Κατηγορία: ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Καταπολεμώντας το Στίγμα: Γυναίκες και Φροντίδα για τον Καρκίνο

Ο καρκίνος συνοδεύεται σχεδόν πάντα από τον στιγματισμό. Από τη στιγμή που γίνεται η διάγνωση έως και την καταπολέμηση του. Οι ψευδείς υποθέσεις, οι αρνητικές συμπεριφορές και τα στερεότυπα που σχετίζονται με τον καρκίνο επηρεάζουν άνδρες και γυναίκες σε κάθε μεριά του πλανήτη και συχνά συνδέονται με το εισόδημα, τη φυλή, τον πολιτισμό, καθώς και τον τύπο του καρκίνου που πάσχουν.

Τόσο οι άνδρες όσο και οι γυναίκες βιώνουν έντονα το στίγμα, όταν ο καρκίνος αντισταθμίζει τους κοινωνικούς κανόνες αρρενωπότητας και θηλυκότητας. Οι άντρες αναμένεται να επιδείξουν στωικότητα έναντι του συναισθήματος. Έτσι, αντιμέτωποι με τη διάγνωση καρκίνου, μπορεί να μην εκφράσουν τα συναισθήματά τους, αλλά ούτε να αναζητήσουν και τη συναισθηματική υποστήριξη που χρειάζονται.

Σε περιπτώσεις που τα αποτελέσματα της θεραπείας «απειλούν» χαρακτηριστικά αρρενωπότητας, όπως η στυτική δυσλειτουργία και η ανάπτυξη των μαστών, η οποία προκαλείται από τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη, η αυτοεκτίμηση ενός άνδρα μπορεί να πέσει κατακόρυφα. Αντίστοιχα, αλλαγές στην εξωτερική εμφάνιση μιας γυναίκας, έπειτα από θεραπεία (π.χ. απώλεια μαλλιών, αύξηση βάρους, ουλές, μαστεκτομή) μπορεί να οδηγήσουν σε αρνητική εικόνα του σώματος και αντιληπτή απώλεια της θηλυκότητας. Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε πρόσφατα στο The Lancet έδειξε ότι το 92% των γυναικών ασθενών με καρκίνο παρουσίασαν διαταραχές της εικόνας του σώματος.

Παρά τις ομοιότητες μεταξύ των φύλων, οι γυναίκες υποφέρουν από πρόσθετο στίγμα. Υπάρχουν διάφοροι λόγοι γι΄αυτό. Όταν, ο καρκίνος συνδέεται με το αναπαραγωγικό σύστημα μιας γυναίκας, όπως ο καρκίνος του μαστού, του τραχήλου της μήτρας και των ωοθηκών, οι εσφαλμένες αντιλήψεις είναι αχαλίνωτες.

Πάρτε για παράδειγμα τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Ο εμβολιασμός HPV μπορεί να αποτρέψει στις περισσότερες περιπτώσεις τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, εάν ληφθεί πριν από την έκθεση στον ιό. Κι όμως, η διστακτικότητα του εμβολιασμού είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Πολλοί γονείς δεν αφήνουν τις κόρες τους να κάνουν το εμβόλιο, πιστεύοντας ότι αυτό θα οδηγήσει σε σεξουαλική ασέβεια, πολλές γυναίκες δεν θα εξεταστούν και δεν θα θεραπεύσουν τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, καθώς θεωρούν ότι το να είναι θετικές στον HPV μπορεί να θεωρηθεί ως σημάδι απιστίας και έλλειψης σεξουαλικής αυτοσυγκράτησης.

Επιπλέον, η πεποίθηση ότι οι γυναίκες είναι υπεύθυνες για την φροντίδα της οικογένειας και του σπιτιού, ενδέχεται να δημιουργήσει προβλήματα, από την στιγμή που μπαίνει στο πρόγραμμα η θεραπεία. Η γυναίκα πλέον, από τον κύριο φροντιστή, μετατρέπεται στο άτομο που χρήζει φροντίδας. Μια αμερικανική μελέτη του 2009 διαπίστωσε ότι οι σχέσεις είναι πιο πιθανό να καταλήξουν σε χωρισμό ή διαζύγιο, όταν ο άρρωστος σύντροφος είναι η γυναίκα.

Για διαφορετικούς λόγους, οι τρανς γυναίκες τείνουν επίσης να μένουν μακριά από εγκαταστάσεις υγείας. Είναι πιο πιθανό να καθυστερήσουν τον προσυμπτωματικό έλεγχο και τη φροντίδα, φοβούμενες τις διακρίσεις στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης.

Πώς μπορεί λοιπόν να αντιμετωπιστεί το στίγμα που περιβάλλει τις γυναίκες που νοσούν από καρκίνο; Πρώτον, απαιτείται μια ολιστική προσέγγιση στη φροντίδα του καρκίνου. Η ογκολογία πρέπει να γίνει ψυχο-ογκολογία. Οι κυβερνήσεις και τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης πρέπει να αναρωτηθούν, γιατί οι γυναίκες διστάζουν να αναζητήσουν περίθαλψη και πώς μπορούν να υποστηριχθούν, μέσω της θεραπείας και όχι μόνο.

Για παράδειγμα, δεν αρκεί να παρέχονται εγκαταστάσεις προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, εάν οι γυναίκες δεν εμφανίζονται από φόβο μήπως ντροπιαστούν από την κοινότητα. Σε αυτή την περίπτωση, τα τεστ αυτοελέγχου μπορούν να αλλάξουν το παιχνίδι, καθώς επιτρέπουν στις γυναίκες να ελέγχονται στο απόρρητο του σπιτιού τους. Εάν ακόμη, οι γυναίκες δυσκολεύονται να παρευρεθούν στα ραντεβού, οι κινητές κλινικές προληπτικού ελέγχου με ευέλικτο ωράριο λειτουργίας είναι μια επιπλέον λύση.

Επιπρόσθετα, οι επαγγελματίες υγείας θα πρέπει να εκπαιδεύονται στη τήρηση μη επικριτικής στάσης απέναντι στις τρανς γυναίκες και να συμμετέχουν σε ανοιχτή συζήτηση, για τη σεξουαλική υγεία. Στο ευρύ κοινό, τα ταμπού γύρω από τον καρκίνο, μέσω εκστρατειών ευαισθητοποίησης, θα πρέπει να καταρριφθούν: ο HIV και ο HPV δεν είναι το ίδιο πράγμα, ο καρκίνος δεν είναι μολυσματική ασθένεια, ούτε θανατική καταδίκη.

Το Know Your Lemons Foundation βρήκε έναν έξυπνο τρόπο να διδάξει στις γυναίκες πώς να αναγνωρίζουν τα σημάδια του καρκίνου του μαστού, δείχνοντας τους διαφορετικά μελανιασμένα, αποχρωματισμένα και σε σβώλους λεμόνια. Το Λιβανέζικο Ίδρυμα για τον Καρκίνο του Μαστού ζυμώνει μπάλες, για να δώσει στις γυναίκες ένα απλό κίνητρο για αυτοεξέταση

.

Συμπερασματικά, τόσο σε χώρες υψηλού, όσο και χαμηλού εισοδήματος, οι γυναίκες μπορούν να βιώσουν το στίγμα, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Ο φόβος, η ντροπή και η ενοχή που νιώθουν οι γυναίκες δεν είναι παράπλευρα ζητήματα, καθώς μπορούν να έχουν πραγματικό αντίκτυπο στην πρόσβαση τους στη φροντίδα και στις πιθανότητες επιβίωσης τους. Προκειμένου να επιτύχουμε αποτελεσματικό έλεγχο του καρκίνου, πρέπει να λάβουμε υπόψη τον στιγματισμό του: αυτόν που προέρχεται από τους εξωτερικούς παράγοντες και αυτόν που είναι ριζωμένος στο μυαλό των γυναικών.

 

Πηγή: https://www.linkedin.com/pulse/breaking-down-stigma-women-cancer-care-uicc?utm_source=share&utm_medium=member_ios&utm_campaign=share_via

 

Ελπίδα για τους ασθενείς με καρκίνο προστάτη

Ανάσα ζωής σε περισσότερους από 300 Έλληνες, που πάσχουν από καρκίνο του προστάτη, έχει προσφέρει ένα πρωτοποριακό ραδιοφάρμακο. Το νέο σκεύασμα, που επιτυγχάνει για πρώτη φορά υψηλή ακρίβεια στη διάγνωση της νόσου, χορηγείται με επιτυχία ήδη σε 7 μεγάλα κέντρα όλης της χώρας.

Ειδικότερα, το ραδιοφάρμακο προσφέρεται στα παρακάτω νοσοκομεία και διαγνωστικά κέντρα:

Ευαγγελισμός, Θεαγένειο Θεσσαλονίκης, Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης, Υγεία, Ιατρικό Αθηνών και Βιοϊατρική Αθήνας, ενώ σύντομα αναμένεται να ξεκινήσει η χορήγησή του στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Πατρών.

