Συντάκτης: k3-editor

Κατ’ οίκον θεραπείες για ογκολογικούς ασθενείς με το πρόγραμμα «ΟΙΚΟΘΕΝ»

Με 80 ογκολογικούς ασθενείς ετησίως είναι έτοιμο να ξεκινήσει το πρόγραμμα «ΟΙΚΟΘΕΝ» του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας», που αφορά στη διενέργεια ογκολογικών θεραπειών στο σπίτι και όχι στο περιβάλλον του νοσοκομείου.

Εντάσσεται στο ευρύτερο πρόγραμμα του υπουργείου Υγείας “Hospital@home”, που στόχο έχει τη βελτίωση της περίθαλψης και της ζωής των ασθενών. Για το νέο αυτό πρόγραμμα μίλησαν στη Σμαράγδα Αγορογιάννη οι Όλγα Μπαλαούρα, διοικήτρια του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» και ο Γιάννης Κωτσιόπουλος, Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας.

Με έκδοση της Υπουργικής Απόφασης για την «Νοσοκομειακή Κατ’ Οίκον Νοσηλεία και Φροντίδα Υγείας» άνοιξε ο δρόμος για την εφαρμογή του «οίκοθεν», του καινοτόμου προγράμματος κατ’ οίκον χορήγησης θεραπειών σε ογκολογικούς ασθενείς. Θα ξεκινήσει την Πέμπτη 1 Ιουνίου από την Α’ Παθολογική Ογκολογική Κλινική του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας» και σταδιακά θα επεκταθεί στα άλλα νοσοκομεία της χώρας. Αναμένεται να μειώσει ουσιαστικά την επιβάρυνση των ασθενών από την ανάγκη μετακίνησης στο νοσοκομείο.

 

Το πρόγραμμα αποτελεί προσωπική έμπνευση του επιμελητή Α’, στο ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας», παθολόγου ογκολόγου, Μιχάλη Νικολάου* MD, MSc, PhD. Με αφορμή την έναρξη του προγράμματος ο κ. Νικολάου, ο οποίος είναι και επιστημονικά υπεύθυνος του «Οίκοθεν» απαντά στις ερωτήσεις μας για τις λεπτομέρειες του προγράμματος και εξηγεί τα οφέλη, τις δυνατότητες και τις προοπτικές της εφαρμογής του.

Τι είναι το οίκοθεν;

Το «οίκοθεν» είναι μία πρότυπη και πρωτότυπη εφαρμογή με την οποία το νοσοκομειακό φάρμακο θα πάει στο σπίτι του ογκολογικού ασθενούς με απόλυτα διαχειρίσιμο τρόπο. Με το «οίκοθεν» δηλαδή θα μπορεί ο ογκολογικός ασθενείς να συνεχίσει στο σπίτι του, την θεραπεία που έχει ήδη ξεκινήσει στο νοσοκομείο. Για αρχή το «οίκοθεν» θα εφαρμοστεί από το Αντικαρκινικό Νοσοκομείο «Ο Άγιος Σάββας» αλλά η σχεδίαση μας είναι να επεκταθεί σε όλα τα αντικαρκινικά, τα πανεπιστημιακά και τις ογκολογικές κλινικές των νοσοκομείων της χώρας μας.

Ο καρκίνος είναι μία ηλικιο-εξαρτώμενη νόσος και η συχνότητα εμφάνισής του διαρκώς θα αυξάνεται, όσο αυξάνεται το προσδόκιμο επιβίωσης των ασθενών και όσο η πρόοδος της ιατρικής επιστήμης περιορίζει την συχνότητα εμφάνισης αλλά και την δυσμενή εξέλιξη άλλων νοσημάτων. Τι θέλω να πω με αυτό: Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως αφού πλέον έχουμε νικήσει και δεν μας σκοτώνει η πνευμονία λόγω των καλών αντιβιοτικών που διαθέτουμε, αφού έχουμε νικήσει τον COVID-19, αφού έχουμε νικήσει την ουρολοίμωξη, αφού έχουμε νικήσει τις καρδιοπάθειες, νομοτελειακά, στο δρόμο μας προς το γήρας θα βρεθεί ο καρκίνος. Άρα πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα νούμερα διαρκώς θα αυξάνουν και αυτό δεν είναι απαραιτήτως κακό αλλά είναι απότοκο όπως προείπα της αύξησης του προσδόκιμου επιβίωσης, της δυνατότητας που έχουμε σήμερα για πρώιμη διάγνωση, του σύγχρονου τρόπου ζωής αλλά και των πολύ καλών τεχνολογιών και φαρμάκων που πλέον διαθέτουμε στην ιατρική επιστήμη. Επίσης η πρόοδος που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στην ογκολογία με τις ανοσοθεραπείες και τους βιολογικούς παράγοντες, έχουν μετατρέψει τη μεταστατική νόσο σε χρόνια νόσο δίνοντας την δυνατότητα σε όλο και περισσότερους ασθενείς να ζήσουν πολλά και ποιοτικά χρόνια. Από την άλλη πλευρά τα νοσοκομεία μας ασφυκτιούν. Πρέπει λοιπόν να μπορέσουμε νοητά να «διαστείλουμε» τους τοίχους τους και να δώσουμε τη δυνατότητα πρόσβασης σε όλο και περισσότερους ασθενείς. Αυτά τα προβλήματα έρχεται να λύσει το «οίκοθεν» όπου με τη μεταφορά του φαρμάκου στην οικία του ασθενούς επιτυγχάνουμε την παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας, την ελάττωση του χρόνου αναμονής, την αύξηση της ικανοποίησης του ασθενούς για την παρεχόμενη σε αυτόν υπηρεσία και εναρμονιζόμαστε με τις διεθνείς καλές πρακτικές. Μελλοντικά εφαρμογές τύπου «οίκοθεν» θα μπορέσουν αφού σχεδιαστούν να ενισχύσουν τον Ιατρικό Τουρισμό που εν πολλοίς αποτελεί ακόμη αναξιοποίητο πεδίο στη χώρα μας.

Είναι πράγματι πρωτότυπο και σημαντικό το πρόγραμμα οίκοθεν ωστόσο θα ήθελα να σας ρωτήσω εάν αντιμετωπίσατε προβλήματα

Το πρόγραμμα «οίκοθεν» έρχεται ευεργετικά να προσφέρει όλα όσα σας προανέφερα. Ωστόσο αντιμετωπίσαμε ένα μεγάλο και σημαντικό πρόβλημα. Δεν υπήρχε νομικό και νομοθετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινούνταν η εφαρμογή και ενώ η αποτύπωση του σχεδίου με όλες τις μετρήσεις από τη δική μας πλευρά ήταν έτοιμες από το Νοέμβριο του 2021, «δαπανήθηκε» αρκετό χρονικό διάστημα μέχρι τις 19 Μαΐου 2023 όπου και εκδόθηκε η Υπουργική Απόφαση που διαμορφώνει το πλαίσιο. Πλέον η έκδοσή της δίνει τη δυνατότητα, την Πέμπτη 1 Ιουνίου, να βγει η ομάδα μας και να δώσουμε τις πρώτες θεραπείες στο σπίτι. Για  να είμαι ειλικρινής ενώ οι χρόνοι αρχικά φαίνονται μεγάλοι, το πρωτότυπο της εφαρμογής και η εθνική της κάλυψη απαιτούσε «βήμα το βήμα» κινήσεις ενώ δεν πρέπει να παραλείψω να σας αναφέρω την καθοριστική στήριξη του Υπουργείου Υγείας σε όλες τις φάσεις της δημιουργίας. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί το «οίκοθεν» μέσω μίας ευρύτερης εφαρμογής κατ’ οίκον θεραπείας θα προσθέσει στα ταμεία της χώρας μας 14 εκατομμύρια ευρώ από το Ταμείο Οικονομικής Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας ΙΙ συμβάλλοντας τόσο σε εκσυγχρονισμό του υλικοτεχνικού εξοπλισμού των νοσοκομείων μας όσο και στον διορισμό ιατρονοσηλευτικού προσωπικού.

