Στην υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας για την Πολιτιστική Συνταγογράφηση, τον σχεδιασμό και την υιοθέτηση πρωτοβουλιών που χρησιμοποιούν τις τέχνες και τον πολιτισμό ως προληπτική και θεραπευτική αγωγή για την προαγωγή της ψυχικής υγείας και ευεξίας των πολιτών, προχώρησαν ο Υφυπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού, αρμόδιος για θέματα σύγχρονου πολιτισμού, Νικόλας Γιατρομανωλάκης και η Υφυπουργός Υγείας, αρμόδια για θέματα ψυχικής υγείας και εξαρτήσεων, Ζωή Ράπτη.
Σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO), περισσότεροι από 3 δισ. άνθρωποι δεν μπόρεσαν να αντέξουν το κόστος για μια υγιεινή διατροφή το 2020- που είναι αυξημένοι κατά 112 εκατ. άτομα έναντι του 2019. Η αύξηση αυτή οφείλεται εν μέρει στην άνοδο των τιμών των τροφίμων, με το μέσο κόστος των υγιεινών αγαθών να αυξάνεται κατά 3,3% από τα επίπεδα του 2019.
Από τον Αύγουστο του 2022, ο δείκτης τιμών των τροφίμων του FAO αυξήθηκε κατά 40,6% από τα μέσα επίπεδα του 2020. Εάν τα επίπεδα εισοδήματος δεν αυξηθούν κατά παρόμοιο μέγεθος, η κρίση στα είδη της υγιεινής διατροφής είναι πιθανό να επιδεινωθεί, ειδικά σε χώρες χαμηλού εισοδήματος που αντιμετωπίζουν αχαλίνωτο πληθωρισμό τροφίμων.
Σύμφωνα με τον FAO, η υγιεινή διατροφή είναι αυτή που καλύπτει τις καθημερινές ενεργειακές ανάγκες, καθώς και τις απαιτήσεις του ανθρώπινου οργανισμού στο πλαίσιο των διατροφικών και κατευθυντήριων γραμμών που πρέπει να ακολουθεί για την υγεία του.
Η (μη) προσιτή τιμή μετριέται συγκρίνοντας το κόστος μιας υγιεινής διατροφής με τα επίπεδα εισοδήματος που ισχύουν στη χώρα. Εάν το κόστος υπερβαίνει το 52% του μέσου εισοδήματος ενός νοικοκυριού, η υγιεινή διατροφή κρίνεται απρόσιτη.
Σε 52 χώρες στις οποίες πραγματοποιήθηκε η έρευνα, περισσότερο από το ήμισυ του πληθυσμού δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά μια υγιεινή διατροφή. Τα περισσότερα από αυτά τα κράτη βρίσκονται στην Αφρική, με τα υπόλοιπα να εντοπίζονται στην Ασία, την Ωκεανία και την Αμερική.Στην Ελλάδα, μόλις το 3,2 % του πληθυσμού δεν μπορεί να αντέξει το κόστος της υγιεινής διατροφής, ενώ καθημερινά το κάθε άτομο πληρώνει 3,1 δολ. για την αγορά υγιεινών τροφίμων
Όταν τα ποσοστά μεταφράζονται σε αριθμούς, η Ασία περιλαμβάνει τον περισσότερο αριθμό ατόμων που δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά μια υγιεινή διατροφή, με 1,89 δισ. άτομα, εκ των οποίων τα 973 εκατ. άνθρωποι βρίσκονται μόνο στην Ινδία. Άλλο ένα 1 δισ. άνθρωποι βρίσκονται στην Αφρική, με περίπου 151 εκατ. ανθρώπους να εντοπίζονται στην Αμερική και την Ωκεανία.
Την ίδια στιγμή, η πείνα είναι μια παγκόσμια ανησυχία, ενώ είναι ιδιαίτερα έντονη στις αφρικανικές χώρες, οι οποίες καλύπτουν και τις 20 πρώτες θέσεις στη σχετική κατάταξη.
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει βαθύνει την κρίση, με πολλές αφρικανικές χώρες να εισάγουν πάνω από το 50% του σιταριού τους από τις δύο χώρες. Η αύξηση των τιμών των τροφίμων από αυτή τη διαταραχή της αλυσίδας εφοδιασμού έχει οδηγήσει σε διψήφιο πληθωρισμό των τροφίμων σε πολλές αφρικανικές χώρες, πράγμα που σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι είναι πιθανό να μην μπορούν να αντέξουν οικονομικά την υγιεινή διατροφή.
Τον Νοέμβριο του 2022, ο παγκόσμιος πληθυσμός προβλέπεται να ξεπεράσει τα 8 δισ. άτομα και πολλές από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες χώρες αισθάνονται επισιτιστική ανασφάλεια.
Μέχρι το 2050, ο παγκόσμιος πληθυσμός είναι πιθανό να αυξηθεί κατά 35% και για να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση για τρόφιμα, η φυτική παραγωγή θα πρέπει να διπλασιαστεί. Δεδομένου ότι η γεωργία είναι ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες που συμβάλλουν στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, αυτή η αύξηση στη φυτική παραγωγή θα πρέπει επίσης να είναι περιβαλλοντικά βιώσιμη.
Καθώς οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής εντείνονται και η ζήτηση τροφίμων αυξάνεται, η μείωση της σπατάλης τροφίμων, η κατασκευή γεωργικών υποδομών ανθεκτικών στο κλίμα και η βελτίωση της γεωργικής παραγωγικότητας θα διαδραματίσουν βασικό ρόλο στη βιώσιμη μείωση των επιπέδων επισιτιστικής ανασφάλειας.