Το ραδιοφάρμακο φέρει την ονομασία PróstaLumin, παράγεται στην Ελλάδα από την εταιρεία ΒΙΟΚΟΣΜΟΣ και διατίθεται στη μορφή ενέσιμου διαλύματος που χρησιμοποιείται στην τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (εξέταση PET scan). Όταν το ραδιοφάρμακο χορηγείται στον ασθενή, συνδέεται με το ειδικό προστατικό αντιγόνο μεμβράνης (PSMA) και προσλαμβάνεται από τα κύτταρα, ενώ εκπέμπει επίσης ακτινοβολία, η οποία μπορεί να ανιχνευθεί με σάρωση PET. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι γιατροί μπορούν να δουν πού βρίσκονται τα καρκινικά κύτταρα στον οργανισμό

Έτσι, για πρώτη φορά, διατίθεται μία αναίμακτη και μη επεμβατική εξέταση, που προσφέρει στους γιατρούς και τους ασθενείς τη δυνατότητα εξαιρετικής ακρίβειας στη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη σε όλη την πορεία της νόσου. Ειδικότερα, το νέο σκεύασμα χρησιμοποιείται για να διαπιστωθεί εάν ο καρκίνος του προστάτη έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες και άλλους ιστούς, εκτός του προστάτη πριν από την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής και εάν η νόσος έχει υποτροπιάσει σε ασθενείς των οποίων τα επίπεδα του PSA (ειδικού προστατικού αντιγόνου) στο αίμα αυξάνονται μετά από προηγούμενη θεραπευτική αγωγή.

Κάθε χρόνο στην Ελλάδα καταγράφονται από 3.200 έως 3.400 νέες διαγνώσεις καρκίνου του προστάτη. Από αυτές το 65% – 70% των νέων περιπτώσεων οδηγούνται σε ριζική προστατεκτομή και το υπόλοιπο 30% – 35% των νέων διαγνώσεων παραμένει υπό ιατρική παρακολούθηση (φαρμακευτική αγωγή).

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 40% των νέων διαγνώσεων θα παρουσιάσει μετά από χρόνια βιοχημική υποτροπή της νόσου και από αυτούς άλλο περίπου 40% θα εμφανίσουν επίσης μετά από μακρόχρονη εξέλιξη ορμονοάντοχο (ευνουχοάντοχο) καρκίνο του προστάτη.

Δείτε αναλυτικότερα στο :  https://www.naftemporiki.gr/health/1486131/elpida-gia-toys-astheneis-me-karkino-prostati/

Πολλαπλό Μυέλωμα: Καινοτόμος θεραπεία διαθέσιμη στην Ελλάδα

Οι πρώτοι Έλληνες ασθενείς έχουν ήδη πρώιμη πρόσβαση σε καινοτόμο αντικαρκινική θεραπεία μέσω ΥΦΕΤ. Πρόκειται για το Pepaxti (Melphalan flufenamide) σε συνδυασμό με τη δεξαμεθαζόνη (Κορτικοστεροειδές) που έχει εγκριθεί για τη θεραπεία του τριπλά ανθεκτικού Πολλαπλού Μυελώματος στην Ευρώπη.

Πρόκειται για ένα φάρμακο που είναι κατάλληλο για ενήλικες ασθενείς που έχουν πρώτα λάβει τρεις γραμμές θεραπείας αλλά η νόσος τους έχει υποτροπιάσει.

Το Πολλαπλό Μυέλωμα εμφανίζεται όταν τα πλασματοκύτταρα, ένας τύπος λευκών αιμοσφαιρίων, γίνονται καρκινικά και αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα στον μυελό των οστών, στον σπογγώδη ιστό μέσα στα οστά. Τα πλασματοκύτταρα γεμίζουν τον μυελό των οστών, χωρίς να αφήνουν χώρο για τη δημιουργία υγιών αιμοσφαιρίων και μπορούν επίσης να βλάψουν το ίδιο το οστό.

Ενώ υπάρχουν εγκεκριμένες θεραπείες που βοηθούν στον έλεγχο των πλασματοκυττάρων και στην ανακούφιση των συμπτωμάτων του Πολλαπλού Μυελώματος, εντούτοις ορισμένοι ασθενείς αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν σε αυτές και θεωρούνται ότι έχουν ανθεκτική νόσο.

Μετά από την έκθεση των ασθενών σε άλλες θεραπείες, μια υποτροπή της νόσου αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Όταν η νόσος είναι ανθεκτική σε τουλάχιστον έναν αναστολέα πρωτεασώματος, έναν ανοσοτροποποιητή και έναν αναστολέα CD38 και έχει προχωρήσει κατά τη διάρκεια ή μετά την τελευταία γραμμή θεραπείας, το melphalan flufenamide μπορεί να αποτελεί ουσιαστική θεραπευτική επιλογή.

Επίσης μπορεί να είναι αποτελεσματικό σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μεταμόσχευση αυτόλογων βλαστοκυττάρων και υπάρχει εξέλιξη της νόσου τρία ή περισσότερα χρόνια μετά τη μεταμόσχευση.

Το Melphalan Flufenamide αποτελείται από μελφαλάνη, ένα φάρμακο που έχει ήδη εγκριθεί για το Πολλαπλό Μυέλωμα, σε συνδυασμό με τη φλουφεναμίδη.

Ο καινοτόμος τρόπος που λειτουργεί είναι με το να εισάγει τον παράγοντα που σκοτώνει τον καρκίνο με τη βοήθεια ενός πεπτιδίου μέσα στα κύτταρα που πολλαπλασιάζονται ανεξέλεγκτα. Στο εσωτερικό των καρκινικών κυττάρων υπάρχουν αυξημένα κάποια ένζυμα που λέγονται αμινοπεπτιδάσες τα οποία απελευθερώνουν το φάρμακο να δράσει στο εσωτερικό των κυττάρων.

Με αυτόν τον τρόπο, η θεραπεία έχει σχεδιαστεί για να στοχεύει και να καταστρέφει κατά προτίμηση καρκινικά κύτταρα που περιέχουν υψηλές ποσότητες από αυτά τα ένζυμα, ενώ τα υγιή κύτταρα γλιτώνουν κάτι που προσφέρει υψηλή αποτελεσματικότητα, περιορίζοντας τις ανεπιθύμητες ενέργειες.

Η θεραπεία είναι προϊόν έρευνας της Σουηδικής εταιρίας Oncopeptides.

Πρόκειται για μια εταιρεία βιοτεχνολογίας που εστιάζει στην έρευνα και ανάπτυξη καινοτόμων θεραπειών για δύσκολες στη θεραπεία αιματολογικές ασθένειες, και έχει αναπτύξει μια θεραπευτική πλατφόρμα με βάση την τεχνολογία των ογκοπεπτιδίων (Peptide Drug Conjugate, PDC) αλλά έχει σε εξέλιξη και άλλες πρωτοποριακές φαρμακευτικές τεχνολογίες όπως Μικρά πολυπεπτίδια και τα λεγόμενα Natural Killer Engagers για τη θεραπεία του Πολλαπλού Μυελώματος στο μέλλον.

Η εταιρία Oncopeptides έχει συνεργασία για την Ελλάδα και την Κύπρο με την εταιρία Ariti S.A., θέλοντας να εξασφαλίσει την πρόσβαση των ασθενών με αιματολογικές κακοήθειες σε καινοτόμες θεραπείες.

Πηγή: dailypharmanews.gr

<<Απολαμβάνειν>> για μιά ζωή προς το καλύτερο

Ο όρος απολαμβάνειν αποτελεί μετάφραση του ρήματος savor (γεύομαι, απολαμβάνω). Ο ορισμός για το ρήμα γεύομαι είναι α) με τις αισθήσεις και β) το αίσθημα ή η εντύπωση που προκύπτει από ευχάριστη ή δυσάρεστη εμπειρία.

Η τόσο ιδιαίτερη διαδικασία του απολαμβάνειν αναφέρεται σε μια σειρά από νοητικές αλλά και πρακτικές λειτουργίες, οι οποίες μετατρέπουν ένα θετικό ερέθισμα, αποτέλεσμα ή γεγονός σε θετικά συναισθήματα, στα οποία το άτομο συνειδητά επικεντρώνει την προσοχή του, τα εκτιμά και τα απολαμβάνει. Επίσης, ενέχεται η ικανότητα των ανθρώπων να στέκονται στη θετική εμπειρία και να ενδυναμώνουν την επιρροή της στη ζωή τους.

Με βάση ακόμη, τη βιβλιογραφία, το απολαμβάνειν σε κάθε χρονική στιγμή διευκολύνουν τρεις παράγοντες.

