Υποτροφίες για προπτυχιακούς/ες φοιτητές/τριες από τον σύλλογο Η Φλόγα

Στους δύσκολους καιρούς που έχουμε κληθεί να αντιμετωπίσουμε, η αλληλεγγύη απέναντι στον συνάνθρωπο και η συμπερίληψη, αποτελούν αξίες που όλοι αποζητάμε καθημερινά. Η ύπαρξη φορέων και συλλόγων που προάγουν τη συμπερίληψη στην κοινωνία, αποτελεί μια ελπίδα για εμάς ότι οι ανθρωπιστικές αξίες παραμένουν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.

Μια εξαιρετική πρωτοβουλία του Συλλόγου Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματική Ασθένεια – Η Φλόγα, προκηρύσσει τη χορήγηση δεκαπέντε υποτροφιών ύψους 2.000 ευρώ για το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025 σε προπτυχιακούς φοιτητές που φοιτούν σε δημόσια πανεπιστημιακά ιδρύματα στην Ελλάδα, οι οποίοι ολοκλήρωσαν με επιτυχία όλα τα μαθήματα των προηγούμενων ετών φοίτησης και νόσησαν από νεοπλασματική νόσο (αρχική διάγνωση ή υποτροπή) κατά τη διάρκεια του Λυκείου ή του Γυμνασίου.

Προϋποθέσεις συμμετοχής στο πρόγραμμα:

  • Οι φοιτητές να διαθέτουν ελληνικό Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ).
  • Να είναι κάτοχοι απολυτηρίου από Λύκειο στην Ελλάδα.
  • Να φοιτούν για πρώτη φορά σε Πρόγραμμα Προπτυχιακών Σπουδών σε δημόσιο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Ελλάδας (ΑΕΙ/ ΤΕΙ).
  • Η επιτυχής ολοκλήρωση όλων των μαθημάτων των προηγούμενων ετών φοίτησης, όπως αυτά ορίζονται στο εκάστοτε Πρόγραμμα Σπουδών.
  • Να έχουν νοσήσει από νεοπλασματική νόσο κατά τη διάρκεια του Λυκείου ή του Γυμνασίου, είτε λόγω αρχικής διάγνωσης είτε λόγω υποτροπής της νόσου, με αποτέλεσμα να διακοπεί η ομαλή ροή φοίτησης.

Η προθεσμία υποβολής των αιτήσεων έχει οριστεί μέχρι την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2024 έως τις 17:00 μ.μ. 

Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου https://www.floga.org.gr/ti-kanoume/dipla-sta-paidia-mas/upotrofies-gia-foitites/.

Με εκτίμηση,

εκ μέρους της ομάδας του Κάπα3

Συμμετοχή του Καπα3 στον δεύτερο κύκλο του προγράμματος smartHEALTH

Με ιδιαίτερη τιμή και χαρά, ανακοινώνεται η συμμετοχή του Κέντρου Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, στον δεύτερο κύκλο του προγράμματος smartHEALTH, στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Κόμβου Ψηφιακής Καινοτομίας, για την ευφυή υγεία.

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, ως μοναδικός φορεάς της κοινωνίας των πολιτών που εντάσσεται σε αυτό τον στίβο, κατάφερε στη  πρώτη φάση της συνεργασίας, να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις ψηφιακές της προκλήσεις, με σκοπό τη βελτίωση της ψηφιακής του πλατφόρμας και την ενίσχυση του ανταγωνιστικού του πλεονεκτήματος.

Ο «Προσωπικός Βοηθός Υγείας», αποτελεί μια πρωτοπόρα εφαρμογή που υποστηρίζει τον ογκολογικό ασθενή, στην καθημερινότητα του. Γι’ αυτό τον λόγο, έπειτα από τη συζήτηση των αναγκών, την  ανάλυση των απαιτήσεων του Κάπα3 και την εφαρμογή της διαδικασίας Αξιολόγησης Ψηφιακής Ωριμότητας (Digital Maturity Assessment – DMA), προχωρήσαμε σε συστηματική αξιολόγηση της υπάρχουσας κατάστασης. Ειδικοί επιστήμονες στην ανάπτυξη ιατρικού λογισμικού εξέτασαν τις προκλήσεις της υφιστάμενης πλατφόρμας και προχώρησαν, μέσω ειδικής μεθοδολογίας στην παροχή κατάλληλων συμβουλών.

Με την υποστήριξη του ΙΝΕΒ Ι ΕΚΕΤΑ, ο οργανισμός μας σε πρώτη φάση, κατόρθωσε:

  • τη μετεξέλιξη της ήδη υπάρχουσας πλατφόρμας, σε μια περισσότερο διαλειτουργική, για τη καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση, καθοδήγηση και εκπαίδευση των καρκινοπαθών ασθενών και φροντιστών τους.
  • την ικανοποιητική διαχείριση θεμάτων ασφάλειας δεδομένων και κυβερνοεπιθέσεων.
  • τον σχεδιασμό της πλατφόρμας, με βάση την εμπειρία του χρήστη, αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο την χρηστικότητα και κατ’ επέκταση την αποδοχή της.
  • τη διασύνδεση της υπάρχουσας εφαρμογής, με συστήματα, τα οποία διαχειρίζονται άλλοι φορείς (π.χ. δήμοι ή άλλοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης), για την εξυπηρέτηση ειδικών σκοπών (π.χ. εξυπηρέτηση γραφειοκρατικών διαδικασιών, σχετικά με επιδόματα αλληλεγγύης/πρόνοιας).

Η πλατφόρμα αξιολογήθηκε θετικά και η λειτουργία της κρίθηκε ικανοποιητική, με την προοπτική της μεγιστοποίησης των αποτελεσμάτων της.

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, ως οργανισμός που διαθέτει εξειδικευμένη γνώση και εμπειρία στον τομέα της όψιμης φροντίδας και υποστήριξης ατόμων που νοσούν ή έχουν νοσήσει με καρκίνο, διαμέσου της συμμετοχής μεγάλης ομάδας επιστημόνων από διαφορετικές ειδικότητες, όπως Ψυχολόγοι και Κοινωνικοί λειτουργοί, προσφέρει εξατομικευμένες υπηρεσίες και συμβουλές που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε ασθενούς.

