Συντάκτης: k3-editor

Τα νεότερα για τις κακοήθειες του ουροποιητικού συστήματος

Νέες θεραπευτικές επιλογές αναδύονται για τους ασθενείς με μεταστατική νόσο, ενώ το ερευνητικό ενδιαφέρον στρέφεται όλο και περισσότερο στην προσπάθεια ριζικότερης αντιμετώπισης της τοπικής νόσου ώστε να αποτρέπει η περαιτέρω εξέλιξη του καρκίνου.

Το πρόσφατο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Παθολογικής Ογκολογίας (ESMO 2024)  ανακοινώθηκαν οι σημαντικότερες εξελίξεις στον χώρο της Ογκολογίας. Στο  συνέδριο αναδείχθηκαν οι μελέτες για τα νεοπλάσματα του ουροποιογεννητικού συστήματος (νεφρός, ουροδόχος κύστη, προστάτης), παρέχοντες νέες θεραπευτικές δυνατότητες στους ασθενείς, τις οποίες παρουσιάζουν περιληπτικά οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα») της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Ογκολογίας) και  Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής).

Mελέτη NIAGARA

Οι ερευνητές εξέτασαν τη σημασία της προσθήκης της ανοσοθεραπείας ως περιεγχειρητικής αγωγής στο νεόπλασμα αυτό. Μέχρι σήμερα, η καθιερωμένη αγωγή για τους ασθενείς με μυοδιηθητικό εντοπισμένο στην κύστη καρκίνο είναι η προεγχειρητική χημειοθεραπεία  που ακολουθείται από ριζική κυστεοπροστατεκτομή.

Η μελέτη απέδειξε ότι η προσθήκη της ανοσοθεραπείας αυξάνει τόσο τις πλήρεις παθολογοανατομικές ανταποκρίσεις τής νόσο, όσο και το διάστημα ελεύθερο υποτροπής από τη νόσο αλλά κυρίως αυξάνει τη συνολική επιβίωση.

Ελληνική μελέτη

Η Ελληνική Ερευνητική Ομάδα Ουρο-Γεννητικού Καρκίνου (ΕΕΟΟΓΕΚ)  διεξήγαγε μελέτη για ασθενείς με εντοπισμένο μυοδιηθητικό καρκίνο ουροδόχου κύστης για τους οποίους όμως η χειρουργική εξαίρεση της νόσου δεν είναι επιλογή.

Η μελέτη απέδειξε ότι η προσθήκη της ανοσοθεραπείας αυξάνει τόσο το διάστημα ελεύθερο υποτροπής της νόσου όσο και τη συνολική επιβίωση μειώνοντας την πιθανότητα τόσο τοπικής όσο και απομακρυσμένης υποτροπής. Τα αποτελέσματα αυτά αποδεικνύουν την ανάγκη μελέτης του συγκεκριμένου συνδυασμού στα πλαίσια μεγάλης τυχαιοποιημένης φάσης ΙΙΙ μελέτης.

Ραδιοφάρμακα

Το ράδιο-223 είναι εγκεκριμένη αγωγή για τους ασθενείς με ευνουχοάντοχη μεταστατική νόσο που όμως έχουν λάβει ήδη και χημειοθεραπεία και νεότερους ορμονικούς παράγοντες  και έχουν μόνο οστικές μεταστάσεις.

Η μελέτη επίσης απέδειξε ότι είναι απαραίτητη η λήψη παραγόντων, όπως είναι το αντι-RANKL αντίσωμα δενοσουμάμπη, που προφυλάσσουν από επιπλοκές της μεταστατικής οστικής νόσου για όλους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε θεραπεία με ράδιο-223 ώστε να αποφευχθεί ο αυξημένος κίνδυνος καταγμάτων.

Μελέτη CONTA

Δοκιμάσθηκε σε ασθενείς με ευνουχοάντοχο καρκίνο προστάτη ο συνδυασμός ατεζολιζουμάμπης και καμποζατινίμπης. Η μελέτη αυτή απέδειξε για πρώτη φορά ότι ένας ανοσοθεραπευτικός παράγοντες και μια στοχεύουσα αντιαγγειογενετική αγωγή μπορεί να είναι αποτελσματικά στον καρκίνο προστάτη επιμηκύνοντας το χρόνο ως την υποτροπή της νόσου. Τα τελικά αποτελέσματα όμως δεν ανέδειξαν αύξηση στη συνολική επιβίωση σε σύγκριση με την χορήγηση ενός δεύτερου νεότερου ορμονικού παράγοντα καταδεικνύοντας ότι μάλλον είναι περιορισμένο το όφελος από τον συνδυασμό ιδιαίτερα στο πλαίσιο του νεότερου θεραπευτικού τοπίου του καρκίνου του προστάτη.

Καρκίνος του νεφρού

Επιβεβαιώθηκε στο φετινό ESMO η δραστικότητα του αναστολέα του παράγοντα της υποξίας μπεζουλτιφάνη ως θεραπεία της μεταστατικής νόσου σε ασθενείς που έχουν υποτροπιάσει μετά ανοσοθεραπεία και αντιαγγειογεντική αγωγή. Στη μελέτη  LITESPARK-005, η χορήγηση μπελζουτιφάνης αύξησε το χρόνο ως την υποτροπή της νόσου στον πληθυσμό αυτό έναντι του αναστολέα mTOR εβερόλιμους.

Μελέτη SUNNIFORECAST

Επιπλέον, ο συνδυασμός ανοσοθεραπευτικών παραγόντων νιβολουμάμπης (αντι-PD1 αντίσωμα) και ιπιλιμουμάμπης (αντι-CTLA4 αντίσωμα) που αποτελεί καθιερωμένη αγωγή για τα διαυγοκυτταρικά νεοπλάσματα του νεφρού απέδειξε όφελος επιβίωσης και σε μη διαυγοκυτταρικά νεοπλάσματα και πιθανώς θα αποτελέσει νέα θεραπευτική επιλογή και για αυτή την ομάδα ασθενών.

Πηγή: virus.com.gr

Περισσότερα :

ESMO 2024: Τα νεότερα για τις κακοήθειες του ουροποιητικού συστήματος

 

Ποια εμβόλια και για ποιους τύπους καρκίνου δοκιμάζονται σε ανθρώπους

Μεγάλη πρόοδο σημειώνουν οι ερευνητές προς την κατεύθυνση δημιουργίας εμβολίων που εκπαιδεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα των υγιών ανθρώπων (ανοσοθεραπεία) να εξαλείφει τον καρκίνο, πριν ακόμη εκδηλωθεί.

Κάποια από αυτά που βρίσκονται σε πρώιμες δοκιμές, αφορούν άτομα με κληρονομικές γενετικές μεταλλάξεις που τους θέτουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο.

Κάποια άλλα έχουν σχεδιαστεί για να καταστρέφουν προκαρκινικές αλλοιώσεις ώστε να σταματήσουν την πλήρη ανάπτυξη της νόσου.

«Αυτό είναι το μέλλον της πρόληψης του καρκίνου», λέει ο Δρ Αγιά Μπανσάλ, γαστρεντερολόγος στο Αντικαρκινικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Κάνσας.

Ο ίδιος κάνει κλινικές δοκιμές σε τρία εμβόλια για άτομα με σύνδρομο Lynch, μια γενετική κατάσταση που ενέχει έως και 80% κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου, συχνά πριν από την ηλικία των 50 ετών.

Η δημιουργία των εμβολίων αυτού του τύπου είναι πλέον αρκετά ώριμη, καθώς οι προηγμένες τεχνολογίες και η καλύτερη κατανόηση του ανοσοποιητικού συστήματος, έχουν δώσει στους ειδικούς τα εργαλεία για να τα δημιουργήσουν.

«Είναι σαν ένα μικρό τρένο, που μπορεί πλέον να φτάσει στην κορυφή του λόφου», λέει η Δρ Νόρα Ντίσις, διευθύντρια του Ινστιτούτου Εμβολίων κατά του Καρκίνου στο UW Medicine στην πολιτεία της Ουάσιγκτον.