  1. Πρώτον, να είναι κανείς όσο το δυνατόν λιγότερο επιβαρυμένος από προβλήματα αυτοεκτίμησης και κοινωνικές έγνοιες.
  2. Δεύτερον, να καταφέρνει να επικεντρωθεί σε αυτό που συμβαίνει την παρούσα στιγμή και
  3. τρίτον, να έχει ένα βαθμό μετα-επίγνωσης των θετικών συναισθημάτων που νιώθει.

Πρακτικές στρατηγικές απολαμβάνειν, που μπορούμε να υιοθετήσουμε στην καθημερινότητά μας και να δούμε πραγματικές αλλαγές. Η πρώτη από αυτές ονομάζεται βιωματική απορρόφηση, η οποία πρόκειται για μια τεχνική που απαιτεί επικέντρωση στη θετική εμπειρία, αγνοώντας τα περιφερειακά ερεθίσματα.

Μία δεύτερη στρατηγική ονομάζεται συμπεριφορική έκφραση κι αφορά την ανοιχτή κι ελεύθερη έκφραση των θετικών συναισθημάτων με ποικίλους τρόπους. Με βάση έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, φαίνεται ότι η εξωστρεφής έκφραση θετικών συναισθημάτων είναι δυνατόν να τα ενδυναμώσει.

Η επόμενη στρατηγική, που θα αναφερθούμε ονομάζεται όξυνση των αισθήσεων κι αφορά στην ενδυνάμωση της θετικής εμπειρίας με επικέντρωση στα ερεθίσματα της στιγμής και μπλοκάρισμα άλλων. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού του τρόπου απόλαυσης είναι το κλείσιμο των ματιών όταν απολαμβάνει κανείς μία μουσική που τον συγκινεί, ή όταν βρίσκεται σε κάποιο ήσυχο μέρος στη φύση και θέλει να ακούσει τους ήχους γύρω του.

Ακόμη μία τεχνική απολαμβάνειν, ονομάζεται χτίσιμο θετικών αναμνήσεων. Η στρατηγική αυτή αναφέρεται σε ενεργητική αποθήκευση εικόνων από θετικές στιγμές με τη μορφή νοερής φωτογράφισης για μελλοντική ανάκληση. Αντίστοιχα είναι και τα ευρήματα ερευνών, που υποστηρίζουν ότι οι πιο ευτυχείς άνθρωποι τείνουν να κρατούν στη μνήμη τους περισσότερο τα θετικά παρά τα αρνητικά συμβάντα της ζωής τους. Θα μπορούσε σε αυτό το σημείο να προστεθεί κι άλλη μία τεχνική, γνωστή ως μοίρασμα της θετικής στιγμής, δηλαδή η διήγηση του συμβάντος σε κάποιον σημαντικό άλλο, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή του ανθρώπου με τον οποίο θα μοιραστεί κανείς την εμπειρία του, καθώς απαιτείται να είναι κάποιος που θα αντιδράσει με την αντίστοιχη θετικότητα.

Μία επιπρόσθετη στρατηγική ονομάζεται αυτοσυγχαίρειν και πρόκειται για μια γνωσιακή διαδικασία, όπου μετά από μια θετική εμπειρία ( συνήθως επιτεύγματα αλλά κι οποιαδήποτε θετική στιγμή) το άτομο επιβραδύνει κι αυτοσυγχαίρεται.

Συνεχίζοντας στη λίστα των ποικίλων στρατηγικών απολαμβάνειν, προστίθεται και μία ακόμη γνωστή ως επίγνωση της ρευστότητας του χρόνου. Πρόκειται για μία τεχνική που απαιτεί κινητοποίηση της επίγνωσης ότι η κάθε στιγμή είναι μοναδική. Ο συγκεκριμένος τρόπος απόλαυσης ενδείκνυται για κάποιες συγκεκριμένες εμπειρίες, όπως η γέννηση ενός παιδιού, ένας γάμος, η απονομή ενός βραβείου.

Προχωρώντας, όγδοη στη λίστα μας έρχεται η τεχνική μετρώ τις ευλογίες μου. Η στρατηγική αυτή, όπως και η προηγούμενη, απαιτεί επίγνωση. Σε αυτή την περίπτωση, η επίγνωση εστιάζεται σε όλα τα αγαθά στη ζωή για τα οποία νιώθει κανείς τυχερός. Το να μετράς καθημερινά τις ευλογίες σου φαίνεται ότι ενισχύει σημαντικά τα θετικά συναισθήματα και την ευεξία.

Οδεύοντας προς το τέλος, θα αναφερθούμε στην τεχνική της θετικής σύγκρισης. Πρόκειται για μία ακόμη γνωσιακή στρατηγική που για να επιστρατευθεί προϋποθέτει ότι, καθώς βιώνεται μια θετική εμπειρία, το άτομο υπενθυμίζει στον εαυτό του προγενέστερα συναισθήματα όταν αυτή δεν υπήρχε, και πώς θα ένιωθε τώρα αν αυτή η θετική εμπειρία δεν είχε συμβεί, ενώ παρατηρεί ταυτόχρονα την πρόοδο του μέσα στο χρόνο.

Συνοψίζοντας, η τελευταία αλλά εξίσου σημαντική στρατηγική απολαμβάνειν είναι η αναγνώριση των  σκέψεων που <<σκοτώνουν>> τη χαρά, οι οποίες όπως υποδηλώνει και η ονομασία τους, είναι ένας τρόπος σκέπτεσθαι που σαμποτάρει τη διαδικασία του απολαμβάνειν.

Εν κατακλείδι, από όλα τα παραπάνω γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι μέσα από την υιοθέτηση και την αέναη καλλιέργεια της διαδικασίας του απολαμβάνειν, είναι εφικτό να δημιουργήσουμε μία διαφορετική πραγματικότητα, περισσότερο ενσυνείδητη κι ουσιαστικά απολαυστική!

Βιβλίο: Κατακτώντας την Ευημερία. Θετικές παρεμβάσεις, τεχνικές και βιωματικές ασκήσεις, Εκδόσεις ΤΟΠΟΣ

ΛΙΘΟΞΟΪΔΟΥ ΣΟΦΙΑ

Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια, MSc Θετικής Ψυχολογίας, Ασκούμενη Κέντρου Ημέρας ΙΑΣΙΣ

Κατευθυντήριες Οδηγίες για τον προσυμπτωματικό έλεγχο των συνηθέστερων κακοηθειων ανα ηλικιακή ομάδα

 

Η κλινική διαχείριση ενός ασθενή έναντι κακοηθειών αποτέλεσε θέμα συζήτησης στο 49ο Ετήσιο Πανελλήνιο Ιατρικό Συνέδριο στην Αθήνα .

Στα εξαιρετικής σπουδαιότητας θέματα που παρουσιάστηκαν ήταν και η παρακάτω μελέτη :

Ο ιατρός της ΠΦΥ είναι αρμόδιος να κατευθύνει τον ασθενή ως προς τον προσυμπτωματικό έλεγχο έναντι κακοηθειών. Όμως στη χώρα μας συναντώνται αρκετές δυσκολίες για τον κλινικό γιατρό που θέλει να ασκήσει evidence-based ιατρική, κυρίως λόγω δυσκολίας ανεύρεσης ελληνικών οδηγιών (διαφο- ρετικές επιστημονικές εταιρείες, υλικό ενίοτε κλειδωμένο) όπως και δυσκολίας εφαρμογής των οδηγιών σε ένα συγκεκριμένο άτομο.

ΣΚΟΠΟΣ: Επιθυμούμε επίλυση αυτού του πρόβληματος, ώστε ο κλινικός ιατρός, έχοντας απέναντί του έναν ασθενή συγκεκριμένης ηλικίας, να μπορεί να δει τις προτεινόμενες εξετάσεις screening με μια ματιά.

ΜΕΘΟΔΟΣ: Ανάλυση κατευθυντήριων οδηγιών Ελληνικής Μαιευτικής και Γυναικολογικής Εταιρείας, Ελληνι- κής Γαστρεντερολογικής Εταιρείας, Επιστημονικής Ομάδας Εργασίας Νεοπλασιών Υπουργείου Υγείας, Ελληνικής Ουρολογικής Εταιρείας, ενδείξεις διαγνωστικών εξετάσεων από αρχείο ΗΔΙΚΑ, CDC και τοποθέτηση σε ενιαίο πίνακα, μαζί με σύμβολο που παραπέμπει στην πηγή που προτείνει την εκάστοτε οδηγία.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Ο πίνακας χωρίζει τους ασθενείς σε ηλικιακές ομάδες για 4 είδη κακοηθειών, επισημαί- νοντας τις συστάσεις για το γενικό πληθυσμό, για τον πληθυσμό αυξημένου ρίσκου, καθώς και πότε σταμα- τά ο έλεγχος για κάθε κακοήθεια.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Mε βάση αυτόν τον πίνακα, ο κλινικός μπορεί να δει ποιές διαγνωστικές εξετάσεις προ- τείνεται να διενεργηθούν ως προσυμπτωματικός έλεγχος για τους συνηθέστερους τύπους καρκίνου. Προκύ- πτουν όμως και κάποιοι περιορισμοί, όπως το ότι τα άνωθεν ισχύουν με την προϋπόθεση ότι ο ασθενής δεν έχει κάποιο σχετικό σύμπτωμα (είναι εργαλείο screening και όχι διερεύνησης συμπτωμάτων), καθώς επίσης και προηγούμενος έλεγχος διαγνωστικός είτε να μην υπάρχει είτε να είναι χωρίς ευρήματα(ευρήματα όπως π.χ. πολύποδες σε προηγούμενη κολονοσκόπηση αλλάζουν τον προσυμπτωματικό αλγόριθμο και δεν περι- λαμβάνονται στον ανωτέρω πίνακα).