Ευχαριστούμε θερμά, την smartHEALTH και το εργαστήριο ηλεκτρονικής υγείας του ΙΝΕΒ Ι ΕΚΕΤΑ,

για την πολύτιμη υποστήριξη τους, στην εξέλιξη της υπάρχουσας εφαρμογής μας, σε μια πιο διαλειτουργική πλατφόρμα.

Στόχος της συνεργασίας μας, στην δεύτερη φάση του προγράμματος είναι η επανένταξη κάθε ογκολογικού ασθενή, στο κοινωνικό γίγνεσθαι, μέσω της διερεύνησης των αναγκών αποκατάστασης και της ποιότητας ζωής τους. Η μακροπρόθεσμη επίδραση του καρκίνου οφείλει να αντιμετωπιστεί, με την παροχή ολοκληρωμένων σχεδίων φροντίδας, για την επιβίωση των ασθενών και των οικογενειών τους.

Με εκτίμηση,

Εκ μέρους όλης της ομάδας του Κάπα3

Μπίστα Ευαγγελή

Co-founder Kapa3

Self test καρκίνου παχέος εντέρου:Οι καθηγητές του ΕΚΠΑ απαντούν στα βασικά ερωτήματα

Ποιος είναι ο ρόλος των σύγχρονων τεχνικών προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου με το self – test;

Επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Αθήνας απαντούν.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (παθολόγος, καθηγήτρια Θεραπευτικής – Επιδημιολογίας – Προληπτικής Ιατρικής), δρ Μαρία Καπαρέλου (παθολόγος – ογκολόγος), Παναγιώτα Ζαχαράκη (βιολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. πρύτανης ΕΚΠΑ, καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) παραθέτουν ορισμένες από αυτές τις ερωτήσεις και τις αντίστοιχες απαντήσεις.

Πόσο συχνός είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος παχέος εντέρου βρίσκεται στα 3 συχνότερα νεοπλάσματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση (EU Science Hub, δεδομένα Οκτωβρίου 2023) μαζί με τον καρκίνο του μαστού (1ος σε συχνότητα) και τον καρκίνο του προστάτη (3ος σε συχνότητα).

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι θανατηφόρος;

Οι 4 πιο συχνές αιτίες θανάτου από καρκίνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο καρκίνος του πνεύμονα (19.5% όλων των θανάτων από καρκίνο), που ακολουθείται από τον καρκίνο του παχέος εντέρου (12.3%), τον καρκίνο του μαστού (7.5%) και τον καρκίνο του παγκρέατος (7.4%)

Σε ποιους εμφανίζεται συχνότερα ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Εμφανίζεται τόσο σε άντρες όσο και σε γυναίκες, με μεγαλύτερη επίπτωση στους άντρες. Παρουσιάζεται κυρίως μετά την ηλικία των 50 ετών, μπορεί όμως να παρουσιαστεί σπανίως και σε μικρότερη ηλικία, με μεγαλύτερη πιθανότητα θανάτου, σύμφωνα με τα European cancer mortality predictions (2024).

Ποιοί είναι οι παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου; Και επομένως ποια είναι η πρωτογενής πρόληψη;

Υπάρχουν μη – τροποποιήσιμοι και τροποποιήσιμοι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, σύμφωνα με το Knowledge for Policy (της ΕΕ). Στους μη τροποποιήσιμους ανήκει η μεγαλύτερη ηλικία, η γενετική προδιάθεση και το ιατρικό ιστορικό (όπως ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου, ύπαρξη αδενωματωδών πολυπόδων, ατομικό ιστορικό χρόνιας φλεγμονώδους νόσου του εντέρου), όπως και το μεγαλύτερο ύψος ενήλικα.

Στους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου ανήκουν η ανθυγιεινή διατροφή, η κατανάλωση αλκοόλ, η έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, το κάπνισμα, όπως και η παχυσαρκία με τον σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ

Ποιος είναι ο προσυμπτωματικός έλεγχος (δευτερογενής πρόληψη) για τον καρκίνο του παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να προληφθεί στο 90% των περιπτώσεων με την εφαρμογή προσυμπτωματικού ελέγχου. Τη διενέργεια, δηλαδή, ελάχιστα επεμβατικών ή μη επεμβατικών εξετάσεων για τον εντοπισμό μιας αλλοίωσης σε προκαρκινικό στάδιο (πολύποδας) ή ενός καρκίνου σε αρχόμενο ή πιο προχωρημένο στάδιο, και τη θεραπευτική της αντιμετώπιση, οπότε και η πρόγνωση του ασθενούς είναι καλύτερη και οι πιθανότητες ίασης ιδιαίτερα αυξημένες.

Οι πιο πρόσφατες συστάσεις της European Commission Initiative on Colorectal Cancer αναφέρουν ότι σε ασυμπτωματικούς ενήλικες 50 – 69 ετών με μέτριο κίνδυνο καρκίνο παχέος εντέρου συνιστάται προσυμπτωματικός έλεγχος με οργανωμένο πληθυσμιακά πρόγραμμα. Ειδικότερα, εξέταση επιλογής θεωρείται η ανοσοϊστοχημική (self – test, faecal immunochemical testing -FIT), η οποία ανάλογα με το αποτέλεσμα, χρήζει να ακολουθηθεί με ενδοσκόπηση (κολονοσκόπηση). Το FIT είναι ένα τεστ που αναζητά μικροσκοπικά ίχνη αίματος στα κόπρανα (δεν φαίνονται με γυμνό οφθαλμό). Το αίμα στα κόπρανα μπορεί να προκληθεί από μια σειρά ιατρικών παθήσεων, αλλά μπορεί επίσης να είναι σημάδι καρκίνου του παχέος  εντέρου. Αυτό το self – test (σε ειδική συσκευασία) μπορεί να διεξαχθεί στο σπίτι, με συλλογή δείγματος, ανάλυση του δείγματος αφού τοποθετηθεί στο ειδικό σημείο του self – test και διαθεσιμότητα των αποτελεσμάτων σε λίγα λεπτά

Τι σημαίνει το αρνητικό αποτέλεσμα στην εξέταση αυτή;

