Κατηγορία: ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΜΕΛΕΤΕΣ

Η χορήγηση ανοσοθεραπείας μετά τη νεφρεκτομή αυξάνει την επιβίωση σε ασθενείς με καρκίνο νεφρού

Η αντιμετώπιση του καρκίνου του νεφρού περιλαμβάνει τη νεφρεκτομή για τους ασθενείς με τοπική νόσο και τη χορήγηση στοχευουσών θεραπειών (αντιαγγειογενετικών παραγόντων) και ανοσοθεραπείας για όσους έχουν μεταστατική νόσο. Οι θεραπευτικές αυτές επιλογές μάλιστα έχουν μειώσει τη θνητότητα της νόσου τις δύο τελευταίες δεκαετίες.

Όπως όμως αναφέρουν οι Ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ Μιχάλης Λιόντος (Επίκουρος Καθηγητής Ογκολογίας), Θεοδώρα Ψαλτοπούλου (Παθολόγος, Καθηγήτρια Επιδημιολογίας-Προληπτικής Ιατρικής), Μαρία Καπαρέλου (Δρ. Παθολόγος – Ογκολόγος) και Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας και Διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής), ο ρόλος της φαρμακευτικής αγωγής για την μείωση της πιθανότητας υποτροπής στους ασθενείς που έχουν τοπική νόσο και υποβάλλονται σε νεφρεκτομή αποτελούσε διαχρονική επιστημονική πρόκληση. Την προηγούμενη δεκαετία διεξήχθησαν μια σειρά μεγάλων κλινικών μελετών που εξέτασαν τον ρόλο της αντιαγγειογενετικής αγωγής ως επικουρικής θεραπείας στον καρκίνο νεφρού. Καμία μελέτη όμως και κανένα από τα σκευάσματα που εξετάστηκαν δεν κατάφεραν να αυξήσουν τελικά την επιβίωση. Ως συνέπεια, οι αντιαγγειογενετικές θεραπείες δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ στην κλινική πράξη σαν επικουρική αγωγή στον καρκίνο νεφρού.

Τα αρχικά αποτελέσματα της μελέτης

Τα δεδομένα όμως φαίνεται να αλλάζουν με την ανοσοθεραπεία. Πριν από δύο χρόνια ανακοινώθηκε στο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO) κλινική μελέτη που αποδείκνυε ότι η χορήγηση του ανοσοθεραπευτικού παράγοντα πεμπρολιζουμάμπη ως επικουρική θεραπεία για ένα χρόνο σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε νεφρεκτομή για εντοπισμένο διαυγοκυτταρικό καρκίνο νεφρού μπορούσε να καθυστερήσει την επανεμφάνιση της νόσου. Με βάση μάλιστα τα αρχικά αυτά αποτελέσματα της μελέτης το φάρμακο έλαβε έγκριση τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στην Ευρώπη. Βέβαια καθώς γνωρίζουμε ότι ο κίνδυνος υποτροπής της νόσου δεν είναι ίδιος για όλους τους ασθενείς που υποβάλλονται σε νεφρεκτομή για καρκίνο νεφρού, η έγκριση αφορούσε τις ομάδες των ασθενών που εντάχθηκαν στην μελέτη, δηλαδή όσους είχαν υψηλής κακοήθειας μεγάλους όγκους που εντοπίζονταν στο νεφρό αλλά και όσους είχαν εξωνεφρική επέκταση της νόσου ή/και επέκτασή της στους λεμφαδένες. Τα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι περίπου οι μισοί από αυτούς τους ασθενείς υποτροπιάζουν εντός 5 ετών από τη νεφρεκτομή.

