Κατηγορία: ΝΕΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ

Ο EMA έδωσε έγκριση θεραπείας για τον καρκίνο του αίματος και επτά άλλα φάρμακα

Η σύσταση αφορά τα εξής:

  • Το Omjjara (momelotinib), ένα ορφανό φάρμακο, συστήθηκε για τη θεραπεία του σπάνιου καρκίνου του αίματος, της μυελοϊνωμάτωσης, η οποία προσβάλλει τον μυελό των οστών.
  • Το Rystiggo (rozanolixizumab), συστήθηκε για έγκριση για τη θεραπεία της γενικευμένης μυασθένειας gravis, η οποία είναι μια χρόνια αυτοάνοση νευρομυϊκή πάθηση.
  • Το Spexotras (trametinib), ορφανό φάρμακο, έλαβε θετική γνωμοδότηση για τη θεραπεία του γλοιώματος, ενός όγκου του εγκεφάλου που αναπτύσσεται στα γλοιακά κύτταρα, σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας ενός έτους και άνω.
  • Το Rimmyrah (ranibizumab) βιοομοειδές συστήθηκε για τη θεραπεία της νόσου της ωχράς κηλίδας του αμφιβληστροειδούς, της νεοαγγειακής εκφύλισης της ωχράς κηλίδας που σχετίζεται με την ηλικία.
  • Το Uzpruvo (ustekinumab), δεύτερο βιοομοειδές, συστήθηκε για τη θεραπεία της ψωρίασης πλάκας, της ψωριασικής αρθρίτιδας και της νόσου του Crohn.
  • Το Azacitidine Kabi (αζακιτιδίνη), γενόσημο για τη θεραπεία των μυελοδυσπλαστικών συνδρόμων, της χρόνιας μυελομονοκυτταρικής λευχαιμίας και της οξείας μυελοειδούς λευχαιμίας.
  • Το Naveruclif (πακλιταξέλη), το οποίο θεραπεύει τον μεταστατικό καρκίνο του μαστού, το μεταστατικό αδενοκαρκίνωμα του παγκρέατος και τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Η CHMP χορήγησε επίσης άδεια κυκλοφορίας υπό όρους μετά από επανεξέταση στο Krazati (adagrasib) για τη θεραπεία του προχωρημένου μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα με μετάλλαξη G12C στο γονίδιο KRAS σε ενήλικες των οποίων η νόσος έχει επιδεινωθεί μετά από τουλάχιστον μία συστηματική θεραπεία.

Άξιο λόγου είναι πως  η επιτροπή επέκτεινε επίσης τις συστάσεις για εννέα ήδη εγκεκριμένα φάρμακα: Ayvakyt (avapritinib), Evkeeza (evinacumab-dgnb), Fluad Tetra (εμβόλιο γρίπης [επιφανειακό αντιγόνο, αδρανοποιημένο]), Jardiance (empagliflozin), Keytruda (pembrolizumab), Mounjaro (tirzepatide), NexoBrid (anacaulase-bcdb), Talzenna (talazoparib) και Veltassa (patiromer).

Δύο αιτήσεις σύστασης αποσύρθηκαν: Το Vijoice (alpelisib), ένα ορφανό φάρμακο, το οποίο θα προοριζόταν για τη θεραπεία του φάσματος υπερανάπτυξης που σχετίζεται με την PIK3CA, αποσύρθηκε. Για το Bylvay (odevixibat), επίσης ορφανό φάρμακο, αποσύρθηκε η αίτηση για επέκταση της χρήσης ώστε να συμπεριλάβει τη θεραπεία του χολοστατικού κνησμού στο σύνδρομο Alagille σε ασθενείς ηλικίας έξι μηνών και άνω.

Πηγή: www.pharmtech.com

Πηγή: virus.com.gr

 

https://eefam.gr/o-ema-edose-egkrisi-therapeias-gia-ton-karkino-tou-aimatos-kai-epta-alla-farmaka/?idU=1&utm_source=newsletter_1602&utm_medium=email&utm_campaign=

Εγκρίθηκε το 1ο DNA τεστ που εντοπίζει προδιάθεση στον καρκίνο

Εγκρίθηκε το πρώτο τεστ DNA, το οποίο μπορεί να εντοπίσει επικίνδυνες μεταλλάξεις που σχετίζονται με διάφορες μορφές καρκίνου.

Ο αρμόδιος οργανισμός φαρμάκων των ΗΠΑ άναψε το «πράσινο φως» για το πρώτο διαγνωστικό τεστ που μπορεί να ανιχνεύσει εκατοντάδες γενετικές μεταλλάξεις, οι οποίες σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης πολλών μορφών καρκίνου.

Το τεστ μπορεί να ανιχνεύσει και δυνητικά καρκινογόνες κληρονομούμενες μεταλλάξεις σε ανθρώπους που ήδη έχουν διαγνωστεί με κάποια μορφή καρκίνου.

Όπως ανακοίνωσε η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), αυτό το τεστ είναι το πρώτο του είδους του στο οποίο δίνει άδεια κυκλοφορίας. Το τεστ αναλύει το γενετικό υλικό (DNA) που εξάγεται από δείγμα αίματος για να εντοπίσει 47 γονίδια τα οποία σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου.

Για ποιες μορφές καρκίνου δείχνει προδιάθεση

Η ερμηνεία των αποτελεσμάτων γίνεται βάσει επιστημονικών δεδομένων. Ενδεικτικά, μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά γονίδια που ανιχνεύει το τεστ και οι καρκίνοι στους οποίους προδιαθέτουν είναι:

  • Τα γονίδια BRCA1 και BRCA2, που σχετίζονται με τους κληρονομικούς καρκίνους του μαστού και των ωοθηκών
  • Tα γονίδια MLH1, MSH2, MSH6, PMS2 και EPCAM που σχετίζονται με το σύνδρομο Lynch.
  • Το γονίδιο CDH1 που σχετίζεται κυρίως με τον διάχυτο, κληρονομικό γαστρικό καρκίνο και τον λοβιακό καρκίνο του μαστού (είναι μία μορφή της νόσου)
  • Το γονίδιο STK11 που σχετίζεται με το σύνδρομο Peutz-Jeghers.
  • Τα γονίδια που σχετίζονται με τα συγκεκριμένα σύνδρομα μπορεί να φέρουν ποικίλες καρκινογόνες μεταλλάξεις, τις οποίες ανιχνεύει το συγκεκριμένο τεστ.
  • Οι πάσχοντες από σύνδρομο Lynch διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο:
  • Του παχέος εντέρου
  • Του στομάχου
  • Του λεπτού εντέρου
  • Του ήπατος
  • Της ουροποιητικής οδού
  • Του εγκεφάλου
  • Του δέρματος
  • Των χοληδόχων πόρων
  • Οι γυναίκες κινδυνεύουν να εκδηλώσουν πρόσθετες μορφές (καρκίνο των ωοθηκών και του ενδομητρίου).

