Τελευταία Νέα

Κίνδυνοι του COVID- 19 σε ιστούς του εγκεφάλου που σχετίζονται κυρίως με την όσφρηση

Οι επιπτώσεις του Covid- 19 είναι κάτι που μας απασχολεί όλους. Σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature τα άτομα που έχουν νοσήσει με Covid-19 έχουν μεγαλύτερη απώλεια γκρίζας ύλης και βλάβη στους ιστούς του εγκεφάλου συγκριτικά με τα άτομα που δεν κόλλησαν τον ιό.

Στην μελέτη πήραν μέρος 785 άτομα ηλικίας απο 51 έως 81 και υποβλήθηκαν, όπως φαίνεται για πρώτη φορά, σε εγκεφαλικές αξονικές  πρίν αλλά και μήνες αφότου νόσησαν. Από τις σαρρώσεις ανακαλύφθηκε συρρίκνωση και βλάβη σε ιστούς του εγκεφάλου που σχετίζονται κυρίως με την όσφρηση αλλά και σε άλλες λειτουργίες.

Ετήσια, υπάρχει μικρή απώλεια γκρίζας ύλης, με την κανονική γήρανση. Κάθε χρόνο, για παράδειγμα, σε περιοχές που αφορούν την μνήμη υπάρχει απώλεια που ανέρχεται σε ποσοστό 0,2 έωσ 0,3 %, ενώ αντίθετα σε άτομα που νόσησαν, χωρίς να χρειαστεί να νοσηλευθούν, παρατηρήθηκε μείωση γκρίζας ύλης σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου από 0,2 τοις εκατό και 2 τοις εκατό πρόσθετη απώλεια , στα 3 πρώτα χρόνια μεταξύ των σαρώσεων. 

Σύμφωνα με την Δρ Serena Spudich, επικεφαλής νευρολογικών λοιμώξεων και παγκόσμιας νευρολογίας στο Yale School of Medicine, τα άτομα με Covid της μελέτης , είναι επαρκές πειστήριο για την αλλαγή που συμβαίνει στον εγκέφαλο και μπορούν να αποτελέσουν βάση για νέες έρευνες. Αλλά όπως τόνισε η Δρ. Serena, θα ήταν υπερβολικό να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο covid-19 έχει μακροπρόθεσμες κλινικές επιπτώσεις. “Το να τρομοκρατηθεί ο κόσμος και να θεωρεί ότι εάν νοσήσουν θα έχουν μόνιμα εγκεφαλική βλάβη και δεν θα μπορούν να λειτουργήσουν δεν είναι ο σκοπός της έρευνας “.

Περισσότερα στο :

https://www.nytimes.com/2022/03/07/briefing/covid-brain-damage-rto.html

Κατάθλιψη και διατροφή

Μήπως όμως η «δαιμονοποίηση» των λιπαρών τις τελευταίες δεκαετίες ευθύνεται εν μέρει για τη δραματική αύξηση των περιστατικών κατάθλιψης παγκοσμίως;

Αν και ακραία, η θεωρία αυτή έχει κάποια επιστημονική βάση. Μια νέα επισκόπηση (μετα-ανάλυση) που πραγματοποιήθηκε από Κινέζουν ερευνητές και δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Journal of Psychiatry & Neuroscience υποδεικνύει ότι τα χαμηλά επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα –τα οποία πιθανώς προκύπτουν από χαμηλή πρόσληψη λιπαρών μέσω της διατροφής– συσχετίζονται με τον αυξημένο κίνδυνο βαριάς κατάθλιψης και αυτοκτονικών τάσεων.

Τα στοιχεία έδειξαν ότι τα άτομα που είχαν τα χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα τους είχαν 112% περισσότερες πιθανότητες να ταλαιπωρούνται από αυτοκτονικές σκέψεις.

Μαζί με όλα αυτά θα πρέπει να προσέχουμε πόσα λιπαρά και πόση χοληστερόλη λαμβάνουμε από τη διατροφή μας ώστε να προστατεύσουμε την καρδιά μας. Η υπερβολική πρόσληψη λιπαρών, σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, συνδέεται με τον αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος, εγκεφαλικού επεισοδίου και πρόωρου θανάτου.

Πώς εξηγείται η σχέση κατάθλιψης & λιπαρών

Μια πιθανή θεωρία είναι η εξής: Ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελείται κατά 60% από λίπος και ποσοστό περίπου 25% της συνολικής χοληστερόλης στον οργανισμό συγκεντρώνεται εκεί. Για το λόγο αυτό, ο εγκέφαλος αδυνατεί να λειτουργήσει σωστά εάν δεν λαμβάνει επαρκή ποσότητα λιπαρών. Ποικίλες μελέτες έχουν καταδείξει ότι τα πολύ χαμηλά επίπεδα χοληστερόλης συνδέονται με αδυναμία σύνθεσης και μεταφοράς σημαντικών νευροδιαβιβαστών –για παράδειγμα της σεροτονίνης, η οποία προωθεί την καλή διάθεση και την ευεξία.

Βέβαια, δεν είναι όλα τα λιπαρά εξίσου ωφέλιμα και θρεπτικά. Καλές πηγές λιπαρών (Ω-3) αποτελούν το ψάρι, το βιολογικό κρέας και διάφορα είδη ξηρών καρπών και σπόρων. Ποιοτικά λιπαρά παρέχουν επίσης το αβοκάντο και το ελαιόλαδο, τροφές που έχουν συνδεθεί με τα αυξημένα επίπεδα «καλής» χοληστερόλης (HDL) και με τη βελτιωμένη γνωστική λειτουργία.

https://www.onmed.gr/diatrofi/story/341551/katathlipsi-i-diatrofiki-elleipsi-pou-afksanei-ton-kindyno-eos-kai-112

Κλινικές μελέτες: Φάσεις,Φάρμακα και άλλες πληροφορίες σε έναν μικρό Οδηγό

Ως Κλινική Μελέτη ορίζουμε γενικά την έρευνα η οποία πραγματοποιείται σε ανθρώπους. Οι κλινικές μελέτες αποτελούν ένα μοναδικό εργαλείο για την ανακάλυψη και ανάπτυξη φαρμακευτικών και ιατροτεχνολογικών συσκευών. Βασικός στόχος κάθε κλινικής μελέτης είναι να αποδείξει ότι το ερευνητικό προϊόν είναι ασφαλές και αποτελεσματικό για ανθρώπινη χρήση. Παράλληλα, οι Κλινικές Μελέτες συμβάλλουν ώστε να βρεθούν καλύτεροι τρόποι πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας διαφόρων ασθενειών.

Oι κλινικές μελέτες εμπίπτουν στις ακόλουθες κατηγορίες

•    Παρεμβατικές (κλινικές δοκιμές)
Παρεμβατικές είναι οι κλινικές μελέτες που έχουν ως σκοπό τον καθορισμό και την τεκμηρίωση των ενδείξεων, της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας ενός ερευνητικού προϊόντος (φαρμάκου, εμβολίου) ή ιατροτεχνολογικού προϊόντος με ταυτόχρονο προσδιορισμό των ανεπιθύμητων δράσεων του αλλά και των κλινικών και φαρμακολογικών χαρακτηριστικών του.