Ποια εμβόλια κυκλοφορούν σήμερα και ποιους καρκίνους προλαμβάνουν

Εμβόλια που προλαμβάνουν ορισμένους καρκίνους υπάρχουν ήδη και πρόκειται γι’ αυτά που στοχεύουν ιούς που προκαλούν καρκίνο.

Χαρακτηριστικό είναι το εμβόλιο προστατεύει τους ανθρώπους από τις λοιμώξεις του ιού HPV που μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, του πρωκτού, του πέους, του τραχήλου κ.ά..

Ένα άλλο εμβόλιο, που κυκλοφορεί ακόμη περισσότερα χρόνια, στοχεύει στην προφύλαξη από την ηπατίτιδα Β, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο του ήπατος μετά από μακροχρόνια μόλυνση.

Πρόκειται για τα πιο παραδοσιακά εμβόλια, τα οποία συχνά περιέχουν εξασθενημένους παθογόνους μικροοργανισμούς ή μη μεταδοτικά κομμάτια τους.

Αυτά μιμούνται μια μόλυνση, διδάσκοντας το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει αργότερα γρήγορα και να επιτίθεται στην πραγματική απειλή.

Αλλά οι περισσότεροι τύποι καρκίνου δεν προκαλούνται από λοιμώξεις και ξεκινούν να δημιουργούνται από  μεταλλαγμένα κύτταρα που «αναμειγνύονται» με τον υγιή ιστό.

Οι ερευνητές δοκιμάζουν πρωτεΐνες που παράγουν αυτά τα κύτταρα, ως πιθανούς στόχους για εμβόλια. Ο στόχος είναι να εισαχθούν αυτές οι πρωτεΐνες στον οργανισμό και να επισημανθούν ως επικίνδυνες.

Αυτό θα εκπαιδεύσει το ανοσοποιητικό σύστημα να κυνηγάει τα μη φυσιολογικά κύτταρα, όπως συμβαίνει με την επίθεση που εξαπολύει σε μια λοίμωξη.

Πολλοί θεωρούν ότι τα εμβόλια κατά του καρκίνου είναι μια μορφή ανοσοθεραπείας, ένα είδος θεραπείας που έχει φέρει επανάσταση στη θεραπεία του καρκίνου, χρησιμοποιώντας το ανοσοποιητικό σύστημα για να νικήσει τα καρκινικά κύτταρα.

Ορισμένες από αυτές τις θεραπείες, όντως, απελευθερώνουν τα φρένα του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ωστόσο, τα εμβόλια κατά του καρκίνου, που βρίσκονται σε κλινικές δοκιμές, έχουν σκοπό να ενισχύσουν την ανοσολογική απόκριση του οργανισμού.

Εμβόλιο για τον καρκίνο του πνεύμονα, του μαστού, των ωοθηκών και του παγκρέατος

«Τα καρκινικά κύτταρα, ακόμη και τα προκαρκινικά, ξέρουν πώς να κρύβονται από το ανοσοποιητικό σύστημα», λέει η Δρ Νίχα Ζάιντη, κλινική Ογκολόγος στο Sidney Kimmel Comprehensive Cancer Center στο Johns Hopkins. «Χρειάζεται αυτή η βοήθεια από ένα εμβόλιο».

Η Ζάιντη στοχεύει σε μεταλλαγμένες πρωτεΐνες που συνδέονται με ένα γονίδιο που ονομάζεται KRAS, το οποίο μπορεί να δυσλειτουργεί και να ωθεί την ανάπτυξη όγκου για τον καρκίνο του πνεύμονα, του παγκρέατος και άλλους καρκίνους.

Η ίδια και η ομάδα της σχεδίασαν ένα εμβόλιο που χρησιμοποιεί κομμάτια των μεταλλαγμένων πρωτεϊνών KRAS και ένα φάρμακο που προορίζεται για την ενεργοποίηση των κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος.

Το εμβόλιο έδειξε να είναι πολλά υποσχόμενο σε μια πρώιμη δοκιμή που συμμετείχαν 15 άτομα υψηλού κινδύνου για καρκίνο του παγκρέατος.

Σε τέσσερις μήνες, όλοι οι συμμετέχοντες είχαν δημιουργήσει ανοσολογικές αποκρίσεις κατά των πρωτεϊνών KRAS, χωρίς να υπάρχουν ανησυχίες για την ασφάλειά του.

Και ενώ ορισμένοι χρησιμοποιούν κομμάτια πρωτεϊνών στις ενέσεις, άλλοι εκμεταλλεύονται τις τεχνολογίες mRNA και DNA. Στέλνουν τμήματα γενετικού υλικού για να λειτουργήσουν ως σχέδιο για τον οργανισμό μας, ώστε να δημιουργήσει μόνος του αυτές τις πρωτεΐνες-στόχους, με στόχο τη δημιουργία ανοσολογικής απάντησης εναντίον τους.

Στο Penn Medicine, οι ερευνητές δοκιμάζουν ένα εμβόλιο DNA που ακολουθείται από ένα μικρό ηλεκτροσόκ για να προωθηθεί το DNA στα κύτταρα.

Εκεί, το DNA χρησιμοποιείται για την παραγωγή ενός ενζύμου που ονομάζεται τελομεράση, το οποίο δημιουργεί μια πρωτεΐνη που βρίσκεται σε υπεραφθονία σε πολλούς καρκίνους.

Το εμβόλιο περιλαμβάνει επίσης ένα φάρμακο που προορίζεται να προειδοποιήσει το ανοσοποιητικό σύστημα για την απειλή και δοκιμάζεται σε άτομα με κληρονομικές μεταλλάξεις του γονιδίου BRCA, οι οποίες αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών, μεταξύ άλλων.

Ο Δρ. Ρόμπερ Βόνντερχέιντε, διευθυντής του Αντικαρκινικού Κέντρου Abramson της Penn Medicine, υποστηρίζει ότι το εμβόλιο θα μπορούσε να επεκταθεί σε περισσότερους καρκίνους ή παράγοντες κινδύνου και ότι ακόμη και ένα καθολικό εμβόλιο για όλους τους καρκίνους θα μπορούσε να είναι δυνατό.

Άλλοι ειδικοί, πάλι, είναι επιφυλακτικοί και υποστηρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει ένα εμβόλιο για όλους τους τύπους καρκίνου, καθώς ο καρκίνος αποτελείται από πολλές διαφορετικές ασθένειες και μπορεί να έχουν πολλαπλές αιτίες.

«Δεν έχουμε ένα καθολικό εμβόλιο για τη γρίπη, πόσο μάλλον ένα εμβόλιο για όλες τις μολυσματικές ασθένειες», λέει ο Δρ Τόμας Μπαντ, ο οποίος ηγείται μιας μελέτης στην Cleveland Clinic για ένα εμβόλιο που έχει σχεδιαστεί για την πρόληψη ενός τύπου καρκίνου του μαστού.

Η Ολιβέρα Φιν, καθηγήτρια ανοσολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πίτσμπουργκ, σε αυτή τη φάση στρατολογεί ασθενείς με προκαρκινικές αλλοιώσεις του μαστού, ελπίζοντας ότι θα τις σταματήσει από το να μετατραπούν σε διηθητικό καρκίνο του μαστού.

Σχεδιάζει να τις εμβολιάσει με μια ένεση που στοχεύει σε μια πρωτεΐνη που ονομάζεται MUC1, η οποία είναι σε υπεραφθονία σε καρκίνους όπως του μαστού, του παχέος εντέρου και του πνεύμονα.

Προηγούμενη κλινική δοκιμή του εν λόγω εμβολίου δεν δημιούργησε την αναμενόμενη ανοσολογική απόκριση σε άτομα υψηλού κινδύνου για καρκίνο του πνεύμονα.

Σε μια άλλη μελέτη, η Φιν και η ομάδα της συμπεριέλαβαν περισσότερα από 100 άτομα με προκαρκινικούς πολύποδες που τους έθεταν σε υψηλό κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου.