Ένα αρνητικό αποτέλεσμα της εξέτασης σημαίνει ότι δεν βρέθηκε αίμα στα δείγματα και δεν χρειάζονται περαιτέρω ενέργειες προς το παρόν. Ένα αρνητικό αποτέλεσμα δεν σημαίνει ότι αποκλείεται ο καρκίνος του εντέρου ή ότι δεν θα εμφανιστεί ποτέ καρκίνος του εντέρου. Αυτό συμβαίνει γιατί ορισμένοι καρκίνοι του εντέρου δεν αιμορραγούν ή αιμορραγούν μόνο μερικές φορές και διότι το τεστ προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του εντέρου ανιχνεύει τη συντριπτική πλειοψηφία, αλλά όχι όλους τους καρκίνους του παχέος εντέρου.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό το τεστ προσυμπτωματικού ελέγχου να διεξάγεται ανά 1 – 3 χρόνια. Εάν το αποτέλεσμα δοκιμής είναι αρνητικό, δεν χρειάζεται κάποια άλλη ενέργεια. Εάν υπάρχουν συμπτώματα καρκίνου του εντέρου (που δεν είναι ειδικά, αλλά θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν αίμα στα κόπρανα, αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, απώλεια βάρους, κοιλιακά άλγη), ακόμη και μετά από ένα αρνητικό αποτέλεσμα της εξέτασης, χρειάζεται άμεση επίσκεψη σε γιατρό

Τι σημαίνει το θετικό αποτέλεσμα στην εξέταση αυτή;

Ένα θετικό αποτέλεσμα της δοκιμής σημαίνει ότι κάποια μικρογραμμάρια αιμοσφαιρίνης (πρωτεΐνη που βρίσκεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια) βρέθηκαν στα κόπρανα. Ένα θετικό αποτέλεσμα δεν σημαίνει πάντα καρκίνος του εντέρου. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους υπάρχει αίμα στα κόπρανα, και οι περισσότεροι από αυτούς δεν σχετίζονται με τον καρκίνο.

Εάν το αποτέλεσμα της εξέτασης είναι θετικό, θα πρέπει να προγραμματιστεί μια επίσκεψη στον γιατρό για να διερευνηθεί τι προκαλεί την αιμορραγία. Ο γιατρός πιθανότατα θα  παραπέμψει το άτομο για κολονοσκόπηση

Τι σημαίνει ασαφές αποτέλεσμα στην εξέταση αυτή;

Το ασαφές αποτέλεσμα το αξιολογούμε ως θετικό αποτέλεσμα

Σε τι μας βοηθά η εξέταση αυτή και ποια είναι τα μειονεκτήματά της;

Με στόχο τη βελτίωση της συμμόρφωσης, μη παρεμβατικές τεχνικές προσυμπτωματικού ελέγχου, όπως είναι ο έλεγχος της αιμοσφαιρίνης στα κόπρανα και ο έλεγχος DNA στα κόπρανα μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Οι εξετάσεις αυτές όμως έχουν μικρότερη ευαισθησία και ειδικότητα, πρέπει να επαναλαμβάνονται ανά 1-3 χρόνια και προϋποθέτουν τον έλεγχο με κολονοσκόπηση επί θετικών αποτελεσμάτων

Περίπτωση αυξημένου κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου του παχέος εντέρου

Σε περίπτωση αυξημένου κινδύνου συνεννοούμαστε με τον γιατρό μας, ώστε να μας ενημερώσει για την ηλικία έναρξης, τη συχνότητα και τον τρόπο διεξαγωγής του προσυμπτωματικού ελέγου. Η καθιερωμένη πρακτική προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου περιλαμβάνει τη διενέργεια κολονοσκόπησης ανά 5 – 10 έτη με ηλικία έναρξης τα 45 με 50 έτη για τον γενικό πληθυσμό. Η κολονοσκόπηση όμως αποτελεί ήπια επεμβατική διαδικασία και τα ποσοστά συμμόρφωσης με το πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου είναι ως εκ τούτου μικρότερα. Γι αυτό, η χρήση κατ’ αρχήν self test, μπορεί να συντελέσει ώστε να επιτευχθούν  οι στόχοι της προσυμπτωματικής διάγνωσης του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Πηγές:
ΕΚΠΑ

Πηγή: iatronet.gr, eefam.gr

Νέα τροποποίηση για τον κατάλογο παθήσεων με μειωμένη ή μηδενική συμμετοχή σε φάρμακα

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, επιστρέφει στην εβδομαδιαία ενημέρωση με μια νέα τροποποίηση της υπό στοιχεία Φ.42000/οικ.2555/353/28-02-2012 κοινής υπουργικής απόφασης “Κατάλογος παθήσεων, τα φάρμακα των οποίων χορηγούνται με μειωμένη ή μηδενική συμμετοχή του ασφαλισμένου”

Σύμφωνα με αυτή, πραγματοποιήθηκαν οι εξής αλλαγές:

  • Μηδενική συμμετοχή για ασθενείς που πάσχουν από φυματίωση (ICD10: Α15-9) σε αντιφυματικά φάρμακα.
  • Μηδενική συμμετοχή για ασθενείς με σύνδρομο βραχέως εντέρου (ICD10:Κ91.2) σε σκευάσματα παρεντερικής σίτισης.

Για τη μηδενική συμμετοχή σε σκευάσματα παρεντερικής σίτισης, ισχύουν οι παρακάτω προϋποθέσεις:

  • Διάγνωση νόσου «Σύνδρομο Βραχέως Εντέρου» (ICD10: Α15-9)
  • Συνταγογράφηση από ιατρική ειδικότητα γενικής χειρουργικής και παιδοχειρουργικής
  • Θετική γνωμοδότηση Ανώτατου Υγειονομικού Συμβουλίου ΑΥΣ για αντλία σίτισης για κατ΄οίκον παρεντερική χορήγηση
  • Έναρξη παρεντερικής σίτισης ενδονοσοκομειακά και ιατρική γνωμάτευση για συνέχιση χορήγησης κατ΄οίκον (με διάρκεια ισχύος έως 3 μήνες)
  • Πρακτικό χειρουργείου
  • Γνωμάτευση διατροφολόγου

Εφόσον πληρούνται οι προαναφερθείσες προϋποθέσεις θα επιτρέπεται η έκδοση επαναλαμβανόμενης συνταγής έως 3 μήνες (τρίμηνη συνταγή).

