Ολοκληρωμένο Σύστημα Παροχής Ανακουφιστικής Φροντίδας

Μετά τις ανακοινώσεις του Γενικού Γραμματέα Υπηρεσιών Υγείας Ιωάννη Κωτσιόπουλου – αναλυτικά θα το βρείτε στα παρακάτω άρθρο μας – 
έχουμε τον ν.5007/2022 όπου
Σύμφωνα με τον ν.5007/2022 <<Ολοκληρωμένο Σύστημα Παροχής Ανακουφιστικής Φροντίδας – Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19 και την προστασία της δημόσιας υγείας και άλλες επείγουσες ρυθμίσεις>>  :

 

Ως «ανακουφιστική φροντίδα» ορίζεται η ολοκληρωμένη προσέγγιση και παροχή υπηρεσιών για την κάλυψη των αναγκών των ασθενών, που αντιμετωπίζουν προβλήματα, τα οποία σχετίζονται με απειλητικές για τη  ζωή τους ασθένειες ή με χρόνια εξελικτικές ασθένειες. Η ανακουφιστική φροντίδα παρέχεται σε πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο φροντίδας υγείας, ανάλογα με τις ανάγκες των ασθενών, στους οποίους απευθύνεται, και διακρίνεται σε γενική και σε εξειδικευμένη ανακουφιστική φροντίδα.

Προβλέπονται επίσης : η  «γενική ανακουφιστική φροντίδα»,η  «εξειδικευμένη ανακουφιστική φροντίδα»,  η «παιδιατρική ανακουφιστική φροντίδα»
Οι υπηρεσίες ανακουφιστικής φροντίδας παρέχονται σε Δομές Ανακουφιστικής Φροντίδας Ασθενών (Δ.Α.Φ.Α.). Οι Δ.Α.Φ.Α. είναι δημόσιες ή ιδιωτικές μονάδες παροχής υπηρεσιών υγείας που δραστηριοποιούνται στον τομέα της παροχής υπηρεσιών ανακουφιστικής φροντίδας για την ολιστική και διεπιστημονική κάλυψη των αναγκών των ασθενών, που αντιμετωπίζουν προβλήματα, τα οποία σχετίζονται με απειλητικές για τη ζωή τους ασθένειες ή με χρόνια εξελικτικές ασθένειες, καθώς και για τη στήριξη των οικογενειών τους.

 

Οι Δ.Α.Φ.Α.  διακρίνονται στις εξής κατηγορίες:

 α) μονάδες παροχής υπηρεσιών κατ’ οίκον ανακουφιστικής φροντίδας σε εξωτερικούς ασθενείς, οι οποίες λειτουργούν σε επίπεδο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας,
β) ειδικά εξωτερικά ιατρεία ή Κέντρα Ημερήσιας Ανακουφιστικής Φροντίδας Ασθενών (Κ.Η.Α.Φ.Α.), τα οποία λειτουργούν σε επίπεδο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας,
γ) Ξενώνες Ανακουφιστικής Φροντίδας Ασθενών (Ξ.Α.Φ.Α.) που νοούνται ως φορείς δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας και
δ) Μονάδες Ανακουφιστικής Φροντίδας Ασθενών (Μ.Α.Φ.Α.), στο πλαίσιο λειτουργίας νοσοκομείων ή ιδιωτικών κλινικών που νοούνται ως φορείς δευτεροβάθμιας ή τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας.

 

Για την παροχή ολοκληρωμένων υπηρεσιών ανακουφιστικής φροντίδας ασθενών συστήνεται στο Υπουργείο Υγείας Εθνικό Μητρώο Ανακουφιστικής Φροντίδας Ασθενών. Στο Εθνικό Μητρώο Ανακουφιστικής Φροντίδας Ασθενών εγγράφονται οι ασθενείς που χρήζουν ανακουφιστικής φροντίδας, με ευθύνη του θεράποντος ιατρού τους ή με ευθύνη θεράποντος ιατρού δημόσιας δομής, με υποχρεωτική αναφορά στο είδος του νοσήματος, με βάση την κατηγοριοποίηση των νοσημάτων στη Στατιστική Ταξινόμηση Νόσων και Σχετικών Προβλημάτων Υγείας (ICD-10) και το στάδιο της νόσου.

Σε διαβούλευση το νομοσχέδιο για την ανακουφιστική φροντίδα

Σε διαβούλευση τέθηκε από τον υπουργό Υγείας το νομοσχέδιο «Ολοκληρωμένο Σύστημα Παροχής Ανακουφιστικής Φροντίδας – Ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19 και την προστασία της δημόσιας υγείας και λοιπές διατάξεις».  Στόχος είναι να εξασφαλιστεί η καλύτερη ποιότητα ζωής των πασχόντων από απειλητική για τη ζωή τους ασθένεια ή από χρόνια εξελικτική ασθένεια.

Για πρώτη φορά στη χώρα μας θεσπίζεται σύστημα παροχής υπηρεσιών ανακουφιστικής φροντίδας και μάλιστα συστήνεται Εθνικό Μητρώο ασθενών ανακουφιστικής φροντίδας υγείας, όπως τονίζεται σε ανακοίνωση του Υπουργείου Υγείας. Σε δημόσια διαβούλευση καλείται κάθε κοινωνικός εταίρος και κάθε ενδιαφερόμενος, καταθέτοντας τις προτάσεις του για την όποια βελτίωση των διατάξεων του ανωτέρω νομοθετήματος. Η διαβούλευση θα διαρκέσει έως τις 13 Δεκεμβρίου, τη Τρίτη και ώρα 08:00.

Στην κατεύθυνση αυτή συγκροτείται ένα ολοκληρωμένο σύστημα παροχής ανακουφιστικής φροντίδας, το οποίο, συνδυαστικά με τις λοιπές υφιστάμενες δομές του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Με τη δημιουργία και την οριοθέτηση του θεσμικού πλαισίου λειτουργίας  του ολοκληρωμένου συστήματος  εκτιμάται ότι θα ικανοποιούνται οι εξειδικευμένες ανάγκες των ασθενών  και των οικογενειών τους.

Στο πνεύμα αυτό εντάσσεται και η διαχείριση των δυσκολιών λόγω της πανδημίας COVID-19 και η προστασία της δημόσιας υγείας, με την παράταση των αναγκαίων ρυθμίσεων, ενόψει της χειμερινής περιόδου.  Στη ρύθμιση επειγόντων ζητημάτων αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας περιλαμβάνεται και ο έλεγχος του ύψους της φαρμακευτικής δαπάνης του Ε.Ο.Π.Υ.Υ. σε σχέση με τον τρόπο διάθεσης των Φαρμάκων Υψηλού Κόστους (Φ.Υ.Κ.), ο απρόσκοπτος ανεφοδιασμός της αγοράς με τα αναγκαία φαρμακευτικά προϊόντα, η αναγνώριση σε επίπεδο αποζημιώσεως της καινοτομίας και πρωτοτυπίας ελληνικών φαρμακευτικών σκευασμάτων, η διευκόλυνση στελέχωσης των κινητών ομάδων υγείας (Κ.ΟΜ.Υ.) και η ανάκληση των προστίμων στους ανεμβολίαστους πολίτες άνω των 60 ετών υπό προϋποθέσεις και εφόσον επακολουθεί εμβολιασμός.

Αναλυτικότερα εμπεριέχει:

  1. Τη δημιουργία και οργάνωση συστήματος παροχής υπηρεσιών ανακουφιστικής φροντίδας,
  2. Τον καθορισμό των δομών παροχής ανακουφιστικής φροντίδας και των ελάχιστων ποιοτικών κριτηρίων λειτουργίας τους και η οριοθέτηση του τρόπου και του ύψους της αποζημίωσής τους για τις υπηρεσίες που παρέχουν.
  3. Την πρόβλεψη της συγκρότησης μίας διεπιστημονικής ομάδας επαγγελματιών υγείας για την παροχή εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας, καθώς και της δυνατότητας επιμόρφωσης στο σύνολό τους των επαγγελματιών υγείας που παρέχουν υπηρεσίες ανακουφιστικής φροντίδας
  4. Την πρόβλεψη της σύστασης εθνικού μητρώου ασθενών ανακουφιστικής φροντίδας υγείας και
  5. Την σύσταση και η οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων της Εθνικής Επιτροπής για την Ανάπτυξη της Ανακουφιστικής Φροντίδας ως διεπιστημονικού συμβουλευτικού οργάνου, το οποίο θα συνδράμει το Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας (Κε.Σ.Υ) και το Υπουργείο Υγείας στη χάραξη της κεντρικής εθνικής πολιτικής για την ανάπτυξη της Ανακουφιστικής Φροντίδας.
  6. Λοιπές διατάξεις για παράταση ισχύος επειγουσών ρυθμίσεων για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού COVID-19.
  7. Την υπό προϋποθέσεις και εφόσον υπάρχει εμβολιασμός η αναδρομική διαγραφή προστίμων στους πολίτες άνω των 60 ετών.

