- εκτυπώσιμο έγγραφο
- σε ψηφιακή μορφή στην εφαρμογή Gov.gr Wallet
- πλαστική ψηφιακή κάρτα (προς το παρόν δεν είναι διαθέσιμη)
Στην αποδοχή της ασθένειας του καρκίνου από τους ογκολογικούς ασθενείς είναι δυνατό να συμβάλει τόσο το κοινωνικό περιβάλλον του ασθενή, όσο και το ίδιο το άτομο. Η κοινωνική υποστήριξη, όπως επίσης και ο ατομικός τρόπος διαχείρισης της ασθένειας, φαίνεται ότι αποτελούν τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την αποδοχή της ασθένειας από μέρους των ασθενών.
Ο κλινικός ψυχολόγος, Στυλιανός Κωνσταντίνου, αναλύει τον τρόπο με τον οποίο ο περίγυρος μπορεί να βοηθήσει τον ογκολογικό ασθενή.
Η κάθε μορφή κοινωνικής υποστήριξης, που παρέχεται στο άτομο, είναι δυνατό να βοηθήσει τον ογκολογικό ασθενή στην ψυχική προσαρμογή του, με τη συντροφική υποστήριξη και την υποστήριξη από τους συγγενείς και φίλους του ασθενή να θεωρούνται ως οι πιο ισχυρές πηγές υποστήριξης. Οι μορφές της κοινωνικής υποστήριξης αφορούν κυρίως τη συναισθηματική υποστήριξη, την πρακτική υποστήριξη, τη συμβουλευτική ή/και καθοδηγητική υποστήριξη, την επιβεβαίωση ως μορφή υποστήριξης, και την πληροφορική υποστήριξη.
Η πρακτική υποστήριξη αφορά την πρακτική βοήθεια που μπορεί να παρέχεται στους ογκολογικούς ασθενείς (όπως οικιακές δουλειές, μεταφορά στα ιατρικά ραντεβού, εξωτερικές υποχρεώσεις, κλπ), σε σχέση με τη συναισθηματική υποστήριξη, που εστιάζει κυρίως στις μορφές ενθάρρυνσης του ατόμου,που είτε αφορούν θέματα που σχετίζονται με την ασθένειά του, είτε όχι. Η επιβεβαίωση ως μορφή υποστήριξης αναφέρεται συνήθως στην επιβεβαίωση που χρειάζεται ο ασθενής για τις δυνατότητές του (μετά την ανακοίνωση της διάγνωσής του), όπως επίσης και την επιβεβαίωση σημαντικών, για τον ίδιο, πληροφοριών που έλαβε από τον γιατρό σχετικά με την κατάστασή του. Τέλος, η συμβουλευτική και η καθοδήγηση του ατόμου σε θέματα που είτε αφορούν είτε όχι την ασθένειά του είναι δυνατό να βοηθήσουν σημαντικά το άτομο. Η πληροφορική υποστήριξη, θεωρείται ως η πιο αποτελεσματική μορφή κοινωνικής υποστήριξης, όταν παρέχεται από τους γιατρούς των ασθενών, λόγω του ότι το άτομο ενημερώνεται όσο είναι δυνατό για την πορεία της ασθένειάς του, αφού συχνά οι αντιδράσεις (κυρίως stress) του ασθενή σχετίζονται με την άγνοιά του για την πορεία ή την εξέλιξη της κατάστασής του.
Στην ουσία η υποστήριξη αναφέρεται στην κάλυψη (από τα άτομα του περιβάλλοντος του ασθενή) των αναγκών που προκύπτουν στον ασθενή, επιβεβαιώνοντάς τον ότι ανήκει σε σύνολο ατόμων που μπορούν να του παρέχουν ό,τι χρειάζεται, ικανοποιώντας ταυτόχρονα την έμφυτη για τον κάθε άνθρωπο ανάγκη του ανήκειν.
