Κατηγορία: καθυστερημένη διάγνωση

Ιούλιος, παγκόσμιος μήνας ευαισθητοποίησης των Σαρκωμάτων

Ιούλιος: Παγκόσμιος Μήνας Ευαισθητοποίησης για τα Σαρκώματα

Ο Ιούλιος έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μήνας ευαισθητοποίησης για τα σαρκώματα, μια σπάνια αλλά ιδιαίτερα σημαντική ομάδα καρκίνων που συχνά παραμένει άγνωστη στο ευρύ κοινό. Η ενημέρωση γύρω από τα σαρκώματα δεν αφορά μόνο τη γνώση μιας σπάνιας νόσου· αφορά την έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων, την πρόσβαση σε εξειδικευμένη φροντίδα, τη στήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους, αλλά και την ανάγκη κανένας άνθρωπος να μη μένει μόνος μπροστά σε μια δύσκολη διάγνωση.

Τα σαρκώματα είναι κακοήθεις όγκοι που αναπτύσσονται στους ιστούς που στηρίζουν, συνδέουν ή περιβάλλουν τα όργανα και τα μέρη του σώματος. Μπορεί να εμφανιστούν στους μύες, στο λίπος, στους τένοντες, στα αιμοφόρα αγγεία, στα νεύρα, στους συνδετικούς ιστούς, στους ιστούς γύρω από τις αρθρώσεις, καθώς και στα οστά. Μπορούν να παρουσιαστούν σχεδόν σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, με συχνότερες εντοπίσεις τα άκρα, τον κορμό, την κοιλιακή χώρα και τον οπισθοπεριτοναϊκό χώρο.

Παρά τη σπανιότητά τους, τα σαρκώματα έχουν ιδιαίτερη σημασία. Αντιπροσωπεύουν περίπου το 1% των καρκίνων στους ενήλικες, ενώ στα παιδιά και στους εφήβους το ποσοστό είναι αναλογικά υψηλότερο, φτάνοντας περίπου το 15–20% των παιδιατρικών κακοηθειών. Πρόκειται, επομένως, για μια νόσο που μπορεί να αφορά όλες τις ηλικίες και απαιτεί αυξημένη εγρήγορση τόσο από τους πολίτες όσο και από τους επαγγελματίες υγείας.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά των σαρκωμάτων είναι ότι, στα αρχικά στάδια, μπορεί να μην προκαλούν έντονο πόνο ή εμφανή συμπτώματα. Συχνά γίνονται αντιληπτά ως ένα ανώδυνο εξόγκωμα, μια διόγκωση που μεγαλώνει, ένα επίμονο οίδημα ή ένας πόνος που δεν υποχωρεί και δεν εξηγείται από κάποιον τραυματισμό. Όταν το σάρκωμα αναπτύσσεται βαθύτερα στο σώμα, για παράδειγμα στην κοιλιά ή στον θώρακα, μπορεί να παραμείνει απαρατήρητο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να εμφανίσει συμπτώματα μόνο όταν αυξηθεί σε μέγεθος ή πιέσει γειτονικά όργανα, νεύρα, μύες ή αγγεία.

Ενδεικτικά συμπτώματα που χρειάζονται ιατρική αξιολόγηση είναι ένα νέο ή αυξανόμενο εξόγκωμα, πόνος σε οστό ή μαλακό ιστό, δυσκολία στην κίνηση, επίμονο πρήξιμο, κοιλιακό άλγος, ανεξήγητη απώλεια βάρους, δύσπνοια ή συμπτώματα από το πεπτικό σύστημα όταν ο όγκος εντοπίζεται εσωτερικά. Τα συμπτώματα αυτά δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι υπάρχει σάρκωμα, όμως όταν επιμένουν ή εξελίσσονται, δεν πρέπει να αγνοούνται.

Η διάγνωση του σαρκώματος απαιτεί εξειδικευμένη ιατρική προσέγγιση. Συνήθως περιλαμβάνει κλινική εξέταση, απεικονιστικές εξετάσεις, όπως υπερηχογράφημα, μαγνητική ή αξονική τομογραφία, και επιβεβαίωση με βιοψία. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι η βιοψία και η αξιολόγηση του δείγματος να πραγματοποιούνται με σωστό σχεδιασμό και από ομάδα με εμπειρία στα σαρκώματα, καθώς η ακριβής διάγνωση του υποτύπου, του βαθμού και του σταδίου της νόσου επηρεάζει καθοριστικά τη θεραπευτική στρατηγική.

