ΔΕΔΟΜΕΝΑ Archives - Σελίδα 18 από 30

Κατ’ οίκον θεραπείες για ογκολογικούς ασθενείς με το πρόγραμμα «ΟΙΚΟΘΕΝ»

Με 80 ογκολογικούς ασθενείς ετησίως είναι έτοιμο να ξεκινήσει το πρόγραμμα «ΟΙΚΟΘΕΝ» του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», που αφορά στη διενέργεια ογκολογικών θεραπειών στο σπίτι και όχι στο περιβάλλον του νοσοκομείου.

Εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα του υπουργείου Υγείας “Hospital@home”, που στόχο έχει τη βελτίωση της περίθαλψης και της ζωής των ασθενών. Για το νέο αυτό πρόγραμμα μίλησαν στη Σμαράγδα Αγορογιάννη οι Όλγα Μπαλαούρα, διοικήτρια του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» και ο Γιάννης Κωτσιόπουλος, Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας.

Με έκδοση της Υπουργικής Απόφασης για την «Νοσοκομειακή Κατ’ Οίκον Νοσηλεία και Φροντίδα Υγείας» άνοιξε ο δρόμος για την εφαρμογή του «οίκοθεν», του καινοτόμου προγράμματος κατ’ οίκον χορήγησης θεραπειών σε ογκολογικούς ασθενείς. Θα ξεκινήσει την Πέμπτη 1 Ιουνίου από την Α’ Παθολογική Ογκολογική Κλινική του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας» και σταδιακά θα επεκταθεί στα άλλα νοσοκομεία της χώρας. Αναμένεται να μειώσει ουσιαστικά την επιβάρυνση των ασθενών από την ανάγκη μετακίνησης στο νοσοκομείο.

Το πρόγραμμα αποτελεί προσωπική έμπνευση του επιμελητή Α’, στο ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας», παθολόγου ογκολόγου, Μιχάλη Νικολάου* MD, MSc, PhD. Με αφορμή την έναρξη του προγράμματος ο κ. Νικολάου, ο οποίος είναι και επιστημονικά υπεύθυνος του «Οίκοθεν» απαντά στις ερωτήσεις μας για τις λεπτομέρειες του προγράμματος και εξηγεί τα οφέλη, τις δυνατότητες και τις προοπτικές της εφαρμογής του.

Τι είναι το οίκοθεν;

Το «οίκοθεν» είναι μία πρότυπη και πρωτότυπη εφαρμογή με την οποία το νοσοκομειακό φάρμακο θα πάει στο σπίτι του ογκολογικού ασθενούς με απόλυτα διαχειρίσιμο τρόπο. Με το «οίκοθεν» δηλαδή θα μπορεί ο ογκολογικός ασθενείς να συνεχίσει στο σπίτι του, την θεραπεία που έχει ήδη ξεκινήσει στο νοσοκομείο. Για αρχή το «οίκοθεν» θα εφαρμοστεί από το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Ο Άγιος Σάββας» αλλά η σχεδίαση μας είναι να επεκταθεί σε όλα τα αντικαρκινικά, τα πανεπιστημιακά και τις ογκολογικές κλινικές των νοσοκομείων της χώρας μας.

Ο καρκίνος είναι μία ηλικιο-εξαρτώμενη νόσος και η συχνότητα εμφάνισής του διαρκώς θα αυξάνεται, όσο αυξάνεται το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών και όσο η πρόοδος της ιατρικής επιστήμης περιορίζει την συχνότητα εμφάνισης αλλά και την δυσμενή εξέλιξη άλλων νοσημάτων. Τι θέλω να πω με αυτό: Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως αφού πλέον έχουμε νικήσει και δεν μας σκοτώνει η πνευμονία λόγω των καλών αντιβιοτικών που διαθέτουμε, αφού έχουμε νικήσει τον COVID-19, αφού έχουμε νικήσει την ουρολοίμωξη, αφού έχουμε νικήσει τις καρδιοπάθειες, νομοτελειακά, στο δρόμο μας προς το γήρας θα βρεθεί ο καρκίνος. Άρα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα νούμερα διαρκώς θα αυξάνουν και αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό αλλά είναι απότοκο όπως προείπα της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης, της δυνατότητας που έχουμε σήμερα για πρώιμη διάγνωση, του σύγχρονου τρόπου ζωής αλλά και των πολύ καλών τεχνολογιών και φαρμάκων που πλέον διαθέτουμε στην ιατρική επιστήμη. Επίσης η πρόοδος που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στην ογκολογία με τις ανοσοθεραπείες και τους βιολογικούς παράγοντες, έχουν μετατρέψει τη μεταστατική νόσο σε χρόνια νόσο δίνοντας την δυνατότητα σε όλο και περισσότερους ασθενείς να ζήσουν πολλά και ποιοτικά χρόνια. Από την άλλη πλευρά τα νοσοκομεία μας ασφυκτιούν. Πρέπει λοιπόν να μπορέσουμε νοητά να «διαστείλουμε» τους τοίχους τους και να δώσουμε τη δυνατότητα πρόσβασης σε όλο και περισσότερους ασθενείς. Αυτά τα προβλήματα έρχεται να λύσει το «οίκοθεν» όπου με τη μεταφορά του φαρμάκου στην οικία του ασθενούς επιτυγχάνουμε την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας, την ελάττωση του χρόνου αναμονής, την αύξηση της ικανοποίησης του ασθενούς για την παρεχόμενη σε αυτόν υπηρεσία και εναρμονιζόμαστε με τις διεθνείς καλές πρακτικές. Μελλοντικά εφαρμογές τύπου «οίκοθεν» θα μπορέσουν αφού σχεδιαστούν να ενισχύσουν τον Ιατρικό Τουρισμό που εν πολλοίς αποτελεί ακόμη αναξιοποίητο πεδίο στη χώρα μας.

Είναι πράγματι πρωτότυπο και σημαντικό το πρόγραμμα οίκοθεν ωστόσο θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν αντιμετωπίσατε προβλήματα

Το πρόγραμμα «οίκοθεν» έρχεται ευεργετικά να προσφέρει όλα όσα σας προανέφερα. Ωστόσο αντιμετωπίσαμε ένα μεγάλο και σημαντικό πρόβλημα. Δεν υπήρχε νομικό και νομοθετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινούνταν η εφαρμογή και ενώ η αποτύπωση του σχεδίου με όλες τις μετρήσεις από τη δική μας πλευρά ήταν έτοιμες από το Νοέμβριο του 2021, «δαπανήθηκε» αρκετό χρονικό διάστημα μέχρι τις 19 Μαΐου 2023 όπου και εκδόθηκε η Υπουργική Απόφαση που διαμορφώνει το πλαίσιο. Πλέον η έκδοσή της δίνει τη δυνατότητα, την Πέμπτη 1 Ιουνίου, να βγει η ομάδα μας και να δώσουμε τις πρώτες θεραπείες στο σπίτι. Για να είμαι ειλικρινής ενώ οι χρόνοι αρχικά φαίνονται μεγάλοι, το πρωτότυπο της εφαρμογής και η εθνική της κάλυψη απαιτούσε «βήμα το βήμα» κινήσεις ενώ δεν πρέπει να παραλείψω να σας αναφέρω την καθοριστική στήριξη του Υπουργείου Υγείας σε όλες τις φάσεις της δημιουργίας. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί το «οίκοθεν» μέσω μίας ευρύτερης εφαρμογής κατ’ οίκον θεραπείας θα προσθέσει στα ταμεία της χώρας μας 14 εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Οικονομικής Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας ΙΙ συμβάλλοντας τόσο σε εκσυγχρονισμό του υλικοτεχνικού εξοπλισμού των νοσοκομείων μας όσο και στον διορισμό ιατρονοσηλευτικού προσωπικού.