ΠΙΝΑΚΑΣ
Περισσοτερα στο https://www.mednet.gr/sites/default/files/Τόμος%20Περιλήψεων.pdf

Παρηγορητική Φροντίδα : Δικαίωμα, Υπηρεσίες, Ομάδες Υποστηρίξης στην Ελλάδα

«Στη ζωή προσπαθείς μόνος να διατηρήσεις την αξιοπρέπειά σου. Στον θάνατο όμως κάποιοι άλλοι το κάνουν αυτό για σένα.”

Σύμφωνα με έρευνες τις παγκόσμιας κοινότητας το 88%των παγκοσμιών αναγκών της κοινότητας ΔΕΝ καλύπτεται από τα εθνικά συστήματα υγείας ενώ την ίδια ώρα η αναγκη για παρηγορητική φροντίδα τα επόμενα 40 χρόνια θα ανέρθει από 25 εκατομμύρια σε 48 εκατομμύρια ασθενείς

Τι είναι η παρηγορητική φροντίδα

Η Παρηγορητική Φροντίδα ορίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας ως η «ενεργός καθολική φροντίδα των ασθενών και των οικογενειών τους, που αντιμετωπίζουν προβλήματα από νοσήματα απειλητικά για τη ζωή τους».

Δικαίωμα στην Παρηγορητική Φροντίδα, έχουν όλοι οι ασθενείς, των οποίων η κύρια νόσος δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία. Άτομα με καρκίνο, ανίατα νευρολογικά νοσήματα, AIDS, νόσο Alzheimer, τελικού σταδίου καρδιακή, αναπνευστική και νεφρική ανεπάρκεια, έχουν ανάγκη Παρηγορητικής Φροντίδας.

Σε αυτούς τους ασθενείς εκτός από τον έλεγχο του πόνου και των συνοδών συμπτωμάτων, ζωτικής σημασίας είναι η αντιμετώπιση των ψυχολογικών, κοινωνικών και πνευματικών αναγκών τους.

Τα δικαιώματα των ασθενών και των φροντιστών τους

Κάθε ασθενής δικαιούται:

  • Πρόσβαση στην Παρηγορική Φροντίδα σε πρώιμο στάδιο της νόσου ώστε να μπορέσει να ζήσει μαζί με την ασθένεια κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, στις καλύτερες δυνατές συνθήκες μέχρι το τέλος της ζωής.
  • Την ολιστική αντιμετώπιση που προσφέρει η Παρηγορική Φροντίδα με τη διαχείριση του πόνου, τη βελτιστοποίηση της φυσικής κατάστασης, τη ψυχολογική και πνευματική υποστήριξη ώστε να εξασφαλιστεί η ηρεμία, η αξιοπρέπεια, η ανεξαρτησία στη ζωή του.
  • Τον απόλυτο σεβασμό των προσωπικών του αξιών και του δικαιώματός του να ζήσει με την ασθένεια όπως αυτός επιλέγει κι όχι όπως άλλοι επιλέγουν γι’αυτόν.
  • Να διαχειριστεί την ασθένειά του κυρίως στο σπίτι του και με επισκέψεις στο νοσοκομείο μόνο όταν αυτές είναι απαραίτητες. Αυτό, ιδιαίτερα στις συνθήκες της πανδημίας, απαιτεί χρήση τηλεφωνικών ή / και τηλεοπτικών συναντήσεων με την θεραπευτική ομάδα της Παρηγορικής Φροντίδας, στη θέση των δια ζώσης και με κατ ‘οίκον επισκέψεις όταν κρίνεται απαραίτητο.

Κάθε φροντιστής, κάθε μέλος της οικογένειας του ασθενούς, δικαιούται:

  • Την καλύτερη δυνατή υποστήριξη για το αγαπημένο του πρόσωπο.
  • Την προσωπική ψυχολογική υποστήριξη κι εκπαίδευση για να ανταπεξέλθει στην φροντίδα του αγαπημένου του προσώπου.

Κάθε εργαζόμενος στην περίθαλψη του ασθενούς δικαιούται:

  • Να είναι εφοδιασμένος με κατάλληλη εκπαίδευση, εξοπλισμό και πόρους για την παροχή της Παρηγορικής Φροντίδας.
  • Να έχει πρόσβαση σε ψυχολογική υποστήριξη για την αποτροπή της εξάντλησης.
  • Να είναι εφοδιασμένος με πλήρη μέσα ατομικής προστασίας κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID 19.

Η Πολιτεία οφείλει:

  • Να χαράξει την πολιτική εκείνη που θα διασφαλίζει ένα βασικό πακέτο Παρηγορικής Φροντίδας για όλους όσοι το χρειάζονται.
  • Να συμπεριλάβει την Παρηγορική Φροντίδα ως ζωτικό κομμάτι στο Εθνικό Σύστημα Υγείας κυρίως τώρα με την πανδημία COVID 19 που οι απαιτήσεις των ασθενών με υποκείμενα νοσήματα είναι αυξημένες.
Ομάδες Παρηγορητικης Φροντίδας – Δομές Στην Ελλάδα – Δημόσια Ιατρεία Πόνου

Γίνεται εύκολα αντιληπτό, η υποστήριξη ασθενών με τέτοιες αρρώστιες ξεπερνά τις δεξιότητες και τις αντοχές ενός μόνο θεράποντος γιατρού και απαιτεί πολυδύναμη προσέγγιση από ομάδα ειδικών που μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες της κατ’ οίκον, σε κέντρα Πόνου-Παρηγορητικής Φροντίδας και σε ειδικές νοσηλευτικές μονάδες (ξενώνες).

Οι ασθενείς μπορούν να λαμβάνουν παρηγορητική φροντίδα για όσο χρονικό διάστημα τη χρειάζονται. Ανάλογα με την κατάστασή τους, μπορούν να ζήσουν φυσιολογικά για μήνες ή και χρόνια. Σε περίπτωση που η ασθένειά τους εξελιχθεί πιο γρήγορα, η ομάδα παρηγορητικής φροντίδας θα επικεντρωθεί στις ανάγκες του τέλους της ζωής. Σε οποιοδήποτε στάδιο και να βρίσκονται οι πάσχοντες, η ομάδα θα αξιολογεί συνεχώς τις απαιτήσεις της ασθένειας και θα προσαρμόζει αναλόγως τη φροντίδα.

Στο πλαίσιο της παρηγορητικής φροντίδας παρέχεται και η λεγόμενη «φροντίδα ανάπαυλας» και η οποία δίνει στα άτομα που φροντίζουν ασθενείς την ευκαιρία για ένα διάλειμμα από τα καθήκοντά τους. Η φροντίδα ανάπαυλας μπορεί να δοθεί στο σπίτι, ή ο φροντιστής μπορεί να εισαχθεί σε κέντρο φροντίδας ανάπαυλας ή, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε νοσοκομείο.

Πιο αναλυτικά θα λέγαμε ότι όταν ένας ασθενής βρεθεί σε προχωρημένα στάδια μιας νόσου, ενδέχεται να παρουσιάζει σε μεγάλη κλίμακα συμπτώματα, όπως αφόρητο πόνο, δύσπνοια, ναυτία και εμετό, ανορεξία, άγχος, δυσκοιλιότητα και κατακράτηση ούρων, τα οποία αδυνατούν να ανταποκριθούν στη συνηθισμένη θεραπευτική αγωγή των νοσοκομείων.

Τότε, ανεξάρτητα από τη φύση της αρρώστιάς του, είναι προτιμότερο να έρθει εγκαίρως σε επαφή με μια ομάδα παρηγορητικής φροντίδας, να μάθει τι είδους υπηρεσίες μπορεί να λάβει από αυτή και κατά πόσο οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να τον βοηθήσουν. Ακόμη κι αν δεν απαιτούνται άμεσα υπηρεσίες παρηγορητικής φροντίδας, είναι καλό οι ασθενείς και οι οικογένειές τους να λάβουν γνώση των διαθέσιμων μέσων, σε περίπτωση που οι ανάγκες τους αλλάξουν στην πορεία της ασθένειας.