Η κοινωνική υποστήριξη αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες αποδοχής της ασθένειας. Χάρη στην κοινωνική υποστήριξη που λαμβάνει ο ογκολογικός ασθενής είναι δυνατό να βοηθηθεί περισσότερο στην αποδοχή της ασθένειας, μειώνοντας με αυτό τον τρόπο τη δυσφορία και τα αρνητικά συναισθήματα, που κάποιες φορές ακολουθούν την ανακοίνωση της διάγνωσης του καρκίνου, και βελτιώνοντας ταυτόχρονα την ποιότητα ζωής του ασθενή.
Περισσότερα στο άρθρο του Στυλιανού Κωνσταντίνου στο https://www.philenews.com/koinonia/epistoles/article/1418899
Εισαγωγή
Τα τελευταία δύο χρόνια, η ανθρωπότητα δοκιμάζεται από την πανδημία COVID-19, η οποία έμελλε να μεταβάλλει τα παγκόσμια δεδομένα. Τόσο η επιστημονική κοινότητα, όσο και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, ανέλαβαν πρωταγωνιστικό ρόλο και κλήθηκαν να παρουσιάσουν μία λύση, προκειμένου να επανέλθει η “κανονικότητα”. Πολλές αμφιβολίες εγείρει, ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται η κατάσταση.
Η πανδημία COVID-19 έχει επιπτώσεις σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής ζωής. Στο όνομα της προστασίας της δημόσιας υγείας, όλα τα κράτη επέβαλλαν ορισμένα μέτρα, με στόχο τον περιορισμό της έξαρσης της πανδημίας. Οι αμφιβολίες που εκφράστηκαν αφορούσαν τόσο τα μέτρα που ελήφθησαν από τις κυβερνήσεις, όσο και τις λύσεις που έδωσε η επιστημονική κοινότητα: τα εμβόλια. Σε αυτό το πλαίσιο, εγείρεται προβληματισμός για τη συνταγματικότητα ή μη των ληφθέντων μέτρων και για τη πιθανή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έχει ωστόσο βάση αυτός ο διάλογος ή όχι;
Η προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου βρίσκεται στο επίκεντρο των νομοθεσιών και των πολιτικών τόσο των κυβερνήσεων, όσο και των περιφερειακών και διεθνών οργανισμών. Εύλογη είναι λοιπόν η απορία πολλών, πώς είναι δυνατόν να λαμβάνονται μέτρα τα οποία περιορίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, και ιδίως το δικαίωμα της ελευθερίας. Ωστόσο, αυτό που δεν είναι ξεκάθαρο είναι η διαφορά μεταξύ του περιορισμού ενός δικαιώματος και της παραβίασης. Καθώς η δημόσια υγεία συνιστά ένα έννομο αγαθό, οι αρμόδιες και νόμιμες αρχές έχουν τόσο το δικαίωμα όσο και την υποχρέωση να λάβουν κάθε δυνατό μέτρο προκειμένου να προστατέψουν αυτό το αγαθό. Έτσι, βάσει Διεθνών Συνθηκών, προβλέπονται περιορισμοί, όταν αυτοί αποσκοπούν στην προστασία υπέρτερων αγαθών.
Διεθνές Επίπεδο
Σε διεθνές επίπεδο, τα ανθρώπινα δικαιώματα προστατεύονται μέσω της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) αποτελεί το βασικό όργανο για την αντιμετώπιση των υγειονομικών κρίσεων. Η Διεθνής Κοινότητα και οι πράξεις της βασίζονται και αυτές, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), σε ένα πνεύμα ενοποίησης και μη διάκρισης, το οποίο απορρέει από τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (άρθρο 1, παράγραφος 3). Ο ΠΟΥ, στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της πανδημίας, υπέγραψε με τη Γραμματεία της Κοινοπολιτείας ένα Σύμφωνο Κατανόησης, με δέσμευση να ενισχύσουν την συνεργασία τους σε ένα ευρύ φάσμα που αφορά θέματα δημόσιας υγείας, με έμφαση την αντιμετώπιση της πανδημίας, τον εμβολιασμό, την ενίσχυσης της υγειονομικής κάλυψης και τη δόμηση ανθεκτικών συστημάτων υγείας.
