Η επίπτωση, τα κλινικά χαρακτηριστικά και η έκβαση ασθενών με εγκεφαλίτιδα σχετιζόμενη με τη νόσο COVID-19

Στο περιοδικό European Journal of Neurology έγινε πρόσφατα αποδεκτή η εργασία των Siow και συνεργατών από τη Σιγκαπούρη και τη Μεγάλη Βρετανία, οι οποίοι πραγματοποίησαν συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και ακολούθως μετά-ανάλυση των μελετών σχετικών με την εμφάνιση εγκεφαλίτιδας έπειτα από νόσο COVID-19. Πιο συγκεκριμένα, στόχος των ερευνητών ήταν η αξιολόγηση της επίπτωσης αυτής της επιπλοκής στους ασθενείς με COVID-19, η διερεύνηση πιθανών παραγόντων κινδύνου και η περιγραφή της κλινικής πορείας και της έκβασης των ασθενών. Την εργασία αυτή σχολιάζουν ο Καθηγητής Νευρολογίας του ΕΚΠΑ Γεώργιος Τσιβγούλης, ο Καθηγητής Νευρολογίας του ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Βουμβουράκης και η Νευρολόγος Λίνα Παλαιοδήμου.

Συνολικά συγκεντρώθηκαν δεδομένα από 129.008 ασθενείς με COVID-19 παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων 138 εμφάνισαν επιπλοκή με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη, λοιμώδη ή αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα. Μέσω της μετά-ανάλυσης των δεδομένων, προέκυψε ότι η επίπτωση της εγκεφαλίτιδας σε ασθενείς με COVID-19 ήταν σχετικά χαμηλή (0.215%). Ωστόσο, φάνηκε ότι η σοβαρή νόσος COVID-19 ήταν παράγοντας κινδύνου για εγκεφαλίτιδα, καθώς το 84% των ασθενών με εγκεφαλίτιδα νοσηλεύονταν είτε σε μονάδες εντατικής θεραπείας είτε σε μονάδες αυξημένης φροντίδας. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι μεταξύ των ασθενών με σοβαρή νόσο COVID-19, η επίπτωση της εγκεφαλίτιδας ήταν σαφώς υψηλότερη (6.7%). Ως ένας άλλος παράγοντας κινδύνου αναδείχθηκε το θετικό προηγούμενο ιστορικό, καθώς αναφέρεται ότι σχεδόν το 72% των ασθενών με εγκεφαλίτιδα είχαν κάποια συννοσηρότητα, όπως αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδιαμία ή σακχαρώδη διαβήτη. Δεν υπήρχε διαφορά στα δύο φύλα, ενώ η μέση ηλικία των ασθενών με εγκεφαλίτιδα ήταν τα 59.4 έτη.

Οι περισσότεροι ασθενείς ανέπτυξαν εγκεφαλίτιδα εντός των 2 πρώτων εβδομάδων από τη διάγνωση τους με COVID-19. Ωστόσο, σχεδόν το 24% των ασθενών δεν εμφάνισε συμπτώματα τυπικά για COVID-19 (βήχας, δύσπνοια, πυρετό) μέχρι την εμφάνιση της εγκεφαλίτιδας. Από την ανάλυση των περιστατικών, αναφέρονται ως πιο συχνά συμπτώματα σχετιζόμενα με την ανάπτυξη της εγκεφαλίτιδας η διαταραχή του επιπέδου συνείδησης, οι επιληπτικές κρίσεις, η κεφαλαλγία και η μυϊκή αδυναμία. Η θνητότητα των ασθενών με εγκεφαλίτιδα υπολογίστηκε στο 13.4%.

Συμπερασματικά, παρόλο που η επίπτωση της εγκεφαλίτιδας είναι σχετικά μικρή μεταξύ των ασθενών με νόσο COVID-19, η θνητότητα από αυτήν την επιπλοκή είναι αρκετά υψηλή. Για το λόγο αυτό, οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να γνωρίζουν αυτή την επιπλοκή, με στόχο την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της.