Οι πολύποδές τους αφαιρέθηκαν και οι μισοί έλαβαν το εμβόλιο MUC1, ενώ οι υπόλοιποι έλαβαν εικονικό φάρμακο. Το 25% των ατόμων που έλαβαν το εμβόλιο ανέπτυξαν ανοσολογική απόκριση.

Πάνω από δύο χρόνια μετά τον εμβολιασμό, εκείνοι που είχαν αναπτύξει την ανοσολογική απάντηση είχαν 38% μείωση της επανεμφάνισης των πολυπόδων σε σύγκριση με την ομάδα του εικονικού φαρμάκου.

«Πρόκειται για μια μικρή δοκιμή», λέει η Φιν, «αλλά μας έδωσε πραγματικά ένα μήνυμα ότι το εμβόλιο μπορεί να έχει αποτελεσματικότητα».

Αναθεώρηση της Διεθνούς Ταξινόμηση των Ογκολογικών Νοσημάτων – ICD-O-3

Η Διεθνής Ταξινόμηση Ογκολογικών Νοσημάτων ICD-O, χρησιμοποιείται παγκοσμίως για την κωδικοποίηση νοσημάτων και τον προσδιορισμό της ιστολογικής ταυτότητας κατά τη λήψη ιατρικού ιστορικού.

Στις 10.10.2024 εκδόθηκε η  η τρίτη έκδοση του ICD-O,

της Ελληνικής Ταξινόμησης Ογκολογικών Νοσημάτων, όπου πραγματοποιείται αναθεώρηση του κωδικού μορφολογίας για τα νεοπλάσματα, ειδικά για τα λεμφώματα και τις λευχαιμίες.

Η ICD-O έχει χρησιμοποιηθεί για 35 χρόνια σχεδόν κυριώς σε μητρώα καρκίνου ,για την κωδικοποιηση της τοποθεσίας και της ιστολογικής ταυτοτητας του νεοπλάσματος ,που συνυθως λαμβάνονται απο το ατομικό ιστορικό.

Πιο συγκεκριμένα, έχουν προστεθεί νέοι όροι και κωδικοί, αναφορικά με όγκους αιμοποιητικών και λεμφοειδών ιστών, του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος και του πεπτικού συστήματος.

Οι αναθεωρήσεις που έχουν προκύψει αφορούν:

  1. Ενσωμάτωση στην ταξινόμηση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ)
  2. Αναγνώριση της ταξινόμησης του ΠΟΥ για τη μυελώδη λευχαιμία, που περιλαμβάνει διακριτικούς συνδυασμούς μορφολογίας και κυτταρογενετικών ανωμαλιών
  3. Σημαντικές αλλαγές στην ενότητα της μορφολογίας στα λεμφώματα και στις λευχαιμίες
  4. Ταξινόμηση της ανθεκτικής αναιμίας και άλλων μυελοδυσπλασματικών συνδρόμων στα κακοήθη νοσήματα
  5. Επαναφορά των κυσταδενωμάτων ωοθηκών οριακής κακοήθειας στο /1.

Αξίζει να σημειωθεί πως δεν υπάρχει αναθεώρηση στην τοπογραφία μεταξύ δεύτερης και τρίτης έκδοσης ICD-O.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αναθεώρηση της διεθνούς ταξινόμησης ογκολογικών νοσημάτων και για την ελληνική μετάφραση του εγχειριδίου, μπορείτε να συμβουλευτείτε το αντίστοιχο ΦΕΚ.

ΕΚΔΟΣΗ ΦΕΚ – ΤΑΞΙΜΟΜΗΣΗ

Με εκτίμηση,

Εκ μέρους της ομάδας του Κάπα3

 

Ψυχική υγεία και Καρκίνος

Πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από το London School of Hygiene & Tropical Medicine (LSHTM) και δημοσιεύτηκε στο eClinical Medicine υποστηρίζει ότι ο κίνδυνος ψυχικής υγείας επιμένει χρόνια μετά τη διάγνωση του καρκίνου. Η ανάλυση δεδομένων από περισσότερους από 850.000 ασθενείς υποδηλώνει ότι απαιτείται περισσότερη ψυχολογική υποστήριξη. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Θεραπευτικής-Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), η Παναγιώτα Ζαχαράκη (Βιολόγος), η Μαγδαληνή Μήγκου (Δρ. Παθολόγος – Ογκολόγος – Επιμελήτρια ΕΣΥ)και οΘάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής) παραθέτουν τα δεδομένα της μελέτης.

Τα άτομα που διαγιγνώσκονται με καρκίνο διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο προβλημάτων ψυχικής υγείας ακόμη και πέντε χρόνια μετά τη διάγνωσή τους, σύμφωνα με μια μεγάλης κλίμακας μελέτη δεδομένων από αρχεία ασθενών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα στατιστικά στοιχεία διέφεραν ανάλογα με τον τύπο καρκίνου, με σημαντικά αυξημένους κινδύνους αυτοκτονίας και μη θανατηφόρου αυτοτραυματισμού μεταξύ ορισμένων καρκίνων με χαμηλή επιβίωση, όπως ο καρκίνος του πνεύμονα και του παγκρέατος.

Η ομάδα ανέλυσε δεδομένα από 853.177 ενήλικες που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο μεταξύ 1998 και 2018, τα οποία αντιστοιχίστηκαν με 8.106.643 άτομα χωρίς καρκίνο για να καταστεί δυνατή η σύγκριση. Η ανάλυση επικεντρώθηκε στους 20 πιο κοινούς καρκίνους: στοματική κοιλότητα, οισοφάγος, στομάχι, παχύ έντερο, ήπαρ, πάγκρεας, πνεύμονας, κακόηθες μελάνωμα, μαστός (γυναικείος), τράχηλος, μήτρα, ωοθήκες, προστάτης, νεφρός, ουροδόχος κύστη, κεντρικό νευρικό σύστημα, θυρεοειδής, λέμφωμα Non-Hodgkin, πολλαπλό μυέλωμα και λευχαιμία.

Διαπιστώθηκε ότι όσοι είχαν διαγνωστεί με καρκίνο παρέμειναν σε αυξημένο κίνδυνο να βιώσουν νέα επεισόδια άγχους και κατάθλιψης, τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και σε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από πέντε χρόνια μετά τη διάγνωση, σε σύγκριση με άτομα που δεν είχαν καρκίνο.

Οι κίνδυνοι δυσμενών αποτελεσμάτων ψυχικής υγείας ήταν γενικά υψηλότεροι για τα άτομα με τύπους καρκίνου με χειρότερη πρόγνωση: τα άτομα με κακόηθες μελάνωμα είχαν περίπου 10-20% αυξημένο κίνδυνο άγχους και κατάθλιψης, ενώ οι ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα είχαν σχεδόν 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν άγχος και κατάθλιψη, σε σύγκριση με άτομα χωρίς καρκίνο. Η χρήση φαρμάκων κατά του άγχους και των αντικαταθλιπτικών ήταν σταθερά υψηλότερη σε άτομα που είχαν διαγνωστεί με καρκίνο (σε σύγκριση με άτομα που δεν είχαν καρκίνο) κατά τη διάρκεια των 10 ετών μετά τη διάγνωση για τους περισσότερους καρκίνους.

Από τους 20 τύπους καρκίνου που μελετήθηκαν, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε 17 τύπους καρκίνου ήταν πιο πιθανός ο  αυτοτραυματισμός και σε 8 τύπους ήταν πιο πιθανός ο θάνατος από αυτοκτονία, σε σύγκριση με άτομα χωρίς καρκίνο. Η χρήση ανώνυμων ηλεκτρονικών αρχείων υγείας επέτρεψε στην ομάδα να διερευνήσει το ζήτημα σε μεγάλη κλίμακα, αποκαλύπτοντας λεπτομερή πρότυπα κινδύνου με βάση το σημείο στο οποίο οι περισσότεροι αναφέρουν προβλήματα ψυχικής υγείας για να δώσει μια πληρέστερη εικόνα της κατάστασης που επηρεάζει τα άτομα που είχαν καρκίνο.  Είναι κάποιες φορές δύσκολο να αντιμετωπιστεί ο καρκίνος χωρίς να χρειάζεται επίσης να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα ψυχικής υγείας όπως κατάθλιψη ή άγχος που μπορεί να διαρκέσουν περισσότερο από τον ίδιο τον καρκίνο.