Η υπηρεσία του «οίκοθεν» θα προσφέρεται στους ασθενείς που έχουν ΑΜΚΑ και χωρίς άλλο κοινωνικό ή οικονομικό κριτήριο. Τα κριτήρια είναι αμιγώς ιατρικά

Ποιοι ασθενείς θα ευεργετηθούν από το πρόγραμμα οίκοθεν

Να προσδιορίσουμε ότι ενώ το πρόγραμμα οίκοθεν αφορά μόνο τους ογκολογικούς ασθενείς, η Υπουργική Απόφαση την οποία σε μεγάλο βαθμό συνδιαμορφώσαμε αφορά όλες τις χρόνιες παθήσεις. Δηλαδή ένας ασθενής με νευρολογικό νόσημα μπορεί να λαμβάνει τη θεραπεία του έξω απ’ το νοσοκομείο. Επίσης ένας ασθενής που βρίσκεται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και είναι αποκομμένος από τους συγγενείς του τώρα πλέον μετά από εκπαίδευση του φροντιστή μπορεί να μεταφερθεί στο σπίτι του και να απολαμβάνει εξειδικευμένες υψηλοτάτου επιπέδου υπηρεσίες. Σαφώς και υπάρχουν κριτήρια και δεν αφορά όλες τις παθήσεις και σε όλες τις φάσεις της κάθε νόσου αλλά είναι σίγουρο ότι θα ευεργετηθούν όλοι οι χρόνια πάσχοντες ασθενείς σε κάποιο στάδιο του «ταξιδιού» τους. Επίσης δεν αφορά μόνο τους ενήλικες αλλά και τους παιδιατρικούς ασθενείς.

Πότε και πως θα επεκταθεί το πρόγραμμα «οίκοθεν»

Το πρόγραμμα «οίκοθεν» έχει χωριστεί σε τρεις φάσεις. Το Οίκοθεν Ι, το Οίκοθεν ΙΙ και το Οίκοθεν ΙΙΙ.

Το πρώτο αφορά το τμήμα μας την Α’ Παθολογική Ογκολογική Κλινική του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας» το οποίο από την 1 Ιουνίου ξεκινάει με τους πρώτους ασθενείς να χορηγεί τις θεραπείες τους κατ’ οίκον. Αυτό θα αποτελέσει και τον πιλότο μας. Θα μπορέσουμε μέσα από αυτή τη διαδικασία να διορθώσουμε τυχόν παραλήψεις ή σχεδιαστικές αστοχίες και να γίνουμε ακόμη καλύτεροι.

Το Οίκοθεν ΙΙ, αφορά ολόκληρο το νοσοκομείο μας, δηλαδή και τις δύο Παθολογικές Ογκολογικές Κλινικές ενώ το Οίκοθεν ΙΙΙ αφορά τα αντικαρκινικά νοσοκομεία, τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία και τις ογκολογικές κλινικές σε όλη την ελληνική επικράτεια. Πολύ σύντομα έχω την αίσθηση ότι οι ασθενείς στην Αλεξανδρούπολη, στην Πάτρα, στην Κρήτη και στη Λάρισα για παράδειγμα θα λαμβάνουν τις θεραπείες τους στα σπίτια τους και αυτό είναι πραγματικά πρόοδος και εξέλιξη στο πως προσεγγίζουμε την χρόνια νόσο και στο πως την θεραπεύουμε. Είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε πως οι χρόνια πάσχοντες ασθενείς πρέπει να έχουν καλή ψυχολογία καθώς η νόσος τους επηρεάζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από αυτήν και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μέσα από ασφαλείς πρακτικές μεταφοράς του φαρμάκου από το νοσοκομείο στο σπίτι. Είναι καίριας σημασίας οι διαδικασίες να είναι επαναλήψιμες πιστοποιημένες και μετρήσιμες για να εξασφαλίσουμε την υψηλή ποιότητα και να αποφευχθούν αστοχίες και σφάλματα.

Τέλος αξίζει να υπογραμμίσουμε πως η υπηρεσία του «οίκοθεν» θα προσφέρεται στους ασθενείς που έχουν ΑΜΚΑ και χωρίς άλλο κοινωνικό ή οικονομικό κριτήριο. Τα κριτήρια είναι αμιγώς ιατρικά. Επίσης να σας αναφέρω πως πρώτη φορά υπάρχει εθνικός σχεδιασμός για κατ’ οίκον θεραπεία σε παγκόσμιο επίπεδο, καθιστώντας τη χώρα μας πρωτοπόρο και δίνοντας τη δυνατότητα μελλοντικά να εξάγει αυτή τη γνώση και σε άλλες χώρες. Το «οίκοθεν» είναι η πλέον ασθενοκεντρική εφαρμογή μετά το ΕΣΥ και το ΕΚΑΒ κατά τη γνώμη μου και πρέπει να είμαστε περήφανοι για αυτό.

Ο Μιχάλης Νικολάου MD, MSc, PhD, είναι Παθολόγος Ογκολόγος, Επιμελητής Ά, ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας», Επιστημονικά Υπεύθυνος του «Οίκοθεν», Αντιπρόεδρος ΕΟΠΕ, Πρόεδρος ΕΕΠΟΕ, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΕΙΝΑΠ, Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΟΕΝΓΕ και εκπρόσωπος του ΙΣΑ στον ΠΙΣ

Πηγή: thedailyhealth.gr

Τι γνωρίζουμε για τα Ιατρεία Πόνου

“Ο χρόνιος πόνος είναι ο ίδιος μιας νόσος και σαν νόσος πρέπει να αντιμετωπίζεται.”

Ένα Ιατρείο Πόνου στελεχώνεται από μια ομάδα εξειδικευμένων Αναισθησιολόγων – Αλγολόγων και Ψυχολόγων .

Στόχος του ιατρείου πόνου είναι, με συγκεκριμένες θεραπείες (επεμβατικές θεραπείες – εξειδικευμένη φαρμακευτική αγωγή – ψυχολογική υποστήριξη), η ανακούφιση του ασθενούς από τον πόνο, την βελτίωση της ποιότητας ζωής του, την διατήρηση της ψυχικής του υγείας και την γρήγορη επαναφορά στις καθημερινές δραστηριότητες του. Στις ιατρικές υπηρεσίες του ιατρείου περιλαμβάνονται η εξειδικευμένη φυσιοθεραπεία και η νοσηλεία κατ΄οίκον.

Ο Πόνος της Νόσου

Ο πόνος είναι αίσθηση που προέρχεται από ενεργοποίηση συγκεκριμένων κύτταρων (υποδοχείς πόνου), τα οποία βρίσκονται σε όργανα (πχ ήπαρ, πάγκρεας, ουροδόχος κύστη κ.α.) και ιστούς (πχ μύες, συνδέσμους, οστά). Οι υποδοχείς αυτοί ενεργοποιούνται μετά από βλάβη και μεταφέρουν, μέσω μιας περιπλοκής νευρικής οδού, το σήμα της βλάβης στον εγκέφαλο όπου αντιλαμβανόμαστε τον πόνο. Περιορίζει την ατομική και κοινωνική δραστηριότητα του ασθενούς, προκαλεί αϋπνία και περιορίζει την πνευματική του συγκέντρωση. Όλα αυτά οδηγούν σε βάθος χρόνου στο φαινόμενο της κατάθλιψης από το οποίο πάσχει το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών με χρόνιο πόνο.

Πρέπει να υπάρξει προσπάθεια αντιμετώπισης του καρκίνου, αλλά παράλληλα και συναισθηματικός θωρακισμός του ασθενή και της οικογένειας του, ώστε να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Απαιτείται, επίσης, ψυχολογική υποστήριξη για την αποφυγή πρόσθετου άγχους στα μέλη της οικογένειας του καρκινοπαθούς.

Οι κύριες πεποιθήσεις των ψυχοθεραπευτών περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

Οι ψυχολογικοί παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν ή να βελτιώσουν την πορεία του καρκίνου.
Υπάρχει δυνατότητα εφαρμογής θεμελιωδών ψυχαναλυτικών αρχών στην ψυχοθεραπεία ενός καρκινοπαθούς.
Είναι σημαντικό να αφιερωθεί χρόνος και σημασία εξατομικευμένα σε έναν δεδομένο ασθενή.
Θεωρείται βαρυσήμαντο να υπάρχει εξοικείωση από τον ασθενή με την ιδέα της ενασχόλησης με την ψυχοθεραπεία, καθώς και αποδοχή από τον θεραπευτή της πιθανότητας ότι η θεραπεία μπορεί να είναι αναποτελεσματική.

Σε πολλούς ιατρικούς κλάδους, η θεραπεία εξωτερικών ασθενών παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της ενδονοσοκομειακής περίθαλψης. Η ψυχική ισορροπία και η αντίσταση στο στρες μπορούν να επιτευχθούν με μεγαλύτερη επιτυχία έξω από το νοσοκομείο ή το ψυχιατρικό ίδρυμα Τα αισθήματα αμηχανίας, ταπείνωσης και ασημαντότητας που αντιμετωπίζει συχνά ο άρρωστος στο νοσοκομείο, δεν υπάρχουν στο σπίτι. Το ίδιο ισχύει και για απρόσωπο, αντιπαθητικό και εχθρικό περιβάλλον. Η ατμόσφαιρα του νοσοκομείου θεωρείται μη φιλική κατά τη διάρκεια της σωματικής και ψυχικής του δυσφορίας. Τα αρνητικά συναισθήματα που δημιουργούνται κατά την νοσηλεία σε νοσοκομείο παρεμβαίνουν στην αποτελεσματική άμυνα του οργανισμού και στην πρόοδο της νόσου. Φυσικά, υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπου ορισμένες νοσοκομειακές μονάδες λειτουργούν σε ένα φιλόξενο και οικογενειακό περιβάλλον.