Περισσότερα :

Σε διαβούλευση το νομοσχέδιο Πλεύρη για την ανακουφιστική φροντίδα

 

Ξεκινάει το νέο πρόγραμμα Κατ’ Οίκον Νοσηλείας, με πρώτο σταθμό το Νοσοκομείο «Αγ. Σάββας»

Δυνατή θα καταστεί η χορήγηση της απαραίτητης θεραπείας κατ΄ οίκον για ένα μεγάλο εύρος ασθενών με το Ηospital@Home, όπως αναφέρει με άρθρο του στο News4Health, ο Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας, Ιωάννης Κωτσιόπουλος, περιγράφοντας τους άξονες, τους στόχους και το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος.

Όπως σημειώνει, η αρχή θα γίνει με ογκολογικούς ασθενείς από το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», οπού έχει αναπτυχθεί η δράση ΟΙΚΟΘΕΝ, ενώ ανάλογα προγράμματα θα αναπτυχθούν σε 8 νοσοκομεία σε όλη τη χώρα.

Ο Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας, Ιωάννης Κωτσιόπουλος,αναφέρει

«Ο εκσυγχρονισμός του θεσμού της Κατ’ Οίκον Νοσηλείας γίνεται σύντομα πραγματικότητα, καθώς ξεκινά εντός των επόμενων μηνών το Πρόγραμμα Ηospital@Home, με ανάπτυξη ενός νέου θεσμικού πλαισίου αλλά και νέων καινοτόμων υπηρεσιών στα Δημόσια Νοσοκομεία.

Το  συγκεκριμένο πρόγραμμα θα αφορά σε ένα μεγάλο εύρος ασθενών, παιδιών και ενηλίκων, που σήμερα λαμβάνουν  εξειδικευμένη και κυρίως μακροχρόνια  φροντίδα στο νοσοκομείο και στους οποίους, υπό προϋποθέσεις, θα είναι δυνατή η χορήγηση της απαραίτητης θεραπείας κατ΄ οίκον. Θα δώσουμε λοιπόν την ευκαιρία σε εκατοντάδες ασθενείς με καρκίνο, χρόνια αναπνευστικά, αποφρακτικά ή περιοριστικά νοσήματα, νευρολογικές παθήσεις ταχέως ή βραδέως εξελισσόμενες όπως η νόσος κινητικού νευρώνα, η μυασθένεια, η κυστική ίνωση, η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια ή ακόμη και χρόνια νοσήματα άλλων συστημάτων, να λάβουν φροντίδα νοσοκομειακού επιπέδου στον προσωπικό τους χώρο. Αυτό θα επιτευχθεί με την υποστήριξη από εξειδικευμένες ομάδες επαγγελματιών υγείας, ιατρών και νοσηλευτών, οι οποίοι θα εκπαιδευτούν κατάλληλα για να παράσχουν τη συγκεκριμένη πολύτιμη  υπηρεσία. Επιπλέον, η φροντίδα των ασθενών θα υποστηρίζεται από τη χρήση νέων τεχνολογιών, όπως τα συστήματα τηλε-συμβουλευτικής.

Προβλέπεται ότι, εντός των επόμενων μηνών, θα δημιουργηθούν ειδικά κέντρα που θα υποστηρίζουν τη νοσηλεία του ασθενούς στο σπίτι σε οκτώ νοσοκομεία της χώρας. Το πρόγραμμα θα υλοποιηθεί από τον Οργανισμό Διασφάλισης της Ποιότητας στην Υγεία (Ο.ΔΙ.Π.Υ) και θα χρηματοδοτηθεί από το Ταμείο Ανάκαμψης με 14 εκατομμύρια ευρώ έως το 2025. Το ποσό αυτό θα καλύψει το κόστος πρόσληψης του απαραίτητου προσωπικού, και την προμήθεια του τεχνολογικού εξοπλισμού που χρειάζονται οι επαγγελματίες υγείας στο πλαίσιο της καινοτόμου αυτής υγειονομικής  δράσης.

Στο Υπουργείο Υγείας επεξεργαζόμαστε τη διαμόρφωση του κατάλληλου θεσμικού πλαισίου που θα καθορίζει του όρους και τις προϋποθέσεις λειτουργίας της Κατ’ Οίκον Νοσηλείας, ώστε να διασφαλίζεται απόλυτα η ασφάλεια των ασθενών αλλά και τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις των επαγγελματιών υγείας.

Στο πρώτο του στάδιο το πρόγραμμα θα ξεκινήσει με την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης, όπως προβλέπεται στα άρθρα 50 και 51 του Ν. 4931/2022, ενώ εντός του επόμενου έτους θα προετοιμαστεί το νέο ευρύτερο θεσμικό πλαίσιο, το οποίο και θα κατατεθεί προς ψήφιση στο Κοινοβούλιο. Το νέο αυτό θεσμικό πλαίσιο θα ρυθμίζει θέματα και περιορισμούς που έχουν ανακύψει από την υφιστάμενη νομοθεσία, ώστε η χώρα μας να εναρμονισθεί σε αυτόν τον τομέα με τις πιο προηγμένες χώρες από τις οποίες θα θέλαμε να υιοθετήσουμε τις καλύτερες πρακτικές.

Η αρχή με το ΟΙΚΟΘΕΝ και το ΓΑΟΝΑ «Αγ. Σάββας»

Φιλοδοξούμε να κάνουμε την αρχή από το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», στο οποίο έχει γίνει μια ιδιαίτερα λεπτομερής μελέτη για την κατ’ οίκον φροντίδα των ογκολογικών ασθενών και γι’ αυτό αξίζουν πολλά συγχαρητήριά στη διοικήτρια του Νοσοκομείου κ. Όλγα Μπαλαούρα για την ένθερμη υποστήριξη της ιδέας. Στη  συγκεκριμένη μελέτη, με τίτλο «ΟΙΚΟΘΕΝ», εξετάστηκε σε βάθος τι χρειάζεται, ή καλύτερα τι απαιτείται, να γίνει στην πράξη, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα σε ασθενείς με καρκίνο που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια και προϋποθέσεις να κάνουν τις θεραπείες τους στο σπίτι τους, με την υποστήριξη γιατρού και νοσηλευτή. Στόχος μας είναι να ακολουθήσουν την εφαρμογή της Κατ’ Οίκον Νοσηλείας και άλλα ογκολογικά νοσοκομεία στη χώρα.

Εξίσου ώριμη είναι και η έναρξη της Παιδιατρικής Κατ’ Οικον φροντίδας, καθώς εδώ και πολλά χρόνια λειτουργεί πιλοτικά η υπηρεσία αυτή στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης υπό την επίβλεψη του Ομότιμου καθηγητή Παιδιατρικής-Πνευμονολογίας του ΑΠΘ, Ιωάννη Ν. Τσανάκα, ο οποίος έχει αφιερώσει πολύ κόπο ώστε οι προσπάθειές του να βρουν μιμητές και σε άλλα Νοσοκομεία.

υμάμαι πολύ χαρακτηριστικά την ιστορία που μου διηγήθηκε ο κ. Τσανάκας σε κάποια από τις πρώτες μας συναντήσεις για ένα 12χρονο παιδί, τον Κωνσταντίνο, που ζούσε έξω από τη Θεσσαλονίκη: Ο Κωνσταντίνος ήταν ένα υγιέστατο αγόρι που δυστυχώς προσβλήθηκε από μια σπάνια ασθένεια, η οποία τον ανάγκασε να νοσηλεύεται για μεγάλο χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο. Το γεγονός αυτό οδήγησε τους γονείς να μετακομίσουν στην Θεσσαλονίκη ώστε να μπορούν να είναι συνεχώς δίπλα του ως όφειλαν.

Εκεί λοιπόν γεννήθηκε η ιδέα ότι υπάρχει η δυνατότητα ασφαλούς  νοσηλείας στο σπίτι σε κάποιες από τις αντίστοιχες περιπτώσεις παιδιών, αφού ταυτόχρονα εκπαιδεύσουμε τους γονείς και πρωτίστως τους πλαισιώσουμε με μια εξειδικευμένη ομάδα επαγγελματιών υγείας. Ο κ. Τσανάκας προσέφερε στο Υπουργείο Υγείας το επιστημονικό μοντέλο γύρω από την παιδιατρική κατ’ οίκον φροντίδα που αφορά σε παιδιά που χρήζουν νοσοκομειακής φροντίδας στο σπίτι, και για αυτό του είμαστε ιδιαίτερα ευγνώμονες.

Σε αυτήν την επιστημονική βάση στηρίχθηκε η Επιτροπή του Προγράμματος Hospital@Home και φιλοδοξούμε να διευρύνουμε το ίδιο μοντέλο φροντίδας ώστε να εφαρμοστεί στο μέλλον και σε άλλα νοσήματα. Ο στόχος είναι να ανακουφίσουμε  κάποιους χρονίως πάσχοντες που έχουν συχνές επαναεισαγωγές στα νοσοκομεία, συνήθως με μακρά νοσηλεία, και οι οποίοι κινδυνεύουν περισσότερο από ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε αυτές τις περιπτώσεις ασθενών το κόστος της κατ’ οίκον νοσηλείας είναι μικρότερο για το σύστημα υγείας από ότι η συνήθης νοσοκομειακή φροντίδα, ενώ αντίστροφα η ποιότητα της φροντίδας για τους ασθενείς είναι καλύτερη, μιας και παρέχεται κοντά στην οικογένεια τους και με πλήρη ιατρονοσηλευτική υποστήριξη. Το Πρόγραμμα Hospital@Home κατέχει σημαντική θέση στο πλέγμα των νέων δράσεων του Υπουργείου Υγείας για την ολιστική και βιώσιμη προσέγγιση  της νοσοκομειακής περίθαλψης που στόχο έχει την προστασία και τη βελτίωση της  ζωής των ασθενών».

