Κατηγορία: Ποιότητα Ζωής

Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία — 3 Δεκεμβρίου

Μια ημέρα υπενθύμισης, δέσμευσης και δράσης

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου), που θεσπίστηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 1992, αποτελεί μια ετήσια υπενθύμιση της ανάγκης για πλήρη ένταξη, ισότητα και σεβασμό των δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η προώθηση της προσβασιμότητας και της συμπερίληψης δεν είναι επιλογή· είναι υποχρέωση.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (2024), περίπου 1,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι – δηλαδή 16% του παγκόσμιου πληθυσμού – ζουν με κάποια μορφή αναπηρίας. Η αναπηρία αποτελεί μέρος της ανθρώπινης ποικιλομορφίας και η εμπειρία της φωτίζει τις συστημικές ανισότητες που εξακολουθούν να υπάρχουν σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας.

Προκλήσεις και ανισότητες στην Ελλάδα

Στη χώρα μας, τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να βρίσκονται αντιμέτωπα με σημαντικά εμπόδια στην καθημερινότητα: ελλιπή προσβασιμότητα σε δημόσιους χώρους και υπηρεσίες, δυσκολίες στη μετακίνηση, περιορισμένη πρόσβαση στην εργασία, αλλά και κοινωνικό στίγμα που επηρεάζει βαθιά την ποιότητα ζωής. Τα διαθέσιμα εθνικά στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι οι ανισότητες αυτές έχουν άμεσες επιπτώσεις στην υγεία, την εκπαίδευση και τη συμμετοχή στην κοινωνική και οικονομική ζωή.

Παράλληλα, η ενίσχυση της προσβασιμότητας δεν αφορά μόνο την άρση εμποδίων, αλλά και τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας που αναγνωρίζει τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων. Από την ενημέρωση των επαγγελματιών και την αλλαγή στάσεων, μέχρι την καθολική πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υποστήριξης, η συμπερίληψη απαιτεί διαρκή δέσμευση. Μόνο έτσι μπορούμε να εγγυηθούμε ότι κάθε πολίτης έχει ίσες ευκαιρίες συμμετοχής και αξιοπρέπειας.

Η θέση του Κάπα3: Ένας κόσμος όπου κάθε φωνή ακούγεται

Στο Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, στηρίζουμε καθημερινά ανθρώπους που βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρές προκλήσεις υγείας. Γνωρίζουμε από κοντά πόσο σημαντική είναι:

  • η καθαρή και προσιτή πληροφόρηση
  • η έγκαιρη υποστήριξη
  • ο σεβασμός
  • η φροντίδα χωρίς αποκλεισμούς

Ενημερωθείτε για δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία στις παρακάτω δημοσιεύσεις της ιστοσελίδας μας εδώ 

Μάθετε για την έκδοση κάρτας αναπηρίας εδώ και για τις δωρεάν και μειωμένες μετακινήσεις εδώ

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία μας υπενθυμίζει ότι κάθε δράση και κάθε πολιτική πρέπει να χτίζονται πάνω στην αρχή της συμπερίληψης.
Κανείς δεν πρέπει να μένει πίσω.

Πιο συμπεριληπτικές κοινωνίες: Από το όραμα στην πράξη

Για να δημιουργήσουμε ένα πραγματικά προσβάσιμο περιβάλλον απαιτούνται:

  • Προσβάσιμες πόλεις και δημόσιες υπηρεσίες
  • Εκπαίδευση προσωπικού σε υγεία, κοινωνική πρόνοια και εξυπηρέτηση
  • Προσβάσιμη ψηφιακή τεχνολογία
  • Πολιτικές απασχόλησης που ενισχύουν την ενεργό συμμετοχή
  • Ενημέρωση και διάλογος για την καταπολέμηση του στίγματος

Η συμπερίληψη δεν είναι μια πράξη «καλής θέλησης» — είναι προϋπόθεση κοινωνικής προόδου.

Παράλληλα, η μετάβαση προς μια πραγματικά συμπεριληπτική κοινωνία δεν είναι στιγμιαία διαδικασία· απαιτεί συνεργασία της Πολιτείας, της κοινωνίας των πολιτών και των ίδιων των ατόμων με αναπηρία. Η συνεχής αξιολόγηση, η διαφάνεια και η συμμετοχή είναι θεμέλια ουσιαστικής αλλαγής.