Υπάρχει ανάγκη για εξειδικευμένη εκπαίδευση ενός ψυχοθεραπευτή που εργάζεται με καρκινοπαθή. Η κλινική του εμπειρία το καθορίζει αυτό. Η θεωρητική-κλινική αλληλεπίδραση θα είναι συχνό θέμα συζήτησης με τον επόπτη του νοσοκομείου καθώς προχωρά η διαδικασία του καρκίνου. Μια από τις πιο δύσκολες προκλήσεις στη θεωρία και την πράξη της ψυχανάλυσης είναι η στροφή από το «ψυχικό» στο «σωματικό» και το αντίστροφο.

Τα πολλαπλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας «απαιτητικός» ασθενής μερικές φορές οδηγούν σε κούραση ή εξάντληση τόσο για τον ψυχοθεραπευτή όσο και για τον κύριο θεραπευτή. Η κύρια προτεραιότητα των ηγετών και των οργανωτικών μονάδων που εργάζονται με σύνθετους ασθενείς είναι να «θωρακίσουν» τους θεραπευτές.

Η ύπαρξη ανεξαρτησίας και επιστημονικής αυτονομίας από τις ογκολογικές μονάδες είναι κρίσιμη προϋπόθεση για τη λειτουργία μιας Μονάδας Ψυχολογικού Πόνου. Απαιτείται όμως άριστη συνεργασία με το ογκολογικό ίδρυμα ή τον υπεύθυνο ιατρό του ασθενούς. Αυτή είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος για τη δημιουργία της απαιτούμενης συμπληρωματικότητας μεταξύ φυσικής θεραπείας και ψυχοθεραπείας. Η συνεργασία πρέπει να είναι αποτελεσματική και η αμοιβαία εκτίμηση να τηρείται και από τις δύο μεριές. Απαιτείται μια κοινή φιλοσοφία καθώς και η γνώμη του ογκολόγου για την αποτελεσματικότητα των θεραπειών. Εάν δεν υπάρξει τέτοια εναρμόνιση, οι προσπάθειες των ψυχιάτρων και των ψυχοθεραπευτών θα είναι μάταιες. Μονάδες που έχουν σημειώσει επιτυχία στην Ελλάδα και αλλού έχουν χρησιμοποιήσει αυτή τη συμμετρία μεταξύ σωματικής και ψυχολογικής φροντίδας.

Δείτε αναλυτικά την λίστα με τα ιατρεία πόνου στo link που ακολουθεί : https://www.kapa3.gr/ogkologika-kentra-nosokomeia-athinas/

Βιβλιογραφία

Marty P. (1980), “L’ordre psychosomatique”, Payot, Paris

Αναγνωστόπουλος Φ., Παπαδάτου Δ. (1986) «Ψυχολογική προσέγγιση ατόμων με καρκίνο», Εκδόσεις «Φλόγα»

Damigos D. (1986) “Crise, évenement et cancer”, Thèse DERBH, Faculté de Médecine, Université de Lyon I.

Σακελλαρόπουλος Π. (1988) «Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία στη Δημόσια Περίθαλψη», Ψυχολογικά Θέματα, Τόμος 2, τεύχος 1.

Δαμίγος Δ. (1990) «Η ψυχολογική διάσταση στην καρκινική διεργασία», Διδακτορική Διατριβή, Ιωάννινα

Υφαντής Θ., Παναγούτσος Π., Σακελλαρόπουλος Π., (1995) «Ψυχιατρική

περίθαλψη στο σπίτι του αρρώστου», Τ.Lemperière – A. Féline, Εγχειρίδιο

Ψυχιατρικής Ενηλίκων, Α΄τόμος, Παράρτημα, σελ. 337-381

Μεγάλη έρευνα του ευρωπαϊκού έργου URBANOME για την Αστική Υγεία

Το ευρωπαϊκό έργο URBANOME, με κύριο στόχο τη βελτίωση της αστικής υγείας και της ποιότητας ζωής, προχωρά στη διεξαγωγή μιας μεγάλης έρευνας περί αστικής υγείας, με σκοπό να κάνει την καθημερινότητά μας καλύτερη.

Το επιστημονικό προσωπικό του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Μηχανικής του ΑΠΘ, σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ιατρικής Φυσικής και Ψηφιακής Καινοτομίας, μας δίνουν την ευκαιρία να γίνουμε ενεργοί πολίτες, συμμετέχοντας στην έρευνα του URBANOME Project, για τον σχεδιασμό ενός καλύτερου αστικού περιβάλλοντος.

Οι συμμετέχοντες της μελέτης θα λάβουν δωρεάν προληπτικές εξετάσεις:

Έλεγχος αναπνευστικής λειτουργίας
Μέτρηση σύστασης σώματος και αξιολόγηση σωματικών δεικτών
Μέτρηση αρτηριακής πίεσης

Παράλληλα, θα κληθούν να απαντήσουν σε κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν στην ποιότητα ζωής τους στη Θεσσαλονίκη.

Στο επίκεντρο όλων των δράσεων του τετραετούς ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου URBANOME H2020 βρίσκεται ο πολίτης. Η συμμετοχή βοηθά στην ανάληψη δράσεων που θα βελτιώσουν τη δημόσια υγεία και στην προαγωγή υγιών προτύπων καθημερινής ζωής στα αστικά κέντρα.

Στο ευρωπαϊκό έργο URBANOME δραστηριοποιούνται οι παρακάτω πόλεις:

Άαρχους – Δανία
Αμπερντίν – Σκωτία
Θεσσαλονίκη και Αθήνα – Ελλάδα
Μιλάνο – Ιταλία
Μαδρίτη – Ισπανία
Μονπελιέ – Γαλλία
Στουτγκάρδη – Γερμανία
Λιουμπλιάνα – Σλοβενία

To ευρωπαϊκό έργο URBANOME θέτει τον πολίτη στο επίκεντρο των δράσεών του, καθώς δημιουργεί καινοτόμα εργαλεία για την επίλυση προβλημάτων, και διαρκή και γόνιμο διάλογο με τους τοπικούς φορείς, συλλόγους και εκπροσώπους των πολιτών. Η σημασία της συμπλήρωσης των ερωτηματολογίων είναι η ενεργή συμμετοχή στη δράση, αλλά και στη λήψη αποφάσεων που μας αφορούν.

Στόχος της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η έκθεση των πολιτών στην ατμοσφαιρική ρύπανση, να αναλυθούν οι βιοχημικοί και οι κλινικοί δείκτες του αστικού πληθυσμού και να καταγραφούν οι κοινωνικοοικονομικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες που οδηγούν σε ανισότητες στην αστική υγεία.

Mέσω του ευρωπαϊκού έργου URBANOME θα υλοποιηθούν ουσιαστικές παρεμβάσεις στον αστικό χώρο για την αναβάθμιση και της βελτίωση της δημόσιας υγείας και την προαγωγή υγιών προτύπων καθημερινής ζωής, με έμφαση στους πιο ευάλωτους πληθυσμούς και την καταπολέμηση ανισοτήτων.

Αν είστε άνω των 18 ετών και διαμένετε στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης για περισσότερο από έναν χρόνο, λάβετε μέρος σήμερα στη μελέτη URBANOME.

Δεν απαιτείται ειδική προετοιμασία για τη συμμετοχή. Δεν υπάρχει οικονομική επιβάρυνση.

Το πρόγραμμα είναι δωρεάν και ελεύθερο για όλους.

Ενημερωθείτε:www.urbanome.eu

Δείτε αναλυτικά :

Ποιότητα υπηρεσιών υγείας και ασφάλεια ασθενών: Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

«Οι ενεργές αποτυχίες είναι σαν τα κουνούπια. Μπορούν να καταρριφθούν ένα προς ένα, αλλά εξακολουθούν να έρχονται. Τα καλύτερα διορθωτικά μέτρα βασίζονται σε πιο αποτελεσματικές άμυνες και αποστραγγίζουν τους βάλτους, στους οποίους αυτά αναπαράγονται. Οι βάλτοι, σε αυτή την περίπτωση, είναι οι πάντα παρούσες λανθάνουσες συνθήκες» (James Reason).