•    Μη Παρεμβατικές 
Ως Μη-Παρεμβατικές ορίζονται οι μελέτες εκείνες κατά τις οποίες το υπό έρευνα προϊόν συνταγογραφείται βάσει των οδηγιών που περιλαμβάνονται στην άδεια κυκλοφορίας του και βάσει του πρωτοκόλλου της μελέτης οι ασθενείς δεν εντάσσονται σε οποιαδήποτε άλλη επιπρόσθετη διαγνωστική ή θεραπευτική παρέμβαση.

Οι κλινικές μελέτες διέπονται από ιδιαίτερα αυστηρούς δεοντολογικούς κανόνες και νομοθεσίες, τις οποίες όλοι οι εμπλεκόμενοι οφείλουν να τηρούν. Με αυτό τον τρόπο διασφαλίζονται τα δικαιώματα των ασθενών και η προστασία των προσωπικών τους δεδομένων.

Η έρευνα και η ανάπτυξη ενός φαρμάκου ή εμβολίου είναι μια μακροχρόνια και δαπανηρή διεργασία η οποία μπορεί να διαρκέσει πολλά χρόνια. Προτού φτάσει ένα φαρμακευτικό προϊόν στο στάδιο των κλινικών δοκιμών, έχει δοκιμαστεί στο εργαστήριο και σε πειράματα με ζώα (προ-κλινική έρευνα). Στην Ελλάδα η κλινική έρευνα αποτελεί έναν τομέα που συγκεντρώνει μεγάλο ενδιαφέρον και αναπτύσσεται ραγδαία. Από το 2017 έχουν λάβει άδεια διεξαγωγής στην Ελλάδα 778 κλινικές μελέτες, από τις οποίες οι 180 αδειοδοτήθηκαν από την 1η Ιανουαρίου 2021 έως τις 11 Φεβρουαρίου 2022 (Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων https://www.eof.gr/web/guest/ct-list).

Ποιες είναι οι φάσεις μίας κλινικής δοκιμής;

Οι κλινικές δοκιμές διακρίνονται σε τέσσερις φάσεις:

•    ΦΑΣΗ Ι: Το υπό έρευνα φάρμακο, ή εμβόλιο χορηγείται σε μια μικρή ομάδα (20-80) ατόμων, συνήθως υγιείς εθελοντές, με στόχο τον καθορισμό της βέλτιστης δοσολογίας και της οδού χορήγησης. Καθώς οι συμμετέχοντες είναι στη πλειοψηφία τους υγιείς εθελοντές, συχνά λαμβάνουν οικονομική αμοιβή για τη συμμετοχή τους. Συνήθως διαρκούν περίπου 1 έτος.

•    ΦΑΣΗ ΙΙ: Το ερευνητικό προϊόν χορηγείται σε μία μεγαλύτερη ομάδα ασθενών (100-300) προκειμένου να ελεγχθεί η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του δοσολογικού σχήματος. Στις μελέτες εμβολίων, οι συμμετέχοντες είναι υγιείς εθελοντές. Η διάρκειά τους είναι συνήθως 2-4 έτη.

•    ΦΑΣΗ ΙΙΙ: Πραγματοποιούνται σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό ασθενών (300-3000), με σκοπό την επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας του ερευνητικού προϊόντος. Στις μελέτες εμβολίων, οι συμμετέχοντες είναι υγιείς εθελοντές. Τα φαρμακευτικά ή ιατροτεχνολογικά προϊόντα που ολοκληρώνουν επιτυχώς τις μελέτες Φάσης ΙΙΙ,  λαμβάνουν άδεια κυκλοφορίας. Διαρκούν για περισσότερο από 3-5 έτη.

•    ΦΑΣΗ ΙV: Αφορούν σκευάσματα τα οποία έχουν ήδη εγκριθεί και κυκλοφορήσει στην αγορά. Σε αυτές τις μελέτες, αξιολογούνται τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα των φαρμακευτικών προϊόντων και αξιολογούνται πιθανές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες. Στις μελέτες εμβολίων, οι συμμετέχοντες είναι υγιείς εθελοντές. Έχουν μεγάλη χρονική διάρκεια.

Πώς σχεδιάζεται μία κλινική δοκιμή;

Σε μία κλινική μελέτη, οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε δύο ή περισσότερες ομάδες στις οποίες χορηγείται το ερευνητικό προϊόν, η καθιερωμένη θεραπεία, ή/και το εικονικό φάρμακο. Ο σχεδιασμός κάθε κλινικής μελέτης γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχει αξιόπιστα και αμερόληπτα αποτελέσματα. Αυτό επιτυγχάνεται με τους εξής τρόπους:

•    Τυχαιοποίηση – Στις περισσότερες κλινικές μελέτες, η κατανομή των συμμετεχόντων στις ομάδες γίνεται με τυχαία σειρά. Με αυτό τον τρόπο, οι ομάδες που δημιουργούνται είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ομοιογενείς, γεγονός που ευνοεί την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων.

•    Τυφλοποίηση – Τυφλός είναι ο σχεδιασμός όταν οι συμμετέχοντες δε γνωρίζουν την θεραπεία που λαμβάνουν. Όταν ούτε οι ερευνητές της μελέτης δεν γνωρίζουν ποιοι ασθενείς λαμβάνουν ποια θεραπεία, τότε η μελέτη είναι “διπλά-τυφλή” και συμβάλλει ώστε να αποφευχθούν τα σφάλματα και η μεροληψία από τους ερευνητές.

•    Εικονικό φάρμακο (Placebo) – Εικονικό φάρμακο ορίζεται μία αδρανής ουσία, η οποία έχει όμοια σύσταση (χρώμα, υφή) με το πραγματικό φάρμακο. Με τη χρήση εικονικού φαρμάκου μπορεί να ερευνηθεί η πραγματική επίδραση του ερευνητικού προϊόντος.  Η χρήση του εικονικού φαρμάκου δε συνηθίζεται στις ογκολογικές μελέτες, λόγω ηθικών περιορισμών.

Γράφουν οι Αγγελική Λιώση, Ειδικός Πρόληψης Λοιμώξεων και Επόπτρια Κλινικής Έρευνας, CLEO και Μαρία-Σταυρούλα Καράγιωργα, Επόπτρια Κλινικής Έρευνας, CLEO

Καρκίνος του μαστού και βιταμίνη D

Με βάση στατιστικές, μία στις οκτώ γυναίκες εμφανίζει καρκίνο του μαστού κάποια στιγμή στη ζωή της. Σύμφωνα με έρευνες, φάνηκε μία συσχέτιση μεταξύ του καρκίνου του μαστού και των χαμηλών επιπέδων βιταμίνης D στον οργανισμό των γυναικών.

Η βιταμίνη D, είναι αποδεδειγμένα πολύ σημαντική για την ρύθμιση της κυτταρικής ανάπτυξης καθώς δρα ως αντιπολλαπλασιαστικός παράγοντας σε πολλούς ιστούς και συμβάλλει στην επιβράδυνση της κακοήθους κυτταρικής ανάπτυξης.

Με βάση το περιοδικό HarvardHealth, to 41% του ενήλικου πληθυσμού έχει χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D.

