Τελευταία Νέα

Τελικά δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την Ασπαρτάμη

Οι αξιολογήσεις των επιπτώσεων στην υγεία της γλυκαντικής ουσίας ασπαρτάμης δημοσιεύτηκαν στις 14 Ιουλίου από τον Διεθνή Οργανισμό Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) και της Μικτής Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για τα Πρόσθετα Τροφίμων (JECFA) του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO).

Η Παθολόγος Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών,

Θεοδώρα Ψαλτοπούλου συνοψίζει όλα τα δεδομένα.

Επικαλούμενη «περιορισμένα στοιχεία» για καρκινογένεση στον άνθρωπο, η IARC ταξινόμησε την ασπαρτάμη ως πιθανό καρκινογόνο για τον άνθρωπο (IARC Group 2B) και η JECFA επιβεβαίωσε την αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη 40 mg/kg.

Η ασπαρτάμη είναι ένα τεχνητό γλυκαντικό που χρησιμοποιείται ευρέως σε διάφορα προϊόντα τροφίμων και ποτών από τη δεκαετία του ‘80, συμπεριλαμβανομένων των ποτών διαίτης, της τσίχλας, της ζελατίνης, του παγωτού καθώς και των γαλακτοκομικών προϊόντων όπως το γιαούρτι, τα δημητριακά, την οδοντόκρεμα και φάρμακα όπως σταγόνες για τον βήχα και μασώμενες βιταμίνες.

Οι δύο φορείς διεξήγαγαν ανεξάρτητες αλλά συμπληρωματικές ανασκοπήσεις για την αξιολόγηση της πιθανής καρκινογόνου δράσης και άλλους κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με την κατανάλωση ασπαρτάμης. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο IARC έχει αξιολογήσει την ασπαρτάμη και την τρίτη φορά για την JECFA.

Ο IARC ταξινόμησε την ασπαρτάμη ως πιθανώς καρκινογόνο για τον άνθρωπο (Ομάδα 2Β) με βάση περιορισμένα στοιχεία για τον καρκίνο στον άνθρωπο (συγκεκριμένα για το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα). Υπάρχουν επίσης περιορισμένα στοιχεία για καρκίνο σε πειραματόζωα και περιορισμένα στοιχεία που σχετίζονται με την πιθανούς μηχανισμούς πρόκλησης καρκίνου.

Η JECFA κατέληξε στο συμπέρασμα ότι με τα δεδομένα που αξιολογήθηκαν δεν φάνηκε να υπάρχει επαρκής λόγος για αλλαγή της ήδη καθιερωμένης αποδεκτής ημερήσιας πρόσληψης (ADI) που είναι 0–40 mg/kg σωματικού βάρους για την ασπαρτάμη. Η Επιτροπή επομένως επιβεβαίωσε εκ νέου ότι είναι ασφαλές για ένα άτομο να καταναλώνει ασπαρτάμη εντός αυτού του ορίου ανά ημέρα. Για παράδειγμα, ένα κουτί αναψυκτικού διαίτης περιέχει 200 ή 300 mg ασπαρτάμης. Ένας ενήλικας βάρους 70 κιλών θα πρέπει να καταναλώστε περισσότερα από 9-14 κουτάκια την ημέρα για να υπερβεί την αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη, υποθέτοντας ότι δεν υπάρχει άλλη πρόσληψη από άλλες πηγές τροφίμων.

Οι αξιολογήσεις IARC και JECFA για την επίδραση της ασπαρτάμης βασίστηκαν σε επιστημονικά δεδομένα που συλλέχθηκαν από μια σειρά πηγών, συμπεριλαμβανομένων δημοσιευμένων μελετών και ανασκοπήσεων της βιβλιογραφίας. Οι μελέτες έχουν αναθεωρηθεί από ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες και από τις δύο επιτροπές έχουν λάβει μέτρα για να διασφαλιστεί η αξιοπιστία των αξιολογήσεών τους.

Το τελικό συμπέρασμα είναι επομένως ότι η ασπαρτάμη ακόμη και σε καθημερινή κατανάλωση είναι ασφαλής, ενώ δεν είναι σε σοβαρή υπερκατανάλωση.

Σε συνέχεια των ανωτέρω, έχουν αναδυθεί σενάρια, όπως η μείωση των μέγιστων επιτρεπόμενων επιπέδων ασπαρτάμης στα τρόφιμα, ενώ η διατήρηση του ίδιου επιπέδου αποδεκτής ημερήσιας πρόσληψης είναι επίσης πιθανή. Μαζί με το “παν μέτρον αριστον”, φαίνεται επίκαιρη η θεώρηση του ιατρού και φιλοσόφου Παράκελσου (1493-1541) ότι «η δοσολογία, από μόνη της, κάνει μια ουσία δηλητήριο ή όχι».

O IARC και ο ΠΟΥ θα συνεχίσουν να παρακολουθούν νέα στοιχεία και να ενθαρρύνουν ανεξάρτητες ερευνητικές ομάδες να αναπτύξουν περαιτέρω μελέτες σχετικά με την πιθανή συσχέτιση μεταξύ της έκθεσης στην ασπαρτάμη και τις μακροχρόνιες επιπτώσεις της στην υγεία και ειδικότερα στον καρκίνο.

https://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/anakoinwseis/themata_ygeias/2023/1407_teleytaia_dedomena_POY_aspartami.pdf

Καρκίνος και καλοκαιρινές διακοπές

Διανύοντας τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού, καλούμαστε να χαρούμε τον ήλιο, τη θάλασσα και τις διάφορες καλοκαιρινές δραστηριότητες. Όπως όλοι οι άνθρωποι, έτσι και οι ογκολογικοί ασθενείς έχουν την ανάγκη να απολαύσουν κάποιες στιγμές χαλάρωσης και ξεγνοιασιάς. Έτσι, οι ασθενείς θέλοντας να ενημερωθούν για το εάν μπορούν να ταξιδέψουν, τι μπορούν να κάνουν και τι όχι κατά την καλοκαιρινή περίοδο, ζητούν βοήθεια από τον Ογκολόγο τους.

Για τους ασθενείς που υποβάλλονται σε ενεργό χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, ανοσοθεραπεία ή θεραπεία με βιολογικούς παράγοντες και ορμονοθεραπεία, επιτρέπονται οι περισσότερες από τις συνήθεις καλοκαιρινές δραστηριότητες.

Οι περισσότερες θεραπείες, λόγω της συχνότητάς τους, επιτρέπουν την ασφαλή μετάβαση σε κάποιο τόπο διακοπών μεταξύ των δύο συνεδριών.