Οι ασθενείς με σύνδρομο Peutz-Jeghers μπορεί να εκδηλώσουν καρκίνο:

  • Του μαστού
  • Του παχέος εντέρου
  • Του παγκρέατος
  • Του στομάχου
  • Των όρχεων
  • Των ωοθηκών
  • Του πνεύμονος
  • Του τραχήλου της μήτρας

Η έγκριση της FDA βασίσθηκε σε στοιχεία από περισσότερα από 9.000 δείγματα, στα οποία εντοπίστηκαν τα ογκογόνα γονίδια με ακρίβεια ίση ή άνω του 99%.

Πηγή: healthpharma.gr

Δωρεά Οργάνων: Αλλάζει η μεταμοσχευτική κουλτούρα των Ελλήνων

Σταυροδρόμι όπου συναντήθηκαν οι κορυφαίες επιστημονικές εξελίξεις στο πεδίο των μεταμοσχεύσεων αποτέλεσε η χώρα μας την περασμένη εβδομάδα. Ένα κορυφαίο επιστημονικό συνέδριο διεθνούς ακτινοβολίας,  το ESOT Congress 2023, διοργανώθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με συμμετέχοντες διακεκριμένους γιατρούς και ερευνητές, νοσηλευτές, καθώς και ασθενείς και μεταμοσχευμένους από όλο τον κόσμο. Και παρότι η Ελλάδα εξακολουθεί να κατατάσσεται χαμηλά στους σχετικούς δείκτες για τις μεταμοσχεύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κατάφερε να βρεθεί στο επίκεντρο των παγκόσμιων εξελίξεων στον τομέα αυτό, αξιοποιώντας μια μοναδική ευκαιρία για ανταλλαγή τεχνογνωσίας και επιστημονικής καινοτομίας.

Για τέσσερις ημέρες, από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, περισσότεροι από 3.000 σύνεδροι από 82 χώρες από όλο τον κόσμο εστίασαν τόσο στα επιστημονικά επιτεύγματα όσο και στις ανθρώπινες ιστορίες ζωής: Από την τηλεϊατρική και την ακριβή μέτρηση της πίεσης των μεταμοσχευμένων σε πραγματικό χρόνο έως τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα συντήρησης και βελτιστοποίησης μοσχευμάτων, και από τον ψηφιακό μετασχηματισμό και τα καινοτόμα software διαχείρισης ιατρικού φακέλου, έως τις πιο πρόσφατες τεχνικές χειρουργικής, και από τις πρωτοποριακές θεραπείες των ασθενών έως τις συγκλονιστικές εμπειρίες τους μέσα από το ταξίδι τους στη μεταμόσχευση, όλα μπήκαν στο μικροσκόπιο του παρόντος για να δημιουργήσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Το ESOT Congress 2023 είχε την υποστήριξη του Ιδρύματος Ωνάση, το οποίο έχει αναλάβει Εθνική Πρωτοβουλία για την ανάπτυξη της Δωρεάς και Μεταμόσχευσης Οργάνων στην Ελλάδα, με επίκεντρο την κατασκευή του Ωνάσειου Εθνικού Μεταμοσχευτικού Κέντρου.

Το Ίδρυμα Ωνάση υποστηρικτής του ESOT Congress

Το Ίδρυμα Ωνάση είχε δυναμική παρουσία στο σπουδαίο αυτό επιστημονικό συνέδριο, με ένα info point που παρέμεινε ενεργό όλες τις μέρες της διοργάνωσης και στο οποίο οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν το πολυδιάστατο έργο που έχει επιτελέσει στον τομέα των μεταμοσχεύσεων μέσω της Εθνικής Πρωτοβουλίας για τον εκσυγχρονισμό και τον γενικότερο μετασχηματισμό της κουλτούρας της δωρεάς οργάνων στην Ελλάδα. Παράλληλα, στο πλαίσιο του συνεδρίου προσέφερε ένα βραβείο στην ερευνητική προσπάθεια που ξεχώρισε η Επιστημονική Επιτροπή της ESOT με θέμα τον «Ψηφιακό Μετασχηματισμό στη Μεταμόσχευση». Το βραβείο απονεμήθηκε στο καλύτερο ερευνητικό πόνημα για τον ψηφιακό μετασχηματισμό στη μεταμόσχευση, μια διαδικασία που περιλαμβάνει την τεχνητή νοημοσύνη, τα Big Data, τις πλατφόρμες ηλεκτρονικής υγείας, την τηλεϊατρική κ.ά.

Η συμμετοχή του Ιδρύματος Ωνάση στο ESOT Congress είναι ένας σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα ζωής της Εθνικής Πρωτοβουλίας που έχει αναλάβει, καθώς συνέβαλε σημαντικά στη δικτύωση της Ελλάδας με τους σημαντικότερους επιστήμονες, ερευνητές και επιχειρηματικούς οργανισμούς από τον τομέα των μεταμοσχεύσεων παγκοσμίως.

Τη σημασία που έχει για την Ελλάδα το ESOT Congress, αλλά και η συμμετοχή του Ιδρύματος Ωνάση σε αυτό, εξήγησε ο κ. Ιωάννης Μπολέτης, συμπρόεδρος του συνεδρίου και Πρόεδρος του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου: «Έχει πολύ μεγάλη σημασία το γεγονός ότι ένα συνέδριο διεθνούς κύρους και εμβέλειας, όπως το ESOT Congress, διεξήχθη στη χώρα μας. Συνολικά, οι εγγραφές ξεπέρασαν τις 3.000, με τους συμμετέχοντες να προέρχονται από 82 χώρες, ενώ η ελληνική συμμετοχή ήταν η δεύτερη πιο πολυπληθής, μετά από αυτήν του Ηνωμένου Βασιλείου. Λαμβάνοντας υπόψη την πληθυσμιακή διαφορά μεταξύ των δύο χωρών, αντιλαμβάνεται κανείς τη σημασία που έχει το γεγονός ότι ένας πολύ μεγάλος αριθμός Ελλήνων γιατρών και επιστημόνων από τον κλάδο των μεταμοσχεύσεων και της δωρεάς οργάνων παρακολούθησε τις εργασίες του συνεδρίου. Επιπλέον, το επιστημονικό πρόγραμμα της εκδήλωσης, αλλά και η γενικότερη οργάνωση και η φιλοξενία, άφησαν ιδιαίτερα καλές εντυπώσεις σε όλους τους συμμετέχοντες. Επίσης, επιβραβεύτηκε από όλους όσοι έλαβαν μέρος η προσπάθεια που καταβάλλουμε ως χώρα τα τελευταία χρόνια, με τη συνδρομή και του Ιδρύματος Ωνάση, προκειμένου να οργανώσουμε καλύτερα το σύστημα των μεταμοσχεύσεων και της δωρεάς οργάνων. Ασφαλώς, η καινούρια νομοθεσία που έχει θεσπιστεί είναι ένα σημαντικό βήμα, αλλά όλοι ενθάρρυναν την αποτελεσματική εφαρμογή της, αφού μόνο η ψήφισή της δεν αρκεί. Σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ θετικό και ελπιδοφόρο το γεγονός ότι την τελευταία τριετία έχουμε σταθερά αυξητική τάση της δωρεάς οργάνων ανά έτος. Εμείς, από την πλευρά μας, θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για να ανοικοδομήσουμε τον τομέα των μεταμοσχεύσεων και της δωρεάς οργάνων στη χώρα μας, προτάσσοντας πάντοτε την αξία της ανθρώπινης ζωής».