Οι πρώτες μελέτες για την ασφάλεια των ασθενών στη δεκαετία του 1950 θεωρούσαν τα ιατρικά λάθη σε μεγάλο βαθμό «αναπόφευκτες ασθένειες της ιατρικής προόδου» και η επιστημονική βιβλιογραφία συχνά τα ανέφερε ως «το τίμημα που καταβάλλεται για τη σύγχρονη διάγνωση και θεραπεία».

Το ιατρικό λάθος αναφέρεται σε ενέργεια ή παράλειψη του επαγγελματία υγείας κατά τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της παροχής υγειονομικής περίθαλψης, η οποία συμβάλλει ή θα μπορούσε να συμβάλει στην περαιτέρω υποβάθμιση της κατάστασης της υγείας του ασθενούς και του συστήματος παροχής υγειονομικής περίθαλψης.

Τα σύγχρονα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης τείνουν να υιοθετούν τεκμηριωμένες κατευθυντήριες γραμμές, εστιάζοντας στη μείωση των ιατρικών και νοσηλευτικών λαθών και ανεπιθύμητων συμβάντων και στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης, με στόχο τη βελτιστοποίηση του επιπέδου ασφάλειας των ασθενών.

Στην Ελλάδα, οι χρήστες των υπηρεσιών υγείας θεωρούνται οι καλύτεροι αξιολογητές της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, αφού δείχνουν να διεκδικούν ολοένα και περισσότερο τα δικαιώματά τους, ενισχύοντας τις προσδοκίες τους, για απόκτηση ισχυρότερης καταναλωτικής κουλτούρας.

Η ποιότητα είναι μια έννοια που ανανεώνεται συνεχώς, καθώς ενσωματώνει τις πραγματικές κοινωνικές και οικονομικές απαιτήσεις, όπως αυτές ορίζονται από άποψη χώρου και χρόνου. Η ίδια συνδέεται άρρηκτα με την οικονομική απόδοση, καθώς η προσοχή στην ποιότητα μπορεί να μειώσει τη σπατάλη και να προωθήσει την αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων.

Η πιο κρίσιμη πτυχή της ποιότητας είναι η ασφάλεια των ασθενών. Η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών, λόγω μη ασφαλούς φροντίδας είναι πιθανώς μία από τις δέκα κύριες αιτίες θανάτου και αναπηρίας στον κόσμο. Σε χώρες υψηλού εισοδήματος, ένας στους δέκα ασθενείς αντιμετωπίζει ένα ανεπιθύμητο συμβάν ενώ λαμβάνει νοσοκομειακή περίθαλψη, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Τα λάθη της φαρμακευτικής αγωγής αποτελούν μια κατηγορία ιατρικών λαθών που εμφανίζονται συχνότερα σε μονάδες υγειονομικής περίθαλψης. Αναφέρονται σε κάθε συμβάν που μπορεί να προκαλέσει ή να οδηγήσει σε ακατάλληλη χρήση φαρμάκων ή τραυματισμό του ασθενούς, ενώ η ιατρική θεραπεία βρίσκεται υπό τον έλεγχο του επαγγελματία υγείας ή ασθενή-καταναλωτή υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης.

Αυτός ο τύπος εκδήλωσης μπορεί να σχετίζεται με επαγγελματικές πρακτικές, προϊόντα υγειονομικής περίθαλψης, διαδικασίες και συστήματα, όπως η συνταγογράφηση, η συσκευασία και ονοματολογία, η αναδιατύπωση, η διάλυση, η χορήγηση, η παρακολούθηση και χρήση.

Ο αντίκτυπος των σφαλμάτων φαρμακευτικής αγωγής σε ασθενείς που εισάγονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) είναι πιο σοβαρός, καθώς συχνά αυτοί οι ασθενείς λαμβάνουν πολλά φάρμακα και έχουν μειωμένη ικανότητα προσαρμογής στις συνέπειες τέτοιων σφαλμάτων (λόγω ανοσοκαταστολής, αδυναμία επικοινωνίας κ.λπ.).

Η τεχνολογία έχει συμβάλει αποτελεσματικά στη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και στην προστασία και ασφάλεια των ασθενών από ενδεχόμενα λάθη και συμβάντα κατά τη διάρκεια της περίθαλψης. Η εγκατάσταση του Διαδικτύου και η χρήση υπολογιστών σε μονάδες παροχής υγειονομικής περίθαλψης διευκολύνει την εφαρμογή αυτοματοποιημένων συστημάτων, για τη συγγραφή ιατρικών οδηγιών, εξαλείφοντας έτσι τα σφάλματα που μπορεί να υπάρξουν χειρόγραφα.

Δεδομένης της τρέχουσας αυξημένης ζήτησης για υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, οι επενδύσεις που στοχεύουν στην αποτελεσματική αναφορά και διαχείριση σφαλμάτων και ανεπιθύμητων συμβάντων θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα στην πολιτική υγείας.

Η επένδυση στη μείωση της βλάβης των ασθενών μπορεί να αποφέρει σημαντική οικονομική εξοικονόμηση, να απελευθερώσει σπάνιους πόρους και να δημιουργήσει αποδοτικότητα κόστους, η οποία, με τη σειρά της, θα αυξήσει το δημοσιονομικό χώρο για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.

Περισσότερα :

Ποιότητα των υπηρεσιών υγείας και ασφάλεια ασθενών : Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Β.ΚΑΠΑΚΗ,Ν.ΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Athens Medical Society,www.mednet.gr/achives . Archives of HELLENIC medicine:ISSN 11-05-3992 .Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής 2022,39(1):135-136

Αδύνατη η πρόσβαση σε νοσοκομείο για το 43% των Ευρωπαίων

Θεωρητική μόνο είναι η καθολική κάλυψη υγείας στην Ευρώπη, με τους ασθενείς να επιβαρύνονται από σημαντικές ιδιωτικές πληρωμές, που μάλιστα πολλές φορές καταλήγουν και σε καταστροφικές δαπάνες, διαπιστώνει ο ΟΟΣΑ

Σχεδόν ένας στους 5 Ευρωπαίους δεν κατάφερε να καλύψει τις ιατρικές ανάγκες του τη χρονιά που πέρασε, σχεδόν οι μισοί νέοι 18-24 ετών δεν κάλυψαν τις ανάγκες τους σε θέματα ψυχικής υγείας και περίπου μία στις τέσσερις γυναίκες που δεν κάλυψαν τις ιατρικές τους ανάγκες εστίασε στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Οι περισσότερες ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες στην Ευρώπη την προηγούμενη διετία αφορούσαν τη νοσοκομειακή ή εξειδικευμένη περίθαλψη (43% το 2022 και 47% το 2021), ακολούθησε η οδοντιατρική περίθαλψη με ποσοστά 27-28% για τα έτη 2021-2022, αντίστοιχα, ενώ οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας βρέθηκαν στην τρίτη θέση, με το 23% των αναγκών να παραμένουν ακάλυπτες πέρυσι, έναντι 20% το 2021.

Στην τελευταία θέση των ακάλυπτων ιατρικών αναγκών βρέθηκαν και οι καρκινοπαθείς με το 3% αυτών πέρυσι και το 2% το 2021 να μην μπορούν να πάρουν την αντικαρκινική τους θεραπεία ή να μην μπορούν να υποβληθούν στην απαιτούμενη χειρουργική επέμβαση.

Τα στοιχεία αυτά του ΟΟΣΑ, παρουσιάστηκαν από το Παρατηρητήριο του Οργανισμού, εντοπίζοντας τις αιτίες για τις ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες σε έξι βασικά εμπόδια που βρίσκουν απέναντί τους οι ασθενείς στην προσπάθειά τους να καλύψουν τις ανάγκες υγείας τους

Τα εμπόδια ξεκινούν από την

καθολική κάλυψη του πληθυσμού η οποία δεν είναι πάντα εφικτή,

την πληθώρα των υπηρεσιών υγείας που καλύπτονται,

την κάλυψη του κόστους από το σύστημα υγείας ή χρειάζεται και ιδιωτική συμμετοχή του ασθενή,

γεωγραφικά εμπόδια – ιδίως σε περιοχές απομακρυσμένες από τα αστικά κέντρα, ζητήματα οργάνωσης του συστήματος υγείας που καταλήγουν σε τεράστιες λίστες αναμονής και φτάνουν μέχρι και την άρνηση παροχής υπηρεσιών από το σύστημα.

Οποιοδήποτε από τα παραπάνω εμπόδια, καταλήγει σε ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες, σύμφωνα με τον Ewout van Ginneken, συντονιστή του τμήματος του Βερολίνου του Παρατηρητηρίου του ΟΟΣΑ στα συστήματα και τις πολιτικές υγείας, του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Βερολίνου.