Πηγή: news4health.gr

Χρόνιος πόνος και κατάθλιψη: Δύο συγκοινωνούντα δοχεία που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση

«Χρόνιος» θεωρείται ο πόνος που έχει διάρκεια μεγαλύτερη των 3-6 μηνών. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος όρος ξεπερνάει κατά πολύ τον πόνο αυτόν καθαυτόν, καθώς το υπερβολικό στρες και οι ψυχολογικές επιπτώσεις που προκαλεί τελικά στον ασθενή θεωρούνται εξίσου σοβαρά. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο το γεγονός ότι τα άτομα που ζουν με χρόνιο πόνο φέρονται να αντιμετωπίζουν τον τριπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη. Για τους δε επιστήμονες είναι ξεκάθαρο: Ο πόνος μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, και η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσει πόνο.

Η ψυχολογική επίπτωση μπορεί να είναι ιδιαίτερα έντονη, καθώς η κατάσταση συνεχούς πόνου επηρεάζει τον εγκέφαλο και, κατ’ επέκταση, το νευρικό σύστημα. Ο πόνος πυροδοτεί τoν μηχανισμό επιβίωσης του οργανισμού, προκαλώντας κατ’ αρχάς αλλαγές στο σώμα, όπως π.χ. αυξημένη αρτηριακή πίεση. Ωστόσο, όταν έχει μεγάλη διάρκεια, οι επιπτώσεις στον εγκέφαλο μετουσιώνονται και σε πραγματικές ψυχολογικές αλλαγές, οι οποίες σταδιακά οδηγούν και σε «χειροπιαστές» αλλαγές στη συμπεριφορά.

Οι εγκεφαλικές οδοί που προσλαμβάνουν τα σήματα πόνου, συμπεριλαμβανομένης της έδρας των συναισθημάτων στη μεταιχμιακή περιοχή, χρησιμοποιούν ορισμένους κοινούς νευροδιαβιβαστές, ειδικότερα τη σεροτονίνη και τη νορεπινεφρίνη, οι οποίες εμπλέκονται στη ρύθμιση της διάθεσης. Εάν η διαχείριση του πόνου από τον οργανισμό δεν επιτευχθεί, ο πόνος επιδεινώνεται και συνοδεύεται από θλίψη, αισθήματα ματαίωσης και έντονο στρες. Eπιπλέον, ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει διαταραχές στον ύπνο, χαμηλή αυτοεκτίμηση και, γενικότερα, να έχει χαμηλή ποιότητα ζωής.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο, στον οποίο ο πόνος επιδεινώνει τα συμπτώματα της κατάθλιψης και, ακολούθως, η προκαλούμενη κατάθλιψη επιδεινώνει τα συμπτώματα του πόνου. Η κατάσταση αυτή δεν παρουσιάζεται μόνο σε περιπτώσεις πόνου εξαιτίας ενός τραυματισμού, αλλά είναι ιδιαίτερα κοινή και σε περιπτώσεις κατά τις οποίες υφίσταται ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας, όπως ο διαβήτης, οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο καρκίνος.

Μία έρευνα του 2015 (A classification of chronic pain for ICD-11) βρήκε ότι το 60,8% των ατόμων με χρόνιο πόνο που μελετήθηκαν, εμφάνιζαν παράλληλα σοβαρή κατάθλιψη. Οι εν λόγω ασθενείς είχαν, επίσης, μεγαλύτερο αριθμό απουσιών από την εργασία τους λόγω της κατάστασης της υγείας τους.

10 σημάδια ότι το άτομο εμφανίζει κατάθλιψη

Τα συμπτώματα της κατάθλιψης μπορεί να ποικίλλουν από άτομο σε άτομο, περιλαμβάνοντας:

  • Έλλειψη ενδιαφέροντος για πράγματα που παλαιότερα του έδιναν χαρά.
  • Μόνιμα κακή διάθεση.
  • Αίσθημα ματαίωσης.
  • Αίσθημα ανησυχίας.
  • Χαμηλή αυτο-εκτίμηση.
  • Πεσμένη ενέργεια.
  • Απομόνωση από οικογένεια και φίλους.
  • Συνεχή εκνευρισμό και έλλειψη υπομονής με τους άλλους.
  • Αυτοκτονικές σκέψεις ή σκέψεις αυτο-τραυματισμού.

Τρόποι αντιμετώπισης

Αν ένα άτομο υποφέρει από χρόνιο πόνο και κατάθλιψη, είναι σημαντικό να αντιμετωπίσει τα δύο αυτά προβλήματα ταυτόχρονα. Η συνύπαρξη αυτή καθιστά την αντιμετώπισή τους δυσκολότερη, ωστόσο το να εστιάσει κανείς μόνο στο ένα από τα δύο, δεν θα βοηθήσει στη λύση του συνολικού προβλήματος.

– Διαχείριση του χρόνιου πόνου

Ο χρόνιος πόνος μπορεί να αντιμετωπιστεί με ποικίλους τρόπους. Καθώς, όμως, κάθε ασθενής είναι διαφορετικός, με διαφορετική αιτία που πυροδοτεί τον συγκεκριμένο πόνο, το τι «δουλεύει» στον έναν δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα είναι αποτελεσματικό και στον άλλον.

Ορισμένοι τρόποι διαχείρισης μπορεί να είναι:

  • Φαρμακευτική αγωγή, βάσει οδηγιών του θεράποντα ιατρού.
  • Βελονισμός.
  • Θεραπευτικό μασάζ.
  • Ρεφλεξολογία.
  • Γιόγκα.
  • Πιλάτες.
  • Φυσικοθεραπεία.
  • Χειρουργείο (αναλόγως της κατάστασης).

– Διαχείριση της κατάθλιψης

Η κατάθλιψη, αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας, συνδεόμενα συχνά με την εξάρτηση από το αλκοόλ ή από ναρκωτικές ουσίες. Επιπλέον, η ύπαρξη ψυχολογικού προβλήματος είναι συνδεδεμένη και με μεγαλύτερο κίνδυνο αυτοχειρίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, βάσει μελέτης, 90% των αυτοκτονιών ή αποπειρών αυτοκτονίας σχετίζονται με μία ψυχιατρική διαταραχή, με τα υψηλότερα ποσοστά να αφορούν στην κατάθλιψη.

Ορισμένες θεραπευτικές λύσεις μπορεί να είναι:

  • Η Ψυχιατρική: Μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των ψυχολογικών και συναισθηματικών επιπτώσεων της ψυχικής αυτής ασθένειας.
  • Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία: Ένα είδος θεραπείας που βασίζεται στη συζήτηση σχετικά με το πώς οι σκέψεις και τα πιστεύω του ασθενή επηρεάζουν τα αισθήματα και τη συμπεριφορά του.
  • Ο Διαλογισμός: Μπορεί να βοηθήσει στην επαν-ισορρόπηση των σκέψεών του.
  • Η φαρμακευτική αγωγή: Αντικαταθλιπτικά ή άλλου είδους σκευάσματα, τα οποία λαμβάνονται βάσει οδηγιών του θεράποντα ιατρού.
  • Άσκηση: Η τακτική φυσική δραστηριότητα οδηγεί στην απελευθέρωση ενδορφινών, οι οποίες συμβάλλουν ουσιαστικά στη βελτίωση της διάθεσης.

Χρόνιος πόνος και κατάθλιψη: Δύο συγκοινωνούντα δοχεία που χρειάζονται άμεση αντιμετώπιση – anabiosis.gr

Πώς να είσαι καλός φροντιστής

Ακόμα κι αν σήμερα δεν είστε φροντιστές κάποιου ατόμου που ασθενεί, η περίπτωση να βρεθείτε σε αυτή τη θέση στο μέλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί. Στις ΗΠΑ περίπου ένας στους πέντε ενήλικες παρέχει δωρεάν φροντίδα σε κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο – έναν ηλικιωμένο γονέα, ένα μέλος της οικογένειας ή κάποιο παιδί με ειδικές ανάγκες, έναν άρρωστο σύντροφο ή φίλο. Eιδικοί στον τομέα της γηριατρικής και της φροντίδας καθώς και άνθρωποι που έχουν υπάρξει οι ίδιοι φροντιστές, δίνουν τις καλύτερες συμβουλές για να βοηθήσουν την επόμενη γενιά φροντιστών.

Έξι πράγματα που πρέπει να γνωρίζετε για την φροντίδα στο σπίτι

Συχνά κάποιος μπορεί να μετατραπεί σε φροντιστή σε μία νύχτα, μετά από ένα σοβαρό περιστατικό υγείας, όπως ένα εγκεφαλικό ή μία διάγνωση καρκίνου. Όμως άλλες φορές η φροντίδα ξεκινά και μεγαλώνει σταδιακά. Και κάποια στιγμή είναι φανερό ότι η ζωή σας έχει αλλάξει, ότι δεν υπάρχει πλέον η επιλογή διακοπών ή μίας εξόδου με φίλους, εκτός κι αν κάποιος άλλος μπορεί να σας αντικαταστήσει στον ρόλο του φροντιστή.