Κάθε άνθρωπος αξίζει πρόσβαση.
Ο κάθε άνθρωπος αξίζει σεβασμό.
Και ο κάθε άνθρωπος αξίζει ίσες ευκαιρίες.

Πηγές

Ύπνος και Καρκίνος: Η Σημασία της Καλής Ποιότητας Ύπνου

Ο ύπνος είναι κρίσιμος για την υγεία μας, αλλά η ζωή με καρκίνο μπορεί να προκαλέσει σημαντικές διαταραχές ύπνου. Η αϋπνία, οι λοιπές διαταραχές ύπνου και οι άλλες ανωμαλίες επηρεάζουν μεγάλο μέρος των ασθενών με καρκίνο, είτε λόγω της νόσου, των θεραπειών είτε του άγχους που τη συνοδεύει.

Αϋπνία σε Ασθενείς με Καρκίνο
Αϋπνία ορίζεται ως δυσκολία στην έναρξη ή τη διατήρηση του ύπνου, με αρνητικές συνέπειες κατά τη διάρκεια της ημέρας. Σε ασθενείς με καρκίνο, η αϋπνία μπορεί να προκληθεί ή να επιδεινωθεί από: την ίδια τη νόσο, τις φαρμακευτικές αγωγές, το άγχος, αλλά και από καθημερινές συνήθειες όπως η κατανάλωση καφεΐνης ή αλκοόλ το βράδυ και η έλλειψη φυσικής δραστηριότητας. Επιπλέον, η αϋπνία μπορεί να διατηρείται από συνήθειες που δυσκολεύουν τον ύπνο, όπως τηλεόραση ή φως στο υπνοδωμάτιο, ύπνος σε πολυθρόνα ή χρήση υπολογιστή πριν τον ύπνο.

Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Journal of Clinical Sleep Medicine υπογραμμίζει ότι η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία για την αϋπνία (CBT-I) μπορεί να μειώσει τα προβλήματα ύπνου και την εξάρτηση από υπνωτικά φάρμακα σε ασθενείς με καρκίνο. Άλλες προσεγγίσεις, όπως ο βελονισμός ή η χρήση μελατονίνης, έχουν επίσης εμφανίσει οφέλη, πάντα υπό την καθοδήγηση του ογκολόγου.

Η διαχείριση της αϋπνίας απαιτεί πολυδιάστατη προσέγγιση: σταθερό πρόγραμμα ύπνου, επαρκής δραστηριότητα και φως κατά τη διάρκεια της ημέρας, αποφυγή ύπνου και καφεΐνης κατά τη διάρκεια της ημέρας, καθώς και ένα ήσυχο, σκοτεινό και άνετο υπνοδωμάτιο τη νύχτα. Η CBT-I, είτε με φυσική παρουσία είτε ψηφιακά, βοηθά να εγκαταλειφθούν οι συμπεριφορές που δυσχεραίνουν τον ύπνο. Τα φαρμακευτικά σκευάσματα συνιστώνται μόνο για βραχυπρόθεσμη χρήση σε σοβαρές περιπτώσεις.

Παραϋπνίες (Parasomnias)
Οι νυχτερινές διαταραχές όπως ο ύπνος με περίεργες κινήσεις ή οι νυχτερινοί τρόμοι εμφανίζονται σπάνια, αλλά πρέπει να αξιολογούνται προσεκτικά, καθώς μερικές φορές μπορεί να είναι σύμπτωμα υποκείμενων προβλημάτων, όπως επιληψίας ή άλλων διαταραχών ύπνου. Η ακριβής περιγραφή των επεισοδίων από τον ασθενή ή τον/την σύντροφο ύπνου είναι απαραίτητη για τη σωστή διάγνωση.

Η σχέση ανάμεσα στον ύπνο και τον καρκίνο είναι πολύπλοκη, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι η φροντίδα του ύπνου μπορεί να επηρεάσει θετικά την καθημερινότητα και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Η αξιολόγηση και η αντιμετώπιση των διαταραχών ύπνου, είτε μέσω συμβουλευτικής, είτε με στοχευμένες θεραπείες όπως η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, μπορεί να κάνει πραγματική διαφορά στην καθημερινότητα του ασθενή.

