Κατηγορία: ΔΡΑΣΕΙΣ

Ο ρόλος της καθιστικής ζωής και της σωματικής δραστηριότητας σε επιβιώσαντες από καρκίνο του παχέος εντέρου

Πρόσφατη μελέτη σε επιβιώσαντες από καρκίνο του παχέος εντέρου σταδίου Ι-ΙΙΙ έδειξε ότι ο περιορισμός της καθιστικής ζωής και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας μέτριας έως υψηλής έντασης οδήγησε στη βελτίωση της ποιότητας ζωής και τη μείωση της κόπωσης κατά τους πρώτους 24 μήνες μετά την αντικαρκινική  θεραπεία.

Δύο από τις πιο συχνές παρενέργειες της χημειοθεραπείας στην αντιμετώπιση του καρκίνου του παχέος εντέρου είναι η κόπωση και περιφερειακή νευροπάθεια. Η σωματική δραστηριότητα φαίνεται ότι έχει θετικά αποτελέσματα. Αυτή η διαπίστωση δεν αφορά μόνο όσους έχουν υποβληθεί σε χημειοθεραπείες αλλά και σε άτομα με αναπηρία ή χρόνιες παθήσεις. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας  ως μέτρια έως έντονη σωματική δραστηριότητα ορίζονται για παράδειγμα το κολύμπι, το περπάτημα και η ποδηλασία.  

Για τους ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας, η ελάττωση της παρατεταμένης καθιστικής ζωής, σε συνδυασμό με την αύξηση της φυσικής δραστηριότητας λειτουργεί ευεργετικά. Σωματικές δραστηριότητες, όπως το ελαφρύ περπάτημα, ή οι οικιακές δουλειές  , μπορεί να βοηθήσουν αρκετά και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των ηλικιωμένων ασθενών. 

Το γενικό πόρισμα των διαφόρων μελετών πάνω στο συγκεκριμένο θέμα είναι πως η ελάττωση της καθιστικής ζωής και η αύξηση της σωματικής δραστηριότητας συνδέονται με τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του ασθενούς στον τομέα της υγείας τους πρώτους 24 μήνες μετά τη θεραπεία για καρκίνο του παχέος εντέρου. Ο περιορισμός, για μεγάλο χρονικό διάστημα, της καθιστικής ζωής σε συνδυασμό με την υψηλή σωματική δραστηριότητα είχαν τη μέγιστη θετική επίδραση στην ποιότητα ζωής του ασθενούς και συνέβαλαν στην μείωση της αίσθησης κόπωσης με την πάροδο του χρόνου κυρίως τα πρώτα δύο χρόνια μετά την θεραπεία για τον καρκίνο του παχέος εντέρου. 

Πηγή άρθρου:  https://exerciseismedicine.gr/wp-content/uploads/2021/12/Longitudinal_Associations_of_Sedentary_Behavior.10.pdf

Ο Ευρωπαϊκός Χώρος Δεδομένων Υγείας: Πρόταση της Ευρωπαικής Επιτροπής για πρόσβαση και κοινή χρήση δεδομένων υγείας στην ΕΕ

Στις 3 Μαΐου 2022, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε την πρότασή της για τον Ευρωπαϊκό Χώρο Δεδομένων Υγείας (EHDS), ένα ορόσημο για ευκολότερους και ασφαλέστερους κανόνες, δομές και διαδικασίες στα κράτη μέλη της ΕΕ για πρόσβαση και κοινή χρήση δεδομένων υγείας διασυνοριακά.

Βασιζόμενο σε νομοθεσία όπως ο GDPR, ο προτεινόμενος νόμος για τη διακυβέρνηση δεδομένων ,  το σχέδιο νόμου για τα δεδομένα  και την  Οδηγία NIS , το EHDS στοχεύει στην αντιμετώπιση της πολυπλοκότητας των σημερινών ευρωπαϊκών κανόνων για την κοινή χρήση δεδομένων στον τομέα της υγείας, που παρουσιάστηκαν κατά την πανδημία COVID-19 και την προώθηση ψηφιακών υπηρεσιών υγείας σε όλη την Ευρώπη.

Για να γίνει αυτό, αυτό το ειδικό για την υγεία ευρωπαϊκό οικοσύστημα περιλαμβάνει κανόνες, κοινά πρότυπα και πρακτικές, καθώς και υποδομές και ένα πλαίσιο διακυβέρνησης για δύο σκοπούς δεδομένων.

Από τη μία πλευρά, το EHDS θα πρέπει να ενδυναμώσει τα άτομα μέσω της αυξημένης ψηφιακής πρόσβασης και του ελέγχου των ηλεκτρονικών προσωπικών δεδομένων υγείας τους, σε εθνικό και διασυνοριακό επίπεδο. Επιπλέον, υποστηρίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών, προωθώντας μια γνήσια ενιαία αγορά για συστήματα ηλεκτρονικών αρχείων υγείας, σχετικών ιατρικών συσκευών και συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης υψηλού κινδύνου ( πρωτογενής χρήση δεδομένων ).

Από την άλλη πλευρά, το EHDS θα παρέχει μια συνεπή, αξιόπιστη και αποτελεσματική οργάνωση για τη χρήση δεδομένων υγείας για έρευνα, καινοτομία, χάραξη πολιτικής και ρυθμιστικές δραστηριότητες ( δευτερεύουσα χρήση δεδομένων ).

Η πρόταση για το EHDS συνοδεύεται από  ανακοίνωση της Επιτροπής , η οποία προκύπτει από  εκτίμηση επιπτώσεων  και  ανοικτή δημόσια διαβούλευση . Η πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συζητηθεί τώρα από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Πηγή άρθρου: https://ec.europa.eu/

Περισσοτερα:

https://opendata.ellak.gr/category/e-health/

Μόσιαλος: Πρόληψη για καλύτερη ποιότητα ζωής, όχι μείωση του κόστους υγείας

Πρωτοβουλία για την ανθεκτικότητα και τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας με αφορμή την πανδημία, την μικροβιακή αντοχή, το δημογραφικό και την κλιματική αλλαγή συγκρότησαν το London School of Economics, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και διεθνείς εταίροι

Το 10% των ασθενών σε κάθε χρονική περίοδο, απορροφούν το 70% του κόστους των συστημάτων υγείας και το 1% των ασθενών απορροφούν το 30% του κόστους. Οι τελευταίοι μπορούν να επισκεφθούν μέχρι και 25 διαφορετικούς λειτουργούς υγείας μέσα σε ένα χρόνο.

Στην Ελλάδα το 65% του συνολικού κόστους του συστήματος υγείας αφορά μισθούς και το υπόλοιπο φάρμακα, συσκευές, εξοπλισμούς κλπ., ενώ ταυτόχρονα υπάρχει έλλειψη μηχανισμού ορθολογικής προμήθειας.