Ο κ. Γκίνεκεν, απέδωσε την περιορισμένη κάλυψη περίθαλψης είτε σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού που εξαιρούνται, όπως οι Ρομά ή οι άστεγοι, καθώς και εκείνοι που έχουν χάσει την ασφάλισή τους είτε λόγω ανεργίας είτε λόγω μη πληρωμής των εισφορών τους. Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται οι πρόσφυγες – μετανάστες κλπ.

Πέρα όμως από τις συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, υπάρχει και η περίπτωση τα ίδια τα συστήματα να μην καλύπτουν μια σειρά από υπηρεσίες υγείας, όπως ανάγκη για οπτικά είδη, οδοντιατρική περίθαλψη, φυσιοθεραπεία και υποστηρικτικούς εξοπλισμούς.

Και ενώ μπορεί κάποιες υπηρεσίες να καλύπτονται θεωρητικά, στην πράξη, για τη λήψη της υπηρεσίας να μπαίνουν περιορισμοί από τις ιατρικές ενδείξεις προκειμένου να παρασχεθεί η υπηρεσία.

Αντίστοιχοι περιορισμοί μεταξύ των χωρών, μπαίνουν και στα καινοτόμα φάρμακα, επηρεάζοντας τις θεραπείες καρκινοπαθών και ασθενών με σπάνιες παθήσεις.

Το αποτέλεσμα αυτών των περιορισμών είναι οι καταστροφικές δαπάνες των νοικοκυριών, όπου κατά μέσο όρο στην Ευρώπη εντοπίζονται στο 7% των νοικοκυριών, που αναγκάζονται σε ιδιωτική συμμετοχή με απευθείας πληρωμές της τάξης του 23%.

Στην Ελλάδα, τα αντίστοιχα ποσοστά που καταγράφει το Παρατηρητήριο του ΟΟΣΑ αφορούν το 10% των νοικοκυριών που επιβαρύνονται με ιδιωτικές πληρωμές της τάξης του 37%.

Επιπλέον, στη χώρα μας, απουσιάζουν πλήρως μέτρα για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων, όπως επίσης συμβαίνει και στη Λετονία και την Πορτογαλία.

Περισσότερα :

https://eefam.gr/adynati-i-prosvasi-se-nosokomeio-gia-to-43-ton-evropaion/?idU=1&utm_source=newsletter_1465&utm_medium=email&utm_campaign=how-business-leaders-should-think-about-the-metaverse-in-2023

Δυνατά Στοιχεία του Χαρακτήρα: Πως επιδρούν ευεργετικά στην σωματική,ψυχική και πνευματική υγεία των ατόμων

Είναι ευρέως γνωστό, πως ενώ αρχικά η επιστήμη της ψυχολογίας ασχολήθηκε τόσο με την αντιμετώπιση της δυσλειτουργίας, όσο και με την επίτευξη της ύψιστης λειτουργικότητας, ωστόσο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο επικεντρώθηκε κατά κύριο λόγο στη θεραπεία των ψυχικών ασθενειών. Εντούτοις, ο κλάδος της Θετικής Ψυχολογίας, από την άλλη πλευρά γεννήθηκε με στόχο να καλύψει αυτό το κενό, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον στη μελέτη των θετικών συναισθημάτων, θετικών οργανισμών και δυνατών στοιχείων του ατόμου.

Πιο συγκεκριμένα, ως δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα εννοούνται όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά του ατόμου, που του δίνουν τη δυνατότητα να αξιοποιήσει όλο το δυναμικό του και να αποδώσει τα μέγιστα, επιτυγχάνοντας με αυτό τον τρόπο την προσωπική του άνθηση κι ανάπτυξη.

Με άλλα λόγια, τα δυνατά στοιχεία μας αποτελούν το κλειδί προκειμένου να μπορέσουμε να είμαστε ο καλύτερος εαυτός μας, είναι το <<καλό μέσα μας>>, και μας οδηγούν να κάνουμε το σωστό για εμάς. Τα στοιχεία αυτά αντανακλούν τον πραγματικό μας εαυτό, το πώς είμαστε στον πυρήνα μας, όταν αποτινάξουμε από πάνω μας κάθε αρνητική πινελιά.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι διαφέρουν από άλλα δυνατά μας σημεία, όπως οι ικανότητες, οι δεξιότητες, τα ενδιαφέροντα και τα ταλέντα μας, ενώ η εφαρμογή τους είναι ευεργετική τόσο για το ίδιο το άτομο όσο και εν γένει για την κοινωνία. Επιπρόσθετα, είναι χρήσιμο να σημειωθεί ότι ως έναν μικρό βαθμό είναι έμφυτα, γεγονός που σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι διαθέτουν τις δικές τους μοναδικές ποιότητες χαρακτήρα, οι οποίες όμως προκειμένου να αναπτυχθούν επηρεάζονται κυρίως, από περιβαλλοντικούς παράγοντες.

Συνεχίζοντας, αξίζει να απαντηθεί το ερώτημα <<γιατί είναι σημαντική η εφαρμογή των δυνατών στοιχείων του χαρακτήρα?>>. Η απάντηση, σύμφωνα και με τη θεωρία της Fredrickson είναι γιατί μέσα από την καλλιέργεια τους, προκαλείται η βίωση θετικών συναισθημάτων, η οποία βοηθά το άτομο να βιώσει ακόμη περισσότερα θετικά συναισθήματα, να ακυρώσει τις δυσάρεστες συνέπειες των αρνητικών συναισθημάτων, να διευρύνει το ρεπερτόριο σκέψης και συμπεριφοράς του και τέλος, να χτίσει ψυχικούς, γνωστικούς και κοινωνικούς πόρους.

Το χτίσιμο αυτό συνδέεται με την ενίσχυση των επιπέδων της ψυχικής ανθεκτικότητας του ατόμου, τα οποία αυξάνονται όσο εφαρμόζονται τα δυνατά στοιχεία στην πράξη.

Πιο συγκεκριμένα, οι μελέτες των Peterson και Seligman (2004) κατέληξαν στην κατηγοριοποίηση VIA( Values In Action), η οποία αναγνωρίζει 24 δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα, τα οποία με τη σειρά τους κατηγοριοποιούνται σε 6 πιο ευρείες κι αφηρημένες ομάδες: τις αρετές.

Οι αρετές, που συμπεριλήφθηκαν στην κατηγοριοποίηση VIA είναι οι εξής: η σοφία, το κουράγιο, η ανθρωπιά, η δικαιοσύνη, η εγκράτεια και η υπέρβαση. Ειδικότερα, η σοφία είναι η αρετή του νου. Περιλαμβάνει δυνατά στοιχεία που σχετίζονται με την απόκτηση και τη χρήση της γνώσης. Τα δυνατά στοιχεία που περιλαμβάνει είναι η δημιουργικότητα, η περιέργεια, η κριτική σκέψη και η αγάπη για μάθηση. Δεύτερον, το κουράγιο είναι η αρετή της ψυχής. Περιλαμβάνει συναισθηματικά χαρακτηριστικά, που σχετίζονται με τη θέληση για την επίτευξη στόχων ενάντια σε εμπόδια. Τα δυνατά στοιχεία, που περικλείει αυτή η κατηγορία είναι η γενναιότητα, η επιμονή, η ειλικρίνεια και η ζέση.

Τρίτον, η ανθρωπιά είναι η διαπροσωπική αρετή. Περιλαμβάνει διαπροσωπικά στοιχεία του χαρακτήρα, τα οποία σχετίζονται με τη φροντίδα και τη φιλική προσέγγιση άλλων ατόμων. Τα δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα που περιλαμβάνονται είναι η αγάπη, η καλοσύνη και η κοινωνική νοημοσύνη. Επιπλέον, η δικαιοσύνη είναι η κοινωνική αρετή. Περιλαμβάνει χαρακτηριστικά πολιτότητας, που υποστηρίζουν την υγιή κοινωνική ζωή. Τα δυνατά στοιχεία, τα οποία συγκαταλέγονται στην εν λόγω κατηγορία είναι η ομαδικότητα, η αμεροληψία και η ηγεσία. Ακόμη, η εγκράτεια είναι η ενδοπροσωπική αρετή. Περιλαμβάνει δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα που προστατεύουν από την υπερβολή και τα δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα που εμπίπτουν σε αυτή είναι η συγχώρεση, η ταπεινοφροσύνη, η σύνεση και ο αυτοέλεγχος. Τέλος, η υπέρβαση είναι η πνευματική αρετή. Περιλαμβάνει δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα που συνεισφέρουν στη σύνδεση του ατόμου με ένα ανώτερο σύνολο, δίνοντάς του νόημα. Τα δυνατά στοιχεία του χαρακτήρα που περιλαμβάνει αυτή η αρετή είναι η εκτίμηση της ομορφιάς και της τελειότητας, η ευγνωμοσύνη, η ελπίδα, το χιούμορ και η πνευματικότητα. Εν κατακλείδι, προκειμένου το άτομο να εντοπίσει τα προσωπικά του δυνατά στοιχεία χαρακτήρα, θα μπορούσε να συμπληρώσει το Ερωτηματολόγιο Δυνατών Στοιχείων του Χαρακτήρα ( VIA Inventory of Strengths- Peterson & Seligman, 2004).