Να σημειωθεί πως σε κάποιες μορφές θεραπείας, όπως είναι η ανοσοθεραπεία  είναι δυνατή και η παράταση αυτού του διαστήματος κατά 1-2 εβδομάδες, λόγω του μηχανισμού δράσης της ανοσοθεραπείας, που εξακολουθεί να είναι δραστική και μετά από μια σχετική καθυστέρηση της νέας συνεδρίας.

Η θάλασσα και ο ήλιος είναι κάτι το οποίο μπορούν να χαρούν οι ασθενείς, αποφεύγοντας όμως την έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία κατά τις μεσημεριανές ώρες, δηλαδή από τη 13:00 έως τις 17:00.

Χρησιμοποιώντας καπέλο, ομπρέλα και αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας τόσο για το πρόσωπο όσο και για το σώμα, μπορούν να απολαύσουν τη θάλασσα νωρίς το πρωί ή πιο αργά το απόγευμα.

Όταν συμμετέχουν στις διάφορες δραστηριότητες, όπως είναι η κολύμβηση, θα πρέπει να μην ξεπερνούν τα όρια των δυνατοτήτων τους. Ακόμη, οι ασθενείς που υποβάλλονται σε εξωτερική ακτινοθεραπεία που προκαλεί δερματίτιδα σε μία περιοχή του σώματος που εκτίθεται στην ηλιακή ακτινοβολία, χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή.

Ασθενείς που υποβάλλονται σε ανοσοκατασταλτικές θεραπείες που τους καθιστούν πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις, είναι σημαντικό να προσέχουν καθώς το καλοκαίρι συνοδεύεται από υψηλές θερμοκρασίες και υγρασία.

Καταλήγοντας, πέρα από το κομμάτι τις προστασίας, εξίσου σημαντικό κομμάτι είναι και η διασφάλιση της ψυχικής υγείας των ασθενών. Ειδικότερα κατά τους θερινούς μήνες, πολλοί ογκολογικοί ασθενείς, και ιδιαίτερα ηλικιωμένοι ή άτομα με κινητικά προβλήματα, δυσκολεύονται να ακολουθήσουν την οικογένεια και να συμμετέχουν στις διακοπές. Έτσι, πολλές φορές μένουν μόνοι τους πίσω συνοδευόμενοι από το αίσθημα της μοναξιάς, της εγκατάλειψης και της απομόνωσης, καθώς δεν μπορούν να ακολουθήσουν το πρόγραμμα των υπολοίπων.

Είναι πολύ σημαντικό να νιώθουν ότι δεν είναι μόνοι τους σε αυτόν τον αγώνα, παραμένοντας ενεργοί με άλλους τρόπους και ασφάλεια. 

Επιμέλεια κειμένου :

Μελίνα Παπαδοπούλου, τελειόφοιτη Παντείου ,Τμήμα Κοινωνιολογίας  2023

ΠΗΓΗ:

https://www.dunant.gr/el/news/medical-articles/oncology/oggologikoi-astheneis-kalokairines-diakopes/

 

K3 Δράσεις

Κατάθλιψη, άγχος και καρκίνος: πραγματική ή πλασματική συσχέτιση;

Η κατάθλιψη και το άγχος θεωρείται εδώ και καιρό ότι σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία δεν παρέχουν σαφείς αποδείξεις ώστε να τεκμηριωθεί η συσχέτιση. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα ευρήματα σχετικής μελέτης των Lonneke A. van Tuijl και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Cancer.

Οι ερευνητές θέλησαν να παρέχουν μια ισχυρότερη βάση για να προσδιορίσουν τους πιθανούς συσχετισμούς μεταξύ κατάθλιψης, άγχους και συχνότητας εμφάνισης καρκίνου συνολικά, αλλά και επιμέρους τύπων καρκίνου όπως καρκίνος του μαστού, του πνεύμονα, του προστάτη, του παχέος εντέρου, δηλαδή καρκίνων που σχετίζονται με το αλκοόλ και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα.

Οι ερευνητές προχώρησαν σε μετα-αναλύσεις δεδομένων από τους συμμετέχοντες στη μελέτη «Ψυχοκοινωνικοί Παράγοντες και Επίπτωση Καρκίνου (PSY-CA)» που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, στον Καναδά, στην Ολλανδία και στη Νορβηγία. Η μελέτη PSY-CA περιλαμβάνει δεδομένα από 18 ομάδες συμμετεχόντων που έχουν διαθέσιμες μετρήσεις δεικτών κατάθλιψης ή άγχους. Συνολικά, περιλαμβάνει 319.613 άτομα και 25.803 περιστατικά καρκίνου σε διάστημα παρακολούθησης 8-26 ετών. Τόσο τα συμπτώματα όσο και η διάγνωση της κατάθλιψης και του άγχους εξετάστηκαν ως πιθανοί προγνωστικοί παράγοντες μελλοντικού κινδύνου εμφάνισης καρκίνου.

Δεν ανεδείχθηκαν συσχετισμοί μεταξύ κατάθλιψης ή άγχους και εμφάνισης καρκίνου γενικά, αλλά και ειδικότερα καρκίνων που σχετίζονται με το αλκοόλ, καρκίνο του μαστού, του προστάτη, και του ορθού. Η κατάθλιψη και το άγχος συσχετίστηκαν με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα. Ωστόσο, οι συσχετισμοί εξασθένησαν σημαντικά όταν οι αναλύσεις προσαρμόστηκαν επιπλέον για γνωστούς παράγοντες κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου, όπως το κάπνισμα, η χρήση αλκοόλ και ο αυξημένος δείκτης μάζας σώματος. Πράγματι, σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, φαίνεται ότι η συσχέτιση μεταξύ κατάθλιψης και καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα μπορεί να αποδοθεί στην αυξημένη συχνότητα καπνιστών μεταξύ των ατόμων που εμφανίζουν κατάθλιψη. Επιπλέον, μπορεί να υπάρχουν κοινοί γενετικοί ή/και περιβαλλοντικοί παράγοντες οι οποίοι να αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης τόσο κατάθλιψης/άγχους όσο και συγκεκριμένων τύπων καρκίνου.

Η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης μελέτης έγκειται στην άρτια στατιστική ανάλυση των δεδομένων από μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων και στη μεθοδολογική προσέγγιση των ερευνητών που περιόρισαν σημαντικά την πιθανότητα συστηματικών σφαλμάτων στη μετα-ανάλυση.