Η υπηρεσία του «οίκοθεν» θα προσφέρεται στους ασθενείς που έχουν ΑΜΚΑ και χωρίς άλλο κοινωνικό ή οικονομικό κριτήριο. Τα κριτήρια είναι αμιγώς ιατρικά

Ποιοι ασθενείς θα ευεργετηθούν από το πρόγραμμα οίκοθεν

Να προσδιορίσουμε ότι ενώ το πρόγραμμα οίκοθεν αφορά μόνο τους ογκολογικούς ασθενείς, η Υπουργική Απόφαση την οποία σε μεγάλο βαθμό συνδιαμορφώσαμε αφορά όλες τις χρόνιες παθήσεις. Δηλαδή ένας ασθενής με νευρολογικό νόσημα μπορεί να λαμβάνει τη θεραπεία του έξω απ’ το νοσοκομείο. Επίσης ένας ασθενής που βρίσκεται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και είναι αποκομμένος από τους συγγενείς του τώρα πλέον μετά από εκπαίδευση του φροντιστή μπορεί να μεταφερθεί στο σπίτι του και να απολαμβάνει εξειδικευμένες υψηλοτάτου επιπέδου υπηρεσίες. Σαφώς και υπάρχουν κριτήρια και δεν αφορά όλες τις παθήσεις και σε όλες τις φάσεις της κάθε νόσου αλλά είναι σίγουρο ότι θα ευεργετηθούν όλοι οι χρόνια πάσχοντες ασθενείς σε κάποιο στάδιο του «ταξιδιού» τους. Επίσης δεν αφορά μόνο τους ενήλικες αλλά και τους παιδιατρικούς ασθενείς.

Πότε και πως θα επεκταθεί το πρόγραμμα «οίκοθεν»

Το πρόγραμμα «οίκοθεν» έχει χωριστεί σε τρεις φάσεις. Το Οίκοθεν Ι, το Οίκοθεν ΙΙ και το Οίκοθεν ΙΙΙ.

Το πρώτο αφορά το τμήμα μας την Α’ Παθολογική Ογκολογική Κλινική του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου «Ο Άγιος Σάββας» το οποίο από την 1 Ιουνίου ξεκινάει με τους πρώτους ασθενείς να χορηγεί τις θεραπείες τους κατ’ οίκον. Αυτό θα αποτελέσει και τον πιλότο μας. Θα μπορέσουμε μέσα από αυτή τη διαδικασία να διορθώσουμε τυχόν παραλήψεις ή σχεδιαστικές αστοχίες και να γίνουμε ακόμη καλύτεροι.

Το Οίκοθεν ΙΙ, αφορά ολόκληρο το νοσοκομείο μας, δηλαδή και τις δύο Παθολογικές Ογκολογικές Κλινικές ενώ το Οίκοθεν ΙΙΙ αφορά τα αντικαρκινικά νοσοκομεία, τα πανεπιστημιακά νοσοκομεία και τις ογκολογικές κλινικές σε όλη την ελληνική επικράτεια. Πολύ σύντομα έχω την αίσθηση ότι οι ασθενείς στην Αλεξανδρούπολη, στην Πάτρα, στην Κρήτη και στη Λάρισα για παράδειγμα θα λαμβάνουν τις θεραπείες τους στα σπίτια τους και αυτό είναι πραγματικά πρόοδος και εξέλιξη στο πως προσεγγίζουμε την χρόνια νόσο και στο πως την θεραπεύουμε. Είναι πολύ σημαντικό να επισημάνουμε πως οι χρόνια πάσχοντες ασθενείς πρέπει να έχουν καλή ψυχολογία καθώς η νόσος τους επηρεάζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό από αυτήν και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε μέσα από ασφαλείς πρακτικές μεταφοράς του φαρμάκου από το νοσοκομείο στο σπίτι. Είναι καίριας σημασίας οι διαδικασίες να είναι επαναλήψιμες πιστοποιημένες και μετρήσιμες για να εξασφαλίσουμε την υψηλή ποιότητα και να αποφευχθούν αστοχίες και σφάλματα.

Τέλος αξίζει να υπογραμμίσουμε πως η υπηρεσία του «οίκοθεν» θα προσφέρεται στους ασθενείς που έχουν ΑΜΚΑ και χωρίς άλλο κοινωνικό ή οικονομικό κριτήριο. Τα κριτήρια είναι αμιγώς ιατρικά. Επίσης να σας αναφέρω πως πρώτη φορά υπάρχει εθνικός σχεδιασμός για κατ’ οίκον θεραπεία σε παγκόσμιο επίπεδο, καθιστώντας τη χώρα μας πρωτοπόρο και δίνοντας τη δυνατότητα μελλοντικά να εξάγει αυτή τη γνώση και σε άλλες χώρες. Το «οίκοθεν» είναι η πλέον ασθενοκεντρική εφαρμογή μετά το ΕΣΥ και το ΕΚΑΒ κατά τη γνώμη μου και πρέπει να είμαστε περήφανοι για αυτό.

Ο Μιχάλης Νικολάου MD, MSc, PhD, είναι Παθολόγος Ογκολόγος, Επιμελητής Ά, ΓΑΟΝΑ «Άγιος Σάββας», Επιστημονικά Υπεύθυνος του «Οίκοθεν», Αντιπρόεδρος ΕΟΠΕ, Πρόεδρος ΕΕΠΟΕ, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΕΙΝΑΠ, Μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής ΟΕΝΓΕ και εκπρόσωπος του ΙΣΑ στον ΠΙΣ

Πηγή: thedailyhealth.gr

Τι γνωρίζουμε για τα Ιατρεία Πόνου

“Ο χρόνιος πόνος είναι ο ίδιος μιας νόσος και σαν νόσος πρέπει να αντιμετωπίζεται.” 

Ένα Ιατρείο Πόνου στελεχώνεται από μια ομάδα εξειδικευμένων Αναισθησιολόγων – Αλγολόγων και Ψυχολόγων .

Στόχος του ιατρείου πόνου είναι, με συγκεκριμένες θεραπείες (επεμβατικές θεραπείες – εξειδικευμένη φαρμακευτική αγωγή – ψυχολογική υποστήριξη),  η ανακούφιση του ασθενούς από τον πόνο, την βελτίωση της ποιότητας ζωής του, την διατήρηση της ψυχικής του υγείας και την γρήγορη επαναφορά στις καθημερινές δραστηριότητες του. Στις ιατρικές υπηρεσίες του ιατρείου περιλαμβάνονται η εξειδικευμένη φυσιοθεραπεία και η νοσηλεία κατ΄οίκον.

Ο Πόνος της Νόσου 

Ο πόνος είναι αίσθηση που προέρχεται από ενεργοποίηση συγκεκριμένων κύτταρων (υποδοχείς πόνου), τα οποία βρίσκονται σε όργανα (πχ ήπαρ, πάγκρεας, ουροδόχος κύστη κ.α.) και ιστούς (πχ μύες, συνδέσμους, οστά). Οι υποδοχείς αυτοί ενεργοποιούνται μετά από βλάβη και μεταφέρουν, μέσω μιας περιπλοκής νευρικής οδού, το σήμα της βλάβης στον εγκέφαλο όπου αντιλαμβανόμαστε τον πόνο. Περιορίζει την ατομική και κοινωνική δραστηριότητα του ασθενούς, προκαλεί αϋπνία και περιορίζει την πνευματική του συγκέντρωση. Όλα αυτά οδηγούν σε βάθος χρόνου στο φαινόμενο της κατάθλιψης από το οποίο πάσχει το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών με χρόνιο πόνο.