Η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και εξαρτάται από τον τύπο του σαρκώματος, το σημείο όπου εμφανίζεται, το μέγεθος, τον βαθμό κακοήθειας, το στάδιο, την ηλικία και τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Μπορεί να περιλαμβάνει χειρουργική επέμβαση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, στοχευμένες θεραπείες, ανοσοθεραπεία ή συνδυασμό αυτών. Η σύγχρονη ογκολογική φροντίδα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη διεπιστημονική συνεργασία, ώστε ο ασθενής να αντιμετωπίζεται ολιστικά και όχι αποσπασματικά.

Η έγκαιρη διάγνωση, η παραπομπή σε εξειδικευμένα κέντρα και η συνεργασία διαφορετικών ειδικοτήτων μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην καλύτερη δυνατή αντιμετώπιση της νόσου και στη διατήρηση της ποιότητας ζωής. Οι εξελίξεις στην ιατρική, στη χειρουργική ογκολογία, στην ακτινοθεραπεία, στη μοριακή διάγνωση και στις στοχευμένες θεραπείες δημιουργούν νέες δυνατότητες για πολλούς ασθενείς, ενώ η συμμετοχή στην έρευνα και στις κλινικές μελέτες παραμένει σημαντική για τη βελτίωση των θεραπευτικών επιλογών.

Ωστόσο, η αντιμετώπιση του σαρκώματος δεν είναι μόνο ιατρικό ζήτημα. Η διάγνωση ενός σπάνιου καρκίνου συχνά συνοδεύεται από αβεβαιότητα, καθυστερήσεις, δυσκολία πρόσβασης σε εξειδικευμένη πληροφορία, οικονομική επιβάρυνση, ψυχολογική πίεση και ανάγκη καθοδήγησης μέσα σε ένα σύνθετο σύστημα υγείας και κοινωνικής προστασίας. Για τον λόγο αυτό, η ενημέρωση, η κοινωνική υποστήριξη, η ψυχοκοινωνική ενδυνάμωση και η πρόσβαση στα δικαιώματα των ασθενών αποτελούν κρίσιμα στοιχεία της συνολικής φροντίδας.

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών – Κάπα3, μέσα από τις υπηρεσίες ενημέρωσης, κοινωνικής καθοδήγησης και υποστήριξης, στέκεται δίπλα στους ανθρώπους που επηρεάζονται από τον καρκίνο και στις οικογένειές τους. Η συνεργασία του Κάπα3 με τον Σύλλογο Ασθενών με Σάρκωμα Ελλάδος – Sarcoma Fighters ενισχύει αυτή την προσπάθεια, αναδεικνύοντας τη σημασία της δικτύωσης, της έγκυρης πληροφόρησης, της εκπροσώπησης των ασθενών και της κοινής δράσης.

Με κεντρικό μήνυμα ότι κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται μόνος απέναντι στο σάρκωμα, ο Ιούλιος γίνεται αφορμή για να μιλήσουμε περισσότερο για μια σπάνια νόσο που χρειάζεται ορατότητα. Να μάθουμε. Να παρατηρούμε το σώμα μας. Να αναζητούμε ιατρική γνώμη όταν κάτι επιμένει. Να στηρίζουμε τους ανθρώπους που νοσούν. Να συμμετέχουμε σε δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης. Να προωθούμε την πρόσβαση σε έγκαιρη διάγνωση, εξειδικευμένη θεραπεία και ανθρώπινη φροντίδα.

Η γνώση δεν αντικαθιστά την ιατρική συμβουλή, αλλά μπορεί να γίνει το πρώτο βήμα για δράση. Και όταν η γνώση συνδυάζεται με αλληλεγγύη, συνεργασία και πρόσβαση στη φροντίδα, μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά τη διαδρομή ενός ασθενούς.

 

Για οτιδήποτε χρειαστεί παρακαλούμε μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας.