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να ανατρέξετε στο αντίστοιχο ΦΕΚ.

Η ομάδα του Καπα3 με ανακοίνωση της ένα μήνα πριν είχε προαναγγείλει την τροποποιηση αυτή με ανάρτηση της

https://www.kapa3.gr/6i-tropopoiisi-tis-ypo-stoicheia-y9-oik-70521-14-08-2014-ypoyrgikis-apofasis-quot-vrachyprothesma-kai-makroprothesma-metra-elegchoy-tis-syntagografisis-kai-ektelesis-ergastiriakon-exetaseon-v-2243

γνωρίζοντας την σπουδαιότητα που έχει σε ολους τους ασθενείς αλλά και στο περιβάλλον του .

 

Δείτε το ΦΕΚ ΕΔΩ 20240205721

Με εκτίμηση,

Εκ μέρους της ομάδας του Κάπα3

 

Αναθεώρηση της Διεθνούς Ταξινόμηση των Ογκολογικών Νοσημάτων – ICD-O-3

Η Διεθνής Ταξινόμηση Ογκολογικών Νοσημάτων ICD-O, χρησιμοποιείται παγκοσμίως για την κωδικοποίηση νοσημάτων και τον προσδιορισμό της ιστολογικής ταυτότητας κατά τη λήψη ιατρικού ιστορικού.

Στις 10.10.2024 εκδόθηκε η  η τρίτη έκδοση του ICD-O,

της Ελληνικής Ταξινόμησης Ογκολογικών Νοσημάτων, όπου πραγματοποιείται αναθεώρηση του κωδικού μορφολογίας για τα νεοπλάσματα, ειδικά για τα λεμφώματα και τις λευχαιμίες.

Η ICD-O έχει χρησιμοποιηθεί για 35 χρόνια σχεδόν κυριώς σε μητρώα καρκίνου ,για την κωδικοποιηση της τοποθεσίας και της ιστολογικής ταυτοτητας του νεοπλάσματος ,που συνυθως λαμβάνονται απο το ατομικό ιστορικό.

Πιο συγκεκριμένα, έχουν προστεθεί νέοι όροι και κωδικοί, αναφορικά με όγκους αιμοποιητικών και λεμφοειδών ιστών, του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και του πεπτικού συστήματος.

Οι αναθεωρήσεις που έχουν προκύψει αφορούν:

  1. Ενσωμάτωση στην ταξινόμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ)
  2. Αναγνώριση της ταξινόμησης του ΠΟΥ για τη μυελώδη λευχαιμία, που περιλαμβάνει διακριτικούς συνδυασμούς μορφολογίας και κυτταρογενετικών ανωμαλιών
  3. Σημαντικές αλλαγές στην ενότητα της μορφολογίας στα λεμφώματα και στις λευχαιμίες
  4. Ταξινόμηση της ανθεκτικής αναιμίας και άλλων μυελοδυσπλασματικών συνδρόμων στα κακοήθη νοσήματα
  5. Επαναφορά των κυσταδενωμάτων ωοθηκών οριακής κακοήθειας στο /1.

Αξίζει να σημειωθεί πως δεν υπάρχει αναθεώρηση στην τοπογραφία μεταξύ δεύτερης και τρίτης έκδοσης ICD-O.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αναθεώρηση της διεθνούς ταξινόμησης ογκολογικών νοσημάτων και για την ελληνική μετάφραση του εγχειριδίου, μπορείτε να συμβουλευτείτε το αντίστοιχο ΦΕΚ.

ΕΚΔΟΣΗ ΦΕΚ – ΤΑΞΙΜΟΜΗΣΗ

Με εκτίμηση,

Εκ μέρους της ομάδας του Κάπα3

 

10.10 Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2024

Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας που γιορτάζεται στις 10 Οκτωβρίου, κάθε χρόνο, αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία, για την προώθηση της ευαισθητοποίησης, σχετικά με την ψυχική ευημερία και την ενίσχυση των πρωτοβουλιών υποστήριξης σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το θέμα της φετινής χρονιάς, «Ψυχική Υγεία στην Εργασία», είναι ιδιαίτερα επίκαιρο, δεδομένων των αυξημένων περιστατικών επαγγελματικής εξουθένωσης και ψυχολογικής πίεσης που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε στρεσογόνα περιβάλλοντα.

Η εξουθένωση συνδέεται με το υπερβολικό άγχος, την πολύωρη εργασία και την έλλειψη κατάλληλης υποστήριξης, στον εργασιακό στίβο.

Παρά την προώθηση της ευαισθητοποίησης, οι αλλαγές προχωρούν αργά, καθώς πολλοί οργανισμοί εξακολουθούν να δίνουν προτεραιότητα στην αποδοτικότητα εις βάρος της ευημερίας των υπαλλήλων. Η πραγματική αλλαγή απαιτεί κάτι παραπάνω από απλές κινήσεις, χρειάζεται συνεχή προσπάθεια και άμεση εμπλοκή των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), μαζί με τους εταίρους του, τονίζει ότι η επιτυχία της εργασίας στο μέλλον, εξαρτάται από την ψυχική υγεία των ανθρώπων που εργάζονται, και η αντιμετώπιση της εξουθένωσης δεν είναι πια προαιρετική, αλλά αναγκαία.

Γι’αυτό τον λόγο, οφείλει να δοθεί έμφαση στη μείωση του στίγματος, στην αναγνώριση των προκλήσεων και στην ευθυγράμμιση της επαγγελματικής ζωής, διαμέσου της υποστήριξης των εργαζομένων, σε συνεργασία με οργανισμούς ψυχικής υγείας

Δεδομένου ότι το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι εργαζόμενοι, κρίνεται ουσιαστικής σημασίας οι κυβερνήσεις, οι οργανισμοί και οι εργοδότες να συνεργαστούν, για τη προώθηση της βέλτιστης ψυχικής ευημερίας. Οι πρωτοβουλίες  οφείλουν να συμπεριλαμβάνουν τους εργαζομένους, τους εκπροσώπους τους,  άτομα με προσωπικό βίωμα επαγγελματικής εξουθένωσης και φυσικά ειδικούς ψυχικής υγείας. Με αυτό τον τρόπο, θα δημιουργηθούν σταδιακά πιο υποστηρικτικοί χώροι εργασίας, όπου όλοι θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν.