Και ενώ οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας είναι ήδη εξαιρετικά υψηλές, εντούτοις είναι πολύ υψηλότερες στην πραγματικότητα γιατί δεν καταγράφεται η συνεισφορά της οικογένειας που συμβάλλει στην αποσυμπίεση του συστήματος και στην κοινωνική φροντίδα.

Τα παραπάνω επεσήμανε ο καθηγητής Πολιτικής Υγείας του London School of Economics Ηλίας Μόσιαλος στο πλαίσιο διαδικτυακής εκδήλωσης για τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας, υπογραμμίζοντας ότι οι ιδιωτικές δαπάνες υγείας στη χώρα μας είναι συνήθως απ΄ ευθείας πληρωμές, καθώς η ιδιωτική ασφάλιση αντιστοιχεί στο 10% των συνολικών δαπανών, ενώ καταβάλλει ποσά που αντιστοιχούν στο 1-2% του ΑΕΠ για οδοντιατρική περίθαλψη και φάρμακα.

Συνάντηση

Η διαδικτυακή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της εναρκτήριας συνάντησης της πρωτοβουλίας Συνεργασίας για τη Βιωσιμότητα και Ανθεκτικότητα των Συστημάτων Υγείας (Partnership for Health System Sustainability & Resilience – PHSSR) που δημιουργήθηκε το 2020 από το London School of Economics, το World Economic Forum, και την AstraZeneca, που αργότερα πλαισιώθηκαν από άλλους παγκόσμιας εμβέλειας εταίρους, μεταξύ των οποίων η Royal Philips.

Η πρωτοβουλία ήδη δραστηριοποιείται σε περισσότερες από 20 χώρες με τη συνεργασία πανεπιστημιακών, μη κυβερνητικών οργανώσεων, βιοεπιστημών και επιστημών υγείας, υπηρεσιών υγειονομικής φροντίδας καθώς και επιχειρήσεων. Στην Ελλάδα, της μελέτης ηγείται ο Κώστας Αθανασάκης, Επίκουρος Καθηγητής Οικονομικών της Υγείας και Αξιολόγησης Τεχνολογιών Υγείας, Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών της Υγείας (i-hecon).

Ο Καθηγητής Ηλίας Μόσιαλος μιλώντας για τη συνεργασία PHSSR είπε πως η πανδημία ανέδειξε το κενό στη διακυβέρνηση της υγείας σε παγκόσμιο, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας σε ό,τι αφορά την παγκόσμια διακυβέρνηση έχει περιορισμένες δυνατότητες και αρμοδιότητες και είναι ανάγκη να επανεξετάσουμε τον ρόλο του. Η πανδημία βελτίωσε την ετοιμότητα των συστημάτων υγείας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν ανταποκρίθηκε γρήγορα στην πανδημία Covid-19, τελικά έδρασε στρατηγικά αναλαμβάνοντας κάποιες πρωτοβουλίες: ενίσχυσε τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων (ΕΜΑ) το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νοσημάτων και έθεσε τα θεμέλια, μετά την πανδημία, για μια Ευρωπαϊκή Αρχή Ετοιμότητας και Αντιμετώπισης Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης στον Τομέα της Υγείας (HERA), για την αντιμετώπιση όχι μόνο πανδημιών αλλά και προβλημάτων όπως αυτό της μικροβιακής αντοχής. Επίσης, η πολύ σημαντική στρατηγική επιλογή του Ευρωπαϊκού Χώρου Δεδομένων για την Υγεία (European Health Data Space – EHDS) θα δημιουργήσει νέες ευκαιρίες ανάπτυξης φαρμάκων κ.α.

Βελτίωση κόστους – οφέλους

Σε ό,τι αφορά τα προβλήματα ανθεκτικότητας και βιωσιμότητας του συστήματος υγείας σε εθνικό επίπεδο, ο κ. Μόσιαλος μεταξύ άλλων τόνισε ότι η οργάνωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, της πρόληψης και της δημόσιας υγείας αυξάνουν την αποτελεσματικότητα του συστήματος και βελτιώνουν τη σχέση κόστους – οφέλους. Δεν μειώνουν κατ’ ανάγκη το κόστος, υπογράμμισε, αλλά βελτιώνουν την ποιότητα ζωής.

Ο George Wharton παρουσίασε τη μεθοδολογία που χρησιμοποιεί η PHSSR, την οποία έχει αναπτύξει το London School of Economics και διαμορφώσει από κοινού με τους ειδικούς και τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικών των χωρών που συμμετέχουν στην έρευνα. Ο ομιλητής αναφέρθηκε επίσης στην πρόοδο του έργου έως σήμερα και τις προσδοκίες για το μέλλον.

Οι κίνδυνοι στο ΕΣΥ

Ο Κώστας Αθανασάκης παρουσίασε τα ευρήματα της μελέτης αναφορικά με τους κινδύνους για τη βιωσιμότητα του ελληνικού συστήματος υγείας, αλλά και τις ευκαιρίες που αναδύονται σήμερα, για τη διασφάλιση του μέλλοντος του συστήματος, σε όρους βιωσιμότητας και ανθεκτικότητας.

Η ανάλυση εστίασε σε επτά τομείς του ελληνικού συστήματος υγείας: στη διακυβέρνηση, τη χρηματοδότηση, το ανθρώπινο δυναμικό, τη διαχείριση του φαρμάκου και τεχνολογίας υγείας, την παροχή των υπηρεσιών υγείας, το επίπεδο υγείας του πληθυσμού, και το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του συστήματος υγείας.

Σύμφωνα με την μελέτη, βασικές απειλές για τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας αποτελούν η κεντρομόλος διοίκηση του συστήματος, οι ημιτελείς μεταρρυθμίσεις, η περιορισμένη εμπειρία σε πολιτικές που βασίζονται στα τεκμήρια και την ανάλυση των δεδομένων, η υψηλή ιδιωτική δαπάνη υγείας, η σχεδόν μονομερής διαχρονική εστίαση στη νοσοκομειακή φροντίδα, τα στεγανά μεταξύ των επαγγελματιών υγείας κατά την παροχή υπηρεσιών υγείας, η απουσία συστηματικών προσεγγίσεων για την κατανομή των πόρων για τις τεχνολογίες υγείας, η απουσία δομών μακροχρόνιας φροντίδας, η υψηλή έκθεση στους παράγοντες κινδύνου για την υγεία και η απουσία πολιτικών που θα προβλέπουν τη ζήτηση για υπηρεσίες υγείας στο μέλλον, με βάση το φορτίο νοσηρότητας αλλά και τις μεταβολές στο φυσικό και τεχνητό περιβάλλον (π.χ. κλιματική αλλαγή).