Τέλος, μία διαδεδομένη κι αποτελεσματική βιωματική άσκηση, που αποδεικνύεται εξαιρετικά βοηθητική στην καλλιέργεια των δυνατών στοιχείων του χαρακτήρα των ατόμων, ονομάζεται <<Καταξιωτική Συνέντευξη>>. Στόχος της άσκησης είναι να βοηθήσει, είτε μεμονωμένα άτομα, είτε μέλη ομάδας, να αναγνωρίσουν τις ικανότητες και τις δεξιότητες, τις οποίες επέδειξαν στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης πρόκλησης της ζωής τους και να ενδυναμωθούν, τόσο από την αναγνώριση αυτών των δυνατών τους στοιχείων όσο και μέσα από την καταξίωση τους, την εκφρασμένη εκτίμηση των άλλων γι’ αυτά.

Ως συνέπεια, τα άτομα αισθάνονται ενθαρρυμένα από τη διαδικασία, συνήθως πιο έτοιμα να θέσουν νέες προκλήσεις για τον εαυτό τους ή την ομάδα, στην οποία ανήκουν, να ονειρευτούν το μέλλον που επιθυμούν για τα ίδια και να περιγράψουν τα συγκεκριμένα βήματα, τα οποία έχουν να ακολουθήσουν προκειμένου να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα.

Βιβλίο: Κατακτώντας την Ευημερία. Θετικές παρεμβάσεις, τεχνικές και βιωματικές ασκήσεις, Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ

ΛΙΘΟΞΟΪΔΟΥ ΣΟΦΙΑ, Ψυχολόγος, Μεταπτυχιακή φοιτήτρια Θετικής Ψυχολογίας, Ασκούμενη στο Κέντρο Ημέρας Ίασις- ΑμΚΕ Ίασις

Ποιότητα Ζωής: Θετική Ψυχολογία και Καρκίνος .Ένα Webinar για τους ανθρώπους της πρώτης γραμμής

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών Κ3 και η ΑΜΚΕ IASIS διοργανώνουν Webinar με τίτλο “Ποιότητα Ζωής: Θετική Ψυχολογία και Καρκίνος”.

Πλήθος αξιόλογων συνεργατών θα συμμετέχουν,άνθρωποι της πρώτης γραμμής, όπως ψυχολόγοι, ψυχοθεραπευτές, κοινωνικοί λειτουργοί και σύμβουλοι ψυχικής υγείας που συνεργάζονται καθημερινά για την βελτίωση της ποιότητας ζωής των ογκολογικών ασθενών.

Σκοπός του Webinar

Οι εισηγητές θα μιλήσουν για την ψυχική ανθεκτικότητα, τα θετικά συναισθήματα, τις συναισθηματικές πιέσεις κατα την διάρκεια της ασθένειας αλλά και για τις απαιτήσεις της φροντίδας. Μια σειρά από προκλήσεις που συνδιαμορφώνουν ένα επιβαρυντικό ψυχοκοινωνικό περιβάλλον για τον ογκολογικό ασθενή.

Στόχος του Webinar είναι να συμβάλει στη δημιουργία ενός πλαισίου υποστήριξης σε μια ολιστική προσέγγιση της ασθένειας και της αντιμετώπισής της.

Οι έρευνες μιλούν για

Για πολλούς τρόπους που μπορούμε να βοηθήσουμε τους ασθενείς στην ποιότητα ζωής τους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί είτε μέσω κοινωνικών φορέων, είτε μέσω της οικογένειας. Η κοινωνία φροντίζει μέσω οργανώσεων και κοινωνικών δράσεων να συμβάλει τα μέγιστα, ενισχύοντας ψυχικά και οικονομικά τους ασθενείς. Η οικογένεια με την σειρά της οφείλει να παρέχει πλήρη υποστήριξη στον ασθενή.

Η θετική ψυχολογία είναι ένας βασικός παράγοντας για καλύτερο προσδόκιμο ζωής των ασθενών. Σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Oncology, η ποιότητα ζωής των καρκινοπαθών συνδέεται άμεσα με τα συναισθήματα που βιώνουν όταν μάθουν για την ασθένεια τους. Οι ασθενείς που έτειναν να είναι πιο θετικοί απέναντι στην ζωή τους, φαίνεται πως ζούσαν περισσότερο. Αντίθετα, οι ασθενείς που θεωρούσαν ότι είχαν κακή ποιότητα ζωής, ζούσαν λιγότερο.

Συμπέρασμα

Η θετική ψυχολογία είναι ένας βασικός παράγοντας για καλύτερο προσδόκιμο ζωής των ασθενών.

Βοηθώντας τους καρκινοπαθείς να ξεπεράσουν τυχόν καταθλιπτικές τάσεις, θα ενισχυθεί η συναισθηματική τους κατάσταση.

Έτσι, θα βελτιωθεί και η ποιότητα ζωής τους.

Εισηγητές και Πρόγραμμα

Κ3 app: Ο ψηφιακός προσωπικός βοηθός του καρκινοπαθή. Συνέντευξη της Υπευθύνης του Kapa3,κ.Ε.Μπίστα στο iatronet

Ένα μη κλινικό ψηφιακό εργαλείο για την κοινωνική υποστήριξη του ασθενή στη μάχη με τη νόσο. Ευρωπαϊκό έργο για τον εμπλουτισμό του με τις βέλτιστες πρακτικές.

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών Kapa3 επιχειρεί να αποτελέσει μια “πυξίδα” στα χέρια του ασθενή σε αυτόν τον κυκεώνα πληροφορίας και διαδικασιών, δίνοντάς του τις κατευθύνσεις και την υποστήριξη που χρειάζεται. Έπειτα από την δια ζώσης υποστήριξη από ομάδα εθελοντών, που ξεκίνησε από το Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και πρόσφατα επεκτάθηκε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, η κοινωνική οργάνωση εργάζεται για τον σχεδιασμό ενός ψηφιακού προσωπικού βοηθού του ογκολογικού ασθενή, μέσω του κινητού του τηλεφώνου.

Η εφαρμογή του Kappa3, που ήδη είναι διαθέσιμη και λειτουργεί στην αρχική της μορφή, θα εμπλουτιστεί με τις καλύτερες πρακτικές μη κλινικών ψηφιακών εργαλείων για την υγεία που ισχύουν διεθνώς, μέσω του ευρωπαϊκού έργου E-Health4Cancer, σε συνεργασία με επιστημονικούς φορείς από τη Δανία, την Ιταλία και την Ελλάδα.

Οδηγός δικαιωμάτων και παροχών

Βασικοί στόχοι της Kapa3, που δημιουργήθηκε με την έναρξη της πανδημίας, το Μάρτιο του 2020, είναι η κοινωνική υποστήριξη του ογκολογικού ασθενή και των φροντιστών του, η προσβασιμότητά τους στις ευεργετικές διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας και η αξιοποίηση των δομών και υπηρεσιών που λειτουργούν γι’ αυτό το σκοπό σε ολόκληρη την επικράτεια.

“Μακάρι να μπορούσαμε να είμαστε παντού, όπου υπάρχουν ανάγκες, σε όλη την Ελλάδα, αλλά δυστυχώς αυτό δεν είναι δυνατόν. Πρέπει να δημιουργηθεί ένα ψηφιακό εργαλείο που θα υιοθετηθεί από τους ανθρώπους που νοσούν και θα μπορεί να τους δίνει αξιόπιστη καθοδήγηση”, λέει η κ. Μπίστα και περιγράφει με παραδείγματα τους στόχους της εφαρμογής. Αυτή θα απευθύνεται τόσο σε ασθενείς, όσο και σε επαγγελματίες Υγείας, αλλά και σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς που ασχολούνται με την κοινωνική υποστήριξη των ευάλωτων ευπαθών ομάδων.