Συμπερασματικά, η κατάθλιψη και το άγχος δεν φαίνεται να σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

https://www.uoa.gr/anakoinoseis_kai_ekdiloseis/proboli_anakoinosis/enimerosi_gia_themata_ygeias_apo_ti_therapeytiki_kliniki_toy_ethnikoy_kai_kapodistriakoy_panepistimioy/

Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο τραχήλου της μήτρας

Παρά τις εξελίξεις στην πρόληψη, στη διάγνωση και στη θεραπεία, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας με δυνητικά θανατηφόρα έκβαση.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, περίπου

  • 100.000 άτομα υποβάλλονται σε θεραπεία για προκαρκινικές βλάβες του τραχήλου της μήτρας,
  • 14.000 άτομα διαγιγνώσκονται με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, και
  • 4.000 άτομα πεθαίνουν από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κυριότερα σημεία της πρόσφατης ανασκόπησης των Rebecca B. Perkins και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA (8/8/23).

Ουσιαστικά όλοι οι καρκίνοι του τραχήλου της μήτρας παγκοσμίως προκαλούνται από εμμένουσες λοιμώξεις με έναν από τους 13 καρκινογόνους γονότυπους του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV): 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59 και 68. Ο εμβολιασμός κατά του HPV σε ηλικίες 9 έως 12 ετών είναι πιθανό να αποτρέψει περισσότερο από το 90% των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας. Στις ηλικίες 21 έως 65 ετών, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας προλαμβάνεται με τον προσυμπτωματικό έλεγχο και τη θεραπεία των προκαρκινικών σταδίων της νόσου, που ορίζονται ως υψηλόβαθμες πλακώδεις ενδοεπιθηλιακές βλάβες του τραχήλου της μήτρας.

Οι υψηλόβαθμες αλλοιώσεις μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αν δεν θεραπευτούν. Ο έλεγχος για HPV στον τράχηλο της μήτρας είναι κατά 90% ευαίσθητος στην ανίχνευση προκαρκινικών αλλοιώσεων. Στο γενικό πληθυσμό, ο κίνδυνος προκαρκινικών αλλοιώσεων είναι μικρότερος από 0,15% σε διάστημα 5 ετών μετά από αρνητικό αποτέλεσμα της δοκιμής HPV. Μεταξύ των ατόμων με θετικό αποτέλεσμα HPV, ένας συνδυασμός γονοτυπικής ανάλυσης του HPV και της κυτταρολογίας (έλεγχος κατά Παπανικολάου) μπορεί να προσδιορίσει τον κίνδυνο των προκαρκινικών αλλοιώσεων.

Για άτομα με κίνδυνο για προκαρκινικές βλάβες κάτω του 4%, συνιστάται επανάληψη του ελέγχου HPV σε 1, 3 ή 5 χρόνια ανάλογα με τον ακριβή κίνδυνο ανάπτυξης προκαρκινικής βλάβης στα 5 έτη. Για άτομα με κίνδυνο από 4% έως 24%, όπως είναι όσα έχουν αποτελέσματα κυτταρολογικών εξετάσεων χαμηλού βαθμού (άτυπα πλακώδη κύτταρα απροσδιόριστης σημασίας [ASC-US] ή χαμηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [LSIL]) και μια θετική δοκιμασία HPV αγνώστου διάρκειας, συνιστάται η κολποσκόπηση.

Για ασθενείς με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις μικρότερο του 25% (π. χ. ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία του τραχήλου της μήτρας βαθμού 1 [CIN1] ή ιστολογικά χαμηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [LSIL]), οι σχετιζόμενες με τη θεραπεία παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης πιθανής συσχέτισης με πρόωρο τοκετό, μπορούν να μειωθούν με την επανάληψη της κολποσκόπησης για παρακολούθηση των προκαρκινικών αλλοιώσεων και να αποφευχθεί η εκτομή.

Για ασθενείς με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις από 25% έως 59% (π. χ. κυτταρολογικά αποτελέσματα υψηλού βαθμού άτυπων πλακωδών κυττάρων που δε μπορούν να αποκλείσουν υψηλού βαθμού αλλοιώσεις [ASC-H] ή υψηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [HSIL] με θετικά αποτελέσματα εξετάσεων HPV), η αντιμετώπιση συνίσταται σε κολποσκόπηση με βιοψία ή εκτομή της βλάβης.

Τέλος, για άτομα με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις 60% ή περισσότερο, όπως οι ασθενείς με υψηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη θετική στον HPV-16, προτιμάται να προχωρούν απευθείας σε θεραπεία εκτομής της βλάβης. Ωστόσο, η διενέργεια κολποσκόπησης για να επιβεβαιωθεί η ανάγκη για την εκτομή είναι αποδεκτή.

Συμπερασματικά, για την πρόληψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας θα πρέπει να γίνεται έλεγχος για HPV, και αν είναι θετικός, θα πρέπει να πραγματοποιούνται γονοτυπική ανάλυση και κυτταρολογική εξέταση για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος για προκαρκινικές αλλοιώσεις του τραχήλου της μήτρας και ακολούθως να προσδιοριστεί η ανάγκη για κολποσκόπηση ή/και θεραπεία. Ο εμβολιασμός κατά του HPV στην εφηβεία πιθανότατα θα αποτρέψει την ανάπτυξη άνω του 90% των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας.

Δείτε αναλυτικά στην έρευνα που ακολουθεί :

https://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/anakoinwseis/themata_ygeias/2023/1108_prosymptwmatikos_elegxos_karkinoy_traxhlou_mhtras.pdf

Η κατανάλωση ροφημάτων με ζάχαρη συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού λίπους και στον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου.

Η κατανάλωση ροφημάτων με ζάχαρη συμβάλλει στην αύξηση του σωματικού λίπους και στον αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου.

Η κατανάλωση δύο ή περισσότερων αναψυκτικών με ζάχαρη καθημερινά μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θανάτου από ορισμένους καρκίνους, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2022 στο Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention. (Το εν λόγω περιοδικό εκδίδεται από την Αμερικανική Ένωση Έρευνας για τον Καρκίνο, η οποία εκδίδει επίσης το Cancer Today).

Η μελέτη παρακολούθησε σχεδόν 935.000 ενήλικες για διάστημα έως και 34 ετών. Τα στοιχεία έδειξαν ότι η κατανάλωση δύο ή περισσότερων ζαχαρούχων ποτών ημερησίως σχετιζόταν με 5% αυξημένο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο που σχετίζεται με το βάρος σε σύγκριση με το να μην τα πίνει κανείς ποτέ.