Περιφερειακό Επίπεδο
Σε περιφερειακό επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Ένωση, προσπαθώντας να ενσωματώσει τη μέριμνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα σε όλες τις πολιτικές και τα προγράμματά της, έχει δεσμευτεί να στηρίζει τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα στις εξωτερικές σχέσεις της, σύμφωνα με τις θεμελιώδεις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του σεβασμού των δικαιωμάτων, των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου (άρ. 2, 3, 6 και 21 Σύμβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης [ΣΕΕ] και άρ. 205 Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης [ΣΛΕΕ]). Στη Συνθήκη της Λισαβόνας διευκρινίζεται η κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της ΕΕ και των κρατών-μελών της. Οι εν λόγω αρμοδιότητες διακρίνονται σε αποκλειστικές, συντρέχουσες και υποστηρικτικές. Ένας από τους τομείς που αφορούν οι συντρέχουσες αρμοδιότητες της ΕΕ, είναι ο τομέας της δημόσιας υγείας, σύμφωνα με το άρ. 4 της ΣΛΕΕ (“Οι συντρέχουσες αρμοδιότητες της ΕΕ και των χωρών της αφορούν τους εξής τομείς: […] τις κοινές προκλήσεις για την ασφάλεια στον τομέα της δημόσιας υγείας, με περιορισμό στις πτυχές που καθορίζονται στη ΣΛΕΕ.”). Εξάλλου, η ΕΕ οφείλει, μέσα από τις πολιτικές και τις πρακτικές της, να διασφαλίζει τη δημόσια υγεία, γεγονός που προβλέπεται από το άρθρο 168 (ειδικά παράγραφος 1) της ΣΛΕΕ. Κατά τον καθορισμό και την εφαρμογή όλων των πολιτικών και δράσεων της Ένωσης, εξασφαλίζεται υψηλού επιπέδου προστασία της υγείας του ανθρώπου. Η δράση της Ένωσης, η οποία συμπληρώνει τις εθνικές πολιτικές, αποβλέπει στη βελτίωση της δημόσιας υγείας, καθώς και στην πρόληψη της ανθρώπινης ασθένειας σε όλες τις μορφές της και στην αποτροπή των πηγών κινδύνου για την σωματική και ψυχική υγεία. Η δράση αυτή καλύπτει την καταπολέμηση των μεγάλων πληγών της ανθρωπότητας στον τομέα της υγείας, ευνοώντας τη διερεύνηση των αιτιών τους, τη μετάδοση και τη πρόληψή τους, καθώς και την ενημέρωση και τη διαπαιδαγώγηση στον τομέα της υγείας, αλλά και την επαγρύπνηση για τις σοβαρές διασυνοριακές απειλές κατά αυτής, την κήρυξη συναγερμού σε περίπτωση τέτοιων απειλών και την καταπολέμησή τους.
Ο ενοποιητικός χαρακτήρας της ΕΕ σε περιπτώσεις κρίσεων
Μέσω του άρθρου 1 της ΣΕΕ προβλέπεται και ο ενοποιητικός χαρακτήρας του εγχειρήματος της ΕΕ, βάσει του οποίου δομήθηκε ένα θεσμικό πλαίσιο το οποίο προβλέπει τη συνεργασία και την ενότητα των κρατών σε όλες τις διαστάσεις της λειτουργίας τους. Αυτό το ενοποιητικό πνεύμα που διέπει την ΕΕ, θέτει την αντιμετώπιση της πανδημίας ως έναν κοινό στόχοτων κρατών μελών. Αυτό περιλαμβάνει και την αντιμετώπιση καταστάσεων και κρίσεων, οι οποίες έχουν πλήξει όχι μόνο ένα κράτος, αλλά το παγκόσμιο σύστημα εξ ολοκλήρου. Μια τέτοια κατάσταση είναι η υγειονομική κρίση της COVID-19. Το ζήτημα που τίθεται είναι εάν ο ενοποιητικός παράγοντας συμβάλλει στην από κοινού αντιμετώπιση μιας κρίσης υγειονομικού χαρακτήρα, η οποία επηρεάζει παράλληλα πολλές διαφορετικές πτυχές της λειτουργίας των κρατών: την οικονομία, την πολιτική και τη συνοχή τόσο στο εσωτερικό των χωρών, όσο και στις μεταξύ τους σχέσεις.
Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση περιλαμβάνει πολλά κράτη μέλη, το καθένα από τα οποία έχει διαφορετικό πολιτισμό, σύσταση και νόμους, έχει αναπτύξει το δικό της (ενωσιακό) Δίκαιο και δύο βασικές συνθήκες, τη ΣΕΕ και τη ΣΛΕΕ, προκειμένου να καταστεί δυνατή η διακρατική συνεργασία. Η αρχή της διάκρισης αποτελεί ίσως και τη βάση της εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, καθώς προτάσσει την ίση εφαρμογή των μέτρων προς όλα τα άτομα. Η αρχή της διάκρισης, λοιπόν, δεν εντοπίζεται μόνο στο εσωτερικό δίκαιο, αλλά σε κάθε σύμβαση, ευρωπαϊκή και οικουμενική. Στη προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 21 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΧΘΔΕΕ), το οποίο αντιστοιχίζεται στο άρθρο 14(1) του Χάρτη, “κάθε διάκριση […] θα απαγορεύεται”.
Βάσει αυτής της αρχής, η Ευρωπαϊκή Ένωση λαμβάνει μέτρα με σκοπό τον περιορισμό της έξαρσης της πανδημίας, συντονίζοντας τις διαγνωστικές στρατηγικές της και διευκολύνοντας την προμήθεια προστατευτικού και ιατρικού εξοπλισμού προς όλα τα κράτη-μέλη. Φυσικά, δεν θα μπορούσε να παραλειφθεί η εμβολιαστική εκστρατεία, στο πλαίσιο της οποίας η ΕΕ προσπάθησε να αναπτύξει μια κοινή προσέγγιση για ασφαλή εμβόλια κατά της COVID-19. Το συγκεκριμένο γεγονός φέρει στο προσκήνιο ένα άλλο ζήτημα, αυτό της κοινωνικής πόλωσης, τόσο στο εσωτερικό του κάθε κράτους μέλους, όσο και στην ΕΕ εν γένει. Αυτή η κοινωνική πόλωση φαίνεται να απειλεί την κοινωνική συνοχή, η οποία αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του ενοποιητικού στόχου και χαρακτήρα της Ένωσης. Δύο είναι τα “στρατόπεδα” που εμφανίζονται στο μέτωπο αυτής της πόλωσης: αυτό στο οποίο τα άτομα τίθενται υπέρ του εμβολιασμού, αφού το αντιμετωπίζουν σαν το “εισιτήριο” για την έξοδο από την παρούσα υγειονομική κρίση, και αυτό των “αντιεμβολιαστών”, οι οποίοι θεωρούν το εμβόλιο ως ένα ακόμη μέσο των κυβερνήσεων για έλεγχο και καθορισμό του βαθμού ελευθερίας που παρέχεται. Συνοψίζοντας, η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να διατηρήσει ακέραιο τον ενοποιητικό της χαρακτήρα. Μέσω των πολιτικών της παρέχει σε όλα τα κράτη προνόμια, τα οποία συνιστούν τη βάση της συνεργασίας των κρατών με την ΕΕ.