Περισσότερα:
https://www.iatronet.gr/article/112421/3-dis-anthropoi-den-mporoyn-na-antexoyn-oikonomika-mia-ygieinh-diatrofh
Πηγές:
visualcapitalist.com
Η ΔΥΠΑ πραγματοποιεί « πρόγραμμα κοινωφελούς χαρακτήρα για 2.260 άτομα σε Υπηρεσίες του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου (Υπηρεσίες Υποδοχής και Ταυτοποίησης -ΥΠΥΤ)» της ΔΥΠΑ. Η υποβολή ηλεκτρονικών αιτήσεων μπορεί να γίνει μέχρι 31/10/2022, ώρα 11:00.
Σε μια υπέροχη βραδιά που διοργανώθηκε για 7η συνεχή χρονιά από το BOUSSIAS, στα πλαίσια των Healthcare Business Awards 2022 https://www.healthcareawards.gr, το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών,απέσπασε 2 βραβεία.
Η Κινητή Μονάδα Πρόληψης και Αντιμετώπισης, η νέα μας δράση για το 2022 απέσπασε το SILVER βραβείο στην κατηγορία Ποιότητα Υπηρεσιών Υγείας &Φροντίδας Ασθενών.
Η συνεργασία του Κέντρου Καθοδήγησης Καρκινοπαθών www.kapa3.gr με το Μεγαλύτερο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο της Βορείου Ελλαδος, το Θεαγένειο Νοσοκομείο, https://theageneio.gov.gr/el/ και το Ερευνητικό Εργαστήριο Φροντίδα Ενηλίκων Ασθενών με Καρκίνο του Τμήματος Νοσηλευτικής του Διεθνές Πανεπιστημίου http://feaklab.nurse.ihu.gr έδωσε λύσεις σε μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την Υγεία. Η αξία και η δυναμική εφαρμογής καινοτόμων μεθόδων υποστήριξης προκειμένου να αξιοποιηθούν κατάλληλα εργαλεία, τεχνικές και συνεργίες με στόχο την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας ήταν για όλους μας ο πρωτεύον στόχος. Και τον καταφέραμε.
Τίποτε όμως δεν θα είχε επιτευχθεί χωρίς πίστη στην ιδέα-όραμα για παροχή ολιστικής φροντίδας στο ογκολογικό ασθενή όπου εργαζόμενοι, εθελοντές και πλήθος φίλων και συνοδοιπόρων που εργάστηκαν για αυτό το σκοπό.
Τέλος, στην ενότητα Προσφορά στην Υγεία από ΜΚΟ, το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών www.kapa3.gr ,απέσπασε το BRONZE βραβείο. Για όλους εμάς οι υπηρεσίες υγείας αποτελούν το πιο ευαίσθητο – ίσως κομμάτι κοινωνικής πολιτικής σε ένα οργανωμένο κράτος. Η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών προς τους λήπτες /τριες προϋποθέτουν ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό και αποτελεσματικό μοντέλο παροχής υγειονομικής φροντίδας και αποτελούν συνάρτηση πολλών παραγόντων, που χρήζουν διαρκούς παρακολούθησης και αξιολόγησης.
Το ΚΑΠΑ3 έχει την τύχη να έχει δίπλα του πλήθος συνεργατών, εθελοντών, αγαπημένων συνοδοιπόρων και φίλων που υπομένουν και επιμένουν μαζί, ώστε ο Οργανισμός να βρίσκεται πάντα στην πρώτη γραμμή. Η δυναμική της ομάδας για πρωτοβουλίες αυτής της εμβέλειας μας δίνει την δυνατότητα για εξαιρετικές συνεργασίες – Σύλλογοι Ασθενών, Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, άλλες ΜΚΟ, ιατρικές επιστημονικές εταιρείες – που όλοι προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε με αποτελεσματικό τρόπο τα τεράστια θέματα που προκύπτουν. Όλοι εμείς υποσχόμαστε ότι θα παραμένουμε πιστοί στο δικό μας μότο “ΚΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ”.
Τα αποτελέσματα της συγκεκριμένης δράσης θα ανακοινωθούν στην ημερίδα /εκδήλωση που οργανώνει το ΚΑΠΑ3 στις 11.11.2022
Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερα.
Κατηγορίες και Φωτό Βράβευσης
Ενότητα 3. Νοσοκομεία, Ιδιωτικές Κλινικές & Διαγνωστικά Κέντρα – Ποιότητα Υπηρεσιών & Φροντίδας Ασθενών
| SILVER | Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών- Κ3, Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, Εργαστήριο Φροντίδας Ενηλίκων Ασθενών με Καρκίνο του Τμήματος Νοσηλευτικής του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος | Προσωπικός Βοηθός Κ3-Κινητή Μονάδα Πρόληψης Και Αντιμετώπισης |
Ενότητα 9. Προσφορά στην Υγεία από ΜΚΟ
| BRONZE | Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών- Κ3, Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, Εργαστήριο Φροντίδας Ενηλίκων Ασθενών με Καρκίνο του Τμήματος Νοσηλευτικής του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος | Προσωπικός Βοηθός Κ3-Κινητή Μονάδα Πρόληψης Και Αντιμετώπισης
|
Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών, ΚΑΠΑ3 στο πλαίσιο της αποστολής του, διερευνά τρόπους για την υποστήριξη των ευάλωτων ευπαθών ομάδων – ογκολογικών ασθενών, και εισάγει νέες διαδικασίες και προσεγγίσεις με σκοπό την βελτίωση της ποιότητας ζωής τους.
Στο πλαίσιο αυτό, υπό την αιγίδα της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκη, του Δήμου Θεσσαλονίκης, της 4ης ΥΠΕ Μακεδονίας και Θράκης, του Διεθνές Πανεπιστημίου της Ελλάδος, της ΕΟΠΕ και με αποκλειστικό μέγα χορηγό το Κοινωφελούς Ιδρύματος ΤΙΜΑ διοργανώνεται εκδήλωση – ημερίδα που θα διεξαχθεί,με φυσική παρουσία, την Παρασκευή 11.11.2022 από 9:00 έως 14:30 στο Δημαρχιακό Μέγαρο Θεσσαλονίκης, στην αίθουσα «Μανόλης Αναγνωστάκης».