Αντίθετα, σημαντικές ευκαιρίες για τη βελτίωση της βιωσιμότητας και της ανθεκτικότητας του συστήματος υγείας αποτελούν ο ταχύς ψηφιακός μετασχηματισμός των υπηρεσιών υγείας, η ανάδειξη της Δημόσιας Υγείας ως τομέα προτεραιότητας της κοινωνικής πολιτικής, η αναδιοργάνωση της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας –ιδίως με την εντατική χρήση νέων πολιτικών αποζημίωσης των παρόχων, όπως η κατά κεφαλήν αποζημίωση ή η αποζημίωση βάσει αποτελεσμάτων, η εισαγωγή προγραμμάτων πληθυσμιακού προσυμπτωματικού ελέγχου, η χρήση συμπεριφορικών πολιτικών για τον περιορισμό της έκθεσης στους μείζονες παράγοντες κινδύνου για την υγεία κ.ά.

Ανάγκες υγείας

Το βασικό πρόβλημα του συστήματος υγείας –κατέληξε ο Κώστας Αθανασάκης– είναι πως διαχρονικά, η πολιτική υγείας στην πραγματικότητα εξυπηρετεί την πλευρά της προσφοράς ενώ αντίθετα, για να δημιουργηθεί ένα βιώσιμο και ανθεκτικό σύστημα υγείας, οι πολιτικές υγείας πρέπει να βασίζονται στις ανάγκες υγείας και να ανταποκρίνονται στη μελλοντική ζήτηση για υπηρεσίες υγείας και τις προτιμήσεις των πολιτών.

«Σήμερα –όπως χαρακτηριστικά ανέφερε– βλέπουμε ασθενείς να περιστρέφονται συνεχώς, και πολλές φορές χωρίς κατεύθυνση, γύρω από το σύστημα υγείας, αναζητώντας εναγωνίως, από επαγγελματία υγείας σε επαγγελματία υγείας, από δομή σε δομή, τις κατάλληλες υπηρεσίες για το πρόβλημα υγείας που τους απασχολεί. Αυτό όμως που πραγματικά θέλουμε –πρόσθεσε– είναι ένα σύστημα υγείας που το ίδιο θα περιστρέφεται γύρω από τους ασθενείς, γύρω από τους πολίτες, οργανώνοντας την κατάλληλη φροντίδα με βάση τις ανάγκες τους, αλλά και προλαμβάνοντας τις ανάγκες αυτές, προτού ακόμα δημιουργηθούν».

Τη συνεργασία χαιρέτισε η Αναπληρώτρια Υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα, η οποία δήλωσε ότι το Υπουργείο Υγείας παρακολουθεί με ενδιαφέρον την πρωτοβουλία και τη στηρίζει, καθώς θα αξιοποιήσει τα αποτελέσματα της μελέτης. Επίσης, η Κοσμήτωρ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής Ελπίδα Πάβη, επικρότησε τη συνεργασία και τόνισε ότι η μελέτη είναι καίρια για το σύστημα υγείας στην Ελλάδα.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν η Kelly McCaine (World Economic Forum), η Έλενα Χουλιάρα (AstraZeneca Hellas & Cyprus), Enrico Bellini (Philips Italy, Israel & Greece), οι οποίοι αναφέρθηκαν στις προσδοκίες των εταίρων από τη συνεργασία PHSSR. Με ποιους τρόπους θα ωφεληθούν από την PHSSR το ΕΣΥ και οι ασθενείς σχολίασαν ο Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας Ιωάννης Κωτσιόπουλος και ο Νίκος Δέδες, Πρόεδρος της Ένωσης Ασθενών Ελλάδας.

Πηγή: in.gr

 

Γνωρίζοντας το τάι τσι με τον Παναγιώτη Πιερράκο

Το Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών Κ3 με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια ανακοινώνει πως σε συνεργασία με τον δάσκαλο Τάι Τσι Παναγιώτη Πιερράκο, θα ξεκινήσουν τη δική τους σειρά εκπαιδευτικών βίντεο Τάι Τσι διαμορφωμένα για ογκολογικούς ασθενείς! Στο πλαίσιο μίας ενέργειας που έφερε ογκολογικούς ασθενείς σε επαφή με τη φυσική δραστηριότητα, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τον Παναγιώτη Πιερράκο για την συγκεκριμένη πολεμική τέχνη και τις ευεργετικές της ιδιότητες στον ανθρώπινο οργανισμό.

 

Ιστορικά Στοιχεία

Γύρω στο 1600 μ.Χ στην Κίνα, στην επαρχία Χενάν ζούσε ένας χαρισματικός στρατηγός της οικογενείας Τσεν. O Chen Bu συνδυάζοντας τις πολεμικές του γνώσεις με γραφές από άλλες πολεμικές τέχνες της εποχής, τον Ταοϊσμό και την κινέζικη ιατρική, δημιούργησε το τάι τσι με σκοπό την προστασία του χωριού του από επιδρομείς. Το τάι τσι διαδόθηκε και με το πέρασμα των χρόνων άρχισε να διδάσκεται στο παλάτι του αυτοκράτορα.  Υπάρχουν τέσσερα επίσημα στυλ τάι τσι με το Chen tai chi να θεωρείται ως το πιο πολεμικό.

 

Ο Παναγιώτης Πιερράκος για το τάι τσι

Τα οφέλη του στην υγεία

Το τάι τσι έχει ως βάση την διαχείριση του chi δηλαδή της εσωτερικής ενέργειας που ο καθένας μας έχει. Το κάθε ανθρώπινο σώμα αποτελεί μία αυτοτελή πηγή ενέργειας. Ο σκοπός του tai chi είναι ο εντοπισμός προβλημάτων και η συσσώρευση ενέργειας στο συγκεκριμένο σημείο ώστε να επέλθει ίαση. Επιπλέον οφέλη που έχει το τάι τσι είναι η βελτίωση της ισορροπίας, η πρόληψη και η επιβράδυνση των νευρολογικών παθήσεων (αλτσχαϊμερ, σκλήρυνση κτλ.) και η ψυχική ευεξία.

 

Το τάι τσι είναι για όλους

Ο τρόπος που εκτελούνται οι ασκήσεις δεν απαιτεί δύναμη και ταχύτητα. Αντιθέτως η χαλάρωση του σώματος και ο αργός ρυθμός είναι απαραίτητα έτσι ώστε  ο εκάστοτε ασκούμενος να βρει την σωστή στάση του σώματος στην κάθε άσκηση κάτι που δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί σε μεγάλη ένταση. Παράλληλα ούτε η καλή ισορροπία αποτελεί προαπαιτούμενο διότι γίνεται μια σταδιακή αύξηση του βαθμού δυσκολίας.

 

Η σημασία της συστηματικής άσκησης

Ο χρόνος που αφιερώνει κάποιος στο τάι τσι συνδέεται άμεσα με την απομνημόνευση των κινήσεων από το σώμα. Όταν λοιπόν μια άσκηση επαναληφθεί αρκετές φορές και το μυαλό δεν χρειάζεται να βρίσκεται σε εγρήγορση τότε είναι που ο οργανισμός βρίσκεται σε μια κατάσταση ευεξίας. Το συναίσθημα αυτό είναι αισθητό με τη λήξη ενός μαθήματος τάι τσι.