Πηγή: ΕΚΠΑ

Αβοκάντο και Λευχαιμία

Έχει αποδειχτεί ότι ένα μόριο που υπάρχει στο αβοκάντο, μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία της λευχαιμίας, σύμφωνα με μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο Guelph. Το λιπαρό αυτό μόριο στοχεύει ένα ένζυμο που είναι κρίσιμο για την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, δήλωσε ο Δρ. Paul Spagnuolo, από το Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων του Πανεπιστημίου Guelph.

Η μελέτη επικεντρώθηκε στην οξεία μυελογενή λευχαιμία, την πιο βαριά αλλά και συχνή μορφή λευχαιμίας που υπάρχει για τους ενήλικες. Πρόκειται για καρκίνο του αίματος και του μυελού των οστών. Τα καρκινικά κύτταρα σε αυτόν τον τύπο λευχαιμίας έχουν υψηλότερες ποσότητες ενός ενζύμου που ονομάζεται VLCAD το οποίο εμπλέκεται στον μεταβολισμό τους. «Το καρκινικό κύτταρο βασίζεται σε αυτό το μονοπάτι για να επιβιώσει» και το ένζυμο είναι πιθανό υποψήφιο για φαρμακευτική θεραπεία.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε τις φαρμακευτικές ενώσεις, προκειμένου να εντοπίσει οποιαδήποτε ουσία που θα μπορούσε να αναστέλλει το συγκεκριμένο ένζυμο. Εντέλει, η καλύτερη ένωση προήλθε από το αβοκάντο. Νωρίτερα, το εργαστήριό του εξέτασε την αβοκατίνη Β( μόριο λίπους που βρίσκεται μόνο στα αβοκάντο) για πιθανή χρήση στην πρόληψη του διαβήτη και τη διαχείριση της παχυσαρκίας.Το VLCAD μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για τον εντοπισμό ασθενών κατάλληλων για αυτόν τον τύπο θεραπείας. Μπορεί επίσης να είναι δείκτης για τη μέτρηση της δραστηριότητας του φαρμάκου.

Επί του παρόντος, περίπου οι μισοί από τους ασθενείς άνω των 65 που έχουν διαγνωστεί με οξεία μυελογή λευχαμία εισέρχονται για παρηγορητική φροντίδα. Άλλοι υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες, αλλά οι φαρμακευτικές αγωγές που λαμβάνουν είναι τόσο τοξικές που μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και να σκοτώνουν τους ασθενείς. Γίνεται προσπάθεια να βρεθούν λιγότερο τοξικά φάρμακα που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μεγαλύτερη ευκολία στους ασθενείς που πάσχουν από τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου. Τα τελευταία χρόνια έχουν κυκλοφορήσει νέα φάρμακα αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει σοβαρή μεταβολή στην έκβαση της νόσου αλλά ούτε και στην επιβίωση των ασθενών.

ΠΗΓΗ: https://www.healthweb.gr/neaygeias/avokantoousialeyxaimiaousiastoavokantomporeinavoithiseistitherapeiatismyelogenousleyxaimias

Αποδέκτες της Ψηφιακής Υγείας

Η υγειονομική περίθαλψη είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της οικονομίας και λειτουργεί με τους δικούς του ρυθμούς και δεδομένα. Σε έρευνες που γίνονται σχεδόν ετησίως σε πάνω από 4.000 άτομα, συγκεντρώνεται πληθώρα πληροφοριών σχετικά με το πώς κινείται η συγκεκριμένη αγορά, τις αλληλεπιδράσεις των μερών, το συναίσθημα του καταναλωτή αλλά και το πώς έχει επέμβει σε όλα τα παραπάνω η Ψηφιακή υγεία.