Μέχρι πολύ πρόσφατα όμως δεν γνωρίζαμε αν αυτή η πρακτική που καθυστερεί την επανεμφάνιση της νόσου, αυξάνει και την επιβίωση τελικά των ασθενών. Όπως ανακοινώθηκε πριν από δύο μήνες σε διεθνές ουρολογικό συνέδριο και δημοσιεύθηκε πολύ πρόσφατα στο περιοδικό New England Journal of Medicine, τα ανανεωμένα αποτελέσματα της μελέτης κατέδειξαν όφελος και στην συνολική επιβίωση των ασθενών. Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι μετά από 4 έτη παρακολούθησης, ο σχετικός κίνδυνος θανάτου από τη νόσο μειώθηκε κατά 38% σε όσους έλαβαν πεμπρολιζουμάμπη. Μάλιστα, το όφελος φαίνεται ότι είναι παρόμοιο μεταξύ των διαφόρων υποομάδων ασθενών που εντάχθηκαν στη συγκεκριμένη μελέτη. Είναι προφανές ότι τα νέα αυτά αποτελέσματα ισχυροποιούν τη θέση της ανοσοθεραπείας ως επικουρικής αγωγής στο διαυγοκυτταρικό καρκίνο νεφρού.

Απαιτείται περαιτέρω έρευνα

Είναι σίγουρο ότι χρειάζεται περαιτέρω έρευνα για να κατανοήσουμε τον ακριβή ρόλο της ανοσοθεραπείας ως αγωγής για όσους ασθενείς έχουν υποβληθεί σε ριζική εξαίρεση του καρκίνου νεφρού. Άλλοι ανοσοθεραπευτικοί παράγοντες ή συνδυασμοί ανοσοθεραπείας που δοκιμάσθηκαν ως επικουρική αγωγή δεν απέδειξαν αποτελεσματικότητα ανάλογη της πεμπρολιζουμάμπης. Πιστεύεται ότι ο διαφορετικός σχεδιασμός των μελετών, το διαφορετικό προφίλ τοξικότητας και αποτελεσματικότητας μεταξύ των ανοσοθεραπευτικών παραγόντων είναι υπεύθυνο για τα αντικρουόμενα αποτελέσματα. Είναι όμως σίγουρα ένδειξη ότι πρέπει να καθοριστούν συγκεκριμένοι βιοδείκτες που θα προβλέπουν ποιοι ασθενείς θα λάβουν το μεγαλύτερο όφελος από την επικουρική χρήση ανοσοθεραπείας. Ενισχυτικό αυτής της άποψης είναι το σημαντικό ποσοστό ασθενών που έλαβαν επικουρική ανοσοθεραπεία και εμφάνισαν σημαντικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Στο πλαίσιο της μελέτης περίπου ένας στους πέντε ασθενείς που εκτέθηκαν στην πεμπρολιζουμάμπη ανέπτυξαν σημαντική τοξικότητα με συνέπεια να διακόψουν την αγωγή. Δεδομένου ότι σε κάποιες περιπτώσεις οι ανεπιθύμητες ενέργειες της ανοσοθεραπείας μπορεί να έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις και η χρήση της σε αυτή την περίπτωση είναι προφυλακτική, θα πρέπει οι ασθενείς να ενημερώνονται αναλυτικά για τα οφέλη και τους πιθανούς κινδύνους της θεραπείας.

Συμπερασματικά, η χορήγηση πεμπρολιζουμάμπης αυξάνει την επιβίωση και μειώνει τις πιθανότητες υποτροπής σε ασθενείς που έχουν υποβληθεί σε νεφρεκτομή για διαυγοκυτταρικό καρκίνου νεφρού με εντοπισμένη νόσο. Τα δεδομένα αυτά μετατοπίζουν το ενδιαφέρον στην εντατικότερη αντιμετώπιση πιο πρώιμων μορφών της νόσου ώστε να αποφεύγεται η εμφάνιση μεταστάσεων.

Πηγή: news4health.gr

Ογκολογία το 2024: Οι τάσεις των κλινικών δοκιμών παγκοσμίως

Η ογκολογία είναι ο πιο ενεργός τομέας σε κλινικές δοκιμές παγκοσμίως φέτος, καθώς περισσότεροι πόροι από ποτέ αφιερώνονται στην ανάπτυξη και τη δοκιμή νέων θεραπειών για τον καρκίνο. Ανασταλτικός παράγοντας στη διεξαγωγή τους θεωρείται η στρατολόγηση και διατήρηση ασθενών, εξαιτίας της πολυπλοκότητας που σχετίζεται με τις ογκολογικές κλινικές δοκιμές.