 

Η σχέση δασκάλου – μαθητή

Η έννοια της ανατροφοδότησης, της επικοινωνίας δηλαδή ανάμεσα στον δάσκαλο και τον μαθητή, είναι πολύ σημαντική για την εξέλιξη του μαθητή. Στο πλαίσιο του μαθήματος όλες οι ερωτήσεις είναι ευπρόσδεκτες και αντιμετωπίζονται ισάξια, χωρίς αυτό να σημαίνει πως μία λάθος εκτέλεση άσκησης δεν θα διορθωθεί από τον δάσκαλο.

 

Τάι Τσι από το σπίτι

Προτού κάποιος ξεκινήσει να εξασκείται στο τάι τσι είναι απαραίτητη η έρευνα των στυλ του ώστε να μάθει ποιο από όλα του ταιριάζει καθώς και η σωστή επιλογή του καθηγητή. Η εκτέλεση βασικών κινήσεων μπορεί πολύ εύκολα να γίνει από το σπίτι με την παρακολούθηση βίντεο και είναι ένας πολύ καλός τρόπος να έρθει κάποιος ενδιαφερόμενος σε επαφή με την συγκεκριμένη πολεμική τέχνη, ωστόσο όποιος θέλει να εξελιχθεί ακόμη περισσότερο καλό θα είναι να συνεχίσει υπό την -καθοδήγηση ενός δασκάλου.

Περισσότερες πληροφορίες για τη σειρά εκπαιδευτικών βίντεο τάι τσι ειδικά διαμορφωμένα για ογκολογικούς ασθενείς θα αναρτηθούν σύντομα στα κοινωνικά μας δίκτυα.

 

16ος κύκλος του Accelerator στο Higgs

  • Συνεχίζουμε την εκπαίδευση μας στο Higgs όπου μετέχουμε στο 16ο κύκλο του Accelerator! Ένα εντατικό ταξίδι γνώσεων, συνεργασιών & δικτύωσης συνεχίζεται με εντατικό ρυθμό. Η υποστήριξη που λαμβάνουμε για να υλοποιήσουμε το όραμά μας και να πετύχουμε τον μεγαλύτερο κοινωνικό αντίκτυπο, μας είναι εξαιρετικά πολύτιμη: Ερωτηματολόγια, Συνεντεύξεις, Συναντήσεις, Προσωπικές παρεμβάσεις με τους επαγγελματίες της ομάδας του HIGGS μας «εξοπλίζουν» με πληροφορίες και εργαλεία.
  • Οχτώ οργανώσεις συμμετέχουμε σε ένα εντατικό ταξίδι δύο εβδομάδων γεμάτο γνώσεις, συνεργασία και δικτύωση!
  • Η ομάδα του HIGGS και οι πολύτιμοι συνεργάτες τους μας βοηθούν να εξελιχθούμε σε θέματα Στρατηγικής & Διαχείρισης #ΜΚΟ.
    Μαζί μας βρίσκονται και άλλα μέλη από τις ομάδες του Incubator & GSE Incubator που θέλουν να φρεσκάρουν τις γνώσεις τους.

Higgs

Δωρεά ειδών προσωπικής υγιεινής και αντισηπτικών στο Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο από το Κ3

Η ίδρυση του Προσωπικού Βοηθού Υγείας – «Κινητή Μονάδα Πρόληψης και Αντιμετώπισης» στο Θεαγένειο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης που πραγματοποιήθηκε με τη συνεργασία του Kapa3, με το Εργαστήριο Φροντίδας Ενηλίκων Ασθενών με Καρκίνο του Τμήματος Νοσηλευτικής του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος και την ευγενική υποστήριξη του TIMA κοινωφελές Ίδρυμα, είναι ένα γεγονός το οποίο μας γέμισε χαρά και ικανοποίηση.

Τα καλά νέα όμως μόλις ξεκίνησαν να καταφτάνουν καθώς η εταιρεία Παπουτσάνη, σε συνεργασία με το μη κερδοσκοπικό σωματείο Δεσμός, προχωρά σε δωρεά ειδών προσωπικής υγιεινής και αντισηπτικών στο Θεαγένειο για τους ασθενείς που νοσούν. Μέρος της δωρεάς έχει ήδη παραδοθεί και αυτή είναι μόνο η αρχή!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους εμάς στους πολύτιμους συνεργάτες μας για την ευαισθητοποίησή τους στο αίτημα του Kapa3, καθώς απέδειξαν πως οι ανάγκες των ασθενών μπορούν να εισακουστούν αρκεί να υπάρχει κοινό όραμα και ομαδικό πνεύμα.

Μαζί μπορούμε καλύτερα!

Η ομάδα Κ3

Ξεκίνησαν οι αιτήσεις για τον κοινωνικό τουρισμό για το 2022-2023

Την Τετάρτη 15 Ιουνίου και ώρα 13.00 άνοιξε η πλατφόρμα για την υποβολή αιτήσεων για το πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού της Δημόσιας Υπηρεσίας Απασχόλησης (ΔΥΠΑ) που αφορά σε 300.000 δικαιούχους και θα «τρέξει» κατά την περίοδο 1η Αυγούστου 2022 – 31 Ιουλίου 2023. Ο προϋπολογισμός του είναι ύψους 35 εκατ. ευρώ – ποσό αυξημένο κατά 5 εκ. ευρώ σε σχέση με το πρόγραμμα της περιόδου 2021-2022. Αιτήσεις θα μπορούν να υποβληθούν έως τις 23 Ιουνίου και ώρα 14.00 μέσω του συνδέσμoυ

https://www.gov.gr/ipiresies/ergasia-kai-asphalise/apozemioseis-kai-parokhes/koinonikos-tourismos

Φέτος υπάρχει μειωμένη έως μηδενική ιδιωτική συμμετοχή για τους δικαιούχους στο κόστος της διανυκτέρευσης στα τουριστικά καταλύματα και αυξημένες τιμές επιδότησης στους παρόχους.

Οι δικαιούχοι και ωφελούμενοι μπορούν να πραγματοποιήσουν έως 6 διανυκτερεύσεις σε τουριστικό κατάλυμα που επιλέγουν από το «Μητρώο Παρόχων» της ΔΥΠΑ κατόπιν απευθείας συνεννόησής τους με τον πάροχο.

Ειδικά για καταλύματα σε Λέρο, Λέσβο, Χίο, Κω και στο νομό Έβρου μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 10 διανυκτερεύσεις με μηδενική ιδιωτική συμμετοχή, ενώ στα καταλύματα των Δήμων Ιστιαίας- Αιδηψού και Μαντουδίου-Λίμνης-Αγ. Άννας της Β. Εύβοιας και της Σάμου μπορούν να πραγματοποιηθούν έως 12 διανυκτερεύσεις εντελώς δωρεάν.