Η μελέτη απέδωσε σε μεγάλο βαθμό τον αυξημένο κίνδυνο στον υψηλότερο δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) των συμμετεχόντων που έπιναν τακτικά αυτά τα ποτά. “Υπάρχουν πειστικές αποδείξεις ότι τα ζαχαρούχα ποτά προωθούν την υπερβολική αύξηση του σωματικού βάρους και την παχυσαρκία”, λέει η Marji McCullough, επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης και επιδημιολόγος διατροφής στην Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία. Σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου, τουλάχιστον 13 καρκίνοι έχουν συνδεθεί με το υπερβολικό σωματικό λίπος, συμπεριλαμβανομένου του μετεμμηνοπαυσιακού καρκίνου του μαστού, των καρκίνων του πεπτικού συστήματος και των καρκίνων των ωοθηκών, του ήπατος, των νεφρών και του παγκρέατος. Οι καταναλωτές ζαχαρούχων ποτών είχαν επίσης υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από καρκίνο του παχέος εντέρου και των νεφρών, ανεξάρτητα από τον ΔΜΣ τους, σύμφωνα με τη μελέτη.

“Η συμπυκνωμένη ποσότητα ζάχαρης σε αυτά τα ποτά αυξάνει γρήγορα το σάκχαρο στο αίμα, προκαλώντας αυξημένη έκκριση ινσουλίνης, και αυτό θα μπορούσε επίσης να παίξει ρόλο”, λέει η Karen Collins, σύμβουλος διατροφής του Αμερικανικού Ινστιτούτου Έρευνας για τον Καρκίνο. “Η έρευνα δείχνει ότι τα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης ενεργοποιούν μονοπάτια που προωθούν την ανάπτυξη των κυττάρων”.

Επιπλέον, μεταξύ των ατόμων με παχυσαρκία, η συχνή κατανάλωση ζαχαρούχων ποτών μπορεί να αυξήσει τη φλεγμονή, σύμφωνα με τον Collins. “Η χρόνια φλεγμονή μπορεί επίσης να προάγει την ανάπτυξη του καρκίνου, οπότε είναι λογικό όσοι είναι υπέρβαροι να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στον περιορισμό των ζαχαρούχων ποτών”, λέει.

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την πρόληψη του καρκίνου τονίζουν τον περιορισμό των ζαχαρούχων ποτών και των τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε πρόσθετα σάκχαρα. Η Collins ενθαρρύνει όσους υποβάλλονται σε θεραπεία καρκίνου να μιλήσουν με έναν ογκολογικό διαιτολόγο για να τους βοηθήσει να δημιουργήσουν εφαρμόσιμες στρατηγικές διατροφής.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί από την Anne Danahy στο cancertoday :

Not So Sweet

Μια κλινική μελέτη όχι σαν της άλλες :Home_Based Digital Mindful Dance Program για περιπτώσεις καρκίνου του μαστού

Κατά τη διάρκεια του COVID-19, η τηλεφροντίδα αντικαθιστά την προσωπική επαφή για τη διατήρηση της κοινωνικής απόστασης και τη μείωση της εξάπλωσης του ιού. Η τρέχουσα επιδημία φτάνει στο τέλος της. Ωστόσο, για τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού, ανεξάρτητα από το στάδιο της θεραπείας ή της επιβίωσης, αντιμετωπίζουν σωματικά και ψυχικά συμπτώματα, όπως η “κοινωνική απομόνωση”, η οποία επηρεάζει την ποιότητα ζωής τους. Μελέτες έχουν δείξει ότι η ενσυνειδητότητα και ο χορός μπορούν να βοηθήσουν τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού να βελτιώσουν την κατάθλιψη και την ποιότητα ζωής, αλλά οι περισσότερες από αυτές διεξάγονται πρόσωπο με πρόσωπο. Η διαδικτυακή ενσυνειδητότητα/χορός βοήθησε περιπτώσεις καρκίνου του μαστού χωρίς τους περιορισμούς του χρόνου, του χώρου, της απόστασης και της κατάστασης θεραπείας, αλλά δεν υπάρχουν αρκετά αποδεικτικά στοιχεία.

Ο σκοπός αυτής της μελέτης θα είναι να σχεδιαστεί ένα “ψηφιακό πρόγραμμα ενσυνείδητου χορού στο σπίτι” κατάλληλο για τις περιπτώσεις καρκίνου του μαστού μας και να διεξαχθεί κλινική δοκιμή σχετικά με τη σκοπιμότητά του, την ευαισθητοποίηση του νου και του σώματος και την ποιότητα ζωής. Τέλος, μέσω συνεντεύξεων σε βάθος, θα κατανοήσουμε την υποκειμενική εμπειρία των περιπτώσεων καρκίνου του μαστού σχετικά με το πρόγραμμα. Τα αποτελέσματα της έρευνας αναμένεται να παρέχουν μια εμπειρική αναφορά για την πολυ-φροντίδα για τον καρκίνο του μαστού στη χώρα μας και στο εξωτερικό.

Πιο αναλυτικά: Από το ξέσπασμα της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19 στα τέλη του 2019, η διατήρηση της κοινωνικής απόστασης έχει γίνει μια σημαντική στρατηγική για την αποφυγή της μόλυνσης από τον ιό. Διάφορες παρεμβάσεις παρεμβατικής φροντίδας που παραδοσιακά πρέπει να εφαρμόζονται πρόσωπο με πρόσωπο πρέπει επίσης επειγόντως να προσαρμοστούν στο διαδίκτυο με τη βοήθεια εργαλείων ψηφιακής τεχνολογίας.

Παροχή (π.χ. βιντεοκλινική). Αν και η τρέχουσα επιδημική κατάσταση τείνει να σταθεροποιηθεί, εντούτοις, για τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού, βρίσκονται συχνά σε κατάσταση “κοινωνικής απομόνωσης” σωματικά και ψυχικά από την αρχή της διάγνωσης και της θεραπείας έως το στάδιο της επιβίωσης μετά τη θεραπεία. Επειδή οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού πρέπει συχνά να λαμβάνουν χημειοθεραπεία, επηρεάζονται από τα φάρμακα και παράγουν καταστολή του μυελού των οστών, με αποτέλεσμα να έχουν χαμηλότερη αυτοάνοση λειτουργία από τους φυσιολογικούς ανθρώπους. Ανήκουν σε ομάδα υψηλού κινδύνου μόλυνσης και πρέπει να λαμβάνουν μέτρα αυτοπροστασίας και να μειώνουν τη μετάβαση σε δημόσιους χώρους. Ακόμη και αν έχουν ολοκληρωθεί όλες οι θεραπείες για τον καρκίνο και βρίσκονται στην περίοδο επιβίωσης, ορισμένοι ασθενείς μπορεί να επιλέξουν να εγκαταλείψουν νωρίτερα τον σκληρά εργαζόμενο χώρο εργασίας λόγω του φόβου υποτροπής του καρκίνου ή της κοινωνικής προκατάληψης για να μειώσουν το άγχος και τις απειλές για την υγεία, αλλά ανησυχούν επίσης για την επιβάρυνση των οικογενειών τους και την απώλεια ζωής. Κέντρο βάρους, όταν οι πολλαπλές ψυχολογικές πιέσεις συνεχίζουν να συσσωρεύονται, είναι εύκολο να προκληθεί συναισθηματική δυσφορία, όπως άγχος ή κατάθλιψη, και επηρεάζει επίσης σοβαρά τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις κοινωνικές δεξιότητες.

