Κατανοώντας τον καρκίνο

Οι πολλοί και διάφοροι τύποι καρκίνου έχουν πάρει χωριστές ονομασίες  που σχεδόν πάντα περιλαμβάνουν το όνομα του ιστού ή του οργάνου που πρωτοεμφανίζονται. Πέρα από αυτή την ταξινόμηση, όλοι οι καρκίνοι μπορεί να διαιρεθούν σε τρεις κύριες ομάδες, σύμφωνα με τον ιστό προέλευσή τους.

Αρχικά, έχουμε την ομάδα 1 που είναι τα καρκινώματα, όπου είναι η πιο συνηθισμένη ομάδα καρκίνων. Ξεπηδάνε από κύτταρα στο ενδοθήλιο οποιουδήποτε μέρους του σώματος. Τα καρκινώματα περιλαμβάνουν τους καρκίνους που ξεκινάνε από τους βρόχους (καρκίνοι του πνεύμονα), τους καρκίνους του μαστού και του δέρματος και τους καρκίνους του στομάχου, παγκρέατος του παχέος εντέρου και μήτρας.

Επιπλέον, η ομάδα 2 αποτελείται από τα σαρκώματα, τα οποία ξεπηδάνε από τη μάζα των στηρικτικών και συνδετικών ιστών του σώματος, όπως είναι οι μύες, οι τένοντες και τα οστά. Τα σαρκώματα είναι λιγότερο συνηθισμένα από τα καρκινώματα αλλά υπάρχουν περισσότεροι διαφορετικοί τύποι σαρκωμάτων από ότι καρκινωμάτων.

Τέλος, η ομάδα 3 αποτελείται από άλλους τύπους καρκίνου, που συνήθως σήμερα θεωρούνται ότι ξεχωρίζουν από τα σαρκώματα, είναι εκείνοι που ξεκινάνε από το μυελό των οστών και τα λεμφικά συστήματα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι λευχαιμίες, τα λεμφώματα και τα μυελώματα.

Ένας καρκίνος που παραμένει στη θέση όπου αναπτύχθηκε αρχικά, λέγεται πρωτοπαθής. Τα όρια του πρωτοπαθούς όγκου που εξαπλώνεται δεν είναι συχνά σαφώς καθορισμένα και μπορεί να είναι δύσκολο να καθορίσουμε πόσο πολύ έχει εξαπλωθεί. Για το λόγο αυτό οι χειρουργοί, όταν είναι δυνατόν, αφαιρούν ένα σημαντικό τμήμα ιστών που φαίνονται φυσιολογικοί, γύρω από τον όγκο.

Η ολική αφαίρεση ενός καρκίνου συχνά δεν επιτυγχάνει την πρόληψη μιας υποτροπής στην αρχική θέση, σε κοντινές δομές ή σε άλλα μέρη του σώματος. Αυτό γίνεται γιατί τα καρκινικά κύτταρα συχνά εξαπλώνονται από τον πρωτοπαθή όγκο, μέσω του λεμφικού συστήματος ή της κυκλοφορίας του αίματος, πριν αρχίσει η θεραπεία. Η διαδικασία αυτή λέγεται μετάσταση. Στη διάρκεια της μετάστασης, ένας πρωτοπαθής όγκος στέλνει μικροσκοπικά μικρές, αφανείς, δευτερεύουσες αποικίες σε άλλα σημεία στο σώμα. Στις περιπτώσεις αυτές όμως, η αφαίρεση ενός πρωτοπαθούς όγκου δε θεραπεύει τον καρκίνο, γιατί οι δευτερεύουσες αποικίες τελικά θα σχηματίσουν όγκους.

Πηγή: Ιατρικές Εκδόσεις Μανιατέας, Medical Editor (CHARLES B. CLAYMAN, MD)

STOP cancer in the workplace. Ευρωπαική Δράση για την μείωση κρουσμάτων επαγγελματικού καρκίνου

Ο καρκίνος θεωρείται η κύρια αιτία των επαγγελματικών θανάτων στην ΕΕ. Είναι σαφές ότι υπάρχει μεγάλο περιθώριο περαιτέρω δράσης για τη μείωση των κρουσμάτων επαγγελματικού καρκίνου. Για τον λόγο αυτόν, στις 25 Μαΐου 2016, έξι ευρωπαϊκοί οργανισμοί υπέγραψαν συμφωνία με την οποία δεσμεύονται να εφαρμόσουν σχέδιο εθελοντικής δράσης με σκοπό τη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση σχετικά με τους κινδύνους που απορρέουν από την έκθεση σε καρκινογόνους παράγοντες στον χώρο εργασίας, καθώς και την ανταλλαγή ορθών πρακτικών. Η συμφωνία ανανεώθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2019.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου της Γερμανικής Προεδρίας με θέμα «STOP cancer in the workplace» (Σταματήστε τον καρκίνο στον χώρο εργασίας)  στις 9 και 10 Νοεμβρίου 2020, οι εταίροι του χάρτη πορείας παρουσίασαν τη νέα στρατηγική για την περίοδο 2020-2024 .

