντοπιστούν στο cfDNA χωρίς γνώση αλλοιώσεων στον όγκο, τότε θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες για την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου. Ωστόσο, αυτό θα απαιτούσε αποτελεσματική ανίχνευση σωματικών αλλαγών στο cfDNA, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με υπογραφές μετάλλαξης, και την ικανότητα αποτελεσματικής διάκρισης αυτών από αλλοιώσεις που δεν προέρχονται από όγκους.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί :

Πηγή: https://www.nature.com/articles/s41588-023-01446-3.pdf?pdf=button%20sticky

Κ3 app

Οι πέντε άξονες της σύγχρονης ογκολογίας

Καθώς προχωράμε στο μέλλον, η ογκολογία γνωρίζει αξιοσημείωτες ανακαλύψεις που οδηγούνται από τεχνολογίες αιχμής και καινοτόμες προσεγγίσεις. Πέντε βασικές εξελίξεις βρίσκονται στην πρώτη γραμμή: Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), Γονιδιωματική Ιατρική, Οργανοειδή Καρκίνου Επόμενης Γενιάς, Νανοσωματίδια και Χημειοθεραπεία Υπό Πίεση Ενδοπεριτοναϊκού Αερολύματος (PIPAC).

Ο καρκίνος είναι μια μη μεταδοτική ασθένεια που έχει σημαντικό επιπολασμό παγκοσμίως. Κάθε μέρα, επαναστατικές εξελίξεις γίνονται από επιστήμονες και ερευνητές σε όλο τον κόσμο, αναδιαμορφώνοντας το τοπίο της ογκολογίας. Αυτές οι εξελίξεις παρέχουν ελπίδα τόσο στους ασθενείς όσο και στους επαγγελματίες του ιατρικού τομέα.

Οι χημειοθεραπείες, οι ακτινοθεραπείες και η χειρουργική επέμβαση χαρακτηρίζουν τη μάχη κατά αυτής της ασθένειας εδώ και δεκαετίες. Η έρευνα για τον καρκίνο έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο από την άνοδο των εξατομικευμένων θεραπειών και των στοχευμένων θεραπειών.

Τεχνητή Νοημοσύνη στην ογκολογία

Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) και η μηχανική μάθηση (ML) είναι συστήματα υπολογιστών που έχουν σχεδιαστεί και εκπαιδευτεί για να βοηθήσουν τους ογκολόγους γιατρούς και τους επαγγελματίες υγείας στη θεραπεία ασθενών με καρκίνο.

Αυτά τα συστήματα είναι εξαιρετικά πολύτιμα, καθώς μπορούν να κάνουν τη διαδικασία διάγνωσης και θεραπείας ταχύτερη και ακριβέστερη.

Η ML έχει χρησιμοποιηθεί για την προβολή ιατρικών εικόνων, όπως μαστογραφίες για καρκίνο του μαστού ή σαρώσεις για όγκους του εγκεφάλου. Τα στοιχεία έχουν δείξει ότι μπορεί να είναι πολύ καλή στην εύρεση και κατανόηση αυτών των εικόνων, καλύτερα από τους έμπειρους γιατρούς σε ορισμένες περιπτώσεις.

Το κύριο πλεονέκτημα της χρήσης ML είναι ότι επιταχύνει το χρόνο που χρειάζεται για να βρεθεί και να αναλυθεί ο καρκίνος σε αυτές τις εικόνες. Τα αποτελέσματα από το σύστημα ML είναι συνεπή και αξιόπιστα, οπότε το επίπεδο εμπειρίας που έχει ο γιατρός χρησιμοποιώντας το είναι άσχετο.

Γονιδιωματική ιατρική

Η γονιδιωματική ιατρική περιλαμβάνει τη μελέτη και την ανάλυση των γενετικών πληροφοριών ενός ασθενούς, ειδικά του DNA του, για την καλύτερη κατανόηση της γενετικής βάσης ασθενειών όπως ο καρκίνος.

Η αλληλούχιση επόμενης γενιάς (NGS) ανακαλύφθηκε πριν από περίπου δέκα χρόνια, καθιστώντας την ανάγνωση όλων των γενετικών πληροφοριών στην αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος DNA ενός ατόμου (WGS) πολύ πιο εύκολη και φθηνότερη. Αυτή η πρόοδος έκανε το WGS ευρύτερα διαθέσιμο για έρευνα και για την παροχή βοήθειας σε ασθενείς με καρκίνο.

Η Εθνική Υπηρεσία Υγείας (NHS) στην Αγγλία δημιούργησε την Υπηρεσία Γονιδιωματικής Ιατρικής του NHS, προσφέροντας γενετικές εξετάσεις για ασθενείς με σπάνιες ασθένειες και καρκίνο, καθιστώντας πιο προσβάσιμο για τους μελλοντικούς ασθενείς να επωφεληθούν από τις τελευταίες ογκογονικές εξελίξεις.

Οργανοειδή καρκίνου επόμενης γενιάς

Τα οργανοειδή καρκίνου επόμενης γενιάς είναι προηγμένα 3D μοντέλα καρκινικών κυττάρων που αναπαράγουν στενά τα χαρακτηριστικά και τη συμπεριφορά των όγκων που βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα. Τα οργανοειδή δημιουργούνται από τα καρκινικά κύτταρα του ασθενούς και καλλιεργούνται στο εργαστήριο.