Ως εκ τούτου, είτε πρόκειται για το στάδιο της θεραπείας είτε για το στάδιο της επιβίωσης, το σώμα και το μυαλό υποφέρουν συχνά από μια αρνητική κατάσταση όπως η “κοινωνική απομόνωση” .

Η ενσυνειδητότητα έχει συνειδητή επίγνωση του παρόντος σώματος, του νου και του περιβάλλοντος και διατηρεί μια αντικειμενική, ανεκτική και μη επικριτική στάση. Οι ασκήσεις της περιλαμβάνουν την παρατήρηση της αναπνοής, τη σάρωση του σώματος, το διαλογισμό, το περπάτημα, τη γιόγκα και τις τεχνικές χαλάρωσης. Ο χορός είναι μια δραστηριότητα διπλής εργασίας που ενσωματώνει γνωστικά, κινητικά και συναισθηματικά καθήκοντα μέσω ενός συνδυασμού χωρικής επίγνωσης, κινητικού συντονισμού, ισορροπίας, αντοχής και αλληλεπίδρασης. Προηγούμενες μελέτες έχουν επισημάνει ότι τα μέτρα του προσεκτικού χορού μέσω τεχνικών ενσυνειδητότητας, χορευτικών κινήσεων ή ενός συνδυασμού των δύο μπορούν να βοηθήσουν τις ασθενείς με καρκίνο του μαστού να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους, να μειώσουν την κατάθλιψη, το άγχος, τον πόνο, τα συμπτώματα κόπωσης, να βελτιώσουν την ποιότητα του ύπνου και να μειώσουν τον φόβο υποτροπής του καρκίνου και πολλά άλλα οφέλη.

Δείτε περισσότερα στο άρθρο της:

https://www.careacross.com/clinical-trials/trial/NCT05938686

Η πρόληψη του καρκίνου θα πρέπει να αποτελεί μέλημα κάθε εργοδότη

 

Φέτος, το 50% των επιζώντων από καρκίνο θα χάσουν ή θα εγκαταλείψουν τη δουλειά τους.

Φέτος, το 50% των ατόμων που διαγιγνώσκονται πρόσφατα με καρκίνο θα είναι σε ηλικία εργασίας.

Φέτος, οι εργοδότες και τα συνδικάτα θα δαπανήσουν περισσότερα για τον καρκίνο από οποιοδήποτε άλλο κόστος υγειονομικής περίθαλψης.

Η πρόληψη του καρκίνου είναι μια υπόθεση του εργατικού δυναμικού.

Η πρόσβαση σε έγκαιρες εξετάσεις και παρέμβαση μπορεί να μειώσει τους θανάτους κατά 45%. Μπορεί επίσης να μειώσει τις οικονομικές επιβαρύνσεις. Σύμφωνα με το Northeast Business Group on Health, ο καρκίνος αντιπροσωπεύει μόνο το 1% των απαιτήσεων, αλλά το 12% του συνολικού κόστους υγειονομικής περίθαλψης των εργοδοτών.

“Οι εργοδότες έχουν αυτή την απίστευτη ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία της υγειονομικής περίθαλψης γενικά, αλλά και του καρκίνου ειδικότερα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν μεγάλες οικονομικές δαπάνες”. -Othman Laraki, Διευθύνων Σύμβουλος της Color.

“Η πρόσβαση έχει ανθρώπινο νόημα, αλλά και οικονομικό νόημα”.

Από τα σχεδόν δύο εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου που διαγιγνώσκονται φέτος, περίπου τα μισά θα αφορούν ενήλικες σε ηλικία εργασίας. Ο έγκαιρος έλεγχος είναι το κλειδί και οι εργοδότες που τον παρέχουν και τον προωθούν δίνουν στο εργατικό δυναμικό τους πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.

Η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία προβλέπει ότι πάνω από 600.000 άνθρωποι θα πεθάνουν από καρκίνο φέτος και το 50% των επιζώντων θα χάσουν τη δουλειά τους ή θα παραιτηθούν, σύμφωνα με την Εθνική Βιβλιοθήκη Ιατρικής.

Μια έρευνα του Business Group on Health διαπίστωσε ότι ο καρκίνος προβλέπεται να είναι φέτος ο κυριότερος παράγοντας κόστους υγειονομικής περίθαλψης για τους εργοδότες, χάρη στην ακριβή, μακροχρόνια θεραπεία, την αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης και την αύξηση των διαγνώσεων καρκίνου σε προχωρημένο στάδιο. Το Northeast Business Group on Health αναφέρει ότι ενώ ο καρκίνος αποτελεί μόνο το 1% των απαιτήσεων, αντιπροσωπεύει το 12% του συνολικού κόστους υγειονομικής περίθαλψης των εργοδοτών.

Με πρόσβαση σε έγκαιρο έλεγχο και παρέμβαση, το 45% των θανάτων από καρκίνο μπορεί να προληφθεί και να οδηγήσει σε λιγότερο δαπανηρή περίθαλψη, σύμφωνα με το Color Health. Η εταιρεία τεχνολογίας υγείας συνεργάστηκε με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία για προγράμματα πρόληψης και ελέγχου του καρκίνου μέσω κινητών και διαδικτύου, τα οποία βοηθούν τους εργοδότες να συνδέσουν το εργατικό δυναμικό τους με ολοκληρωμένη ανίχνευση, κλινικές υπηρεσίες, εκπαίδευση και εξατομικευμένη υποστήριξη.

Αποδεικνύεται ότι η απλή μείωση της τριβής στην πρόσβαση μπορεί να έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο από τα περισσότερα από όσα έχουμε κάνει στην πλευρά της θεραπείας”.

Επί του παρόντος, τα επίπεδα προσυμπτωματικού ελέγχου για τις πιο θανατηφόρες μορφές καρκίνου υπολειτουργούν σε μεγάλο βαθμό, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο:

Η έρευνα του Color δείχνει ότι το 29% των ανθρώπων έχει μείνει πίσω στις εξετάσεις για τον καρκίνο του μαστού, το 36% έχει μείνει πίσω στις εξετάσεις για τον καρκίνο του παχέος εντέρου, το 61% δεν έχει ενημερωθεί για τον προστάτη και το 95% δεν έχει παρακολουθήσει ή δεν έχει ζητήσει ποτέ εξέταση για τον καρκίνο του πνεύμονα, ο οποίος ευθύνεται για το 20% των θανάτων από καρκίνο. Το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι 56% για περιπτώσεις που ανιχνεύονται όταν η ασθένεια δεν έχει εξαπλωθεί, ωστόσο μόνο το 16% των περιπτώσεων διαγιγνώσκονται σε πρώιμο στάδιο, σύμφωνα με την Αμερικανική Πνευμονολογική Εταιρεία. Μόλις εξαπλωθεί σε άλλα όργανα, το ποσοστό επιβίωσης πέφτει μόλις στο 5%.