Στρατηγική για την περίοδο 2020-2024

Για την περίοδο 2020-2024 καθορίζονται οι ακόλουθοι τέσσερις στόχοι:

  • Ευαισθητοποίηση των επιχειρήσεων και των εργαζομένων σχετικά με τους κινδύνους έκθεσης σε καρκινογόνες ουσίες και την ανάγκη ανάληψης προληπτικής δράσης σε ολόκληρη την Ευρώπη.
  • Παροχή βοήθειας σε επιχειρήσεις και εργαζομένους για την πρόληψη της έκθεσης σε καρκινογόνους παράγοντες στους χώρους εργασίας και την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεών τους στο εργατικό δυναμικό.
  • Κινητοποίηση των ενδιαφερόμενων μερών και αύξηση της συμμετοχής των εμπλεκόμενων φορέων προκειμένου να πολλαπλασιαστούν οι προσπάθειες σε ολόκληρη την Ευρώπη.
  • Στόχευση της καινοτομίας ώστε να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στα ερευνητικά πορίσματα και τις ανάγκες των επιχειρήσεων.

Συμμετοχή στον Χάρτη πορείας

Από το 2021, οι εταίροι του χάρτη πορείας θα συμμετέχουν σε διάφορες δραστηριότητες για την επίτευξη μεγαλύτερου αντίκτυπου. Στόχος όλων των δραστηριοτήτων θα είναι να συμβάλουν στην πρόληψη της έκθεσης των εργαζομένων σε καρκινογόνους παράγοντες. Οι προκλήσεις είναι πρωτοπόρες και υλοποιούνται από μικρές ομάδες εταίρων του χάρτη πορείας. Ωστόσο, χρειάζονται τη συμβολή άλλων για να επιτύχουν το στόχο τους. Στις δραστηριότητες θα συμμετάσχουν  και αρκετές χώρες. Οργανώσεις από όλη την Ευρώπη καλούνται επίσης να συμμετάσχουν σε μία ή περισσότερες από αυτές τις προκλήσεις και να συμβάλουν στην ολοκλήρωσή τους.

Για να υποβάλετε την πρωτοβουλία σας, επισκεφθείτε την ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.roadmaponcarcinogens.eu  

Πηγή: https://osha.europa.eu/el/themes/dangerous-substances/roadmap-to-carcinogens

Ο αντίκτυπος του Covid-19 στην αντιμετώπιση του καρκίνου

Στις μέρες μας, παρά την έξαρση του Covid19, η φροντίδα του καρκίνου πάει αρκετά καλά, με αποτέλεσμα την αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Σημαντική όμως προϋπόθεση, για την αποτελεσματική φροντίδα και διαχείριση της ασθένειας είναι η προηγμένη πρόληψη, θεραπεία και χειρουργικές επεμβάσεις.

Σύμφωνα με την Ογκολογική πλατφόρμα EFPIA, όπου δημοσιεύτηκε μία έκθεση συμπεριλαμβανομένων οργανώσεων ασθενών, παρόχων Υγειονομικής περίθαλψης, πληρωτών, οργανισμών HTA και ακαδημαϊκών ιδρυμάτων με βάση τον αντίκτυπο του Covid-19 στην φροντίδα του καρκίνου, λέγεται ότι οι κλινικές έχουν περιοριστεί και έχουν αναβάλει ή περιορίσει τις λειτουργίες τους.

Επιπλέον, η θεραπεία και η παρακολούθηση παρεμποδίστηκαν σοβαρά, λόγω του κινδύνου των επισκέψεων στο νοσοκομείο, της μειωμένης διαθεσιμότητας των επαγγελματιών υγείας και των λιγότερων πόρων για μετάγγιση αίματος και χειρουργική περίθαλψη. Οι ίδιοι ασθενείς ήταν σχεδόν αδύνατο να επισκέπτονται νοσοκομεία για τη φροντίδα του καρκίνου τους.

Από την άλλη πλευρά, πέρα από τα αρνητικά της υπόθεσης υπήρχαν και κάποια θετικά. Αυτά βασίζονταν, κυρίως στην ανάπτυξη της υιοθέτησης ψηφιακής υγείας και της μεγαλύτερης ευελιξίας στην ανάπτυξη και έγκριση καινοτόμων λύσεων. Σύμφωνα με ειδικούς, υπάρχουν έξι τρόποι βελτίωσης της πρόσβασης στη φροντίδα του καρκίνου. Πιο αναλυτικά, έγινε λόγος για την αντιμετώπιση του καρκίνου έγκαιρα, χρησιμοποιώντας καινοτόμες πρακτικές, που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Ακόμη, να συνεχιστεί η εντατικοποιημένη ευρωπαϊκή συνεργασία στην κλινική αξιολόγηση για την αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων μετά την πανδημία.