Σκοπός της ημερίδας είναι η πληροφόρηση για τα αποτελέσματα δράσης που υλοποίησε το Καπα3 σε συνεργασία με το Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης και το Ερευνητικό Εργαστήριο “Φροντίδας Ενηλίκων Ασθενών με Καρκίνο” του Τμήματος Νοσηλευτικής του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος.
Η δράση υλοποιήθηκε από το 2022 με την αποκλειστική χορηγία του Κοινωφελούς Ιδρύματος ΤΙΜΑ. Η εν λόγω δράση επιδιώκει να καταδείξει τις ανάγκες που οδήγησαν στην ιδέα αυτή, ενώ παράλληλα φιλοδοξεί να ενημερώσει όλους τους – εμπλεκόμενους με την ασθένεια του καρκίνου – φορείς σχετικά με νέες μεθόδους και πρακτικές εξυπηρέτησης των ασθενών και των φροντιστών τους, με τη χρήση σύγχρονων τεχνολογιών και ψηφιακών εφαρμογών. Επιμέρους σκοπός είναι και η καταγραφή και την αποτίμηση της εμπειρίας του λήπτη/ λήπριας των υπηρεσιών υγείας και ειδικά το βαθμός ικανοποίησης του/της από τους φορείς παροχής υπηρεσιών κοινωνικής υποστήριξης.
Στην βάση των συμπερασμάτων της δράσης επιδιώκεται η ευαισθητοποίηση όλων των άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενων σχετικά με την αξία και τη δυναμική εφαρμογής καινοτόμων μεθόδων υποστήριξης προκειμένου να αξιοποιηθούν κατάλληλα εργαλεία, τεχνικές και συνέργιες με στόχο την αναβάθμιση των υπηρεσιών υγείας.
Το ΚΑΠΑ3 επέλεξε να διερευνήσει τον νευραλγικό αυτό τομέα γνωρίζοντας ότι οι υπηρεσίες υγείας αποτελούν τον πιο ευαίσθητο – ίσως κομμάτι κοινωνικής πολιτικής σε ένα οργανωμένο κράτος. Η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών προς τους λήπτες /τριες προϋποθέτουν ένα ολοκληρωμένο, συνεκτικό και αποτελεσματικό μοντέλο παροχής υγειονομικής φροντίδας και αποτελούν συνάρτηση πολλών παραγόντων, που χρήζουν διαρκούς παρακολούθησης και αξιολόγησης. Σε αυτό το πλαίσιο επιδιώκεται η συγκεκριμένη ημερίδα να αποτελέσει ένα πεδίο παραγωγικού διαλόγου της επιστημονικής κοινότητας, των υπηρεσιακών παραγόντων αλλά και των λοιπών εμπλεκόμενων φορέων.
Παράλληλα φιλοδοξεί να κάνει μια πρώτη αποτίμηση της αποτελεσματικότητας της όλης δράσης εστιάζοντας στις εμπειρίες και την ικανοποίηση των ωφελούμενων από τις προσφερόμενες υπηρεσίες. Με αυτό τον τρόπο αποτυπώνεται η σκοπιμότητα του οργανωτικού προτύπου όσο και οι κατευθύνσεις βελτίωσης του με γνώμονα την προάσπιση της υγείας και με σεβασμό σε κάθε ανθρώπινο πόρο που εμπλέκεται.
Κατά την διάρκεια της ημερίδας θα έχουμε την δυνατότητα να δούμε δυο θεματικές ενότητες :
1η Ενότητα με Θέμα την Παρουσίαση της Δράσης με ομιλητές
2Η Ενότητα με Θέμα την Κοινωνική Διάσταση του Έργου με ομιλητές
Χαιρετισμό θα απευθύνουν πλήθος αξιότιμων φίλων και συνοδοιπόρων, εκπρόσωποι της πολιτικής σκηνής, εκπρόσωποι φορέων, εκπρόσωποι συλλόγων ασθενών κ.α
Ομάδα – Στόχος : Η ημερίδα απευθύνεται σε στελέχη της δημόσιας διοίκησης, εργαζόμενους σε φορείς παροχής κοινωνικής φροντίδας, σε επαγγελματίες υγείας, σε όσους και όσους σχετίζονται με θέματα προστασίας δικαιωμάτων των ληπτών/πτριων υπηρεσιών υγείας, φορείς συλλογικής εκπροσώπησης ασθενών, σε φοιτητές και απόφοιτους σχολών υγείας, σε κάθε ασθενή, φροντιστή καθώς και στο οικείο περιβάλλον του.
Οι ενδιαφερόμενοι /ες που επιθυμούν να συμμετάσχουν στην ανωτέρω ημερίδα μπορούν να απευθύνονται για οποιαδήποτε πληροφορία στις:
κ.κ Πανταζή Βαια & Αδαμοπούλου Βασιλική στελέχη της ομάδας έργου του ΚΑΠΑ3,στο τηλέφωνο 210-5221424 και στo email info@kapa3.gr.
Εκ μέρους του ΔΣ
Και του συνόλου των εργαζομένων και εθελοντών μας
Με βαθύτατη Εκτίμηση
Η Υπεύθυνη Ανάπτυξης και Λειτουργίας
Μπίστα Eυαγγελή
Κατά τη χρονική περίοδο 2011-2021, ο πληθυσμός της χώρας μειώθηκε κατά 441 χιλ. (-4,0%). Οι αυξημένες μεταναστευτικές εκροές συνεισέφεραν σημαντικά στο αποτέλεσμα αυτό. Παράλληλα από το 1980 οι γεννήσεις υποχωρούν, τόσο που δεν αρκούν για την αναπλήρωση του πληθυσμού. Στις επόμενες δεκαετίες προβλέπεται υποχώρηση του ελληνικού πληθυσμού στα 8,1 εκατ. έως το 2100, 24% σε σχέση με το 2021, σύμφωνα με τη μελέτη για τα οικονομικά της Ελλάδας του ΙΟΒΕ.