Οι ψυχολογικές, αντίστοιχα όπως και οι σωματικές, επιπτώσεις του καρκίνου πρέπει να εξεταστούν και να υποστηριχθούν στο σύνολό τους. Τα άτομα που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο μπορεί να βρουν αυτά τα αποτελέσματα χρήσιμα εάν αντιμετωπίζουν τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του καρκίνου στην ψυχική τους υγεία. Σίγουρα δεν είναι μόνοι που αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας πολλά χρόνια μετά τη διάγνωση. Τα ευρήματα της έρευνας υποδηλώνουν την ανάγκη για βελτιωμένη ψυχολογική υποστήριξη για όλους τους ασθενείς με καρκίνο, όχι μόνο όταν έχουν μόλις διαγνωστεί, αλλά και τα επόμενα χρόνια. Απαιτούνται επίσης πιο στοχευμένες στρατηγικές πρόληψης. Ο ίδιος ο καρκίνος και οι θεραπείες του μπορεί να έχουν ποικίλες παρενέργειες, όπως χρόνιο πόνο, λεμφοίδημα, σεξουαλική δυσλειτουργία, κακή κινητικότητα, οικονομική αστάθεια ή έλλειψη, τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν βαθιά τη ζωή των ανθρώπων, οδηγώντας δυνητικά σε προβλήματα ψυχικής υγείας.

Με την καλύτερη κατανόηση του τι συμβαίνει στους ανθρώπους κατά τη διάρκεια του αγώνα τους για την αντιμετώπιση του καρκίνου και πότε μπορεί να διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο να αντιμετωπίσουν προβλήματα ψυχικής υγείας, οι σχετικοί φορείς, οι γιατροί και οι οικογένεια- φροντιστές τους θα είναι σε καλύτερη θέση να παρέμβουν ή να παρέχουν υποστήριξη την κατάλληλη στιγμή και στο σωστό τρόπο.

10.10 Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας 2024

Η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας που γιορτάζεται στις 10 Οκτωβρίου, κάθε χρόνο, αποτελεί μια σημαντική ευκαιρία, για την προώθηση της ευαισθητοποίησης, σχετικά με την ψυχική ευημερία και την ενίσχυση των πρωτοβουλιών υποστήριξης σε παγκόσμιο επίπεδο.

Το θέμα της φετινής χρονιάς, «Ψυχική Υγεία στην Εργασία», είναι ιδιαίτερα επίκαιρο, δεδομένων των αυξημένων περιστατικών επαγγελματικής εξουθένωσης και ψυχολογικής πίεσης που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι σε στρεσογόνα περιβάλλοντα.

Η εξουθένωση συνδέεται με το υπερβολικό άγχος, την πολύωρη εργασία και την έλλειψη κατάλληλης υποστήριξης, στον εργασιακό στίβο.

Παρά την προώθηση της ευαισθητοποίησης, οι αλλαγές προχωρούν αργά, καθώς πολλοί οργανισμοί εξακολουθούν να δίνουν προτεραιότητα στην αποδοτικότητα εις βάρος της ευημερίας των υπαλλήλων. Η πραγματική αλλαγή απαιτεί κάτι παραπάνω από απλές κινήσεις, χρειάζεται συνεχή προσπάθεια και άμεση εμπλοκή των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), μαζί με τους εταίρους του, τονίζει ότι η επιτυχία της εργασίας στο μέλλον, εξαρτάται από την ψυχική υγεία των ανθρώπων που εργάζονται, και η αντιμετώπιση της εξουθένωσης δεν είναι πια προαιρετική, αλλά αναγκαία.

Γι’αυτό τον λόγο, οφείλει να δοθεί έμφαση στη μείωση του στίγματος, στην αναγνώριση των προκλήσεων και στην ευθυγράμμιση της επαγγελματικής ζωής, διαμέσου της υποστήριξης των εργαζομένων, σε συνεργασία με οργανισμούς ψυχικής υγείας

Δεδομένου ότι το 60% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι εργαζόμενοι, κρίνεται ουσιαστικής σημασίας οι κυβερνήσεις, οι οργανισμοί και οι εργοδότες να συνεργαστούν, για τη προώθηση της βέλτιστης ψυχικής ευημερίας. Οι πρωτοβουλίες  οφείλουν να συμπεριλαμβάνουν τους εργαζομένους, τους εκπροσώπους τους,  άτομα με προσωπικό βίωμα επαγγελματικής εξουθένωσης και φυσικά ειδικούς ψυχικής υγείας. Με αυτό τον τρόπο, θα δημιουργηθούν σταδιακά πιο υποστηρικτικοί χώροι εργασίας, όπου όλοι θα έχουν τη δυνατότητα να αναπτυχθούν.

Πηγή:

https://www.linkedin.com/pulse/world-mental-health-day-2024-work-angela-clack-kpyjc/

Παρηγορική φροντίδα: Προτελευταία η Ελλάδα στην παροχή κλινών στην Ευρώπη

Το 2024 συμπληρώνονται 10 χρόνια από το ψήφισμα της Παγκόσμιας Συνέλευσης Υγείας (World Health Assembly) για την Παρηγορική Φροντίδα. Το ψήφισμα του διοικητικού σώματος του ΠΟΥ καλούσε όλες τις χώρες να «ενισχύσουν την παρηγορική φροντίδα ως συστατικό της ολοκληρωμένης φροντίδας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής». Η διεθνής επιστημονική κοινότητα έρχεται φέτος, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ξενώνων και Παρηγορικής Φροντίδας 2024, στις 12 Οκτωβρίου, να απευθύνει το ερώτημα: Εισακούστηκε το ψήφισμα; Τι έχει εφαρμοστεί από τις κυβερνήσεις;

Ο Παγκόσμιος Άτλαντας της Παρηγορικής Φροντίδας, στην εκπόνηση του οποίου συμμετείχε και η Ελληνική Εταιρία Θεραπείας Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας (ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α.) έδειξε ότι λιγότερο από το 15% ενηλίκων και παιδιών που χρειάζονται υπηρεσίες παρηγορικής φροντίδας την λαμβάνουν. Περίπου 18 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο με πόνο και άλλα εξαιρετικά επώδυνα συμπτώματα, λόγω έλλειψης πρόσβασης στην παρηγορική φροντίδα και την θεραπεία του πόνου. Δυστυχώς, η ανάπτυξη της παρηγορητικής φροντίδας ανά τον κόσμο δεν ακολουθεί το μοντέλο δημόσιας υγείας που υποστηρίζεται από τον ΠΟΥ, ο οποίος δίνει έμφαση στην πολιτική, την εκπαίδευση, τη διαθεσιμότητα των φαρμάκων, την ενδυνάμωση της κοινότητας, την έρευνα και εφαρμογή των επιστημονικών καινοτομιών. Σε ό,τι αφορά την ελληνική κατάσταση, η ΠΑΡΗΣΥΑ ως πιστοποιημένη επιστημονική εταιρεία – μέλος διεθνών κι ευρωπαϊκών επιστημονικών οργανισμών έχει διατυπώσει συγκεκριμένες υλοποιήσιμες προτάσεις. Ενδεικτικά:

Είναι απαράδεκτη η μη αποζημιούμενη συνταγογράφηση του υδατικού διαλύματος μορφίνης στην Ελλάδα. Πρόκειται για το πιο εύχρηστο σκεύασμα καθώς δεν απαιτεί επεμβατική πράξη από επαγγελματία υγείας για τη λήψη του και θα έπρεπε να είναι προσβάσιμο και αποζημιούμενο σε κάθε ασθενή που υποφέρει, σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.

Είναι απαράδεκτο να λείπει από το κρατικό μονοπώλιο η σκόνη μορφίνης, με την οποία μπορεί να κατασκευάζεται διάλυμα μορφίνης άμεσης απελευθέρωσης, και να διατίθεται δωρεάν με βάση το άρθρο 81 του Ν 5007/2022.