Οι εργοδότες έχουν αυτή την απίστευτη ευκαιρία να αλλάξουν την πορεία της υγειονομικής περίθαλψης γενικά, αλλά και του καρκίνου ειδικότερα, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν μεγάλες οικονομικές δαπάνες”, λέει ο Laraki. “Η πρόσβαση έχει ανθρώπινο νόημα, αλλά και οικονομικό νόημα”.

Δείτε αναλυτικά :

Νέα μελέτη αποκαλύπτει τον μηχανισμό με τον οποίο όγκοι του νευρικού συστήματος μετατρέπονται σε κακοήθεια

Μια νέα μελέτη που διεξήχθη στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) και δημοσιεύτηκε χθες στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό PNAS, διερευνά τις οδούς μέσα από τις οποίες οι εσωτερικές διεργασίες των καρκινικών κυττάρων και οι αλληλεπιδράσεις με το μικροπεριβάλλον τους, οδηγούν στην ανάπτυξη όγκου στον εγκέφαλο και την πορεία του προς την κακοήθεια.

Κάθε χρόνο, 6 στους 100.000 ανθρώπους (παιδιά και ενήλικες) λαμβάνουν διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου στον εγκέφαλο και στο νευρικό σύστημα. Οι περισσότεροι θα υποβληθούν σε συνδυαστική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία, ωστόσο μονάχα το 33% θα επιβιώσει για 5 χρόνια. Το προσδόκιμο ζωής για την πλειοψηφία θα είναι 18 μήνες με δύο χρόνια.

Ενώ υπάρχει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για τους νευρικούς καρκίνους, οι υφιστάμενες θεραπείες εξακολουθούν να μην είναι πολύ αποτελεσματικές. Ο λόγος έγκειται στο γεγονός ότι οι νευρικοί όγκοι αποτελούνται από ποικίλα κύτταρα, καρκινικά και μη. Μόνο ένα υποσύνολο αυτών φέρει τον συνδυασμό των μεταλλαγών που συμβάλλει στη γέννηση και διατήρηση του όγκου, ωστόσο είναι άγνωστο με ποιους μηχανισμούς δρουν οι ομάδες αυτών των κυττάρων. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται καρκινικά βλαστικά κύτταρα και πιστεύεται ότι, για να επιτύχουν την ανάπτυξη του όγκου, χρησιμοποιούν διαδικασίες με τις οποίες, υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα νευρικά βλαστικά κύτταρα δημιουργούν νευρώνες και γλοιοκύτταρα, κατά την ανάπτυξη και την επισκευή ιστού μετά από βλάβη.

Η ερευνητική κοινότητα πιστεύει ότι η πορεία ενός όγκου προς την κακοήθεια είναι συνήθως απόρροια ενός συνδυασμού απορυθμισμένων εσωτερικών διαδικασιών στα καρκινικά βλαστικά κύτταρα και αλληλεπιδράσεων με τους γείτονές τους, όπως κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που διηθούν τον όγκο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, καθώς ο όγκος προχωράει προς την κακοήθεια, η αναπτυξιακή διαδικασία που σχετίζεται με τη νευρική διαφοροποίηση φθίνει, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιούνται οι διαδικασίες που σχετίζονται με αύξηση/πολλαπλασιασμό κυττάρων, τον μεταβολισμό και την ανοσοποίηση.

Κάνοντας χρήση επιτηδευμένων γενετικών εργαλείων έδειξαν ότι δύο μονοπάτια που σχετίζονται με την κυτταρική αύξηση, συγκεκριμένα το ογκογονίδιο Myc και ο υποδοχέας της ινσουλίνης, είναι απαραίτητα για την εξέλιξη των όγκων προς την κακοήθεια. Επίσης διαπίστωσαν ότι τα μακροφάγα της μύγας ξενιστή (οι στρατιώτες πρώτης γραμμής άμυνας ενός οργανισμού κατά την εισβολή παθογόνων μικροοργανισμών) διεισδύουν στους όγκους και αντιστέκονται στην ανάπτυξή τους μέσα στον ξενιστή. Η παρατήρηση έδειξε ότι τα μακροφάγα τρώνε καρκινικά κύτταρα (μια διαδικασία γνωστή με το όνομα φαγοκυττάρωση) καθυστερώντας έτσι την ανάπτυξη του όγκου. Όταν στα μακροφάγα μειώσουμε έναν επιφανειακό υποδοχέα που συμμετέχει στη φαγοκυττάρωση μικροοργανισμών, αδυνατούν να δεσμεύσουν αποτελεσματικά τα καρκινικά κύτταρα, με αποτέλεσμα ο όγκος να μεγαλώνει πιο γρήγορα και να σκοτώνει ταχύτερα τον ξενιστή του. Ενώ η φαγοκυττάρωση αντιστέκεται στην εξάπλωση του όγκου, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα μακροφάγα έχουν επίσης την ικανότητα να επιταχύνουν την ανάπτυξη του όγκου μέσω της παραγωγής ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS) οι οποίες συμβάλλουν στη θνητότητα του ξενιστή.

Τα ευρήματα αυτά συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των στρατηγικών ανάπτυξης των νευρικών όγκων και των σύνθετων αλληλεπιδράσεών τους με το μικροπεριβάλλον τους. Μελλοντικά, θα μπορούσαν να αποτελέσουν κατευθυντήριες γραμμές για μελέτες σε θηλαστικά. Επίσης, θα μπορούσαν να συμβάλλουν στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη νέων και αποτελεσματικών χημικών η ανοσολογικών στρατηγικών για τη στόχευση της ικανότητας πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων σε όγκους που σχετίζονται με τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, με απώτερο στόχο τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής σε καρκινοπαθείς.

Για τη διεκπεραίωση αυτής της εργασίας, η ερευνητική ομάδα στο ΙΜΒΒ έλαβε χρηματοδότηση από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ), το Worldwide Cancer Research και το Ίδρυμα Fondation Sante.