Στο ΚΑΠΑ3 αναγνωρίζουμε τη σημασία του ύπνου για την ευεξία των ανθρώπων που ζουν με καρκίνο και ενθαρρύνουμε τους ασθενείς να αναζητούν καθοδήγηση για τη διαχείριση των διαταραχών ύπνου στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης φροντίδας.

Διαβάστε το αρχικό άρθρο εδώ

Κείμενο/Προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το Κάπα3

Η κατάθλιψη και η θνησιμότητα από καρκίνο: Ένας κρίσιμος σύνδεσμος σε κύριους τύπους καρκίνου

Η κατάθλιψη αποτελεί μια συχνή αλλά συχνά υποαναγνωρισμένη κατάσταση μεταξύ των ογκολογικών ασθενών, επηρεάζοντας έως και το 20–30% των ατόμων με διάγνωση καρκίνου. Πέρα από την επίδρασή της στην ποιότητα ζωής, όλο και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την έκβαση της νόσου, συμπεριλαμβανομένης της επιβίωσης.

Μια πρόσφατη μετα-ανάλυση 65 μελετών κοόρτης που καλύπτουν καρκίνο του παχέος εντέρου, μαστού, πνεύμονα, προστάτη και μικτούς τύπους καρκίνου παρέχει ισχυρές αποδείξεις ότι η κατάθλιψη που διαγιγνώσκεται μετά από διάγνωση καρκίνου συνδέεται με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο θνησιμότητας.

Η ανάλυση έδειξε ότι οι ασθενείς με κατάθλιψη αντιμετώπιζαν 83% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου, 59% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του πνεύμονα, 74% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του προστάτη και 23% μεγαλύτερο κίνδυνο στον καρκίνο του μαστού σε σύγκριση με ασθενείς χωρίς κατάθλιψη. Σε μικτούς τύπους καρκίνου, η κατάθλιψη αύξησε τον κίνδυνο θνησιμότητας κατά 38%. Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν ότι το ψυχολογικό βάρος του καρκίνου δεν είναι μόνο μια συναισθηματική πρόκληση, αλλά ένας κρίσιμος παράγοντας που επηρεάζει την επιβίωση.

Μηχανισμοί που συνδέουν την κατάθλιψη με την έκβαση του καρκίνου

Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει την πρόοδο του καρκίνου μέσω πολλών βιολογικών και συμπεριφορικών μηχανισμών. Βιολογικά, συνδέεται με χρόνια συστηματική φλεγμονή, δυσλειτουργία του άξονα υποθαλάμου-υπόφυσης-επινεφριδίων (HPA), καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος, δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος, οξειδωτικό στρες και μειωμένη επιδιόρθωση του DNA. Αυξημένα επίπεδα προ-φλεγμονωδών κυτοκινών, όπως η ιντερλευκίνη-6 (IL-6) και ο παράγοντας νέκρωσης όγκου α (TNF-α), μπορούν να συμβάλλουν στην ανάπτυξη και μετάσταση όγκων. Σε μεγαλύτερους ασθενείς, η κατάθλιψη μπορεί να επιδεινώσει τη γήρανση του ανοσοποιητικού συστήματος, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ευνοϊκότερο για την εξέλιξη του καρκίνου.

Συμπεριφορικά, η κατάθλιψη επηρεάζει τις υγειονομικές συνήθειες και την προσκόλληση στη θεραπεία. Οι ασθενείς με κατάθλιψη είναι πιο πιθανό να καθυστερήσουν στην αναζήτηση ιατρικής φροντίδας, να μην ακολουθήσουν σωστά χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία ή ορμονικές θεραπείες και να υιοθετήσουν ανθυγιεικές συνήθειες όπως κάπνισμα, κακή διατροφή και σωματική αδράνεια. Η κοινωνική απομόνωση και η περιορισμένη υποστήριξη ενισχύουν περαιτέρω την ευαλωτότητα, επιδεινώνοντας τις αρνητικές επιπτώσεις στην επιβίωση.