Πηγή:

https://www.linkedin.com/pulse/world-mental-health-day-2024-work-angela-clack-kpyjc/

Παρηγορική φροντίδα: Προτελευταία η Ελλάδα στην παροχή κλινών στην Ευρώπη

Το 2024 συμπληρώνονται 10 χρόνια από το ψήφισμα της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας (World Health Assembly) για την Παρηγορική Φροντίδα. Το ψήφισμα του διοικητικού σώματος του ΠΟΥ καλούσε όλες τις χώρες να «ενισχύσουν την παρηγορική φροντίδα ως συστατικό της ολοκληρωμένης φροντίδας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής». Η διεθνής επιστημονική κοινότητα έρχεται φέτος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ξενώνων και Παρηγορικής Φροντίδας 2024, στις 12 Οκτωβρίου, να απευθύνει το ερώτημα: Εισακούστηκε το ψήφισμα; Τι έχει εφαρμοστεί από τις κυβερνήσεις;

Ο Παγκόσμιος Άτλαντας της Παρηγορικής Φροντίδας, στην εκπόνηση του οποίου συμμετείχε και η Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.) έδειξε ότι λιγότερο από το 15% ενηλίκων και παιδιών που χρειάζονται υπηρεσίες παρηγορικής φροντίδας την λαμβάνουν. Περίπου 18 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο με πόνο και άλλα εξαιρετικά επώδυνα συμπτώματα, λόγω έλλειψης πρόσβασης στην παρηγορική φροντίδα και την θεραπεία του πόνου. Δυστυχώς, η ανάπτυξη της παρηγορητικής φροντίδας ανά τον κόσμο δεν ακολουθεί το μοντέλο δημόσιας υγείας που υποστηρίζεται από τον ΠΟΥ, ο οποίος δίνει έμφαση στην πολιτική, την εκπαίδευση, τη διαθεσιμότητα των φαρμάκων, την ενδυνάμωση της κοινότητας, την έρευνα και εφαρμογή των επιστημονικών καινοτομιών. Σε ό,τι αφορά την ελληνική κατάσταση, η ΠΑΡΗΣΥΑ ως πιστοποιημένη επιστημονική εταιρεία – μέλος διεθνών κι ευρωπαϊκών επιστημονικών οργανισμών έχει διατυπώσει συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις. Ενδεικτικά:

Είναι απαράδεκτη η μη αποζημιούμενη συνταγογράφηση του υδατικού διαλύματος μορφίνης στην Ελλάδα. Πρόκειται για το πιο εύχρηστο σκεύασμα καθώς δεν απαιτεί επεμβατική πράξη από επαγγελματία υγείας για τη λήψη του και θα έπρεπε να είναι προσβάσιμο και αποζημιούμενο σε κάθε ασθενή που υποφέρει, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Είναι απαράδεκτο να λείπει από το κρατικό μονοπώλιο η σκόνη μορφίνης, με την οποία μπορεί να κατασκευάζεται διάλυμα μορφίνης άμεσης απελευθέρωσης, και να διατίθεται δωρεάν με βάση το άρθρο 81 του Ν 5007/2022.

Είναι απαράδεκτη η μη συνταγογράφηση και αποζημίωση από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς των ιατρικών πράξεων θεραπείας πόνου και παρηγορικής φροντίδας.

Είναι απαράδεκτη η σχεδόν παντελής έλλειψη κλινών παρηγορικής φροντίδας στη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει 0,02 ξενώνες ανά 100.000 πληθυσμού όταν σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Άτλαντα για την Παρηγορική Φροντίδα απαιτούνται 2 ξενώνες / 100.000 πληθυσμού (προτελευταίοι στην Ευρώπη)

Είναι απαράδεκτη η μη συμπερίληψη των Ιατρείων Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας των δημοσίων νοσοκομείων στο νομοσχέδιο για την ανακουφιστική φροντίδα, το οποίο παρά την ψήφισή του δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί.

Είναι προβληματική η έλλειψη υποχρεωτικής προπτυχιακής εκπαίδευσης στην θεραπεία του πόνου και την παρηγορική φροντίδα στην χώρα μας. Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. έχει συμβάλλει στο προπτυχιακό μάθημα επιλογής του ΕΚΠΑ καθώς και σε εξειδικευμένα σεμινάρια μεταπτυχιακών πανεπιστημιακών προγραμμάτων. Ωστόσο η χώρα μας οφείλει να εντάξει το μάθημα Πόνος και Παρηγορική Φροντίδα ως υποχρεωτικό στα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών των ιατρικών και άλλων υγειονομικής κατεύθυνσης σπουδών.

Πηγή: healthdaily.gr

Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο για δευτερογενή καρκίνο (μελέτη)

Το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου σε άτομα που έχουν επιβιώσει από έναν καρκίνο. Αυτό προκύπτει από μελέτη που δημοσίευσε η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία στο “JAMA Network Open”.

Το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία είναι ένας από τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για καρκίνο. Ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) θεωρεί ότι η σχέση είναι επαρκώς αποδεδειγμένη για 13 τύπους καρκίνου, ενώ υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία για άλλους 3 τύπους καρκίνου.

Ο κίνδυνος επηρεάζει επίσης άτομα που έχουν ήδη επιβιώσει από καρκίνο. Στις ΗΠΑ, αυτό είναι ήδη το 5% του πληθυσμού και πάνω από το 20% των ατόμων άνω των 75 ετών. Καθώς το σωματικό βάρος πολλών ανθρώπων συνεχίζει να αυξάνεται με την ηλικία, αυτός ο τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου θα μπορούσε να ευθύνεται για ένα σημαντικό ποσοστό δευτερογενών καρκίνων στην τρίτη ηλικία.