Η αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν όχι μόνο ωφελεί τους ασθενείς, αλλά ταυτόχρονα μειώνει τις ευθύνες και το άγχος των οικογενειών τους, των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού που τους φροντίζουν. Δυστυχώς όμως, πολλές φορές οι συγγενείς του ασθενούς βρίσκονται σε κατάσταση άγχους και πανικού, φοβούνται και αγωνιούν στη σκέψη ότι ο άνθρωπός τους φτάνει στο τέλος της ζωής του και αναβάλλουν ή καθυστερούν να τον οδηγήσουν σε μονάδα παρηγορητικής φροντίδας.

Δείτε αναλυτικά τις δομές στην ιστοσελίδα του kapa3:

https://www.kapa3.gr/ogkologika-kentra-nosokomeia-athinas/

 Οι υπηρεσίες  στην παροχή παρηγορητικής φροντίδας

Συνοψίζοντας θα λέγαμε ότι μπορούν  να παρουσιαστούν ως εξής:

  • Η παρηγορητική φροντίδα παρέχει ανακούφιση από τον πόνο και τα συμπτώματα που προκαλούν δυσφορία στον ασθενή.
  • Υποστηρίζει το δικαίωμα να ζει κάποιος και αντιμετωπίζει τον θάνατο ως φυσιολογική κατάληξη
  • Δεν αποσκοπεί στην επιτάχυνση ή την αναβολή του θανάτου.
  • Ενσωματώνει στη φροντίδα την ψυχολογική και την πνευματική διάσταση.
  • Προσφέρει ένα σύστημα υποστήριξης που θα βοηθήσει τους ασθενείς να ζήσουν όσο πιο δραστήρια μπορούν μέχρι να πεθάνουν.
  • Προσφέρει ένα σύστημα υποστήριξης που θα βοηθήσει την οικογένεια των ασθενών να διαχειριστούν από την πλευρά τους την ασθένεια και το πένθος.
  • Χρησιμοποιεί μια ομάδα, η οποία προσεγγίζει τον ασθενή και την οικογένειά του για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των αναγκών τους, συμπεριλαμβανόμενης και της συμβουλευτικής προσέγγισης για το πένθος, αν ενδείκνυται.
  • Ενισχύει την ποιότητα ζωής και ενδεχομένως επηρεάζει θετικά την πορεία της ασθένειας.
  • Είναι δυνατόν να εφαρμοστεί και στα πρώτα στάδια της ασθένειας, σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες που στοχεύουν στην παράταση της ζωής όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία, και περιλαμβάνει την απαιτούμενη διερεύνηση για να γίνουν αντιληπτές επιπλοκές από τη θεραπεία που προκαλούν ιδιαίτερη δυσφορία, ώστε να είναι αποτελεσματική η αντιμετώπισή τους. (Τατσιώνη κ.α., 2015: 192).

Καταλήγοντας να πουμε ότι

«Το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε να προσφέρουμε σε ανθρώπους που υποφέρουν από κάποια σοβαρή ασθένεια δεν είναι κάποια φάρμακα· είναι ο εαυτός μας».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι σημαντικός αριθμός μελετών υποστηρίζει πώς, ενώ η ένδεια ή η απουσία κοινωνικών στηριγμάτων έχει αντίκτυπο στη συνολική νοσηρότητα και θνησιμότητα από τον καρκίνο, η κοινωνική υποστήριξη μπορεί να μειώσει τον αρνητικό αντίκτυπο της νόσου.

Δείτε Περισσότερα :

1.

Ορισμός και στόχος της παρηγορητικής φροντίδας

https://www.pemptousia.gr/vivliothiki/stylianidou_book/mobile/index.html

Στυλιανή Π. Στυλιανίδου, Ακτινοθεραπεύτρια Ογκολόγος MD, MSc,PhD(c), Eπιμελήτρια Α΄,Επιστημονικά Υπεύθυνη Τμήματος Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας Π.Γ.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ

2.

https://grpalliative.gr/pari-sy-a/world-palliative-day/

Ιωάννα Σιαφάκα
Αναπλ. Καθηγήτρια Αναισθησιολογίας, Θεραπείας Πόνου,
Ιατρική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών
Αντιπ. Ελληνικής Εταιρείας Παρηγορητικής Αγωγής Καρκινοπαθών και μη ασθενών

3.

Παρηγορική Φροντίδα: Το 88% των παγκόσμιων αναγκών δεν καλύπτεται από τα εθνικά συστήματα υγείας

Τι γνωρίζουμε για τα Ιατρεία Πόνου

“Ο χρόνιος πόνος είναι ο ίδιος μιας νόσος και σαν νόσος πρέπει να αντιμετωπίζεται.” 

Ένα Ιατρείο Πόνου στελεχώνεται από μια ομάδα εξειδικευμένων Αναισθησιολόγων – Αλγολόγων και Ψυχολόγων .

Στόχος του ιατρείου πόνου είναι, με συγκεκριμένες θεραπείες (επεμβατικές θεραπείες – εξειδικευμένη φαρμακευτική αγωγή – ψυχολογική υποστήριξη),  η ανακούφιση του ασθενούς από τον πόνο, την βελτίωση της ποιότητας ζωής του, την διατήρηση της ψυχικής του υγείας και την γρήγορη επαναφορά στις καθημερινές δραστηριότητες του. Στις ιατρικές υπηρεσίες του ιατρείου περιλαμβάνονται η εξειδικευμένη φυσιοθεραπεία και η νοσηλεία κατ΄οίκον.

Ο Πόνος της Νόσου 

Ο πόνος είναι αίσθηση που προέρχεται από ενεργοποίηση συγκεκριμένων κύτταρων (υποδοχείς πόνου), τα οποία βρίσκονται σε όργανα (πχ ήπαρ, πάγκρεας, ουροδόχος κύστη κ.α.) και ιστούς (πχ μύες, συνδέσμους, οστά). Οι υποδοχείς αυτοί ενεργοποιούνται μετά από βλάβη και μεταφέρουν, μέσω μιας περιπλοκής νευρικής οδού, το σήμα της βλάβης στον εγκέφαλο όπου αντιλαμβανόμαστε τον πόνο. Περιορίζει την ατομική και κοινωνική δραστηριότητα του ασθενούς, προκαλεί αϋπνία και περιορίζει την πνευματική του συγκέντρωση. Όλα αυτά οδηγούν σε βάθος χρόνου στο φαινόμενο της κατάθλιψης από το οποίο πάσχει το μεγαλύτερο ποσοστό των ασθενών με χρόνιο πόνο.

Πρέπει να υπάρξει προσπάθεια αντιμετώπισης του καρκίνου, αλλά παράλληλα και συναισθηματικός θωρακισμός του ασθενή και της οικογένειας του, ώστε να αντιμετωπίσουν την κατάσταση με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα. Απαιτείται, επίσης, ψυχολογική υποστήριξη για την αποφυγή πρόσθετου άγχους στα μέλη της οικογένειας του καρκινοπαθούς.

Οι κύριες πεποιθήσεις των ψυχοθεραπευτών περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

  • Οι ψυχολογικοί παράγοντες μπορούν να επιδεινώσουν ή να βελτιώσουν την πορεία του καρκίνου.
  • Υπάρχει δυνατότητα εφαρμογής θεμελιωδών ψυχαναλυτικών αρχών στην ψυχοθεραπεία ενός καρκινοπαθούς.
  • Είναι σημαντικό να αφιερωθεί χρόνος και σημασία εξατομικευμένα σε έναν δεδομένο ασθενή.
  • Θεωρείται βαρυσήμαντο να υπάρχει εξοικείωση από τον ασθενή με την ιδέα της ενασχόλησης με την ψυχοθεραπεία, καθώς και αποδοχή από τον θεραπευτή της πιθανότητας ότι η θεραπεία μπορεί να είναι αναποτελεσματική.

Σε πολλούς ιατρικούς κλάδους, η θεραπεία εξωτερικών ασθενών παρέχει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της ενδονοσοκομειακής περίθαλψης. Η ψυχική ισορροπία και η αντίσταση στο στρες μπορούν να επιτευχθούν με μεγαλύτερη επιτυχία έξω από το νοσοκομείο ή το ψυχιατρικό ίδρυμα Τα αισθήματα αμηχανίας, ταπείνωσης και ασημαντότητας που αντιμετωπίζει συχνά ο άρρωστος στο νοσοκομείο, δεν υπάρχουν στο σπίτι. Το ίδιο ισχύει και για απρόσωπο, αντιπαθητικό και εχθρικό περιβάλλον. Η ατμόσφαιρα του νοσοκομείου θεωρείται μη φιλική κατά τη διάρκεια της σωματικής και ψυχικής του δυσφορίας. Τα αρνητικά συναισθήματα που δημιουργούνται κατά την νοσηλεία σε νοσοκομείο παρεμβαίνουν στην αποτελεσματική άμυνα του οργανισμού και στην πρόοδο της νόσου. Φυσικά, υπάρχουν και εξαιρέσεις, όπου ορισμένες νοσοκομειακές μονάδες λειτουργούν σε ένα φιλόξενο και οικογενειακό περιβάλλον.