Αυτά τα μοντέλα είναι ισχυρά επειδή μπορούν να διατηρήσουν τα σημαντικά χαρακτηριστικά του αρχικού όγκου, όπως η γενετική, οι πρωτεΐνες και η εμφάνισή του, επιτρέποντας παράλληλα στους επιστήμονες να χειριστούν τα γονίδια και το περιβάλλον με τρόπους που δεν ήταν προηγουμένως δυνατοί.

Ορισμένες προκλήσεις συναντώνται στη δημιουργία αυτών των μοντέλων όγκων, καθώς οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στο εργαστήριο μπορεί να διαφέρουν, οδηγώντας σε ασυνέπεια και αναξιόπιστα αποτελέσματα. Οι ερευνητές εργάζονται για να κάνουν αυτά τα μοντέλα πιο αξιόπιστα και χρήσιμα για τη φροντίδα των ασθενών, τυποποιώντας τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία τους.

Νανοσωματίδια

Τα νανοσωματίδια είναι μικροσκοπικά σωματίδια σχεδιασμένα να παρέχουν φάρμακα ή θεραπευτικούς παράγοντες ειδικά σε καρκινικά κύτταρα.

Η χρήση νανοσωματιδίων στη θεραπεία του καρκίνου αποτελεί μέρος της νανοϊατρικής. Αυτό το πεδίο διερευνά πώς η νανοτεχνολογία, συμπεριλαμβανομένης της ογκολογίας, μπορεί να βελτιώσει τη διάγνωση, τη θεραπεία και την παρακολούθηση ασθενειών.

Λόγω του μικροσκοπικού μεγέθους τους, είναι πιο σταθερά και ασφαλέστερα για το σώμα. Μπορούν επίσης να παραμείνουν στην περιοχή του καρκίνου περισσότερο, επιτρέποντας στα φάρμακα χρόνο να λειτουργήσουν. Μπορούν να σχεδιαστούν για να στοχεύουν τα καρκινικά κύτταρα, μειώνοντας τις παρενέργειες και καθιστώντας τη θεραπεία πιο αποτελεσματική.

Η χορήγηση φαρμάκων με βάση νανοσωματίδια έχει δείξει δυνατότητες στην αντιμετώπιση της αντοχής στα φάρμακα που παρατηρείται στη θεραπεία του καρκίνου. Στοχεύοντας συγκεκριμένους μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για την αντοχή στα φάρμακα, τα νανοσωματίδια μπορούν να βοηθήσουν στην αντιστροφή της πολυφαρμακευτικής αντοχής στα καρκινικά κύτταρα. Καθώς αποκαλύπτουμε περισσότερους μηχανισμούς αντοχής στα φάρμακα του όγκου, τα νανοσωματίδια κατασκευάζονται περαιτέρω για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων.

Νέο σύστημα χορήγησης χημειοθεραπείας (χημειοθεραπεία υπό πίεση ενδοπεριτοναϊκού αερολύματος)

Η χημειοθεραπεία υπό πίεση ενδοπεριτοναϊκού αερολύματος (PIPAC) είναι μια συναρπαστική και ελπιδοφόρα μέθοδος χημειοθεραπείας για τη θεραπεία συγκεκριμένων προχωρημένων κοιλιακών καρκίνων.

Στο PIPAC, τα φάρμακα χημειοθεραπείας χορηγούνται απευθείας στην κοιλιακή κοιλότητα ως αεροζόλ, στοχεύοντας και συγκεντρώνοντας τη θεραπεία σε όγκους σε αυτήν την περιοχή. Αυτή η προσέγγιση δείχνει μεγάλη υπόσχεση για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας του καρκίνου στην κοιλιά.

Η PIPAC εξακολουθεί να θεωρείται μια σχετικά νέα και εξελισσόμενη τεχνική. Οι κλινικές δοκιμές και η έρευνα συνεχίζονται για να προσδιοριστεί η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε σύγκριση με τις παραδοσιακές θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Δείτε περισσότερα στο : https://www.toavriotisygeias.gr/article?id=30510

Τελικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ασπαρτάμη

Οι αξιολογήσεις των επιπτώσεων στην υγεία της γλυκαντικής ουσίας ασπαρτάμης δημοσιεύτηκαν στις 14 Ιουλίου από τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και της Μικτής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για τα Πρόσθετα Τροφίμων (JECFA) του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO).

Η Παθολόγος Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

Θεοδώρα Ψαλτοπούλου συνοψίζει όλα τα δεδομένα.

Επικαλούμενη «περιορισμένα στοιχεία» για καρκινογένεση στον άνθρωπο, η IARC ταξινόμησε την ασπαρτάμη ως πιθανό καρκινογόνο για τον άνθρωπο (IARC Group 2B) και η JECFA επιβεβαίωσε την αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη 40 mg/kg.

Η ασπαρτάμη είναι ένα τεχνητό γλυκαντικό που χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορα προϊόντα τροφίμων και ποτών από τη δεκαετία του ‘80, συμπεριλαμβανομένων των ποτών διαίτης, της τσίχλας, της ζελατίνης, του παγωτού καθώς και των γαλακτοκομικών προϊόντων όπως το γιαούρτι, τα δημητριακά, την οδοντόκρεμα και φάρμακα όπως σταγόνες για τον βήχα και μασώμενες βιταμίνες.