Σύμφωνα με έρευνες, οι γυναίκες με έλλειψη βιταμίνης D είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού. Η έλλειψη της βιταμίνης D στα κύτταρα επιταχύνει την ανάπτυξη του όγκου και διευκολύνει τη μετάσταση, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα πως η βιταμίνη D μπορεί να συμβάλλει στην καταστολή των καρκινικών μεταστάσεων.

Σε μια μελέτη στην οποία έλαβαν μέρος γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, ακολουθήθηκε θεραπεία με δόση Ασβεστίου ή με συνδυασμό Ασβεστίου και Βιταμίνης D. Ως αποτέλεσμα, μεταξύ των δύο ομάδων, όσες γυναίκες έλαβαν μόνο Ασβέστιο παρουσίασαν 44% μείωση της εμφάνισης όλων των τύπων καρκίνου, ενώ όσες έλαβαν και τα δύο, είχαν μείωση κατά 77%.

Οι ερευνητές καταλήγουν πως εάν τα επίπεδα βιταμίνης D3 διατηρούνται σε ένα ιδανικό επίπεδο όπως αυτό των 70ng/ml κατά την διάγνωση του καρκίνου και έναν χρόνο μετά τη διάγνωση, τότε υπάρχει μεγάλη πρόοδος στη επιβίωση των ασθενών από τον καρκίνο του μαστού.

Παρόλα αυτά δεν είναι εύκολο να πραγματοποιηθεί μια γενική σύσταση για τη ποσότητα βιταμίνης D που απαιτείται, καθώς η δόση διαφοροποιείται ανάλογα με το άτομο.

Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι  η βελτίωση των επιπέδων βιταμίνης D στον οργανισμό  βοηθά στην αποφυγή δημιουργίας 16 τύπων καρκίνου, περιλαμβανομένων του παγκρέατος, των πνευμόνων, των ωοθηκών, του μαστού, του προστάτη και του δέρματος.Πάνω από 200 επιδημιολογικές έρευνες και πάνω από 2.500 εργαστηριακές μελέτες επιβεβαιώνουν θεωρίες που συνδέουν την ανεπάρκεια βιταμίνης D με τον καρκίνο.

Και μην ξεχνάτε :

Ο καλύτερος τρόπος για να βελτιώσουμε τα επίπεδα βιταμίνης D στο σώμα μας είναι η έκθεση στον ήλιο. Ένας πολύ γενικός οδηγός προτείνει την έκθεση του 40% του σώματός μας στον ήλιο και τις ώρες από 10πμ έως 2μμ για είκοσι (20’) λεπτά.

 

https://www.kathimerini.gr/life/health/561709342/karkinos-toy-mastoy-kai-vitamini-d/

https://www.itrofi.gr/ygeia/vitamines/article/137/i-dynami-tis-vitaminis-d-enantia-ston-karkino

Ποια συμπτώματα επιμένουν μετά τη νόσηση από Covid

Το γρίφο των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων μετά από νόσηση από κορωνοϊό φαίνεται πως καλείται να λύσει επί μακρόν η ιατρική κοινότητα, η οποία πλέον έρχεται αντιμέτωπη και με νέους όρους όπως «παρατεινόμενη» νόσος COVID-19 (Long COVID-19).

Όπως δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η παθολόγος-επιμελήτρια Β’ ΕΣΥ και υπεύθυνη του τμήματος COVID στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» Ελένη Κορομπόκη, ο όρος «παρατεινόμενη» νόσος COVID-19 αναφέρεται στην επιμονή των συμπτωμάτων ή στην εμφάνιση νέων συμπτωμάτων μετά την οξεία λοίμωξη από τον ιό SARS-CoV-2.

«Τα παρατεινόμενα συμπτώματα, έχουν μεγάλη ποικιλομορφία, μπορεί να εμφανίζονται ακόμα και μετά από ήπια νόσηση, (και όχι μόνο μετά από νοσηλεία σε ΜΕΘ) και φαίνεται ότι αφορούν όλα τα συστήματα του οργανισμού. Για το λόγο αυτό η κλινική προσέγγιση των ασθενών που νόσησαν από COVID-19 απαιτεί μια ολιστική αντιμετώπιση».

Και ο ιδανικότερος τρόπος για αυτή την ολιστική αντιμετώπιση όπως επισημαίνει η κ. Κορομπόκη είναι η δημιουργία post-covid ιατρείων, όπως αυτά που σταδιακά δομούνται και έχουν ξεκινήσει να λειτουργούν σε όλα τα οργανωμένα συστήματα υγείας, προσφέροντας μια ολοκληρωμένη φροντίδα σε όσους προσβλήθηκαν από τη νόσο COVID-19. «Με ζητούμενο όχι μόνο την ανακούφιση από την «παρατεταμένη νόσο, αλλά την αποκατάσταση της ψυχοσωματικής υγείας και της ευζωίας».

Η υπεύθυνη του τμήματος Covid του «Αλεξάνδρα» τονίζει ότι ο ασθενείς με εμμένοντα συμπτώματα χρειάζονται τακτική παρακολούθηση από μια διεπιστημονική ομάδα επαγγελματιών υγείας. Ο εργαστηριακός έλεγχος και η θεραπευτική προσέγγιση θα πρέπει να είναι εξατομικευμένα, ανάλογα με τη συμπτωματολογία και τα κλινικά ευρήματα στον κάθε ασθενή. Δεδομένης της πολυσυστηματικής φύσης του νοσήματος, λέει η κ Κορομπόκη, διαφορετικές ιατρικές ειδικότητες (λοιμωξιολόγοι, παθολόγοι, πνευμονολόγοι, καρδιολόγοι, ψυχίατροι, νευρολόγοι, φυσίατροι, ρευματολόγοι, αιματολόγοι, ενδοκρινολόγοι, ΩΡΛ, δερματολόγοι και άλλοι) αλλά και λοιποί επαγγελματίες υγείας με κομβικό ρόλο στην αποκατάσταση (ψυχολόγοι, φυσικοθεραπευτές, νευροψυχολόγοι, εργοθεραπευτές, λογοθεραπευτές, διατολόγοι κλπ.) θα πρέπει να αλληλεπιδράσουν με διεπιστημονικό τρόπο για αυτή την ολιστική αντιμετώπιση.

Έως και 80% υποφέρει από εμμένοντα συμπτώματα

Σύμφωνα με την παθολόγο, περίπου 10% των ασθενών με θετικό τεστ έναντι του ιού SARS-CoV -2 συνεχίζουν να νιώθουν ότι δεν έχουν αναρρώσει πλήρως ακόμα και 3 εβδομάδες ή και για μήνες μετά από την οξεία νόσο, όπως έδειξε μια πληθυσμιακή μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην οποία οι ασθενείς κλήθηκαν να καταγράφουν τα παρατεινόμενα συμπτώματά τους σε μια εφαρμογή στο κινητό τους τηλέφωνο. «Μια πρόσφατη μελέτη από τις Ηνωμένες Πολιτείες έδειξε ότι το 35% των ασθενών αναφέρει επιμονή των συμπτωμάτων πέραν των τριών εβδομάδων. Σε μελέτες που έγιναν σε νοσηλευόμενους ασθενείς το ποσοστό επίμονων συμπτωμάτων μετά την έξοδο από το νοσοκομείο φαίνεται να είναι μεγαλύτερο και κυμαίνεται μεταξύ 50%-80%».