Πρέπει να υπάρξει προσπάθεια αντιμετώπισης του καρκίνου, αλλά παράλληλα και συναισθηματικός θωρακισμός του ασθενή και της οικογένειας του, ώστε να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Απαιτείται, επίσης, ψυχολογική υποστήριξη για την αποφυγή πρόσθετου άγχους στα μέλη της οικογένειας του καρκινοπαθούς.

Οι κύριες πεποιθήσεις των ψυχοθεραπευτών περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  • Οι ψυχολογικοί παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν ή να βελτιώσουν την πορεία του καρκίνου.
  • Υπάρχει δυνατότητα εφαρμογής θεμελιωδών ψυχαναλυτικών αρχών στην ψυχοθεραπεία ενός καρκινοπαθούς.
  • Είναι σημαντικό να αφιερωθεί χρόνος και σημασία εξατομικευμένα σε έναν δεδομένο ασθενή.
  • Θεωρείται βαρυσήμαντο να υπάρχει εξοικείωση από τον ασθενή με την ιδέα της ενασχόλησης με την ψυχοθεραπεία, καθώς και αποδοχή από τον θεραπευτή της πιθανότητας ότι η θεραπεία μπορεί να είναι αναποτελεσματική.

Σε πολλούς ιατρικούς κλάδους, η θεραπεία εξωτερικών ασθενών παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της ενδονοσοκομειακής περίθαλψης. Η ψυχική ισορροπία και η αντίσταση στο στρες μπορούν να επιτευχθούν με μεγαλύτερη επιτυχία έξω από το νοσοκομείο ή το ψυχιατρικό ίδρυμα Τα αισθήματα αμηχανίας, ταπείνωσης και ασημαντότητας που αντιμετωπίζει συχνά ο άρρωστος στο νοσοκομείο, δεν υπάρχουν στο σπίτι. Το ίδιο ισχύει και για απρόσωπο, αντιπαθητικό και εχθρικό περιβάλλον. Η ατμόσφαιρα του νοσοκομείου θεωρείται μη φιλική κατά τη διάρκεια της σωματικής και ψυχικής του δυσφορίας. Τα αρνητικά συναισθήματα που δημιουργούνται κατά την νοσηλεία σε νοσοκομείο παρεμβαίνουν στην αποτελεσματική άμυνα του οργανισμού και στην πρόοδο της νόσου. Φυσικά, υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπου ορισμένες νοσοκομειακές μονάδες λειτουργούν σε ένα φιλόξενο και οικογενειακό περιβάλλον.

Υπάρχει ανάγκη για εξειδικευμένη εκπαίδευση ενός ψυχοθεραπευτή που εργάζεται με καρκινοπαθή. Η κλινική του εμπειρία το καθορίζει αυτό. Η θεωρητική-κλινική αλληλεπίδραση θα είναι συχνό θέμα συζήτησης με τον επόπτη του νοσοκομείου καθώς προχωρά η διαδικασία του καρκίνου. Μια από τις πιο δύσκολες προκλήσεις στη θεωρία και την πράξη της ψυχανάλυσης είναι η στροφή από το «ψυχικό» στο «σωματικό» και το αντίστροφο.

Τα πολλαπλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας «απαιτητικός» ασθενής μερικές φορές οδηγούν σε κούραση ή εξάντληση τόσο για τον ψυχοθεραπευτή όσο και για τον κύριο θεραπευτή. Η κύρια προτεραιότητα των ηγετών και των οργανωτικών μονάδων που εργάζονται με σύνθετους ασθενείς είναι να «θωρακίσουν» τους θεραπευτές.

Η ύπαρξη ανεξαρτησίας και επιστημονικής αυτονομίας από τις ογκολογικές μονάδες είναι κρίσιμη προϋπόθεση για τη λειτουργία μιας Μονάδας Ψυχολογικού Πόνου. Απαιτείται όμως άριστη συνεργασία με το ογκολογικό ίδρυμα ή τον υπεύθυνο ιατρό του ασθενούς. Αυτή είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος για τη δημιουργία της απαιτούμενης συμπληρωματικότητας μεταξύ φυσικής θεραπείας και ψυχοθεραπείας. Η συνεργασία πρέπει να είναι αποτελεσματική και η αμοιβαία εκτίμηση να τηρείται και από τις δύο μεριές. Απαιτείται μια κοινή φιλοσοφία καθώς και η γνώμη του ογκολόγου για την αποτελεσματικότητα των θεραπειών. Εάν δεν υπάρξει τέτοια εναρμόνιση, οι προσπάθειες των ψυχιάτρων και των ψυχοθεραπευτών θα είναι μάταιες. Μονάδες που έχουν σημειώσει επιτυχία στην Ελλάδα και αλλού έχουν χρησιμοποιήσει αυτή τη συμμετρία μεταξύ σωματικής και ψυχολογικής φροντίδας.

Δείτε αναλυτικά την λίστα με τα ιατρεία πόνου στo link που ακολουθεί : https://www.kapa3.gr/ogkologika-kentra-nosokomeia-athinas/

 

Βιβλιογραφία

Marty P. (1980), “L’ordre psychosomatique”, Payot, Paris

Αναγνωστόπουλος Φ., Παπαδάτου Δ. (1986) «Ψυχολογική προσέγγιση ατόμων με καρκίνο», Εκδόσεις «Φλόγα»

Damigos D. (1986) “Crise, évenement et cancer”, Thèse DERBH, Faculté de Médecine, Université de Lyon I.

Σακελλαρόπουλος Π. (1988) «Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία στη Δημόσια Περίθαλψη», Ψυχολογικά Θέματα, Τόμος 2, τεύχος 1.

Δαμίγος Δ. (1990) «Η ψυχολογική διάσταση στην καρκινική διεργασία», Διδακτορική Διατριβή, Ιωάννινα

Υφαντής Θ., Παναγούτσος Π., Σακελλαρόπουλος Π., (1995) «Ψυχιατρική

περίθαλψη στο σπίτι του αρρώστου», Τ.Lemperière – A. Féline, Εγχειρίδιο

Ψυχιατρικής Ενηλίκων, Α΄τόμος, Παράρτημα, σελ. 337-381

Καμπάνια «Κάνε τη σωστή ερώτηση» απο την FairLife L.C.C. | Κ3

«Κάνε τη σωστή ερώτηση για τον καρκίνο του πνεύμονα»

 Η νέα καμπάνια της FairLife L.C.C. με τίτλο «Κάνε τη σωστή ερώτηση για τον καρκίνο του πνεύμονα» είναι πλέον στο αέρα!

Η καμπάνια για πρώτη φορά παρουσιάστηκε στον Καναδά και την Αυστραλία, ενώ στην  Ευρώπη, ξεκινώντας από την Ελλάδα, παρουσιάζεται τώρα από την FairLife L.C.C.

Μπορείτε να επισκεφτείτε και να περιηγηθείτε στην σελίδα της καμπάνιας σε Ελληνικά www.kanetisostierotisi.gr και Αγγλικά https://kanetisostierotisi.gr/en/.

▶️Στην Playlist «Κάνε τη σωστή ερώτηση για τον καρκίνο του πνεύμονα» στο YouTube θα βρείτε τα video των 8 συμμετεχόντων της καμπάνιας!

Όλες οι ιστορίες/βίντεο είναι ανεβασμένες και στις 2 γλώσσες και τα βίντεο περιέχουν υπότιτλους με STR στα αγγλικά.

  1. Χρήστος Αποστολάκος – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr) | ENG
  2. Σύνθια Μίκκελσεν – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr) | ENG
  3. Πόλυ Γαϊτάνη – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr) | ENG
  4. Eric Bell – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr) | ENG
  5. Αθηνά Μπαρούφη – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr) | ENG
  6. Μαρία Καλαμπάκα – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr) | ENG
  7. Μίλκα Ιβάνοβα – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr)| ENG
  8. Απόστολος Κυριάκης – Κάνε τη Σωστή Ερώτηση για τον Καρκίνο του Πνεύμονα (kanetisostierotisi.gr) | ENG

▶️Παρακολουθήστε το trailer της καμπάνιας!