Υπάρχει ανάγκη για εξειδικευμένη εκπαίδευση ενός ψυχοθεραπευτή που εργάζεται με καρκινοπαθή. Η κλινική του εμπειρία το καθορίζει αυτό. Η θεωρητική-κλινική αλληλεπίδραση θα είναι συχνό θέμα συζήτησης με τον επόπτη του νοσοκομείου καθώς προχωρά η διαδικασία του καρκίνου. Μια από τις πιο δύσκολες προκλήσεις στη θεωρία και την πράξη της ψυχανάλυσης είναι η στροφή από το «ψυχικό» στο «σωματικό» και το αντίστροφο.

Τα πολλαπλά προβλήματα που αντιμετωπίζει ένας «απαιτητικός» ασθενής μερικές φορές οδηγούν σε κούραση ή εξάντληση τόσο για τον ψυχοθεραπευτή όσο και για τον κύριο θεραπευτή. Η κύρια προτεραιότητα των ηγετών και των οργανωτικών μονάδων που εργάζονται με σύνθετους ασθενείς είναι να «θωρακίσουν» τους θεραπευτές.

Η ύπαρξη ανεξαρτησίας και επιστημονικής αυτονομίας από τις ογκολογικές μονάδες είναι κρίσιμη προϋπόθεση για τη λειτουργία μιας Μονάδας Ψυχολογικού Πόνου. Απαιτείται όμως άριστη συνεργασία με το ογκολογικό ίδρυμα ή τον υπεύθυνο ιατρό του ασθενούς. Αυτή είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος για τη δημιουργία της απαιτούμενης συμπληρωματικότητας μεταξύ φυσικής θεραπείας και ψυχοθεραπείας. Η συνεργασία πρέπει να είναι αποτελεσματική και η αμοιβαία εκτίμηση να τηρείται και από τις δύο μεριές. Απαιτείται μια κοινή φιλοσοφία καθώς και η γνώμη του ογκολόγου για την αποτελεσματικότητα των θεραπειών. Εάν δεν υπάρξει τέτοια εναρμόνιση, οι προσπάθειες των ψυχιάτρων και των ψυχοθεραπευτών θα είναι μάταιες. Μονάδες που έχουν σημειώσει επιτυχία στην Ελλάδα και αλλού έχουν χρησιμοποιήσει αυτή τη συμμετρία μεταξύ σωματικής και ψυχολογικής φροντίδας.

Δείτε αναλυτικά την λίστα με τα ιατρεία πόνου στo link που ακολουθεί : https://www.kapa3.gr/ogkologika-kentra-nosokomeia-athinas/

 

Βιβλιογραφία

Marty P. (1980), “L’ordre psychosomatique”, Payot, Paris

Αναγνωστόπουλος Φ., Παπαδάτου Δ. (1986) «Ψυχολογική προσέγγιση ατόμων με καρκίνο», Εκδόσεις «Φλόγα»

Damigos D. (1986) “Crise, évenement et cancer”, Thèse DERBH, Faculté de Médecine, Université de Lyon I.

Σακελλαρόπουλος Π. (1988) «Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία στη Δημόσια Περίθαλψη», Ψυχολογικά Θέματα, Τόμος 2, τεύχος 1.

Δαμίγος Δ. (1990) «Η ψυχολογική διάσταση στην καρκινική διεργασία», Διδακτορική Διατριβή, Ιωάννινα

Υφαντής Θ., Παναγούτσος Π., Σακελλαρόπουλος Π., (1995) «Ψυχιατρική

περίθαλψη στο σπίτι του αρρώστου», Τ.Lemperière – A. Féline, Εγχειρίδιο

Ψυχιατρικής Ενηλίκων, Α΄τόμος, Παράρτημα, σελ. 337-381

Παρουσίαση εξωτερικού ιατρείου Αμαλία Φλέμινγκ 65+ :

Με γνώμονα πως η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τον γηραιότερο πληθυσμό και αντίστοιχα αφουγκραζόμενη η ιατρική κοινότητα τις αντικειμενικές δυσχέρειες που αντιμετωπίζει η τρίτη ηλικία σε θέματα ιατρικής περίθαλψης, η νοσοκομειακή μονάδα Αμαλία Φλέμινγκ έλαβε την πρωτοβουλία για δημιουργία ενός διεπιστημονικού πολυδύναμου εξωτερικού ιατρείου 65+ με σκοπό να γεφυρώσει αυτό το χάσμα που υφίσταται.

Η εντατική παρατήρηση της πορείας υγείας των ηλικιωμένων από μια μερίδα της ιατρικής κοινότητας έχει αναδείξει μέσα στα χρόνια ποικίλες ανάγκες που αφορούν μια διαφορετική προσέγγιση.

Δηλαδή, ζητήματα όπως η συννοσηρότητα,οι παθήσεις που προκύπτουν από το αποτύπωμα που αφήνει ο χρόνος στους ανθρώπους, οι μειωμένες εφεδρείες των οργανικών συστημάτων των ασθενών, η υποβολή ασθενών σε διαφορετικά θεραπευτικά μοντέλα ταυτόχρονα, οι συχνές παρενέργειες των φαρμάκων και η μη συντονισμένη αντιμετώπιση από ιατρούς άλλων ειδικοτήτων οδηγούν στο φαινόμενο της πολυφαρμακίας, στην δυσκολότερη διάγνωση με πιο εξειδικευμένη και πολύπλοκη θεραπεία, στην ειδικότερη μεταχείριση ορισμένων παθήσεων, σε ζητήματα ασφάλειας καθώς ο οργανισμός ενός ηλικιωμένου ατόμου είναι περισσότερο ευάλωτος και δεν μπορεί να αντέξει οποιαδήποτε θεραπευτική προσέγγιση και στην αδυναμία διάγνωσης διαταραχών συνυφασμένων με το γήρας με την παράλληλη λανθασμένη καθοδήγηση των ασθενών που οδηγεί με την σειρά της σε νέους κύκλους νοσηλείας.

Έτσι, σε όλους τους παραπάνω προβληματισμούς έρχεται να δώσει λύση το ιατρείο αυτό με στοχοπροσηλωση στην εξατομικευμένη θεραπεία που συμμορφώνεται στα διεθνή πρότυπα και λαμβάνει υπ’όψιν ζητήματα συννοσηρότητας, στην πιο προσεκτική συνταγογράφηση και στην πάταξη της πολυφαρμακίας κατά το δυνατόν με καλύτερη συννενόηση των ιατρών όλων των εμπλεκομένων ειδικοτήτων,στην δημιουργία εκστρατείας υπέρ της πρωτογενούς πρόληψης, στην έγκυρη και έγκαιρη διάγνωση γηριατρικων συνδρομών και τέλος, στον περιορισμό των νοσηλειων και την παράλληλη προώθηση ενός πιο ποιοτικού τρόπου ζωής.

Ενημερωτικά λοιπόν κλείνοντας, η πρώτη επίσκεψη στο ιατρείο περιλαμβάνει ολοκληρωμένη παθολογική εξέταση, ΗΚΓ και υπερηχογράφημα, ψυχιατρική εκτίμηση, εργαστηριακό έλεγχο, και τη συμπλήρωση μιας σειράς ερωτηματολογίων που σχετίζονται με εκτίμηση γνωσιακών και ψυχικών διαταραχών, με την ευθραυστότητα, με τη συμμόρφωση στη θεραπεία, με τις διατροφικές συνήθειες, με την πιθανότητα πτώσεων, με την ικανότητα για αυτοεξυπηρέτηση και την ποιότητα ύπνου.

Η ομάδα του κέντρου συντίθεται από μια πλειάδα ειδικοτήτων όπως είναι παθολόγοι, καρδιολόγος,ψυχίατρος,νοσηλευτές ,επισκέπτη υγείας,ψυχολόγο,κοινωνικό λειτουργό, φυσικοθεραπευτή και διαιτολόγο. Βέβαια, υπάρχει πάντα η δυνατότητα διασύνδεσης και με άλλες ειδικότητες όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο. Τέλος, η υποστήριξη και των διοικητικών δομών συνέβαλαν δραστικά στην σύνταξη αυτού του κέντρου .