Κλινικές επιπτώσεις και παρεμβάσεις

Η ισχυρή σύνδεση μεταξύ κατάθλιψης και θνησιμότητας από καρκίνο υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για ενσωμάτωση της ψυχικής υγείας στην καθημερινή ογκολογική φροντίδα. Ψυχολογικές παρεμβάσεις, όπως η γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία (CBT), η υποστηρικτική-εκφραστική θεραπεία και οι παρεμβάσεις βασισμένες στην ενσυνειδητότητα, έχουν δείξει ότι μειώνουν το άγχος και βελτιώνουν την προσκόλληση στη θεραπεία. Η φαρμακευτική διαχείριση της κατάθλιψης, όπως με αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs), μπορεί επίσης να υποστηρίξει την ψυχική υγεία και να επηρεάσει πιθανώς την εξέλιξη της νόσου, αν και χρειάζεται περαιτέρω έρευνα. Η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία των συμπτωμάτων κατάθλιψης θα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα για ογκολόγους, επαγγελματίες ψυχικής υγείας και φορείς χάραξης πολιτικής.

Η κατάθλιψη δεν είναι απλώς ένα ψυχολογικό βάρος για τους ασθενείς με καρκίνο—είναι σημαντικός παράγοντας πρόβλεψης της θνησιμότητας. Τα ευρήματα αυτά υπογραμμίζουν την ανάγκη για συστηματική ανίχνευση της κατάθλιψης και στοχευμένες παρεμβάσεις ως αναπόσπαστο μέρος της ογκολογικής φροντίδας.

Οργανισμοί όπως το ΚΑΠΑ3 διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην υποστήριξη της ψυχικής υγείας των ασθενών, προσφέροντας πόρους και καθοδήγηση που μπορούν να βελτιώσουν τόσο την ποιότητα ζωής όσο και τα αποτελέσματα της θεραπείας. Η ενσωμάτωση της ψυχολογικής υποστήριξης στη φροντίδα του καρκίνου διασφαλίζει ότι η ψυχική ευεξία αναγνωρίζεται ως βασικό κομμάτι της θεραπείας.
Στο πλαίσιο αυτής της αποστολής, το ΚΑΠΑ3 συμμετέχει στο MELODIC, μια νέα ευρωπαϊκή πρωτοβουλία που αφιερώνεται στην υποστήριξη της ψυχικής υγείας νέων ενηλίκων (18–30 ετών) που ζουν με καρκίνο ή μετά από αυτόν.

Διαβάστε το αρχικό άρθρο εδώ

Διαβάστε περισσότερα για το έργο Melodic εδώ

Ενημερωθείτε περισσότερο για την ψυχική υγεία μέσα από μια επιλογή άρθρων της ιστοσελίδας μας:  άρθρο1, άρθρο2, άρθρο3, άρθρο4, άρθρο5 άρθρο6

Κείμενο/προσαρμογή: Ιφιγένεια Αναστασίου για το Κάπα3

Η Δύναμη της Κοινωνικής Στήριξης στη Φροντίδα του Καρκίνου

Γιατί η ανθρώπινη σύνδεση είναι εξίσου σημαντική με τη θεραπεία

Οι ειδικοί ψυχικής υγείας τονίζουν πόσο σημαντικό είναι να έχουμε γύρω μας ανθρώπους που μας στηρίζουν. Η κοινωνική υποστήριξη όπως η οικογένεια, φίλοι, συνάδελφοι ή η κοινότητά μας επηρεάζει άμεσα την συναισθηματική ισορροπία και ποιότητα ζωής. Με έρευνες να δείχνουν ότι η στήριξη μπορεί να ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και να βοηθήσει στην ανάρρωση και την προσαρμογή κατόπιν από μια σοβαρή ασθένεια.

Ομαδικές δράσεις, όπως ομάδες υποστήριξης ή κοινότητες ασθενών, έχουν αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμες, καθώς δίνουν την ευκαιρία στους ανθρώπους να μοιραστούν εμπειρίες, να νιώσουν κατανόηση και να μειώσουν το ψυχολογικό στρες (Jackson και συν., 2019). Στην περίπτωση των ασθενών με καρκίνο, η στήριξη από το οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον συνδέεται με λιγότερο άγχος, αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση και μεγαλύτερη αίσθηση ελέγχου κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η πρακτική υποστήριξη φαίνεται να είναι ιδιαίτερα σημαντική για τους ηλικιωμένους ασθενείς, που συχνά αντιμετωπίζουν και σωματικές δυσκολίες (Ahmad et al., 2013).