Οι δημογραφικές εξελίξεις στην Ελλάδα είναι πολύ πιο ραγδαίες σε σχέση με το σύνολο της Ευρωζώνης, στην οποία ο πληθυσμός αναμένεται να μειωθεί κατά μόλις 4,2% έως το 2100. Τούτων δοθέντων έως το 2100, η Ελλάδα κατατάσσεται στην τρίτη χειρότερη θέση στην Ευρωζώνη, μετά τη Λετονία και τη Λιθουανία.
Στο πιο αισιόδοξο σενάριο, αυτό της υψηλής μετανάστευσης, ο πληθυσμός θα μειωθεί μεταξύ του 2022 και του 2100 κατά 16% σε 8,9 εκατ., ενώ η συρρίκνωση του πληθυσμού αναμένεται να είναι της τάξεως του 45% σε περίπτωση μηδενικών μεταναστευτικών ροών (σε 5,7 εκατ. το 2100), σύμφωνα με τη μελέτη. Ως προς την ηλικιακή διάρθρωση, ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων προβλέπεται να υπερβεί τις 0,60 μονάδες μετά το 2050, από 0,35 μονάδες το 2020 και 0,29 μονάδες το 2010. Προβλέπεται επίσης να αυξάνεται σταδιακά και ο αριθμός των μονοπρόσωπων νοικοκυριών.
Αναπόφευκτα θα υπάρξουν σοβαρά προβλήματα για μια σειρά από τομείς κοινωνικής πολιτικής. Επομένως, απαιτείται η άμεση λήψη μέτρων πολιτικής, τόσο στην κατεύθυνση μετριασμού των δημογραφικών μεταβολών μακροπρόθεσμα, όσο για την προσαρμογή των βασικών τομέων πολιτικής σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.
Στο συνταξιοδοτικό σύστημα, η επιδείνωση στο δημογραφικό δείκτη εξάρτησης ηλικιωμένων του ελληνικού πληθυσμού εγείρει ερωτήματα σε σχέση με την επιδίωξη των αρχών της βιωσιμότητας και επάρκειας των συντάξεων. Αφενός, η δημόσια δαπάνη για συντάξεις θα εξακολουθεί να απορροφά σημαντικούς οικονομικούς πόρους, σε διψήφιο ποσοστό του ΑΕΠ έως και το 2070. Αφετέρου, το ακαθάριστο ποσοστό αναπλήρωσης για τη σύνταξη γήρατος αναμένεται να μειωθεί περαιτέρω, έως και περί το 55% το 2060.
Με σκοπό την καλύτερη προσαρμογή του συνταξιοδοτικού συστήματος στις δημογραφικές εξελίξεις, απαιτούνται παρεμβάσεις για ενίσχυση του κεφαλαιοποιητικού άξονα του συστήματος, βελτίωση παραμέτρων του διανεμητικού άξονα, επιμήκυνση του επίσημου εργασιακού βίου, θεσμική θωράκιση των πρόσφατων συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων.
Στην αγορά εργασίας, οι αναμενόμενες δημογραφικές εξελίξεις οδηγούν σε μικρότερο εργατικό δυναμικό, με υψηλότερη μέση ηλικία και χαμηλότερη παραγωγικότητα. Ενώ η άνοδος της ηλικίας συνοδεύεται συνήθως από αυξημένη εργασιακή εμπειρία, που μπορεί να επιδρά θετικά στην παραγωγικότητα, εν τούτοις μπορεί να έχει και αρνητικές επιπτώσεις στην παραγωγικότητα. Σε κάθε περίπτωση απαιτείται η θέσπιση κατάλληλων πολιτικών για αύξηση της προσφοράς και της παραγωγικότητας της εργασίας.
Η υγεία και η υγειονομική περίθαλψη είναι δύο τομείς στους οποίους η πληθυσμιακή γήρανση επιδρά άμεσα και σημαντικά. Η γήρανση σε επίπεδο πληθυσμού οφείλεται εν μέρει στην επιμήκυνση του προσδόκιμου επιβίωσης. Επίσης, η πληθυσμιακή γήρανση συσχετίζεται και με σημαντικές επιδημιολογικές αλλαγές, κυρίως ως προς τις επικρατούσες ασθένειες και τις κύριες αιτίες θανάτου. Ο τομέας υγειονομικής περίθαλψης καλείται να ανταποκριθεί στις σημαντικές αυτές προκλήσεις που αυξάνουν τη ζήτηση για υπηρεσίες υγείας και μακροχρόνιας φροντίδας, καθώς οι διαθέσιμοι πόροι χρηματοδότησης του συστήματος υγείας συρρικνώνονται λόγω της μείωσης του οικονομικά ενεργού πληθυσμού.
Στην Ελλάδα, ιδιαίτερα υψηλό είναι το επίπεδο των άμεσων ιδιωτικών δαπανών για την υγεία, δαπάνες που πληρώνονται από τη τσέπη των ασφαλισμένων και όχι από τις ασφαλιστικές εισφορές.
Περισσότερα : https://www.epixeiro.gr/article/377821
Το ζευγάρι επιστημόνων, Ουγούρ Σαχίν και Εζλέμ Τουρετζί, που ίδρυσαν την φαρμακευτική εταιρεία Biontech το 2008, ήταν μεν διστακτοί να πουν ότι έχει βρεθεί θεραπεία για τον καρκίνο, όμως παραδέχονται ότι έχουν συντελεστεί επιτεύγματα πάνω στα οποία θα εργαστούν.
Τόνισαν ότι η παρασκευή και η επιτυχία του εμβολίου για την αντιμετώπιση της Covid-19, που διανεμήθηκε ευρέως στον πλανήτη, βοηθά στην εξέλιξη των εργασιών πάνω στον καρκίνο.
Το ζευγάρι έχει εργαστεί πάνω σε ανοσοθεραπείες καρκίνου προσαρμοσμένες σε μεμονωμένους ασθενείς.