Η Clara Bodelon από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία στην Ατλάντα/Γεωργία και οι συνεργάτες της διερεύνησαν τη σχέση αυτή χρησιμοποιώντας στοιχεία από τη μελέτη “Cancer Prevention Study II Nutrition Cohort”. Από τους περισσότερους από 184.000 συμμετέχοντες, οι οποίοι ερωτώνται κάθε δύο χρόνια σχετικά με τις συνθήκες ζωής και τις ασθένειές τους, 26.894 είχαν επιβιώσει από καρκίνο σε μέση ηλικία 72,2 ετών.

Στα επόμενα 7,9 χρόνια, 3.749 συμμετέχοντες (13,9 %) εμφάνισαν στη συνέχεια άλλο καρκίνο. Το ένα τρίτο ήταν όγκοι που η IARC συνδέει με την παχυσαρκία.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Bodelon, κάθε αύξηση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) κατά 5 kg/m2 σχετιζόταν με 13% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου (προσαρμοσμένη αναλογία κινδύνου 1,13- 95% διάστημα εμπιστοσύνης 1,08-1,18).

Ο κίνδυνος εμφάνισης δεύτερου καρκίνου που σχετίζεται με την παχυσαρκία από την IARC αυξήθηκε ακόμη και κατά 28% για κάθε αύξηση του ΔΜΣ κατά 5 kg/m2.

Σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες με φυσιολογικό βάρος, τα παχύσαρκα άτομα είχαν 15% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ξανά καρκίνο.

Οι παχύσαρκοι επιζώντες του καρκίνου είχαν ακόμη 34% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ξανά καρκίνο. Οι προσαρμοσμένες αναλογίες κινδύνου για καρκίνους που σχετίζονται με την παχυσαρκία ήταν 1,40 (1,22-1,61) για τους υπέρβαρους επιζώντες από καρκίνο και 1,78 (1,51-2,11) για τους παχύσαρκους επιζώντες από καρκίνο.

Επομένως, η μείωση του βάρους θα μπορούσε να αξίζει τον κόπο και για άτομα άνω των 70 ετών, λέει η Bodelon, αν και η μελέτη δεν μπορεί να αποδείξει ότι η μείωση αυτή θα εξομαλύνει τον κίνδυνο καρκίνου.

Πηγές:
JAMA Network Open

Πηγή: iatronet.gr

ESMO 2024: Θετικές προοπτικές για τη διαχείριση τεσσάρων μορφών καρκίνου

Τι δείχνουν τα νέα κλινικά δεδομένα για τη πεμπρολιζουμάμπη

Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο ESMO όχι μόνο επιβεβαίωσαν την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της πεμπρολιζουμάμπης ως κορυφαίας ανοσοθεραπείας αλλά και επεκτείνουν τη θέση της σε νέες θεραπευτικές ενδείξεις.

Μελάνωμα: Η επικουρική θεραπεία βελτιώνει την επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου

Νεότερα δεδομένα από κλινικές δοκιμές μακροχρόνιας παρακολούθησης δείχνουν ότι η επικουρική θεραπεία με πεμπρολιζουμάμπη βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση χωρίς υποτροπή (RFS) και την επιβίωση χωρίς απομακρυσμένες μεταστάσεις σε ασθενείς με πλήρως εξαιρέσιμο σταδίου III μελάνωμα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης EORTC 1325-MG/KEYNOTE-054, η αποτελεσματικότητα της επικουρικής θεραπείας με πεμπρολιζουμάμπη παραμένει ισχυρή μετά από επτά χρόνια σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε 1.019 ασθενείς με υψηλού κινδύνου σταδίου III μελάνωμα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το pembrolizumab προσφέρει κλινικά σημαντική βελτίωση στην RFS (50% έναντι 36%), την επιβίωση χωρίς απομακρυσμένες μεταστάσεις (54% έναντι 42%) και την επιβίωση χωρίς υποτροπή (61% έναντι 53%) χωρίς αναφορά σε μεταλλάξεις BRAF ή κατάσταση PD-L1.

Τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού: Η ανοσοθεραπεία σε πρώιμο στάδιο παρατείνει σημαντικά τη συνολική επιβίωση

Σημαντικές βελτιώσεις στη συνολική επιβίωση (OS) και στην επιβίωση χωρίς συμβάντα (EFS) καταδεικνύουν και τα τελικά αποτελέσματα της μελέτης φάσης ΙΙΙ, KEYNOTE-522, όταν η πεμπρολιζουμάμπη προστίθεται στη συνήθη χημειοθεραπεία των ασθενών με πρώιμο τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC).

Μετά από μέση παρακολούθηση 75,1 μηνών, το ποσοστό 5ετούς επιβίωσης στο σκέλος του δείγματος που χορηγήθηκε pembrolizumab ήταν 86,6% έναντι 81,7% στην ομάδα ελέγχου. Ομοίως, το ποσοστό 5ετούς EFS ήταν 81,2% για τις ασθενείς που έλαβαν pembrolizumab, σε σύγκριση με 72,2% στην ομάδα του placebo. Αυτά τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη δυνατότητα της πεμπρολιζουμάμπης στη θεραπεία ασθενών με υψηλού κινδύνου TNBC.

Ουροθηλιακός Καρκίνος: Συνδυαστική θεραπεία βελτιώνει την επιβίωση στην τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο

Κατά τη διάρκεια του ESMO 2024, παρουσιάστηκαν και τα αποτελέσματα πενταετούς παρακολούθησης της μελέτης EV-103, η οποία εξέτασε τον συνδυασμό Enfortumab Vedotin (EV) και pembrolizumab ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ουροθηλιακό καρκίνο (la/mUC) που δεν είναι επιλέξιμοι για σισπλατίνη (cisplatin).

Η EV-103 ακολούθησε προηγούμενα ευρήματα από τη μελέτη EV-302/KEYNOTE-A39, η οποία οδήγησε στην έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) του συνδυασμού EV και pembrolizumab ως θεραπεία πρώτης γραμμής, αποδεικνύοντας τη βελτίωση της συνολικής επιβίωσης (OS) σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα.