Οι δύο φορείς διεξήγαγαν ανεξάρτητες αλλά συμπληρωματικές ανασκοπήσεις για την αξιολόγηση της πιθανής καρκινογόνου δράσης και άλλους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με την κατανάλωση ασπαρτάμης. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο IARC έχει αξιολογήσει την ασπαρτάμη και την τρίτη φορά για την JECFA.

Ο IARC ταξινόμησε την ασπαρτάμη ως πιθανώς καρκινογόνο για τον άνθρωπο (Ομάδα 2Β) με βάση περιορισμένα στοιχεία για τον καρκίνο στον άνθρωπο (συγκεκριμένα για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα). Υπάρχουν επίσης περιορισμένα στοιχεία για καρκίνο σε πειραματόζωα και περιορισμένα στοιχεία που σχετίζονται με την πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησης καρκίνου.

Η JECFA κατέληξε στο συμπέρασμα ότι με τα δεδομένα που αξιολογήθηκαν δεν φάνηκε να υπάρχει επαρκής λόγος για αλλαγή της ήδη καθιερωμένης αποδεκτής ημερήσιας πρόσληψης (ADI) που είναι 0–40 mg/kg σωματικού βάρους για την ασπαρτάμη. Η Επιτροπή επομένως επιβεβαίωσε εκ νέου ότι είναι ασφαλές για ένα άτομο να καταναλώνει ασπαρτάμη εντός αυτού του ορίου ανά ημέρα. Για παράδειγμα, ένα κουτί αναψυκτικού διαίτης περιέχει 200 ή 300 mg ασπαρτάμης. Ένας ενήλικας βάρους 70 κιλών θα πρέπει να καταναλώστε περισσότερα από 9-14 κουτάκια την ημέρα για να υπερβεί την αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη, υποθέτοντας ότι δεν υπάρχει άλλη πρόσληψη από άλλες πηγές τροφίμων.

Οι αξιολογήσεις IARC και JECFA για την επίδραση της ασπαρτάμης βασίστηκαν σε επιστημονικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από μια σειρά πηγών, συμπεριλαμβανομένων δημοσιευμένων μελετών και ανασκοπήσεων της βιβλιογραφίας. Οι μελέτες έχουν αναθεωρηθεί από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και από τις δύο επιτροπές έχουν λάβει μέτρα για να διασφαλιστεί η αξιοπιστία των αξιολογήσεών τους.

Το τελικό συμπέρασμα είναι επομένως ότι η ασπαρτάμη ακόμη και σε καθημερινή κατανάλωση είναι ασφαλής, ενώ δεν είναι σε σοβαρή υπερκατανάλωση.

Σε συνέχεια των ανωτέρω, έχουν αναδυθεί σενάρια, όπως η μείωση των μέγιστων επιτρεπόμενων επιπέδων ασπαρτάμης στα τρόφιμα, ενώ η διατήρηση του ίδιου επιπέδου αποδεκτής ημερήσιας πρόσληψης είναι επίσης πιθανή. Μαζί με το “παν μέτρον αριστον”, φαίνεται επίκαιρη η θεώρηση του ιατρού και φιλοσόφου Παράκελσου (1493-1541) ότι «η δοσολογία, από μόνη της, κάνει μια ουσία δηλητήριο ή όχι».

O IARC και ο ΠΟΥ θα συνεχίσουν να παρακολουθούν νέα στοιχεία και να ενθαρρύνουν ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες να αναπτύξουν περαιτέρω μελέτες σχετικά με την πιθανή συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης στην ασπαρτάμη και τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της στην υγεία και ειδικότερα στον καρκίνο.

https://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/anakoinwseis/themata_ygeias/2023/1407_teleytaia_dedomena_POY_aspartami.pdf

Καρκίνος και καλοκαιρινές διακοπές

Διανύοντας τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού, καλούμαστε να χαρούμε τον ήλιο, τη θάλασσα και τις διάφορες καλοκαιρινές δραστηριότητες. Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και οι ογκολογικοί ασθενείς έχουν την ανάγκη να απολαύσουν κάποιες στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς. Έτσι, οι ασθενείς θέλοντας να ενημερωθούν για το εάν μπορούν να ταξιδέψουν, τι μπορούν να κάνουν και τι όχι κατά την καλοκαιρινή περίοδο, ζητούν βοήθεια από τον Ογκολόγο τους.

Για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε ενεργό χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, ανοσοθεραπεία ή θεραπεία με βιολογικούς παράγοντες και ορμονοθεραπεία, επιτρέπονται οι περισσότερες από τις συνήθεις καλοκαιρινές δραστηριότητες.

Οι περισσότερες θεραπείες, λόγω της συχνότητάς τους, επιτρέπουν την ασφαλή μετάβαση σε κάποιο τόπο διακοπών μεταξύ των δύο συνεδριών.

Να σημειωθεί πως σε κάποιες μορφές θεραπείας, όπως είναι η ανοσοθεραπεία  είναι δυνατή και η παράταση αυτού του διαστήματος κατά 1-2 εβδομάδες, λόγω του μηχανισμού δράσης της ανοσοθεραπείας, που εξακολουθεί να είναι δραστική και μετά από μια σχετική καθυστέρηση της νέας συνεδρίας.