Για ραντεβού κάθε πολίτης μπορεί να απευθυνθεί στο ιατρείο μέσω του τετραψήφιου αριθμού 1535 με κωδικό ιατρείου 09169, ενώ εναλλακτικά η επικοινωνία των ασθενών με το ιατρείο γίνεται και με το τηλ. 6985196029, Τρίτη-Παρασκευή 10:00-12:00 –

Email: 3ilikia@flemig-hospital.gr

Πηγή : https://www.ygeiamou.gr/%CE%B5%CE%B9%CE%B4%CE%AE%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82/333053/amalia-flemigk-kenotomo-diepistimoniko-polidinamo-iatrio-tritis-ilikias-65/?fbclid=IwAR3jNGyCe9kft8YbXnD-wNjYt5-eDJise9UEZjMvf5bxK5BxsE8E1bUn18M

Νέες θεραπείες στην ΕΕ: Κατά πόσο έχουν πρόσβαση οι ασθενείς στην Ελλάδα – Η έκθεση της EFPIA

Η έρευνα αφορά στα φάρμακα που έχουν εγκριθεί από τον ΕΜΑ τα προηγούμενα 4 χρόνια.

Η έρευνα για την εκτίμηση του δείκτη W.A.I.T. (Waiting to Access Innovative Therapies) διενεργείται ετησίως από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Φαρμακευτικών Βιομηχανιών (EFPIA) με σκοπό την αποτύπωση του βαθμού πρόσβασης των ασθενών στις νέες καινοτόμες θεραπείες σε 37 χώρες της Ευρώπης.

Η έρευνα αφορά στα φάρμακα που έχουν εγκριθεί από τον ΕΜΑ τα προηγούμενα 4 χρόνια του κάθε έτους δημοσίευσης εκτιμώντας 2 βασικούς επιμέρους δείκτες:

α) την διαθεσιμότητα των νεών καινοτόμων θεραπειών (στην παρούσα έρευνα αυτά που είχαν ημερομηνία έγκρισης από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων εντός της περιόδου 2018-2022) ανά χώρα

β) τον χρόνο που περνά από την ημερομηνία έγκρισής τους από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (European Medicines Agency, EMA) έως την ημερομηνία έναρξης της αποζημίωσή τους από τα συστήματα υγείας

Αποτελέσματα της φετινής έρευνας στην Ευρώπη

Σύμφωνα με την έρευνα, εκ των 168 φαρμάκων τα οποία έλαβαν έγκριση κυκλοφορίας την περίοδο 2018-2021, κατά μέσο όρο 76 φάρμακα ήταν διαθέσιμα στις χώρες της Ευρώπης που συμπεριλήφθηκαν στην μελέτη.

Η μέση διαθεσιμότητα των νέων καινοτόμων φαρμάκων στην Ευρώπη εκτιμάται στο 45% για το έτος 2022 (50% για τα ογκολογικά φάρμακα και 39% για τα ορφανά φάρμακα).

pinakas 1.jpg

Αντίστοιχα, ο μέσος χρόνος για την αποζημίωσή τους από τα συστήματα υγείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπολογίσθηκε στις 517 ημέρες, 6 ημέρες περισσότερες από το αντίστοιχο μέσο χρονικό διάστημα που είχε προκύψει από την ίδια έρευνα το περασμένο έτος (526 ημέρες για τα ογκολογικά φάρμακα και 625 ημέρες για τα ορφανά φάρμακα).

pinakas 2.jpg

Αποτελέσματα της φετινής έρευνας στην Ελλάδα

Το πρώτο συμπέρασμα είναι οι μεγάλες ανισότητες μεταξύ των χωρών της ΕΕ τόσο στη διαθεσιμότητα των φαρμάκων όσο και στο χρόνο που μεσολαβεί μεταξύ έγκρισης του ΕΜΑ και ένταξης των φαρμάκων στο σύστημα αποζημίωσης.

Στην Ελλάδα το 2022 περίπου το 54% των φαρμάκων που εγκρίθηκαν από τον ΕΜΑ μεταξύ 2018-2021 είναι διαθέσιμα για τους Έλληνες ασθενείς. Η χώρα μας εμφανίζει διαθεσιμότητα λίγο υψηλότερα του μέσου όρου της ΕΕ (47% ) και βρίσκεται περίπου μεταξύ των χωρών της δυτικής και βόρειας Ευρώπης, και των χωρών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης (Γράφημα 1).

Ο σχετικός δείκτης για τα ογκολογικά και ορφανά φάρμακα εκτιμάται υψηλότερος και περί του 70% και 56%, αντίστοιχα και αυτό δείχνει ότι σε ότι αφορά τις σοβαρές ασθένειες οι ασθενείς στη χώρα μας έχουν πρόσβαση στα φάρμακα που αφορούν σε σοβαρές και απειλητικές ασθένειες.

Ενώ η διαθεσιμότητα των νεών φαρμάκων εμφανίζεται ικανοποιητική συγκριτικά με τον σχετικό μέσο όρο, η πλειοψηφία των αποζημιούμενων φαρμάκων εμφανίζονται ως περιορισμένης και όχι πλήρους διαθεσιμότητας . Ειδικότερα, το 58% των διαθέσιμων νέων φαρμάκων στην Ελλάδα, έναντι ευρωπαϊκού μέσου όρου 31%, βρίσκεται σε καθεστώς περιορισμένης διαθεσιμότητας ή αποζημίωσης (66% και 68% των ογκολογικών και ορφανών φαρμάκων, αντίστοιχα) αντικατοπτρίζοντας κυρίως τα φάρμακα τα οποία διατίθενται μέσω του Συστήματος Ηλεκτρονικής Προέγκρισης (ΣΗΠ) (Γράφημα 3).

Αυτή η εικόνα της διαθεσιμότητας των φαρμάκων στους αποκαλύπτει τις ανισότητες στην πρόσβαση των ασθενών στην Ελλάδα σε νέες θεραπείες. Το σύστημα και οι σχετικές διαδικασίες δεν προσφέρουν καθολική πρόσβαση στις θεραπείες, καθώς η πρόσβαση των ασθενών εξαρτάται από την πρωτοβουλία του θεράποντος ιατρού, το αν τα νέα φάρμακα εντάσσονται σε κατηγορίες που μπορούν να διατίθενται μέσω ΣΗΠ, το καθεστώς χορήγησης του φαρμάκου τις συγκεκριμένες θεραπευτικές κατηγορίες στις οποίες μπορούν ί να ανήκουν οι ασθενείς.

pinakas 3.jpg

Αντίθετα, ενώ στην διαθεσιμότητα των νέων θεραπειών η Ελλάδα κινείται περίπου στο μέσο όρο της ΕΕ , στον χρόνο αποζημίωσης μιας νέας θεραπείας η χώρα εμφανίζεται να υστερεί σημαντικά του μέσου χρόνου στην Ε.Ε. καθώς αυτός υπολογίζεται ίσος με 674 ημέρες (έναντι 517 ημερών στις χώρες τις Ε.Ε.).

Αξίζει να σημειωθεί πως τόσο η μέση διαθεσιμότητά όσο και ο μέσος χρόνος αποζημίωσης των νεών φαρμάκων στην φετινή έρευνα επηρεάζονται από τις τεράστιες καθυστερήσεις που εμφανίσθηκαν στη χώρα μας τη διετία 2018-2019, ενώ είναι σίγουρο ότι στις έρευνες των επομένων ετών θα επηρεασθούν θετικά από την βελτίωση των χρονοδιαγραμμάτων αποζημίωσης της τελευταίας περιόδου στην χώρα όπως προκύπτει από πρόσφατη δημοσιευμένη μελέτη , αλλά και την εμπειρία από τη λειτουργία των αρμόδιων επιτροπών (ΕΑΑΦΑΧ και Διαπραγμάτευσης) ιδιαίτερα το περασμένο έτος.

Πέραν των ανωτέρω, η έρευνα αναλύει τους παράγοντες που διαμορφώνουν την διαθεσιμότητα αλλά και τον χρόνο ένταξης των νέων φαρμάκων στο πλαίσιο αποζημίωσης, οι οποίοι ταξινομούνται στις κατηγορίες:

α) χρόνος έγκρισης κυκλοφορίας (ΕΜΑ)

β) διαδικασίες τιμολόγησης και αποζημίωσης

γ) διαδικασίες αξιολόγησης της αξίας των νεών φαρμάκων

δ) περιορισμοί των συστημάτων υγείας και πόροι και

ε) ύπαρξη διαδικασιών έγκρισης σε περιφερειακό και όχι εθνικό επίπεδο.

Εκτός των παραγόντων στις κατηγορίες α) και ε) οι οποίες δεν αφορούν στην Ελλάδα, στις υπόλοιπες κατηγορίες υπάρχει σημαντικό περιθώριο βελτίωσης της χώρας παρά το γεγονός πως στην διαδικασία τιμολόγησης και αποζημίωσης τα χρονοδιαγράμματα – κυρίως – έχουν βελτιωθεί αρκετά τα τελευταία έτη. Η προσοχή της πολιτικής υγείας οφείλει πρωτίστως να στραφεί στην χρηματοδότηση της φαρμακευτικής περίθαλψης η οποία χαρακτηρίζεται από σοβαρές στρεβλώσεις και ανεπάρκεια του συστήματος να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ασθενών.