Πηγή: ygeiamou.gr

4 τα βασικά σημεία για τον προσυμπωματικό έλεγχο του καρκίνου του παχέος εντέρου.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι ο τέταρτος υψηλότερος σε συχνότητα εμφάνισης και ο δεύτερος σε θνησιμότητα σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία από τις ΗΠΑ.

Τι είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου;

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, γνωστός και ως ορθοκολικός καρκίνος, είναι ένας κακοήθης όγκος που αναπτύσσεται στο εσωτερικό τοίχωμα του παχέος εντέρου ή στο ορθό. Οι περισσότεροι καρκίνοι του παχέος εντέρου αναπτύσσονται πρώτα ως πολύποδες, οι οποίοι αργότερα εξελίσσονται σε καρκίνο, εάν δεν αφαιρεθούν. Ο τακτικός έλεγχος του παχέος εντέρου και η αφαίρεση των πολυπόδων μπορεί να προλάβει την ανάπτυξη του καρκίνου. Αποτελεί έναν από τους πλέον θεραπεύσιμους καρκίνους εάν και εφόσον διαγνωστεί έγκαιρα.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα της πρόσφατης δημοσίευσης των Amir Qaseem και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση Annals of Internal Medicine.

Οι συστάσεις συνοψίζονται σε 4 κύρια σημεία:

  • Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου θα πρέπει να ξεκινάει σε ηλικία 50 ετών.

 

  • Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο να μην προχωρούν σε προσυμπτωματικούς ελέγχους για ενήλικες μέσου κινδύνου μεταξύ 45 και 49 ετών. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να σταθμίζονται τα οφέλη και οι πιθανοί κίνδυνοι από τη διενέργεια προσυμπτωματικού ελέγχου σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα.

 

  • Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου θα πρέπει να σταματάει σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου ηλικίας άνω των 75 ετών ή σε ασυμπτωματικούς ενήλικες μέσου κινδύνου με προσδόκιμο ζωής λιγότερο από 10 έτη.

 

  • Οι κλινικοί γιατροί θα πρέπει να επιλέξουν μια δοκιμασία προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου σε συνεννόηση με τον ασθενή τους με βάση μια συζήτηση για τα οφέλη, τις βλάβες, το κόστος, τη διαθεσιμότητα, τη συχνότητα και τις αξίες και τις προτιμήσεις του ασθενούς.

 

Οι δοκιμασίες προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν: ανοσοχημική εξέταση κοπράνων ή εξέταση κοπράνων για ύπαρξη αίματος με δοκιμασία υψηλής ευαισθησίας γουαϊακίου κάθε 2 χρόνια, κολονοσκόπηση κάθε 10 χρόνια ή σιγμοειδοσκόπηση κάθε 10 χρόνια συν μια ανοσοχημική εξέταση κοπράνων κάθε 2 χρόνια.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εξετάσεις για προσυμπτωματικό έλεγχο καρκίνου του παχέος εντέρου όπως ο έλεγχος για DNA κοπράνων, κολονογραφία με αξονική τομογραφία, ενδοσκόπηση με κάψουλα, εξετάσεις ούρων ή περιφερικού αίματος.

Αναλυτικά μπορεί αν δει κανείς στην σελίδα του Παγκόσμιο Οργανισμού υγείας για τον        Ευρωπαικό κώδικα κατά του καρκίνου όπου γίνεται σαφέστατη αναφορά στο προσυμπτωματικό έλεγχο και όχι μόνο

https://cancer-code-europe.iarc.fr/index.php/el/12-ways/screening/bowel-cancer-screening/

https://www.europarl.europa.eu/news/el/headlines/society/20200131STO71517/katapolemontas-ton-karkino-stin-ee-statistika-kai-draseis

Ενώ συνοπτικά μπορείτε να διαβάσετε την μελέτη των καθηγητών του ΕΚΠΑ στο παρακάτω link

Πηγή: https://www.healthng.gr/%cf%83%ce%b5-%cf%80%ce%bf%ce%b9%ce%b1-%ce%b7%ce%bb%ce%b9%ce%ba%ce%af%ce%b1-%cf%80%cf%81%ce%ad%cf%80%ce%b5%ce%b9-%ce%bd%ce%b1-%ce%be%ce%b5%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%ac%ce%b5%ce%b9-%ce%bf-%cf%80%cf%81%ce%bf/

Ανίχνευση του Καρκίνου από Ελεύθερο DNA

Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης θνησιμότητας που σχετίζεται με τον καρκίνο είναι συνέπεια της διάγνωσης σε όψιμα στάδια, όταν οι θεραπείες είναι λιγότερο αποτελεσματικές. Η έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου έχει δείξει κλινικά οφέλη σε πολλαπλούς τύπους καρκίνου, παρόλα αυτά η εφαρμογή προσεγγίσεων προσυμπτωματικού ελέγχου παραμένει πρόκληση.

Οι σωματικές μεταλλάξεις είναι χαρακτηριστικό της ογκογένεσης και μπορεί να είναι χρήσιμες για τη μη επεμβατική διάγνωση του καρκίνου. Ένα μοντέλο μηχανικής μάθησης που χρησιμοποιεί προφίλ μεταλλάξεων σε όλο το γονιδίωμα, προκειμένου να διακρίνει τους ανθρώπους που έχουν καρκίνο από εκείνους που δεν έχουν, ανίχνευσε >90% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με νόσο σταδίου Ι και ΙΙ.