«Όταν αναγνωρίσουμε το ρόλο μας ως φροντιστές, είναι πιο εύκολο να βρούμε υποστήριξη και υπηρεσίες που θα βοηθήσουν εμάς και τους αγαπημένους μας τους οποίους φροντίζουμε» λέει η Amy Goyer, συγγραφέας του “Juggling Life, Work and Caregiving”.

1 Επιτρέψτε στον ασθενή να παίρνει πρωτοβουλίες. Είναι πολύ σημαντική η αίσθηση της αυτονομίας για κάποιον που δέχεται φροντίδα. Συμπεριλάβετε τον ασθενή όποτε είναι δυνατόν σε αποφάσεις που αφορούν τη φροντίδα του. Σιγουρευτείτε ότι οι γιατροί δεν συμπεριφέρονται λες και ο ασθενής δεν βρίσκεται στο δωμάτιο.

2 Εστιάστε στην άνεση και την ανακούφιση. Προσπαθήστε να μην παραπονιέστε και αφήστε χώρο στην χαρά και την ευχαρίστηση. Σύμφωνα με μαρτυρίες, είναι πολύ σημαντικές οι στιγμές αμοιβαίας χαράς – ακούγοντας μαζί την αγαπημένη σας μουσική, παίζοντας χαρτιά ή πηγαίνοντας μια βόλτα για παγωτό.

3 Ακούστε τους ειδικούς. Εξοπλιστείτε με γνώση και πληροφορίες από ανάλογους οργανισμούς και ομάδες υποστήριξης.

4 Μιλήστε με άλλους φροντιστές. Θα διαπιστώσετε πως οι ομάδες υποστήριξης είναι μία πολύ σημαντική πηγή βοήθειας.

5 Φροντίστε τον εαυτό σας. Ακόμα και 5-10 λεπτά διαλείμματος μέσα στη μέρα μπορούν να βοηθήσουν. Κρατήστε ημερολόγιο, κατεβάστε μία εφαρμογή για διαλογισμό ή γυμναστείτε για λίγα λεπτά για να αναζωογονήσετε μυαλό και σώμα. Αφήστε τους φίλους να σας βοηθήσουν. Η άσκηση, ο καλός ύπνος και η σωστή διατροφή θα σας βοηθήσουν να είστε καλύτεροι φροντιστές για τους αγαπημένους σας.

6 Διώξτε τις τύψεις. Οι ενοχές είναι πολύ συχνό φαινόμενο, ωστόσο οι έμπειροι φροντιστές υποστηρίζουν πως είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζετε τα όριά σας, να δείχνετε συμπόνοια προς τον εαυτό σας, να ζητάτε βοήθεια και να θυμάστε πως αυτό που κάνετε είναι σημαντικό και δύσκολο.

Προετοιμαστείτε και οργανωθείτε

Ποτέ δεν είναι πολύ νωρίς για να ξεκινήσετε να οργανώνεστε για την στιγμή που μπορεί να χρειαστείτε εσείς ή κάποιος δικός σας βοήθεια.

1 Ταξινομήστε τα σημαντικά έγγραφα

Ένα μάθημα που μας έδωσε η πανδημία είναι πως κανείς δεν ξέρει τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Ο προγραμματισμός και η σωστή οργάνωση έχουν πολύ μεγάλη σημασία στην προετοιμασία για τη μελλοντική φροντίδα ενός ασθενούς.

Μην αναβάλλετε τη συζήτηση. Σύμφωνα με τον κανόνα 40-70, όταν εσείς είστε γύρω στα 40 και τα αγαπημένα σας πρόσωπα γύρω στα 70 θα πρέπει ήδη να έχετε ξεκινήσει να συζητάτε μακροπρόθεσμα πλάνα. Μία ερώτηση του τύπου «τι θα συνέβαινε εάν ένας από εμάς είχε κάποιο ατύχημα;» πρέπει να εκφραστεί για να συνειδητοποιήσουν όλες οι πλευρές πως ορισμένα πολύ σημαντικά πράγματα θα έπρεπε να έχουν ήδη τακτοποιηθεί. Να θυμάστε ότι αυτή η συζήτηση μπορεί να πρέπει να επαναληφθεί.

Ετοιμάστε εγκαίρως όλα τα απαραίτητα έγγραφα. Το καλύτερο ίσως δώρο που μπορείτε να κάνετε στην οικογένειά σας είναι ένας φάκελος με όλα τα επίσημα χαρτιά που χρειάζονται σε κάποιο έκτακτο γεγονός, όπως πληροφορίες σχετικές με την φαρμακευτική αγωγή, το είδος ασφάλειας, την οικονομική διαχείριση, αλλά και πιο «καθημερινά» πράγματα όπως οι κωδικοί ασφαλείας για κινητά, τραπεζικούς λογαριασμούς κλπ.

2 Οργανώστε τον ιατρικό φάκελο  

Οι έμπειροι φροντιστές λένε πως είναι μείζονος σημασίας να ετοιμάσετε ένα φάκελο με ιατρικές πληροφορίες που θα μπορείτε να δείχνετε στις ιατρικές επισκέψεις. Βρείτε όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε σχετικά με παροχές υγείας, πληροφορίες ιατροφαρμακευτικής ασφάλισης, φαρμακευτικές αγωγές και όλες τις σημαντικές εκδηλώσεις γύρω από θέματα υγείας και ζητήματα που απασχολούν τους ασθενείς.

Παρακολούθηση: Υπάρχουν πλέον εφαρμογές που παρέχουν τη δυνατότητα παρακολούθησης της δραστηριότητας ενός ηλικιωμένου ή κάποιου ασθενούς, δημιουργίας υπενθυμίσεων για τη λήψη των φαρμάκων τους, ακόμα και της παρακολούθησης στοιχείων όπως τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, οι καρδιακοί παλμοί, το βάρος και ο ύπνος.

3 Προετοιμάστε το σπίτι

Οι περισσότεροι άνθρωποι αναλαμβάνουν τον ρόλο του φροντιστή για να διασφαλίσουν πως το αγαπημένο τους πρόσωπο μπορεί να παραμείνει στον οικείο χώρο του σπιτιού ή επειδή δεν μπορούν να αντέξουν το κόστος βοήθειας επί πληρωμή. Με το πέρασμα του χρόνου ωστόσο μπορεί να πρέπει να γίνουν κάποιες μετατροπές στον χώρο.  Κουπαστές στην σκάλα και στο μπάνιο, καλύτερος φωτισμός και απομάκρυνση χαλιών και αντικειμένων πάνω στα οποία μπορεί να σκοντάψει ο ασθενής, είναι ενδεχομένως κάποιες από τις απαραίτητες παρεμβάσεις.

4 Βρείτε βοήθεια

Για τους περισσότερους φροντιστές το πιο δύσκολο είναι όταν αντιμετωπίζουν το σύστημα υγείας και αναζητούν απαντήσεις σε ερωτήματα σχετικά με την φροντίδα, τις παροχές και την υποστήριξη. Υπάρχουν ωστόσο πολλές οργανώσεις και οργανισμοί που παρέχουν όλη την απαραίτητη στήριξη και πληροφορία για όλων των ειδών τις ασθένειες και τις ειδικές ανάγκες – όπως βοήθεια για μεταφορά ασθενών, υπηρεσίες φροντίδας στο σπίτι, νομικές συμβουλές και πολλά άλλα. Αξίζει να δώσετε λίγο από τον χρόνο σας για να τις ανακαλύψετε.

https://www.nytimes.com/guides/well/how-to-be-a-caregiver

 

 

Δωρεά ειδών προσωπικής υγιεινής και αντισηπτικών στο Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο από το Κ3

Η ίδρυση του Προσωπικού Βοηθού Υγείας – «Κινητή Μονάδα Πρόληψης και Αντιμετώπισης» στο Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης που πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Kapa3, με το Εργαστήριο Φροντίδας Ενηλίκων Ασθενών με Καρκίνο του Τμήματος Νοσηλευτικής του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος και την ευγενική υποστήριξη του TIMA κοινωφελές Ίδρυμα, είναι ένα γεγονός το οποίο μας γέμισε χαρά και ικανοποίηση.

Τα καλά νέα όμως μόλις ξεκίνησαν να καταφτάνουν καθώς η εταιρεία Παπουτσάνη, σε συνεργασία με το μη κερδοσκοπικό σωματείο Δεσμός, προχωρά σε δωρεά ειδών προσωπικής υγιεινής και αντισηπτικών στο Θεαγένειο για τους ασθενείς που νοσούν. Μέρος της δωρεάς έχει ήδη παραδοθεί και αυτή είναι μόνο η αρχή!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους εμάς στους πολύτιμους συνεργάτες μας για την ευαισθητοποίησή τους στο αίτημα του Kapa3, καθώς απέδειξαν πως οι ανάγκες των ασθενών μπορούν να εισακουστούν αρκεί να υπάρχει κοινό όραμα και ομαδικό πνεύμα.