Η θάλασσα και ο ήλιος είναι κάτι το οποίο μπορούν να χαρούν οι ασθενείς, αποφεύγοντας όμως την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία κατά τις μεσημεριανές ώρες, δηλαδή από τη 13:00 έως τις 17:00.

Χρησιμοποιώντας καπέλο, ομπρέλα και αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας τόσο για το πρόσωπο όσο και για το σώμα, μπορούν να απολαύσουν τη θάλασσα νωρίς το πρωί ή πιο αργά το απόγευμα.

Όταν συμμετέχουν στις διάφορες δραστηριότητες, όπως είναι η κολύμβηση, θα πρέπει να μην ξεπερνούν τα όρια των δυνατοτήτων τους. Ακόμη, οι ασθενείς που υποβάλλονται σε εξωτερική ακτινοθεραπεία που προκαλεί δερματίτιδα σε μία περιοχή του σώματος που εκτίθεται στην ηλιακή ακτινοβολία, χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.

Ασθενείς που υποβάλλονται σε ανοσοκατασταλτικές θεραπείες που τους καθιστούν πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις, είναι σημαντικό να προσέχουν καθώς το καλοκαίρι συνοδεύεται από υψηλές θερμοκρασίες και υγρασία.

Καταλήγοντας, πέρα από το κομμάτι τις προστασίας, εξίσου σημαντικό κομμάτι είναι και η διασφάλιση της ψυχικής υγείας των ασθενών. Ειδικότερα κατά τους θερινούς μήνες, πολλοί ογκολογικοί ασθενείς, και ιδιαίτερα ηλικιωμένοι ή άτομα με κινητικά προβλήματα, δυσκολεύονται να ακολουθήσουν την οικογένεια και να συμμετέχουν στις διακοπές. Έτσι, πολλές φορές μένουν μόνοι τους πίσω συνοδευόμενοι από το αίσθημα της μοναξιάς, της εγκατάλειψης και της απομόνωσης, καθώς δεν μπορούν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα των υπολοίπων.

Είναι πολύ σημαντικό να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι τους σε αυτόν τον αγώνα, παραμένοντας ενεργοί με άλλους τρόπους και ασφάλεια. 

Επιμέλεια κειμένου :

Μελίνα Παπαδοπούλου, τελειόφοιτη Παντείου ,Τμήμα Κοινωνιολογίας  2023

ΠΗΓΗ:

https://www.dunant.gr/el/news/medical-articles/oncology/oggologikoi-astheneis-kalokairines-diakopes/

 

K3 Δράσεις

Κατάθλιψη, άγχος και καρκίνος: πραγματική ή πλασματική συσχέτιση;

Η κατάθλιψη και το άγχος θεωρείται εδώ και καιρό ότι σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία δεν παρέχουν σαφείς αποδείξεις ώστε να τεκμηριωθεί η συσχέτιση. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα ευρήματα σχετικής μελέτης των Lonneke A. van Tuijl και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Cancer.

Οι ερευνητές θέλησαν να παρέχουν μια ισχυρότερη βάση για να προσδιορίσουν τους πιθανούς συσχετισμούς μεταξύ κατάθλιψης, άγχους και συχνότητας εμφάνισης καρκίνου συνολικά, αλλά και επιμέρους τύπων καρκίνου όπως καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, του παχέος εντέρου, δηλαδή καρκίνων που σχετίζονται με το αλκοόλ και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα.

Οι ερευνητές προχώρησαν σε μετα-αναλύσεις δεδομένων από τους συμμετέχοντες στη μελέτη «Ψυχοκοινωνικοί Παράγοντες και Επίπτωση Καρκίνου (PSY-CA)» που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον Καναδά, στην Ολλανδία και στη Νορβηγία. Η μελέτη PSY-CA περιλαμβάνει δεδομένα από 18 ομάδες συμμετεχόντων που έχουν διαθέσιμες μετρήσεις δεικτών κατάθλιψης ή άγχους. Συνολικά, περιλαμβάνει 319.613 άτομα και 25.803 περιστατικά καρκίνου σε διάστημα παρακολούθησης 8-26 ετών. Τόσο τα συμπτώματα όσο και η διάγνωση της κατάθλιψης και του άγχους εξετάστηκαν ως πιθανοί προγνωστικοί παράγοντες μελλοντικού κινδύνου εμφάνισης καρκίνου.

Δεν ανεδείχθηκαν συσχετισμοί μεταξύ κατάθλιψης ή άγχους και εμφάνισης καρκίνου γενικά, αλλά και ειδικότερα καρκίνων που σχετίζονται με το αλκοόλ, καρκίνο του μαστού, του προστάτη, και του ορθού. Η κατάθλιψη και το άγχος συσχετίστηκαν με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα. Ωστόσο, οι συσχετισμοί εξασθένησαν σημαντικά όταν οι αναλύσεις προσαρμόστηκαν επιπλέον για γνωστούς παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου, όπως το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος. Πράγματι, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, φαίνεται ότι η συσχέτιση μεταξύ κατάθλιψης και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα μπορεί να αποδοθεί στην αυξημένη συχνότητα καπνιστών μεταξύ των ατόμων που εμφανίζουν κατάθλιψη. Επιπλέον, μπορεί να υπάρχουν κοινοί γενετικοί ή/και περιβαλλοντικοί παράγοντες οι οποίοι να αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης τόσο κατάθλιψης/άγχους όσο και συγκεκριμένων τύπων καρκίνου.