Τέλος, να συνεχιστεί η υιοθέτηση της ψηφιακής υγείας για να αυξηθεί η απομακρυσμένη περίθαλψη και να χρησιμοποιηθούν πόροι για την υγειονομική περίθαλψη πιο αποτελεσματικά μετά την πανδημία. Αξίζει να σημειωθεί ότι, μέσω της πανδημίας πρέπει να καλλιεργήσουμε τα συστήματα Υγειονομικής περίθαλψης, ώστε να είναι πιο κατάλληλα για το μέλλον.

Περισσότερα : Hofmarcher, T Et al. (2019) Συγκριτική έκθεση για τον καρκίνο στην Ευρώπη 2019, έκθεση ΙΗΕ 2019: 7. ΙΗΕ: Lund, Σουηδία

Ακτινοβολία και καρκίνος

Η υψηλής ενέργειας ακτινοβολία από τις ακτίνες Χ, τις ραδιενεργές ουσίες και τις κοσμικές ακτίνες, διαπερνάει όλα τα κύτταρα του σώματος. Οι πιο πολλοί άνθρωποι όμως, εκτίθενται μόνο σε μικρές δόσεις και ο κίνδυνος να πάθουν καρκίνο είναι μικρός. Υπάρχει πολύ μεγαλύτερος κίνδυνος καρκίνου από τις μεγάλες δόσεις μη ιονίζουσας ακτινοβολίας του ήλιου που απορροφούν όσοι κάνουν υπερβολική ηλιοθεραπεία.

Η πρώτη περίπτωση καρκίνου σε άτομο που δούλευε ακτίνες Χ αναφέρθηκε το 1902, μέσα σε 7 περίπου χρόνια από την ανακάλυψη των ακτινών Χ από το Ρέντγκεν. Μέσα σε 15 χρόνια υπήρξαν 100 περίπου περιπτώσεις. Αργότερα, έγινε φανερό ότι οι άλλες πηγές ιονίζουσας ραδιενέργειας (που λέγεται έτσι επειδή μπορεί να μετατοπίζει ηλεκτρόνια από τα άτομα) ήταν εξίσου επικίνδυνες. Καρκίνος του πνεύμονα αναπτύχθηκε σε μεταλλωρύχους που δούλευαν με ραδιενεργά μεταλλεύματα ουρανίου. Και καρκίνος των οστών αναπτύχθηκε σε εργάτες που έβαζαν ραδιενεργό φωσφορίζον χρώμα στους αριθμούς στις πλάκες ρολογιών.

Από τότε βρέθηκε ότι η ιονίζουσα ραδιενέργεια προκαλεί μία αύξηση στη συχνότητα σχεδόν όλων των τύπων καρκίνων και οι άνθρωποι που δουλεύουν με πηγές ακτινοβολίας παίρνουν δραστικά μέτρα ασφαλείας για να προστατευτούν. Οι καρκίνοι που προκαλούνται με τον τρόπο αυτό δεν εμφανίζονται αμέσως, αλλά μπορεί να περάσουν μέχρι και 40 χρόνια να εμφανιστούν. Αυτό, μαζί με το γεγονός ότι οι καρκίνοι που προκαλούνται από ραδιενέργεια δεν μπορεί να ξεχωρίσουν από τους καρκίνους που προκαλούνται από άλλους μηχανισμούς, κάνει δύσκολο το να είμαστε βέβαιοι ή όχι αν ένας συγκεκριμένος όγκος παρουσιάστηκε μόνος του ή προκλήθηκε από ραδιενέργεια.

Πως η ακτινοβολία επηρεάζει το σώμα;

Η Ιονίζουσα ακτινοβολία διαπερνά όλα τα κύτταρα του σώματός, αλλά υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση ως προς την ευπάθεια ανάμεσα στα διάφορα κύτταρα. Μερικοί ιστοί, όπως εκείνοι του σκελετού, του δέρματος και του παγκρέατος είναι πολύ λιγότερο ευαίσθητοι στην ακτινοβολία από άλλους ιστούς, όπως ο μυελός των οστών και το επιθήλιο του λεπτού εντέρου. Ο καρκίνος είναι πιο πιθανό να συμβεί σε ιστούς που έχουν εκτεθεί άμεσα σε ακτινοβολία, αν και μπορεί να συμβεί επίσης σε ιστούς που δεν έχουν εκτεθεί άμεσα.