Η ομάδα του ΚΑΠΑ3 βρίσκεται σταθερά δίπλα στους ασθενείς και τους φροντιστές για την καθοδήγηση και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Για οποιαδήποτε πληροφορία ή υποστήριξη  μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με την ομάδα του Κάπα3 

Κωστή Παλαμά 13, 3ος όροφος (Ωράριο: 09:00 – 17:00).

Τηλέφωνα Επικοινωνίας: 210 5221424 & 6906265170.

Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο: info@kapa3.gr

Μάρτιος: Μήνας πρόληψης και ενημέρωσης για τον Καρκίνο του Παχέος Εντέρου

Ο Μάρτιος είναι αφιερωμένος στην ενημέρωση και την πρόληψη του καρκίνου παχέος εντέρου — ενός από τους συχνότερους αλλά και πιο θεραπεύσιμους καρκίνους, όταν διαγνωστεί έγκαιρα. Αναφέρεται και ως ορθοκολικός καρκίνος.

Σε έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2021, υπολογίζεται ότι, στις χώρες της ΕΕ-27 το 2020, ο καρκίνος του παχέος εντέρου αντιπροσώπευε το 12,7% όλων των νέων διαγνώσεων καρκίνου και το 12,4% όλων των θανάτων λόγω καρκίνου.Μέχρι το 2045, εκτιμάται ότι θα διαγνωστούν 3,29 εκατομμύρια νέα περιστατικά παγκοσμίως, οδηγώντας σε 1,66 εκατομμύρια θανάτους.

Η νόσος, εμφανίζεται συχνότερα στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες, με σημαντικό δημογραφικό παράγοντα την ηλικία. Ειδικότερα, έχει φανεί πως καθώς αυξάνεται η ηλικία, αυξάνεται και η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου. Περίπου το 90% των ατόμων που έχουν διαγνωστεί με καρκίνο του παχέος εντέρου παγκοσμίως, ήταν άνω των 50 ετών.
Η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση σώζουν ζωές.

Οι τακτικοί έλεγχοι, όπως η κολονοσκόπηση, μπορούν να εντοπίσουν έγκαιρα αλλοιώσεις ή προκαρκινικές βλάβες πριν εξελιχθούν σε σοβαρή νόσο. Κατά τη διάρκεια της κολονοσκόπησης υπάρχει δυνατότητα λήψης δειγμάτων (βιοψίας) για ιστολογική εξέταση, αν βρεθεί κάποια ύποπτη βλάβη, ενώ αν βρεθεί πολύποδας μπορεί να αφαιρεθεί με σκοπό την αποτροπή της εξέλιξης προς καρκίνο.

Οι θεραπευτικές προσεγγίσεις καθορίζονται ανάλογα το στάδιο της νόσου, τα μοριακά χαρακτηριστικά του όγκου και τη γενική κατάσταση του ασθενούς. Οι βασικές θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν τη χειρουργική επέμβαση, τη χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία — η οποία έχει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στον καρκίνο του ορθού — καθώς και τις στοχεύουσες θεραπείες και τις ανοσοθεραπείες που βασίζονται σε συγκεκριμένους μοριακούς βιοδείκτες.

Με το Εθνικό Πρόγραμμα Προσυμπτωματικού Ελέγχου του Καρκίνου του Παχέος Εντέρου, στόχος είναι η έγκαιρη ανίχνευση των προ-καρκινικών αλλοιώσεων ή ακόμα και της νόσου αυτής καθ’ αυτής, με σκοπό την άμεση παρέμβαση και θεραπεία. Εάν οι αδενωματώδεις πολύποδες ή η πιθανή νεοπλασία διαγνωστούν και διαχειριστούν σε αρχικό στάδιο έχουν ίαση 100%, καθιστώντας την πρόωρη ανίχνευση εξαιρετικά ουσιώδη.

Δείτε αναλυτικά  στην σελίδα του Εθνικού Προγραμματος για την Πρόληψη του Καρκίνου του Παχέως εντέρου:  https://colon.gov.gr

Ενώ για οποιαδήποτε απορία σας επικοινωνήστε με το τμήμα Εξυπηρέτησης στο τηλ. 11401 ή / και στο mail: prolipsis-helpdesk@idika.gr

Πηγές :

Φωτίζοντας το ιατρικό “gaslighting” και την επίπτωσή του στην ασφάλεια των ασθενών

Η παρούσα περιγραφική ανασκόπηση, η οποία δημοσιεύτηκε στα Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής (Τόμος 42, Τεύχος 5, Σεπτ-Οκτ 2025), διερευνά την έννοια του ιατρικού “gaslighting” και τις πιθανές επιπτώσεις του στην ασφάλεια των ασθενών, όπως μη ύπαρξη-καθυστερημένη-ελλιπής διάγνωση, καθυστερημένη θεραπεία και ανεπαρκή αποτελέσματα υγείας, ως αποτέλεσμα της αποτυχίας των επαγγελματιών υγείας να αλληλοεπιδράσουν αποτελεσματικά με τους ασθενείς τους.