Για παράδειγμα, ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του πνεύμονα με την χρήση υπολογιστικής τομογραφίας χαμηλής δόσης (LDCT) συνιστάται πια στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, για ενήλικες ηλικίας 50-80 ετών που έχουν καπνίσει τουλάχιστον 20 «πακέτα-έτη» (pack-years), συνεχίζουν να καπνίζουν ή έχουν κόψει το κάπνισμα τα τελευταία 15 χρόνια. Η LDCT είναι μια εύκολη και γρήγορη εξέταση, με μικρή έκθεση ακτινοβολίας (λιγότερο από το 1/3 περίπου της ακτινοβολίας της κλασικής αξονικής τομογραφίας θώρακα).

Για άλλους καρκίνους, αν και η έγκαιρη ανίχνευση θα μπορούσε να βελτιώσει τα αποτελέσματα των ασθενών, δεν υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές μέθοδοι προσυμπτωματικού ελέγχου. Οι υγρές βιοψίες μπορεί να ξεπεράσουν αυτές τις προκλήσεις και πλέον να αποτελούν μια ελκυστική προσέγγιση για τη μη επεμβατική ανίχνευση του καρκίνου του πνεύμονα και άλλων κακοηθειών.

Το τεστ, που ονομάζεται GEMINI (Genome-wide Mutational Incidence for Non-Invasive detection του καρκίνου), αναζητά αλλαγές στο DNA σε όλο το γονιδίωμα. Αρχικά, συλλέγεται δείγμα αίματος από άτομο που κινδυνεύει να αναπτύξει καρκίνο. Στη συνέχεια, το DNA χωρίς κύτταρα (cfDNA) που απορρίπτεται από όγκους εξάγεται από το πλάσμα και έτσι προσδιορίζεται η αλληλουχία του DNA χρησιμοποιώντας οικονομικά αποδοτική αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος.

Για κάθε άτομο, ο τύπος και η συχνότητα μετάλλαξης σε γονιδιωματικές περιοχές που μεταβάλλονται συχνότερα στον καρκίνο συγκρίνονται με το προφίλ από περιοχές που μεταλλάσσονται συχνότερα στο κανονικό cfDNA, για να προσδιοριστούν οι πολυπεριφερειακές διαφορές στα προφίλ μετάλλαξης. Με αυτόν τον τρόπο, το GEMINI εμπλουτίζει πιθανές σωματικές μεταλλάξεις, ενώ λαμβάνει υπόψη την ατομική μεταβλητότητα στις συνολικές αλλαγές που διαφαίνονται.

Εάν οι μεταλλάξεις μπορούσαν να εντοπιστούν στο cfDNA χωρίς γνώση αλλοιώσεων στον όγκο, τότε θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες για την έγκαιρη ανίχνευση του καρκίνου. Ωστόσο, αυτό θα απαιτούσε αποτελεσματική ανίχνευση σωματικών αλλαγών στο cfDNA, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με υπογραφές μετάλλαξης, και την ικανότητα αποτελεσματικής διάκρισης αυτών από αλλοιώσεις που δεν προέρχονται από όγκους.

Δείτε αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί :

Πηγή: https://www.nature.com/articles/s41588-023-01446-3.pdf?pdf=button%20sticky

Κ3 app

Οι πέντε άξονες της σύγχρονης ογκολογίας

Καθώς προχωράμε στο μέλλον, η ογκολογία γνωρίζει αξιοσημείωτες ανακαλύψεις που οδηγούνται από τεχνολογίες αιχμής και καινοτόμες προσεγγίσεις. Πέντε βασικές εξελίξεις βρίσκονται στην πρώτη γραμμή: Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), Γονιδιωματική Ιατρική, Οργανοειδή Καρκίνου Επόμενης Γενιάς, Νανοσωματίδια και Χημειοθεραπεία Υπό Πίεση Ενδοπεριτοναϊκού Αερολύματος (PIPAC).

Ο καρκίνος είναι μια μη μεταδοτική ασθένεια που έχει σημαντικό επιπολασμό παγκοσμίως. Κάθε μέρα, επαναστατικές εξελίξεις γίνονται από επιστήμονες και ερευνητές σε όλο τον κόσμο, αναδιαμορφώνοντας το τοπίο της ογκολογίας. Αυτές οι εξελίξεις παρέχουν ελπίδα τόσο στους ασθενείς όσο και στους επαγγελματίες του ιατρικού τομέα.

Οι χημειοθεραπείες, οι ακτινοθεραπείες και η χειρουργική επέμβαση χαρακτηρίζουν τη μάχη κατά αυτής της ασθένειας εδώ και δεκαετίες. Η έρευνα για τον καρκίνο έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο από την άνοδο των εξατομικευμένων θεραπειών και των στοχευμένων θεραπειών.

Τεχνητή Νοημοσύνη στην ογκολογία

Η τεχνητή νοημοσύνη (AI) και η μηχανική μάθηση (ML) είναι συστήματα υπολογιστών που έχουν σχεδιαστεί και εκπαιδευτεί για να βοηθήσουν τους ογκολόγους γιατρούς και τους επαγγελματίες υγείας στη θεραπεία ασθενών με καρκίνο.

Αυτά τα συστήματα είναι εξαιρετικά πολύτιμα, καθώς μπορούν να κάνουν τη διαδικασία διάγνωσης και θεραπείας ταχύτερη και ακριβέστερη.

Η ML έχει χρησιμοποιηθεί για την προβολή ιατρικών εικόνων, όπως μαστογραφίες για καρκίνο του μαστού ή σαρώσεις για όγκους του εγκεφάλου. Τα στοιχεία έχουν δείξει ότι μπορεί να είναι πολύ καλή στην εύρεση και κατανόηση αυτών των εικόνων, καλύτερα από τους έμπειρους γιατρούς σε ορισμένες περιπτώσεις.

Το κύριο πλεονέκτημα της χρήσης ML είναι ότι επιταχύνει το χρόνο που χρειάζεται για να βρεθεί και να αναλυθεί ο καρκίνος σε αυτές τις εικόνες. Τα αποτελέσματα από το σύστημα ML είναι συνεπή και αξιόπιστα, οπότε το επίπεδο εμπειρίας που έχει ο γιατρός χρησιμοποιώντας το είναι άσχετο.

Γονιδιωματική ιατρική

Η γονιδιωματική ιατρική περιλαμβάνει τη μελέτη και την ανάλυση των γενετικών πληροφοριών ενός ασθενούς, ειδικά του DNA του, για την καλύτερη κατανόηση της γενετικής βάσης ασθενειών όπως ο καρκίνος.

Η αλληλούχιση επόμενης γενιάς (NGS) ανακαλύφθηκε πριν από περίπου δέκα χρόνια, καθιστώντας την ανάγνωση όλων των γενετικών πληροφοριών στην αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος DNA ενός ατόμου (WGS) πολύ πιο εύκολη και φθηνότερη. Αυτή η πρόοδος έκανε το WGS ευρύτερα διαθέσιμο για έρευνα και για την παροχή βοήθειας σε ασθενείς με καρκίνο.

