Έχετε αναρωτηθεί πόσο μας “χαλαρώνει” η τέχνη ;

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πως αισθάνεστε μετά από μία επίσκεψη σε μια γκαλερί ή σ’ ένα μουσείο;

Τέτοιες εμπειρίες έχουμε όλοι να θυμηθούμε από τα παιδικά μας χρόνια, όταν οι γονείς μας θέλοντας να αξιοποιούν τον ελεύθερο μας χρόνο, μας οργάνωναν βόλτες τα σαββατοκύριακα σε μουσεία και γκαλερί. Τελικά, το συναίσθημα που νιώθαμε από αυτές τις βόλτες «φώλιασε» στην ψυχή μας και ως ενήλικες πια αναζητούμε οτιδήποτε καινούριο εκτίθεται στους χώρους τέχνης για να ζήσουμε και νέες εμπειρίες.

Κάποιοι το κάνουν για να είναι κοινωνικά αποδεκτοί ενισχύοντας το πρότυπο του σύγχρονου ανθρώπου, ενώ κάποιοι άλλοι από απλή περιέργεια ή κάποιοι για να είναι ενήμεροι για οτιδήποτε συμβαίνει στην πόλη μας σπεύδουν να επισκεφθούν την Εθνική Πινακοθήκη, που μόλις εγκαινιάστηκε.

Ποιοι είναι, όμως, αυτοί που πραγματικά νιώθουν την ενέργεια που αποπνέουν τα έργα τέχνης μέσα σε μία γκαλερί ή ένα μουσείο; Ποιοι οδηγούμενοι από το συναίσθημα θέλουν να μάθουν περισσότερα για την ιστορία του έργου και κατ΄ επέκταση για τη ζωή του ίδιου του καλλιτέχνη; Εμένα, λοιπόν, έχοντας τον πολλαπλό ρόλο μιας σύγχρονης γυναίκας μου έχει συμβεί! Και το συναίσθημα είναι πραγματικά δυνατό, σχεδόν εκρηκτικό και παράλληλα τόσο βαθύ και πολύτιμο.

Εκκρίνονται οι ενδορφίνες, οι ορμόνες της χαράς, η αδρεναλίνη κατακλύζει το σώμα για να δώσει ορμητική ροή στην γνώση, την παρατήρηση, την εμπειρία. Η αγάπη για την τέχνη είναι τόσο διάχυτη μέσα σ΄ έναν ανάλογο χώρο, που οι άνθρωποι μπορούν να νιώσουν στιγμές χαλάρωσης μπροστά σ’ ένα έργο τέχνης ταξιδεύοντας στις εποχές, στον χρόνο, σε φανταστικούς κόσμους. Αυτό, ακριβώς, το συναίσθημα έχει αποδειχθεί και λογικά.

Σε μια πρόσφατη έρευνα 2.521 συμμετεχόντων που διεξήγαγε ο βρετανικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός Art Fund, διαπιστώθηκε ότι η απάντηση «πάω σε μουσεία ή γκαλερί για να χαλαρώσω» ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής. Η μελέτη υποστηρίζει πως το 63% των Βρετανών ενηλίκων «συνηθίζουν να επισκέπτονται ένα μουσείο ή μια γκαλερί για να ξε αγχωθούν» ενώ «μόνο το 6% από αυτούς πραγματοποιεί τακτικές επισκέψεις σε μουσεία ή γκαλερί γενικά». Αυτοί, μάλιστα, που το κάνουν τακτικά παρατηρήθηκε ότι παρουσιάζουν «μια μεγαλύτερη αίσθηση ικανοποίησης με τις ζωές τους από εκείνους που δεν επισκέπτονται ποτέ τέτοια μέρη – καθώς επίσης και μια καθαρότερη αίσθηση της ζωής τους και του αν αξίζει ο τρόπος που τη ζουν».

Τα αποτελέσματα μιας δεύτερης μελέτης του πανεπιστημίου του Westminster έδειξαν ότι τα επίπεδα άγχους των συμμετεχόντων μειώθηκαν μετά από μια μεσημεριανή επίσκεψη σε μια γκαλερί τέχνης . Οι ίδιοι οι συμμετέχοντες ανέφεραν τα επίπεδα του άγχους τους πριν από την είσοδο τους στη γκαλερί και στη συνέχεια πέρασαν 35 λεπτά εξερευνώντας τον χώρο με οποιοδήποτε τρόπο ήθελαν. Κατά την έξοδο τους ανέφεραν στο σύνολο τους ότι τα επίπεδα άγχους τους είχαν μειωθεί σημαντικά.