Είναι απαράδεκτη η μη συνταγογράφηση και αποζημίωση από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς των ιατρικών πράξεων θεραπείας πόνου και παρηγορικής φροντίδας.

Είναι απαράδεκτη η σχεδόν παντελής έλλειψη κλινών παρηγορικής φροντίδας στη χώρα μας. Η Ελλάδα έχει 0,02 ξενώνες ανά 100.000 πληθυσμού όταν σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Άτλαντα για την Παρηγορική Φροντίδα απαιτούνται 2 ξενώνες / 100.000 πληθυσμού (προτελευταίοι στην Ευρώπη)

Είναι απαράδεκτη η μη συμπερίληψη των Ιατρείων Πόνου και Παρηγορικής Φροντίδας των δημοσίων νοσοκομείων στο νομοσχέδιο για την ανακουφιστική φροντίδα, το οποίο παρά την ψήφισή του δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί.

Είναι προβληματική η έλλειψη υποχρεωτικής προπτυχιακής εκπαίδευσης στην θεραπεία του πόνου και την παρηγορική φροντίδα στην χώρα μας. Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. έχει συμβάλλει στο προπτυχιακό μάθημα επιλογής του ΕΚΠΑ καθώς και σε εξειδικευμένα σεμινάρια μεταπτυχιακών πανεπιστημιακών προγραμμάτων. Ωστόσο η χώρα μας οφείλει να εντάξει το μάθημα Πόνος και Παρηγορική Φροντίδα ως υποχρεωτικό στα προπτυχιακά προγράμματα σπουδών των ιατρικών και άλλων υγειονομικής κατεύθυνσης σπουδών.

Πηγή: healthdaily.gr

Η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο για δευτερογενή καρκίνο (μελέτη)

Το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου σε άτομα που έχουν επιβιώσει από έναν καρκίνο. Αυτό προκύπτει από μελέτη που δημοσίευσε η Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία στο “JAMA Network Open”.

Το υπερβολικό βάρος ή η παχυσαρκία είναι ένας από τους γνωστούς παράγοντες κινδύνου για καρκίνο. Ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) θεωρεί ότι η σχέση είναι επαρκώς αποδεδειγμένη για 13 τύπους καρκίνου, ενώ υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία για άλλους 3 τύπους καρκίνου.

Ο κίνδυνος επηρεάζει επίσης άτομα που έχουν ήδη επιβιώσει από καρκίνο. Στις ΗΠΑ, αυτό είναι ήδη το 5% του πληθυσμού και πάνω από το 20% των ατόμων άνω των 75 ετών. Καθώς το σωματικό βάρος πολλών ανθρώπων συνεχίζει να αυξάνεται με την ηλικία, αυτός ο τροποποιήσιμος παράγοντας κινδύνου θα μπορούσε να ευθύνεται για ένα σημαντικό ποσοστό δευτερογενών καρκίνων στην τρίτη ηλικία.

Η Clara Bodelon από την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία στην Ατλάντα/Γεωργία και οι συνεργάτες της διερεύνησαν τη σχέση αυτή χρησιμοποιώντας στοιχεία από τη μελέτη “Cancer Prevention Study II Nutrition Cohort”. Από τους περισσότερους από 184.000 συμμετέχοντες, οι οποίοι ερωτώνται κάθε δύο χρόνια σχετικά με τις συνθήκες ζωής και τις ασθένειές τους, 26.894 είχαν επιβιώσει από καρκίνο σε μέση ηλικία 72,2 ετών.

Στα επόμενα 7,9 χρόνια, 3.749 συμμετέχοντες (13,9 %) εμφάνισαν στη συνέχεια άλλο καρκίνο. Το ένα τρίτο ήταν όγκοι που η IARC συνδέει με την παχυσαρκία.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Bodelon, κάθε αύξηση του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) κατά 5 kg/m2 σχετιζόταν με 13% αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης δεύτερου καρκίνου (προσαρμοσμένη αναλογία κινδύνου 1,13- 95% διάστημα εμπιστοσύνης 1,08-1,18).

Ο κίνδυνος εμφάνισης δεύτερου καρκίνου που σχετίζεται με την παχυσαρκία από την IARC αυξήθηκε ακόμη και κατά 28% για κάθε αύξηση του ΔΜΣ κατά 5 kg/m2.

Σε σύγκριση με τους συμμετέχοντες με φυσιολογικό βάρος, τα παχύσαρκα άτομα είχαν 15% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ξανά καρκίνο.

Οι παχύσαρκοι επιζώντες του καρκίνου είχαν ακόμη 34% περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ξανά καρκίνο. Οι προσαρμοσμένες αναλογίες κινδύνου για καρκίνους που σχετίζονται με την παχυσαρκία ήταν 1,40 (1,22-1,61) για τους υπέρβαρους επιζώντες από καρκίνο και 1,78 (1,51-2,11) για τους παχύσαρκους επιζώντες από καρκίνο.

Επομένως, η μείωση του βάρους θα μπορούσε να αξίζει τον κόπο και για άτομα άνω των 70 ετών, λέει η Bodelon, αν και η μελέτη δεν μπορεί να αποδείξει ότι η μείωση αυτή θα εξομαλύνει τον κίνδυνο καρκίνου.

Πηγές:
JAMA Network Open

Πηγή: iatronet.gr

ESMO 2024: Θετικές προοπτικές για τη διαχείριση τεσσάρων μορφών καρκίνου

Τι δείχνουν τα νέα κλινικά δεδομένα για τη πεμπρολιζουμάμπη

Τα δεδομένα που παρουσιάστηκαν στο ESMO όχι μόνο επιβεβαίωσαν την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια της πεμπρολιζουμάμπης ως κορυφαίας ανοσοθεραπείας αλλά και επεκτείνουν τη θέση της σε νέες θεραπευτικές ενδείξεις.

Μελάνωμα: Η επικουρική θεραπεία βελτιώνει την επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου

Νεότερα δεδομένα από κλινικές δοκιμές μακροχρόνιας παρακολούθησης δείχνουν ότι η επικουρική θεραπεία με πεμπρολιζουμάμπη βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση χωρίς υποτροπή (RFS) και την επιβίωση χωρίς απομακρυσμένες μεταστάσεις σε ασθενείς με πλήρως εξαιρέσιμο σταδίου III μελάνωμα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα της μελέτης EORTC 1325-MG/KEYNOTE-054, η αποτελεσματικότητα της επικουρικής θεραπείας με πεμπρολιζουμάμπη παραμένει ισχυρή μετά από επτά χρόνια σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο σε 1.019 ασθενείς με υψηλού κινδύνου σταδίου III μελάνωμα. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το pembrolizumab προσφέρει κλινικά σημαντική βελτίωση στην RFS (50% έναντι 36%), την επιβίωση χωρίς απομακρυσμένες μεταστάσεις (54% έναντι 42%) και την επιβίωση χωρίς υποτροπή (61% έναντι 53%) χωρίς αναφορά σε μεταλλάξεις BRAF ή κατάσταση PD-L1.

Τριπλά αρνητικός καρκίνος του μαστού: Η ανοσοθεραπεία σε πρώιμο στάδιο παρατείνει σημαντικά τη συνολική επιβίωση

Σημαντικές βελτιώσεις στη συνολική επιβίωση (OS) και στην επιβίωση χωρίς συμβάντα (EFS) καταδεικνύουν και τα τελικά αποτελέσματα της μελέτης φάσης ΙΙΙ, KEYNOTE-522, όταν η πεμπρολιζουμάμπη προστίθεται στη συνήθη χημειοθεραπεία των ασθενών με πρώιμο τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού (TNBC).

Μετά από μέση παρακολούθηση 75,1 μηνών, το ποσοστό 5ετούς επιβίωσης στο σκέλος του δείγματος που χορηγήθηκε pembrolizumab ήταν 86,6% έναντι 81,7% στην ομάδα ελέγχου. Ομοίως, το ποσοστό 5ετούς EFS ήταν 81,2% για τις ασθενείς που έλαβαν pembrolizumab, σε σύγκριση με 72,2% στην ομάδα του placebo. Αυτά τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη δυνατότητα της πεμπρολιζουμάμπης στη θεραπεία ασθενών με υψηλού κινδύνου TNBC.