Το μετατραυματικό στρες επιβραδύνει την ανάρρωση

Γιατί όμως άραγε καθυστερεί η ανάρρωση σε κάποιους ασθενείς, ενώ άλλοι επανέρχονται πιο γρήγορα; Η κ. Κορομπόκη απαντά ότι ανάμεσα στα πιθανά αίτια της καθυστέρησης στην ανάρρωση έχουν αναφερθεί η παρατεταμένη ιαιμία (παρουσία του ιού στο αίμα) λόγω αδυναμίας του οργανισμού να παράξει αντισώματα, η υποτροπή της νόσου ή επαναλοίμωξη, η φλεγμονώδης απάντηση ή ανοσολογική αντίδραση του οργανισμού, καθώς και ψυχολογικοί παράγοντες όπως το μετατραυματικό στρες. Μακροπρόθεσμες επιπλοκές από το αναπνευστικό, το μυοσκελετικό και νευροψυχιατρικά συμπτώματα έχουν περιγραφεί μετά και από νόσηση και από άλλους κορονοιούς (SARS και MERS) και πιθανώς να υπάρχει αναλογία ως προς τους υποκείμενους μηχανισμούς.

Με χρόνια κόπωση ο ένας στους δύο αποθεραπευθέντες

Τα συχνότερα εμμένοντα συμπτώματα μετά από λοίμωξη COVID-19 μπορεί να προέρχονται από διαφορετικά συστήματα του οργανισμού. «Η χρόνια κόπωση αποτελεί το συχνότερο αναφερόμενο σύμπτωμα σε ποσοστό περίπου 50% επηρεάζοντας σημαντικά την ποιότητα ζωής και την ψυχική υγεία των ατόμων που προσβλήθηκαν από τον ιό SARS-CoV-2. Συχνά αναφέρεται διαταραχή μετατραυματικού στρες και κατάθλιψη, αγχώδεις διαταραχές καθώς και διαταραχές ύπνου σε ποσοστό περίπου 30%. Από το αναπνευστικό σύστημα η δύσπνοια και ο βήχας αναφέρονται σε ποσοστό περίπου 40%, ενώ διαταραχές στις απεικονιστικές εξετάσεις (στοιχεία ίνωσης στον πνεύμονα) μπορεί να ανευρίσκονται ακόμα και τρεις μήνες μετά την οξεία φάση της νόσου. Περίπου 20% των ασθενών αναφέρει συμπτώματα από το καρδιαγγειακό σύστημα όπως θωρακικό άλγος, αίσθημα παλμών, ταχυκαρδία, ορθοστατική υπόταση, ενώ σε ένα μικρό ποσοστό μπορεί όψιμα να εμφανιστούν πιο σοβαρές επιπλοκές όπως μυοκαρδίτιδα και θρομβώσεις. Συχνές είναι οι διαταραχές μνήμης και συγκέντρωσης περίπου στο 30% των ασθενών, ενώ αναφέρονται κεφαλαλγίες και ιλίγγος. Η ανοσμία και η αγευσία, συχνά συμπτώματα στην οξεία φάση της νόσου, μπορεί να επιμένουν σε ένα 10% για παρατεταμένο διάστημα πέραν των τριών εβδομάδων.

Πιθανή πυροδότηση ή έξαρση αυτοάνοσων

«Επίμονες μυαλγίες και αρθραλγίες απαντώνται σε ένα 30% των περιπτώσεων. Αλωπεκία, διαταραχές των ονύχων, εμφάνιση εξανθημάτων, οστεοπόρωση, εμφάνιση ή δυσκολία ρύθμισης σακχαρώδους διαβήτη και έλλειψη βιταμίνης D που μπορεί μακροπρόσθεμα να οδηγήσει σε οστεοπόρωση, αναφέρονται επίσης στις πιο σπάνιες μακροπρόθεσμες επιπλοκές. Από τον εργαστηριακό έλεγχο πέραν των ευρημάτων στον απεικονιστικό έλεγχο του αναπνευστικού συστήματος, μπορεί να παρατηρηθεί εμμένουσα αύξηση των δεικτών φλεγμονής, αυξημένη πιθανότητα θρομβώσεων καθώς και πιθανή πυροδότηση ή έξαρση αυτοάνοσων νοσημάτων».

https://www.kathimerini.gr/life/science/561201925/poia-symptomata-epimenoyn-meta-ti-nosisi-apo-covid/

Μελέτη από έλληνες καθηγητές για την δημόσια υγεία τον 21ο αιώνα ανέδειξε την ανάγκη ενός καλά οργανωμένου συστήματος υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας.

Μελέτη με τίτλο «Η (ΝΕΑ) ΔΗΜΟΣΙΑ ΥΓΕΙΑ ΣΤΟΝ 21ο  ΑΙΩΝΑ», παρουσίασαν οι καθηγητές Γιάννης Τούντας και Γιάννης Κυριόπουλος καθώς και οι καθηγητές Αλκιβιάδης Βατόπουλος, Κυριάκος Σουλιώτης και Τάσος Φιλαλήθης ως μια ολοκληρωμένη πρόταση για την αναπτυξη της Δημόσιας Υγείας στην Ελλαδα 

Κατά την έναρξη της Συνέντευξη Τύπου, η κα Ειρήνη Αγαπηδάκη, Γενική Γραμματέας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας, δήλωσε ότι η εμπειρία της διαχείρισης της πανδημίας που προκλήθηκε από τον ιό SARS-COV-02  ανέδειξε την ανάγκη ενός καλά οργανωμένου συστήματος υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας καθώς βοηθά στην εννοιολογική αποσαφήνιση της έννοιας της Δημόσιας Υγείας και την ανάπτυξη μιας νέας προσέγγισης στη Δημόσια Υγεία στη χώρα μας.
Ο καθηγητής Γιάννης Τούντας τόνισε ότι η μελέτη αυτή καλύπτει ένα μεγάλο κενό στη σχετική συζήτηση στην πολιτική υγείας στη χώρα μας και προτείνει την ανάδειξη της δημόσιας  υγείας ως βασικής προτεραιότητας στην πολιτική υγείας και την δημιουργία μιας κρατικής υπηρεσίας δημόσιας  υγείας η οποία θα αναπτύξει μια ολιστική προσέγγιση για τη μείωση της νοσηρότητας και θνησιμότητας στη χώρα μας.

Ενώ ο Ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, Γιάννης Κυριόπουλος επισήμανε ότι η Δημόσια Υγεία είναι στο περιθώριο καθώς απορροφά μόλις το  0,1% του ΑΕΠ ή το 1,27% της συνολικής δαπάνης υγείας. Η περιθωριοποίηση της Δημόσιας Υγείας στη χώρα μας συνέβαλλε στην εντατικοποίηση της πίεσης προς τις νοσοκομειακές υπηρεσίες της χώρας κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Από την άλλη πλευρά, ο Ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής – Προγραμματισμού Υγείας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης, Τάσος Φιλαλήθης ανέλυσε τη σημασία της Διεθνούς Συνεργασίας στα θέματα υγείας. Στα πρότυπα των χωρών της Ευρώπης η χώρα μας πρέπει να διδαχθεί από διεθνή εμπειρία και να αναπτύξει το κατάλληλο ανθρώπινο δυναμικό (ιατροί δημόσιας υγείας, διεπιστημονικές ομάδες, εκπαίδευση, πιστοποίηση, συνεργασία με άλλες κυβερνητικές υπηρεσίες) για να μπορέσει να λειτουργήσει αποτελεσματικά μια σύγχρονη κρατική υπηρεσία Δημόσιας Υγείας.