Μαζί μπορούμε καλύτερα!

Η ομάδα Κ3

Δίπλα στη Γυναίκα: Το Αρεταίειο εγκαινιάζει ένα καινοτόμο πρόγραμμα υποστηρικτικής ιατρικής

Το καινοτόμο πρόγραμμα υποστηρικτικής ιατρικής για καρκινοπαθείς «Δίπλα στη Γυναίκα» παρουσίασε σήμερα η Β’ Μαιευτική και Γυναικολογική Κλινική του Αρεταίειου Νοσοκομείου και ο Σύλλογος Φίλων της κλινικής.

Κατά την εκδήλωση παρουσίασης, ο Καθηγητής Νίκος Βλάχος, Διευθυντής της Β’ Μαιευτικής Γυναικολογικής Κλινικής του Αρεταίειου Νοσοκομείου τόνισε ότι από τον Ιπποκράτη έως τις πιο σύγχρονες επιστημονικές έρευνες και προσεγγίσεις, υπογραμμίζεται η σημασία της ολιστικής προσέγγισης των ασθενών και της θωράκισης της υγείας τους. To Πρόγραμμα Υποστηρικτικής Ιατρικής για καρκινοπαθείς «Δίπλα στη Γυναίκα» υλοποιείται με στόχο να παρέχει μια σειρά υποστηρικτικών υπηρεσιών ολιστικής αντίληψης. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που εξελίσσεται διαρκώς και προσαρμόζεται στις ανάγκες των ασθενών. «Σήμερα βλέπουμε την σπίθα που ελπίζουμε να απλωθεί και να γίνει ένα καινούργιο παράδειγμα για τη χώρα» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η κ. Πόπη Καλαϊτζή Ιατρός Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης και Πρόεδρος Συλλόγου Φίλων Γυναικολογικής-Μαιευτικής Κλινικής Αρεταιείου Νοσοκομείου τόνισε ότι ο Σύλλογος στέκεται δίπλα σε κάθε γυναίκα με καρκίνο και σε συνεργασία με το υψηλά καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό της Κλινικής και εθελοντές, παρέχει επιστημονικά τεκμηριωμένη ολιστική υποστήριξη σε ασθενείς, που διαγιγνώσκονται στην κλινική με γυναικολογικό καρκίνο. Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα που έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίξει ψυχολογικά ασθενείς και συγγενείς, να δώσει απαντήσεις σε ερωτήματα όπως «και τώρα τι πρέπει να αλλάξω στη διατροφή μου;», να εντοπίσει και αντιμετωπίσει προβλήματα ύπνου, να ενθαρρύνει τη θεραπευτική άσκηση κ.λπ.

Το ειδικά διαμορφωμένο Pampering Room (δωμάτιο υποστήριξης) στον χώρο της Β’ Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής, μπορεί να είναι -εκτός από χώρος ευεξίας- και μία «όαση» χαλάρωσης των ασθενών και των συγγενών τους. Εκεί, μπορούν να πραγματοποιηθούν επίσης ομάδες υποστήριξης ασθενών.

Ο Καθηγητής Γεράσιμος Σιάσος, Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ επεσήμανε ότι «είναι πολύ σημαντικές τέτοιες πρωτοβουλίες που βοηθούν στην ανακούφιση της ψυχικής υγείας των ασθενών με καρκίνο και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής τους. Η ολιστική προσέγγιση της θεραπείας του καρκίνου είναι θεμελιώδους σημασίας». Συνεχάρη επίσης την πρόεδρο του Συλλόγου Πόπη Καλαϊτζή για το πάθος της να βρίσκεται με ουσία και αποτέλεσμα «δίπλα στη γυναίκα».

Ο Καθηγητής Νίκος Αρκαδόπουλος, Πρόεδρος του Αρεταιείου Νοσοκομείου τόνισε «είμαι ιδιαίτερα περήφανος που αυτή η πρωτοβουλία υλοποιείται σήμερα. Δημιουργήθηκε ένας σημαντικός πυρήνας γύρω από τον οποίο θα συγκεντρωθούν οι υπηρεσίες υποστηρικτικής ιατρικής. Μια πρωτοβουλία από την οποία δεν θα ωφεληθούν μόνον οι ασθενείς και οι συγγενείς τους αλλά και οι ίδιοι οι γιατροί».

https://www.cnn.gr/oikonomia/epixeiriseis/story/316579/dipla-sti-gynaika-kainotomo-programma-ypostiriktikis-iatrikis-sto-aretaieio-nosokomeio 

https://diplastigynaika.gr

 

Τα υπαρξιακά διλήμματα μπροστά στη νόσο του καρκίνου

«Οι άνθρωποι όταν συνειδητοποιούν την ύπαρξη μιας βαριάς νόσου, μαζί με τον πόνο, βιώνουν βασανιστικά τα υπαρξιακά ερωτήματα που έρχονται να ανατρέψουν τη μέχρι τότε πορεία τους».

«Οι δύσκολες καταστάσεις του παρελθόντος μοιάζουν με παιχνιδίσματα, όταν παρουσιάζεται ένας όγκος, μια απειλητική ασθένεια.  Οι άνθρωποι όταν νοσηλεύονται για σοβαρές ογκολογικές παθήσεις βρίσκονται σε μια κατάσταση αποτυχίας, δυσφορίας, απογοήτευσης, πόνου και έντασης. Βιώνουν την ύψιστη αγωνία για τη ζωή τους. Η ζωή τους ανατρέπεται και αμφισβητείται το νόημά της».

«Βρίσκονται αντιμέτωποι με σημαντικές αναθεωρήσεις και ριζικές αλλαγές που επηρεάζουν την υπόσταση και τη δομή της οικογένειας. Το παρελθόν μοιάζει απόμακρο, αποκομμένο από το παρόν, εξιδανικευμένο ή ξεχασμένο, ενώ το απειλητικό μέλλον απωθείται καθώς αποφεύγουν να θέσουν μακροχρόνιους στόχους».

Έτσι ξεκινά  να ξεδιπλώνει την σκέψη του ο ψυχίατρος – ψυχοθεραπευτής και συγγραφέας Δημήτρης Καραγιάννης αναφερόμενος στην ψυχική κατάσταση των ασθενών μπροστά στην απειλή του καρκίνου. Και συνεχίζει:

Αντιμετωπίζοντας τη ματαίωση

«Οι άνθρωποι που έρχονται αντιμέτωποι με τον καρκίνο, συνειδητοποιούν ότι οι όποιες επενδύσεις τους σε επιτεύγματα ή στόχους αποδείχθηκαν άχρηστες μετοχές που τους οδήγησαν σε ολοκληρωτική ένδεια. Τότε ξεσκεπάζονται από το όποιο κάλυμμά τους και μένουν απροστάτευτοι απέναντι στο παράλογο της ύπαρξης, όταν αυτή στερείται νοήματος που να υπερβαίνει την ατομικότητα.»

«Κάποιες άλλες φορές στο πλαίσιο μιας απεγνωσμένης άμυνας προσποιούνται ότι τίποτα κακό δεν συμβαίνει και ότι όλα θα είναι περαστικά.  Στο ένα άκρο κρύβεται μια επαναστατημένη στάση όπου η άρνηση της παραδοχής του πόνου και του κακού στη ζωή, οδηγεί στην αναζήτηση κάποιου αποδιοπομπαίου τράγου .Στο άλλο άκρο, διακρίνεται μια μοιραία στάση όπου ο πόνος είναι δεδομένος και αξεπέραστος και που το μόνο που απομένει είναι η διαχείριση του, ώστε να έχει τη λιγότερη δυνατή επίδραση στη ζωή».

Η συμβολή του στενού περιβάλλοντος

«Οι συγγενείς και οι φίλοι προσπαθώντας να παρηγορήσουν κινδυνεύουν να προσποιούνται και επιδιώκοντας να κουκουλώσουν τις καταστάσεις, δημιουργούν άθελά τους μεγαλύτερη μοναξιά. Η ελπίδα είναι γνήσια όταν συνυπάρχει με την αλήθεια. Όταν οδηγεί στην υπεκφυγή, στην άρνηση ή στη συγκάλυψη της αλήθειας, είναι ψευδαίσθηση και αντιστοιχεί στους αδύναμους».

«Η συμβουλή «Μη στεναχωριέσαι» είναι βαθύτατα απελπιστική. Η άρνηση της αποδοχής της λύπης σημαίνει ότι το άγγιγμα της θλίψης κάποια στιγμή, θα είναι ανυπέρβλητα καταστροφικό. Όντως είναι διαλυτικό, όταν δεν έχεις μοιρασθεί τις θλίψεις των άλλων. Είναι διαλυτικό εάν σε έχουν περιβάλλει με ένα σκηνικό ευδαιμονίας και ευφορίας. Είναι ανυπόφορο αν έχεις καταφέρει να πείσεις τον εαυτό σου, ότι υπάρχει κάποιος τρόπος που εάν τον εφαρμόσεις θα γλιτώσεις από την δοκιμασία της ύπαρξης».