Επιδοτούνται και ακτοπλοϊκά εισιτήρια. Η συμμετοχή της γενικής κατηγορίας των δικαιούχων ανέρχεται σε 25%, των πολυτέκνων σε 20%. Για ΑμεΑ τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια διατίθενται δωρεάν.

Υπενθυμίζεται ότι οι δικαιούχοι του περσινού προγράμματος που δεν έχουν ενεργοποιήσει ακόμα τις επιταγές μπορούν να κάνουν διακοπές μέχρι τις 31 Ιουλίου 2022.

Ποίοι είναι δικαιούχοι

Δικαιούχοι είναι εργαζόμενοι και άνεργοι που το 2021 πραγματοποίησαν 50 μέρες:

· Εργασίας στην ασφάλιση του e-ΕΦΚΑ (τ. ΙΚΑ – ΕΤΑΜ) ή

· Ειδικής παροχής προστασίας μητρότητας ή

· Επιδότησης ανεργίας ή μακροχρόνιας ανεργίας ή

· Συνδυασμό των παραπάνω

Δικαιούχοι είναι επίσης οι εγγεγραμμένοι στο Ειδικό Μητρώο Ανέργων ΑμεΑ της ΔΥΠΑ κατά την ημερομηνία λήξης υποβολής αιτήσεων.

Επιπλέον, για να είναι κάποιος δικαιούχος, δεν πρέπει να έλαβε Επιταγή Κοινωνικού Τουρισμού πέρσι (πρόγραμμα 2021-2022) και να μην λάβει φέτος συναφή παροχή από άλλο φορέα (π.χ. «Τουρισμός Για Όλους» του Υπουργείου Τουρισμού).

Μόνο οι δικαιούχοι ΑμεΑ ή οι δικαιούχοι που έχουν δηλώσει ωφελούμενο ή μη μέλος ΑμεΑ στην αίτησή τους μπορούν να λαμβάνουν Επιταγή Κοινωνικού Τουρισμού σε συνεχόμενα προγράμματα.

Αναλυτικά στο https://www.e-forologia.gr/cms/viewContents.aspx?id=225938&utm_source=daily_newsletter&utm_medium=email&utm_content=top_news&utm_campaign=15%2F06%2F2022&smclient=3ef25751-ec76-11e6-8a95-0cc47a6bceb8

Κ3: Ένας “Φάρος” βοήθειας καρκινοπαθών

Μια διάγνωση καρκίνου προκαλεί πάντοτε μούδιασμα στον ασθενή και στους οικείους του – όχι μόνο λόγω της ανησυχίας για την εξέλιξη της ίδιας της νόσου, αλλά και λόγω της έλλειψης πληροφόρησης για πλήθος ζωτικών ζητημάτων. Δικαιούται άδεια από τη δουλειά του ο φροντιστής, ώστε να μπορέσει να αναλάβει τη φροντίδα του δικού του ανθρώπου; Δικαιούται επίδομα ασθενείας ο καρκινοπαθής, εφόσον είναι μισθωτός; Μπορούν να παρκάρουν ο ασθενής και ο συνοδός –κατά παρέκκλιση– σε θέσεις ΑμεΑ, όσο διαρκεί η ημερήσια θεραπεία στο νοσοκομείο; Τι περιλαμβάνει η Ευρωπαϊκή χάρτα δικαιωμάτων των καρκινοπαθών;

 

«Οι ασθενείς καλούνται να λάβουν γρήγορα πολλές αποφάσεις, δεν γνωρίζουν, όμως, πού να απευθυνθούν για να λάβουν την κατάλληλη καθοδήγηση», αναφέρει στην «Κ» η Ευαγγελή Μπίστα, η οποία έχοντας 20ετή εμπειρία στη διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού σε υγειονομικές μονάδες, αποφάσισε μαζί με άλλους τέσσερις επαγγελματίες του χώρου να ιδρύσει το Κ3 – Κέντρο Καθοδήγησης Καρκινοπαθών. «Είχε συμπέσει να έχω έναν δικό μου άνθρωπο να νοσεί στο σπίτι, ταυτόχρονα να έχω και έναν συνάδελφο και πολλούς ακόμα στο περιβάλλον μου». Oταν η καταιγίδα «κόπασε» και οι φροντιστές μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους, ομολόγησαν ότι όλοι ήρθαν αντιμέτωποι με μια χαώδη κατάσταση.

Ολη η νομοθεσία

Το Κ3 πήρε επίσημα σάρκα και οστά τον Μάρτιο του 2020 έχοντας ως μέγα χορηγό το ΤΙΜΑ Κοινωφελές Ιδρυμα. Στην ιστοσελίδα του οργανισμού, που πέρα από τα ιδρυτικά μέλη διαθέτει έμμισθο προσωπικό σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, βρίσκεται συγκεντρωμένη η κείμενη νομοθεσία σχετικά με τα δικαιώματα των ασθενών και τις παροχές που προβλέπονται, όπως και λίστες με τα ογκολογικά νοσοκομεία, τα κοινωνικά φαρμακεία και τους συλλόγους ασθενών. Το Κ3 συνεργάζεται με συναφείς δημόσιες υπηρεσίες, ΜΚΟ και άλλους φορείς αλληλεγγύης. «Οι λίστες μας θα ανανεώνονται συνεχώς».

Οι εχθροί που έχει να αντιμετωπίσει η ομάδα του Κ3 είναι πολλοί. Στην Ελλάδα μόλις το 50% των καρκίνων διαγιγνώσκονται κατά τον έλεγχο, ενώ σπάνια προσφέρεται από την Πολιτεία η απαιτούμενη διευκόλυνση στους εμπλεκομένους (ευέλικτο ωράριο, άδειες κ.λπ.).

Ειδικά κέντρα καθοδήγησης –Κ3– των ασθενών και των φροντιστών τους για τα δικαιώματά τους και τα μέσα στήριξης από την Πολιτεία.

 

«Μόνο το 4% των ασθενών γνωρίζει τα δικαιώματά του και ένα ποσοστό πάνω από 80% αιμορραγεί οικονομικά στην προσπάθειά του να ανταπεξέλθει στις επιπρόσθετες ανάγκες κατά την περίοδο των νοσηλειών», σημειώνει η ίδια. Η πληροφόρηση, όπως και η διεκπεραίωση πολλών διαδικασιών, γίνεται διαδικτυακά. «Είναι, όμως, πολύ υψηλό το ποσοστό ψηφιακού αναλφαβητισμού στα άτομα άνω των 50, ηλικία με τα μεγαλύτερα ποσοστά καρκινοπαθών». Η πανδημία δυσχέρανε ακόμα περισσότερο τις συνθήκες για τους καρκινοπαθείς, τα δικαιώματα των οποίων παραβιάστηκαν συχνά τα τελευταία δύο χρόνια.