Η κοινωνική στήριξη δεν αφορά μόνο τη βοήθεια, επιπλέον, ενισχύει την αισιοδοξία και την ανθεκτικότητα, στοιχεία πολύτιμα για την αντιμετώπιση του καρκίνου. Όταν οι κοινωνικές σχέσεις καλλιεργούν την ελπίδα και την αυτοπεποίθηση, λειτουργούν ως προστατευτικός παράγοντας απέναντι στο άγχος και την κατάθλιψη, μειώνοντας τον ψυχολογικό αντίκτυπο της ασθένειας (Ruiz-Rodríguez και συν., 2022).

Η σχέση ανάμεσα στη στήριξη και την ψυχική ανθεκτικότητα φαίνεται να είναι αμφίδρομη. Σύμφωνα με μελέτη, όσοι δέχονται περισσότερη υποστήριξη διαχειρίζονται καλύτερα τη νόσο, ενώ όσοι διαχειρίζονται πιο αποτελεσματικά τις δυσκολίες τους τείνουν να διατηρούν πιο δυνατές κοινωνικές σχέσεις (Bottaro και συν., 2023). Ένας κύκλος σύνδεσης που ενισχύει την ανάρρωση.

Εξίσου σημαντική είναι και η πηγή της υποστήριξης. Οι ασθενείς συνήθως θεωρούν την οικογένεια, τους φίλους και τον σύντροφο ως τις βασικές πηγές συναισθηματικής βοήθειας. Ωστόσο, όταν το είδος της υποστήριξης δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες τους, μπορεί να εκλαμβάνεται ως λιγότερο ουσιαστική ή ακόμη και άχρηστη.

Παράλληλα, οι επαγγελματίες υγείας αποτελούν συχνά την πρώτη και πιο σταθερή πηγή καθησυχασμού. Οι παραπάνω έρευνες έδειξαν ότι οι ασθενείς που νιώθουν πως οι γιατροί και οι νοσηλευτές τους ακούν, τους σέβονται και τους ενημερώνουν με σαφήνεια, αντιμετωπίζουν τη θεραπεία με μεγαλύτερη ψυχραιμία και λιγότερο άγχος. Η ανοιχτή, ενθαρρυντική και συμπονετική επικοινωνία από τους επαγγελματίες υγείας ενισχύει την ψυχική ανθεκτικότητα των ασθενών και τη συνεργασία στη φροντίδα, δημιουργώντας έναν θετικό κύκλο μεταξύ στήριξης και ευεξίας.

Στο πλαίσιο του Κάπα3, η αξία αυτής της σύνδεσης αναδεικνύεται καθημερινά. Μέσα από προγράμματα, έρευνες και δράσεις, προωθείται η δημιουργία κοινοτήτων όπου κανείς δεν είναι μόνος ή μόνη. Η κοινωνική στήριξη δεν συμβαίνει μόνο στα νοσοκομεία, συμβαίνει στα σπίτια, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες.
Η ίαση δεν συμβαίνει μόνο στα νοσοκομεία· συμβαίνει και στα σπίτια, στους χώρους εργασίας και στις κοινότητες, όπου κυριαρχούν η κατανόηση και η συμπόνια.

Βιβλιογραφία

 Ahmad, M., Khan, M. A., & Shirazi, M. (2013). Perception of Social Support by Cancer Patients. International Journal of Psychology and Behavioral Sciences, 3(5), 115–122. https://doi.org/10.5923/j.ijpbs.20130305.01

Bottaro, R., Craparo, G., & Faraci, P. (2023). What is the direction of the association between social support and coping in cancer patients? A systematic review. Journal of Health Psychology, 28(6), 135910532211311. https://doi.org/10.1177/13591053221131180

Jackson, M., Jones, D., Dyson, J., & Macleod, U. (2019). Facilitated group work for people with long-term conditions: A systematic review of benefits from studies of group-work interventions. British Journal of General Practice, 69(682), 363–372. https://doi.org/10.3399/bjgp19x702233

Ruiz-Rodríguez, I., Hombrados-Mendieta, I., Melguizo-Garín, A., & Martos-Méndez, M. J. (2022). The importance of social support, optimism and resilience on the quality of life of cancer patients. Frontiers in Psychology, 13. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2022.833176

 

Άρθρο από: Δέσποινα Χρυσοστομίδου, Ψυχολόγος για το Kapa3 Research Insights

Παγκόσμια Ημέρα Ανακουφιστικής Φροντίδας – 11 Οκτωβρίου 2025

«Κανείς να μη μείνει πίσω: Ισότιμη πρόσβαση στην ανακουφιστική φροντίδα»

Η Παγκόσμια Ημέρα Ανακουφιστικής Φροντίδας μάς υπενθυμίζει ότι η υγεία δεν αφορά μόνο τη θεραπεία της ασθένειας, αλλά και τη φροντίδα, τη συμπόνια και τη διατήρηση της αξιοπρέπειας έως το τέλος. Όλοι οι άνθρωποι δικαιούνται την καλύτερη δυνατή φροντίδα, ανεξάρτητα από το ποιοι είναι ή πού ζουν.