Το “gaslighting” έχει αναγνωριστεί ως μια μορφή συναισθηματικής και ψυχολογικής κακοποίησης που δεν συνεπάγεται σωματική βλάβη, αλλά προκαλεί στο θύμα αίσθημα φόβου, απομόνωσης ή ελέγχου.

Τι είναι το ιατρικό gaslighting

Στο ιατρικό gaslighting, οι διαρκείς διαστρεβλώσεις, οι παρανοήσεις, η χειραγώγηση της πραγματικότητας, η αντιμετώπιση των ασθενών ως αποδιοπομπαίων τράγων και ο εξαναγκασμός αποτελούν βασικές τεχνικές που χρησιμοποιούν οι “gaslighters”, δημιουργώντας σύγχυση και αναστάτωση στους ασθενείς.

Το ιατρικό “gaslighting” είναι μια ύπουλη μορφή χειραγώγησης με σοβαρές συνέπειες, όπου οι “gaslighters” συχνά εμφανίζουν χαρακτηριστικά ναρκισσιστικής ή αντικοινωνικής προσωπικότητας για να ενισχύσουν την εξουσία τους.

Άτομα υπέρβαρα, ηλικιωμένα, με προβλήματα ψυχικής ή σωματικής υγείας, γυναίκες, ΛΟΑΤΚΙΑ+,  Μαύροι, Αυτόχθονες, μπορεί να είναι πιο ευάλωτοι σε τέτοια συμπεριφορά.

Προφίλ των gaslighters και gaslightees

Οι gaslighters χρησιμοποιούν την χειραγώγηση για να επιβληθούν και να διατηρήσουν εξουσία, συχνά αποδυναμώνοντας την αυτοπεποίθηση των θυμάτων τους.

Οι ασθενείς που αντιμετωπίζουν gaslighting ενδέχεται να βιώσουν καθυστερημένη διάγνωση και θεραπεία, καθώς και αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική τους υγεία.

Σημάδια ιατρικού gaslighting

  • Παραβλέψη ή υποτίμηση των συμπτωμάτων και ανησυχιών των ασθενών
  • Άρνηση ουσιαστικού διαλόγου ή έλλειψη προσοχής προς τον ασθενή
  • Παραπλάνηση του ασθενή ότι τα συμπτώματα που βιώνει είναι ψυχολογικά  (π.χ. “είναι όλα στο μυαλό σου”)
  • Μη παροχή παραπομπών ή εξετάσεων
  • Επιβολή μίας μόνο θεραπευτικής επιλογής, αυτής που οι ίδιοι προτείνουν

Πώς μπορεί να προστατευθεί ο ασθενής

Η ενδυνάμωση των ασθενών και η ενεργή συμμετοχή τους στη φροντίδα είναι κεντρική για την αποφυγή του gaslighting.

Στρατηγικές περιλαμβάνουν:

  • Διεκδίκηση επαρκούς χρόνου για συζήτηση με τον ιατρό
  • Προετοιμασία ερωτήσεων πριν από το ραντεβού
  • Καταγραφή λεπτομερειών και σημειώσεων
  • Συνοδεία από κάποιον που εμπιστεύονται
  • Ανοιχτή και ειλικρινής επικοινωνία

Η επίγνωση του ιατρικού gaslighting είναι κρίσιμη για την πρόληψη κακής διάγνωσης και βελτίωση των αποτελεσμάτων υγείας. Όσο περισσότερο γνωρίζει ο ασθενής τα δικαιώματά του και διαθέτει εργαλεία αυτοφροντίδας, τόσο μεγαλύτερη είναι η δυνατότητα να αντιμετωπίσει περιπτώσεις gaslighting.

Μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την επισκόπηση εδώ