Η επιστημονική δημοσίευση στο PNAS: https://doi.org/10.1073/pnas.2221601120

Ενω περισσότερα για τα νέα στο :

https://www.forth.gr/el/news/show/&tid=2305?fbclid=IwAR3lKp30WwcVppaODqqK5Bjn8G9Jt4ze9AKnRqcDRG7f4Jf9vM3cfwr-zNw

Nέο προγράμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα στην Αγγλία

Ο Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας της Αγγλίας, Steve Barclay, ανακοίνωσε πρόσφατα την ανάπτυξη ενός νέου στοχευμένου προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα.

Το πρόγραμμα βασίζεται στις επιτυχημένες πιλοτικές εφαρμογές των στοχευμένων ελέγχων υγείας των πνευμόνων, οι οποίοι ήδη κάνουν τεράστια διαφορά στον έγκαιρο εντοπισμό περισσότερων περιπτώσεων καρκίνου του πνεύμονα, όταν η θεραπεία είναι πιθανότερο να είναι επιτυχής.

Ωστόσο, οι ηγέτες της Ουαλίας, της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας δεν έχουν ακόμη δεσμευτεί να αναπτύξουν παρόμοια στοχευμένα προγράμματα ελέγχου των πνευμόνων.

Τι είναι ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα;

Τα προγράμματα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο συμβάλλουν στη μείωση των θανάτων από καρκίνο, διαγιγνώσκοντάς τον έγκαιρα ή προλαμβάνοντας την ανάπτυξή του εξαρχής. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα απευθύνεται ειδικά σε όσους διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του πνεύμονα: άτομα ηλικίας 55 έως 74 ετών που είτε καπνίζουν είτε κάπνιζαν.

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος των πνευμόνων περιλαμβάνει μια αξιολόγηση με έναν επαγγελματία υγείας για να διαπιστώσετε τον κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα που διατρέχετε. Εάν αυτό δείξει ότι διατρέχετε υψηλότερο κίνδυνο για καρκίνο του πνεύμονα, θα κληθείτε να υποβληθείτε σε αξονική τομογραφία χαμηλής δόσης για τη λήψη λεπτομερούς εικόνας των πνευμόνων.

Γιατί έχει σημασία ο προσυμπτωματικός έλεγχος του καρκίνου του πνεύμονα;

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο καρκίνος του πνεύμονα αφαιρεί περισσότερες ζωές από οποιονδήποτε άλλο τύπο καρκίνου. Υπήρξαν μεγάλες βελτιώσεις στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε άλλες μορφές της νόσου, αλλά η μακροπρόθεσμη επιβίωση από τον καρκίνο του πνεύμονα δεν είναι πολύ υψηλότερη από ό,τι ήταν πριν από 50 χρόνια.

Ο στοχευμένος έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι μια ευκαιρία να αλλάξει αυτό. Σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να διαγνωστούν σε πρώιμο στάδιο, όταν η θεραπεία είναι πιθανότερο να είναι επιτυχής.

Στοιχεία από δοκιμές έχουν δείξει ότι ο έλεγχος ατόμων με υψηλό κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα μπορεί να σώσει ζωές από τη νόσο. Στην πρώτη φάση του προγράμματος TLHC στην Αγγλία, σε περισσότερα από 2.000 άτομα ανιχνεύθηκε ότι είχαν καρκίνο του πνεύμονα. Το 76% αυτών των καρκίνων του πνεύμονα εντοπίστηκαν σε πρώιμα στάδια, σε σύγκριση με το 29% των καρκίνων του πνεύμονα που εντοπίστηκαν εκτός του προγράμματος.

Αυτή η βελτίωση δείχνει πώς ο στοχευμένος έλεγχος των πνευμόνων μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων που σχετίζονται με τον καρκίνο. Όσον αφορά τα περιστατικά καρκίνου, οι πιο έντονες διαφορές μεταξύ των πιο φτωχών και των λιγότερο φτωχών περιοχών του Ηνωμένου Βασιλείου αφορούν καρκίνους που σχετίζονται με το κάπνισμα, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα. Τα ποσοστά των καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα είναι 2 φορές υψηλότερα για τους πιο στερημένους πληθυσμούς σε σύγκριση με τους λιγότερο στερημένους.

Είναι σαφές ότι αν θέλουμε σοβαρά να αντιμετωπίσουμε τις ανισότητες στην υγεία όσον αφορά τα αποτελέσματα του καρκίνου, πρέπει να σημειώσουμε σημαντική πρόοδο κατά του καρκίνου του πνεύμονα. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος μπορεί να διαδραματίσει ζωτικό ρόλο εδώ, αλλά πρέπει να είναι προσβάσιμος σε άτομα που διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο βλάβης από το κάπνισμα, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων από πιο υποβαθμισμένες περιοχές, της LGBTQ+ κοινότητας, των ατόμων με ψυχικές παθήσεις και των αστέγων.

Τι συμβαίνει στη Σκωτία, την Ουαλία και τη Βόρεια Ιρλανδία;

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο πιο συχνός καρκίνος στη Σκωτία – και είναι υπερδιπλάσιος στις πιο υποβαθμισμένες περιοχές από ό,τι στις λιγότερο υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας. Αν και έχουν υπάρξει μικρές πιλοτικές μελέτες για ελέγχους υγείας των πνευμόνων, το πεδίο εφαρμογής τους ήταν περιορισμένο. Η στρατηγική για τον καρκίνο στη Σκωτία δεσμεύτηκε να βελτιώσει την επιβίωση από τον καρκίνο έως το 2033, ιδίως μεταξύ των καρκίνων που σήμερα είναι λιγότερο βιώσιμοι, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα. Για να επιτευχθεί αυτή η φιλοδοξία, η κυβέρνηση της Σκωτίας πρέπει να δεσμευτεί και να χρηματοδοτήσει ένα εθνικό πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου.

Το NHS της Ουαλίας προσδιόρισε τη διάγνωση του καρκίνου όσο το δυνατόν νωρίτερα ως βασική φιλοδοξία του σχεδίου βελτίωσης του καρκίνου. Και εδώ, ένα στοχευμένο πρόγραμμα προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι ζωτικής σημασίας για να γίνει αυτό πραγματικότητα. Το NHS Wales συμφώνησε για ένα πιλοτικό πρόγραμμα ελέγχου της υγείας των πνευμόνων στο πλαίσιο του Cwm Taf Morgannwg University Health Board για να πληροφορηθεί πώς η Ουαλία μπορεί να εφαρμόσει καλύτερα τον στοχευμένο έλεγχο του καρκίνου του πνεύμονα.

Στη Βόρεια Ιρλανδία, η συνεχιζόμενη πολιτική αστάθεια σήμαινε ότι δεν υπήρχε εκτελεστική εξουσία και συνέλευση για να προωθήσουν μια απόφαση σχετικά με τον στοχευμένο προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου του πνεύμονα.