Η χρήση της τεχνολογίας mRNA επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Ενώ τα συμβατικά εμβόλια παράγονται με εξασθενημένες μορφές ιού, τα mRNA χρησιμοποιούν μόνο τον γενετικό κώδικα του ιού.
Ένα εμβόλιο mRNA εγχέεται στο σώμα, όπου δημιουργούνται αντιγόνα τα οποία στη συνέχεια αναγνωρίζονται από το ανοσοποιητικό σύστημα, προετοιμάζοντάς το να καταπολεμήσει την ασθένεια.
Ερωτηθείς πότε θα μπορούσαν οι ασθενείς να έχουν πρόσβαση στα εμβόλια κατά του καρκίνου, ο καθηγητής Σαχίν είπε ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί «πριν από το 2030».
Από την πλευρά της η καθηγήτρια Τουρετζί δήλωσε στο BBC τα εξής: «Αυτό που έχουμε αναπτύξει εδώ και δεκαετίες για το εμβόλιο κατά του καρκίνου βοήθησε στην ανάπτυξη του εμβολίου Covid-19».
«Έχουμε δει σε μεγάλο αριθμό ανθρώπων πώς το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στο mRNA», κατέληξε η καθηγήτρια.
Η Τουρετζί παραμένει προσεκτική στις δηλώσεις της επί της διαδικασίας σημειώνοντας πως «Ως επιστήμονες διστάζουμε πάντα να πούμε ότι θα έχουμε μια θεραπεία για τον καρκίνο. Έχουμε μια σειρά από ανακαλύψεις και θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε πάνω σε αυτές».
Τον Αύγουστο, η Moderna μήνυσε την BioNTech και τον συνεργάτη της, τον αμερικανικό φαρμακευτικό κολοσσό Pfizer, για παραβίαση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας σχετικά με το εμβόλιο της εταιρείας για τον Covid-19.
Ερωτηθείς σχετικά, ο καθηγητής Σαχίν σημείωσε πως: «Οι καινοτομίες μας είναι πρωτότυπες. Έχουμε ξοδέψει 20 χρόνια έρευνας για την ανάπτυξη αυτού του είδους θεραπείες και φυσικά θα αγωνιστούμε για την πνευματική μας ιδιοκτησία».
Πηγή: healthpharma.gr
Η ανεξαρτησία των μελών μιας κοινωνίας διαμορφώνεται, σε κρίσιμο βαθμό, από τις δομές και τις συνθήκες που αυτή παρέχει για την ίση μεταχείριση και την απρόσκοπτη «προσβασιμότητα» των πολιτών στα δικαιώματά τους. Υπάρχει, ωστόσο, μία ομάδα ανθρώπων, για την οποία η ένταξη στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην κοινωνικοποίηση, δεν είναι δεδομένη. Η ομάδα αυτή είναι τα άτομα με ειδικές ανάγκες, για τα οποία η κοινωνία οφείλει να εξασφαλίζει –όπως και για κάθε άλλον πολίτη– τις αρχές της ισότητας και της αλληλεγγύης. Παρατηρείται όμως πως οι δυνατότητες για εργασιακή απασχόληση και οικονομική ανεξαρτησία των ΑμΕΑ είναι ελάχιστες, παρά τις διακηρύξεις για τα δικαιώματα αυτής της μερίδας πληθυσμού.
Το ζήτημα της ποιοτικής ζωής και της εργασιακής ένταξης των ΑμΕΑ έχει απασχολήσει τόσο την Ελλάδα, όσο και τη διεθνή και ευρωπαϊκή κοινότητα. Στην Ελλάδα, το δημοκρατικό έλλειμμα που προκύπτει αντιμετωπίζεται κυρίως με επιδόματα αναπηρίας, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν την κοινωνική ανισότητα. Από την άλλη, η ΕΕ και οι διεθνείς οργανισμοί έχουν λάβει μία σειρά από μέτρα, τα οποία προάγουν την ενθάρρυνση της ποικιλομορφίας και τον σεβασμό της διαφορετικότητας. Η Διεθνής Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία μάλιστα, θέτει ως πρωταρχικό της στόχο την έμφυτη αξιοπρέπεια και την αυτονομία των ατόμων. Στο πλαίσιο αυτό, λοιπόν, τα ΑμΕΑ πρέπει να έχουν πρόσβαση σε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και σε εγγύηση της ανεξαρτησίας και της κοινωνικής και επαγγελματικής τους συμμετοχής.
Ελλάδα και ΑμΕΑ
Σύμφωνα με έρευνα της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με Αναπηρία, που διενεργήθηκε το 2018, το ποσοστό των ΑμΕΑ στην Ελλάδα ανέρχεται στο 24,7%του πληθυσμού. Ο βιοπορισμός των ατόμων αυτών περιορίζεται κυρίως στις παθητικές μεθόδους των επιδομάτων, τα οποία χορηγούνται με βάση το ποσοστό αναπηρίας. Στην πραγματικότητα, τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν φτάνουν ποτέ στο επίπεδο του οικονομικά ανεξάρτητου πολίτη, αν και η πολιτεία έχει κάνει κάποιες προσπάθειες μέσω της νομοθεσίας για να τους εξασφαλίσει.
Στον εκπαιδευτικό τομέα, το ελληνικό κράτος έχει θέσει τη δομή της ειδικής εκπαίδευσης των ΑμΕΑ, ιδρύοντας ειδικά σχολεία. Σε αυτά καλύπτεται κατά κύριο λόγο η βασική εκπαίδευση, η οποία εκτείνεται σε ειδικά εκπαιδευτικά εργαστήρια, επαγγελματικές σχολές ή ειδικά τμήματα επαγγελματικής εκπαίδευσης. Παράλληλα, σύμφωνα με το Ν. 1566/1985, ορίζεται η ειδική επαγγελματική εκπαίδευση από το 14ο μέχρι το 20ο έτος και εφαρμόζονται ειδικά επαγγελματικά προγράμματα, αναλόγως του βαθμού ανάγκης και των δυνατοτήτων εκπαίδευσης και ένταξης στην παραγωγική διαδικασία.