Η Εθνική Υπηρεσία Υγείας (NHS) στην Αγγλία δημιούργησε την Υπηρεσία Γονιδιωματικής Ιατρικής του NHS, προσφέροντας γενετικές εξετάσεις για ασθενείς με σπάνιες ασθένειες και καρκίνο, καθιστώντας πιο προσβάσιμο για τους μελλοντικούς ασθενείς να επωφεληθούν από τις τελευταίες ογκογονικές εξελίξεις.

Οργανοειδή καρκίνου επόμενης γενιάς

Τα οργανοειδή καρκίνου επόμενης γενιάς είναι προηγμένα 3D μοντέλα καρκινικών κυττάρων που αναπαράγουν στενά τα χαρακτηριστικά και τη συμπεριφορά των όγκων που βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα. Τα οργανοειδή δημιουργούνται από τα καρκινικά κύτταρα του ασθενούς και καλλιεργούνται στο εργαστήριο.

Αυτά τα μοντέλα είναι ισχυρά επειδή μπορούν να διατηρήσουν τα σημαντικά χαρακτηριστικά του αρχικού όγκου, όπως η γενετική, οι πρωτεΐνες και η εμφάνισή του, επιτρέποντας παράλληλα στους επιστήμονες να χειριστούν τα γονίδια και το περιβάλλον με τρόπους που δεν ήταν προηγουμένως δυνατοί.

Ορισμένες προκλήσεις συναντώνται στη δημιουργία αυτών των μοντέλων όγκων, καθώς οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται στο εργαστήριο μπορεί να διαφέρουν, οδηγώντας σε ασυνέπεια και αναξιόπιστα αποτελέσματα. Οι ερευνητές εργάζονται για να κάνουν αυτά τα μοντέλα πιο αξιόπιστα και χρήσιμα για τη φροντίδα των ασθενών, τυποποιώντας τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία τους.

Νανοσωματίδια

Τα νανοσωματίδια είναι μικροσκοπικά σωματίδια σχεδιασμένα να παρέχουν φάρμακα ή θεραπευτικούς παράγοντες ειδικά σε καρκινικά κύτταρα.

Η χρήση νανοσωματιδίων στη θεραπεία του καρκίνου αποτελεί μέρος της νανοϊατρικής. Αυτό το πεδίο διερευνά πώς η νανοτεχνολογία, συμπεριλαμβανομένης της ογκολογίας, μπορεί να βελτιώσει τη διάγνωση, τη θεραπεία και την παρακολούθηση ασθενειών.

Λόγω του μικροσκοπικού μεγέθους τους, είναι πιο σταθερά και ασφαλέστερα για το σώμα. Μπορούν επίσης να παραμείνουν στην περιοχή του καρκίνου περισσότερο, επιτρέποντας στα φάρμακα χρόνο να λειτουργήσουν. Μπορούν να σχεδιαστούν για να στοχεύουν τα καρκινικά κύτταρα, μειώνοντας τις παρενέργειες και καθιστώντας τη θεραπεία πιο αποτελεσματική.

Η χορήγηση φαρμάκων με βάση νανοσωματίδια έχει δείξει δυνατότητες στην αντιμετώπιση της αντοχής στα φάρμακα που παρατηρείται στη θεραπεία του καρκίνου. Στοχεύοντας συγκεκριμένους μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για την αντοχή στα φάρμακα, τα νανοσωματίδια μπορούν να βοηθήσουν στην αντιστροφή της πολυφαρμακευτικής αντοχής στα καρκινικά κύτταρα. Καθώς αποκαλύπτουμε περισσότερους μηχανισμούς αντοχής στα φάρμακα του όγκου, τα νανοσωματίδια κατασκευάζονται περαιτέρω για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων.

Νέο σύστημα χορήγησης χημειοθεραπείας (χημειοθεραπεία υπό πίεση ενδοπεριτοναϊκού αερολύματος)

Η χημειοθεραπεία υπό πίεση ενδοπεριτοναϊκού αερολύματος (PIPAC) είναι μια συναρπαστική και ελπιδοφόρα μέθοδος χημειοθεραπείας για τη θεραπεία συγκεκριμένων προχωρημένων κοιλιακών καρκίνων.

Στο PIPAC, τα φάρμακα χημειοθεραπείας χορηγούνται απευθείας στην κοιλιακή κοιλότητα ως αεροζόλ, στοχεύοντας και συγκεντρώνοντας τη θεραπεία σε όγκους σε αυτήν την περιοχή. Αυτή η προσέγγιση δείχνει μεγάλη υπόσχεση για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας του καρκίνου στην κοιλιά.

Η PIPAC εξακολουθεί να θεωρείται μια σχετικά νέα και εξελισσόμενη τεχνική. Οι κλινικές δοκιμές και η έρευνα συνεχίζονται για να προσδιοριστεί η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα και ασφάλεια σε σύγκριση με τις παραδοσιακές θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Δείτε περισσότερα στο : https://www.toavriotisygeias.gr/article?id=30510

Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο τραχήλου της μήτρας

Παρά τις εξελίξεις στην πρόληψη, στη διάγνωση και στη θεραπεία, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας αποτελεί σημαντικό παράγοντα νοσηρότητας με δυνητικά θανατηφόρα έκβαση.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, κάθε χρόνο στις ΗΠΑ, περίπου

  • 100.000 άτομα υποβάλλονται σε θεραπεία για προκαρκινικές βλάβες του τραχήλου της μήτρας,
  • 14.000 άτομα διαγιγνώσκονται με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, και
  • 4.000 άτομα πεθαίνουν από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.

Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Καθηγήτρια Προληπτικής Ιατρικής και Επιδημιολογίας), Γιάννης Ντάνασης και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα κυριότερα σημεία της πρόσφατης ανασκόπησης των Rebecca B. Perkins και συνεργατών στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση JAMA (8/8/23).

Ουσιαστικά όλοι οι καρκίνοι του τραχήλου της μήτρας παγκοσμίως προκαλούνται από εμμένουσες λοιμώξεις με έναν από τους 13 καρκινογόνους γονότυπους του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV): 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59 και 68. Ο εμβολιασμός κατά του HPV σε ηλικίες 9 έως 12 ετών είναι πιθανό να αποτρέψει περισσότερο από το 90% των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας. Στις ηλικίες 21 έως 65 ετών, ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας προλαμβάνεται με τον προσυμπτωματικό έλεγχο και τη θεραπεία των προκαρκινικών σταδίων της νόσου, που ορίζονται ως υψηλόβαθμες πλακώδεις ενδοεπιθηλιακές βλάβες του τραχήλου της μήτρας.