Οι κίνδυνοι

Οι μόνοι άνθρωποι που διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο καρκίνου από την έκθεση σε ακτινοβολία, είναι εκείνοι που ήταν κοντά σε μία πυρηνική έκρηξη ή έχουν προσβληθεί άμεσα από μεταφερόμενη ραδιενέργεια (Fallout) μετά από δοκιμή πυρηνικού όπλου. Επιπλέον, στις πιο πολλές περιπτώσεις, ένα άτομο πιθανόν δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να περιορίσει τον κίνδυνο καρκίνου που προκαλείται από ακτινοβολία. Τέλος, οι καρκίνοι που πιθανόν μπορεί να αποφευχθούν είναι εκείνοι από περιττές ακτινογραφίες και όσοι συμβαίνουν σε ανθρώπους που εργάζονται με ακτινοβολία.

Πηγή: Ιατρικές Εκδόσεις Μανιάτες Medical Editor: Charles B. Clayman, MD

 

Καρκίνος & Διατροφή στην Κλινική Πράξη | Online εκπαίδευση 6 ωρών

Η Διατροφή σε καρκινοπαθείς ασθενείς κατά τη διάρκεια της περιεγχειριτικής σίτισης, της χημειοθεραπείας, της ακτινοθεραπείας και της ανοσουποστήριξης αποτελεί ένα μεγάλο κενό στις συνήθεις γνώσεις περί της διατροφικής υποστήριξης αντίστοιχων περιστατικών.

Για όσους έχει τύχει να ασχοληθούν στο παρελθόν με αντίστοιχα περιστατικά, γνωρίζουν ότι ιδιαίτερα κατά τις φάσεις της χημειοθεραπείας η σίτιση των ασθενών είναι από αδύνατη έως επώδυνη. Στο σώμα παρουσιάζονται εξαιρετικά δύσκολες μεταβολές και επιπλοκές από τη χρήση φαρμάκων με πολλαπλές παρενέργειες.

Το ΚΕΑΔΔ σε συνεργασία με την Ιατρό Δέσποινα Κομνηνού διοργανώνει ένα από τα σπουδαιότερα σεμινάρια που έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα.

Η Ιατρός Δέσποινα Κομνηνού με βάση την εξειδικευμένη γνώση και την πολυετή εμπειρία της στη διατροφική προσέγγιση καρκινοπαθών ασθενών, θα παρουσιάσει τεχνικές σίτισης ανάλογα με το κάθε διαφορετικό στάδιο εξέλιξης του καρκίνου καθώς και της διαφορετικής μορφής εμφάνισης της ασθένειας.

Με το πέρας αυτής της εκπαίδευσης ο εκπαιδευόμενος θα έχει πάρει απαραίτητα εφόδια ώστε να:

  • γνωρίζει διατροφικά πρωτόκολλα που συστήνονται κατά την εξω – νοσοκομειακή σίτιση
  • διαθέτει εργαλεία για τη διατροφική φροντίδα των ασθενών με καρκίνο στην πιο δύσκολη εξελικτική φάση της θεραπείας τους

Η εκπαίδευση απευθύνεται σε Επαγγελματίες Υγείας και σπουδαστές των παρακάτω ειδικοτήτων:

  • Διαιτολόγους – Διατροφολόγους
  • Ψυχολόγους
  • Ιατρούς
  • Νοσηλευτές και νοσηλεύτριες
  • Φυσιοθεραπευτές
  • Φαρμακοποιούς
  • Άλλες ειδικότητες επαγγελμάτων υγείας

Τα μαθήματα της εκπαίδευσης θα πραγματοποιηθούν στις 22 & 29 Ιουνίου & στις 6 Ιουλίου.

Η Δέσποινα Κομνηνού είναι Ιατρός με ειδίκευση στη Διατροφή (American Board-Certified Nutrition Specialist), Διδάκτωρ Βασικής Παθολογίας του Ιατρικού Κολλεγίου της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ και διδάσκει Κλινική Διατροφή στο Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος.

Το σεμινάριο διεξάγεται αποκλειστικά Online μέσω της πλατφόρμας Cisco Webex και όλοι οι συμμετέχοντες θα λάβουν πιστοποιητικό παρακολούθησης. Τα βίντεο των μαθημάτων θα αποστέλλονται 24 ώρες μετά την ολοκλήρωση κάθε μαθήματος.