Το ιδεατό, λοιπόν, για κάθε ογκολογικό ασθενή είναι «η εξατομικευμένη φροντίδα», η ανάπτυξη στρατηγικών φροντίδας δηλαδή όπου στο επίκεντρο μπαίνει ο ασθενής ώστε να εδραιωθεί και “η εμπιστοσύνη μεταξύ των ογκολογικών ασθενών και των επαγγελματιών υγείας που εμπλέκονται στην πορεία της νόσου».

«Βοηθός υγείας»

Χείρα βοηθείας αποτελεί η δωρεάν εφαρμογή «Προσωπικός βοηθός υγείας», που ανέπτυξε το Κ3. Οι χρήστες έχουν τη δυνατότητα να φορτώνουν και να διαχειρίζονται όλα τους τα αρχεία, να λαμβάνουν καθημερινή ενημέρωση για θέματα που τους αφορούν και να επικοινωνούν μέσω email με εξειδικευμένο προσωπικό του οργανισμού. Παράλληλα πραγματοποιείται επικοινωνία με κάθε αρμόδια υπηρεσία για τα αιτήματα του ενδιαφερόμενου για τα οποία υπάρχει ενημέρωση σε πραγματικό χρόνο. Η εν λόγω εφαρμογή βραβεύτηκε ως η πρώτη εφαρμογή για δράσεις συνέργειας υπέρ των ασθενών στο Patient Partnership Awards 2021.

«Μετεξέλιξη του προηγούμενου προγράμματος είναι η Μονάδα Πρόληψης και Αντιμετώπισης, η οποία θα παρέχει στον ασθενή έναν δικό του άνθρωπο κατά την πορεία της νόσου εντός και εκτός νοσοκομείου». Η ιδέα θα εφαρμοστεί πιλοτικά στο Θεαγένειο, ένα από τα μεγαλύτερα ογκολογικά νοσοκομεία της Βόρειας Ελλάδας, όπου προσωπικό και εθελοντές του Κ3 θα επεξεργάζονται τις αιτήσεις των ασθενών.

Η ανακοίνωση της διάγνωσης μαζί με την ενημέρωση για το τι έπεται είναι ζητήματα που πρέπει να απαντώνται από τα μέλη της ιατρονοσηλευτικής ομάδας και της ομάδας υποστήριξης. Η ολιστική αντιμετώπιση στο θέμα του καρκίνου απουσιάζει εντελώς. Η μεθοδολογία που προτείνεται μέσω της συγκεκριμένης δράσης, περιλαμβάνει τα στάδια της χαρτογράφησης των περιστατικών καρκίνου καθορισμένου εύρους και ορίζοντα, τη διαμόρφωση διαύλων επικοινωνίας, τη δημιουργία στοχευμένων παρεμβάσεων και την οργάνωση συμβουλευτικής βοήθειας  βάσει συγκεκριμένων πρωτοκόλλων καταγραφής και αντιμετώπισης περιστατικών.

https://www.kathimerini.gr/society/561903364/enas-faros-voitheias-karkinopathon/?fbclid=IwAR06rC5Gg4NSn5MVGC8Qks7f0v70kyaZ3R4XtfwQqWIlHrP8LGT32nhZx5A

Τα πλεονεκτήματα της ψηφιακής τεχνολογίας στη διαχείριση της φροντίδας ασθενών με καρκίνο

Οι αλλαγές που έχουν σημειωθεί στον τομέα της φροντίδας για τους ασθενείς με καρκίνο περιλαμβάνουν και την στροφή προς τη φροντίδα στο σπίτι με το βάρος να μετατίθεται στους ίδιους τους ασθενείς και τα μέλη της οικογένειας που τους φροντίζουν.

Αυτές οι αλλαγές έχουν επίσης επηρεάσει το είδος και τον όγκο της πληροφορίας που είναι απαραίτητη για ασθενείς και φροντιστές. Αυτή η μετάβαση ενδέχεται να δημιουργήσει ένα κενό στην φροντίδα, το οποίο ο ασθενής καλείται να διαχειριστεί ατομικά ή με την ελάχιστη υποστήριξη. Σε αυτό το πλαίσιο, καινοτόμες ψηφιακές / τεχνολογικές λύσεις αναδύνται ως μέσο στήριξης των ασθενών στη μάχη τους με τον καρκίνο.

Η σημασία της σωστής διαχείρισης των συμπτωμάτων του ασθενούς

Ο καρκίνος είναι μία πάθηση που απαιτεί μακροχρόνια δέσμευση τόσο του ασθενούς όσο και των εμπλεκόμενων επαγγελματιών της υγείας. Η αποτελεσματική διαχείριση των ζητημάτων που προκύπτουν επαφίεται στην καλή επικοινωνία μεταξύ τους. Ειδικά στο πλαίσιο της κατ’ οίκον νοσηλείας, η επικοινωνία οφείλει να είναι άμεση και να λαμβάνει χώρα σε πραγματικό χρόνο.

Η ταυτόχρονη εμφάνιση ενός συνόλου συμπτωμάτων, κάτι πολύ συχνό ειδικά σε ασθενείς που κάνουν χημειοθεραπεία, ακτινοβολία ή σε όσους βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία σωστής διαχείρισης της κατάστασης, γεγονός που συμβάλλει στην επιδείνωση της συναισθηματικής και σωματικής κατάστασης του ασθενούς και της γενικότερης ποιότητας ζωής του.

Γιατί η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να βοηθήσει;

Η ψηφιακή βοήθεια στον τομέα της υγείας περιλαμβάνει την χρήση τηλεπικοινωνίας και εικονικής τεχνολογίας για να προσφέρει ιατρική φροντίδα έξω από το πλαίσιο των παραδοσιακών δομών υγείας

Υπάρχουν πολλοί λόγοι που συνηγορούν προς την ενσωμάτωση της τεχνολογίας σε συγκεκριμένους τομείς της ιατρικής φροντίδας. Πολλοί ασθενείς, ειδικά όσοι ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές μακριά από τα εξειδικευμένα για τον καρκίνο κέντρα υγείας, αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην πρόσβαση στη βασική φροντίδα. Η αύξηση των περιστατικών καρκίνου σε σχέση με τους σχετικά περιορισμένους πόρους, συμβάλλει στην αδυναμία προσφοράς ικανοποιητικής φροντίδας για ένα ολοένα και αυξανόμενο αριθμό ασθενών.

Η χρήση της τεχνολογίας έχει τη δυνατότητα να υποκαταστήσει τον περιορισμένο χρόνο που έχει ο ασθενής για να μάθει για την πορεία της υγείας του στο πλαίσιο της επίσκεψής του. Δίνει επίσης τη δυνατότητα για επικοινωνία σε πραγματικό χρόνο με τον ασθενή και τους οικογενειακούς του φροντιστές και επιτρέπει την άμεση εκτίμηση της κατάστασης και την λήψη αποφάσεων.