Από τις 6.528 ογκολογικές δοκιμές που αναμένεται να ολοκληρωθούν φέτος, το 57% είναι στη Φάση ΙΙ, υπερδιπλάσιο από το 25% των δοκιμών στη Φάση Ι. Το σύνολο των ογκολογικών δοκιμών υπερβαίνει κατά πολύ τον επόμενο τομέα θεραπείας που είναι αυτός του κεντρικού νευρικού συστήματος, με 4.043 δοκιμές, οι οποίες αναμένεται να ολοκληρωθούν φέτος. 

Για μελέτες που ξεκινούν τον επόμενο χρόνο, η ογκολογία συνεχίζει να είναι ο κυρίαρχος τομέας θεραπείας με 569 δοκιμές, πολύ πιο μπροστά από τα προϊόντα του κεντρικού νευρικού συστήματος με 415 δοκιμές και τις μολυσματικές ασθένειες με 203 δοκιμές.

Ενώ οι θεραπείες πόνου βρίσκονται στην κορυφή της λίστας ενδείξεων για προγραμματισμένες δοκιμές φέτος, με 105 μελέτες, οι ογκολογικές μελέτες καταλαμβάνουν έξι από τις υπόλοιπες 10 κατηγορίες που βρίσκονται πρώτες στη λίστα.

Ο μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα έχει τις τρίτες πιο πολύ προγραμματισμένες δοκιμές, στις 65 με σχεδόν 54% στη Φάση ΙΙ. Εν τω μεταξύ, οι δοκιμές για τον καρκίνο του μαστού έχουν το τέταρτο υψηλότερο σύνολο, με 57 δοκιμές να ξεκινούν το 2024.

Οι τρεις εναπομείναντες τύποι καρκίνου με δοκιμές που βρίσκονται στις πρώτες 10 θέσεις είναι ο καρκίνος του παχέος εντέρου, η οξεία μυελοκυτταρική λευχαιμία και ο καρκίνος του παγκρέατος. Σημειωτέον, η οξεία μυελοκυτταρική λευχαιμία και ο καρκίνος του παγκρέατος δεν ήταν στη λίστα με τις 10 πρώτες ενδείξεις για δοκιμές που είχαν προγραμματιστεί πέρυσι. Η συμπερίληψή τους δίνει ελπίδα σε ασθενείς που ζουν με αυτές τις δύσκολες σε θεραπεία συνθήκες.

Ο θεμελιώδης ρόλος των CRO

Τα τελευταία χρόνια, οι έννοιες των αποκεντρωμένων κλινικών δοκιμών (DCTs) όπως οι eConsent, ePRO, eCOA, wearables, συσκευές παρακολούθησης στο σπίτι και τηλεοράσεις έχουν υιοθετηθεί ευρύτερα. Στόχος είναι η μείωση του φόρτου των συμμετεχόντων στη μελέτη, η αύξηση της δέσμευσης και η παροχή πρόσβασης σε νέα τελικά σημεία.

Ωστόσο, από τις συνολικές δοκιμές που αναμένεται να ολοκληρωθούν φέτος, μόνο το 7% έχει συστατικό DCT και εντός αυτών των δοκιμών, μόνο το 7,2% αφορά την ογκολογία. Δεδομένης της συνεχούς και αυξανόμενης επένδυσης στην ογκολογική έρευνα, μαζί με την αύξηση των πιο στοχευμένων ερευνητικών μελετών, οι λύσεις DCT μπορούν να βοηθήσουν στην προσέγγιση και διατήρηση βασικών πληθυσμών ασθενών.

Λόγω της μεθόδου θεραπείας, τα πλήρη DCT δεν είναι πρακτικά για την ογκολογία. Ωστόσο, υπάρχει ακόμη δυνατότητα χρήσης υβριδικών τεχνικών για τη συμμετοχή των συμμετεχόντων στη μελέτη, υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει επαρκής τεχνολογική υποστήριξη.