Η συνδυαστική θεραπεία έδειξε 73,3% συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR), με μέση συνολική επιβίωση (OS) 26,1 μηνών και μέση επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) 12,7 μηνών. Αξίζει να σημειωθεί ότι, το 41,5% των ασθενών ζούσαν πέντε χρόνια μετά, ξεπερνώντας τα αποτελέσματα προηγούμενων μελετών.

Συμπερασματικά, τα ευρήματα από τη μελέτη EV-103 υποστηρίζουν τη χρήση του EV μαζί με την πεμπρολιζουμάμπη ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με la/mUC που δεν είναι επιλέξιμοι για cisplatin.

Καρκίνοι του γαστρεντερικού συστήματος: Η ανοσοθεραπεία βελτιώνει τη συνολική επιβίωση
Η προσθήκη πεμπρολιζουμάμπης στο θεραπευτικό σχήμα -που περιλαμβάνει trastuzumab και χημειοθεραπεία- βελτιώνει σημαντικά τη συνολική επιβίωση (OS) σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία και πάσχουν από μη χειρουργήσιμο, HER2-θετικό μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα του στομάχου/γαστροοισοφαγικής συμβολής (G/GEJ), σύμφωνα με τα καταληκτικά αποτελέσματα της μελέτης KEYNOTE-811.

Κατά την παρουσίαση της μελέτης στο ESMO 2024, αναφέρθηκε ότι στην κλινική δοκιμή που περιλάμβανε 698 ασθενείς, ο θεραπευτικός συνδυασμός με πεμπρολιζουμάμπη πέτυχε μέση OS 20 μηνών, σε σύγκριση με 16,8 μήνες για την ομάδα ελέγχου.

Στους ασθενείς με συνδυασμένο θετικό σκορ PD-L1≥1, το όφελος από την OS ήταν ακόμη πιο σημαντικό, με μέση επιβίωση 20,1 μηνών έναντι 15,7 μηνών στην ομάδα ελέγχου. Η μέση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) ήταν μεγαλύτερη τόσο στον γενικό πληθυσμό (10,0 μήνες έναντι 8,1 μηνών) όσο και στην ομάδα με συνδυασμένο θετικό σκορ PD-L1≥1 (10,9 μήνες έναντι 7,3 μηνών), υπογραμμίζοντας την αποτελεσματικότητα αυτής της συνδυαστικής θεραπείας. Σύμφωνα με τον Δρ. Filippo Pietrantonio από το Fondazione IRCCS Istituto Nazionale dei Tumori, η αύξηση της OS κατά 3 μήνες είναι κλινικά σημαντική, ειδικά στην υποομάδα με συνδυασμένο θετικό σκορ PD-L1≥1, η οποία είδε βελτίωση 4,4 μηνών στην OS.

Καρκίνος τραχήλου μήτρας: Συνδυαστική θεραπεία επεκτείνει την επιβίωση

Ως νέο θεραπευτικό σχήμα για ασθενείς με υψηλού κινδύνου τοπικά εντοπισμένο καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αναδεικνύεται ο συνδυασμός πεμπρολιζουμάμπης και ταυτόχρονης χημείο-ακτινοθεραπείας (CRT) σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δεύτερης ενδιάμεσης ανάλυσης της τυχαιοποιημένης, διπλά τυφλής, φάσης III μελέτης ENGOT-cx11/GOG-3047/KEYNOTE-A18, η οποία περιλάμβανε 1.060 ασθενείς.

Η μελέτη, που παρουσιάστηκε στο ESMO 2024, δείχνει ότι το ποσοστό 36 μηνών συνολικής επιβίωσης (OS) για την ομάδα που έλαβε pembrolizumab ανήλθε στο 82,6% σε σύγκριση με ποσοστό 74,8% για την ομάδα ελέγχου. Σύμφωνα με τον καθηγητή Remi Nout από το Erasmus MC Cancer Institute, η θεραπεία προσφέρει καλύτερη πιθανότητα ίασης γι’ αυτή την υψηλού κινδύνου πληθυσμιακή ομάδα.

Τα προαναφερόμενα δεδομένα από το ESMO 2024 επιβεβαιώνουν ότι η πεμπρολιζουμάμπη, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες, έχει την ικανότητα να επεκτείνει την επιβίωση και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής προσφέροντας ελπίδα σε ασθενείς που είχαν προηγουμένως περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές.

Πηγή: dailypharmanews.gr

Oι αιματολογικές κακοήθειες αποτελούν σχεδόν το 10% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου κάθε χρόνο

Οι αιματολογικές κακοήθειες, συμπεριλαμβανομένων της λευχαιμίας, του λεμφώματος και του πολλαπλού μυελώματος, επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, και όμως, συχνά παραμένουν εκτός της ευρύτερης συζήτησης για τον καρκίνο. Αυτός ο μήνας αποτελεί ευκαιρία για να ευαισθητοποιηθούμε, να υποστηρίξουμε τους ασθενείς και τους οικείους τους και να αναδείξουμε την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και πόρους για την ανάπτυξη νέων θεραπειών, όπως αναφέρει ο Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) και παραθέτει ορισμένα στοιχεία.

Οι πιο συχνοί τύποι

Ο καρκίνος του αίματος είναι ένας όρος που περιλαμβάνει διάφορους τύπους καρκίνων που επηρεάζουν τα λευκά αιμοσφαίρια, τον μυελό των οστών και το λεμφικό σύστημα. Οι πιο συχνοί τύποι είναι η λευχαιμία, το λέμφωμα και το πολλαπλούν μυέλωμα. Καθένας από αυτούς τους καρκίνους συμπεριφέρεται διαφορετικά και απαιτεί διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις:


Η λευχαιμία επηρεάζει τον μυελό των οστών και το αίμα,
οδηγώντας στην παραγωγή ανώμαλων λευκών αιμοσφαιρίων που παρεμποδίζουν την ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τις λοιμώξεις. Η λευχαιμία μπορεί να είναι οξεία (οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, οξεία μυελογενής λευχαιμία) ή χρόνια (χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, χρόνια μυελογενής λευχαιμία), ενώ υπάρχουν και σπανιότερες εκφάνσεις της νόσου όπως η χρόνια μυελομονοκυτταρική λευχαιμία, η λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων και άλλες. Η θεραπευτική προσέγγιση εξατομικεύεται ανάλογα με τον υπότυπο της λευχαιμίας και μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό χημειοθεραπευτικών παραγόντων και ανοσοθεραπεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ορισμένους τύπους λευχαιμίας, όπως η οξεία λεμφοβλαστική, που είναι ανθεκτική σε προηγούμενες θεραπείες έχει λάβει έγκριση η θεραπεία με Τ-λεμφοκύτταρα που φέρουν έναν χιμαιρικό υποδοχέα αντιγόνου (CAR Τ-λεμφοκύτταρα) με σημαντική βελτίωση του προσδόκιμου και της ποιότητας ζωής των ασθενών.