Είναι σημαντικό να αναφερθεί ακόμα ότι η Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ), η οποία εφαρμόζεται στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, είναι μία οικονομική μέθοδος που έχει ως στόχο την προστασία των κοινωνικά ευάλωτων ομάδων. Η νομοθεσία στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της ΚΑΛΟ, ρυθμίζει την ίδρυση κοινωνικών επιχειρήσεων για όλες τις κοινωνικές ομάδες. Προβλέπεται, λοιπόν, η ίδρυση τριών τύπων Κοινωνικής Συνεταιριστικής Επιχείρησης (συνεταιρισμός κοινού σκοπού):
Θεσμικές ρυθμίσεις σε επίπεδο ΕΕ
Η Συνθήκη για τη Λειτουργία της ΕΕ και η προαναφερθείσα Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών προάγουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες των ατόμων με αναπηρία, θεσπίζουν νομοθετικά μέτρα και καθορίζουν τις δράσεις για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω αναπηρίας. Δημιουργείται, λοιπόν, μία ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική, την οποία ακολουθεί και η εθνική νομοθεσία για την προάσπιση των δικαιωμάτων των ΑμΕΑ και την κοινωνική τους ένταξη.
Με την ανοιχτή μέθοδο συντονισμού, τα κράτη-μέλη της ΕΕ δημιουργούν ένα πλαίσιο συνεργασίας μη δεσμευτικού χαρακτήρα, με σκοπό να κατευθύνουν τις εθνικές πολιτικές τους σε τομείς όπως η απασχόληση, η κοινωνική προστασία, η εκπαίδευση και η επαγγελματική κατάρτιση. Στην ανοιχτή μέθοδο συντονισμού βασίστηκε και η Στρατηγική της Λισαβόνας, η οποία οργανώνει το πρόγραμμα «Εκπαίδευση και Κατάρτιση 2010». Στη δεκαετία που διανύουμε, έχει τεθεί σε εφαρμογή το πρόγραμμα Euro2020, με βασικούς σκοπούς την υλοποίηση της δια βίου μάθησης, τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης, την προαγωγή της ισοτιμίας, της κοινωνικής συνοχής, της ενεργού συμμετοχής στα κοινά, καθώς και την ενίσχυση της καινοτομίας και της δημιουργικότητας.
Πιο συγκεκριμένα, η στρατηγική Euro2020 επιχειρεί να προωθήσει μία πολιτική ανάπτυξης χωρίς αποκλεισμούς και να καταπολεμήσει τις διακρίσεις μέσω της εφαρμογής καινοτόμων εκπαιδευτικών προγραμμάτων κατάρτισης και απασχόλησης. Οι στόχοι του Euro2020 σχετικά με τα ΑμΕΑ συνοψίζονται ως εξής: προσβασιμότητα, συμμετοχή, ισότητα, απασχόληση, εκπαίδευση και κατάρτιση, κοινωνική προστασία, υγεία και εξωτερική δράση. Ειδικά σε σχέση με την απασχόληση των ΑμΕΑ, γίνεται προσπάθεια βελτίωσης των δεξιοτήτων των ανθρώπων με αναπηρία, δημιουργίας θέσεων εργασίας και βελτίωσης της προσβασιμότητας στον επιχειρηματικό κόσμο.
Συμβολή του ΟΗΕ
Με τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία και το Προαιρετικό Πρωτόκολλο, ο ΟΗΕδιασφαλίζει τα δικαιώματα των ΑμεΑ σε όλους τους τομείς. Ειδικότερα, στο άρθρο 24 κατοχυρώνεται η πλήρης ανάπτυξη των ανθρωπίνων δυνατοτήτων, η ενίσχυση του σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και η ανθρώπινη ποικιλομορφία. Τα συμβαλλόμενα μέρη οφείλουν να παρέχουν όλα τα μέσα εκείνα που είναι απαραίτητα για την απρόσκοπτη πρόσβαση των ΑμεΑ στην εκπαιδευτική διαδικασία. Τέλος, στο άρθρο 27 διασφαλίζεται η είσοδος των ΑμεΑ στον εργασιακό χώρο με ίσους όρους, το δικαίωμα της επαγγελματικής ανέλιξης, καθώς και οι δίκαιες και ευνοϊκές συνθήκες εργασίας.
Παράλληλα, η UNESCO, μέσα από το πρόγραμμα SDG 4(SDG: Sustainable Development Goals/ Βιώσιμη Ανάπτυξη και Στόχοι) επιχειρεί να προάγει την ποιοτική και δια βίου εκπαίδευση, η οποία πρέπει να καλύπτει υλικοτεχνικές ανάγκες και υποδομές, ενώ παράλληλα να παρέχεται χωρίς κανένα περιορισμό. Για την επιτυχία των στόχων αυτών, προτείνονται τα εξής:
Επίλογος
Το δικαίωμα στην εργασία και την εκπαίδευση αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της κοινωνικής συμμετοχής, καθώς η εργασιακή ανέλιξη είναι από τα βασικότερα ζητήματα στην ενήλικη ζωή του ατόμου. Η δυνατότητα απασχόλησης των ΑμΕΑ προσφέρει μεταξύ άλλων εισοδηματικές απολαβές, κοινωνικές επαφές, κοινωνική αναγνώριση και ηθική ικανοποίηση. Τα άτομα με αναπηρία πρέπει να μπορούν να αποκομίζουν όλα τα παραπάνω με ίσους όρους, όπως και κάθε άλλος πολίτης. Είναι αναγκαίο η πολιτεία να τους επιτρέπει να οδηγούνται με ουσιαστικό τρόπο στην ανεξάρτητη διαβίωση, την επιτυχημένη κοινωνική συμπερίληψη και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής.