Παγκοσμίως, πάνω από 50 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο, και εκτιμάται ότι περίπου το 60% θα ωφελούνταν από ανακουφιστική ή παρηγορητική φροντίδα. Ωστόσο, η πρόσβαση σε τέτοιες υπηρεσίες παραμένει εξαιρετικά άνιση: μόλις 14% των 73 εκατομμυρίων ανθρώπων που τη χρειάζονται λαμβάνουν ουσιαστική υποστήριξη. Στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, μόνο 4% των αναγκών καλύπτεται. Η πανδημία COVID-19 ανέδειξε ακόμη περισσότερο αυτές τις ανισότητες, επιβεβαιώνοντας την ανάγκη ενσωμάτωσης της ανακουφιστικής φροντίδας στα εθνικά συστήματα υγείας.

Η ανακουφιστική φροντίδα αφορά ολόκληρο τον άνθρωπο — τη σωματική άνεση, την ψυχική γαλήνη, την κοινωνική στήριξη και την πνευματική ισορροπία. Στόχος της είναι να απαλύνει τον πόνο και να προσφέρει αξιοπρέπεια και ποιότητα ζωής, ενώ ταυτόχρονα στηρίζει την οικογένεια και τους φροντιστές μέσα από ενημέρωση, συμβουλευτική και ανθρωπιά. Έρευνες δείχνουν ότι η έγκαιρη ένταξή της στη θεραπεία του καρκίνου βελτιώνει τον έλεγχο των συμπτωμάτων, την ψυχική ανθεκτικότητα και ακόμη και τα ποσοστά επιβίωσης.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) τονίζει ότι η ανάπτυξη της ανακουφιστικής φροντίδας πρέπει να βασίζεται σε ένα δημόσιο μοντέλο υγείας που περιλαμβάνει πολιτικές, εκπαίδευση, διαθεσιμότητα φαρμάκων, ενδυνάμωση της κοινότητας και έρευνα. Σε πολλές χώρες, η εκπαίδευση επαγγελματιών και η ενημέρωση του κοινού μπορούν να κάνουν πραγματική διαφορά. Ο ρόλος των εθελοντών, των τοπικών δομών και των οργανώσεων ασθενών είναι καθοριστικός — προσφέρουν παρουσία, κατανόηση και ζεστασιά που καμία ιατρική πράξη δεν μπορεί να αντικαταστήσει.

Στην Ελλάδα, η Ελληνική Εταιρεία Ογκολόγων Παθολόγων (ΕΟΠΕ) έχει υπογραμμίσει την ανάγκη δημιουργίας ενός εθνικού πλαισίου για την ανακουφιστική φροντίδα. Υπολογίζεται ότι πάνω από 120.000 άνθρωποι ετησίως χρειάζονται τέτοια υποστήριξη — περίπου το 37% ασθενείς με καρκίνο — ωστόσο οι εξειδικευμένες υπηρεσίες παραμένουν περιορισμένες, ιδιαίτερα εκτός μεγάλων πόλεων. Η ΕΟΠΕ ζητά εκπαίδευση, θεσμική υποστήριξη και ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας σε όλα τα επίπεδα του συστήματος υγείας.

Στο Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, στεκόμαστε δίπλα σε όσους αντιμετωπίζουν σοβαρή ασθένεια, αλλά και στις οικογένειές τους. Με ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και ανθρώπινη παρουσία, εργαζόμαστε για ένα σύστημα υγείας που δίνει αξία όχι μόνο στη διάρκεια, αλλά και στην ποιότητα της ζωής. Η ανακουφιστική φροντίδα δεν σημαίνει παραίτηση — σημαίνει ζωή με αξιοπρέπεια, άνεση και αγάπη, μέχρι το τέλος.

Διαβάστε περισσότερα εδώ