Το λέμφωμα ξεκινάει στο λεμφικό σύστημα, το οποίο αποτελεί κρίσιμο μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος.
Προκαλεί ανώμαλη ανάπτυξη των λεμφοκυττάρων, ενός τύπου λευκών αιμοσφαιρίων, και μπορεί να επεκταθεί σε διάφορα μέρη του σώματος. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι και υπότυποι λεμφώματος ανάλογα με το αν έχουν επιθετική ή αργή εξέλιξη και αν προέρχονται από Β ή Τ λεμφοκύτταρα. Οι νεότερες ανοσοθεραπείες με CAR Τ-λεμφοκύτταρα και με αμφι-ειδικά αντισώματα έχουν βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα των ασθενών με υποτροπιάζον/ανθεκτικό λέμφωμα. Για παράδειγμα, το epcoritamab οδηγεί σε βαθιές και παρατεταμένες ανταποκρίσεις σε ασθενείς με υποτροπιάζων ή ανθεκτικό λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (DLBCL), που έχουν λάβει 2 ή περισσότερες γραμμές θεραπείας με διαχειρίσιμη τοξικότητα. Το mosunetuzumab αποτελεί πλέον θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό οζώδες λέμφωμα μετά από τουλάχιστον 2 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Ο αναστολέας επόμενης γενιάς της BTK, pirtobrutinib, έχει δείξει αποτελεσματικότητα και αποτελεί πλέον επιλογή και για τους ασθενείς με λέμφωμα μανδύα και ανθεκτική/υποτροπιάζουσα νόσο. Στο λέμφωμα Hodgkin τα τελευταία χρόνια έχει ενταχθεί στη θεραπεία το κλασικό σχήμα AVD (χωρίς μπλεομυκίνη) σε συνδυασμό με το brentuximab vedotin, ένα συζευγμένο μονοκλωνικό αντίσωμα με φάρμακο, στην πρώτη γραμμή θεραπείας, ενώ ο συνδυασμός nivolumab-AVD φαίνεται να υπερέχει και είναι πιθανό να αποτελέσει σύντομα την πρώτη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς αυτούς.

Το πολλαπλούν μυέλωμα αρχίζει στα πλασματοκύτταρα, έναν άλλο τύπο λευκών αιμοσφαιρίων που βρίσκονται στον μυελό των οστών, διαταράσσοντας την κανονική παραγωγή αντισωμάτων και καθιστώντας το σώμα πιο ευάλωτο σε λοιμώξεις. Σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών ανταποκρίνεται στην αρχική θεραπευτική αγωγή και σε πολλούς ασθενείς η νόσος μένει σε ύφεση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αρκετές όμως φορές, τα κακοήθη κύτταρα του μυελώματος αποκτούν ανθεκτικότητα στη θεραπευτική αγωγή με το χρόνο και η νόσος υποτροπιάζει. Το υποτροπιάζον ή/και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα μετά από πολλαπλές γραμμές θεραπευτικής αγωγής αποτελεί πραγματική πρόκληση για τους κλινικούς ιατρούς. Οι νεότερες ανοσοθεραπείες όπως τα Τ-λεμφοκύτταρα που φέρουν χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (chimeric antigen receptor – CAR) και τα αμφι-ειδικά (bispecific) αντισώματα έχουν ενταχθεί στη θεραπευτική φαρέτρα και βελτιώνουν την πρόγνωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Τα συγκεκριμένα φάρμακα αξιολογούνται επίσης σε κλινικές μελέτες με σκοπό να χορηγούνται πρωιμότερα και να βελτιστοποιήσουν τα ποσοστά μακροχρόνιας ύφεσης μετά την θεραπεία πρώτης γραμμής.

Ασαφή ή μη ειδικά συμπτώματα

Η ευαισθητοποίηση για τις αιματολογικές κακοήθειες είναι ζωτικής σημασίας για διάφορους λόγους. Πρώτον, οι καρκίνοι του αίματος συχνά παρουσιάζουν ασαφή ή μη ειδικά συμπτώματα όπως κόπωση, πυρετό, νυχτερινές εφιδρώσεις, ανεξήγητη απώλεια βάρους ή διογκωμένους λεμφαδένες. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί εύκολα να παρερμηνευτούν ως άλλες, λιγότερο σοβαρές καταστάσεις, οδηγώντας σε καθυστερημένη διάγνωση και θεραπεία. Η αύξηση της ευαισθητοποίησης μπορεί να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή νωρίτερα, εντοπίζοντας πιθανώς την ασθένεια στα πρώτα της στάδια, όταν είναι δυνητικά θεραπεύσιμη.

Δεύτερον, οι καρκίνοι του αίματος παραμένουν ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας. Σύμφωνα με την Leukemia & Lymphoma Society, οι καρκίνοι του αίματος αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 10% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Παγκοσμίως, εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με αυτούς τους καρκίνους, αλλά η χρηματοδότηση και οι πόροι που αφιερώνονται στην έρευνα για τον καρκίνο του αίματος υπολείπονται αυτών που διατίθενται για πιο γνωστούς καρκίνους, όπως ο καρκίνος του μαστού ή του πνεύμονα.

Πηγή: news4health.gr, https://eefam.gr/oi-aimatologikes-kakoitheies-apoteloun-schedon-to-10-olon-ton-neon-diagnoseon-karkinou-kathe-chrono/?idU=1&utm_source=newsletter_1847&utm_medium=email&utm_campaign=&auid=42172