Όπως αποτυπώνεται σε πρόσφατη έρευνα του Ινστιτούτου Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) για το έτος 2021, η κατά κεφαλήν δημόσια φαρμακευτική δαπάνη στην χώρα υπολείπεται σημαντικά του ευρωπαϊκού μέσου (243€ έναντι 321€) ενώ η ιδιωτική υπερβαίνει σημαντικά το αντίστοιχο μέσο μέγεθος (200€ έναντι 135€).

Η απόκλιση αυτή αποδίδεται στο γεγονός πως το 2021 η εξωνοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη χρηματοδοτείται κατά το ήμισυ (50,4%) από δημόσιους πόρους καθώς το 33,3% αυτής χρηματοδοτείται από την φαρμακοβιομηχανία (μέσω υποχρεωτικών εκπτώσεων και επιστροφών) και το 16,4% από τους ασθενείς και η νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη χρηματοδοτείται επίσης κατά 50% από το σύστημα υγείας και το υπόλοιπο από την βιομηχανία.

Είναι σαφές πως η θέση της χώρας στην διαθεσιμότητα των νεών καινοτόμων θεραπειών αποδίδεται κυρίως στην ύπαρξη του ΣΗΠ ( περί του 58% των διαθέσιμων φαρμάκων) και στην χρηματοδότηση του 37% και 13% της συνολικής δαπάνης από την βιομηχανία και τους ασθενείς, αντίστοιχα.

Παρ’ όλα αυτά, απαιτούνται παρεμβάσεις πολιτικής υγείας για την μείωση των ανισοτήτων στην πρόσβαση των ασθενών στις θεραπείες, και αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης σε συνδυασμό με μέτρα ελέγχου της προσφοράς και ζήτησης για την μείωση των επιβαρύνσεων της βιομηχανίας και των ασθενών.

Τέλος, είναι σημαντικό να συνεχιστεί το θετικό και αποτελεσματικό έργο των διαδικασιών αξιολόγησης και διαπραγμάτευσης, ώστε να βελτιωθεί περαιτέρω ο μέσος χρόνος αποζημίωσης των νεών φαρμάκων.

Πηγή: news4health.gr

 

https://eefam.gr/nees-therapeies-stin-ee-kata-poso-echoun-prosvasi-oi-astheneis-stin-ellada-i-ekthesi-tis-efpia/?idU=1&utm_source=newsletter_1442&utm_medium=email&utm_campaign=efpia&auid=29037

Άγχος και Στρες στον καρκίνο: Υπάρχει θετικό πρόσημο ;

Διανύουμε το 2023 και οι ζωές όλων έχουν πάρει μια “ποικιλόμορφη” πορεία. Με τα θετικά στοιχεία και τα αρνητικά. Το σίγουρο είναι πως η καθημερινότητα είναι γεμάτη απροσδόκητα εμπόδια, υποχρεώσεις, τρέξιμο και στρες. Στρες, μια μικρή λέξη με δύναμη, με μεγάλο αντίκτυπο και συνήθως αρνητικό πρόσημο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. 

Στρες:

Μια φυσιολογική οργανική και ψυχολογική αντίδραση του οργανισμού όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάτι καινούριο ή απαιτητικό. Το στρες προκαλεί απελευθέρωση της αδρεναλίνης η οποία επιτρέπει τις γρήγορες αποφάσεις, την ανταπόκριση στις προκλήσεις και την εγρήγορση. Συνήθως εμφανίζεται σε καταστάσεις με έντονα συναισθήματα (π.χ. άγχος, ανησυχία, φόβος). Μπορεί να εκδηλωθεί με έντονους καρδιακούς παλμούς, ιδρώτα, αναπνευστική ανεπάρκεια, κόπωση, νευρικότητα και αύξηση αρνητικών συναισθημάτων. Πιο απλά το στρες εμφανίζεται όταν δημιουργείτε μια διατάραξη της ηρεμίας και της συνηθείας. Τέλος, έρχεται και αλληλοεπιδράει τέλεια με το αίσθημα του άγχους και ειδικότερα τα άγχη της ασθένειας του καρκίνου. 

Τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο έρχονται αντιμέτωπα με μεγάλες αλλαγές. Έχοντας να διαχειριστούν, επεξεργαστούν και αποδεχτούν όλα όσα φέρνει η ασθένεια μπροστά τους. Σύμφωνα με έρευνες οι ασθενείς με καρκίνο βιώνουν υψηλά επίπεδα ψυχολογικών συμπτωμάτων, οπού σχετίζονται με το άγχος και το στρες.

Ο καρκίνος από μόνος του συνδέεται άμεσα και έμμεσα με ιδιαίτερα αγχώδεις διαδικασίες. Οι οποίες σε συνδυασμό με το επιπλέον στρες της καθημερινότητας επιφέρουν περισσότερα προβλήματα στην ποιότητα ζωής του κάθε ατόμου. Οι άνθρωποι που παλεύουν με τον καρκίνο πολλές φορές σιωπηλά, αδιαμαρτύρητα, ίσως και μοναχικά είναι αγωνιστές. Χρειάζονται στήριξη, βοήθεια και ισχυρά ψυχικά αποθέματα ώστε να ανταπεξέλθουν όσο καλύτερα μπορούν στην θεραπεία. 

Η ερώτηση οπού δημιουργείτε είναι εάν μπορούμε να δώσουμε καινούριο σκοπό στην εμπειρία του στρες ;

Χρησιμοποιώντας το ως εργαλείο για θετικά αποτελέσματα στη ζωή και στην ασθένεια κατά επέκταση. 

Η απάντηση είναι θετική.  

Το στρες δεν είναι πάντα κάτι το αρνητικό. Στην πραγματικότητα μπορεί να προσφέρει καλύτερη θεραπευτική διαδικασία και κινητοποίηση. Οι προκαλούμενες θετικές από το στρες αλλαγές θεωρείται ότι αυξάνουν την ανοσοποιητική ικανότητα του οργανισμού, αυξαίνουν την ευαισθησία του και τον καθιστούν λιγότερο ευάλωτο στην ασθένεια.

Σύμφωνα με έρευνα, οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις εμπειρίες του στρες και να τις δώσουν νέο σκοπό, να τις επαπροσδιορίσουν. 

  • Ο επαναπροσδιορισμός είναι και η πρώτη προϋπόθεση. Στη οποία προσπαθούμε να μετατρέψουμε τις αρνητικές καταστάσεις σε πιο προσαρμοστικές. Ο σκοπός δεν είναι να εξαλείψουμε το αίσθημα του στρες αλλά να το χρησιμοποιήσουμε ως εργαλείο για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.  
  • Η δεύτερη προϋπόθεση είναι ο χρόνος για ανάρρωση και ανανέωση. Η αποδοχή του στρες μπορεί να ακούγεται μια ιδανική λύση, όμως είναι εξίσου σημαντικές οι ευκαιρίες ανάρρωσης. Η φροντίδα του εαυτού φέρνει θετικά αποτελέσματα γαλήνης και ηρεμίας. 
  • Μια ακόμα προϋπόθεση είναι να συνδεθούν οι υποχρεώσεις με τα συναισθήματα. Φτιάξτε μια λίστα με τις υποχρεώσεις και τα συναισθήματα που τις ακολουθούν. Έπειτα προσπαθήστε να διαχειριστείτε το εκ άστατο συναίσθημα ώστε να μειωθούν οι επιπτώσεις. 
  • Τέλος άλλη μια σημαντική προϋπόθεση είναι ο έλεγχος των ανησυχιών που δημιουργούνται από τις αρνητικές σκέψεις. Το καλύτερο “φάρμακο” είναι η ίδια μας η σκέψη και οι ερμηνείες που εμείς οι ίδιοι επιλέγουμε να δώσουμε. 

Ας προσπαθήσουμε όλοι μαζί να δώσουμε ένα πιο θετικό πρόσημο στις στρεσογόνες καταστάσεις της καθημερινότητας. 

Αξίζουμε μια καλύτερη ποιότητά στην καθημερινότητα της ζωής μας, χωρίς παραπάνω στρες!!! 

Άρθρο από : Πολυκάρπου Ανδριανή, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, ΜΑ Συμβουλευτική Ψυχολογία, Συνθετική Συστημική Προσέγγιση. @Polykarpou_psychologist

References 

Altay, N., Kilicarslan-Toruner, E. Sari, Ç. (2017). The effect of drawing and writing     technique on the anxiety level of children undergoing cancer treatment. European Journal of Oncology Nursing

Lisa G., Atara MacNamara. (2005). Taking positive changes seriously. Toward a positive psychology of cancer survivorship and resilience

Thinh Toan Vu et al. (2023). Mental Health, Functional Impairment, and Barriers to Mental Health Access Among Cancer Patients in Vietnam. Psycho-Oncology 

Χουντουμάδη Α., Πατεράκη Λ.. (2008). Λεξικό Ψυχολογίας. Αθήνα