Σύμφωνα με την ανάπτυξη των ογκολογικών δοκιμών, οι CRO αναπτύσσουν όλο και πιο καινοτόμους τρόπους για να διευκολύνουν τη συμμετοχή των ασθενών και τη συλλογή δεδομένων για μια ομαλή δοκιμαστική διαδικασία, καθώς και για τη βελτιστοποίηση πόρων και προϋπολογισμών. Αυτό περιλαμβάνει τη χρήση πιο ευέλικτων και προσαρμόσιμων τεχνολογικών λύσεων και την εργασία με μια πιο έξυπνη νοοτροπία οικοσυστήματος.

Πώς οι CRO μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία για να βελτιστοποιήσουν τις ροές εργασίας στην ογκολογία

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει προβλέψει πρόσφατα αύξηση 75% των παγκόσμιων περιπτώσεων καρκίνου έως το 2050. Δεδομένης της αυξανόμενης επικράτησης του καρκίνου στους γηράσκοντες πληθυσμούς, οι CRO είναι πιο σημαντικοί από ποτέ για την προώθηση των κλινικών δοκιμών – διαδραματίζοντας βασικό ρόλο στον στρατηγικό σχεδιασμό των δοκιμών, πρόσληψη ασθενών, ανάλυση δεδομένων και διασφάλιση ποιότητας.

Ωστόσο, όπως βιώθηκε σε όλη την κλινική έρευνα, οι CRO αντιμετωπίζουν επίσης προκλήσεις με την πρόσληψη και τη διατήρηση εκπαιδευμένων ταλέντων σε έναν κόσμο μετά την εποχή του COVID-19. Ως αποτέλεσμα, οι CRO βασίζονται ολοένα και περισσότερο στη μόχλευση των τεχνολογικών δυνατοτήτων που είναι πιο διαισθητικές, δηλαδή πιο εύκολο να εκπαιδεύονται και παρέχουν βελτιστοποιημένες ροές εργασίας που αυξάνουν την αποτελεσματικότητα και επιτρέπουν στους CRO να κάνουν περισσότερα με λιγότερα.

Πηγές:
clinicaltrialsarena.com/

Πηγή: iatronet.gr

Μήνας Ευαισθητοποίησης για το πολλαπλό μυέλωμα

Τι επισημαίνουν ειδικοί επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Αθήνας.

Ο μήνας Μάρτιος είναι παγκοσμίως αφιερωμένος στην ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση για το Πολλαπλούν Μυέλωμα (March Myeloma Action Month) με πρωτοβουλία του Διεθνούς Ιδρύματος για το Μυέλωμα (IMF). Στη χώρα μας διαγιγνώσκονται ετησίως περίπου 600 ασθενείς που πάσχουν από αυτή τη χρόνια νόσο. Για το λόγο αυτό, η ευαισθητοποίηση του κοινού και οι πρωτοβουλίες για καλύτερη πληροφόρηση και ενημέρωση είναι σημαντικές.

Το πολλαπλούν μυέλωμα αποτελεί το 10% του συνόλου των αιματολογικών κακοηθειών.

Το πολλαπλούν μυέλωμα είναι μια πλασματοκυτταρική δυσκρασία στην οποία μια ομάδα (ένας κλώνος) πλασματοκυττάρων πολλαπλασιάζεται αυτόνομα και παράγει μεγάλες ποσότητες μιας συγκεκριμένης ανοσοσφαιρίνης (ενός αντισώματος). Αυτή η κυτταρική δραστηριότητα έχει ως αποτέλεσμα την εμφάνιση συμπτωμάτων όπως αναιμία, οστική νόσος, νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία. Ενδείξεις θεραπείας επίσης αποτελούν η υψηλή διήθηση του μυελού των οστών από κακοήθη πλασματοκύτταρα, ο υψηλός λόγος των ελεύθερων ελαφρών αλυσίδων στον ορό και η ανάδειξη οστικών βλαβών σχετιζόμενες με το μυέλωμα κατά την απεικόνιση με μαγνητική τομογραφία. Παραμένει μια δύσκολη νόσος, καθώς τα κακοήθη κύτταρα του μυελώματος αποκτούν ανθεκτικότητα στη θεραπεία με το χρόνο και η νόσος υποτροπιάζει.