«Η επιταγή «Don’t worry» κατά βάθος δεν στοχεύει  σε αυτόν στον οποίο απευθύνεται, αλλά σε εκείνον που την εκφράζει. Αν το μεταφράσουμε θα ακούσουμε: «Μη στεναχωριέσαι και φρόντισε να περνάς ευχάριστα, γιατί εγώ δεν αντέχω δυσάρεστες καταστάσεις». Επομένως φρόντισε να μη στεναχωριέσαι, έστω και αν σου έχει συμβεί κάτι ‘πολύ δυσάρεστο, γιατί τότε δυσκολεύεις και μένα και εγώ δεν το αντέχω.

Συμπόρευση με τον ασθενή

«Η απόφαση να αντέξεις να αναφερθείς στην αλήθεια των γεγονότων και να αποφύγεις να δώσεις ψεύτικες ελπίδες, που τελικά γίνονται φορείς απελπισίας, είναι εξαιρετικά δύσκολη, πολύπλοκη, επώδυνη. Αυτή όμως η απαιτητική συμπόρευση στον πόνο των άλλων γίνεται αφορμή για ουσιαστικές υπαρξιακές αναζητήσεις».

«Άνθρωποι που θα είχαν το απόλυτο άλλοθι για απογοήτευση, όπως άνθρωποι με σοβαρές ανίατες ασθένειες ή γονείς παιδιών με σοβαρή νοητική καθυστέρηση, δίνουν το αναστάσιμο μήνυμα ότι η βαθιά χαρά δεν χαρίζεται, αλλά κατακτιέται μέσα στην παλαίστρα του πόνου».

Η υπαρξιακή προσέγγιση στην ασθένεια

«Είναι μια θεραπευτική στάση που δεν ενοχοποιεί, αλλά ούτε επικαλύπτει τα σημάδια της απειλής από την αρρώστια, δηλώνει ότι ο πόνος είναι πάντα απευκταίος από τη ζωή μας και κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι τον αποζητά. Αλλά η εμφάνισή του δύναται να θέσει σε λειτουργία υπόγειες δυνάμεις του ανθρώπου που θα του δώσουν τη δυνατότητα όχι μόνο να βιώσει την υπέρβαση του πόνου, αλλά να κατακτήσει στοιχεία σοφίας».

Η ζωή μετά τον καρκίνο

«Η επεξεργασμένη εμπειρία του πόνου δημιουργεί αντισώματα για την υπόλοιπη ζωή. Σε κάνει πιο ταπεινό, καθώς αναγνωρίζεις τα όριά σου. Σου επιτρέπει να είσαι πιο ευαίσθητος στα προβλήματα των άλλων ανθρώπων, δίχως να τους προσβάλλεις με τον οίκτο σου. Σε μαθαίνει να ξεχωρίζεις ποιο είναι το σημαντικό και ποιο το δευτερεύον. Σε υποχρεώνει να απαντήσεις σοβαρά στα υπαρξιακά ερωτήματα. Σήμερα υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που τιμούν την ύπαρξή τους. Άνθρωποι που ως το τέλος της ζωής τους κοσμούν τη σύγχρονη κοινωνία με την εσωτερική τους ποιότητα».

https://antistixi.gr/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%AE%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%83%CE%B8%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CF%82-%CE%BC%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CF%81/

Τα πλεονεκτήματα της ψηφιακής τεχνολογίας στη διαχείριση της φροντίδας ασθενών με καρκίνο

Οι αλλαγές που έχουν σημειωθεί στον τομέα της φροντίδας για τους ασθενείς με καρκίνο περιλαμβάνουν και την στροφή προς τη φροντίδα στο σπίτι με το βάρος να μετατίθεται στους ίδιους τους ασθενείς και τα μέλη της οικογένειας που τους φροντίζουν.

Αυτές οι αλλαγές έχουν επίσης επηρεάσει το είδος και τον όγκο της πληροφορίας που είναι απαραίτητη για ασθενείς και φροντιστές. Αυτή η μετάβαση ενδέχεται να δημιουργήσει ένα κενό στην φροντίδα, το οποίο ο ασθενής καλείται να διαχειριστεί ατομικά ή με την ελάχιστη υποστήριξη. Σε αυτό το πλαίσιο, καινοτόμες ψηφιακές / τεχνολογικές λύσεις αναδύνται ως μέσο στήριξης των ασθενών στη μάχη τους με τον καρκίνο.

Η σημασία της σωστής διαχείρισης των συμπτωμάτων του ασθενούς

Ο καρκίνος είναι μία πάθηση που απαιτεί μακροχρόνια δέσμευση τόσο του ασθενούς όσο και των εμπλεκόμενων επαγγελματιών της υγείας. Η αποτελεσματική διαχείριση των ζητημάτων που προκύπτουν επαφίεται στην καλή επικοινωνία μεταξύ τους. Ειδικά στο πλαίσιο της κατ’ οίκον νοσηλείας, η επικοινωνία οφείλει να είναι άμεση και να λαμβάνει χώρα σε πραγματικό χρόνο.

Η ταυτόχρονη εμφάνιση ενός συνόλου συμπτωμάτων, κάτι πολύ συχνό ειδικά σε ασθενείς που κάνουν χημειοθεραπεία, ακτινοβολία ή σε όσους βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία σωστής διαχείρισης της κατάστασης, γεγονός που συμβάλλει στην επιδείνωση της συναισθηματικής και σωματικής κατάστασης του ασθενούς και της γενικότερης ποιότητας ζωής του.

Γιατί η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει;

Η ψηφιακή βοήθεια στον τομέα της υγείας περιλαμβάνει την χρήση τηλεπικοινωνίας και εικονικής τεχνολογίας για να προσφέρει ιατρική φροντίδα έξω από το πλαίσιο των παραδοσιακών δομών υγείας

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που συνηγορούν προς την ενσωμάτωση της τεχνολογίας σε συγκεκριμένους τομείς της ιατρικής φροντίδας. Πολλοί ασθενείς, ειδικά όσοι ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές μακριά από τα εξειδικευμένα για τον καρκίνο κέντρα υγείας, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση στη βασική φροντίδα. Η αύξηση των περιστατικών καρκίνου σε σχέση με τους σχετικά περιορισμένους πόρους, συμβάλλει στην αδυναμία προσφοράς ικανοποιητικής φροντίδας για ένα ολοένα και αυξανόμενο αριθμό ασθενών.

Η χρήση της τεχνολογίας έχει τη δυνατότητα να υποκαταστήσει τον περιορισμένο χρόνο που έχει ο ασθενής για να μάθει για την πορεία της υγείας του στο πλαίσιο της επίσκεψής του. Δίνει επίσης τη δυνατότητα για επικοινωνία σε πραγματικό χρόνο με τον ασθενή και τους οικογενειακούς του φροντιστές και επιτρέπει την άμεση εκτίμηση της κατάστασης και την λήψη αποφάσεων.

Μέσω της τενολογίας ο ασθενής μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την κατάστασή του στην ιατρική ομάδα που τον παρακολουθεί. Ομοίως, οι ιατροί με την χρήση της πληροφορικής έχουν τη δυνατότητα να ενσωματώσουν τις πληροφορίες αυτές σε βάσεις δεδομένων και να βελτιώσουν έτσι συνολικά τη φροντίδα που λαμβάνει ο ασθενής.

Πώς  μπορεί η ψηφιακή τεχνολογία να βοηθήσει;

Υπάρχουν πολλές καινοτομίες σε ό,τι αφορά στη συμβολή των ψηφιακών μέσων στην βελτίωση της διαχείρισης της φροντίδας για τους ογκολογικούς ασθενείς. Σε κάθε περίπτωση, στην επιλογή της καταλληλότερης τεχνολογικής βοήθειας θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά της ασθένειας, ο τύπος των συμπτωμάτων, η αγωγή και οι ανάγκες του ασθενή που προέρχονται από την ασθένεια καθώς και το μέγεθος της υποστήριξης που λαμβάνει.

Ζώνες γυμναστικής που κάνουν μετρήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέρος μίας συνολικής στρατηγικής διαχείρισης συγκεκριμένων τομέων της φροντίδας. Για παράδειγμα, η ικανότητά τους να παρέχουν μετρήσεις σε πραγματικό χρόνο των καρδιακών παλμών, της αρτηριακής πίεσης και της θερμοκρασίας του σώματος, καθώς και η δυνατότητα καταγραφής τόσο της καθημερινής δραστηριότητας όσο και του μοντέλου του ύπνου, έχουν βρει εφαρμογή στην ιατρική παρακολούθηση του ασθενούς.

Η εμβυθιστική εικονική πραγματικότητα και η επαυξημένη εικονική πραγματικότητα (immersive / augmented VR) έχουν πολλές εφαρμογές στη διαχείριση του καρκίνου τόσο στο νοσοκομείο όσο και στο σπίτι. Για παράδειγμα, εικονικά περιβάλλοντα έχουν χρησιμοποιηθεί για να πείσουν ανήλικους και νεαρούς ασθενείς να αυξήσουν την δέσμευσή τους στην θεραπευτική αγωγή (Høybye et al).