Πηγή: https://www.diatrofi.gr/diaitologoi/news/karkinos-kai-diatrofi-stin-kliniki-praxi/

Η επίπτωση, τα κλινικά χαρακτηριστικά και η έκβαση ασθενών με εγκεφαλίτιδα σχετιζόμενη με τη νόσο COVID-19

Στο περιοδικό European Journal of Neurology έγινε πρόσφατα αποδεκτή η εργασία των Siow και συνεργατών από τη Σιγκαπούρη και τη Μεγάλη Βρετανία, οι οποίοι πραγματοποίησαν συστηματική ανασκόπηση της βιβλιογραφίας και ακολούθως μετά-ανάλυση των μελετών σχετικών με την εμφάνιση εγκεφαλίτιδας έπειτα από νόσο COVID-19. Πιο συγκεκριμένα, στόχος των ερευνητών ήταν η αξιολόγηση της επίπτωσης αυτής της επιπλοκής στους ασθενείς με COVID-19, η διερεύνηση πιθανών παραγόντων κινδύνου και η περιγραφή της κλινικής πορείας και της έκβασης των ασθενών. Την εργασία αυτή σχολιάζουν ο Καθηγητής Νευρολογίας του ΕΚΠΑ Γεώργιος Τσιβγούλης, ο Καθηγητής Νευρολογίας του ΕΚΠΑ Κωνσταντίνος Βουμβουράκης και η Νευρολόγος Λίνα Παλαιοδήμου.

Συνολικά συγκεντρώθηκαν δεδομένα από 129.008 ασθενείς με COVID-19 παγκοσμίως, μεταξύ των οποίων 138 εμφάνισαν επιπλοκή με εργαστηριακά επιβεβαιωμένη, λοιμώδη ή αυτοάνοση εγκεφαλίτιδα. Μέσω της μετά-ανάλυσης των δεδομένων, προέκυψε ότι η επίπτωση της εγκεφαλίτιδας σε ασθενείς με COVID-19 ήταν σχετικά χαμηλή (0.215%). Ωστόσο, φάνηκε ότι η σοβαρή νόσος COVID-19 ήταν παράγοντας κινδύνου για εγκεφαλίτιδα, καθώς το 84% των ασθενών με εγκεφαλίτιδα νοσηλεύονταν είτε σε μονάδες εντατικής θεραπείας είτε σε μονάδες αυξημένης φροντίδας. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι μεταξύ των ασθενών με σοβαρή νόσο COVID-19, η επίπτωση της εγκεφαλίτιδας ήταν σαφώς υψηλότερη (6.7%). Ως ένας άλλος παράγοντας κινδύνου αναδείχθηκε το θετικό προηγούμενο ιστορικό, καθώς αναφέρεται ότι σχεδόν το 72% των ασθενών με εγκεφαλίτιδα είχαν κάποια συννοσηρότητα, όπως αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδιαμία ή σακχαρώδη διαβήτη. Δεν υπήρχε διαφορά στα δύο φύλα, ενώ η μέση ηλικία των ασθενών με εγκεφαλίτιδα ήταν τα 59.4 έτη.

Οι περισσότεροι ασθενείς ανέπτυξαν εγκεφαλίτιδα εντός των 2 πρώτων εβδομάδων από τη διάγνωση τους με COVID-19. Ωστόσο, σχεδόν το 24% των ασθενών δεν εμφάνισε συμπτώματα τυπικά για COVID-19 (βήχας, δύσπνοια, πυρετό) μέχρι την εμφάνιση της εγκεφαλίτιδας. Από την ανάλυση των περιστατικών, αναφέρονται ως πιο συχνά συμπτώματα σχετιζόμενα με την ανάπτυξη της εγκεφαλίτιδας η διαταραχή του επιπέδου συνείδησης, οι επιληπτικές κρίσεις, η κεφαλαλγία και η μυϊκή αδυναμία. Η θνητότητα των ασθενών με εγκεφαλίτιδα υπολογίστηκε στο 13.4%.

Συμπερασματικά, παρόλο που η επίπτωση της εγκεφαλίτιδας είναι σχετικά μικρή μεταξύ των ασθενών με νόσο COVID-19, η θνητότητα από αυτήν την επιπλοκή είναι αρκετά υψηλή. Για το λόγο αυτό, οι θεράποντες ιατροί θα πρέπει να γνωρίζουν αυτή την επιπλοκή, με στόχο την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της.

Πηγή: ΕΚΠΑ

Ανοσοθεραπεία για τον μεταστατικό καρκίνο εγκεφάλου

Θεραπείες ικανές να διαπεράσουν το φράγμα αίματος του εγκεφάλου δίνονται πλέον σε ασθενείς που ο καρκίνος κάνει μετάσταση στον εγκέφαλο. Σήμερα, οι μεταστάσεις στον εγκέφαλο εντοπίζονται ευκολότερα, χάρη σε πιο αποτελεσματικές μεθόδους εξετάσεων. Μα πολλές φορές, ακόμα και όταν η διάγνωση γίνεται έγκαιρα, οι θεραπείες που μπορούν να χορηγηθούν είναι περιορισμένες. Σε κάποιες περιπτώσεις, το χειρουργείο δεν υπάρχει ως επιλογή. Από την άλλη, οι στοχευμένες θεραπείες πολλές φορές δεν είναι αρκετά αποτελεσματικές.