Όλο και περισσότεροι χρήστες φαίνεται να μπαίνουν στον ψηφιακό  κόσμο. Το ποσοστό των ενεργών χρηστών στις ΗΠΑ άγγιζε πέρυσι το 46%. Το βήμα είναι πολύ μεγάλο, αν  σκεφτούμε πως το 2015 το ποσοστό αυτό ήταν στο 19%. Οι χρήστες φαίνεται να ψάχνουν τρόπους για να διατηρούν την υγεία τους σε σταθερά καλά επίπεδα. Έτσι, αναζητούν μέχρι και εναλλακτικούς τρόπους θεραπείας όπως την χαλάρωση, διαλογισμό και διαχείριση πόνου.  Πολλοί επιθυμούν και κρατούν ηλεκτρονικά  αντίγραφα ασφαλείας  του ιατρικού ιστορικού της υγείας τους , ενώ το 77% δεν έχει πρόβλημα να μοιραστεί διαδικτυακά τα ιατρικά του δεδομένα, προκειμένου να έχει σωστότερη περίθαλψη. Αυτό βέβαια με την προϋπόθεση πως οι ίδιοι θα γνωρίζουν ποιος πρόκειται να επεξεργαστεί τα προσωπικά τους δεδομένα.

Ένα ακόμα εύρημα που αξίζει να αναφερθεί είναι ότι περίπου το 62% των ατόμων που είναι χρήστες της ψηφιακής υγείας, θα μοιράζονταν τα ιατρικά τους δεδομένα για έρευνα και μελέτη ενώ ένα μικρότερο ποσοστό θα το έκανε με χρηματικό αντάλλαγμα. Επιπλέον, πρώτο σε δημοτικότητα ως ψηφιακό μέσο για την υγεία έρχεται το τηλέφωνο με ποσοστό 60%, ακολουθεί το email και τέλος τα μηνύματα (sms). Γενικότερα αυτά τα μέσα φαίνεται να χρησιμοποιούνται πολύ περισσότερο από άτομα 25-34 ετών, ενώ οι μεγαλύτερες ηλικίες ακολουθούν αλλά σε μικρότερα ποσοστά.

Συνολικά, οι πληροφορίες και τα δεδομένα που συλλέγονται περιλαμβάνουν πολλούς τομείς, όπως είναι οι διατροφικές συνήθειες, οι τοπικές καιρικές συνθήκες και  η άθληση. Όλα αυτά μπορούν να δημιουργήσουν ένα σύστημα ψηφιακών  βιοδεικτών που θα είναι εξίσου βοηθητικοί με τους φυσικούς βιοδείκτες (ποσοστό σακχάρου στο αίμα, καρδιακοί παλμοί κλπ) ώστε να υπάρχει καλύτερη και πιο στοχευμένη θεραπεία αλλά και πρόληψη.

Βασικό πλεονέκτημα της ψηφιακής υγείας είναι ότι η εικονική περίθαλψη (virtual care) που προσφέρει,  δεν έχει σχέση με πληρωμές και παρόχους, είναι άμεση και βοηθά διαχρονικά στο ταξίδι του ασθενούς. Οι ασθενείς συνήθως δηλώνουν ότι θέλουν να εξοικονομήσουν χρόνο και χρήματα ενώ ταυτόχρονα να παρακολουθούν στενά την υγεία τους. Ο στόχος που έχουν οι καταναλωτές επομένως, πολλές φορές είναι διαφορετικός από τον στόχο που έχει η βιομηχανία. Η ευκαιρία όμως παρουσιάζεται εκεί που οι στόχοι των δύο μερών διασταυρώνονται.  

ΠΗΓΗ: https://rockhealth.com/reports/digital-health-consumer-adoption-2016/

 

Καρκίνος: Πόσο παλιά είναι η αρρώστια;

Επιστημονική έρευνα ανατρέπει τα δεδομένα που είχαμε μέχρι τώρα- ότι δηλαδή την εποχή του Μεσαίωνα η πανώλη ήταν η μοναδική αιτία θανάτου των ανθρώπων, καθώς φαίνεται ότι η συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου ως θανατηφόρου νόσου ήταν αυξημένη. Ο καρκίνος μέχρι πρότινος θεωρούταν ότι εμφανίστηκε μετά τη Βιομηχανική Επανάσταση και «αναζωπυρώθηκε» μέσω του σύγχρονου τρόπου ζωής, θεωρία που αποδείχτηκε λανθασμένη τελικά.