Ο Καθηγητής Πολιτικής Υγείας Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Κυριάκος Σουλιώτης ανέδειξε κύριος στρατηγικός στόχος της πολιτικής υγείας για την αντιμετώπιση των κοινωνικών προσδιοριστών της υγείας, κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες, βιολογικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες και συμπεριφορές του πληθυσμού σχετικά με την υγεία (κάπνισμα, κατανάλωση οινοπνεύματος, άσκηση και διατροφή κ.α.).

Ο Καθηγητής Μικροβιολογίας της Δημόσιας Υγείας στο πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, Αλκιβιάδης Βατόπουλος εστίασε στην ανάγκη για τη βελτίωση του εργαστηριακού τομέα της Δημόσιας Υγείας στη χώρα μας ο οποίος θα πρέπει να ασκεί την υγειονομική επιτήρηση μέσω εξειδικευμένων κέντρων Αναφοράς των λοιμωδών νοσημάτων και των νοσημάτων που σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό θα πρέπει να βρίσκονται υπό επιτήρηση (νοσήματα που προλαμβάνονται με εμβολιασμό, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, τροφονόσοι και ζωονόσοι καθώς και άλλοι παράγοντες κινδύνου) με επαρκή στελέχωση και χρηματοδότηση ώστε να υπάρχει δυνατότητα άμεσης απόκρισης στην περίπτωση ανίχνευσης επιδημιολογικών κινδύνων.

Σύμφωνα με τον κ. Τούντα, οι προτάσεις της μελέτης  για την ενδυνάμωση της Δημόσιας Υγείας στην Ελλάδα συνοψίζονται κυρίως:

α) στη δημιουργία ισχυρής κεντρικής υπηρεσίας Δημόσιας Υγείας στο Υπουργείο Υγείας, β) στην οργάνωση αντίστοιχων υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας στις διοικητικές Περιφέρειες, γ) στον εργαστηριακό τομέα στην ενίσχυση του Κεντρικού Εργαστηρίου Δημόσιας Υγείας (ΚΕΔΥ), δ) στο μετασχηματισμό του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) σε αποκλειστικά επιστημονικό οργανισμό χωρίς περιφερειακές ή τοπικές δραστηριότητες και στη θεσμοθέτηση Συνεργαζόμενων Κέντρων, ε) στη διασύνδεση του τομέα της Δημόσιας Υγείας με το ΕΣΥ και κυρίως με την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας .

Παράλληλα, οι συγγραφείς ανέφεραν ότι κομβικής σημασίας θα είναι η θέσπιση επιπρόσθετων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων εκπαίδευσης για το προτεινόμενο Σώμα Λειτουργών Δημόσιας Υγείας και ειδικότερα για την ειδικότητα της Δημόσιας Υγείας-Κοινωνικής Ιατρικής. Επιπρόσθετα, οι συγγραφείς της μελέτης προτείνουν χρηματοδοτική ενίσχυση της Δημόσιας Υγείας, με διεύρυνση της χρηματοδοτικής βάσης από τον κρατικό προϋπολογισμό και τους ασφαλιστικούς φορείς, θέσπιση φορολογικών ελαφρύνσεων για τις δαπάνες Πρόληψης, εισαγωγή αρνητικού συνασφάλιστρου για τα νοικοκυριά που υιοθετούν πρακτικές υγιεινής κατανάλωσης και συμπεριφοράς, εισαγωγή ειδικών φόρων «αμαρτίας» (φόροι Pigou) στις τιμές βλαπτικών για την υγεία αγαθών και, συνδυαστικά, ειδικών φόρων «αρετής» για τις υγιεινές καταναλωτικές συνήθειες και συμπεριφορές. Τέλος, κομβικό ρόλο θα παίξει η εφαρμογή τακτικών και περιστασιακών προγραμμάτων και δράσεων αξιολόγησης για όλες τις προσφερόμενες υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, και κυρίως για αυτές που αφορούν την Πρόληψη και την Προαγωγή Υγείας.

https://www.iatronet.gr/article/107728/meleth-h-nea-dhmosia-ygeia-ston-21o-aiona

Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης : Τι είναι, ποιες παροχές περιλαμβάνει, ποιους αφορά, πότε διακόπτεται

Το πρόγραμμα Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης είναι ένα προνοιακό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού και απευθύνεται σε νοικοκυριά που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας. Το πρόγραμμα βασίζεται σε τρεις πυλώνες: α) την εισοδηματική ενίσχυση, β) τη διασύνδεση με υπηρεσίες κοινωνικής ένταξης, και γ) τη διασύνδεση με υπηρεσίες ενεργοποίησης που στοχεύουν στην ένταξη ή επανένταξη των δικαιούχων στην αγορά εργασίας και στην κοινωνική επανένταξη.

Περιλαμβάνει τις εξής παροχές :

1.Εισοδηματική ενίσχυση: χρηματικό ποσό ενίσχυσης
2. Συμπληρωματικές κοινωνικές υπηρεσίες, παροχές και αγαθά:

● Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ανασφάλιστων.
● Παραπομπή και ένταξη σε δομές και υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας και υποστήριξης.
● Ένταξη σε προγράμματα και κοινωνικές δομές για την αντιμετώπιση της φτώχειας.
● Ένταξη στις δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος του Ταμείου Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Άπορους.
● Κοινωνικό τιμολόγιο παροχών ηλεκτρικής ενέργειας.
● Κοινωνικό τιμολόγιο παροχών ύδρευσης.
● Κοινωνικό τιμολόγιο Δήμων και Δημοτικών Επιχειρήσεων.
● Σε υπηρεσίες ενεργοποίησης: προώθηση των δικαιούχων, εφόσον δύνανται να εργαστούν, σε δράσεις που στοχεύουν στην ένταξη ή επανένταξή τους στην αγορά εργασίας και μπορεί να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

– Την κάλυψη προτεινόμενης θέσης εργασίας.
– Τη συμμετοχή σε προγράμματα κοινωφελούς εργασίας.
– Τη συμμετοχή σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης.
– Τη συμμετοχή σε προγράμματα απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας.
– Την ένταξη ή την επιστροφή στο εκπαιδευτικό σύστημα και στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας.

Ωφελούμενοι Θεωρούνται:

α. Μονοπρόσωπο νοικοκυριό: κάθε ενήλικο άτομο που διαμένει μόνο του σε κατοικία και δεν εμπίπτει στην κατηγορία ενηλίκων έως 25 ετών που φοιτούν σε πανεπιστημιακές σχολές ή σχολεία ή ινστιτούτα επαγγελματικής εκπαίδευσης ή κατάρτισης της ημεδαπής ή αλλοδαπής.