ℹ️ Επιπρόσθετες πληροφορίες:

Τέλος, η εκδήλωση της καμπάνιας όπου θα παρουσιάσουμε την δράση και θα μιλήσουμε ανοιχτά γύρω από το στίγμα, με συμμετέχοντες τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της καμπάνιας αλλά και επιστήμονες υγείας, θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 13 Ιουνίου 2023 στις 18.00-20.30 και θα μεταδίδεται Live στα κανάλια μας. Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα και την παρακολούθηση της εκδήλωσης στον παρακάτω σύνδεσμο.

Nέο φάρμακο για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη για έγκριση από την ΕΜΑ

Η Επιτροπή Φαρμακευτικών Προϊόντων για Ανθρώπινη Χρήση (CHMP) του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (EMA) συνέστησε δύο φάρμακα για έγκριση στη συνεδρίασή της τον Μάιο του 2023.

Συγκεκριμένα, η επιτροπή εισηγήθηκε τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για το σκεύασμα με piflufolastat, που προορίζεται για τη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη.

Το όφελος αυτού του φαρμακευτικού προϊόντος είναι η δυνατότητά του να διαγνώσει τον καρκίνο του προστάτη στο αρχικό του στάδιο για ασθενείς υψηλού κινδύνου, ακόμη και για όσους υπάρχει πιθανότητα υποτροπής.

Το δεύτερο σκεύασμα που έλαβε θετική γνώμη από την CHMP είναι με ganaxolone και ενδείκνυται για τη θεραπεία επιληπτικών κρίσεων που σχετίζονται με εξαρτώμενη από κυκλίνη διαταραχή ανεπάρκειας κινάσης, μια γενετική διαταραχή που ορίζεται από επιληπτικές κρίσεις που ξεκινούν από τη βρεφική ηλικία.

Συστάσεις για επεκτάσεις θεραπευτικής ένδειξης για 2 φάρμακα

Η επιτροπή συνέστησε δύο επεκτάσεις της ένδειξης για φάρμακα που είναι ήδη εγκεκριμένα στην ΕΕ.

Επανεξετάσεις

Μετά από επανεξέταση, η CHMP επιβεβαίωσε την αρχική της σύσταση να αρνηθεί τη χορήγηση άδειας κυκλοφορίας για το σκεύασμα με παλοβαροτένιο.

Αυτό το φάρμακο προοριζόταν για τη θεραπεία της προοδευτικής ινοδυσπλασίας, μιας σπάνιας γενετικής νόσου που προκαλεί το σχηματισμό επιπλέον οστών σε σημεία εκτός του σκελετού, όπως στις αρθρώσεις, στους μύες, στους τένοντες και στους συνδέσμους, οδηγώντας σε προοδευτική μείωση της κινητικότητας και άλλες σοβαρές βλάβες.

Αποσύρσεις αιτήσεων

Δύο αιτήσεις για άδεια κυκλοφορίας αποσύρθηκαν: το φάρμακο με μονοϋδρική αριπιπραζόλη ως θεραπεία συντήρησης της σχιζοφρένειας, και το φάρμακο με ρανιβιζουμάμπη για τη θεραπεία της νεοαγγειακής ηλικιακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας σε ενήλικες.

Αποτέλεσμα παραπομπής

Η επιτροπή συνέστησε ότι το σκεύασμα με crizanlizumab δεν πρέπει πλέον να χρησιμοποιείται για την πρόληψη επώδυνων κρίσεων σε ασθενείς ηλικίας 16 ετών και άνω με δρεπανοκυτταρική αναιμία, μια γενετική πάθηση κατά την οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια γίνονται άκαμπτα και κολλώδη και από σχήμα δίσκου γίνονται μισοφέγγαρα.

Αυτό έπεται επανεξέτασης από την CHMP , η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα οφέλη του φαρμάκου δεν υπερτερούν των κινδύνων που συνδέονται με αυτό.

Η ανασκόπηση εξέτασε τα αποτελέσματα μιας κλινικής δοκιμής μελέτη, η οποία συνέκρινε την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια του crizanlizumab με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς που είχαν στο παρελθόν επώδυνες κρίσεις.

Η μελέτη έδειξε ότι το σκεύασμα αυτό δεν οδήγησε σε μείωση σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.

Δείτε εδώ αναλυτικά την ανακοίνωση του EMA.

Πηγή: news4health.gr

Φόβος για τη ζωή: Μέσα από τα μάτια του ασθενή

 

Φοβάμαι…

Λέξη, σκέψη και συναίσθημα με βάρος.

Ο Φόβος είναι ένα υπερβολικό και επίμονο συναίσθημα που προκαλείτε από την παρουσία μιας κατάστασης. Το κυρίαρχο σύμπτωμα της φοβίας είναι το δυσανάλογο έντονο άγχος. Με θετικό κι αρνητικό πρόσημο.  Κι ενώ κατανοούμε   ότι ως ενός ορισμένου σημείου ο ρόλος του φόβου είναι χρήσιμος και πολλές φορές προστατευτικός, σε άλλες περιπτώσεις μετατρέπεται σε εμπόδιο. Ο στόχος στις ζωές όλων μας δεν είναι να μην φοβηθούμε ποτέ αλλά να μάθουμε να τον διαχειριζόμαστε, να μην τον αφήνουμε να μας κατακλύζει, να μας κρατάει πίσω και να μας περιορίζει την ζωή.

Ο φόβος χρειάζεται στο κατάλληλο μέτρο.

Όπως πολλές βαριές ασθένειές, έτσι και ο καρκίνος επηρεάζει σημαντικά τη σωματική και ψυχική υγειά του κάθε ασθενή, προκαλώντας κύματα συναισθημάτων οπού ο ασθενής δεν έχει ξανά βιώσει. Ένα από αυτά τα κυρίαρχα συναισθήματα είναι και ο Φόβος. Ο φόβος πολλές φορές κυριεύει το άτομο με δυσάρεστες σκέψεις και άσχημη διάθεση.

Από την μια πλευρά τα ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά του κάθε ατόμου, από την άλλη ο συνδυασμός του με τις εμπειρίες που έχει βιώσει ο καθένας αλλά και η διάγνωση του καρκίνου επηρεάζουν τον τρόπο που ο καθένας  αισθάνεται, σκέφτεται και εν τέλει συμπεριφέρεται απέναντι στον φόβο του. Καθορίζεται λοιπόν το πως αξιολογούμε, ενισχύουμε, αντιλαμβανόμαστε, γενικεύουμε, εγκλωβίζουμε το συναίσθημα του φόβου μέσα μας ή αντίθετα πόσο προσπαθούμε να τον ξεπεράσουμε τολμώντας να ζήσουμε.

Τι όμως πραγματικά φοβόμαστε;

Σίγουρα η απάντηση δεν είναι μια. Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι είναι ένας συνδυασμός πραγμάτων. Όπως φοβάμαι τα συμπτώματα της ασθένειας, φοβάμαι για την οικογένεια μου, φοβάμαι για το πως θα είμαι, φοβάμαι να μην πεθάνω. Ο φόβος για το άγνωστο.