Θεραπεία

Αναφορικά με τη θεραπευτική προσέγγιση των ασθενών με συμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα, καίριο ρόλο κατέχει η δυνατότητα να υποβληθούν σε μεγαθεραπεία και αυτόλογη μεταμόσχευση. Για τους νέους ασθενείς χωρίς συνοδά προβλήματα υγείας, η αυτόλογη μεταμόσχευση αρχέγονων αιμοποιητικών κυττάρων του μυελού των οστών αποτελεί θεραπεία εκλογής. Ως θεραπεία εφόδου χρησιμοποιούνται τριπλέτες αντι-μυελωματικών παραγόντων που συμπεριλαμβάνουν τον αναστολέα πρωτεασώματος μπορτεζομίμπη, τη δεξαμεθαζόνη και την κυκλοφωσφαμίδη ή τη θαλιδομίδη ή τη λεναλιδομίδη.

Στόχος της θεραπείας εφόδου είναι ο έλεγχος των συμπτωμάτων και η επίτευξη βαθιάς ύφεσης του νοσήματος πριν την αυτόλογη μεταμόσχευση. Πρόσφατα, έχει εγκριθεί ο συνδυασμός δαρατουμουμάμπης-μπορτεζομίμπης-θαλιδομίδης-δεξαμεθαζόνης ως θεραπεία εφόδου σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα που κρίνονται υποψήφιοι για αυτόλογη μεταμόσχευση. Ο συνδυασμός ενός νεότερου αναστολέα πρωτεασώματος, της καρφιλζομίμπης, σε συνδυασμό με λεναλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη ως εισαγωγική θεραπεία έχει δείξει επίσης ενθαρρυντικά αποτελέσματα και βρίσκεται υπό κλινική αξιολόγηση. Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία της μεταμόσχευσης, οι ασθενείς λαμβάνουν μονοθεραπεία με λεναλιδομίδη ως θεραπεία συντήρησης, ενώ και ο νεότερος αναστολέας πρωτεασώματος ιξαζομίμπη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός ως θεραπεία συντήρησης.

Ωστόσο, πολλοί ασθενείς δεν είναι υποψήφιοι για αυτόλογη μεταμόσχευση. Οι ασθενείς αυτοί θα λάβουν θεραπευτική αγωγή με συνδυασμούς φαρμάκων όπως η λεναλιδομίδη με δεξαμεθαζόνη, με ή χωρίς μπορτεζομίμπη, με στόχο την επίτευξη βαθιάς ανταπόκρισης η οποία θα καθορίσει την εξέλιξη του νοσήματός τους. Τα τελευταία χρόνια οι ρυθμιστικές αρχές ενέκριναν το συνδυασμό δαρατουμουμάμπης με λεναλιδομίδη και δεξαμεθαζόνη για νεοδιαγνωσθέντες ασθενείς που δεν είναι υποψήφιοι για αυτόλογη μεταμόσχευση.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της τυχαιοποιημένης, πολυκεντρικής, φάσης 3 μελέτης MAIA ο συνδυασμός δαρατουμουμάμπης-λεναλιδομίδης-δεξαμεθαζόνης μείωσε τον κίνδυνο για πρόοδο νόσου ή θάνατο κατά 44% σε σύγκριση με τον συνδυασμό λεναλιδομίδης-δεξαμεθαζόνης που αποτελεί μια από τις θεραπείες εκλογής στο συγκεκριμένο πληθυσμό ασθενών. Η δαρατουμουμάμπη είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει επιλεκτικά το αντιγόνο CD38 που βρίσκεται στην επιφάνεια των πλασματοκυττάρων και η λεναλιδομίδη ανήκει στους ανοσοτροποποιητικούς παράγοντες. Άνω του 90% των ασθενών ανταποκρίθηκε στο νέο θεραπευτικό συνδυασμό και μάλιστα το ένα τέταρτο αυτών παρουσίασε αρνητική ελάχιστα υπολειπόμενη νόσο.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι με την εισαγωγή νεότερων θεραπευτικών παραγόντων την τελευταία δεκαετία (μπορτεζομίμπη, λεναλιδομίδη, καρφιλζομίμπη, πομαλιδομίδη, δαρατουμουμάμπη, ισατουξιμάμπη, ελοτουζουμάμπη, ιξαζομίμπη, σελινεξόρη, μαφοντοτινική μπελαταμπάμπη) το πολλαπλούν μυέλωμα αποτελεί πλέον μια χρόνια νόσο καθώς μπορεί να τεθεί σε ύφεση για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ωστόσο, το υποτροπιάζον ή/και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα μετά από πολλαπλές γραμμές θεραπείας αποτελεί πραγματική πρόκληση για τους κλινικούς ιατρούς.