Το φράγμα του αίματος στον εγκέφαλο είναι ένα ημιδιαπερατό περίγραμμα κυττάρων, το οποίο εμποδίζει τις τοξίνες ή άλλους παθογόνους οργανισμούς να προκαλέσουν λοιμώξεις στον εγκέφαλο. Τα φάρμακα ανοσοθεραπείας θεωρούνταν ακατάλληλα διότι δεν είναι ικανά να διασχύσουν αυτό το φράγμα μα δεν είχαν και την κατάλληλη ανταπόκριση. Σε γενικές γραμμές, οι γιατροί πλέον φαίνεται να στρέφονται σε τέτοιου είδους θεραπείες, στοχεύοντας σε όλο το σώμα και αποφεύγοντας τις τοπικές. Αυτό συμβαίνει διότι βρέθηκαν κάποιοι ανοσολογικοί παράγοντες που φαίνεται εντέλει να έχουν ανταπόκριση στη θεραπεία.

Σε έρευνα που έγινε σχετικά με την ανταπόκριση της ανοσοθεραπείας ανάμεσα σε ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε αφαίρεση όγκου και σε αυτούς που δεν είχαν κάνει χειρουργείο τα αποτελέσματα έδειξαν πως υπήρχε μεγάλη διαφορά της πορείας της ασθένειας, ανάλογα την αντιμετώπιση. Οι πρώτοι, έζησαν περισσότερο μετά την λήψη ακτινοθεραπείας και όχι ανοσοθεραπείας ή χημειοθεραπείας. Οι δεύτεροι φαίνεται πως ζούσαν περισσότερο όταν λάμβαναν συνδυασμό θεραπειών (πχ χημειοθεραπεία και ακτινοβολία) από εκείνους που έλαβαν μια μεμονωμένη θεραπεία.

Είναι βέβαιο ότι η ανοσοθεραπεία είναι ένα είδος θεραπείας που χρειάζεται μεγαλύτερη διερεύνηση. Όπως σε κάθε θεραπεία, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να ανταποκριθεί με διαφορετικό τρόπο. Σίγουρα πάντως έχει προοπτικές ειδικότερα όταν συνδυάζεται και με άλλες θεραπείες.

Πηγή: https://www.cancertodaymag.org/Pages/Spring2021/ImmunotherapyShowsPromiseforTreatingBrainMetastases.aspx?utm_source=email&utm_medium=salesforce&utm_campaign=ctenewsmay21

1ος Ποδηλατικός Γύρος – Virtual Edition, στις 6 Ιουνίου 2021 από το ΚΕΦΙ ΑΘΗΝΩΝ . Τips σχετικά με την ενδυνάμωση στην ποδηλασία

1ο Ποδηλατικό Γύρο – Virtual Edition, στις 6 Ιουνίου 2021 διοργανώνει το Κέφι Αθηνών. https://www.anticancerath.gr/trexoume-pio-grigora-apo-ton-karkino-2021/

Η ομάδα του Κ3 θα είναι εκεί στηρίζοντας κάθε ενέργεια υπερ του ανθρώπου που νοσεί.

7 μέρες πριν τον αγώνα ας δούμε μερικά χρήσιμα tips :

Σύμφωνα με το Gerhard Gulewic, η ποδηλασία είναι μία από τις σημαντικότερες μεθόδους εκγύμναση του σώματος. Αυτό φυσικά θέλει εξάσκηση με προπόνηση ,έτσι πρέπει στο ¼ του χρόνου προπόνησης να εστιάζουμε στη δύναμη των ποδιών και όλο τον υπόλοιπο χρόνο στους άλλους μύες.

Η ευελιξία κρίνεται απαραίτητη, έτσι είναι αναγκαίο να αφιερώνουμε καθημερινά 10 λεπτά προθέρμανσης πριν αρχίσουμε το κύριο μέρος της άθλησης. Επιπρόσθετα, πρέπει να εκπαιδευτούμε στις δεξιότητες του συντονισμού, ώστε να πετύχουμε ισορροπία και σταθερότητα και να μεταχειριστούμε τις πιο δύσκολες καταστάσεις με ασφάλεια. Επίσης, πολύ σημαντική είναι η αντοχή μέσω της αύξησης της έντασης και του όγκου της προπόνησης σταδιακά με την πάροδο του χρόνου, με σκοπό να μειωθεί ο κίνδυνος τραυματισμού αλλά και να βελτιωνόμαστε συνεχώς.