Στην άλλη όψη του ίδιου νομίσματος όπου γράφει φόβος για το άγνωστο, βρίσκεται η έννοια της ζωής. Έτσι η αναμέτρηση με τους παραπάνω φόβους είναι ταυτόχρονα η αναμέτρηση με την ζωή. Σύμφωνα με έρευνες στην αρχή αυτή η υπαρξιακή αναζήτηση, στην οποία επιβάλει η ασθένεια το άτομο είναι επίπονη, καθώς αναγκάζει να ‘χωρέσει’ βαθιές έννοιες του φόβου στην καθημερινότητα. Στην πορεία όμως διαπιστώνεται και κάτι το οποίο δεν το περιμένουμε το ‘άνοιγμα’ προς την ζωή, που δίνει νόημα στις αξίες, στην καθημερινότητα, στην αποδοχή και την συμφιλίωση του καρκίνου. Όταν έρχεται στην επιφάνεια η σκέψη ότι ποτέ και κάνεις δεν ασφαλής. Όταν έρχεται στην επιφάνεια η σκέψη ότι αν και είμαι ασθενής, είμαι και ζωντανός.

Μπορούμε λοιπόν να κρατήσουμε το φόβο μας και να καθίσουμε στην άκρη ή μπορούμε να προχωρήσουμε. Ευτυχώς ή δυστυχώς βεβαιώσεις και εγγυήσεις ότι όλα θα είναι εύκολα και χωρίς πόνο δεν υπάρχουν. Πέφτουμε, κλαίμε, σηκωνόμαστε, προχωράμε, συνεχίζουμε και πηγαίνουμε μπροστά. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η ζωή συνεχίζεται, εμείς επιλέγουμε το πως.

Υπάρχουν κάποιοι τρόποι οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν στην διαχείριση των έντονων, δυσάρεστων ή αρνητικών συναισθημάτων όπως ο φόβος.

Η αναγνώριση  και η έκφραση όλων των συναισθημάτων προκαλούν ανακούφιση και είθισται να βοηθάει σε μια καλύτερη πορεία θεραπείας. Ως εκ τούτου, είναι θεμελιώδους σημασίας να υπάρχει κάποιος άνθρωπος, φίλος, συγγενή, ένας ειδικός ψυχικής υγείας  ή ακόμα κα μια κόλα χαρτί στον οποίο ο ασθενείς θα νιώθει άνετα χωρίς να νιώθει ότι θα κριθεί. Κάπου εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι η επιλογή του αν και πότε θα ανοιχτεί το άτομο και θαhttps://apis.mail.yahoo.com/ws/v3/mailboxes/@.id==VjN-wILqKv1S7Zcg3GLKkScbAg-UbJ0hIYhqXX3xOChmiYJ0_neXC_5CtEdhujlEcv3FkZ2dZyyLIvrOUdO48QGxGA/messages/@.id==AGwEcDYb6lHZZHRcUQanIBB9MVc/content/parts/@.id==3/thumbnail?appid=YMailNorrinLaunch εκφράσει τα συναισθήματα του για την νόσο και την πορεία είναι εντελώς προσωπικό θέμα και δεν επιδέχεται πίεση.

Τέλος, η ψυχική ανθεκτικότητα βοηθάει το άτομο να ανταπεξέρχεται στις δύσκολες καταστάσεις. Σε αυτό το πλαίσιο είναι καλό να προσπαθήσει να βρει θετικά, χαρούμενα, όμορφα περιστατικά ή λεπτομέρειες μέσα στην ημέρα και δραστηριότητες όπου να γεμίζουν αισιοδοξία, δύναμη, χαλάρωση.

Όλο αυτό το εγχείρημα είναι δύσκολο, όχι όμως ακατόρθωτο.

Αξίζει να ζήσουμε !!!

 

Πολυκάρπου Ανδριανή,

Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια,

ΜΑ Συμβουλευτική Ψυχολογία,

Συνθετική Συστημική Προσέγγιση.

@Polykarpou_psychologist

 

Μεγάλη έρευνα του ευρωπαϊκού έργου URBANOME για την Αστική Υγεία

Το ευρωπαϊκό έργο URBANOME, με κύριο στόχο τη βελτίωση της αστικής υγείας και της ποιότητας ζωής, προχωρά στη διεξαγωγή μιας μεγάλης έρευνας περί αστικής υγείας, με σκοπό να κάνει την καθημερινότητά μας καλύτερη.

Το επιστημονικό προσωπικό του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικής Μηχανικής του ΑΠΘ, σε συνεργασία με το Εργαστήριο Ιατρικής Φυσικής και Ψηφιακής Καινοτομίας, μας δίνουν την ευκαιρία να γίνουμε ενεργοί πολίτες, συμμετέχοντας στην έρευνα του URBANOME Project, για τον σχεδιασμό ενός καλύτερου αστικού περιβάλλοντος.

Οι συμμετέχοντες της μελέτης θα λάβουν δωρεάν προληπτικές εξετάσεις:

  • Έλεγχος αναπνευστικής λειτουργίας
  • Μέτρηση σύστασης σώματος και αξιολόγηση σωματικών δεικτών
  • Μέτρηση αρτηριακής πίεσης

Παράλληλα, θα κληθούν να απαντήσουν σε κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν στην ποιότητα ζωής τους στη Θεσσαλονίκη.

Στο επίκεντρο όλων των δράσεων του τετραετούς ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου URBANOME H2020 βρίσκεται ο πολίτης. Η συμμετοχή βοηθά στην ανάληψη δράσεων που θα βελτιώσουν τη δημόσια υγεία και στην προαγωγή υγιών προτύπων καθημερινής ζωής στα αστικά κέντρα.

Στο ευρωπαϊκό έργο URBANOME δραστηριοποιούνται οι παρακάτω πόλεις:

  • Άαρχους – Δανία
  • Αμπερντίν – Σκωτία
  • Θεσσαλονίκη και Αθήνα – Ελλάδα
  • Μιλάνο – Ιταλία
  • Μαδρίτη – Ισπανία
  • Μονπελιέ – Γαλλία
  • Στουτγκάρδη – Γερμανία
  • Λιουμπλιάνα – Σλοβενία

To ευρωπαϊκό έργο URBANOME θέτει τον πολίτη στο επίκεντρο των δράσεών του, καθώς δημιουργεί καινοτόμα εργαλεία για την επίλυση προβλημάτων, και διαρκή και γόνιμο διάλογο με τους τοπικούς φορείς, συλλόγους και εκπροσώπους των πολιτών. Η σημασία της συμπλήρωσης των ερωτηματολογίων είναι η ενεργή συμμετοχή στη δράση, αλλά και στη λήψη αποφάσεων που μας αφορούν.

Στόχος της μελέτης είναι να προσδιοριστεί η έκθεση των πολιτών στην ατμοσφαιρική ρύπανση, να αναλυθούν οι βιοχημικοί και οι κλινικοί δείκτες του αστικού πληθυσμού και να καταγραφούν οι κοινωνικοοικονομικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες που οδηγούν σε ανισότητες στην αστική υγεία.

Mέσω του ευρωπαϊκού έργου URBANOME θα υλοποιηθούν ουσιαστικές παρεμβάσεις στον αστικό χώρο για την αναβάθμιση και της βελτίωση της δημόσιας υγείας και την προαγωγή υγιών προτύπων καθημερινής ζωής, με έμφαση στους πιο ευάλωτους πληθυσμούς και την καταπολέμηση ανισοτήτων.

Αν είστε άνω των 18 ετών και διαμένετε στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης για περισσότερο από έναν χρόνο, λάβετε μέρος σήμερα στη μελέτη URBANOME.

Δεν απαιτείται ειδική προετοιμασία για τη συμμετοχή. Δεν υπάρχει οικονομική επιβάρυνση.

Το πρόγραμμα είναι δωρεάν και ελεύθερο για όλους.

Ενημερωθείτε:www.urbanome.eu

Δείτε αναλυτικά :

Ποιότητα υπηρεσιών υγείας και ασφάλεια ασθενών: Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

«Οι ενεργές αποτυχίες είναι σαν τα κουνούπια. Μπορούν να καταρριφθούν ένα προς ένα, αλλά εξακολουθούν να έρχονται. Τα καλύτερα διορθωτικά μέτρα βασίζονται σε πιο αποτελεσματικές άμυνες και αποστραγγίζουν τους βάλτους, στους οποίους αυτά αναπαράγονται. Οι βάλτοι, σε αυτή την περίπτωση, είναι οι πάντα παρούσες λανθάνουσες συνθήκες» (James Reason).