Τι πρέπει να γίνει τώρα;

Οι κυβερνήσεις και οι διοικήσεις των αποκεντρωμένων κρατών πρέπει να αναλάβουν άμεση δράση για τον έλεγχο των ατόμων που διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του πνεύμονα. Βοηθητικά, μπορούν να χρησιμοποιήσουν το παράδειγμα του προγράμματος TLHC της Αγγλίας για να σχεδιάσουν και να δρομολογήσουν τα προγράμματά τους όσο το δυνατόν γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα.

Στο πλαίσιο αυτό, οι αποκεντρωμένες κυβερνήσεις και διοικήσεις πρέπει να διασφαλίσουν ότι υπάρχει επαρκής εξοπλισμός και προσωπικό για να παρακολουθήσουν έναν ασθενή μέχρι τη διάγνωση και την πιθανή θεραπεία. Σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, η υποστήριξη για τη διακοπή του καπνίσματος πρέπει επίσης να ενσωματωθεί και να είναι διαθέσιμη μετά τον έλεγχο των πνευμόνων.

Ο καρκίνος του πνεύμονα αφαιρεί περισσότερες ζωές από οποιονδήποτε άλλο τύπο καρκίνου. Ο στοχευμένος έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα είναι ένας τρόπος για να διαγνωστεί νωρίτερα και να έχουν οι άνθρωποι τις καλύτερες πιθανότητες να επιβιώσουν. Η αδράνεια των αποκεντρωμένων κυβερνήσεων ενέχει τον κίνδυνο να μείνουν πίσω οι άνθρωποι που ζουν στην Ουαλία, τη Σκωτία και τη Βόρεια Ιρλανδία.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί :

 https://bit.ly/3KgljdQ

Kοινωνικοί καθοριστικοί παράγοντες υγείας. Ποιοι είναι και τι αφορούν

Οι κοινωνικοί καθοριστικοί παράγοντες της υγείας (SDOH) είναι οι μη ιατρικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα αποτελέσματα της υγείας.

Είναι οι συνθήκες στις οποίες οι άνθρωποι γεννιούνται, μεγαλώνουν, εργάζονται, ζουν και γερνούν, καθώς και το ευρύτερο σύνολο δυνάμεων και συστημάτων που διαμορφώνουν τις συνθήκες της καθημερινής ζωής.

Αυτές οι δυνάμεις και τα συστήματα περιλαμβάνουν οικονομικές πολιτικές και συστήματα, αναπτυξιακές ατζέντες, κοινωνικά πρότυπα, κοινωνικές πολιτικές, ρατσισμό, κλιματική αλλαγή και πολιτικά συστήματα.

Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) έχουν υιοθετήσει αυτόν τον ορισμό SDOH από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Οι ΣΑΑΥ είναι ένας από τους τρεις τομείς προτεραιότητας για το πρόγραμμα “Υγιείς άνθρωποι 2030”, μαζί με την ισότητα της υγείας και την υγειονομική παιδεία. Το πρόγραμμα “Healthy People 2030” θέτει εθνικούς στόχους με βάση τα δεδομένα σε πέντε βασικούς τομείς των SDOH:

  • πρόσβαση και ποιότητα υγειονομικής περίθαλψης,
  • πρόσβαση και ποιότητα εκπαίδευσης,
  • κοινωνικό και κοινοτικό πλαίσιο,
  • οικονομική σταθερότητα,
  • και γειτονιά και δομημένο περιβάλλον.

Γιατί η αντιμετώπιση των κοινωνικών καθοριστικών παραγόντων της υγείας είναι σημαντική για το CDC και τη δημόσια υγεία;

Η αντιμετώπιση των διαφορών στις ΣΑΑΥ αποτελεί πρόοδο προς την κατεύθυνση της ισότητας της υγείας, μιας κατάστασης στην οποία κάθε άτομο έχει την ευκαιρία να επιτύχει το υψηλότερο δυνατό επίπεδο υγείας. Έχει αποδειχθεί ότι οι SDOH έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην υγεία από ό,τι οι γενετικοί παράγοντες ή η πρόσβαση σε υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης. Για παράδειγμα, η φτώχεια συσχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με φτωχότερα αποτελέσματα στην υγεία και υψηλότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου.

Οι ΣΑΑΥ, αποτελούν βασικούς παράγοντες των ανισοτήτων στην υγεία. Ο αντίκτυπος είναι διάχυτος και βαθιά ενσωματωμένος στην κοινωνία μας, δημιουργώντας ανισότητες στην πρόσβαση σε μια σειρά από κοινωνικά και οικονομικά οφέλη – όπως η στέγαση, η εκπαίδευση, ο πλούτος και η απασχόληση. Αυτές οι ανισότητες θέτουν τους ανθρώπους σε υψηλότερο κίνδυνο κακής υγείας.

Δράσεις δημόσιας υγείας που επηρεάζουν την SDOH

Επειδή η ισότητα στην υγεία αποτελεί προτεραιότητα για το CDC, ο οργανισμός έχει λάβει πολλαπλά μέτρα για να διασφαλίσει ότι οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση των κοινωνικών καθοριστικών παραγόντων της υγείας (SDOH) , κατέληξε σε ένα πλαίσιο έξι πυλώνων:

Αξιολόγηση και οικοδόμηση αποδεικτικών στοιχείων: Προώθηση της αξιολόγησης και οικοδόμηση στοιχείων για στρατηγικές που αντιμετωπίζουν την SDOH για τη μείωση των ανισοτήτων και την προώθηση της ισότητας στην υγεία.

Συμπράξεις και συνεργασία: Θέσπιση κριτηρίων, ενεργών βημάτων και στρατηγικών για συμπράξεις, συνεργασίες και σχέσεις που οδηγούν σε βελτιωμένα αποτελέσματα για την υγεία μακροπρόθεσμα.

Κοινοτική δέσμευση: Προώθηση της ουσιαστικής, διαρκούς εμπλοκής της κοινότητας σε όλες τις φάσεις του σχεδιασμού και της εφαρμογής της παρέμβασης του CDC.

Υποδομή και ικανότητα: Ενίσχυση και διατήρηση της υποδοµής, όπως το εργατικό δυναµικό, η κατάρτιση και η πρόσβαση σε οικονοµικούς πόρους που απαιτούνται για την αντιµετώπιση των ΣΑΑΥ και τη µείωση των ανισοτήτων υγείας.

Πολιτική και νομοθεσία: Εντοπισμός στοιχείων, εργαλείων και πόρων για την ενίσχυση της επικοινωνίας σχετικά με τις πολιτικές που επηρεάζουν την SDOH με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς.

Δείτε περισσότερα στο :

https://www.cdc.gov/about/sdoh/addressing-sdoh.html