“Για παράδειγμα, κάποιος που διαμένει σε μια επαρχιακή πόλη διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα. Η εφαρμογή θα του εμφανίσει τα νοσοκομεία και τις κλινικές που μπορούν να αντιμετωπίσουν όλα τα στάδια της ασθένειας, με τα ονόματα των γιατρών και τα σχετικά τηλέφωνα. Θα του δώσει λίστα με τους κοινωνικούς φορείς που θα μπορούσαν να τον υποστηρίξουν σε αυτή τη διαδρομή, θα τον ενημερώσει πού μπορεί να απευθυνθεί για παροχές και απαλλαγές που δικαιούται, ποιες διοικητικές διαδικασίες χρειάζεται για την εισαγωγή κ.ά. Πριν ξεκινήσει από το σπίτι του θα έχει μια χαρτογράφηση όσων χρειάζεται, μια δομημένη πληροφορία, συγκεντρωμένη στο κινητό του, που θα γνωρίζει ο ίδιος, ο φροντιστής του και το περιβάλλον του”, αναφέρει.

Η υποστήριξη θα παρέχεται σε διάφορα στάδια της διαδρομής, καθώς θα επεκτείνεται σε θέματα πιστοποίησης από τα κατά τόπους ΚΕΠΑ, στους γιατρούς που θα δώσουν τα δικαιολογητικά, σε δικαιώματα μετακίνησης ή άλλες ειδικές παροχές που τυχόν ισχύουν τοπικά από τον οικείο Δήμο, σε θέματα νομοθεσίας κ.ά.

Η εφαρμογή φιλοδοξεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο και για τον επαγγελματία Υγείας, συγκεντρώνοντας γι΄ αυτόν σε ένα μέρος την πληροφορία που χρειάζεται. “Βγαίνουν εγκύκλιοι, νόμοι, οδηγίες από πέντε διαφορετικά υπουργεία, που μπορεί να αναφέρονται στο ίδιο θέμα, χωρίς όμως να συγκεντρώνονται σε έναν τόπο ώστε να γίνεται συγκερασμός της γνώσης”, αναφέρει η κ. Μπίστα.

Το έργο

Το έργο E-Health4Cancer, που χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση στο πλαίσιο του προγράμματος Erasmus+ KA210-ADU, εγκαινίασε τις δραστηριότητές του με τη διεξαγωγή της εναρκτήριας συνάντησης την περασμένη εβδομάδα.

Συντονιστής του έργου είναι το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών (Kapa3) από την Ελλάδα, σε συνεργασία με τη Δανική Επιτροπή για την Εκπαίδευση στην Υγεία (DCHE) από τη Δανία, το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Τεχνολογίας Πληροφοριών του Πανεπιστημίου της Νάπολης Federico II (UNINA) στην Ιταλία και το Ελληνικό Δίκτυο Φροντιστών (EPIONI) από την Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, η ομάδα έργου θα εργαστεί για τη βελτίωση της πρόσβασης σε οικονομικά προσιτές και φιλικές προς τον χρήστη μη κλινικές λύσεις ηλεκτρονικής υγείας μέσω μιας σειράς δραστηριοτήτων. Αυτές περιλαμβάνουν τη διενέργεια συστηματικής ανασκόπησης των υφιστάμενων ψηφιακών εργαλείων υγείας για τον καρκίνο, μια τριήμερη μαθησιακή δραστηριότητα και συνάντηση του έργου στη Νάπολη της Ιταλίας, τη σύνταξη ενός οδηγού καλών πρακτικών για μη κλινικά ψηφιακά εργαλεία Υγείας στην Ευρώπη και μια τελική συνάντηση και εκδήλωση διάδοσης στη Θεσσαλονίκη, τον Απρίλιο του 2024.

Δείτε περισσότερα για τους στόχους και τις φιλοδοξίες του έργου στον σύνδεσμο που ακολουθεί:

https://www.iatronet.gr/article/116368/k3-app-o-pshfiakos-prosopikos-vohthos-toy-karkinopathh

Ευχαριστούμε θερμά τον κ.Ιγνατιαδη Βασίλη για την εξαιρετική αποτύπωση του οράματος του έργου και των δράσεων του Οργανισμού.

Μάρκετιγκ και κοινωνικός αντίκτυπος. Υπάρχει σχέση; Το kapa3 απο τα έδρανα της ΑΣΣΟΕ δίνει την δική του οπτική

“Σπείρε μια σκέψη και θέρισε μια πράξη

Σπείρε μια πράξη και θέρισε μια συνήθεια

Σπείρε μια συνήθεια και θέρισε χαρακτήρα

Σπείρε χαρακτήρα και θέρισε μοίρα”

Μετά από πρόσκληση του προέδρου του τμήματος ΜΑΡΚΕΤΙΓΚ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΊΑΣ της ΑΣΣΟΕ, κ.Κωνσταντίνου Ήντουνα, Καθηγητή, η ομάδα του kapa3 βρέθηκε στα έδρανα της ΑΣΣΟΕ και έδωσε την δική της όψη :

– για την κοινωνία των πολιτών,

– τον κοινωνικό αντίκτυπο που μπορούν να επιτευχθεί

– την μέχρι τώρα διαδρομή του Οργανισμού

– τις δράσεις του Κέντρου σε όλη την ελληνική επικράτεια

– αλλα και για το Όραμα και την Απστολή του.

Η ανατροφοδότηση από τους συμμετέχοντες μαζί με την εξαιρετική συμμετοχή τους μα κυρίως η κατάθεση προσωπικών βιωμάτων που συνηγορούν στην ύπαρξη του έργου μας, μας έδωσαν δύναμη και χαρά.

Το τμήμα Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας είναι ένα δυναμικό, διεθνώς καταξιωμένο τμήμα, πρωτοπόρο στην έρευνα και στην εκπαίδευση.Η πολύπλευρη ανάπτυξη των φοιτητών σε τομείς της κοινωνίας των πολιτών για την εξασφάλιση άριστων προοπτικών σταδιοδρομίας στη σημερινή “ψηφιοποιημένη” οικονομία /κοινωνία μέσα από οργανισμούς όπως το kapa3 δίνει αποτελεσματικές συνεργασίες, δημιουργικότητα και μια ομαδικότητα που ενισχύουν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα όλων των εμπλεκόμενων φορέων.

Η δυναμική των ομάδων έδωσε εξαιρετικά αποτελεσματα που άμεσα θα υλοποιηθούν.

Η ομάδα του Kapa3 έδωσε το όραμα του Οργανισμού και της αποστολή, τόσα δομημένα και με τέτοια ενσυναίσθηση που κέρδισε ένα τόσο υπέροχα ανήσυχο κοινό.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Πρόεδρο του τμήματος για την πρόσκληση.

Υποσχόμαστε δράσεις με νόημα και πάντα με επίκεντρο τον άνθρωπο που νοσεί.

Kapa3team

Νέες θεραπείες στην ΕΕ: Κατά πόσο έχουν πρόσβαση οι ασθενείς στην Ελλάδα – Η έκθεση της EFPIA

Η έρευνα αφορά στα φάρμακα που έχουν εγκριθεί από τον ΕΜΑ τα προηγούμενα 4 χρόνια.

Η έρευνα για την εκτίμηση του δείκτη W.A.I.T. (Waiting to Access Innovative Therapies) διενεργείται ετησίως από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Φαρμακευτικών Βιομηχανιών (EFPIA) με σκοπό την αποτύπωση του βαθμού πρόσβασης των ασθενών στις νέες καινοτόμες θεραπείες σε 37 χώρες της Ευρώπης.

Η έρευνα αφορά στα φάρμακα που έχουν εγκριθεί από τον ΕΜΑ τα προηγούμενα 4 χρόνια του κάθε έτους δημοσίευσης εκτιμώντας 2 βασικούς επιμέρους δείκτες:

α) την διαθεσιμότητα των νεών καινοτόμων θεραπειών (στην παρούσα έρευνα αυτά που είχαν ημερομηνία έγκρισης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων εντός της περιόδου 2018-2022) ανά χώρα

β) τον χρόνο που περνά από την ημερομηνία έγκρισής τους από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (European Medicines Agency, EMA) έως την ημερομηνία έναρξης της αποζημίωσή τους από τα συστήματα υγείας

Αποτελέσματα της φετινής έρευνας στην Ευρώπη

Σύμφωνα με την έρευνα, εκ των 168 φαρμάκων τα οποία έλαβαν έγκριση κυκλοφορίας την περίοδο 2018-2021, κατά μέσο όρο 76 φάρμακα ήταν διαθέσιμα στις χώρες της Ευρώπης που συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη.