Μέσω της τενολογίας ο ασθενής μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για την κατάστασή του στην ιατρική ομάδα που τον παρακολουθεί. Ομοίως, οι ιατροί με την χρήση της πληροφορικής έχουν τη δυνατότητα να ενσωματώσουν τις πληροφορίες αυτές σε βάσεις δεδομένων και να βελτιώσουν έτσι συνολικά τη φροντίδα που λαμβάνει ο ασθενής.

Πώς  μπορεί η ψηφιακή τεχνολογία να βοηθήσει;

Υπάρχουν πολλές καινοτομίες σε ό,τι αφορά στη συμβολή των ψηφιακών μέσων στην βελτίωση της διαχείρισης της φροντίδας για τους ογκολογικούς ασθενείς. Σε κάθε περίπτωση, στην επιλογή της καταλληλότερης τεχνολογικής βοήθειας θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά της ασθένειας, ο τύπος των συμπτωμάτων, η αγωγή και οι ανάγκες του ασθενή που προέρχονται από την ασθένεια καθώς και το μέγεθος της υποστήριξης που λαμβάνει.

Ζώνες γυμναστικής που κάνουν μετρήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέρος μίας συνολικής στρατηγικής διαχείρισης συγκεκριμένων τομέων της φροντίδας. Για παράδειγμα, η ικανότητά τους να παρέχουν μετρήσεις σε πραγματικό χρόνο των καρδιακών παλμών, της αρτηριακής πίεσης και της θερμοκρασίας του σώματος, καθώς και η δυνατότητα καταγραφής τόσο της καθημερινής δραστηριότητας όσο και του μοντέλου του ύπνου, έχουν βρει εφαρμογή στην ιατρική παρακολούθηση του ασθενούς.

Η εμβυθιστική εικονική πραγματικότητα και η επαυξημένη εικονική πραγματικότητα (immersive / augmented VR) έχουν πολλές εφαρμογές στη διαχείριση του καρκίνου τόσο στο νοσοκομείο όσο και στο σπίτι. Για παράδειγμα, εικονικά περιβάλλοντα έχουν χρησιμοποιηθεί για να πείσουν ανήλικους και νεαρούς ασθενείς να αυξήσουν την δέσμευσή τους στην θεραπευτική αγωγή (Høybye et al).

Η εικονική πραγματικότητα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο βελτίωσης της διαχείρισης των συμπτωμάτων, για συμπτώματα όπως ο πόνος και το άγχος, καθώς αποσπά την προσοχή.  Για παράδειγμα, έχει μελετηθεί η συμβολή της εικονικής πραγματικότητας στη διάρκεια οσφυονωτιαίας παρακέντησης σε δείγμα 30 ανήλικων ηλικίας 10-19 ετών (Sander Wint et al.). Τα αποτελέσματα έδειξαν χαμηλότερα επίπεδα πόνου στην ομάδα της εικονικής πραγματικότητας. Ωστόσο, οι διαφορές δεν ήταν στατιστικά σημαντικές.

Οι τεχνολογικές λύσεις στον τομέα της πληροφορικής και της επικοινωνίας χρησιμοποιούν κινητές συσκευές, πλατφόρμες και εφαρμογές και έχουν ένα μεγάλο εύρος χρήσεων όπως τη βοήθεια στην αυτο-διαχείριση, τη συγκέντρωση δεδομένων για την κατασταση της υγείας ενός ασθενούς που συλλέγονται σε πραγματικό χρόνο και της αποθήκευσης προσωπικών στοιχείων γύρω από την υγεία.

Ένα παράδειγμα είναι η χρήση ενός ερωτηματολογίου μέσω κινητού τηλεφώνου γύρω από τα συμπτώματα σε ασθενείς που λαμβάνουν χημειοθεραπεία για καρκίνο του πνεύμονα, του μαστού και του παχέος εντέρου (McCann et al.). Η εν λόγω παρέμβαση έδειξε βελτίωση στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην επικοινωνία μεταξύ ασθενών και επαγγελματιών της υγείας, ενώ οι ασθενείς ένιωσαν μία αίσθηση ασφάλειας σε ό,τι αφορά στην διαχείριση των συμπτωμάτων τους.

Περιορισμοί στην χρήση τεχνολογίας στον τομέα της υγεινομικής φροντίδας

Η χρήση της πληροφορικής μπορεί να αυξήσει την γραφειοκρατία και να οδηγήσει σε μία «απανθρωποποίηση» της σχέσης μεταξύ του ασθενούς και του επαγγελματία υγείας.

Επιπλέον, δεν μπορούν όλες οι ομάδες ασθενών να επωφεληθούν από την τεχνολογία. Για παράδειγμα, οι εφαρμογές της εικονικής πραγματικότητας δεν είναι κατάλληλες για ασθενείς με ιστορικό επιληπτικών κρίσεων ή όγκους στον εγκέφαλο. Οι εφαρμογές των κινητών τηλεφώνων ενδέχεται να δυσκολέψουν ασθενείς όπως ηλικιωμένους που δεν έχουν εξοικείωση με την ψηφιακή τεχνολογία.

Συμπέρασμα

Η ψηφιακή τεχνολογία στον τομέα της υγείας ανοίγει νέους δρόμους στην προσέγγιση της φροντίδας και πλέον, ζητήματα όπως τα δικαιώματα του ασθενούς και η αυτονομία του, η από κοινού λήψη αποφάσεων, η καλύτερη πρόσβαση στην πληροφορία θεωρούνται ως δεδομένα.

Η τεχνολογία βάζει τον ασθενή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί σε διαφορετικά επίπεδα, με την παροχή καλύτερης πρόσβασης στις υπηρεσίες υγείας και την πληροφόρηση, την βελτίωση της φροντίδας και της ασφάλειας του ασθενούς, τον καλύτερο συντονισμό και περισσότερο ενδυναμωμένους ασθενείς.

Πηγή: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6518983/#

Η τοξική διάσταση του χρόνου στη θεραπεία του καρκίνου

Φαίνεται πως ο χρόνος που ξοδεύει ο ασθενής σε ιατρικές επισκέψεις αντισταθμίζει το όφελος μίας θεραπείας που έχει μέτρια αποτελέσματα. Στις δε περιπτώσεις προχωρημένου καρκίνου, επηρεάζει ακόμα περισσότερο τους ασθενείς καθώς και την λήψη αποφάσεων σχετικά με την θεραπεία και την καθημερινή ρουτίνα που θα πρέπει να υιοθετήσει. 