Η ΕΕ, από κοινού με τους λοιπούς παγκόσμιους οργανισμούς και τη νομοθεσία των κρατών μελών, επιχειρεί την εξάλειψη κάθε είδους περιορισμού και διάκρισης. Κύριο μέλημα είναι η προσέγγιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η κατανόηση της βλάβης και της αναπηρίας, επιδιώκοντας τη δημιουργία μιας ενισχυμένης θέση για τα άτομα με αναπηρία, αναγνωρίζοντας τις διακρίσεις και την ανισότητα που υφίστανται. Οι αντιλήψεις για την αναπηρία, κυρίως στον ελληνικό χώρο, έχουν ακόμη πολύ δρόμο για να ευθυγραμμιστούν με αυτές τις πολιτικές. Είναι απαραίτητη, λοιπόν, η καθολική και παγκόσμια επαγρύπνηση στο ζήτημα αυτό, καθώς και η ενημέρωση των πολιτών για την άρση οιασδήποτε διάκρισης.
Στη Ρόδο θα πραγματοποιηθεί το 21ο Παγκόσμιο Συνεδρίου για τον Καρκίνο του Μαστού και την Υγεία του Μαστού (21st SIS World Congress on Breast Cancer and Breast Healthcare), το διάστημα 3 έως 6 Μαΐου 2023, με την υποστήριξη του Δήμου Ρόδου.
Η Διεθνής Εταιρεία Μαστολογίας ανέθεσε τη διοργάνωση του Συνεδρίου στο Μέλος του Διοικητικού της Συμβουλίου και Πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Μαστολογίας κ. Λυδία Ιωαννίδου-Μουζάκα. Πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής του Συνεδρίου είναι ο Παθολόγος – Ογκολόγος κ. Βασίλειος Ραμφίδης.
Σκοπός του Συνεδρίου είναι να αναλυθούν από έγκριτους επιστήμονες από όλο τον κόσμο όλα τα σημαντικά ζητήματα και οι προκλήσεις στο πεδίο της διάγνωσης και θεραπείας του καρκίνου του μαστού και οι νέες πρακτικές για την προάσπιση της υγείας του μαστού.
Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε η κ.Ιωαννίδου – Μουζάκα σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χθες στους δημοσιογράφους, θα είναι η πρώτη φορά που σε παγκόσμιο συνέδριο Μαστολογίας θα συζητηθούν οι δυνατότητες και οι τρόποι προάσπισης της υγείας του μαστού.
H κ. Μουζάκα μιλώντας στο DailyPharmaNews τόνισε ότι «τα οφέλη της διεξαγωγής ενός τέτοιου διαμετρήματος Συνεδρίου στην χώρα μας είναι πολλά: επιστημονικά, κοινωνικά, οικονομικά, τουριστικά και πολιτιστικά. Το Συνέδριο αυτό θα είναι ένα σημαντικό γεγονός για την παγκόσμια επιστημονική κοινότητα καθώς αναμένεται να το παρακολουθήσουν δια ζώσης περίπου 2.000 Σύνεδροι και 47 Εθνικές Εταιρείας Μαστολογίας».
Το συνέδριο τελεί υπό την Αιγίδα της Α.Ε. Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Κατερίνας Σακελλαροπούλου και της της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου Α΄.
Πηγή: dailypharmanews.gr
O Mάνος Ματσαγγάνης γράφει για την ιστορική και πολιτική προέλευση της ιδέας του Καθολικού Βασικού Εισοδήματος, με αφορμή παρόμοια μέτρα που λαμβάνονται σε διάφορες χώρες του κόσμου για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας.
Oι ρίζες του βασικού εισοδήματος εντοπίζονται σε τρεις ιστορικές παραδόσεις. Η πρώτη ξεκινά στις αρχές του 16ου αιώνα και στοχεύει στην εγγύηση από τη δημόσια αρχή (το κράτος ή την πόλη) ενός ελάχιστου εισοδήματος. Το 1526, ο Χουάν Λουίς Βίβες, Ισπανός ανθρωπιστής, υποβάλλει προς τον δήμαρχο της Μπρουζ (οι Κάτω Χώρες ανήκαν στο ισπανικό στέμμα τότε) υπόμνημα “Περί επιδότησης των απόρων”. Την ίδια περίπου εποχή, στην Αγγλία, εγκρίνονται οι πρώτοι “Νόμοι περί Πτωχών”.
Η δεύτερη ιστορική παράδοση ξεκινά στα τέλη του 18ου αιώνα και αφορά την ιδέα της χορήγησης σε όλους τους πολίτες ενός περιουσιακού κεφαλαίου τη στιγμή της ενηλικίωσής τους. Ο Μαρκήσιος ντε Κοντορσέ, γνωστός μας Εγκυκλοπαιδιστής, στο Ανθρώπινο Πνεύμα του (1795) προτείνει “να δίνεται σε εκείνα τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει αρκετά ώστε να μπορούν να εργαστούν και να δημιουργήσουν οικογένεια το πλεονέκτημα ενός κεφαλαίου για την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων τους”. Μετά τη Γαλλική Επανάσταση, ο Tόμας Πέιν, Αμερικανός φιλόσοφος επαναστάτης, καταθέτει υπόμνημα προς το Διευθυντήριο (1796) το οποίο αναφέρει: “Η γη ανήκει σε όλους. Κάθε ιδιοκτήτης οφείλει στην κοινότητα μια γαιοπρόσοδο. Τα έσοδά της να κατατίθενται σε ένα ταμείο, και κάθε άτομο που φτάνει στην ηλικία των 21 ετών να λαμβάνει 15 στερλίνες (και άλλες 10 στερλίνες στην ηλικία των 50 ετών). Όλοι να ωφελούνται, πλούσιοι και φτωχοί».
