Ο ρόλος της ανακουφιστικής φροντίδας στη διαχείριση του καρκίνου είναι καθοριστικός. Κανείς δεν αρνείται πως οι σημαντικές εξελίξεις στην ογκολογία έχουν βελτιώσει το προσδόκιμο επιβίωσης, χωρίς δυστυχώς αυτό να σημαίνει πως πολλοί ασθενείς δεν εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρές σωματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές δυσκολίες. Εδώ είναι που η ανακουφιστική φροντίδα μπορεί και θα έπρεπε να παίζει πρωτεύοντα ρόλο, καθώς επικεντρώνεται στην ανακούφιση συμπτωμάτων όπως ο πόνος, η κόπωση και το άγχος, ενώ παράλληλα στηρίζει τις οικογένειες και τους φροντιστές.
Ο καρκίνος παραμένει μία από τις πιο δύσκολες ιατρικές καταστάσεις – ενώ οι πρόοδοι στη χημειοθεραπεία και οι δυσάρεστες παρενέργειες έχουν αρχίσει να γίνονται ιδιαίτερα αισθητές – ναυτία, έμετος, εξάντληση. Αναπόφευκτα, μαζί με αυτές τις σωματικές δυσφορίες, έρχονται διάφορες ανησυχίες για το αποτέλεσμα των θεραπειών, την πρόγνωση και τις πολυδιάστατες συνέπειες στη ζωή του ασθενούς. Η αίσθηση της επιβίωσης είναι κομβικής σημασίας. Τα πρακτικά ζητήματα μπαίνου σ επρώτο πλάνο. Έτσι, ο σημαντικός ρόλος της παρηγορητικής φροντίδας τονίζεται ως μια παρέμβαση που εξασφαλίζει την ποιότητα ζωής παράλληλα με θεραπείες που στοχεύουν στην παράταση της επιβίωσης.
Έρευνες δείχνουν ότι η έγκαιρη ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας βελτιώνει την ποιότητα ζωής των ασθενών, τους βοηθά να αντέξουν απαιτητικές θεραπείες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, επιμηκύνει την επιβίωση. Συμβάλλει επίσης στη βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ ασθενών και επαγγελματιών υγείας και μειώνει τις άσκοπες νοσηλείες και τα κόστη.
Παρά τα παραπάνω, η ανακουφιστική φροντίδα παραμένει υποχρησιμοποιημένη, καθώς συχνά συγχέεται αποκλειστικά με την παρηγορητική φροντίδα τελικού σταδίου. Στην Ελλάδα, μέχρι πρόσφατα άλλωστε, δεν αποτελούσε καν τμήμα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, ενώ οι διαθέσιμες υπηρεσίες παραμένουν περιορισμένες. Ωστόσο, το νομοθετικό πλαίσιο του 2022 και η θέση της Εταιρείας Ογκολόγων Παθολόγων Ελλάδας τονίζουν την επιτακτική ανάγκη για ευρύτερη ενσωμάτωση της ανακουφιστικής φροντίδας στο πλάνο διαχείρισης του καρκίνου, περισσότερη εκπαίδευση των ογκολόγων και ισχυρότερη πολιτική στήριξη.
Σε τελική ανάλυση, η επιτυχία στην ογκολογία δεν πρέπει να μετριέται μόνο με τα ποσοστά επιβίωσης, αλλά και με τη διασφάλιση αξιοπρέπειας, άνεσης και ολιστικής στήριξης για τους ασθενείς σε όλη τη διάρκεια της πορείας τους.
Διαβάστε αναλυτικά την προσπάθεια ελλήνων επιστημόνων να δώσουν το θέμα στην πραγματική του διάσταση