Η εικονική πραγματικότητα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο βελτίωσης της διαχείρισης των συμπτωμάτων, για συμπτώματα όπως ο πόνος και το άγχος, καθώς αποσπά την προσοχή.  Για παράδειγμα, έχει μελετηθεί η συμβολή της εικονικής πραγματικότητας στη διάρκεια οσφυονωτιαίας παρακέντησης σε δείγμα 30 ανήλικων ηλικίας 10-19 ετών (Sander Wint et al.). Τα αποτελέσματα έδειξαν χαμηλότερα επίπεδα πόνου στην ομάδα της εικονικής πραγματικότητας. Ωστόσο, οι διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές.

Οι τεχνολογικές λύσεις στον τομέα της πληροφορικής και της επικοινωνίας χρησιμοποιούν κινητές συσκευές, πλατφόρμες και εφαρμογές και έχουν ένα μεγάλο εύρος χρήσεων όπως τη βοήθεια στην αυτο-διαχείριση, τη συγκέντρωση δεδομένων για την κατασταση της υγείας ενός ασθενούς που συλλέγονται σε πραγματικό χρόνο και της αποθήκευσης προσωπικών στοιχείων γύρω από την υγεία.

Ένα παράδειγμα είναι η χρήση ενός ερωτηματολογίου μέσω κινητού τηλεφώνου γύρω από τα συμπτώματα σε ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία για καρκίνο του πνεύμονα, του μαστού και του παχέος εντέρου (McCann et al.). Η εν λόγω παρέμβαση έδειξε βελτίωση στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην επικοινωνία μεταξύ ασθενών και επαγγελματιών της υγείας, ενώ οι ασθενείς ένιωσαν μία αίσθηση ασφάλειας σε ό,τι αφορά στην διαχείριση των συμπτωμάτων τους.

Περιορισμοί στην χρήση τεχνολογίας στον τομέα της υγεινομικής φροντίδας

Η χρήση της πληροφορικής μπορεί να αυξήσει την γραφειοκρατία και να οδηγήσει σε μία «απανθρωποποίηση» της σχέσης μεταξύ του ασθενούς και του επαγγελματία υγείας.

Επιπλέον, δεν μπορούν όλες οι ομάδες ασθενών να επωφεληθούν από την τεχνολογία. Για παράδειγμα, οι εφαρμογές της εικονικής πραγματικότητας δεν είναι κατάλληλες για ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή όγκους στον εγκέφαλο. Οι εφαρμογές των κινητών τηλεφώνων ενδέχεται να δυσκολέψουν ασθενείς όπως ηλικιωμένους που δεν έχουν εξοικείωση με την ψηφιακή τεχνολογία.

Συμπέρασμα

Η ψηφιακή τεχνολογία στον τομέα της υγείας ανοίγει νέους δρόμους στην προσέγγιση της φροντίδας και πλέον, ζητήματα όπως τα δικαιώματα του ασθενούς και η αυτονομία του, η από κοινού λήψη αποφάσεων, η καλύτερη πρόσβαση στην πληροφορία θεωρούνται ως δεδομένα.

Η τεχνολογία βάζει τον ασθενή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί σε διαφορετικά επίπεδα, με την παροχή καλύτερης πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας και την πληροφόρηση, την βελτίωση της φροντίδας και της ασφάλειας του ασθενούς, τον καλύτερο συντονισμό και περισσότερο ενδυναμωμένους ασθενείς.

Πηγή: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6518983/#

Υποστηρικτικό Υλικό για την Αποκατάσταση Ασθενή με covid-19

Η Γηριατρική αξιολόγηση ως μέρος σχεδιασμού της θεραπείας του καρκίνου

Για τους ηλικιωμένους που υποβάλλονται σε θεραπεία για προχωρημένο καρκίνο, τα αποτελέσματα από μια κλινική δοκιμή δείχνουν ότι ένα εργαλείο μέτρησης της υγείας που ονομάζεται γηριατρική αξιολόγηση μπορεί να είναι ένα σημαντικό μέρος του σχεδιασμού της θεραπείας. Στη δοκιμή, οι ηλικιωμένοι ασθενείς των οποίων η φροντίδα καθοδηγούνταν από γηριατρική αξιολόγηση ήταν πολύ λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν σοβαρές παρενέργειες.

Στη μελέτη, το κοινοτικό προσωπικό του νοσοκομείου και της κλινικής θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τις πληροφορίες και τις συστάσεις περίθαλψης που παρέχονται από τις γηριατρικές αξιολογήσεις για να βοηθήσουν στη λήψη θεραπευτικών επιλογών για ορισμένους ασθενείς. Θα μπορούσαν να μειώσουν την ένταση της θεραπείας που έλαβαν οι ηλικιωμένοι ενήλικες, να αυξήσουν το ποσό της υποστηρικτικής φροντίδας ή να κάνουν και τα δύο.

Σε σύγκριση με τα άτομα στη μελέτη που δεν έλαβαν γηριατρική αξιολόγηση – καθοδηγούμενη φροντίδα (η ομάδα συνήθους φροντίδας), τα άτομα που έλαβαν φροντίδα με καθοδήγηση αξιολόγησης (η ομάδα παρέμβασης ) όχι μόνο παρουσίασαν λιγότερες παρενέργειες, αλλά ήταν επίσης λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν πτώσεις στα σπίτια τους κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκαν διαφορές στην επιβίωση μεταξύ των δύο ομάδων θεραπείας. Τα ευρήματα από τη μελέτη δημοσιεύτηκαν στις 3 Νοεμβρίου στο The Lancet .

Οι ηλικιωμένοι με άλλα προβλήματα υγείας, όπως άλλες ασθένειες ή σωματικές αναπηρίες, σπάνια περιλαμβάνονται σε κλινικές δοκιμές για τον καρκίνο, εξήγησε η Supriya Mohile, MD, γηριατρική ογκολόγος στο Ινστιτούτο Καρκίνου Wilmot του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ, η οποία ηγήθηκε της μελέτης.

Αυτό σημαίνει ότι σε πραγματικές συνθήκες, όπου οι ηλικιωμένοι ασθενείς έχουν συχνά άλλες καταστάσεις υγείας, οι κλινικοί γιατροί δεν γνωρίζουν απαραίτητα τις βέλτιστες δόσεις των κοινώς χρησιμοποιούμενων θεραπειών που εξισορροπούν την αποτελεσματική θεραπεία του καρκίνου τους με περιοριστικές παρενέργειες που σχετίζονται με τη θεραπεία.

«Ιστορικά, υπήρχε μια ανησυχία για την υποθεραπεία των ηλικιωμένων, αλλά για εκείνους με παθήσεις που σχετίζονται με τη γήρανση και προχωρημένο καρκίνο, πιθανώς τους κάνουμε υπερβολική θεραπεία», είπε. Σε αυτή τη μελέτη, «η γηριατρική αξιολόγηση άλλαξε τις αποφάσεις που έλαβαν οι κλινικοί γιατροί σχετικά με τη θεραπεία και αυτό οδήγησε σε χαμηλότερη τοξικότητα».

Χρονολογική ηλικία έναντι φυσιολογικής ηλικίας

Η ηλικία είναι, από πολλές απόψεις, απλώς ένας αριθμός. «Και θα ήταν παλιό να πούμε [ότι] όλοι οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο», είπε ο Δρ Μοχίλε.

Αλλά οι ηλικιωμένοι με καρκίνο έχουν συχνά άλλα προβλήματα υγείας. Αυτές περιλαμβάνουν γνωστικές προκλήσεις, παθήσεις υγείας όπως καρδιακές παθήσεις και διαβήτη, και μια γενική μείωση σε αυτό που είναι γνωστό ως φυσιολογικό απόθεμα. Το φυσιολογικό απόθεμα “είναι η ικανότητα ανάκαμψης … από κάτι που είναι δύσκολο, είτε πρόκειται για καρκίνο και τα συμπτώματά του είτε για θεραπεία του καρκίνου”, είπε ο Δρ Μοχίλε.

Μια γηριατρική αξιολόγηση συλλέγει πληροφορίες σχετικά με αυτά τα προβλήματα υγείας ή συννοσηρότητες και βλάβες που διαφορετικά τείνουν να μην καταγράφονται ως μέρος της συνήθους φροντίδας για τον καρκίνο. Αυτές οι αξιολογήσεις μπορούν ενδεχομένως να εντοπίσουν ηλικιωμένους ενήλικες που διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο σοβαρών παρενεργειών από τη θεραπεία του καρκίνου.

Οι γηριατρικές αξιολογήσεις βοηθούν τους κλινικούς γιατρούς να προσδιορίσουν εάν ένας 70χρονος είναι, για παράδειγμα, φυσιολογικά εξίσου υγιής με τον μέσο όρο 45 ή 50 ετών ή εάν είναι φυσιολογικά πιο κοντά στην υγεία του με τον μέσο όρο 90 ετών. είπε η Judith Hopkins, MD, ογκολόγος της Novant Health στη Βόρεια Καρολίνα που συμμετείχε στη δοκιμή. «Και αυτό βοηθά στην πρόβλεψη της θεραπείας», είπε.

Τέτοιες ανησυχίες μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικές για άτομα με προχωρημένο καρκίνο, όταν η θεραπεία δεν αναμένεται να προσφέρει θεραπεία. Αντίθετα, η θεραπεία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ανακουφιστική— δηλαδή, αποσκοπεί στη μείωση των συμπτωμάτων του καρκίνου και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής.