Η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης μελέτης έγκειται στην άρτια στατιστική ανάλυση των δεδομένων από μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων και στη μεθοδολογική προσέγγιση των ερευνητών που περιόρισαν σημαντικά την πιθανότητα συστηματικών σφαλμάτων στη μετα-ανάλυση.

Συμπερασματικά, η κατάθλιψη και το άγχος δεν φαίνεται να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

https://www.uoa.gr/anakoinoseis_kai_ekdiloseis/proboli_anakoinosis/enimerosi_gia_themata_ygeias_apo_ti_therapeytiki_kliniki_toy_ethnikoy_kai_kapodistriakoy_panepistimioy/

Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο τραχήλου της μήτρας

Παρά τις εξελίξεις στην πρόληψη, στη διάγνωση και στη θεραπεία, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας με δυνητικά θανατηφόρα έκβαση.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, περίπου

  • 100.000 άτομα υποβάλλονται σε θεραπεία για προκαρκινικές βλάβες του τραχήλου της μήτρας,
  • 14.000 άτομα διαγιγνώσκονται με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, και
  • 4.000 άτομα πεθαίνουν από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κυριότερα σημεία της πρόσφατης ανασκόπησης των Rebecca B. Perkins και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA (8/8/23).

Ουσιαστικά όλοι οι καρκίνοι του τραχήλου της μήτρας παγκοσμίως προκαλούνται από εμμένουσες λοιμώξεις με έναν από τους 13 καρκινογόνους γονότυπους του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV): 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59 και 68. Ο εμβολιασμός κατά του HPV σε ηλικίες 9 έως 12 ετών είναι πιθανό να αποτρέψει περισσότερο από το 90% των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας. Στις ηλικίες 21 έως 65 ετών, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας προλαμβάνεται με τον προσυμπτωματικό έλεγχο και τη θεραπεία των προκαρκινικών σταδίων της νόσου, που ορίζονται ως υψηλόβαθμες πλακώδεις ενδοεπιθηλιακές βλάβες του τραχήλου της μήτρας.

Οι υψηλόβαθμες αλλοιώσεις μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αν δεν θεραπευτούν. Ο έλεγχος για HPV στον τράχηλο της μήτρας είναι κατά 90% ευαίσθητος στην ανίχνευση προκαρκινικών αλλοιώσεων. Στο γενικό πληθυσμό, ο κίνδυνος προκαρκινικών αλλοιώσεων είναι μικρότερος από 0,15% σε διάστημα 5 ετών μετά από αρνητικό αποτέλεσμα της δοκιμής HPV. Μεταξύ των ατόμων με θετικό αποτέλεσμα HPV, ένας συνδυασμός γονοτυπικής ανάλυσης του HPV και της κυτταρολογίας (έλεγχος κατά Παπανικολάου) μπορεί να προσδιορίσει τον κίνδυνο των προκαρκινικών αλλοιώσεων.

Για άτομα με κίνδυνο για προκαρκινικές βλάβες κάτω του 4%, συνιστάται επανάληψη του ελέγχου HPV σε 1, 3 ή 5 χρόνια ανάλογα με τον ακριβή κίνδυνο ανάπτυξης προκαρκινικής βλάβης στα 5 έτη. Για άτομα με κίνδυνο από 4% έως 24%, όπως είναι όσα έχουν αποτελέσματα κυτταρολογικών εξετάσεων χαμηλού βαθμού (άτυπα πλακώδη κύτταρα απροσδιόριστης σημασίας [ASC-US] ή χαμηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [LSIL]) και μια θετική δοκιμασία HPV αγνώστου διάρκειας, συνιστάται η κολποσκόπηση.

Για ασθενείς με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις μικρότερο του 25% (π. χ. ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία του τραχήλου της μήτρας βαθμού 1 [CIN1] ή ιστολογικά χαμηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [LSIL]), οι σχετιζόμενες με τη θεραπεία παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης πιθανής συσχέτισης με πρόωρο τοκετό, μπορούν να μειωθούν με την επανάληψη της κολποσκόπησης για παρακολούθηση των προκαρκινικών αλλοιώσεων και να αποφευχθεί η εκτομή.

Για ασθενείς με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις από 25% έως 59% (π. χ. κυτταρολογικά αποτελέσματα υψηλού βαθμού άτυπων πλακωδών κυττάρων που δε μπορούν να αποκλείσουν υψηλού βαθμού αλλοιώσεις [ASC-H] ή υψηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [HSIL] με θετικά αποτελέσματα εξετάσεων HPV), η αντιμετώπιση συνίσταται σε κολποσκόπηση με βιοψία ή εκτομή της βλάβης.

Τέλος, για άτομα με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις 60% ή περισσότερο, όπως οι ασθενείς με υψηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη θετική στον HPV-16, προτιμάται να προχωρούν απευθείας σε θεραπεία εκτομής της βλάβης. Ωστόσο, η διενέργεια κολποσκόπησης για να επιβεβαιωθεί η ανάγκη για την εκτομή είναι αποδεκτή.