β. Πολυπρόσωπο νοικοκυριό: όλα τα άτομα που διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη.

Στο πολυπρόσωπο νοικοκυριό εντάσσονται:
1) φιλοξενούμενα άτομα ή φιλοξενούμενη οικογένεια, με την προϋπόθεση ότι η φιλοξενία είχε δηλωθεί στην τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος και
2) τα ενήλικα τέκνα έως 25 ετών που φοιτούν σε πανεπιστημιακές σχολές ή σχολεία ή ινστιτούτα επαγγελματικής εκπαίδευσης ή κατάρτισης, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής τους.

γ. Άστεγοι

Το εξαμηνιαίο εισόδημα ενός νοικοκυριού για να το δικαιούται πρέπει να φέρει τα παρακάτω χαρακτηριστικά :

Σύνθεση Νοικοκυριού Εξαμηνιαίο Εισόδημα
Μονοπρόσωπο νοικοκυριό 1.200€
Νοικοκυριό αποτελούμενο από δύο ενήλικα μέλη              1.800€
ή μονογονεϊκή οικογένεια με ένα ανήλικο μέλος

Νοικοκυριό αποτελούμενο από δύο ενήλικα                      2.100€
και ένα ανήλικο μέλος
ή μονογονεϊκή οικογένεια με δύο ανήλικα μέλη

Νοικοκυριό αποτελούμενο από τρία ενήλικα μέλη             2.400€
ή δύο ενήλικα και δύο ανήλικα μέλη
ή μονογονεϊκή οικογένεια με τρία ανήλικα μέλη

Νοικοκυριό αποτελούμενο από τρία ενήλικα και ένα
ανήλικο μέλος ή δύο ενήλικα και τρία ανήλικα μέλη        2.700€
ή μονογονεϊκή οικογένεια με τέσσερα ανήλικα μέλη

Νοικοκυριό αποτελούμενο από τέσσερα ενήλικα μέλη
ή δύο ενήλικα και τέσσερα ανήλικα μέλη                       3.000€
ή μονογονεϊκή οικογένεια με πέντε ανήλικα μέλη

→ Για κάθε επιπλέον μέλος προστίθεται το εξαπλάσιο του αντίστοιχου εγγυημένου ποσού.
Το δηλούμενο εισόδημα δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 5.400 ευρώ, ανεξαρτήτως του αριθμού των μελών του νοικοκυριού.

Ενώ το περιουσιακά κριτήρια που πρέπει να έχει ο ωφελούμενος θα πρέπει να είναι μέσα στα παρακάτω πλαίσια:

● Η συνολική φορολογητέα αξία της ακίνητης περιουσίας του νοικοκυριού, δεν μπορεί να υπερβαίνει στο σύνολο της το ποσό των 90.000 ευρώ για το μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενη κατά 15.000 ευρώ για κάθε πρόσθετο μέλος και έως 150.000 ευρώ.

● Η αντικειμενική δαπάνη των επιβατικών αυτοκινήτων Ιδιωτικής Χρήσης (Ι.Χ.), Μικτής Χρήσης (Μ.Χ.) ή και των δικύκλων του νοικοκυριού, δεν μπορεί να υπερβαίνει στο σύνολο της, το ποσό των 6.000 ευρώ.
● Το συνολικό ύψος των καταθέσεων του νοικοκυριού ή/και η τρέχουσα αξία μετοχών, ομολόγων κ.τ.λ., όπως προκύπτουν από τις ηλεκτρονικές διασταυρώσεις, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα όρια του κατωτέρω πίνακα για κάθε τύπο νοικοκυριού, μέχρι και το ποσό των 14.400 ευρώ.
● Εμπίπτουν στις διατάξεις του φόρου πολυτελείας
● Δηλώνουν δαπάνες για αμοιβές πληρωμάτων σκαφών αναψυχής.
● Δηλώνουν δαπάνες για δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία.

● Δηλώνουν δαπάνες για οικιακούς βοηθούς, οδηγούς αυτ/των, δασκάλους και λοιπό προσωπικό, όπως αυτές προσδιορίζονται στους αντίστοιχους κωδικούς του εντύπου Ε1.

Γίνεται σαφεστατο ότι αναστέλλεται ή διακόπτεται όταν :

  1. Σε περίπτωση που τα ανήλικα μέλη του νοικοκυριού δεν φοιτούν ή διακόπτουν την φοίτηση τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση.
  2. Σε περίπτωση που τα ενήλικα μέλη του νοικοκυριού, έως 45 ετών, τα οποία δεν έχουν ολοκληρώσει τη φοίτησή τους στην υποχρεωτική εκπαίδευση, δεν εγγράφονται στα σχολεία δεύτερης ευκαιρίας του Δήμου τους ή στα παραρτήματα αυτών.

Εάν διαπιστωθεί μέσω των μηνιαίων διασταυρώσεων, ή μέσω της διεξαγωγής κοινωνικής έρευνας, ή μέσω της επόμενης Δήλωσης Φορολογίας Εισοδήματος (Ε1), αναντιστοιχία ανάμεσα σε όσα δηλώθηκαν στην αίτηση για το Κ.Ε.Α. και στην τρέχουσα κατάσταση του νοικοκυριού.

  • Σε περίπτωση που ο δικαιούχος, ο οποίος μπορεί να εργαστεί, δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις που αφορούν τη μηνιαία επίσκεψη στα Κέντρα Κοινότητας, τον ΟΑΕΔ και τη μη εκούσιας και αναιτιολόγητης παραίτησης από την εργασία τους.
  • Τον επόμενο μήνα από εκείνον του θανάτου του δικαιούχου. Σε περίπτωση που άλλο μέλος της οικογένειας του θανόντος μπορεί να γίνει δικαιούχος, πρέπει να υποβάλλει τροποποιητική αίτηση.
  • Τον επόμενο μήνα από εκείνον που ο δικαιούχος μετακόμισε στο εξωτερικό. Όμως το ΚΕΑ δεν διακόπτεται, εάν ο δικαιούχος μεταβεί στο εξωτερικό για λόγους νοσηλείας σε θεραπευτήρια, ανεξάρτητα από τη χρονική διάρκεια.
  • Τον επόμενο μήνα από εκείνον κατά τον οποίο ο δικαιούχος ή άλλο μέλος του νοικοκυριού ανακάλεσε την αίτηση του.
  • Εάν κατατεθούν στο αρμόδιο όργανο του Δήμου έγγραφα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η καταβολή έγινε χωρίς να πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις. Τα στοιχεία διαβιβάζονται στη Διεύθυνση Καταπολέμησης της Φτώχειας και, εάν διαπιστωθεί ότι η καταβολή έγινε χωρίς να πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις εκδίδεται πράξη διακοπής της καταβολής.

Ενώ παρατείνεται για έναν (1) μήνα  η ισχύς των εγκριτικών αποφάσεων του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και του Επιδόματος Στέγασης για τις αιτήσεις εκείνες που έληγαν και θα έπρεπε να επανυποβληθούν τον Ιανουάριο του 2022 όπως υπεγράφη και προωθείται στο Εθνικό Τυπογραφείο για δημοσίευση.