Ορισμένες κλινικές δοκιμές έδειξαν πως σε κάποιες από τις κλινικές δοκιμές που έγιναν, η χρονική τοξικότητα μπορεί να επηρεάσει τις πιθανότητες επιβίωσης. Σε άλλες πρόσφατες δοκιμές διερευνάται η περίπτωση επαχθών θεραπειών σε πολλαπλά σκέλη, όπως η χημειοανοσοθεραπεία έναντι χημειοθεραπεία. Οι εντατικές θεραπείες που σχετίζονται με την μεγαλύτερη χρονική τοξικότητα δεν αποτελούν αυτούσιες λανθασμένες αποφάσεις και οι επιλογές αυτές πρέπει να εξατομικεύονται για τον κάθε άνθρωπο. Το πρώτο επιχείρημα είναι οι δοκιμές να αναφέρουν το χρόνο δαπάνης της θεραπείας, ώστε οι κλινικοί ιατροί  να έχουν μια ουσιαστική συζήτηση με τον ασθενή τους. 

Σε άλλους κλάδους έχει αξιολογηθεί ο τόπος, όπου ο ασθενής θα περάσει τον χρόνο θεραπείας. Οι Burke et al περιέγραψαν το περιβάλλον και τις ημέρες που περνούσαν οι ασθενείς τις ώρες τους. Μια μελέτη έδειξε πως οι ασθενείς με βαριά πάθηση , οι οποίοι λαμβάνουν τραχειοστομία και γαστροστομία, περνούν όλο τον χρόνο στους  χώρους περίθαλψης και θεραπείας, ενώ οι ασθενείς με οξεία καρδιαγγειακή πάθηση αναφέρουν, πως ο χρόνος στο σπίτι τους είναι μια ποιοτικότερη επιλογή. Επίσης, τις ημέρες μετά από χειρουργική επέμβαση προτείνεται στον ασθενή ως μέτρο ποιότητας η παραμονή σπίτι. Κλινικές δοκιμές σε άλλες ειδικότητες έχουν χρησιμοποιήσει μέτρα επιβίωσης και έχουν ενσωματωθείι μέτρα χρονικής τοξικότητας ως πρωτεύοντα ή δευτερεύοντα σημεία πως αξιολόγηση.  Η ογκολογία, σε αντίθεση με τους άλλους κλάδους, αποτελεί εξαίρεση, καθώς δεν αναφέρεται συστηματικά στην χρονική τοξικότητα. 

Γενικότερα, ένα ιδανικό μοντέλο χρονικής τοξικότητας θα πρέπει να πληροί διάφορα κριτήρια. Πρέπει να έχει ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, και να ενσωματώνει ατομικές αξίες αλλά και προτιμήσεις, Παράλληλα, θα πρέπει να είναι ρεαλιστικό και αντικειμενικό. Σε δεύτερη κατηγορία, θα πρέπει σαν σύνολο να είναι ολοκληρωμένο , δηλαδή η χρονική τοξικότητα να σχετίζεται με τον χρόνο αλλά και την επιδίωξη της θεραπείας με στόχο τον καρκίνο. Θα περιλαμβάνει τον χρόνο που δαπανάται σε αιμοληψίες, επισκέψεις για έγχυση, ,καθώς και παραλαβής φαρμάκων, σε αίθουσες αναμονής κτλ.  Η τοξικότητα του χρόνου , θα ισχύει και για τους συνεργάτες φροντίδας, οι οποίο συχνά συντονίζουν το πρόγραμμα τους γύρω από τους ασθενείς. Ο χρόνος που καταναλώνεται  για μια θεραπεία μπορεί για εκείνους να ήταν χρόνος για προσωπική ευχαρίστηση και ξεκούραση. Ένα ιδανικό μοντέλο περιλαμβάνει επίσης όλες τις προγραμματισμένες και μη αλληλεπιδράσεις υγειονομικής περίθαλψης. Η φροντίδα , επίσης, του καρκίνου παρέχεται σε πολλά περιβάλλοντα, επομένως οι χειρουργικές επεμβάσεις , οι επεμβάσεις εντατικής θεραπείας και μεταμόσχευσης αποτελούν εφάπαξ εντατικό γεγονός. Συνεπώς, ο χρόνος τοξικότητας πρέπει να μετράται σε ένα σχετικά σύντομο χρονικό όριο, περίπου 30 ημέρες μετά την θεραπεία και να επικεντρώνεται στις διανυκτερεύσεις εκτός σπιτιού.  Ένα ιδανικό μέτρο χρονικής τοξικότητας το οποίο προτείνεται είναι να μετρούνται οι μέρες που το άτομο έχει φυσική παρουσία στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, συμπεριλαμβανομένων των επισκέψεων σε κλινικές κτλ. Οι ημέρες χωρίς επαφής είναι οι ημέρες στο σπίτι. 

Οι ημέρες αυτές μπορούν να αναφερθούν αξιόπιστα από κλινικές δοκιμές. Θα υπάρχει ελάχιστη επιβάρυνση, και αυτό γίνεται συνήθως στην καρδιολογία και στην νευρολογία. Οι ομάδες κλινικών δοκιμών έχουν την ευκαιρία να αξιολογήσουν τις ημέρες κάτοικόν σε δευτερεύοντες αναλύσεις ολοκληρωμένων κλινικών δοκιμών. Οι νέες αυτές δοκιμές θα πρέπει να διερευνήσουν την χρονική τοξικότητα. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να αξιολογηθούν με τρόπο ώστε τα δεδομένα να εκδηλώνονται σε πραγματικό χρόνο.   

Οι ασθενείς  είναι απαραίτητο να κατανοούν την επιβάρυνση που θα σχετίζεται τόσο με τον χρόνο όσο και με τις διάφορες θεραπευτικές επιλογές. Η ογκολογία ως επιστημονικός κλάδος έχει μείνει πίσω στην κατανόηση τη χρονικής τοξικότητας. Μέχρι ένα επίπεδο, ο χρόνος που δαπανάται για την θεραπεία του καρκίνου , έχει την «ικανότητα» να μειώσει τον ουσιαστικό χρόνο επιβίωσης.  Θα ήταν καλό, οι κλινικές δοκιμές σε προχωρημένος καρκίνους να αναφέρουν μέτρο χρονικής τοξικότητας, και οι οικολόγοι να συζητούν πολύ πιο άνετα τον κίνδυνο παρενεργειών , που σχετίζονται με την θεραπεία. Έτσι κάθε άτομο θα εκτιμά με διαφορετικό τρόπο την ποιότητα έναντι της ποσότητας. Όλες αυτές οι συζητήσεις θα αποκτήσουν μεγαλύτερο νόημα, όταν τα μελλοντικά οι ασθενείς θα έχουν την δυνατότητα να αποφασίσουν τον τόπο και τον χρόνο που θα περάσουν τον εναπομείναντα χρόνο τους.

Πηγή Άρθρου: https://ascopubs.org/doi/10.1200/JCO.21.02810