Μερικές συμβουλές για την εκπαίδευση αντοχής είναι να δραστηριοποιούμαστε σε δύο ζώνες που συσχετίζονται με τους καρδιακούς μας ρυθμούς στη ζώνη 1 που είναι το 60 έως 70% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού  και η ζώνη 2 που είναι το 70 έως 80% του μέγιστου καρδιακού ρυθμού, όμως για να γίνει αυτό θα πρέπει να ελέγξουμε την αναπνοή μας και στη συνέχεια να προβούμε στην απαραίτητη ζώνη.

Όλα αυτά θα έχουν ως αποτέλεσμα, την  σωστή λειτουργία καρδιαγγειακού μας συστήματος, την αύξηση του μεταβολισμού του λίπους και την επιτάχυνση τη μυϊκής ενδυνάμωσης, την δημιουργία μυϊκών εργαστηρίων και τη βελτίωση του μεταβολισμού. Μια προπόνηση ανάλογα με τη ζώνη μπορεί να διαρκέσει από μισή ώρα έως 60 λεπτά με 10 λεπτά προθέρμανση και 10 λεπτά χαλάρωση.

Εν κατακλείδι, αν κάποιος θελήσει στο μέλλον να κάνει ποδηλασία θα πρέπει να προπονείται σχεδόν καθημερινά με προπονήσεις τόσο δύναμης όσο και αντοχής αλλά και να αποκτήσει δεξιότητες συντονισμού και ανάκαμψης.  ΠΗΓΗ: https://www.runtastic.com/blog/en/improvecyclingfitness/

Οσο για την επόμενη Κυριακή  από όπου και να είστε

Βγάλε φωτογραφία ή βίντεο και ανέβασέ τα στα social media με τα hashtags: #ΤρεχουμεΠιοΓρηγοραΑποΤονΚαρκινο / #RideForLifeWithKefi και την επισήμανση: @kefi.
                         
Θα είμαστε όλοι εκεί
Η ομάδα του Κ3

Αβοκάντο και Λευχαιμία

Έχει αποδειχτεί ότι ένα μόριο που υπάρχει στο αβοκάντο, μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία της λευχαιμίας, σύμφωνα με μελέτη που έγινε στο Πανεπιστήμιο Guelph. Το λιπαρό αυτό μόριο στοχεύει ένα ένζυμο που είναι κρίσιμο για την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων, δήλωσε ο Δρ. Paul Spagnuolo, από το Τμήμα Επιστήμης Τροφίμων του Πανεπιστημίου Guelph.

Η μελέτη επικεντρώθηκε στην οξεία μυελογενή λευχαιμία, την πιο βαριά αλλά και συχνή μορφή λευχαιμίας που υπάρχει για τους ενήλικες. Πρόκειται για καρκίνο του αίματος και του μυελού των οστών. Τα καρκινικά κύτταρα σε αυτόν τον τύπο λευχαιμίας έχουν υψηλότερες ποσότητες ενός ενζύμου που ονομάζεται VLCAD το οποίο εμπλέκεται στον μεταβολισμό τους. «Το καρκινικό κύτταρο βασίζεται σε αυτό το μονοπάτι για να επιβιώσει» και το ένζυμο είναι πιθανό υποψήφιο για φαρμακευτική θεραπεία.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε τις φαρμακευτικές ενώσεις, προκειμένου να εντοπίσει οποιαδήποτε ουσία που θα μπορούσε να αναστέλλει το συγκεκριμένο ένζυμο. Εντέλει, η καλύτερη ένωση προήλθε από το αβοκάντο. Νωρίτερα, το εργαστήριό του εξέτασε την αβοκατίνη Β( μόριο λίπους που βρίσκεται μόνο στα αβοκάντο) για πιθανή χρήση στην πρόληψη του διαβήτη και τη διαχείριση της παχυσαρκίας.Το VLCAD μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για τον εντοπισμό ασθενών κατάλληλων για αυτόν τον τύπο θεραπείας. Μπορεί επίσης να είναι δείκτης για τη μέτρηση της δραστηριότητας του φαρμάκου.

Επί του παρόντος, περίπου οι μισοί από τους ασθενείς άνω των 65 που έχουν διαγνωστεί με οξεία μυελογή λευχαμία εισέρχονται για παρηγορητική φροντίδα. Άλλοι υποβάλλονται σε χημειοθεραπείες, αλλά οι φαρμακευτικές αγωγές που λαμβάνουν είναι τόσο τοξικές που μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και να σκοτώνουν τους ασθενείς. Γίνεται προσπάθεια να βρεθούν λιγότερο τοξικά φάρμακα που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν με μεγαλύτερη ευκολία στους ασθενείς που πάσχουν από τη συγκεκριμένη μορφή καρκίνου. Τα τελευταία χρόνια έχουν κυκλοφορήσει νέα φάρμακα αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει σοβαρή μεταβολή στην έκβαση της νόσου αλλά ούτε και στην επιβίωση των ασθενών.