Η περίπτωση της Ελλάδας
Καθώς η παρούσα ανάλυση λαμβάνει χώρα στην Ελλάδα, κρίνεται αναγκαίο να μελετηθεί και η περίπτωση της Ελλάδας. Σε συνάρτηση λοιπόν με το διεθνές και περιφερειακό επίπεδο, σε εθνικό επίπεδο (“μια σειρά μέτρων έχει εγκριθεί τα τελευταία χρόνια, στοχεύοντας στην περαιτέρω ενίσχυση του επιπέδου προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη χώρα.[…]” Διεθνές Δίκαιο και Ανθρώπινα Δικαιώματα, Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στα Ηνωμένα Έθνη, 2012), το Σύνταγμα έχει κατοχυρώσει την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ισότιμη αντιμετώπιση του ατόμου από το νόμο μέσα από πολλά άρθρα, με πρωταρχικό το άρθρο 4 παρ. 1 (“Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.”). Ωστόσο, το άρθρο το οποίο αποδεικνύει πως κανένα από τα ληφθέντα εκ της κυβέρνησης μέτρα δεν ήταν ούτε αντισυνταγματικό, ούτε αποτέλεσε παραβίαση κάποιου θεμελιωδους δικαιώματος του ανθρώπου, είναι το άρθρο 5 και συγκεκριμένα η ερμηνευτική δήλωση που περιλαμβάνεται σε αυτό. Σύμφωνα με αυτήν, “στην απαγόρευση της παραγράφου 4 δεν περιλαμβάνεται η απαγόρευση της εξόδου με πράξη του εισαγγελέα, εξαιτίας ποινικής δίωξης, ούτε η λήψη μέτρων που επιβάλλονται για την προστασία της δημόσιας υγείας ή της υγείας ασθενών, όπως ο νόμος ορίζει”. Σε αυτό το πλαίσιο, καθίσταται σαφές ότι τα μέτρα που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας συνιστούν περιορισμούς και όχι κάποια παραβίαση.
Δείτε αναλυτικά : https://thesafiablog.com/2022/04/25/pandemics-and-law/
Η κοινωνική πολιτική, που αποφασίζει κάθε Δήμος για την περιοχή του είναι ιδιαίτερα σημαντική για την αποτελεσματικότερη λειτουργία της κοινωνίας μας.
Μετά από συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σχετικά με τις Δημοτικές Κοινωνικές Πολιτικές και το βασικό εισόδημα καταλήγουμε στα εξής συμπεράσματα:
2. Το Βασικό εισόδημα είναι απαραίτητο για τον μετασχηματισμό των κοινωνιών αλλά και των
ανθρώπων γενικά.
Σε ένα γενικό πλαίσιο πριν την υλοποίηση μιας πολιτικής, είναι αναγκαία η δημιουργία ενος προγράμματος μικρότερης κλίμακας. Η παροχή του Βασικού Κοινωνικού Εισοδήματος, θα έπρεπε να υλοποιηθεί από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, καθώς στην περίοδο της πανδημίας και της κρίσης απέδειξαν ότι είναι ικανά να καλύψουν την
ανεπάρκεια του Κράτους Πρόνοιας.
Η χρηματοδότηση για το πρόγραμμα αυτό, προτάθηκε να
γίνει με τη χρήση εναλλακτικών νομισμάτων, ώστε να ευνοηθεί η τοπική οικονομία και η αυτονομία των πόλεων
Επιπλέον επισημάνθηκε η σημασία των πόλεων στην εφαρμογή κοινωνικών πολιτικών λόγω της εγγύτητας που έχουν με τους πολίτες .
Δείτε Περισσότερα στο : https://socialpolicy.gr/2022/04/%ce
Η πρώτη παρουσία ήταν η συμμετοχή της υπεύθυνης του Κ3 και εκπροσώπου του Κέντρου στην ανοιχτή εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε από τις Γραμματείες Ατόμων με Αναπηρία, Κοινωνικής Αλληλεγγύης & Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Οικογενειακής Πολιτικής & Ισότητας των Φύλων, Ποιότητας Ζωής & Εθελοντισμού και το Μητρώο Στελεχών της Νέας Δημοκρατίας με θέμα “Πολιτικές Κοινωνικής Πρόνοιας της Κυβέρνησης”. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων κ. Κωστής Χατζηδάκης ο οποίος άνοιξε τον κύκλο ομιλιών την Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου στο Αμφιθέατρο “Σταύρος Κουγιουμτζής” του Δημαρχείου Πανοράματος.