Συμπερασματικά, για την πρόληψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας θα πρέπει να γίνεται έλεγχος για HPV, και αν είναι θετικός, θα πρέπει να πραγματοποιούνται γονοτυπική ανάλυση και κυτταρολογική εξέταση για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος για προκαρκινικές αλλοιώσεις του τραχήλου της μήτρας και ακολούθως να προσδιοριστεί η ανάγκη για κολποσκόπηση ή/και θεραπεία. Ο εμβολιασμός κατά του HPV στην εφηβεία πιθανότατα θα αποτρέψει την ανάπτυξη άνω του 90% των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας.

Δείτε αναλυτικά στην έρευνα που ακολουθεί :

https://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/anakoinwseis/themata_ygeias/2023/1108_prosymptwmatikos_elegxos_karkinoy_traxhlou_mhtras.pdf

Η κατανάλωση ροφημάτων με ζάχαρη συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού λίπους και στον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου.

Η κατανάλωση ροφημάτων με ζάχαρη συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού λίπους και στον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου.

Η κατανάλωση δύο ή περισσότερων αναψυκτικών με ζάχαρη καθημερινά μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θανάτου από ορισμένους καρκίνους, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2022 στο Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention. (Το εν λόγω περιοδικό εκδίδεται από την Αμερικανική Ένωση Έρευνας για τον Καρκίνο, η οποία εκδίδει επίσης το Cancer Today).

Η μελέτη παρακολούθησε σχεδόν 935.000 ενήλικες για διάστημα έως και 34 ετών. Τα στοιχεία έδειξαν ότι η κατανάλωση δύο ή περισσότερων ζαχαρούχων ποτών ημερησίως σχετιζόταν με 5% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο που σχετίζεται με το βάρος σε σύγκριση με το να μην τα πίνει κανείς ποτέ.

Η μελέτη απέδωσε σε μεγάλο βαθμό τον αυξημένο κίνδυνο στον υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) των συμμετεχόντων που έπιναν τακτικά αυτά τα ποτά. “Υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι τα ζαχαρούχα ποτά προωθούν την υπερβολική αύξηση του σωματικού βάρους και την παχυσαρκία”, λέει η Marji McCullough, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επιδημιολόγος διατροφής στην Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, τουλάχιστον 13 καρκίνοι έχουν συνδεθεί με το υπερβολικό σωματικό λίπος, συμπεριλαμβανομένου του μετεμμηνοπαυσιακού καρκίνου του μαστού, των καρκίνων του πεπτικού συστήματος και των καρκίνων των ωοθηκών, του ήπατος, των νεφρών και του παγκρέατος. Οι καταναλωτές ζαχαρούχων ποτών είχαν επίσης υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου και των νεφρών, ανεξάρτητα από τον ΔΜΣ τους, σύμφωνα με τη μελέτη.

“Η συμπυκνωμένη ποσότητα ζάχαρης σε αυτά τα ποτά αυξάνει γρήγορα το σάκχαρο στο αίμα, προκαλώντας αυξημένη έκκριση ινσουλίνης, και αυτό θα μπορούσε επίσης να παίξει ρόλο”, λέει η Karen Collins, σύμβουλος διατροφής του Αμερικανικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο. “Η έρευνα δείχνει ότι τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης ενεργοποιούν μονοπάτια που προωθούν την ανάπτυξη των κυττάρων”.

Επιπλέον, μεταξύ των ατόμων με παχυσαρκία, η συχνή κατανάλωση ζαχαρούχων ποτών μπορεί να αυξήσει τη φλεγμονή, σύμφωνα με τον Collins. “Η χρόνια φλεγμονή μπορεί επίσης να προάγει την ανάπτυξη του καρκίνου, οπότε είναι λογικό όσοι είναι υπέρβαροι να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στον περιορισμό των ζαχαρούχων ποτών”, λέει.

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την πρόληψη του καρκίνου τονίζουν τον περιορισμό των ζαχαρούχων ποτών και των τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε πρόσθετα σάκχαρα. Η Collins ενθαρρύνει όσους υποβάλλονται σε θεραπεία καρκίνου να μιλήσουν με έναν ογκολογικό διαιτολόγο για να τους βοηθήσει να δημιουργήσουν εφαρμόσιμες στρατηγικές διατροφής.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί από την Anne Danahy στο cancertoday :

Not So Sweet

Μια κλινική μελέτη όχι σαν της άλλες :Home_Based Digital Mindful Dance Program για περιπτώσεις καρκίνου του μαστού