Οι πρώτες μελέτες για την ασφάλεια των ασθενών στη δεκαετία του 1950 θεωρούσαν τα ιατρικά λάθη σε μεγάλο βαθμό «αναπόφευκτες ασθένειες της ιατρικής προόδου» και η επιστημονική βιβλιογραφία συχνά τα ανέφερε ως «το τίμημα που καταβάλλεται για τη σύγχρονη διάγνωση και θεραπεία».

Το ιατρικό λάθος αναφέρεται σε ενέργεια ή παράλειψη του επαγγελματία υγείας κατά τον σχεδιασμό και την εφαρμογή της παροχής υγειονομικής περίθαλψης, η οποία συμβάλλει ή θα μπορούσε να συμβάλει στην περαιτέρω υποβάθμιση της κατάστασης της υγείας του ασθενούς και του συστήματος παροχής υγειονομικής περίθαλψης.

Τα σύγχρονα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης τείνουν να υιοθετούν τεκμηριωμένες κατευθυντήριες γραμμές, εστιάζοντας στη μείωση των ιατρικών και νοσηλευτικών λαθών και ανεπιθύμητων συμβάντων και στην παροχή υγειονομικής περίθαλψης, με στόχο τη βελτιστοποίηση του επιπέδου ασφάλειας των ασθενών.

Στην Ελλάδα, οι χρήστες των υπηρεσιών υγείας θεωρούνται οι καλύτεροι αξιολογητές της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών, αφού δείχνουν να διεκδικούν ολοένα και περισσότερο τα δικαιώματά τους, ενισχύοντας τις προσδοκίες τους, για απόκτηση ισχυρότερης καταναλωτικής κουλτούρας.

Η ποιότητα είναι μια έννοια που ανανεώνεται συνεχώς, καθώς ενσωματώνει τις πραγματικές κοινωνικές και οικονομικές απαιτήσεις, όπως αυτές ορίζονται από άποψη χώρου και χρόνου. Η ίδια συνδέεται άρρηκτα με την οικονομική απόδοση, καθώς η προσοχή στην ποιότητα μπορεί να μειώσει τη σπατάλη και να προωθήσει την αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων.

Η πιο κρίσιμη πτυχή της ποιότητας είναι η ασφάλεια των ασθενών. Η εμφάνιση ανεπιθύμητων ενεργειών, λόγω μη ασφαλούς φροντίδας είναι πιθανώς μία από τις δέκα κύριες αιτίες θανάτου και αναπηρίας στον κόσμο. Σε χώρες υψηλού εισοδήματος, ένας στους δέκα ασθενείς αντιμετωπίζει ένα ανεπιθύμητο συμβάν ενώ λαμβάνει νοσοκομειακή περίθαλψη, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Τα λάθη της φαρμακευτικής αγωγής αποτελούν μια κατηγορία ιατρικών λαθών που εμφανίζονται συχνότερα σε μονάδες υγειονομικής περίθαλψης. Αναφέρονται σε κάθε συμβάν που μπορεί να προκαλέσει ή να οδηγήσει σε ακατάλληλη χρήση φαρμάκων ή τραυματισμό του ασθενούς, ενώ η ιατρική θεραπεία βρίσκεται υπό τον έλεγχο του επαγγελματία υγείας ή ασθενή-καταναλωτή υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης.

Αυτός ο τύπος εκδήλωσης μπορεί να σχετίζεται με επαγγελματικές πρακτικές, προϊόντα υγειονομικής περίθαλψης, διαδικασίες και συστήματα, όπως η συνταγογράφηση, η συσκευασία και ονοματολογία, η αναδιατύπωση, η διάλυση, η χορήγηση, η παρακολούθηση και χρήση.

Ο αντίκτυπος των σφαλμάτων φαρμακευτικής αγωγής σε ασθενείς που εισάγονται σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) είναι πιο σοβαρός, καθώς συχνά αυτοί οι ασθενείς λαμβάνουν πολλά φάρμακα και έχουν μειωμένη ικανότητα προσαρμογής στις συνέπειες τέτοιων σφαλμάτων (λόγω ανοσοκαταστολής, αδυναμία επικοινωνίας κ.λπ.).

Η τεχνολογία έχει συμβάλει αποτελεσματικά στη βελτίωση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών και στην προστασία και  ασφάλεια των ασθενών από ενδεχόμενα λάθη και συμβάντα κατά τη διάρκεια της περίθαλψης. Η εγκατάσταση του Διαδικτύου και η χρήση υπολογιστών σε μονάδες παροχής υγειονομικής περίθαλψης διευκολύνει την εφαρμογή αυτοματοποιημένων συστημάτων, για τη συγγραφή ιατρικών οδηγιών, εξαλείφοντας έτσι τα σφάλματα που μπορεί να υπάρξουν χειρόγραφα.

Δεδομένης της τρέχουσας αυξημένης ζήτησης για υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης, οι επενδύσεις που στοχεύουν στην αποτελεσματική αναφορά και διαχείριση σφαλμάτων και ανεπιθύμητων συμβάντων θα πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα στην πολιτική υγείας.

Η επένδυση στη μείωση της βλάβης των ασθενών μπορεί να αποφέρει σημαντική οικονομική εξοικονόμηση, να απελευθερώσει σπάνιους πόρους και να δημιουργήσει αποδοτικότητα κόστους, η οποία, με τη σειρά της, θα αυξήσει το δημοσιονομικό χώρο για το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.

Περισσότερα :

Ποιότητα των υπηρεσιών υγείας και ασφάλεια ασθενών : Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Β.ΚΑΠΑΚΗ,Ν.ΚΟΤΣΟΠΟΥΛΟΣ

Athens Medical Society,www.mednet.gr/achives . Archives of HELLENIC medicine:ISSN 11-05-3992 .Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής 2022,39(1):135-136

 

 

Το Αμερικανικό Εθνικό Σχέδιο στη θεραπεία του καρκίνου για τα επόμενα χρόνια

Ποιος είναι ο στόχος για τα επόμενα χρόνια;

Στόχος του εθνικού σχεδίου για τον καρκίνο είναι η ανάπτυξη αποτελεσματικών θεραπειών,  με ελάχιστες παρενέργειες, οι οποίες θα είναι προσβάσιμες σε όλους τους ανθρώπους, με κάθε είδος καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων των σπάνιων μορφών καρκίνου, των μεταστατικών καρκίνων αλλά και όσων παρουσιάζουν αντίσταση στη θεραπεία.

Για κάποια είδη καρκίνου υπάρχουν θεραπευτικές επιλογές που είναι αποδεδειγμένα πολύ αποτελεσματικές. Ωστόσο, για πολλά άλλα είδη, συμπεριλαμβανομένων των σπάνιων καρκίνων, οι θεραπευτικές επιλογές είναι περιορισμένες ή/και ανεπαρκείς. Ακόμα, πολλές από τις θεραπευτικές επιλογές έχουν βλαβερές παρενέργειες που μπορεί να επηρεάσουν μόνιμα τη ποιότητα ζωής του επιζήσαντος ατόμου. Για αυτόν τον λόγο, πρόοδος σημαίνει θεραπευτικές επιλογές για κάθε είδος καρκίνου αλλά και δημιουργία θεραπειών με όσο το δυνατόν λιγότερες παρενέργειες.