«Δεν θέλετε να πάρετε ανεξάρτητους ηλικιωμένους ασθενείς και να τους βάλετε σε μια κατάσταση όπου [μπορεί] να βελτιώσετε σημαντικά τον καρκίνο τους, αλλά δεν μπορούν πλέον να ζουν ανεξάρτητα ή να απολαμβάνουν τα μέρη της ζωής που σημαίνουν περισσότερο για αυτούς», δήλωσε ο Δρ. Χόπκινς .

Η κλινική δοκιμή πραγματοποιήθηκε σε 40 ομάδες πρακτικής σε όλη τη χώρα που συνδέονται με τον κόμβο του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ του NCI Community Oncology Research Program (NCORP) , ενός εθνικού δικτύου που φέρνει κλινικές δοκιμές καρκίνου σε πρακτικές που βασίζονται στην κοινότητα. Οι ομάδες πρακτικής είναι ομάδες κοινοτικών ογκολογικών κλινικών που μοιράζονται έναν ή περισσότερους γιατρούς, νοσηλευτές ή άλλα μέλη της ομάδας υγειονομικής περίθαλψης.

Όλες οι ομάδες πρακτικής έλαβαν εκπαίδευση για το πώς να πραγματοποιήσουν μια γηριατρική αξιολόγηση και ένα έκτακτο μέλος του προσωπικού που θα μπορούσε να βοηθήσει με τις αξιολογήσεις. Οι αξιολογήσεις δόθηκαν σε περισσότερους από 700 ασθενείς ηλικίας 70 ετών και άνω κατά τη διάρκεια της μελέτης. Αλλά αυτό που συνέβη μετά την αξιολόγηση διέφερε ανάλογα με το αν οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης έλαβαν τα αποτελέσματα της αξιολόγησης.

Πάνω από το 90% των ογκολόγων στην ομάδα παρέμβασης εφάρμοσαν τουλάχιστον μία σύσταση διαχείρισης από τις περιλήψεις.

Κάνοντας τη θεραπεία του καρκίνου πιο ανεκτή

Οι προσαρμογές της θεραπείας που εφάρμοσαν οι ογκολόγοι είχαν πολλές μορφές.

Για παράδειγμα, το 23% των ατόμων στην ομάδα παρέμβασης σε σύγκριση με το 18% των ατόμων της ομάδας συνήθους φροντίδας έλαβαν ένα μόνο φάρμακο χημειοθεραπείας αντί για συνδυασμό δύο ή περισσότερων φαρμάκων, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν περισσότερες παρενέργειες. Και σχεδόν το 50% των ατόμων στην ομάδα παρέμβασης, σε σύγκριση με το 35% αυτών στην ομάδα συνήθους φροντίδας, ξεκίνησαν θεραπεία με δόσεις χαμηλότερες από το κανονικό, αντί να λάβουν μείωση της δόσης αργότερα κατά τη διάρκεια της θεραπείας, εάν χρειαζόταν.

Αυτές οι προσαρμογές οδήγησαν σε χαμηλότερο ποσοστό σοβαρών παρενεργειών. Ενώ περίπου το 70% των ατόμων στην ομάδα της συνήθους φροντίδας παρουσίασαν μία ή περισσότερες σοβαρές παρενέργειες—συμπεριλαμβανομένης της κόπωσης, της ναυτίας και του εμέτου και της μόλυνσης—κατά τη διάρκεια της θεραπείας, μόνο το 50% των ατόμων των οποίων οι γιατροί χρησιμοποίησαν πληροφορίες από τη γηριατρική αξιολόγηση το έκαναν. Σχεδόν το 60% των ατόμων στην ομάδα της συνήθους φροντίδας χρειάστηκε μείωση της δόσης λόγω παρενεργειών της θεραπείας σε σύγκριση με λίγο περισσότερο από 40% στην ομάδα παρέμβασης.

Η ομάδα παρέμβασης έλαβε επίσης περισσότερη υποστηρικτική φροντίδα, συμπεριλαμβανομένων παραπομπών σε κοινωνικούς λειτουργούς ή διατροφολόγους, και, κυρίως, εξήγησε ο Δρ Mohile, προσαρμογές στα φάρμακα που ελήφθησαν για άλλες παθήσεις υγείας.

Η ταυτόχρονη χρήση πολλών φαρμάκων, που μερικές φορές ονομάζεται πολυφαρμακία, έχει τη δυνατότητα να μεγεθύνει τις παρενέργειες των θεραπειών για τον καρκίνο, συνέχισε. Για παράδειγμα, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συνήθως για τη θεραπεία καταστάσεων όπως η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο διαβήτης και η κατάθλιψη και το άγχος μπορούν να επιδεινώσουν την αφυδάτωση, τη ζάλη και άλλες παρενέργειες από τη θεραπεία του καρκίνου που αποτελούν παράγοντες κινδύνου για πτώσεις.

«Πρέπει να είστε προληπτικοί σχετικά με τη διακοπή ή την προσαρμογή αυτών των [φαρμάκων]», όταν είναι δυνατόν, πρόσθεσε.

Συνολικά, το 21% των ατόμων στην ομάδα της συνήθους φροντίδας παρουσίασαν πτώση τους 3 μήνες της μελέτης σε σύγκριση με το 12% στην ομάδα παρέμβασης.

Κάνοντας προσιτή τη γηριατρική αξιολόγηση

«Αυτή είναι η πρώτη πανελλαδική μελέτη που δείχνει ότι η χρήση μιας γηριατρικής αξιολόγησης για την πραγματοποίηση συγκεκριμένων αλλαγών στον τρόπο θεραπείας των ηλικιωμένων ασθενών με καρκίνο έχει διαφορά [για αυτούς]. ότι τους επιτρέπει να έχουν λιγότερες σοβαρές συνέπειες από τη θεραπεία», είπε η Lori Minasian, MD, επίσης του DCP του NCI, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη.

Η εφαρμογή τέτοιων αξιολογήσεων όπως γίνονται τώρα θα ήταν πιθανότατα πρόκληση για πολλές κοινοτικές πρακτικές, είπε ο Δρ Χόπκινς. «Δυστυχώς, τα περισσότερα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης δεν έχουν προσωπικό σε μια κλινική για να το κάνουν αυτό σε τακτική βάση».

Ορισμένες από τις κλινικές NCORP που εγγράφηκαν για τη δοκιμή δεν μπορούσαν να εγγράψουν ασθενείς λόγω τέτοιων προβλημάτων προσωπικού, ακόμη και με την προσωρινή βοήθεια που παρέχεται μέσω της δοκιμής, εξήγησε ο Δρ Χόπκινς. «Μια επίσκεψη νέου ασθενούς μπορεί να είναι 30 ή 45 λεπτών ή μία ώρα. Η προσθήκη μιας γηριατρικής αξιολόγησης διαρκεί, κατά μέσο όρο, περίπου 20 λεπτά. Αυτό γίνεται πολύ προκλητικό», είπε.

«Είμαι πολύ αισιόδοξος ότι, τον επόμενο χρόνο, θα έχουμε ένα πρότυπο που θα μπορεί να διανεμηθεί στους γιατρούς που … μπορεί να βελτιώσει τη φροντίδα των ασθενών χωρίς να παρεμβαίνει στη [ροή εργασιών της κλινικής]», είπε ο Δρ. Χόπκινς. Η ομάδα σχεδιάζει επίσης να δημιουργήσει ένα εκπαιδευτικό βίντεο για να διδάξει στους ογκολόγους της κοινότητας πώς να εκτελούν και να ερμηνεύουν την αξιολόγηση και πώς να τη χρησιμοποιούν για την καθοδήγηση της φροντίδας των ασθενών.

Χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να κατανοήσουμε ποιες ομάδες ηλικιωμένων θα ωφεληθούν περισσότερο από την γηριατρική αξιολόγηση, εξήγησε ο St. Germain. Απαιτείται επίσης έρευνα για να καθοριστεί ποια στοιχεία μιας τέτοιας αξιολόγησης είναι πιο χρήσιμα σε διαφορετικούς τύπους καρκίνου, επειδή μπορεί να μην είναι εφικτή ή απαραίτητη η διεξαγωγή μιας ολοκληρωμένης γηριατρικής αξιολόγησης σε όλους τους ηλικιωμένους με καρκίνο, είπε. Για παράδειγμα, τα πιο χρήσιμα συστατικά μπορεί να είναι διαφορετικά για ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρώιμου σταδίου σε σύγκριση με εκείνους με οξεία λευχαιμία.

«Αλλά έχει πλέον αποδειχθεί ξεκάθαρα ότι η γηριατρική αξιολόγηση λειτουργεί», είπε ο Δρ Minasian. «Το επόμενο βήμα είναι να το εξορθολογίσουμε και να το τελειοποιήσουμε για συγκεκριμένους πληθυσμούς με τρόπο που να ωφελεί [τόσο] τους ασθενείς όσο και τις πρακτικές».

https://www.cancer.gov/news-events/cancer-currents-blog/2021/cancer-geriatric-assessment-fewer-side-effects