Οι υψηλόβαθμες αλλοιώσεις μπορεί να εξελιχθούν σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, αν δεν θεραπευτούν. Ο έλεγχος για HPV στον τράχηλο της μήτρας είναι κατά 90% ευαίσθητος στην ανίχνευση προκαρκινικών αλλοιώσεων. Στο γενικό πληθυσμό, ο κίνδυνος προκαρκινικών αλλοιώσεων είναι μικρότερος από 0,15% σε διάστημα 5 ετών μετά από αρνητικό αποτέλεσμα της δοκιμής HPV. Μεταξύ των ατόμων με θετικό αποτέλεσμα HPV, ένας συνδυασμός γονοτυπικής ανάλυσης του HPV και της κυτταρολογίας (έλεγχος κατά Παπανικολάου) μπορεί να προσδιορίσει τον κίνδυνο των προκαρκινικών αλλοιώσεων.

Για άτομα με κίνδυνο για προκαρκινικές βλάβες κάτω του 4%, συνιστάται επανάληψη του ελέγχου HPV σε 1, 3 ή 5 χρόνια ανάλογα με τον ακριβή κίνδυνο ανάπτυξης προκαρκινικής βλάβης στα 5 έτη. Για άτομα με κίνδυνο από 4% έως 24%, όπως είναι όσα έχουν αποτελέσματα κυτταρολογικών εξετάσεων χαμηλού βαθμού (άτυπα πλακώδη κύτταρα απροσδιόριστης σημασίας [ASC-US] ή χαμηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [LSIL]) και μια θετική δοκιμασία HPV αγνώστου διάρκειας, συνιστάται η κολποσκόπηση.

Για ασθενείς με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις μικρότερο του 25% (π. χ. ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία του τραχήλου της μήτρας βαθμού 1 [CIN1] ή ιστολογικά χαμηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [LSIL]), οι σχετιζόμενες με τη θεραπεία παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένης πιθανής συσχέτισης με πρόωρο τοκετό, μπορούν να μειωθούν με την επανάληψη της κολποσκόπησης για παρακολούθηση των προκαρκινικών αλλοιώσεων και να αποφευχθεί η εκτομή.

Για ασθενείς με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις από 25% έως 59% (π. χ. κυτταρολογικά αποτελέσματα υψηλού βαθμού άτυπων πλακωδών κυττάρων που δε μπορούν να αποκλείσουν υψηλού βαθμού αλλοιώσεις [ASC-H] ή υψηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη [HSIL] με θετικά αποτελέσματα εξετάσεων HPV), η αντιμετώπιση συνίσταται σε κολποσκόπηση με βιοψία ή εκτομή της βλάβης.

Τέλος, για άτομα με κίνδυνο για προκαρκινικές αλλοιώσεις 60% ή περισσότερο, όπως οι ασθενείς με υψηλού βαθμού πλακώδη ενδοεπιθηλιακή βλάβη θετική στον HPV-16, προτιμάται να προχωρούν απευθείας σε θεραπεία εκτομής της βλάβης. Ωστόσο, η διενέργεια κολποσκόπησης για να επιβεβαιωθεί η ανάγκη για την εκτομή είναι αποδεκτή.

Συμπερασματικά, για την πρόληψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας θα πρέπει να γίνεται έλεγχος για HPV, και αν είναι θετικός, θα πρέπει να πραγματοποιούνται γονοτυπική ανάλυση και κυτταρολογική εξέταση για να εκτιμηθεί ο κίνδυνος για προκαρκινικές αλλοιώσεις του τραχήλου της μήτρας και ακολούθως να προσδιοριστεί η ανάγκη για κολποσκόπηση ή/και θεραπεία. Ο εμβολιασμός κατά του HPV στην εφηβεία πιθανότατα θα αποτρέψει την ανάπτυξη άνω του 90% των προκαρκινικών αλλοιώσεων και των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας.

Δείτε αναλυτικά στην έρευνα που ακολουθεί :

https://www.uoa.gr/fileadmin/user_upload/PDF-files/anakoinwseis/themata_ygeias/2023/1108_prosymptwmatikos_elegxos_karkinoy_traxhlou_mhtras.pdf

Νέα μελέτη αποκαλύπτει τον μηχανισμό με τον οποίο όγκοι του νευρικού συστήματος μετατρέπονται σε κακοήθεια

Μια νέα μελέτη που διεξήχθη στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας (ΙΜΒΒ) του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας (ΙΤΕ) και δημοσιεύτηκε χθες στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό PNAS, διερευνά τις οδούς μέσα από τις οποίες οι εσωτερικές διεργασίες των καρκινικών κυττάρων και οι αλληλεπιδράσεις με το μικροπεριβάλλον τους, οδηγούν στην ανάπτυξη όγκου στον εγκέφαλο και την πορεία του προς την κακοήθεια.

Κάθε χρόνο, 6 στους 100.000 ανθρώπους (παιδιά και ενήλικες) λαμβάνουν διάγνωση κάποιας μορφής καρκίνου στον εγκέφαλο και στο νευρικό σύστημα. Οι περισσότεροι θα υποβληθούν σε συνδυαστική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία, ωστόσο μονάχα το 33% θα επιβιώσει για 5 χρόνια. Το προσδόκιμο ζωής για την πλειοψηφία θα είναι 18 μήνες με δύο χρόνια.

Ενώ υπάρχει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον για τους νευρικούς καρκίνους, οι υφιστάμενες θεραπείες εξακολουθούν να μην είναι πολύ αποτελεσματικές. Ο λόγος έγκειται στο γεγονός ότι οι νευρικοί όγκοι αποτελούνται από ποικίλα κύτταρα, καρκινικά και μη. Μόνο ένα υποσύνολο αυτών φέρει τον συνδυασμό των μεταλλαγών που συμβάλλει στη γέννηση και διατήρηση του όγκου, ωστόσο είναι άγνωστο με ποιους μηχανισμούς δρουν οι ομάδες αυτών των κυττάρων. Τα κύτταρα αυτά ονομάζονται καρκινικά βλαστικά κύτταρα και πιστεύεται ότι, για να επιτύχουν την ανάπτυξη του όγκου, χρησιμοποιούν διαδικασίες με τις οποίες, υπό φυσιολογικές συνθήκες, τα νευρικά βλαστικά κύτταρα δημιουργούν νευρώνες και γλοιοκύτταρα, κατά την ανάπτυξη και την επισκευή ιστού μετά από βλάβη.