Ουροθηλιακός Καρκίνος: Συνδυαστική θεραπεία βελτιώνει την επιβίωση στην τοπικά προχωρημένη ή μεταστατική νόσο

Κατά τη διάρκεια του ESMO 2024, παρουσιάστηκαν και τα αποτελέσματα πενταετούς παρακολούθησης της μελέτης EV-103, η οποία εξέτασε τον συνδυασμό Enfortumab Vedotin (EV) και pembrolizumab ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό ουροθηλιακό καρκίνο (la/mUC) που δεν είναι επιλέξιμοι για σισπλατίνη (cisplatin).

Η EV-103 ακολούθησε προηγούμενα ευρήματα από τη μελέτη EV-302/KEYNOTE-A39, η οποία οδήγησε στην έγκριση από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) του συνδυασμού EV και pembrolizumab ως θεραπεία πρώτης γραμμής, αποδεικνύοντας τη βελτίωση της συνολικής επιβίωσης (OS) σε σύγκριση με τη χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα.

Η συνδυαστική θεραπεία έδειξε 73,3% συνολικό ποσοστό ανταπόκρισης (ORR), με μέση συνολική επιβίωση (OS) 26,1 μηνών και μέση επιβίωση χωρίς εξέλιξη (PFS) 12,7 μηνών. Αξίζει να σημειωθεί ότι, το 41,5% των ασθενών ζούσαν πέντε χρόνια μετά, ξεπερνώντας τα αποτελέσματα προηγούμενων μελετών.

Συμπερασματικά, τα ευρήματα από τη μελέτη EV-103 υποστηρίζουν τη χρήση του EV μαζί με την πεμπρολιζουμάμπη ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ασθενείς με la/mUC που δεν είναι επιλέξιμοι για cisplatin.

Καρκίνοι του γαστρεντερικού συστήματος: Η ανοσοθεραπεία βελτιώνει τη συνολική επιβίωση
Η προσθήκη πεμπρολιζουμάμπης στο θεραπευτικό σχήμα -που περιλαμβάνει trastuzumab και χημειοθεραπεία- βελτιώνει σημαντικά τη συνολική επιβίωση (OS) σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία και πάσχουν από μη χειρουργήσιμο, HER2-θετικό μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα του στομάχου/γαστροοισοφαγικής συμβολής (G/GEJ), σύμφωνα με τα καταληκτικά αποτελέσματα της μελέτης KEYNOTE-811.

Κατά την παρουσίαση της μελέτης στο ESMO 2024, αναφέρθηκε ότι στην κλινική δοκιμή που περιλάμβανε 698 ασθενείς, ο θεραπευτικός συνδυασμός με πεμπρολιζουμάμπη πέτυχε μέση OS 20 μηνών, σε σύγκριση με 16,8 μήνες για την ομάδα ελέγχου.

Στους ασθενείς με συνδυασμένο θετικό σκορ PD-L1≥1, το όφελος από την OS ήταν ακόμη πιο σημαντικό, με μέση επιβίωση 20,1 μηνών έναντι 15,7 μηνών στην ομάδα ελέγχου. Η μέση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) ήταν μεγαλύτερη τόσο στον γενικό πληθυσμό (10,0 μήνες έναντι 8,1 μηνών) όσο και στην ομάδα με συνδυασμένο θετικό σκορ PD-L1≥1 (10,9 μήνες έναντι 7,3 μηνών), υπογραμμίζοντας την αποτελεσματικότητα αυτής της συνδυαστικής θεραπείας. Σύμφωνα με τον Δρ. Filippo Pietrantonio από το Fondazione IRCCS Istituto Nazionale dei Tumori, η αύξηση της OS κατά 3 μήνες είναι κλινικά σημαντική, ειδικά στην υποομάδα με συνδυασμένο θετικό σκορ PD-L1≥1, η οποία είδε βελτίωση 4,4 μηνών στην OS.

Καρκίνος τραχήλου μήτρας: Συνδυαστική θεραπεία επεκτείνει την επιβίωση

Ως νέο θεραπευτικό σχήμα για ασθενείς με υψηλού κινδύνου τοπικά εντοπισμένο καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αναδεικνύεται ο συνδυασμός πεμπρολιζουμάμπης και ταυτόχρονης χημείο-ακτινοθεραπείας (CRT) σύμφωνα με τα αποτελέσματα της δεύτερης ενδιάμεσης ανάλυσης της τυχαιοποιημένης, διπλά τυφλής, φάσης III μελέτης ENGOT-cx11/GOG-3047/KEYNOTE-A18, η οποία περιλάμβανε 1.060 ασθενείς.

Η μελέτη, που παρουσιάστηκε στο ESMO 2024, δείχνει ότι το ποσοστό 36 μηνών συνολικής επιβίωσης (OS) για την ομάδα που έλαβε pembrolizumab ανήλθε στο 82,6% σε σύγκριση με ποσοστό 74,8% για την ομάδα ελέγχου. Σύμφωνα με τον καθηγητή Remi Nout από το Erasmus MC Cancer Institute, η θεραπεία προσφέρει καλύτερη πιθανότητα ίασης γι’ αυτή την υψηλού κινδύνου πληθυσμιακή ομάδα.

Τα προαναφερόμενα δεδομένα από το ESMO 2024 επιβεβαιώνουν ότι η πεμπρολιζουμάμπη, είτε ως μονοθεραπεία είτε σε συνδυασμό με άλλους θεραπευτικούς παράγοντες, έχει την ικανότητα να επεκτείνει την επιβίωση και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής προσφέροντας ελπίδα σε ασθενείς που είχαν προηγουμένως περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές.

Πηγή: dailypharmanews.gr

Ενεργειακά ποτά. Πηγή ενέργειας ή απειλή για τους ογκολογικούς ασθενείς;

Η σχετιζόμενη με τον καρκίνο κόπωση είναι ένα εξουθενωτικό σύνδρομο που επιμένει για πολλούς επιζώντες από καρκίνο για χρόνια μετά τη θεραπεία. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πρώιμη και επίμονη κόπωση, λειτουργική έκπτωση, κατάθλιψη και γνωστικές δυσκολίες (1).

Τα ενεργειακά ποτά καταναλώνονται όλο και περισσότερο από νεαρούς ενήλικες και αθλητές. Οι κύριοι στόχοι στην εμπορία αυτών των προϊόντων είναι η αύξηση της σωματικής αντοχής και της ικανότητας συγκέντρωσης καθώς και η βελτίωση της συναισθηματικής κατάστασης. Με αυτά τα αποτελέσματα τα ενεργειακά ποτά είναι ελκυστικές ουσίες για τους ασθενείς. Γνωρίζουμε ότι στην κλινική πρακτική οι ασθενείς χρησιμοποιούν διάφορα συμπληρώματα σε διάφορες καταστάσεις, ειδικά όταν αντιμετωπίζονται με χημειοθεραπεία για καρκίνο. Οι αλληλεπιδράσεις φαρμάκων με αυτά τα προϊόντα και επίσης η δυσλειτουργία οργάνων δεν είναι σπάνιες και μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή (2).

Αναφέρονται παρενέργειες σε διάφορα συστήματα του ανθρώπινου οργανισμού από την κατανάλωση εμπορικών ενεργειακών ποτών , όπως το μυοσκελετικό, το καρδιαγγειακό, το νευρικό, το γαστρεντερικό. Όμως η κυριότερη παρενέργεια των ενεργειακών ποτών αφορά το ήπαρ. Συγκεκριμένα, η κατανάλωσή τους μπορεί να οδηγήσει σε ηπατική στεάτωση, διάχυτη πάχυνση χοληδόχου κύστης, χολοστατική ηπατίτιδα, μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος και κυρίως επηρεάζει το μεταβολισμό φαρμάκων. Στην περίπτωση της χημειοθεραπείας, αυτό μπορεί να αυξήσει την τοξικότητα της (3).

Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε πως μπορούμε να βρούμε την ενέργεια που αναζητάμε σε φυσικά ενεργειακά ροφήματα τα οποία, εκτός από την απαιτούμενη ενέργεια, προσφέρουν ενδυνάμωση της άμυνας του οργανισμού, μείωση της τοξικότητας και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Κάποια παραδείγματα είναι :

1) Coco-Hydro Smoothie: Το νερό καρύδας και οι μπανάνες περιέχουν υψηλές ποσότητες καλίου, βοηθώντας στη ρύθμιση και τη διατήρηση υγιών κυττάρων και τη παραγωγή ενέργειας. Τα οφέλη του νερού καρύδας για την υγεία αποδίδονται στην παρουσία βιοδραστικών ενώσεων, όπως βιταμίνες, αμινοξέα, οργανικά οξέα, ένζυμα και φαινολικά οξέα.

Υλικά: ½ φλιτζάνι νερό καρύδας, ½ φλιτζάνι γάλα αμυγδάλου, ½ μια ώριμη μπανάνα και ½ ένα πορτοκάλι.

2) Χυμός μούρων: Τα μούρα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες, οι οποίες συμβάλλουν στην αργή απελευθέρωση ενέργειας από τα φυσικά σάκχαρα που περιέχουν. Το λάιμ προσθέτει μια πικάντικη γεύση και ενισχύει τη δράση των μούρων.
Υλικά: 1 φλιτζάνι νερό, 1 φλιτζάνι διάφορα μούρα, και το χυμό από 1 λάιμ.

3) Παγωμένο Πράσινο Τσάι Chia: Το πράσινο τσάι ενεργοποιεί ήπια τον οργανισμό, ενώ οι σπόροι Chia είναι πλούσιοι σε πρωτεΐνες και καλά ωμέγα-3 λιπαρά, προσφέροντας μακράς διαρκείας ενέργεια. Το μέλι προσθέτει γλυκύτητα και δίνει επιπλέον ενέργεια

Τρόπος παρασκευής: Ανακατέψτε 1 φλιτζάνι πράσινο τσάι, 1 κουταλιά της σούπας σπόρους chia και 1 κουταλάκι του γλυκού μέλι.

4) Πικάντικo ρόφημα; Παρέχει καταπραϋντικές και αντι-φλεγμονώδεις ιδιότητες.
Τρόπος παρασκευής: Σιγοβράστε 2 φλιτζάνια ζεστό νερό σε μια μικρή κατσαρόλα. Προσθέστε 1 μικρό κομμάτι φρέσκο τζίντζερ, κομμένο σε φέτες. Στη συνέχεια, ¼ κουταλάκι του γλυκού κουρκουμά, 1 ½ κουταλάκι του γλυκού μέλι, και ¼ κουταλάκι του γλυκού κάρδαμο.

Σχετικά με τα συστατικά των αναφερόμενων ροφημάτων: Το νερό καρύδας, το πράσινο τσάι, τα μούρα, η βιταμίνη C, το τζίντζερ, ο κουρκουμάς αλλά και το μέλι έχουν συνδεθεί με αντιφλεγμονώδη δράση, ανοσοδιεγερτικές ιδιότητες, αναστολή της αγγειογένεσης, προστασία από βλάβες του DNA, καθώς και με μείωση του ρυθμού πολλαπλασιασμού των κακοήθων κυττάρων. Τα αυξανόμενα στοιχεία υποδεικνύουν ότι τα οφέλη για την υγεία αποδίδονται στις βιοδραστικές ενώσεις τους, κυρίως στις φαινολικές ουσίες όπως τα φλαβονοειδή (4, 5, 6, 7). To τζίντζερ και το μέλι συμβάλλουν επίσης στη μείωση των ανεπιθύμητων συμπτωμάτων της χημειοθεραπείας (8, 9).

Θυμηθείτε να καταναλώνετε πάντα φυσικά ροφήματα αλλά με μέτρο και ως μέρος μιας ισορροπημένης διατροφής. Επιπλέον, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία υγείας πριν κάνετε σημαντικές αλλαγές στη διατροφή σας ή χρησιμοποιήσετε συμπληρώματα.

Άρθρο από

Βασίλης Κουκουλάς1, Α. Παόλα Ρόχας2
1. Προπτυχιακός Φοιτητής, Τμήματος Νοσηλευτικής, Εργαστήριο Βασικών Επιστημών Υγείας Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
2. Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Τμήματος Νοσηλευτικής, Εργαστήριο Βασικών Επιστημών Υγείας, Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου

Βιβλιογραφία
1.Inglis JE, Lin PJ, Kerns SL, et al. Nutritional interventions for treating cancer-related fatigue: a qualitative review. Nutr Cancer. 2019;71(1):21-40. doi:10.1080/01635581.2018.1513046
2.Costantino A, Maiese A, Lazzari J, Casula C, Turillazzi E, Frati P, Fineschi V. The Dark Side of Energy Drinks: A Comprehensive Review of Their Impact on the Human Body. Nutrients. 2023 Sep 9;15(18):3922. doi: 10.3390/nu15183922.
3. Paydas S, Sonay Y, Avci A, Duman BB, Tümkaya E. Energy drinks and chemotherapy: can these products cause detrimental effects in cancer patients receiving chemotherapy? Eur J Intern Med. 2013 Jan;24(1):e3-4. doi: 10.1016/j.ejim.2012.10.003.
4. Manna K, Khan A, Kr Das D, Bandhu Kesh S, Das U, Ghosh S, Sharma Dey R, Das Saha K, Chakraborty A, Chattopadhyay S, Dey S, Chattopadhyay D. Protective effect of coconut water concentrate and its active component shikimic acid against hydroperoxide mediated oxidative stress through suppression of NF-κB and activation of Nrf2 pathway. J Ethnopharmacol. 2014 Aug 8;155(1):132-46. doi: 10.1016/j.jep.2014.04.046.
5. Kristo AS, Klimis-Zacas D, Sikalidis AK. Protective Role of Dietary Berries in Cancer. Antioxidants (Basel). 2016 Oct 19;5(4):37. doi: 10.3390/antiox5040037.
6. Villegas C, Perez R, Sterner O, González-Chavarría I, Paz C. Curcuma as an adjuvant in colorectal cancer treatment. Life Sci. 2021 Dec 1;286:120043. doi: 10.1016/j.lfs.2021.120043. Epub 2021 Oct 9. PMID: 34637800.
7. Villegas C, Perez R, Sterner O, González-Chavarría I, Paz C. Curcuma as an adjuvant in colorectal cancer treatment. Life Sci. 2021 Dec 1;286:120043. doi: 10.1016/j.lfs.2021.120043. Epub 2021 Oct 9. PMID: 34637800.
8. Waheed M, Hussain MB, Javed A, Mushtaq Z, Hassan S, Shariati MA, Khan MU, Majeed M, Nigam M, Mishra AP, Heydari M. Honey and cancer: A mechanistic review. Clin Nutr. 2019 Dec;38(6):2499-2503. doi: 10.1016/j.clnu.2018.12.019.
9. Kim SD, Kwag EB, Yang MX, Yoo HS. Efficacy and Safety of Ginger on the Side Effects of Chemotherapy in Breast Cancer Patients: Systematic Review and Meta-Analysis. Int J Mol Sci. 2022 Sep 24;23(19):11267. doi: 10.3390/ijms231911267.

Oι αιματολογικές κακοήθειες αποτελούν σχεδόν το 10% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου κάθε χρόνο

Οι αιματολογικές κακοήθειες, συμπεριλαμβανομένων της λευχαιμίας, του λεμφώματος και του πολλαπλού μυελώματος, επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, και όμως, συχνά παραμένουν εκτός της ευρύτερης συζήτησης για τον καρκίνο. Αυτός ο μήνας αποτελεί ευκαιρία για να ευαισθητοποιηθούμε, να υποστηρίξουμε τους ασθενείς και τους οικείους τους και να αναδείξουμε την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και πόρους για την ανάπτυξη νέων θεραπειών, όπως αναφέρει ο Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Θεραπευτικής – Ογκολογίας – Αιματολογίας, Διευθυντής Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) και παραθέτει ορισμένα στοιχεία.