Υπενθυμίζεται ότι:

α) Σε περίπτωση που υποβληθεί εντός του Ιανουαρίου 2022 αίτηση απευθείας από τους αιτούντες, τότε αυτή η εγκεκριμένη αίτηση θα ισχύσει κανονικά.

β) Εάν ο δικαιούχος έχει ξεκινήσει τη δημιουργία αίτησης, η οποία όμως παραμένει σε κατάσταση «ΝΕΑ» χωρίς να γίνει οριστική υποβολή αυτής, τότε θα ανανεωθεί αυτόματα η ισχύς της προηγούμενης εγκεκριμένης αίτησης.

γ) Οι δικαιούχοι θα ενημερωθούν με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή γραπτό μήνυμα στον αριθμό κινητού τηλεφώνου που έχουν δηλώσει στην αίτηση, για την αυτόματη παράταση της ισχύος των αιτήσεων τους για ένα μήνα.

Περισσότερα στα :

Το ΚΕΑ σε 5 ερωτήσεις-απαντήσεις! – taxvoice.gr

Φτωχότεροι οι Έλληνες από τις δαπάνες υγείας τους

Με τις υψηλότερες ιδιωτικές δαπάνες στην υγεία δεν μπορούμε να μην αγανακτούμε,με το γεγονός ότι  1 στους 10 Έλληνες γίνεται όλο και φτωχότερος λόγω των δαπανών υγείας. Σύμφωνα με έρευνα της Eurostat πάνω από το 1/3 των δαπανών υγείας προέρχεται απευθείας από την τσέπη των πολιτών όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι στο 1/5.

Μόνο το 27% των χρημάτων που πάνε σε υπηρεσίες υγείας προέρχεται από κρατική χρηματοδότηση, ενώ το 31% είναι από την υποχρεωτική ασφάλιση, το 36% απευθείας από την τσέπη των Ελλήνων και μόλις το 4% από ασφαλιστήρια συμβόλαια σύμφωνα με την Eurostat.

Στην ΕΕ κατά μέσο όρο η χρηματοδότηση από το κράτος φτάνει στο 73%. Στην Ελλάδα το 27% προέρχεται από το κράτος και 31% από την υποχρεωτική ασφάλιση. Αντίθετα στην Σουηδία και τη Δανία το κράτος καλύπτει περίπου το 85% του συνόλου των δαπανών υγείας. Στο Λουξεμβούργο, την Κροατία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Σλοβακική Δημοκρατία και τις Κάτω Χώρες, η υποχρεωτική ασφάλιση χρηματοδοτεί περισσότερα από τα τρία τέταρτα των δαπανών υγείας.

Σύμφωνα με έρευνα του ΟΟΣΑ τα υψηλότερα επίπεδα μη καλυπτόμενων αναγκών ιατρικής περίθαλψης σε σχέση με τα αντίστοιχα επίπεδα της ΕΕ έχει η Ελλάδα την τελευταία δεκαετία όπου καταγράφει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ μετά την Εσθονία το 2020.

To 8,1% του ελληνικού πληθυσμού αναφέρει μη καλυπτόμενες ανάγκες λόγω κόστους, απόστασης που πρέπει να διανυθεί ή χρόνου αναμονής, σε σύγκριση με 1,7% κατά μέσο όρο σε επίπεδο ΕΕ το 2019 σύμφωνα με έρευνα του ΟΟΣΑ. Οι μη καλυπτόμενες ανάγκες ιατρικής περίθαλψης έφτασαν στο υψηλότερο επίπεδό τους (13,1%) το 2016 και κατόπιν μειώνονταν σταθερά κατά περίπου 15% κάθε χρόνο. Ωστόσο, ακόμη και το 2019 η Ελλάδα εξακολουθεί να καταγράφει μακράν τη μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των χωρών της ΕΕ όσον αφορά τις μη καλυπτόμενες ανάγκες μεταξύ των εισοδηματικών ομάδων.

Ένα  πιθανό εμπόδιο στην πρόσβαση είναι τα μηνιαία όρια στον αριθμό των καλυπτόμενων από τον ΕΟΠΥΥ επισκέψεων ανά ιατρό, στον αριθμό παραπεμπτικών για διαγνωστικές και εργαστηριακές εξετάσεις και στις συνταγογραφήσεις (όριο δαπάνης), τα οποία εφαρμόζονται από το 2012. Παρότι οι περιορισμοί αυτοί μείωσαν τα περιθώρια υπερθεραπείας και αντιμετώπισαν το πρόβλημα της προκλητής ζήτησης, ενδέχεται παράλληλα να είχαν ως αποτέλεσμα σε ορισμένες περιπτώσεις οι ασθενείς είτε να καθυστερούν την αναζήτηση περίθαλψης, είτε να στρέφονται σε εναλλακτικό πάροχο, είτε να πληρώνουν για μια επίσκεψη απευθείας με άμεση πληρωμή.

Το 2019 η Ελλάδα κατέγραψε το τρίτο υψηλότερο επίπεδο άμεσων ιδιωτικών πληρωμών ως ποσοστό των δαπανών για την υγεία στην ΕΕ (35%), το οποίο ήταν πάνω από το διπλάσιο του μέσου όρου στο σύνολο της ΕΕ (15,4%). Οι άμεσες ιδιωτικές δαπάνες για φάρμακα αντιστοιχούσαν στο 13% του συνόλου των δαπανών για την υγεία στην Ελλάδα, έναντι ποσοστού μόλις κάτω από 4% στην ΕΕ, και αντιπροσωπεύουν πάνω από το ένα τρίτο (36%) του συνόλου των άμεσων ιδιωτικών δαπανών.

Οι πληρωμές των νοικοκυριών για ενδονοσοκομειακή περίθαλψη αντιπροσωπεύουν, επίσης, αξιοσημείωτο μερίδιο των δαπανών για την υγεία, της τάξης του 11% των συνολικών δαπανών για την υγεία στην Ελλάδα, έναντι μόλις 1% στην ΕΕ το οποίο αντιστοιχεί σε ακόμη ένα τρίτο του συνόλου των άμεσων ιδιωτικών δαπανών. Το ποσό αυτό αντικατοπτρίζει κυρίως τις δαπάνες για νοσοκομειακές υπηρεσίες που παρέχονται από ιδιωτικούς φορείς, παρότι ορισμένα έμμεσα στοιχεία δείχνουν ότι άτυπες πληρωμές καταβάλλονται και σε δημόσια νοσοκομεία (Thomson, Cylus & Evetovits, 2019).

Η μεγάλη εξάρτηση από τις άμεσες ιδιωτικές πληρωμές για ιατρικές δαπάνες στην Ελλάδα σημαίνει ότι ένα μεγάλο ποσοστό των νοικοκυριών αντιμετωπίζει καταστροφικές δαπάνες για την υγεία, οι οποίες αυξήθηκαν από 7% το 2010 σε 8,9% το 2019 -το όγδοο υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών της ΕΕ για τις οποίες υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία.