Κατά τη διάρκεια του COVID-19, η τηλεφροντίδα αντικαθιστά την προσωπική επαφή για τη διατήρηση της κοινωνικής απόστασης και τη μείωση της εξάπλωσης του ιού. Η τρέχουσα επιδημία φτάνει στο τέλος της. Ωστόσο, για τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, ανεξάρτητα από το στάδιο της θεραπείας ή της επιβίωσης, αντιμετωπίζουν σωματικά και ψυχικά συμπτώματα, όπως η “κοινωνική απομόνωση”, η οποία επηρεάζει την ποιότητα ζωής τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ενσυνειδητότητα και ο χορός μπορούν να βοηθήσουν τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού να βελτιώσουν την κατάθλιψη και την ποιότητα ζωής, αλλά οι περισσότερες από αυτές διεξάγονται πρόσωπο με πρόσωπο. Η διαδικτυακή ενσυνειδητότητα/χορός βοήθησε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού χωρίς τους περιορισμούς του χρόνου, του χώρου, της απόστασης και της κατάστασης θεραπείας, αλλά δεν υπάρχουν αρκετά αποδεικτικά στοιχεία.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης θα είναι να σχεδιαστεί ένα “ψηφιακό πρόγραμμα ενσυνείδητου χορού στο σπίτι” κατάλληλο για τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού μας και να διεξαχθεί κλινική δοκιμή σχετικά με τη σκοπιμότητά του, την ευαισθητοποίηση του νου και του σώματος και την ποιότητα ζωής. Τέλος, μέσω συνεντεύξεων σε βάθος, θα κατανοήσουμε την υποκειμενική εμπειρία των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού σχετικά με το πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναμένεται να παρέχουν μια εμπειρική αναφορά για την πολυ-φροντίδα για τον καρκίνο του μαστού στη χώρα μας και στο εξωτερικό.

Πιο αναλυτικά: Από το ξέσπασμα της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19 στα τέλη του 2019, η διατήρηση της κοινωνικής απόστασης έχει γίνει μια σημαντική στρατηγική για την αποφυγή της μόλυνσης από τον ιό. Διάφορες παρεμβάσεις παρεμβατικής φροντίδας που παραδοσιακά πρέπει να εφαρμόζονται πρόσωπο με πρόσωπο πρέπει επίσης επειγόντως να προσαρμοστούν στο διαδίκτυο με τη βοήθεια εργαλείων ψηφιακής τεχνολογίας.

Παροχή (π.χ. βιντεοκλινική). Αν και η τρέχουσα επιδημική κατάσταση τείνει να σταθεροποιηθεί, εντούτοις, για τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού, βρίσκονται συχνά σε κατάσταση “κοινωνικής απομόνωσης” σωματικά και ψυχικά από την αρχή της διάγνωσης και της θεραπείας έως το στάδιο της επιβίωσης μετά τη θεραπεία. Επειδή οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρέπει συχνά να λαμβάνουν χημειοθεραπεία, επηρεάζονται από τα φάρμακα και παράγουν καταστολή του μυελού των οστών, με αποτέλεσμα να έχουν χαμηλότερη αυτοάνοση λειτουργία από τους φυσιολογικούς ανθρώπους. Ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου μόλυνσης και πρέπει να λαμβάνουν μέτρα αυτοπροστασίας και να μειώνουν τη μετάβαση σε δημόσιους χώρους. Ακόμη και αν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι θεραπείες για τον καρκίνο και βρίσκονται στην περίοδο επιβίωσης, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να επιλέξουν να εγκαταλείψουν νωρίτερα τον σκληρά εργαζόμενο χώρο εργασίας λόγω του φόβου υποτροπής του καρκίνου ή της κοινωνικής προκατάληψης για να μειώσουν το άγχος και τις απειλές για την υγεία, αλλά ανησυχούν επίσης για την επιβάρυνση των οικογενειών τους και την απώλεια ζωής. Κέντρο βάρους, όταν οι πολλαπλές ψυχολογικές πιέσεις συνεχίζουν να συσσωρεύονται, είναι εύκολο να προκληθεί συναισθηματική δυσφορία, όπως άγχος ή κατάθλιψη, και επηρεάζει επίσης σοβαρά τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις κοινωνικές δεξιότητες.

Ως εκ τούτου, είτε πρόκειται για το στάδιο της θεραπείας είτε για το στάδιο της επιβίωσης, το σώμα και το μυαλό υποφέρουν συχνά από μια αρνητική κατάσταση όπως η “κοινωνική απομόνωση” .

Η ενσυνειδητότητα έχει συνειδητή επίγνωση του παρόντος σώματος, του νου και του περιβάλλοντος και διατηρεί μια αντικειμενική, ανεκτική και μη επικριτική στάση. Οι ασκήσεις της περιλαμβάνουν την παρατήρηση της αναπνοής, τη σάρωση του σώματος, το διαλογισμό, το περπάτημα, τη γιόγκα και τις τεχνικές χαλάρωσης. Ο χορός είναι μια δραστηριότητα διπλής εργασίας που ενσωματώνει γνωστικά, κινητικά και συναισθηματικά καθήκοντα μέσω ενός συνδυασμού χωρικής επίγνωσης, κινητικού συντονισμού, ισορροπίας, αντοχής και αλληλεπίδρασης. Προηγούμενες μελέτες έχουν επισημάνει ότι τα μέτρα του προσεκτικού χορού μέσω τεχνικών ενσυνειδητότητας, χορευτικών κινήσεων ή ενός συνδυασμού των δύο μπορούν να βοηθήσουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους, να μειώσουν την κατάθλιψη, το άγχος, τον πόνο, τα συμπτώματα κόπωσης, να βελτιώσουν την ποιότητα του ύπνου και να μειώσουν τον φόβο υποτροπής του καρκίνου και πολλά άλλα οφέλη.