ΠΗΓΗ: https://www.healthweb.gr/neaygeias/avokantoousialeyxaimiaousiastoavokantomporeinavoithiseistitherapeiatismyelogenousleyxaimias

Μιλώντας απλά για όσα θα ακούσουμε μετά την διάγνωση

Το κεντρικό σημείο στην εκστρατεία κατά όλων των μορφών καρκίνου είναι μια πλήρης και λεπτομερής κατανόηση της αρρώστιας.

Τα τελευταία χρόνια, οι ερευνητές στο τομέα της μοριακής βιολογίας έχουν ανακαλύψει ένα θησαυρό νέων πληροφοριών που αφορούν στη συμπεριφορά και των υγιών και των καρκινογόνων κυττάρων στο πιο βασικό χημικό και γενετικό επίπεδο.

Η επίδραση καρκινογόνων παραγόντων, όπως χημικών ουσιών, ιών και ραδιενέργειας στο γενετικό υλικό, ειδικά σε ανθρώπους που έχουν γνωστή, γενετική προδιάθεση, ερευνάται επίσης εντατικά. Συγκεντρώνοντας τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας, έγινε δυνατό να αναπτυχθεί μια νέα γενιά αντικαρκινικών διαδικασιών και θεραπειών.

Μερικά είδη αντιμετώπισης της νόσου των νεοπλασμάτων είναι η ραδιοθεραπεία, η μαγνητική τομογραφία(MRI), η χημειοθεραπεία, και η χειρουργική ή ορμονική θεραπεία. Συγκεκριμένα, η ραδιοθεραπεία (ραδιενέργεια) χρησιμοποιείται για την άμεση θεραπεία πολλών καρκίνων και για την καταστροφή καρκινικών κυττάρων που παραμένουν ακόμα μετά την πραγματοποίηση χειρουργικής επέμβασης ή άλλων μεθόδων θεραπείας.

Από την άλλη πλευρά, η μαγνητική τομογραφία είναι μια τεχνική που χρησιμοποιεί τις μαγνητικές ιδιότητες του ατόμου για να παράγει εικόνες εγκάρσιας τομής του σώματος. Η μαγνητική είναι πολύτιμη για την επιβεβαίωση μιας διάγνωσης καρκίνου και μπορεί να ανιχνεύσει όγκους του εγκεφάλου που διαφορετικά κρύβονται από τα οστά. Σε μια τομογραφία ένας όγκος εμφανίζεται σαν μεταβολή της φυσιολογικής ανατομίας. Η ανωμαλία μπορεί να ενισχυθεί με υπολογιστή. Επιπρόσθετα, στη χημειοθεραπεία, τα αντικαρκινικά φάρμακα χορηγούνται με ένεση ή από το στόμα για να σκοτώσουν τα καρκινικά κύτταρα ή να προκαλούν πολλές παρενέργειες, αλλά οι τεχνικές της παρασκευής και χρήσης τους βελτιώνονται συνεχώς, ώστε να στοχεύουν στους τύπους καρκινικών κυττάρων με μικρότερη ζημιά στους γύρω ιστούς.

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία παίζει καθοριστικό παράγοντα στην αντιμετώπιση της νόσου. Οι γιατροί δεν μπορούν να δώσουν μεγάλη έμφαση στην σημασία της έγκαιρης διάγνωσης όλων των καρκίνων. Για παράδειγμα, η συχνότητα εξαπλωνόμενου καρκίνου τραχήλου της μήτρας, μειώνεται για περισσότερο από 30 χρόνια.

Αυτό μπορεί να αποδοθεί στην ευρύτατη χρήση του ΤΕΣΤ- ΠΑΠ, που επιτρέπει την ανακάλυψη του καρκίνου σε πρώιμα στάδια, όταν είναι εντοπισμένος και επιτρέπει αντιμετώπιση θεραπευτική. Ακόμη, υπήρξε καταπληκτική εξέλιξη στην τεχνολογία που επιτρέπει στους γιατρούς να δουν εικόνες του καρκίνου στο σώμα χωρίς χειρουργική επέμβαση.

Οι εικόνες αυτές παίζουν ζωτικό ρόλο στην ανίχνευση όγκων πριν εξαπλωθούν στους γύρω ιστούς και γίνει όλο πιο δύσκολο να αντιμετωπιστούν.

Πηγή: Ιατρικές εκδόσεις Μανιατέα, Medical Editor (CHARLES B. CLAYMAN, MD)