Η τρίτη ιστορική παράδοση ξεκινά στα μέσα του 19ου αιώνα και αναφέρεται στη σύγχρονη πρόταση για ένα βασικό εισόδημα για όλους χωρίς προϋποθέσεις. Στο βιβλίο του για τη Βιομηχανία (1836), ο Σαρλ Φουριέ, Γάλλος ουτοπικός σοσιαλιστής, υποστηρίζει ότι “ο πολιτισμός παραβιάζει το θεμελιώδες φυσικό δικαίωμα κάθε ατόμου να ζει από τη γη”, και για αυτό οφείλει σε κάθε άτομο ένα ελάχιστο διαβίωσης ισοδύναμο με το κόστος “ενός δωματίου σε ξενοδοχείο έκτης κατηγορίας και τριών λιτών γευμάτων την ημέρα”. Όπως γράφει ο Τζον Στιούαρτ Μιλ, Βρετανός φιλόσοφος στις Αρχές πολιτικής οικονομίας (2η έκδοση 1849): “Ο πιο επιδέξιος συνδυασμός όλων των μορφών Σοσιαλισμού είναι ο Φουριερισμός. Κατά τη διανομή, ένα ορισμένο ελάχιστο χορηγείται σε όλα τα μέλη της κοινότητας, είτε είναι ικανά για εργασία είτε όχι. Το υπόλοιπο προϊόν διανέμεται σε προκαθορισμένες αναλογίες μεταξύ των τριών στοιχείων, της Εργασίας, του Κεφαλαίου και του Ταλέντου”.
Tο ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα απευθύνεται στους φτωχούς, με στόχο να συμπληρώσει τους πενιχρούς πόρους τους μέχρι κάποιο χαμηλό εγγυημένο όριο. Αντίθετα, το βασικό εισόδημα για το οποίο μιλούσε ο Βαν Παρές καταβάλλεται από μια πολιτική κοινότητα σε όλα τα μέλη της, σε ατομική βάση, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια ή υποχρέωση εργασίας. Με άλλα λόγια, το βασικό εισόδημα πηγαίνει ένα (μεγάλο) βήμα πέρα από το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, το απορροφά και το υπερβαίνει.
Επειδή είναι και αυτό εγγυημένο, το βασικό εισόδημα συμβάλλει στην καταπολέμηση της φτώχειας –και μάλιστα ακόμη πιο αποτελεσματικά, αφού ως “σήμα της ιδιότητας του πολίτη” είναι απαλλαγμένο από οποιοδήποτε στίγμα, και για αυτό εισπράττεται από όλους. Είναι γνωστό ότι σήμερα πολλοί δικαιούχοι των προνοιακών επιδομάτων δεν τα λαμβάνουν παρότι πληρούν τις προϋποθέσεις, συνήθως επειδή βιώνουν ως εξουθενωτική και εξευτελιστική τη διαδικασία συγκέντρωσης και υποβολής δικαιολογητικών.
Στη Γερμανία,δύο διαφορετικές μελέτες, του Γιόακιμ Φρικ και της Ρεγκίνα Ρίπχαν, υπολόγισαν ότι μόνο το 33% των δικαιούχων όντως ελάμβαναν Sozialhilfe, όπως λεγόταν στο παρελθόν το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα. Αντίθετα, το ποσοστό ανάληψης καθολικών επιδομάτων, όπως το Child Benefit στη Βρετανία, είναι 100%.
Επιπλέον, επειδή καταβάλλεται σε όλους, χωρίς προϋποθέσεις, το βασικό εισόδημα αποφεύγει τις συνήθεις “παγίδες της φτώχειας” και έτσι αφήνει άθικτα τα κίνητρα για απασχόληση. Κάθε πρόγραμμα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος ορίζει ότι η επιδότηση που προσφέρει μειώνεται καθώς αυξάνεται το εισόδημα των δικαιούχων (π.χ. επειδή βρήκαν δουλειά). Στο παρελθόν, στη Βρετανία, οι κανόνες του προγράμματος Supplementary Benefit συνεπάγονταν ότι για κάθε 100 στερλίνες που κέρδιζε από τη δουλειά του ένας δικαιούχος έχανε από επιδόματα έως 140 στερλίνες! Αυτό αργότερα διορθώθηκε. Σήμερα τα περισσότερα προγράμματα ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος στην Ευρώπη επιτρέπουν στους δικαιούχους να κρατούν το 20% του εισοδήματος που αποκτούν από εργασία. Πάλι καλά.
Όμως, τις τελευταίες δεκαετίες οι απανταχού νεοφιλελεύθεροι έχουν προτείνει – και πετύχει – τη μείωση των ανώτατων φορολογικών συντελεστών: στις ΗΠΑ από 70% (που ήταν επί Ρόναλντ Ρέιγκαν) σε 37%, στη Βρετανία από 90% (έως το 1971) σε 45%. Το επιχείρημα ήταν ότι έτσι προστατεύεται το κίνητρο για απασχόληση (των πλουσίων). Εν τω μεταξύ, ο υποδηλούμενος φορολογικός συντελεστής που αντιμετωπίζουν οι δικαιούχοι των προγραμμάτων ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος παραμένει 80% ή και παραπάνω. Σε αυτές τις συνθήκες, και με δεδομένο ότι για να εργαστεί κάποιος πρέπει να υποστεί κάποια έξοδα (π.χ. για ρούχα, εισιτήρια λεωφορείου, baby sitter), είναι παράξενο που πολλοί φτωχοί καταλήγουν ότι τους συμφέρει να μην εργάζονται καθόλου και να εισπράττουν το επίδομα;
Αυτή είναι η παγίδα της φτώχειας: τα προνοιακά επιδόματα προστατεύουν μεν τους δικαιούχους από την απόλυτη ανέχεια, τους παγιδεύουν δε σε ένα λίγο υψηλότερο επίπεδο χαμηλού εισοδήματος, από το οποίο δυσκολεύονται να ξεφύγουν.
Δεν θα έπρεπε με την ίδια λογική να προστατεύεται το κίνητρο για απασχόληση των φτωχών;
Ένα Bασικό Eισόδημα Για Όλους: Μπορεί Να Υπάρξει; Πρέπει Να Υπάρξει;