Δείτε περισσότερα εδώ : ΟΜΙΛΙΑ Ε.ΜΠΙΣΤΑ


Σύμφωνα με το ΦΕΚ 4830/Β/13-9-2022 άρθρο 30, όσοι έχουν έχουν υποβάλλει αιτήσεις για αξιολόγηση αναπηρίας μέχρι τις 15/9/2022 θα υπόκεινται στο προϊσχύον καθεστώς. Αυτό σημαίνει πως, όσοι έχουν κάνει αίτηση μέχρι και τις 15/9/2022 θα αναμένουν ειδοποίηση για την ημερομηνία που θα περάσουν την αξιολόγηση και ανεξάρτητα από την ημερομηνία αξιολόγησης θα τηρηθούν οι προϊσχύουσες διατάξεις. Ενώ όσοι θέλουν να υποβάλλουν αίτηση για πιστοποίηση ΚΕ.ΠΑ, από τις 16/9/2022,αυτή υποβάλλεται αποκλειστικά μέσω της ψηφιακής διαδικασίας υγειονομικής κρίσης αναπηρίας του άρθρου 103 του ν. 4961/2022. Σύμφωνα με το οποίο:
Μετά από παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη έγινε τροποποίηση στην απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων «Ρύθμιση θεμάτων απαλλαγής από τα τέλη φοίτησης φοιτητών Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών των Ελληνικών Α.Ε.Ι.» (131757/Ζ1/2-8-2018), σύμφωνα με την οποία δεν λαμβάνονταν υπόψη «Τεκμαρτά εισοδήματα καθώς και χρηματικά ποσά που καταβάλλονται από τον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ) ως προνοιακές και κοινωνικές παροχές σε χρήμα σε άτομα με αναπηρία».
Με αυτόν τον τρόπο η Αρχή ολοκλήρωσε την παρέμβασή της σε αναφορά μεταπτυχιακού φοιτητή με αναπηρία, και δικαιούχου προνοιακών επιδομάτων καταβαλλόμενων από τον ΟΠΕΚ. Ο φοιτητής υπέβαλε αίτηση απαλλαγής από την καταβολή διδάκτρων όπως προβλέπεται στην παρ. 2 του αρ. 35 του ν. 4485/2017. Στην αίτησή του ενημέρωνε τη διοίκηση για τα ισχύοντα ως προς τα προνοιακά εισοδήματα (άρθρο 81 του ν. 4611/2019, Προνοιακές παροχές σε χρήμα σε άτομα με αναπηρία), όπου προβλέπεται ότι τα χρηματικά ποσά που καταβάλλονται από τον Οργανισμό Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ) ως προνοιακές παροχές σε χρήμα σε άτομα με αναπηρία, δεν εμπίπτουν σε καμία κατηγορία εισοδήματος και δεν φορολογούνται.
Ωστόσο, το αίτημά του δεν είχε γίνει δεκτό ούτε στην αρχική απόφαση ούτε στην ένσταση, με την επίκληση ότι η ρητή εξαίρεση των προνοιακών επιδομάτων από το εισόδημα, δεν έχει περιληφθεί ρητά ούτε στον προγενέστερο ν. 4485/2017 ούτε στην επίσης προγενέστερη Απόφαση του Υπουργού Παιδείας «Ρύθμιση θεμάτων απαλλαγής από τα τέλη φοίτησης φοιτητών Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών των Ελληνικών Α.Ε.Ι.» (131757/Ζ1/2018 – ΦΕΚ 3387/Β/10-8-2018).
Επιπροσθέτως, στην απάντηση επί της ένστασης αναφέρθηκε και το επιχείρημα ότι η απαλλαγή από τα δίδακτρα δεν αποτελεί παροχή κοινωνικού ή προνοιακού χαρακτήρα. Ως αποτέλεσμα, ο φοιτητής με αναπηρία υποχρεώθηκε στην καταβολή διδάκτρων.
Την παρέμβαση της Αρχής προς το Πανεπιστήμιο ακολούθησε ερώτημα του Πανεπιστημίου προς το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, το οποίο ανταποκρίθηκε θετικά με την Γνωμοδότηση 160/2021, σύμφωνα με την οποία τα χρηματικά ποσά που καταβάλλονται από τον Ο.Π.Ε.Κ.Α ως προνοιακή παροχή σε μεταπτυχιακό φοιτητή, δεν προσμετρώνται στον υπολογισμό του συνολικού ατομικού εισοδήματος του, προκειμένου να κριθεί εάν δικαιούται απαλλαγής από τα τέλη φοίτησης κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 2 παρ.6 της με αριθ.131757/Ζ1/2.8.2018 απόφασης του Υπουργού Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων (ΥΠΕΘ).