Η μέση διαθεσιμότητα των νέων καινοτόμων φαρμάκων στην Ευρώπη εκτιμάται στο 45% για το έτος 2022 (50% για τα ογκολογικά φάρμακα και 39% για τα ορφανά φάρμακα).

Αντίστοιχα, ο μέσος χρόνος για την αποζημίωσή τους από τα συστήματα υγείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπολογίσθηκε στις 517 ημέρες, 6 ημέρες περισσότερες από το αντίστοιχο μέσο χρονικό διάστημα που είχε προκύψει από την ίδια έρευνα το περασμένο έτος (526 ημέρες για τα ογκολογικά φάρμακα και 625 ημέρες για τα ορφανά φάρμακα).

Αποτελέσματα της φετινής έρευνας στην Ελλάδα

Το πρώτο συμπέρασμα είναι οι μεγάλες ανισότητες μεταξύ των χωρών της ΕΕ τόσο στη διαθεσιμότητα των φαρμάκων όσο και στο χρόνο που μεσολαβεί μεταξύ έγκρισης του ΕΜΑ και ένταξης των φαρμάκων στο σύστημα αποζημίωσης.

Στην Ελλάδα το 2022 περίπου το 54% των φαρμάκων που εγκρίθηκαν από τον ΕΜΑ μεταξύ 2018-2021 είναι διαθέσιμα για τους Έλληνες ασθενείς. Η χώρα μας εμφανίζει διαθεσιμότητα λίγο υψηλότερα του μέσου όρου της ΕΕ (47% ) και βρίσκεται περίπου μεταξύ των χωρών της δυτικής και βόρειας Ευρώπης, και των χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης (Γράφημα 1).

Ο σχετικός δείκτης για τα ογκολογικά και ορφανά φάρμακα εκτιμάται υψηλότερος και περί του 70% και 56%, αντίστοιχα και αυτό δείχνει ότι σε ότι αφορά τις σοβαρές ασθένειες οι ασθενείς στη χώρα μας έχουν πρόσβαση στα φάρμακα που αφορούν σε σοβαρές και απειλητικές ασθένειες.

Ενώ η διαθεσιμότητα των νεών φαρμάκων εμφανίζεται ικανοποιητική συγκριτικά με τον σχετικό μέσο όρο, η πλειοψηφία των αποζημιούμενων φαρμάκων εμφανίζονται ως περιορισμένης και όχι πλήρους διαθεσιμότητας . Ειδικότερα, το 58% των διαθέσιμων νέων φαρμάκων στην Ελλάδα, έναντι ευρωπαϊκού μέσου όρου 31%, βρίσκεται σε καθεστώς περιορισμένης διαθεσιμότητας ή αποζημίωσης (66% και 68% των ογκολογικών και ορφανών φαρμάκων, αντίστοιχα) αντικατοπτρίζοντας κυρίως τα φάρμακα τα οποία διατίθενται μέσω του Συστήματος Ηλεκτρονικής Προέγκρισης (ΣΗΠ) (Γράφημα 3).

Αυτή η εικόνα της διαθεσιμότητας των φαρμάκων στους αποκαλύπτει τις ανισότητες στην πρόσβαση των ασθενών στην Ελλάδα σε νέες θεραπείες. Το σύστημα και οι σχετικές διαδικασίες δεν προσφέρουν καθολική πρόσβαση στις θεραπείες, καθώς η πρόσβαση των ασθενών εξαρτάται από την πρωτοβουλία του θεράποντος ιατρού, το αν τα νέα φάρμακα εντάσσονται σε κατηγορίες που μπορούν να διατίθενται μέσω ΣΗΠ, το καθεστώς χορήγησης του φαρμάκου τις συγκεκριμένες θεραπευτικές κατηγορίες στις οποίες μπορούν ί να ανήκουν οι ασθενείς.

Αντίθετα, ενώ στην διαθεσιμότητα των νέων θεραπειών η Ελλάδα κινείται περίπου στο μέσο όρο της ΕΕ , στον χρόνο αποζημίωσης μιας νέας θεραπείας η χώρα εμφανίζεται να υστερεί σημαντικά του μέσου χρόνου στην Ε.Ε. καθώς αυτός υπολογίζεται ίσος με 674 ημέρες (έναντι 517 ημερών στις χώρες τις Ε.Ε.).

Αξίζει να σημειωθεί πως τόσο η μέση διαθεσιμότητά όσο και ο μέσος χρόνος αποζημίωσης των νεών φαρμάκων στην φετινή έρευνα επηρεάζονται από τις τεράστιες καθυστερήσεις που εμφανίσθηκαν στη χώρα μας τη διετία 2018-2019, ενώ είναι σίγουρο ότι στις έρευνες των επομένων ετών θα επηρεασθούν θετικά από την βελτίωση των χρονοδιαγραμμάτων αποζημίωσης της τελευταίας περιόδου στην χώρα όπως προκύπτει από πρόσφατη δημοσιευμένη μελέτη , αλλά και την εμπειρία από τη λειτουργία των αρμόδιων επιτροπών (ΕΑΑΦΑΧ και Διαπραγμάτευσης) ιδιαίτερα το περασμένο έτος.

Πέραν των ανωτέρω, η έρευνα αναλύει τους παράγοντες που διαμορφώνουν την διαθεσιμότητα αλλά και τον χρόνο ένταξης των νέων φαρμάκων στο πλαίσιο αποζημίωσης, οι οποίοι ταξινομούνται στις κατηγορίες:

α) χρόνος έγκρισης κυκλοφορίας (ΕΜΑ)

β) διαδικασίες τιμολόγησης και αποζημίωσης

γ) διαδικασίες αξιολόγησης της αξίας των νεών φαρμάκων

δ) περιορισμοί των συστημάτων υγείας και πόροι και

ε) ύπαρξη διαδικασιών έγκρισης σε περιφερειακό και όχι εθνικό επίπεδο.

Εκτός των παραγόντων στις κατηγορίες α) και ε) οι οποίες δεν αφορούν στην Ελλάδα, στις υπόλοιπες κατηγορίες υπάρχει σημαντικό περιθώριο βελτίωσης της χώρας παρά το γεγονός πως στην διαδικασία τιμολόγησης και αποζημίωσης τα χρονοδιαγράμματα – κυρίως – έχουν βελτιωθεί αρκετά τα τελευταία έτη. Η προσοχή της πολιτικής υγείας οφείλει πρωτίστως να στραφεί στην χρηματοδότηση της φαρμακευτικής περίθαλψης η οποία χαρακτηρίζεται από σοβαρές στρεβλώσεις και ανεπάρκεια του συστήματος να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ασθενών.

Όπως αποτυπώνεται σε πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) για το έτος 2021, η κατά κεφαλήν δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην χώρα υπολείπεται σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου (243€ έναντι 321€) ενώ η ιδιωτική υπερβαίνει σημαντικά το αντίστοιχο μέσο μέγεθος (200€ έναντι 135€).

Η απόκλιση αυτή αποδίδεται στο γεγονός πως το 2021 η εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη χρηματοδοτείται κατά το ήμισυ (50,4%) από δημόσιους πόρους καθώς το 33,3% αυτής χρηματοδοτείται από την φαρμακοβιομηχανία (μέσω υποχρεωτικών εκπτώσεων και επιστροφών) και το 16,4% από τους ασθενείς και η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη χρηματοδοτείται επίσης κατά 50% από το σύστημα υγείας και το υπόλοιπο από την βιομηχανία.

Είναι σαφές πως η θέση της χώρας στην διαθεσιμότητα των νεών καινοτόμων θεραπειών αποδίδεται κυρίως στην ύπαρξη του ΣΗΠ ( περί του 58% των διαθέσιμων φαρμάκων) και στην χρηματοδότηση του 37% και 13% της συνολικής δαπάνης από την βιομηχανία και τους ασθενείς, αντίστοιχα.

Παρ’ όλα αυτά, απαιτούνται παρεμβάσεις πολιτικής υγείας για την μείωση των ανισοτήτων στην πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες, και αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης σε συνδυασμό με μέτρα ελέγχου της προσφοράς και ζήτησης για την μείωση των επιβαρύνσεων της βιομηχανίας και των ασθενών.

Τέλος, είναι σημαντικό να συνεχιστεί το θετικό και αποτελεσματικό έργο των διαδικασιών αξιολόγησης και διαπραγμάτευσης, ώστε να βελτιωθεί περαιτέρω ο μέσος χρόνος αποζημίωσης των νεών φαρμάκων.

Πηγή: news4health.gr