Όπως και στις περισσότερες άλλες χώρες, πάνω από το ήμισυ του συνόλου των καταστροφικών δαπανών στην Ελλάδα καταβάλλονται από το φτωχότερο 20% των νοικοκυριών.

https://www.epixeiro.gr/article/329706

Η επίπτωση της πανδημίας COVID-19 στη διάγνωση του καρκίνου

Είναι γνωστό πως η πρώιμη διάγνωση οδηγεί στη βελτίωση της επιβίωσης, παρόλα αυτά η πανδημία του COVID-19 φαίνεται να έχει αποτελέσει εμπόδιο για την πρόσβαση των ασθενών σε δομές για προσυμπτωματικό έλεγχο  όπως η μαστογραφία και η κολονοσκόπηση.

Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό JAMA Network Open, συγκρίνει τη διαφορά σε αριθμό των πρώιμων διαγνώσεων καρκίνου και των διαγνώσεων καρκίνου προχωρημένου σταδίου πριν και κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Στη μελέτη, στην οποία συμμετείχαν 55 άνδρες και 467 γυναίκες, φάνηκε πως σε γενικές γραμμές, ο αριθμός των επισκέψεων για διάγνωση κακοήθους νεοπλάσματος δεν είχε μεγάλη διαφορά μεταξύ του 2019 και του 2020.

Ακόμη, οι νέες διαγνώσεις ανά στάδιο κακοήθειας δεν διέφεραν επίσης σημαντικά,  καθώς έναντι στο 31.9% των ασθενών που διαγνώστηκαν με καρκίνου πρώτου σταδίου το 2019, το 2020 καταγράφηκε το 29%. Αντίστοιχα για ασθένεια τέταρτου σταδίου, το 2019, το 26% διαγνώστηκε ενώ το 2020, το 26.4%.

Ωστόσο, ανησυχητικό εύρημα αποτέλεσε η διάγνωση ασθενών με καρκίνο του μαστού σε στάδιο 1, που ήταν σε σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό από τη μία χρονιά στην άλλη με ποσοστά 63.9% το 2019 και  51,3% το 2020  ενώ από την άλλη οι διαγνώσεις ασθενών με καρκίνο του μαστού σταδίου 4 αυξήθηκαν, από 1.9% το 2019 σε 6.2% το 2020.

Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο είναι πολύ σημαντικό κομμάτι της πρόληψης του, ειδικά για τον καρκίνο του εντέρου και του μαστού.

Υπάρχει έντονη ανησυχία όσον αφορά την επίδραση της πανδημίας στη μείωση των ελέγχων, ιδίως τη στιγμή που η έρευνα αποδεικνύει πως ο αριθμός των ατόμων που διαγιγνώσκονται σε προχωρημένο στάδιο αυξάνεται.

Είναι επιτακτικής ανάγκης τα άτομα που έχουν καθυστερήσει την προληπτική φροντίδα κατά το πέρας της πανδημίας να προβούν στον απαραίτητο έλεγχο το συντομότερο δυνατό.

Ερευνα: Αυξήθηκε ο αριθμός των ασθενών με καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο εν μέσω κοροναϊού

Επιστήμονες αναπτύσσουν ένα μόνο τεστ για τον εντοπισμό του κινδύνου τεσσάρων καρκίνων στις γυναίκες

 

Σύμφωνα με δύο έρευνες οι οποίες δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Communications οι ειδικοί μπορεί να είναι σε θέση να προβλέψουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών, του μαστού, της μήτρας και του τραχήλου της μήτρας χρησιμοποιώντας κύτταρα από τεστ παπ ρουτίνας.

Οι επιστήμονες αναπτύσσουν ένα επαναστατικό τεστ το οποίο θα προβλέπει την πιθανότητα ανάπτυξης των τεσσάρων αυτών καρκίνων

Χρησιμοποιώντας κύτταρα από τον τράχηλο της μήτρας τα οποία λαμβάνονται από τον γιατρό κατά τη διάρκεια του τεστ Παπ, οι ειδικοί θα μπορούν να διακρίνουν αν ο ασθενής πάσχει από καρκίνο του μαστού ή των ωοθηκών ή να προβλέψουν την πιθανότητα του να αναπτυχθεί.Το test αυτό θα μπορούσε μελλοντικά να επιτρέψει την προγενέστερη ανίχνευση των τεσσάρων αυτών ειδών καρκίνου σε  νεαρές γυναίκες και ίσως να τον σταματήσει πριν ακόμη αυτός «ξεκινήσει».

Η δημιουργία ενός τέτοιου τεστ το οποίο θα ανιχνεύει τους τέσσερις πιο συχνούς τύπου καρκίνου που επηρεάζουν γυναίκες και ανθρώπους με γυναικεία όργανα – και συγκεκριμένα, αυτούς που σήμερα είναι δύσκολο να ανιχνευθούν σε πρώιμο στάδιο– είναι ένα γεγονός επαναστατικό για την ιατρική.

Ο καρκίνος των ωοθηκών ευθύνεται για το μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων που συνδέεται με γυναικολογικούς καρκίνους. Επί του παρόντος , το 75% των καρκίνων των ωοθηκών διαγιγνώσκονται σε τελικά στάδια, όταν οι όγκοι έχουν εξαπλωθεί. Η πιο γρήγορη διάγνωση μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα της θεραπείας.Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνός καρκίνος στις γυναίκες και συνήθως ανιχνεύεται μέσω της μαστογραφίας και στη συνέχεια βιοψίας. Προς το παρόν δεν υπάρχει διαγνωστικό τεστ για τον καρκίνο του μαστού για γυναίκες κάτω των 50.

Στην έρευνα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δείγματα από 242 γυναίκες με καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και 869 χωρίς. Ύστερα μέτρησαν 14,000 επιγενετικές αλλαγές και αναγνώρισαν μια μοναδική αλληλουχία DNA που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να ανιχνεύσει ή να προβλέψει την ύπαρξη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.

Αυτό τους επέτρεψε να αναγνωρίσουν το 71,4% των γυναικών κάτω των 50 και το 54.5% των γυναικών άνω των 50 με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας με ειδικότητα στο 75%.

Στη δεύτερη έρευνα, οι ερευνητές ανέλυσαν επιγενετικές αλλαγές σε κύτταρα του τραχήλου της μήτρας 329 γυναικών με καρκίνο του μαστού με αρνητική πρόγνωση και σε 869 χωρίς την ασθένεια. Μπόρεσαν να ξεχωρίσουν τις γυναίκες που είχαν καρκίνο του μαστού χάρις στην μοναδική αλληλουχία DNA.

To τεστ θα ψάχνει για ενδείξεις στο DNA γυναικών κατά τη διάρκεια της ζωής της, καταγράφοντας αν υπάρχουν πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο. Θα επιτρέψει μια πιο προσωποποιημένη προσέγγιση στην πρόληψη και διάγνωση, όπου οι γυναίκες θα ελέγχονται, θα παρακολουθούνται και θα ακολουθούν θεραπεία βασισμένη στους δικούς τους ατομικός και μεταβαλλόμενους κινδύνους.

Σημαντικό είναι να αναφερθεί πως χρειάζεται παραπάνω έρευνα και κλινικές δοκιμές με μεγαλύτερο δείγμα για να επιβεβαιώσουν πως τα τεστ θα μπορούσαν να προβλέψουν αποτελεσματικά την πιθανότητα να εμφανίσουν οι γυναίκες καρκίνο.

https://www.theguardian.com/society/2022/feb/01/scientists-developing-single-test-to-detect-risk-of-four-cancers-in-women