Η επίσκεψη, λοιπόν, σε μουσεία και γκαλερί έχει αποδειχτεί και επιστημονικά ότι παρέχει πλήθος προνομίων του «ευ ζην», συμπεριλαμβανομένης της ενδυνάμωσης στην απόδοση και την ανάπτυξη της ικανότητας της ενσυναίσθησης, καθώς και στην μείωση των επιπέδων του στρες. Μετά από όλα αυτά, εσείς ακόμα να προσφέρετε στον εαυτό σας στιγμές χαλάρωσης εντάσσοντας στην απαιτητική καθημερινότητα μας μία βόλτα ανάμεσα σε έργα τέχνης;

Άλλωστε όλοι το αξίζουμε!

https://ikastikos-kiklos.com/η-τέχνη-μας-χαλαρώνει/?utm_source=PELATES&utm_campaign=2b16cabf42-GENIKO-SEP-NA-ENHMERWNOMAI_COPY_01&utm_medium=email&utm_term=0_ba00c0109d-2b16cabf42-63064125

Κοινωνική Συνταγογράφηση : η δημόσια δέσμευση με τις τέχνες μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ατζέντα πρόληψης

Φανταστείτε την επόμενη φορά που θα επισκεφθείτε τον γιατρό σας, να σας συνταγογραφήσει μια καινούρια δημιουργική προσπάθεια, όπως μια ζωγραφική κοινότητα ή ένα μάθημα χορού σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η φυσική και πνευματική σας υγεία.

Αυτό το σενάριο δείχνει να πλησιάζει την πραγματικότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου μια πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι το 66% των γιατρών πιστεύουν πως οι τέχνες έχουν ένα θετικό ρόλο να παίξουν στην πρόληψη από μια ασθένεια. Η έρευνα, που ανατέθηκε από τη φιλανθρωπική και την κοινωνική επιχείρηση Aesop, που εδρεύει στο Λονδίνο, πιο ειδικά βρήκε ότι ανάμεσα στους 1002 γενικούς ιατρούς, τα δυο τρίτα συμφώνησαν ότι «η δημόσια δέσμευση με τις τέχνες μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ατζέντα πρόληψης». Παρότι θα χρειαστούν πολλά περισσότερα από την συγκατάθεση τους για να επιτευχθεί αυτό, τα ευρήματα είναι ενθαρρυντικά.

Ο Tim Joss, διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής της Aesop, σημειώνει ότι αυτή η στήριξη μεταξύ των γιατρών είναι πολλά υποσχόμενη – ιδιαίτερα υπό το πρίσμα της έκθεσης του Ιουλίου 2017, την οποία ανέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κοινοβουλίου για τις Τέχνες, την Υγεία και την Ευημερία, που δήλωσε ότι «το Ηνωμένο Βασίλειο είναι ακόμα πολύ μακριά από την πραγματοποίηση περισσότερων από μια μικρή μείωση της πιθανής συμβολής των τεχνών στην υγεία και την ευημερία». «Σε πολλές συζητήσεις που είχα μέσα στο σύστημα υγείας, οι άνθρωποι σκέφτονταν τις τέχνες σαν κάτι όμορφο να έχεις, σαν κάτι επιπλέον, σαν ένα ίχνος ακόμα» υποστηρίζει ο Joss. “Και αυτό που έρχεται μετά από αυτή τη μελέτη είναι ότι νομίζουν ότι έχει πραγματικό δυναμικό. “Υπάρχει λοιπόν ένα μέλλον όπου οι τέχνες ενσωματώνονται στις προσφορές υγειονομικής περίθαλψης; Παρόλο που ακόμα βρίσκονται αρκετά μακριά από αυτό, οι φορείς κοινωνικής περίθαλψης στο Ηνωμένο Βασίλειο, κινούνται προς αυτό με κάθε τρόπο. Νωρίτερα αυτό το μήνα, ο βρετανός υπουργός υγείας Matt Hancock τάχτηκε υπέρ της “κοινωνικής συνταγογράφησης”.

Αυτό σημαίνει πως αν οι γενικοί ιατροί καθορίζουν πως δεν υπάρχει κάποια ιατρική λύση για τον ασθενή τους όπως χειρουργική επέμβαση, φαρμακευτική αγωγή ή θεραπεία, τον παραπέμπουν σε έναν άλλο εργαζόμενο εξοικειωμένο με την τοπική κοινότητα που τους προτείνει κοινωνικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες που ταιριάζουν στα ενδιαφέροντά τους, συμπεριλαμβανομένων φυσικά των τεχνών.

“Τα στοιχεία δείχνουν όλο και περισσότερο ότι δραστηριότητες όπως οι κοινωνικές λέσχες, η τέχνη, ο χορός και η κηπουρική μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικές από τα φάρμακα για μερικούς ανθρώπους και θέλω να δω αύξηση αυτού του είδους κοινωνικής συνταγογράφησης”, ανέφερε ο Hancock. Και ενώ η κοινωνική συνταγογράφηση κερδίζει χώρο στο Ηνωμένο Βασίλειο, πολλοί θεράποντες ιατροί και οργανώσεις υγείας αναζητούν άλλους τρόπους για να αξιοποιήσουν την θεραπευτική δύναμη των τεχνών. Η Dr. Laura Marshall-Andrews, η οποία διαχειρίζεται το κέντρο υγείας και ευεξίας του Brighton με τον Dr. Gary Toyne για τα τελευταία πέντε χρόνια, ανέπτυξε το πρόγραμμα Healing Expressionive and Restorative Arts Project (HERA) για τους ασθενείς της. Χρηματοδοτούμενο από το Συμβούλιο Τεχνών, το πρόγραμμα προσφέρει τακτικές συναντήσεις και δραστηριότητες στις αναπαραστατικές, λογοτεχνικές και δραματικές τέχνες.

https://ikastikos-kiklos.com/γιατί-ο-γιατρός-σας-θα-σας-συνταγογραφ/