Μία ομάδα ερευνητών από το πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ ανέλυσε 96 σκελετούς ανδρών, 46 γυναικών και ενός ατόμου απροσδιόριστου φύλου, από έξι αρχαία νεκροταφεία κοντά στην ομώνυμη περιοχή. Και οι 143 νεκροί θάφτηκαν μεταξύ του 6ου και 16ου αιώνα μ.Χ. Σκοπός της έρευνας ήταν η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου στη Βρετανία την περίοδο του Μεσαίωνα, πριν από την Βιομηχανική Επανάσταση. Με βάση τις στατικές έρευνες και προβλέψεις καταγράφηκε ότι το Μεσαίωνα τα ποσοστά καρκίνου ήταν πολύ υψηλότερα απ’ ότι πιστεύαμε μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι περιπτώσεις θανάτου λόγω καρκίνου στη μεσαιωνική Βρετανία κυμαίνονταν σε ποσοστό 10 φορές υψηλότερο από προηγούμενες εκτιμήσεις. Οι ερευνητές επικεντρώθηκαν σε δείγματα οστών, που ελήφθησαν από το μηρό, τη λεκάνη και τη σπονδυλική στήλη. Παλαιότερα οι ερευνητές βασίζονταν μόνο σε «εξωτερικές», πιο εμφανείς βλάβες στα ανακτημένα οστά. Αυτό εξηγεί τα λανθασμένα συμπεράσματα. «Μόνο μερικοί καρκίνοι εξαπλώνονται στα οστά και από αυτούς μόνο λίγοι είναι ορατοί στην επιφάνειά τους. Οπότε ψάξαμε μέσα στα οστά για σημάδια κακοήθειας», εξήγησε ο επικεφαλής της έρευνας και διδάκτωρ στο τμήμα Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας στο πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, Δρ Piers Mitchell.

Στις μέρες μας τα ποσοστά καρκίνου είναι πολύ υψηλότερα. Τα υψηλά ποσοστά κινδύνου προέρχονται από τον καθημερινό τρόπο ζωής και συνήθειες μας , καθώς και στην καθημερινή έκθεση σε χημικούς ρύπους, που εισάγονται στο περιβάλλον μέσω διαφόρων βιομηχανικών και γεωργικών πρακτικών και της καύσης ορυκτών καυσίμων. Το κάπνισμα είναι η αιτία για περίπου 12% των θανάτων από καρκίνο. Ένα άλλο 10% οφείλεται στην παχυσαρκία, μια φτωχή δίαιτα, έλλειψη φυσικής δραστηριότητας, και την κατανάλωση αλκοόλ. Ένα 5–10% των καρκίνων οφείλονται σε χρωμοσωματικές ανωμαλίες που κληρονομούνται από τους γονείς.

Όπως αναφέρει ο Δρ Μίτσελ «Ο καρκίνος δεν ήταν αυτή η σπάνια ασθένεια που οι περισσότεροι νομίζαμε. Φαίνεται ότι ο καρκίνος είναι ένας χρόνιος κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία και ότι παράγοντες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ανάπτυξή του υπήρχαν σε σχετική αφθονία σε όλη την ανθρώπινη ιστορία»

Πηγή: Μηχανή του χρόνου

Αντιμετώπιση της Πανδημικής κρίσης: ΜΕΘ ή Αλλαγή Συμπεριφοράς;

Η ενδεδειγμένη πολιτική υγείας για την αντιμετώπιση της πανδημίας δεν διέρχεται από την απαίτηση δημιουργίας ολοένα και περισσότερων ΜΕΘ. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι ΜΕΘ είναι αναγκαίο να υπάρχουν για να συμβάλλουν στην διάσωση των βαριά νοσούντων αλλά δεν σημαίνει ότι θα αντιμετωπίσουν την Πανδημική κρίση σαν να είναι φάρμακο.