Τέλος, το ΥΠΕΘ εξέδωσε την προαναφερθείσα τροποποίηση της σχετικής Υπουργικής Απόφασης, ενώ to Πανεπιστήμιο επέστρεψε στον φοιτητή όλα τα ποσά που είχε ήδη καταβάλει ως δίδακτρα στο εν λόγω μεταπτυχιακό.
Η διαδικασία εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση των υποψηφίων, που πάσχουν από σοβαρές παθήσεις σε ποσοστό 5% επιπλέον των θέσεων εισακτέων γίνεται χωρίς εξετάσεις.
Αναλυτικότερα, οι υποψήφιοι μπορούν να εισαχθούν :
Επισημαίνεται ότι μετά την παρέλευση της προθεσμίας χρήσης της ηλεκτρονικής εφαρμογής 26 Μαΐου δεν θα γίνονται δεκτά εκπρόθεσμα Μηχανογραφικά Δελτία , καθώς κλειδώνει το σύστημα.
Οι υποψήφιοι πρέπει να γνωρίζουν ότι αμέσως μετά την ηλεκτρονική υποβολή:
Α. Εκτυπώνουν απευθείας από την εφαρμογή τα δύο αρχεία που εμφανίζονται:
Προτείνεται, ο υποψήφιος να κρατήσει φωτοαντίγραφο του υπογεγραμμένου Μηχανογραφικού του Δελτίου και της υπογεγραμμένης Υπεύθυνης Δήλωσης για το προσωπικό του αρχείο.
Β. Υπογράφουν τα δύο (2) ανωτέρω έγγραφα (το Μηχανογραφικό Δελτίο σε όλες τις σελίδες).
Γ. Αποστέλλουν (μέχρι και την Παρασκευή 27 Μαΐου 2022) τα δύο (2) ανωτέρω έγγραφα μαζί με:
Σε περίπτωση που ο τίτλος προέρχεται από ξένο σχολείο, ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει επιπλέον τα εξής δικαιολογητικά:
‘Ολα τα πρωτότυπα δικαιολογητικά που εκδίδονται από ξένη υπηρεσία (σχολείο, άλλη εκπαιδευτική αρχή, κ.λ.π.) πρέπει απαραιτήτως να είναι επικυρωμένα για τη γνησιότητα της υπογραφής αυτού που τα υπογράφει είτε από ελληνική διπλωματική αρχή στο εξωτερικό ή από διπλωματική αρχή της ξένης χώρας στην Ελλάδα με επικύρωση του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας, είτε με τη σχετική επισημείωση (APOSTILLE) από τις αρμόδιες για το σκοπό αυτό αρχές. Η επικύρωση γίνεται στο πρωτότυπο και όχι σε φωτοτυπία.
Η αποστολή θα πρέπει να γίνει Α Π Ο Κ Λ Ε Ι Σ Τ Ι Κ Α ΚΑΙ Μ Ο Ν Ο με ΤΑΧΥΜΕΤΑΦΟΡΑ (COURIER ) προς το:
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ
ΤΜΗΜΑ Β΄ γρ. 0091,
Α. Παπανδρέου 37, Τ.Κ. 15122, Μαρούσι – Αθήνα, Ελλάδα
με την ένδειξη:
Για την Επιτροπή Συγκέντρωσης και Ελέγχου δικαιολογητικών υποψηφίων με σοβαρές παθήσεις για το έτος 2022 και καταληκτική ημερομηνία ταχυδρομικής σήμανσης την Παρασκευή 27 Μαΐου 2022.
ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ:
ΠΗΓΗ ΑΡΘΡΟΥ :
Για την ένταξη στο νέο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο ( ΚΟΤ ) , οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να καταθέσουν την απαραίτητη ( για κάθε έτος ) αίτηση στον ΗΔΙΚΑ :
Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο – Αιτήσεις ΚΟΤ (idika.gr) .