Ανοσοθεραπείες

Οι νεότερες ανοσοθεραπείες όπως τα Τ-λεμφοκύτταρα που φέρουν χιμαιρικό αντιγονικό υποδοχέα (chimeric antigen receptor – CAR) και τα αμφι-ειδικά (bispecific) αντισώματα βρίσκονται υπό αξιολόγηση για ασθενείς με υποτροπιάζον ή/και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα τα τελευταία χρόνια. Το 2021 έλαβε έγκριση η πρώτη θεραπεία CAR T-cell στο πολλαπλούν μυέλωμα. Το idecabtagene vicleucel εγκρίθηκε για τη θεραπεία ασθενών με υποτροπιάζον και ανθεκτικό πολλαπλούν μυέλωμα που έχουν λάβει τουλάχιστον 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας συμπεριλαμβανομένου ενός ανοσοτροποποιητικού παράγοντα, ενός αναστολέα πρωτεασώματος και ενός αντι-CD38 μονοκλωνικού αντισώματος, και οι οποίοι έχουν εμφανίσει επιδείνωση της νόσου στην πιο πρόσφατη γραμμή θεραπείας.

Τον Μάιο του 2022 ένα ακόμη CAR T cell το cilta-cel πήρε έγκριση για ασθενείς σε υποτροπή με 3 προηγούμενες γραμμές θεραπείας ανθεκτικοί σε αναστολέα πρωτεασώματος, ανοσοτροποιητικό παράγοντα και anti-CD38 μονοκλωνικό αντίσωμα. Η θεραπεία απαιτεί νοσηλεία σε εξειδικευμένα κέντρα με αντίστοιχες υποδομές και οι κυριότερες παρενέργειες της θεραπείας είναι το σύνδρομο απελευθέρωσης κυτταροκινών, νευρολογική τοξικότητα, αιματολογική τοξικότητα και λοιμώξεις που μπορεί να είναι απειλητικές για τη ζωή.

Τα αμφι-ειδικά αντισώματα σε ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα που εμφανίζει ανθεκτικότητα σε τρεις τάξεις φαρμάκων (αναστολείς πρωτεασώματος, ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, μονοκλωνικά αντισώματα έναντι του CD38) παρουσίασαν πολύ υψηλά ποσοστά ανταπόκρισης άνω του 60% στις κλινικές δοκιμές και το 2022 τρεις τέτοιοι παράγοντες έλαβαν έγκριση, το teclistamab, το talquetamab και το enlaratanab. Τα φάρμακα αυτά, όπως και οι CAR T θεραπείες, έχουν συγκεκριμένο προφίλ τοξικότητας και η χορήγησή τους χρήζει εξειδικευμένων κέντρων.

Μονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών

H Mονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της κλινικής και μεταφραστικής έρευνας στις πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες, όπως το πολλαπλούν μυέλωμα, η αμυλοείδωση, η μακροσφαιριναιμία του Waldenstrom, μονοκλωνικές γαμμαπάθειες αδιευκρίνιστης σημασίας, κ.λπ.. Η Μονάδα έχει σημαντική στελέχωση από ιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό, βιολόγους, διαχειριστές δεδομένων κλινικών μελετών, κ.λπ.. Διευθύνεται από τον Καθηγητή Μελέτιο Αθανάσιο Κ. Δημόπουλο. Υπηρετούν στη Μονάδα επιπλέον τρία μέλη ΔΕΠ, ο Καθηγητής Ευάγγελος Τέρπος, ο Καθηγητής Ευστάθιος Καστρίτης και η Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Μαρία Γαβριατοπούλου.