Η ερευνητική κοινότητα πιστεύει ότι η πορεία ενός όγκου προς την κακοήθεια είναι συνήθως απόρροια ενός συνδυασμού απορυθμισμένων εσωτερικών διαδικασιών στα καρκινικά βλαστικά κύτταρα και αλληλεπιδράσεων με τους γείτονές τους, όπως κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που διηθούν τον όγκο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, καθώς ο όγκος προχωράει προς την κακοήθεια, η αναπτυξιακή διαδικασία που σχετίζεται με τη νευρική διαφοροποίηση φθίνει, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιούνται οι διαδικασίες που σχετίζονται με αύξηση/πολλαπλασιασμό κυττάρων, τον μεταβολισμό και την ανοσοποίηση.

Κάνοντας χρήση επιτηδευμένων γενετικών εργαλείων έδειξαν ότι δύο μονοπάτια που σχετίζονται με την κυτταρική αύξηση, συγκεκριμένα το ογκογονίδιο Myc και ο υποδοχέας της ινσουλίνης, είναι απαραίτητα για την εξέλιξη των όγκων προς την κακοήθεια. Επίσης διαπίστωσαν ότι τα μακροφάγα της μύγας ξενιστή (οι στρατιώτες πρώτης γραμμής άμυνας ενός οργανισμού κατά την εισβολή παθογόνων μικροοργανισμών) διεισδύουν στους όγκους και αντιστέκονται στην ανάπτυξή τους μέσα στον ξενιστή. Η παρατήρηση έδειξε ότι τα μακροφάγα τρώνε καρκινικά κύτταρα (μια διαδικασία γνωστή με το όνομα φαγοκυττάρωση) καθυστερώντας έτσι την ανάπτυξη του όγκου. Όταν στα μακροφάγα μειώσουμε έναν επιφανειακό υποδοχέα που συμμετέχει στη φαγοκυττάρωση μικροοργανισμών, αδυνατούν να δεσμεύσουν αποτελεσματικά τα καρκινικά κύτταρα, με αποτέλεσμα ο όγκος να μεγαλώνει πιο γρήγορα και να σκοτώνει ταχύτερα τον ξενιστή του. Ενώ η φαγοκυττάρωση αντιστέκεται στην εξάπλωση του όγκου, οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι τα μακροφάγα έχουν επίσης την ικανότητα να επιταχύνουν την ανάπτυξη του όγκου μέσω της παραγωγής ελεύθερων ριζών οξυγόνου (ROS) οι οποίες συμβάλλουν στη θνητότητα του ξενιστή.

Τα ευρήματα αυτά συμβάλλουν στην καλύτερη κατανόηση των στρατηγικών ανάπτυξης των νευρικών όγκων και των σύνθετων αλληλεπιδράσεών τους με το μικροπεριβάλλον τους. Μελλοντικά, θα μπορούσαν να αποτελέσουν κατευθυντήριες γραμμές για μελέτες σε θηλαστικά. Επίσης, θα μπορούσαν να συμβάλλουν στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη νέων και αποτελεσματικών χημικών η ανοσολογικών στρατηγικών για τη στόχευση της ικανότητας πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων σε όγκους που σχετίζονται με τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα, με απώτερο στόχο τη βελτίωση του προσδόκιμου ζωής σε καρκινοπαθείς.

Για τη διεκπεραίωση αυτής της εργασίας, η ερευνητική ομάδα στο ΙΜΒΒ έλαβε χρηματοδότηση από το Ελληνικό Ίδρυμα Έρευνας και Καινοτομίας (ΕΛΙΔΕΚ), το Worldwide Cancer Research και το Ίδρυμα Fondation Sante.

Η επιστημονική δημοσίευση στο PNAS: https://doi.org/10.1073/pnas.2221601120

Ενω περισσότερα για τα νέα στο :

https://www.forth.gr/el/news/show/&tid=2305?fbclid=IwAR3lKp30WwcVppaODqqK5Bjn8G9Jt4ze9AKnRqcDRG7f4Jf9vM3cfwr-zNw

Pirtobrutinib για τους προθεραπευμένους ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία

Η σύγχρονή αντιμετώπιση των ασθενών που πάσχουν από χρόνια λεμφογενή λευχαιμία (ΧΛΛ) και οι οποίοι έχουν ένδειξη για θεραπευτική αντιμετώπιση, στηρίζεται στη χορήγηση αναστολέων της τυροσινικής κινάσης του Bruton (BTK  αναστολείς). Η πλειοψηφία αυτών των ασθενών ανταποκρίνεται σε αυτές τις θεραπείες αλλά συνήθως μετά από κάποιο χρονικό διάστημα αναπτύσσεται αντοχή σε αυτά τα φάρμακα. Οι ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ΧΛΛ) οι οποίοι έχουν ανθεκτική νόσο σε αναστολείς της τυροσινικής κινάσης του Bruton (BTK  αναστολείς) έχουν περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές και δυσμενή έκβαση. Η ανάπτυξη νέων παραγόντων και θεραπευτικών επιλογών είναι επομένως απαραίτητη για το πληθυσμό αυτόν. Το pirtobrutinib είναι ένας εκλεκτικός, αναστρέψιμος αναστολέας της BTK επόμενης γενιάς, ο οποίος αναπτύχθηκε ώστε να αποκαταστήσει την ευαισθησία στην αναστολή της ΒΤΚ όταν η νόσος αποκτά ανθεκτικότητα στους αναστολείς BTK πρώτης γενιάς.

Με βάση τα αποτελέσματα της κλινικής μελέτης φάσης Ι/ΙΙ  η οποία δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine (https://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMoa2300696) τον Ιούνιο του 2023 το pirtobrutinib έδειξε αποτελεσματικότητα σε ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (CLL) οι οποίοι έχουν λάβει ήδη μια γραμμή θεραπείας με έναν αναστολέα της τυροσινικής κινάσης (BTK) του Bruton. Οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής) Δέσποινα Φωτίου και Θάνος Δημόπουλος (Πρύτανης ΕΚΠΑ) συνοψίζουν τα αποτελέσματα της μελέτης. Πρόκειται για μια κλινική μελέτη 1/2 στην οποία εντάχθηκαν ασθενείς με διαφορετικές υποτροπιάζουσες ή ανθεκτικές κακοήθειες των Β-λεμφοκυττάρων αλλά τα αποτελέσματα που παρουσιάζονται αφορούν την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου σε ασθενείς με ΧΛΛ που είχαν προηγουμένως λάβει αναστολέα BTK, καθώς και αποτελέσματα ασφάλειας για όλους τους ασθενείς με ΧΛΛ.

