Με ιδιαίτερη χαρά μοιραζόμαστε τη δημοσίευση της νέας μας επιστημονικής εργασίας με τίτλο:
“Person-First or Disease-First? Language Choices in Cancer Communication”
Η μελέτη μας εξετάζει ένα ουσιαστικό αλλά συχνά υποτιμημένο ζήτημα: τη δύναμη της γλώσσας στην εμπειρία του καρκίνου.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 16 Απριλίου 2026 στο Nursing Reports ως “Person-First or Disease-First? Language Choices in Cancer Communication”. Η μελέτη ακολούθησε sequential mixed-methods design, με 146 συμμετέχοντες στο ποσοτικό και 11 συμμετέχοντες στο ποιοτικό σκέλος, και ανέδειξε ότι ο όρος “cancer patient” συνδέεται πιο συχνά με φόβο, στίγμα και περιορισμό της ταυτότητας, ενώ η person-first, context-aware γλώσσα βιώνεται ως πιο σεβαστική και ενδυναμωτική.
Δειτε την ερευνα εδώ :
Ευρύματα :
- Τα ποσοτικά ευρήματα έδειξαν ότι ο όρος “cancer patient” αξιολογήθηκε ως συναισθηματικά πιο επιβαρυντικός σε σύγκριση με τον γενικότερο όρο “patient”, με τη διαφορά να είναι στατιστικά σημαντική.
- Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι οι γλωσσικές προτιμήσεις των συμμετεχόντων δεν σχετίζονταν ουσιαστικά με βασικά δημογραφικά χαρακτηριστικά, όπως η ηλικία και το φύλο, αλλά κυρίως με το συναισθηματικό φορτίο που αποδίδεται στους ίδιους τους όρους.
- Σε ποιοτικό επίπεδο, οι disease-first διατυπώσεις φάνηκε να συνδέονται με εμπειρίες στιγματισμού, περιορισμού της προσωπικής ταυτότητας και συμβολικής ταύτισης του ατόμου με τη διάγνωση.
- Αντιθέτως, η person-first και συμφραζόμενη γλώσσα αναγνωρίστηκε ως περισσότερο σεβαστική, ενδυναμωτική και συμβατή με τη διατήρηση της προσωπικής ακεραιότητας, καθώς επιτρέπει στο άτομο να τοποθετεί την ασθένεια ως μία διάσταση της ζωής του και όχι ως το σύνολο της ύπαρξής του.
Επιπλέον, η μελέτη κατέδειξε ότι η συναισθηματική επίδραση της ορολογίας δεν είναι στατική ούτε ομοιόμορφη.
Η ίδια γλωσσική επιλογή μπορεί να προκαλέσει φόβο, άγχος, επιβάρυνση, ανακούφιση ή ουδετερότητα, ανάλογα με τη χρονική απόσταση από τη διάγνωση, τους μηχανισμούς προσαρμογής και το ευρύτερο βίωμα του ατόμου.
Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στον ρόλο του ομιλητή και του επικοινωνιακού πλαισίου. Οι επαγγελματίες υγείας αναδείχθηκαν ως φορείς αυξημένης ηθικής και επικοινωνιακής ευθύνης, καθώς οι λέξεις τους επηρεάζουν άμεσα την εμπιστοσύνη, την ψυχολογική ασφάλεια και την κατανόηση της κατάστασης από τους ασθενείς.
Παράλληλα, το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον, αλλά και τα μέσα ενημέρωσης, μπορούν είτε να λειτουργήσουν υποστηρικτικά είτε να αναπαράγουν φόβο, υπεραπλούστευση και στιγματιστικά σχήματα.
Τέλος, οι συμμετέχοντες εξέφρασαν σαφή προτίμηση υπέρ μιας επικοινωνίας που χαρακτηρίζεται από ενσυναίσθηση, σαφήνεια, ρεαλισμό και αποστιγματιστική πρόθεση.
Η ανάγκη για person-first ή ουδέτερη ορολογία, για καθαρή και αξιόπιστη πληροφόρηση, καθώς και για εκπαίδευση επαγγελματιών και κοινωνίας, αναδείχθηκε ως κεντρικό εύρημα με άμεσες εφαρμογές στην κλινική πράξη, στη δημόσια επικοινωνία και στην ψυχοκοινωνική ογκολογία.
Το βασικό μήνυμα της δημοσίευσής μας είναι ξεκάθαρο:
η γλώσσα στην ογκολογική φροντίδα δεν περιγράφει απλώς την πραγματικότητα — τη διαμορφώνει.
Γι’ αυτό και η ανάγκη για επικοινωνία με ακρίβεια, ενσυναίσθηση και σεβασμό στο πρόσωπο είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.
Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι συνέβαλαν στην υλοποίηση αυτής της ερευνητικής προσπάθειας και, κυρίως, τους ανθρώπους που μοιράστηκαν την εμπειρία τους και έδωσαν ουσιαστικό νόημα σε αυτή τη μελέτη.
Η δημοσίευση αυτή αποτελεί για εμάς ένα ακόμη βήμα στην προώθηση μιας πιο ανθρώπινης, συμπεριληπτικής και ψυχοκοινωνικά ευαίσθητης προσέγγισης στην επικοινωνία για τον καρκίνο.
Publication_Certificate_MDPI_nursrep-16-00143nursrep-16-00143
Article_Banner_MDPI_nursrep-16-00143