Πρέπει εδώ να επισημανθεί ότι ο διπλασιασμός των εν λόγω κλινών σε λίγους μόνο μήνες, αποτέλεσε έναν εργώδη άθλο που διόρθωσε ολιγωρία δεκαετιών. Ακόμη, ο δείκτης δυναμικότητας του Συστήματος Υγείας σε κλίνες ΜΕΘ που ανέρχεται προσεγγιστικά σε 11 κλίνες ανά 100.000 άτομα, είναι ένας εξαιρετικά καλός αριθμός.

Σύμφωνα μάλιστα  με στατιστικές έρευνες, καμιά χώρα μέχρι την 19η Νοεμβρίου 2020 με υπεραναπτυγμένα Συστήματα Υγείας, με κλίνες ΜΕΘ ίσες ή σημαντικά περισσότερες και με οικονομικούς πόρους πολλαπλάσιους από την Ελλάδα( πχ Γερμανία, Ελβετία, Σουηδία) δεν είχε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα ως προς τους δείκτες θνησιμότητας και «Ειδικής Θνητότητας» στη διαγνωστική κατηγορία της Covid-19.

Εντούτοις, κρίνεται απαραίτητο το κράτος να προβεί σε περισσότερες εξελίξεις στην πρόληψη των ατόμων και όχι τόσο στην δημιουργία ΜΕΘ. Οι ασθενείς που νοσούν καλό θα ήταν να γνωρίζουν ότι για να μην φτάσουν στο τελευταίο στάδιο της ζωής τους, πρέπει να κάνουν τακτικά εξετάσεις για να προλάβουν οποιαδήποτε παρενέργεια προκληθεί στην υγεία τους.

Είναι σημαντικό να βάλουμε στην ζωή μας την πρόληψη και το εμβόλιο, που και αυτό ανήκει στα εργαλεία πρόληψης που σώζει ζωές. Ο κόσμος  δεν πρέπει να βασίζεται μόνο σε αυτά που βλέπει, δηλαδή στην προσπάθεια του νοσηλευτικού προσωπικού και του συστήματος υγείας να προστατέψουν τα άτομα που ήδη νοσούν.  Διότι, όλοι έχουμε το δικαίωμα συμμετοχής και βούλησης για το θέμα της υγείας .

Πρακτικά, για την αναχαίτιση της πανδημίας θα πρέπει:

Α. να γίνει αυστηροποίηση των μέτρων

Β. να γίνει τον εμβολιασμός,

Γ. να απορρίπτονται συνωμοσιολογικές, λαϊκίστικες και αντιεπιστημονικές απόψεις και αντιλήψεις και

Δ. να γίνει πλήρης αναδιοργάνωση του τρόπου των μετακινήσεων.

Οι συνωμοσιολόγοι υποστηρίζουν ότι όλα γίνονται για να κερδίσουν οι φαρμακοβιομηχανίες και οι συγγενείς επιχειρήσεις, για να αναθεωρηθούν-καταπατηθούν πλήρως τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα και για να αλλάξουν το ανθρώπινο γονιδίωμα. Δυστυχώς όμως δεν έχουν κατανοήσει, ότι και οι ίδιοι έχουν διαμορφωθεί από την εύκολη ηλεκτρονική πληροφορία και τη ρηχή διαδικτυακή επικοινωνία και μάλιστα, μετατράπηκαν οι ίδιοι σε παραγωγούς απόψεων που κατηγορούν.

Ανακεφαλαιώνοντας, μια συμβουλή είναι να  ενισχύσουμε την ατομική μας ευθύνη, τη συλλογική υπευθυνότητα και τον πολιτικό ορθολογισμό κατά την κρίσιμη αυτή πανδημική περίοδο. Τα καλά νέα του εμβολιασμού και της αισιοδοξίας, ας αποτελέσουν τα εχέγγυα της ψυχοσυναισθηματικής ενδυνάμωσής της προσπάθειας μας.

Πηγή: Έφης Σίμου, Αναπλ. Καθηγήτριας Επικοινωνίας και ΜΜΕ στη Δημόσια Υγεία, Τμήμα Πολιτικών Δημόσιας Υγείας, Σχολή Δημόσιας Υγείας, ΠΑΔΑ