Που βρισκόμαστε σήμερα;

Θα λέγαμε ότι τα τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί μεγάλα άλματα στη θεραπεία του καρκίνου. Κάποιες ιδιαίτερα σημαντικές καινοτομίες είναι οι παρακάτω:

  • η εμφάνιση της ογκολογίας ακριβείας, η οποία προσαρμόζει τη θεραπεία ενός ατόμου με βάση τη μοναδική μοριακή σύνθεση του όγκου του
  • εξελίξεις στην ανοσοθεραπεία που οδήγησαν στον διπλασιασμό της πενταετούς επιβίωσης για άτομα με προχωρημένο μελάνωμα
  • σημαντική πρόοδος με τη χρήση στοχευμένων θεραπειών για τον καρκίνο του πνεύμονα – τον πιο κοινό και για πολλά χρόνια μια από τις πιο δύσκολες μορφές καρκίνου

Γιατί είναι σημαντικές οι κλινικές δοκιμές;

Όλες οι παραπάνω καινοτομίες προέκυψαν μέσα από κλινικές δοκιμές. Οι κλινικές δοκιμές επιτρέπουν σε νέες και πολλά υποσχόμενες θεραπείες να δοκιμαστούν με προσοχή, προκειμένου να καθοριστεί εάν είναι ασφαλείς και πιο αποτελεσματικές από τις ήδη υπάρχουσες θεραπείες. Ωστόσο, ο αριθμός των ανθρώπων με καρκίνο που συμμετέχουν σε κλινικές δοκιμές – ειδικά άτομα από κάποιες φυλετικές και εθνοτικές ομάδες, άτομα χαμηλότερου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, οι ηλικιωμένοι και άτομα με πρόσθετα σοβαρά προβλήματα υγείας – παραμένει χαμηλός. Το συγκεκριμένο γεγονός διαιωνίζει ανισότητες και περιορίζει των αριθμό των ατόμων που επωφελούνται από τα αποτελέσματα των δοκιμών.

Στρατηγικές για πιο αποτελεσματικές θεραπείες του καρκίνου

  • Καλύτερη κατανόηση του τρόπου που ο καρκίνος αναπτύσσεται και εξαπλώνεται , χρήση της τεχνολογίας για πρόβλεψη της ανάπτυξης του καρκινικού όγκου.
  • Χρήση όλων των διαθέσιμων πόρων και γνώσεων προκειμένου να προσδιοριστεί σε ποια μόρια που εμπλέκονται στην ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων θα πρέπει να στοχεύσει η θεραπεία.
  • Έμφαση στην ανάπτυξη νέων βιολογικών και τεχνολογικών προσεγγίσεων στην αντιμετώπιση σπάνιων μορφών καρκίνου, περιπτώσεων αντίστασης στη θεραπεία και παιδικών καρκίνων.
  • Οι υποσχόμενες νέες θεραπείες είναι σημαντικό να παιρνούν γρηγορότερα από το στάδιο της ανακάλυψης στο στάδιο των κλινικών δοκιμών και να διασφαλίζεται ισότιμη πρόσβαση σε όλες τις θεραπείες.
  • Συλλογή δεδομένων από όλο τον πληθυσμό σχετικά με την εξάπλωση και υποτροπή του καρκίνου.
  • Ελαχιστοποίηση των παρενεργειών από τις θεραπείες που ενδέχεται να οδηγήσουν σε βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη βλάβη, συμπεριλαμβανομένων δεύτερων καρκίνων σε επιζώντες.
  • Ανάπτυξη μεθόδων πρόβλεψης της απάντησης του ασθενή στη θεραπεία αλλά και των μακροπρόθεσμων αποτελεσμάτων της.

Έρευνες που υποστηρίζει το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου (NCI) / Βήματα για να επιτευχθεί ο στόχος 

  • Human Tumor Atlas Network: Εικονικοί τρισδιάστατοι χάρτες των όγκων, των ιστών και των κυττάρων γύρω τους από έναν ποικιλόμορφο πληθυσμό ατόμων με καρκίνο. Στόχος: η ενίσχυση της βιολογικής κατανόησης του καρκίνου και της ανάπτυξης νέων θεραπειών.
  • Immuno – Oncology Translational Network: Επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων ανοσοθεραπειών
  • Pragmatica – Lunh trial: Αξιολογεί έαν ένας συνδυασμός φαρμάκων (ramucirumab and pembrolizumab) μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με καρκίνο του πνεύμονα σε προχωρημένο στάδιο να ζήσουν περισσότερο από ότι με την τυπική χημειοθεραπεία.
  • NCI Formulary: Συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα μεταξύ του NCI και φαρμακευτικών και βιοτεχνολογικών εταιρειών που παρέχει πρόσβαση σε φάρμακα για κλινικές δοκιμές καρκίνου ή προκλινική έρευνα.

Περισσότερα :

Πηγή: https://nationalcancerplan.cancer.gov/goals/develop-effective-treatments

Αδύνατη η πρόσβαση σε νοσοκομείο για το 43% των Ευρωπαίων

Θεωρητική μόνο είναι η καθολική κάλυψη υγείας στην Ευρώπη, με τους ασθενείς να επιβαρύνονται από σημαντικές ιδιωτικές πληρωμές, που μάλιστα πολλές φορές καταλήγουν και σε καταστροφικές δαπάνες, διαπιστώνει ο ΟΟΣΑ

Σχεδόν ένας στους 5 Ευρωπαίους δεν κατάφερε να καλύψει τις ιατρικές ανάγκες του τη χρονιά που πέρασε, σχεδόν οι μισοί νέοι 18-24 ετών δεν κάλυψαν τις ανάγκες τους σε θέματα ψυχικής υγείας και περίπου μία στις τέσσερις γυναίκες που δεν κάλυψαν τις ιατρικές τους ανάγκες εστίασε στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Οι περισσότερες ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες στην Ευρώπη την προηγούμενη διετία αφορούσαν τη νοσοκομειακή ή εξειδικευμένη περίθαλψη (43% το 2022 και 47% το 2021), ακολούθησε η οδοντιατρική περίθαλψη με ποσοστά 27-28% για τα έτη 2021-2022, αντίστοιχα, ενώ οι υπηρεσίες ψυχικής υγείας βρέθηκαν στην τρίτη θέση, με το 23% των αναγκών να παραμένουν ακάλυπτες πέρυσι, έναντι 20% το 2021.

Στην τελευταία θέση των ακάλυπτων ιατρικών αναγκών βρέθηκαν και οι καρκινοπαθείς με το 3% αυτών πέρυσι και το 2% το 2021 να μην μπορούν να πάρουν την αντικαρκινική τους θεραπεία ή να μην μπορούν να υποβληθούν στην απαιτούμενη χειρουργική επέμβαση.

Τα στοιχεία αυτά του ΟΟΣΑ, παρουσιάστηκαν από το Παρατηρητήριο του Οργανισμού, εντοπίζοντας τις αιτίες για τις ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες σε έξι βασικά εμπόδια που βρίσκουν απέναντί τους οι ασθενείς στην προσπάθειά τους να καλύψουν τις ανάγκες υγείας τους

Τα εμπόδια ξεκινούν από την

καθολική κάλυψη του πληθυσμού η οποία δεν είναι πάντα εφικτή,

την πληθώρα των υπηρεσιών υγείας που καλύπτονται,

την κάλυψη του κόστους από το σύστημα υγείας ή χρειάζεται και ιδιωτική συμμετοχή του ασθενή,

γεωγραφικά εμπόδια – ιδίως σε περιοχές απομακρυσμένες από τα αστικά κέντρα, ζητήματα οργάνωσης του συστήματος υγείας που καταλήγουν σε τεράστιες λίστες αναμονής και φτάνουν μέχρι και την άρνηση παροχής υπηρεσιών από το σύστημα.

Οποιοδήποτε από τα παραπάνω εμπόδια, καταλήγει σε ακάλυπτες ιατρικές ανάγκες, σύμφωνα με τον Ewout van Ginneken, συντονιστή του τμήματος του Βερολίνου του Παρατηρητηρίου του ΟΟΣΑ στα συστήματα και τις πολιτικές υγείας, του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Βερολίνου.