ΒΗΜΑΤΑ:
Παρακάτω τα βήματα για να δείτε αν δικαιούστε το Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο ( Κ.Ο.Τ.) :
– απαιτείται το e-mail κι ένας αριθμός κινητού τηλεφώνου που θα χρησιμοποιηθούν για αποστολή κάποιον ειδοποιήσεων.
Για αιτήσεις ΚΟΤ-Β , σε περίπτωση που το νοικοκυριό σας έχει και ενήλικα φιλοξενούμενα μέλη, για να δείτε αν πληροίτε τα κριτήρια απαιτείται η συγκατάθεση των φιλοξενούμενων ατόμων, μέσω κωδικών ΤΑΧΙSnet, για την προσπέλαση των στοιχείων τους, από την ΑΑΔΕ.
ΑΝ για κάποιο άτομο απαιτείται συναίνεση αναφέρεται ευκρινώς.
Για ΚΟΤ-Α δεν απαιτείται η συγκατάθεση των φιλοξενουμένων ατόμων, γιατι έχει δοθεί στο ΚΕΑ!
Οι (Κ.Ο.Τ Α = δικαιούχοι Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης ΚΕΑ) θα έχουν συνολική έκπτωση στον λογαριασμό ρεύματος 70% ενώ η έκπτωση για τους (Κ.Ο.Τ Β = δικαιούχοι του Κοινωνικού Μερίσματος) θα φτάνει στο 35%. Για τα άτομα με αναπηρία άνω του 67% το εισοδηματικό κριτήριο αυξάνεται κατά 8.000 ευρώ και κατά 15.000 αν χρειάζονται μηχανική υποστήριξη.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΑΙΤΗΣΗΣ:
Στην περίπτωση των ατόμων που χρήζουν μηχανικής υποστήριξης δηλώνουν επιπλέον:
Στην περίπτωση που ο ασθενής είναι ανασφάλιστος, τον αριθμό πρωτοκόλλου βεβαίωσης αντίστοιχου περιεχομένου από κρατικό νοσοκομείο, ότι έχουν στην κατοχή τους την ανωτέρω βεβαίωση.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Μετά την έκδοση του νέου Ενιαίoυ Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας που δημοσιεύτηκε με το ΦΕΚ Β/6282/2021, το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων προχώρησε και στην αναθεώρηση του Πίνακα μη Αναστρέψιμων Παθήσεων για τις οποίες η διάρκεια αναπηρίας καθορίζεται επ’ Αόριστον (ΦΕΚ Β/1224/2022).
Μερικές από τις ευνοϊκές προσθήκες/αλλαγές που επήλθαν στις προϋποθέσεις επ’ αόριστον κρίσεων, μετά από εισηγήσεις της Ειδικής Επιστημονικής Επιτροπής και του e-ΕΦΚΑ, αφορούν σε:
↪️ αιματολογικές παθήσεις (βλ. Αιμορροφιλία Α και Β, νόσος Von Willebrand)
↪️ παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος (βλ. χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια)
↪️ παθήσεις κυκλοφορικού συστήματος (βλ. συγγενής καρδιοπάθεια)
↪️ ψυχικές διαταραχές (βλ. νοητική υστέρηση, διαταραχές αυτιστικού φάσματος)
↪️ νοσήματα νευρικού συστήματος (βλ. δυσμενείς από πλευράς πρόγνωσης μορφές σκλήρυνσης κατά πλάκας με υπολειμματική κινητική σημειολογία)
↪️ σπάνιες παθήσεις
✳️ Οι παραπάνω αλλαγές αποτυπώνουν στην πράξη ότι η αξιολόγηση της αναπηρίας βάσει των ιατρικών εξελίξεων και αναγκών των ασθενών υλοποιείται με ένα ολοκληρωμένο πλέγμα παρεμβάσεων προς όφελός τους, κομμάτι των οποίων εντάσσεται στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία.
Μπορείτε να δείτε το ΦΕΚ ➡️ https://bit.ly/3MiRZlk