Οι πιο συχνοί τύποι

Ο καρκίνος του αίματος είναι ένας όρος που περιλαμβάνει διάφορους τύπους καρκίνων που επηρεάζουν τα λευκά αιμοσφαίρια, τον μυελό των οστών και το λεμφικό σύστημα. Οι πιο συχνοί τύποι είναι η λευχαιμία, το λέμφωμα και το πολλαπλούν μυέλωμα. Καθένας από αυτούς τους καρκίνους συμπεριφέρεται διαφορετικά και απαιτεί διαφορετικές θεραπευτικές προσεγγίσεις:


Η λευχαιμία επηρεάζει τον μυελό των οστών και το αίμα, οδηγώντας στην παραγωγή ανώμαλων λευκών αιμοσφαιρίων που παρεμποδίζουν την ικανότητα του σώματος να καταπολεμά τις λοιμώξεις. Η λευχαιμία μπορεί να είναι οξεία (οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία, οξεία μυελογενής λευχαιμία) ή χρόνια (χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, χρόνια μυελογενής λευχαιμία), ενώ υπάρχουν και σπανιότερες εκφάνσεις της νόσου όπως η χρόνια μυελομονοκυτταρική λευχαιμία, η λευχαιμία εκ τριχωτών κυττάρων και άλλες. Η θεραπευτική προσέγγιση εξατομικεύεται ανάλογα με τον υπότυπο της λευχαιμίας και μπορεί να περιλαμβάνει συνδυασμό χημειοθεραπευτικών παραγόντων και ανοσοθεραπεία. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε ορισμένους τύπους λευχαιμίας, όπως η οξεία λεμφοβλαστική, που είναι ανθεκτική σε προηγούμενες θεραπείες έχει λάβει έγκριση η θεραπεία με Τ-λεμφοκύτταρα που φέρουν έναν χιμαιρικό υποδοχέα αντιγόνου (CAR Τ-λεμφοκύτταρα) με σημαντική βελτίωση του προσδόκιμου και της ποιότητας ζωής των ασθενών.


Το λέμφωμα ξεκινάει στο λεμφικό σύστημα, το οποίο αποτελεί κρίσιμο μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος. Προκαλεί ανώμαλη ανάπτυξη των λεμφοκυττάρων, ενός τύπου λευκών αιμοσφαιρίων, και μπορεί να επεκταθεί σε διάφορα μέρη του σώματος. Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι και υπότυποι λεμφώματος ανάλογα με το αν έχουν επιθετική ή αργή εξέλιξη και αν προέρχονται από Β ή Τ λεμφοκύτταρα. Οι νεότερες ανοσοθεραπείες με CAR Τ-λεμφοκύτταρα και με αμφι-ειδικά αντισώματα έχουν βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματα των ασθενών με υποτροπιάζον/ανθεκτικό λέμφωμα. Για παράδειγμα, το epcoritamab οδηγεί σε βαθιές και παρατεταμένες ανταποκρίσεις σε ασθενείς με υποτροπιάζων ή ανθεκτικό λέμφωμα από μεγάλα Β-κύτταρα (DLBCL), που έχουν λάβει 2 ή περισσότερες γραμμές θεραπείας με διαχειρίσιμη τοξικότητα. Το mosunetuzumab αποτελεί πλέον θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς με υποτροπιάζον ή ανθεκτικό οζώδες λέμφωμα μετά από τουλάχιστον 2 προηγούμενες γραμμές θεραπείας. Ο αναστολέας επόμενης γενιάς της BTK, pirtobrutinib, έχει δείξει αποτελεσματικότητα και αποτελεί πλέον επιλογή και για τους ασθενείς με λέμφωμα μανδύα και ανθεκτική/υποτροπιάζουσα νόσο. Στο λέμφωμα Hodgkin τα τελευταία χρόνια έχει ενταχθεί στη θεραπεία το κλασικό σχήμα AVD (χωρίς μπλεομυκίνη) σε συνδυασμό με το brentuximab vedotin, ένα συζευγμένο μονοκλωνικό αντίσωμα με φάρμακο, στην πρώτη γραμμή θεραπείας, ενώ ο συνδυασμός nivolumab-AVD φαίνεται να υπερέχει και είναι πιθανό να αποτελέσει σύντομα την πρώτη θεραπευτική επιλογή για τους ασθενείς αυτούς.

Το πολλαπλούν μυέλωμα αρχίζει στα πλασματοκύτταρα, έναν άλλο τύπο λευκών αιμοσφαιρίων που βρίσκονται στον μυελό των οστών, διαταράσσοντας την κανονική παραγωγή αντισωμάτων και καθιστώντας το σώμα πιο ευάλωτο σε λοιμώξεις. Σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών ανταποκρίνεται στην αρχική θεραπευτική αγωγή και σε πολλούς ασθενείς η νόσος μένει σε ύφεση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Αρκετές όμως φορές, τα κακοήθη κύτταρα του μυελώματος αποκτούν ανθεκτικότητα στη θεραπευτική αγωγή με το χρόνο και η νόσος υποτροπιάζει. Το υποτροπιάζον ή/και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα μετά από πολλαπλές γραμμές θεραπευτικής αγωγής αποτελεί πραγματική πρόκληση για τους κλινικούς ιατρούς. Οι νεότερες ανοσοθεραπείες όπως τα Τ-λεμφοκύτταρα που φέρουν χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (chimeric antigen receptor – CAR) και τα αμφι-ειδικά (bispecific) αντισώματα έχουν ενταχθεί στη θεραπευτική φαρέτρα και βελτιώνουν την πρόγνωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών. Τα συγκεκριμένα φάρμακα αξιολογούνται επίσης σε κλινικές μελέτες με σκοπό να χορηγούνται πρωιμότερα και να βελτιστοποιήσουν τα ποσοστά μακροχρόνιας ύφεσης μετά την θεραπεία πρώτης γραμμής.

Ασαφή ή μη ειδικά συμπτώματα

Η ευαισθητοποίηση για τις αιματολογικές κακοήθειες είναι ζωτικής σημασίας για διάφορους λόγους. Πρώτον, οι καρκίνοι του αίματος συχνά παρουσιάζουν ασαφή ή μη ειδικά συμπτώματα όπως κόπωση, πυρετό, νυχτερινές εφιδρώσεις, ανεξήγητη απώλεια βάρους ή διογκωμένους λεμφαδένες. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί εύκολα να παρερμηνευτούν ως άλλες, λιγότερο σοβαρές καταστάσεις, οδηγώντας σε καθυστερημένη διάγνωση και θεραπεία. Η αύξηση της ευαισθητοποίησης μπορεί να ενθαρρύνει τους ανθρώπους να αναζητήσουν ιατρική συμβουλή νωρίτερα, εντοπίζοντας πιθανώς την ασθένεια στα πρώτα της στάδια, όταν είναι δυνητικά θεραπεύσιμη.

Δεύτερον, οι καρκίνοι του αίματος παραμένουν ένα σημαντικό ζήτημα δημόσιας υγείας. Σύμφωνα με την Leukemia & Lymphoma Society, οι καρκίνοι του αίματος αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 10% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Παγκοσμίως, εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με αυτούς τους καρκίνους, αλλά η χρηματοδότηση και οι πόροι που αφιερώνονται στην έρευνα για τον καρκίνο του αίματος υπολείπονται αυτών που διατίθενται για πιο γνωστούς καρκίνους, όπως ο καρκίνος του μαστού ή του πνεύμονα.

Πηγή: news4health.gr, https://eefam.gr/oi-aimatologikes-kakoitheies-apoteloun-schedon-to-10-olon-ton-neon-diagnoseon-karkinou-kathe-chrono/?idU=1&utm_source=newsletter_1847&utm_medium=email&utm_campaign=&auid=42172