Το κύριο καταληκτικό σημείο της μελέτης ήταν η συνολική ανταπόκριση (τουλάχιστον μερική ανταπόκριση), όπως αξιολογήθηκε από ανεξάρτητη αξιολόγηση. Τα δευτερεύοντα τελικά σημεία περιλάμβαναν την επιβίωση ελεύθερη υποτροπής νόσου νόσου (PFS) και την ασφάλεια. Συνολικά 317 ασθενείς με ΧΛΛ  έλαβαν pirtobrutinib, συμπεριλαμβανομένων 247 που είχαν προηγουμένως λάβει έναν αναστολέα BTK. Ανάμεσα σε αυτούς τους 247 ασθενείς, ο διάμεσος αριθμός προηγούμενων θεραπευτικών γραμμών ήταν 3 (εύρος 1-11) και 100 ασθενείς (40,5%) είχαν λάβει επίσης έναν αναστολέα του BCL2 όπως το venetoclax. Η συνολική ανταπόκριση στο pirtobrutinib ήταν 73,3%, η οποία έφτασε 82,2% όταν συμπεριλήφθηκε και μερική ανταπόκριση με λεμφοκυττάρωση. Το διάμεσο PFS ήταν 19,6 μήνες .Ανάμεσα στους 317 ασθενείς με ΧΛΛ που έλαβαν pirtobrutinib, οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν οι λοιμώξεις (στο 71,0%), τα αιμορραγικά επεισόδια (στο 42,6%) και η ουδετεροπενία (στο 32,5%). Σε μία διάμεση διάρκεια θεραπείας 16,5 μηνών (εύρος 0,2 έως 39,9) όσον αφορά ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται τυπικά με τους αναστολείς του BTK, αυτές περιγράφονται σχετικά σπάνια, όπως υπέρταση στο 14,2% των ασθενών, κολπική μαρμαρυγή ή πτερυγισμός στο 3,8% και μείζονα αιμορραγία στο 2,2%.  Μόνο 9 από τους 317 (2,8%) ασθενείς διέκοψαν τη θεραπεία με pirtobrutinib λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίστηκαν με τη θεραπεία.

Μέχρι σήμερα το Pirtobrutinib έχει λάβει έγκριση από τους εγκριτικούς φορείς μόνο για τη θεραπεία του λεμφώματος από κύτταρα μανδύα αλλά φαίνεται πλέον να αποτελεί μια θεραπευτική επιλογή και για τους ασθενείς με ΧΛΛ  που έχουν αναπτύξει ανθεκτικότητα σε BTK αναστολείς και / ή BCL2 αναστολείς όπου υπάρχουν λίγες, αν υπάρχουν, συνήθεις επιλογές θεραπείας. Τα αποτελέσματα της μελέτης μας δείχνουν επίσης ότι η συνεχιζόμενη στόχευση του BTK, ακόμη και μετά την ανάπτυξη ανθεκτικότητας στους ομοιοπολικούς αναστολείς πρώτης και δεύτερης γενιάς, μπορεί να είναι αποτελεσματική.

Νέα, πολλά υποσχόμενη θεραπεία, αποτελεί το Pirtobrutinib για τους προθεραπευμένους ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία

Ελπίδα για τους ασθενείς με καρκίνο προστάτη

Ανάσα ζωής σε περισσότερους από 300 Έλληνες, που πάσχουν από καρκίνο του προστάτη, έχει προσφέρει ένα πρωτοποριακό ραδιοφάρμακο. Το νέο σκεύασμα, που επιτυγχάνει για πρώτη φορά υψηλή ακρίβεια στη διάγνωση της νόσου, χορηγείται με επιτυχία ήδη σε 7 μεγάλα κέντρα όλης της χώρας.

Ειδικότερα, το ραδιοφάρμακο προσφέρεται στα παρακάτω νοσοκομεία και διαγνωστικά κέντρα:

Ευαγγελισμός, Θεαγένειο Θεσσαλονίκης, Παπαγεωργίου Θεσσαλονίκης, Υγεία, Ιατρικό Αθηνών και Βιοϊατρική Αθήνας, ενώ σύντομα αναμένεται να ξεκινήσει η χορήγησή του στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Πατρών.

Το ραδιοφάρμακο φέρει την ονομασία PróstaLumin, παράγεται στην Ελλάδα από την εταιρεία ΒΙΟΚΟΣΜΟΣ και διατίθεται στη μορφή ενέσιμου διαλύματος που χρησιμοποιείται στην τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (εξέταση PET scan). Όταν το ραδιοφάρμακο χορηγείται στον ασθενή, συνδέεται με το ειδικό προστατικό αντιγόνο μεμβράνης (PSMA) και προσλαμβάνεται από τα κύτταρα, ενώ εκπέμπει επίσης ακτινοβολία, η οποία μπορεί να ανιχνευθεί με σάρωση PET. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι γιατροί μπορούν να δουν πού βρίσκονται τα καρκινικά κύτταρα στον οργανισμό

Έτσι, για πρώτη φορά, διατίθεται μία αναίμακτη και μη επεμβατική εξέταση, που προσφέρει στους γιατρούς και τους ασθενείς τη δυνατότητα εξαιρετικής ακρίβειας στη διάγνωση του καρκίνου του προστάτη σε όλη την πορεία της νόσου. Ειδικότερα, το νέο σκεύασμα χρησιμοποιείται για να διαπιστωθεί εάν ο καρκίνος του προστάτη έχει εξαπλωθεί σε λεμφαδένες και άλλους ιστούς, εκτός του προστάτη πριν από την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής και εάν η νόσος έχει υποτροπιάσει σε ασθενείς των οποίων τα επίπεδα του PSA (ειδικού προστατικού αντιγόνου) στο αίμα αυξάνονται μετά από προηγούμενη θεραπευτική αγωγή.

Κάθε χρόνο στην Ελλάδα καταγράφονται από 3.200 έως 3.400 νέες διαγνώσεις καρκίνου του προστάτη. Από αυτές το 65% – 70% των νέων περιπτώσεων οδηγούνται σε ριζική προστατεκτομή και το υπόλοιπο 30% – 35% των νέων διαγνώσεων παραμένει υπό ιατρική παρακολούθηση (φαρμακευτική αγωγή).

Αξίζει να σημειωθεί ότι το 40% των νέων διαγνώσεων θα παρουσιάσει μετά από χρόνια βιοχημική υποτροπή της νόσου και από αυτούς άλλο περίπου 40% θα εμφανίσουν επίσης μετά από μακρόχρονη εξέλιξη ορμονοάντοχο (ευνουχοάντοχο) καρκίνο του προστάτη.

Δείτε αναλυτικότερα στο :  https://www.naftemporiki.gr/health/1486131/elpida-gia-toys-astheneis-me-karkino-prostati/