Ο κ. Γκίνεκεν, απέδωσε την περιορισμένη κάλυψη περίθαλψης είτε σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού που εξαιρούνται, όπως οι Ρομά ή οι άστεγοι, καθώς και εκείνοι που έχουν χάσει την ασφάλισή τους είτε λόγω ανεργίας είτε λόγω μη πληρωμής των εισφορών τους. Στην ίδια κατηγορία εντάσσονται οι πρόσφυγες – μετανάστες κλπ.

Πέρα όμως από τις συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, υπάρχει και η περίπτωση τα ίδια τα συστήματα να μην καλύπτουν μια σειρά από υπηρεσίες υγείας, όπως ανάγκη για οπτικά είδη, οδοντιατρική περίθαλψη, φυσιοθεραπεία και υποστηρικτικούς εξοπλισμούς.

Και ενώ μπορεί κάποιες υπηρεσίες να καλύπτονται θεωρητικά, στην πράξη, για τη λήψη της υπηρεσίας να μπαίνουν περιορισμοί από τις ιατρικές ενδείξεις προκειμένου να παρασχεθεί η υπηρεσία.

Αντίστοιχοι περιορισμοί μεταξύ των χωρών, μπαίνουν και στα καινοτόμα φάρμακα, επηρεάζοντας τις θεραπείες καρκινοπαθών και ασθενών με σπάνιες παθήσεις.

Το αποτέλεσμα αυτών των περιορισμών είναι οι καταστροφικές δαπάνες των νοικοκυριών, όπου κατά μέσο όρο στην Ευρώπη εντοπίζονται στο 7% των νοικοκυριών, που αναγκάζονται σε ιδιωτική συμμετοχή με απευθείας πληρωμές της τάξης του 23%.

Στην Ελλάδα, τα αντίστοιχα ποσοστά που καταγράφει το Παρατηρητήριο του ΟΟΣΑ αφορούν το 10% των νοικοκυριών που επιβαρύνονται με ιδιωτικές πληρωμές της τάξης του 37%.

Επιπλέον, στη χώρα μας, απουσιάζουν πλήρως μέτρα για την αντιμετώπιση των ανισοτήτων, όπως επίσης συμβαίνει και στη Λετονία και την Πορτογαλία.

Περισσότερα :

https://eefam.gr/adynati-i-prosvasi-se-nosokomeio-gia-to-43-ton-evropaion/?idU=1&utm_source=newsletter_1465&utm_medium=email&utm_campaign=how-business-leaders-should-think-about-the-metaverse-in-2023

Παρουσίαση εξωτερικού ιατρείου Αμαλία Φλέμινγκ 65+ :

Με γνώμονα πως η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τον γηραιότερο πληθυσμό και αντίστοιχα αφουγκραζόμενη η ιατρική κοινότητα τις αντικειμενικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζει η τρίτη ηλικία σε θέματα ιατρικής περίθαλψης, η νοσοκομειακή μονάδα Αμαλία Φλέμινγκ έλαβε την πρωτοβουλία για δημιουργία ενός διεπιστημονικού πολυδύναμου εξωτερικού ιατρείου 65+ με σκοπό να γεφυρώσει αυτό το χάσμα που υφίσταται.

Η εντατική παρατήρηση της πορείας υγείας των ηλικιωμένων από μια μερίδα της ιατρικής κοινότητας έχει αναδείξει μέσα στα χρόνια ποικίλες ανάγκες που αφορούν μια διαφορετική προσέγγιση.

Δηλαδή, ζητήματα όπως η συννοσηρότητα,οι παθήσεις που προκύπτουν από το αποτύπωμα που αφήνει ο χρόνος στους ανθρώπους, οι μειωμένες εφεδρείες των οργανικών συστημάτων των ασθενών, η υποβολή ασθενών σε διαφορετικά θεραπευτικά μοντέλα ταυτόχρονα, οι συχνές παρενέργειες των φαρμάκων και η μη συντονισμένη αντιμετώπιση από ιατρούς άλλων ειδικοτήτων οδηγούν στο φαινόμενο της πολυφαρμακίας, στην δυσκολότερη διάγνωση με πιο εξειδικευμένη και πολύπλοκη θεραπεία, στην ειδικότερη μεταχείριση ορισμένων παθήσεων, σε ζητήματα ασφάλειας καθώς ο οργανισμός ενός ηλικιωμένου ατόμου είναι περισσότερο ευάλωτος και δεν μπορεί να αντέξει οποιαδήποτε θεραπευτική προσέγγιση και στην αδυναμία διάγνωσης διαταραχών συνυφασμένων με το γήρας με την παράλληλη λανθασμένη καθοδήγηση των ασθενών που οδηγεί με την σειρά της σε νέους κύκλους νοσηλείας.

Έτσι, σε όλους τους παραπάνω προβληματισμούς έρχεται να δώσει λύση το ιατρείο αυτό με στοχοπροσηλωση στην εξατομικευμένη θεραπεία που συμμορφώνεται στα διεθνή πρότυπα και λαμβάνει υπ’όψιν ζητήματα συννοσηρότητας, στην πιο προσεκτική συνταγογράφηση και στην πάταξη της πολυφαρμακίας κατά το δυνατόν με καλύτερη συννενόηση των ιατρών όλων των εμπλεκομένων ειδικοτήτων,στην δημιουργία εκστρατείας υπέρ της πρωτογενούς πρόληψης, στην έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση γηριατρικων συνδρομών και τέλος, στον περιορισμό των νοσηλειων και την παράλληλη προώθηση ενός πιο ποιοτικού τρόπου ζωής.

Ενημερωτικά λοιπόν κλείνοντας, η πρώτη επίσκεψη στο ιατρείο περιλαμβάνει ολοκληρωμένη παθολογική εξέταση, ΗΚΓ και υπερηχογράφημα, ψυχιατρική εκτίμηση, εργαστηριακό έλεγχο, και τη συμπλήρωση μιας σειράς ερωτηματολογίων που σχετίζονται με εκτίμηση γνωσιακών και ψυχικών διαταραχών, με την ευθραυστότητα, με τη συμμόρφωση στη θεραπεία, με τις διατροφικές συνήθειες, με την πιθανότητα πτώσεων, με την ικανότητα για αυτοεξυπηρέτηση και την ποιότητα ύπνου.

Η ομάδα του κέντρου συντίθεται από μια πλειάδα ειδικοτήτων όπως είναι παθολόγοι, καρδιολόγος,ψυχίατρος,νοσηλευτές ,επισκέπτη υγείας,ψυχολόγο,κοινωνικό λειτουργό, φυσικοθεραπευτή και διαιτολόγο. Βέβαια, υπάρχει πάντα η δυνατότητα διασύνδεσης και με άλλες ειδικότητες όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο. Τέλος, η υποστήριξη και των διοικητικών δομών συνέβαλαν δραστικά στην σύνταξη αυτού του κέντρου .

Για ραντεβού κάθε πολίτης μπορεί να απευθυνθεί στο ιατρείο μέσω του τετραψήφιου αριθμού 1535 με κωδικό ιατρείου 09169, ενώ εναλλακτικά η επικοινωνία των ασθενών με το ιατρείο γίνεται και με το τηλ. 6985196029, Τρίτη-Παρασκευή 10:00-12:00 –

Email: 3ilikia@flemig-hospital.gr

Πηγή : https://www.ygeiamou.gr/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/333053/amalia-flemigk-kenotomo-diepistimoniko-polidinamo-iatrio-tritis-ilikias-65/?fbclid=IwAR3jNGyCe9kft8YbXnD-wNjYt5-eDJise9UEZjMvf5bxK5BxsE8E1bUn18M