Δείτε περισσότερα στο άρθρο της:

https://www.careacross.com/clinical-trials/trial/NCT05938686

Η πρόληψη του καρκίνου θα πρέπει να αποτελεί μέλημα κάθε εργοδότη

 

Φέτος, το 50% των επιζώντων από καρκίνο θα χάσουν ή θα εγκαταλείψουν τη δουλειά τους.

Φέτος, το 50% των ατόμων που διαγιγνώσκονται πρόσφατα με καρκίνο θα είναι σε ηλικία εργασίας.

Φέτος, οι εργοδότες και τα συνδικάτα θα δαπανήσουν περισσότερα για τον καρκίνο από οποιοδήποτε άλλο κόστος υγειονομικής περίθαλψης.

Η πρόληψη του καρκίνου είναι μια υπόθεση του εργατικού δυναμικού.

Η πρόσβαση σε έγκαιρες εξετάσεις και παρέμβαση μπορεί να μειώσει τους θανάτους κατά 45%. Μπορεί επίσης να μειώσει τις οικονομικές επιβαρύνσεις. Σύμφωνα με το Northeast Business Group on Health, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει μόνο το 1% των απαιτήσεων, αλλά το 12% του συνολικού κόστους υγειονομικής περίθαλψης των εργοδοτών.

“Οι εργοδότες έχουν αυτή την απίστευτη ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία της υγειονομικής περίθαλψης γενικά, αλλά και του καρκίνου ειδικότερα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν μεγάλες οικονομικές δαπάνες”. -Othman Laraki, Διευθύνων Σύμβουλος της Color.

“Η πρόσβαση έχει ανθρώπινο νόημα, αλλά και οικονομικό νόημα”.

Από τα σχεδόν δύο εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου που διαγιγνώσκονται φέτος, περίπου τα μισά θα αφορούν ενήλικες σε ηλικία εργασίας. Ο έγκαιρος έλεγχος είναι το κλειδί και οι εργοδότες που τον παρέχουν και τον προωθούν δίνουν στο εργατικό δυναμικό τους πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.

Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία προβλέπει ότι πάνω από 600.000 άνθρωποι θα πεθάνουν από καρκίνο φέτος και το 50% των επιζώντων θα χάσουν τη δουλειά τους ή θα παραιτηθούν, σύμφωνα με την Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής.

Μια έρευνα του Business Group on Health διαπίστωσε ότι ο καρκίνος προβλέπεται να είναι φέτος ο κυριότερος παράγοντας κόστους υγειονομικής περίθαλψης για τους εργοδότες, χάρη στην ακριβή, μακροχρόνια θεραπεία, την αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης και την αύξηση των διαγνώσεων καρκίνου σε προχωρημένο στάδιο. Το Northeast Business Group on Health αναφέρει ότι ενώ ο καρκίνος αποτελεί μόνο το 1% των απαιτήσεων, αντιπροσωπεύει το 12% του συνολικού κόστους υγειονομικής περίθαλψης των εργοδοτών.

Με πρόσβαση σε έγκαιρο έλεγχο και παρέμβαση, το 45% των θανάτων από καρκίνο μπορεί να προληφθεί και να οδηγήσει σε λιγότερο δαπανηρή περίθαλψη, σύμφωνα με το Color Health. Η εταιρεία τεχνολογίας υγείας συνεργάστηκε με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία για προγράμματα πρόληψης και ελέγχου του καρκίνου μέσω κινητών και διαδικτύου, τα οποία βοηθούν τους εργοδότες να συνδέσουν το εργατικό δυναμικό τους με ολοκληρωμένη ανίχνευση, κλινικές υπηρεσίες, εκπαίδευση και εξατομικευμένη υποστήριξη.

Αποδεικνύεται ότι η απλή μείωση της τριβής στην πρόσβαση μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο από τα περισσότερα από όσα έχουμε κάνει στην πλευρά της θεραπείας”.

Επί του παρόντος, τα επίπεδα προσυμπτωματικού ελέγχου για τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου υπολειτουργούν σε μεγάλο βαθμό, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο:

Η έρευνα του Color δείχνει ότι το 29% των ανθρώπων έχει μείνει πίσω στις εξετάσεις για τον καρκίνο του μαστού, το 36% έχει μείνει πίσω στις εξετάσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, το 61% δεν έχει ενημερωθεί για τον προστάτη και το 95% δεν έχει παρακολουθήσει ή δεν έχει ζητήσει ποτέ εξέταση για τον καρκίνο του πνεύμονα, ο οποίος ευθύνεται για το 20% των θανάτων από καρκίνο. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι 56% για περιπτώσεις που ανιχνεύονται όταν η ασθένεια δεν έχει εξαπλωθεί, ωστόσο μόνο το 16% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στάδιο, σύμφωνα με την Αμερικανική Πνευμονολογική Εταιρεία. Μόλις εξαπλωθεί σε άλλα όργανα, το ποσοστό επιβίωσης πέφτει μόλις στο 5%.

Οι εργοδότες έχουν αυτή την απίστευτη ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία της υγειονομικής περίθαλψης γενικά, αλλά και του καρκίνου ειδικότερα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν μεγάλες οικονομικές δαπάνες”, λέει ο Laraki. “Η πρόσβαση έχει ανθρώπινο νόημα, αλλά και οικονομικό νόημα”.

Δείτε αναλυτικά :