Στα 30 χρόνια λειτουργίας της, το επιστημονικό προσωπικό της Μονάδας έχει δημοσιεύσει πάνω από 2500 ερευνητικές εργασίες σε διεθνή περιοδικά που αφορούν στο νόσημα αυτό. Aπό αυτές τις εργασίες, οι 200 έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά υψηλού κύρους, με μεγάλο συντελεστή απήχησης, όπως τα New England Journal of Medicine, Lancet, Cell, Lancet Oncology, Journal of clinical Oncology, JAMA, Annals of Oncology και Blood. Αφορούν μελέτες που έχουν αλλάξει τον τρόπο χειρισμού των πλασματοκυτταρικών νεοπλασιών και έχουν οδηγήσει σε πληθώρα εγκρίσεων νέων φαρμάκων για την αντιμετώπιση του πολλαπλού μυελώματος. Με βάση το ερευνητικό έργο των μελών της, η Μονάδα κατατάσσεται πέμπτη στη διεθνή κατάταξη “Expertscape” των σημαντικότερων Κέντρων παγκοσμίως τόσο στον τομέα του Πολλαπλού Μυελώματος, όσο και στην Αμυλοείδωση και στην μακροσφαιριναιμία Waldenstrom.

Τα τελευταία 20 έτη η Μονάδα Πλασματοκυτταρικών Δυσκρασιών έχει αναπτύξει μια εξειδικευμένη μονάδα διεξαγωγής κλινικών μελετών που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο και συμμετέχει ενεργά στις εγκριτικές διαδικασίες όλων των νεώτερων θεραπευτικών συνδυασμών. Η Μονάδα κατέχει από τον Ιούλιο του 2012 πιστοποίηση ποιότητας ISO 9001 για «θεραπευτικές, νοσηλευτικές και διοικητικές υπηρεσίες σε επίπεδο βραχείας νοσηλείας, διεξαγωγή κλινικών μελετών και μεταφραστική έρευνα» γεγονός που αποτυπώνει το υψηλής ποιότητας ερευνητικό κλινικό έργο που διεξάγεται.

Από το 1993 έως σήμερα έχουν διεξαχθεί περισσότερες από 500 κλινικές δοκιμές όλων των φάσεων στη μονάδα και οι  περισσότερες αφορούν στο πολλαπλούν μυέλωμα. Συνολικά έχουν ενταχθεί περισσότεροι από 5000 ασθενείς με πολλαπλούν μυέλωμα και μέσω της διενέργειάς τους, οι ασθενείς μας έχουν πρόσβαση σε νέους παράγοντες προτού λάβουν έγκριση και είναι διαθέσιμοι στην καθημερινή κλινική πρακτική. Στη δεδομένη χρονική στιγμή περισσότεροι από 700 ασθενείς με πλασματοκυτταρικές δυσκρασίες συμμετέχουν σε κλινικά πρωτόκολλα της Μονάδας.

Συμπερασματικά, οι θεραπευτικές εξελίξεις στο πολλαπλούν μυέλωμα είναι διαρκείς και νέοι θεραπευτικοί συνδυασμοί εντάσσονται στη θεραπευτική φαρέτρα και προσφέρουν νέες επιλογές στους ασθενείς. Ωστόσο, το ερευνητικό ενδιαφέρον παραμένει έκδηλο με απώτερο στόχο την επίτευξη βαθιάς ύφεσης του νοσήματος με τελικό στόχο την ίαση. Αν και προς το παρόν δε συστήνεται μέθοδος διαλογής (screening) για το γενικό πληθυσμό, η συστηματική παρακολούθηση των ασθενών με μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας και ασυμπτωματικό πολλαπλούν μυέλωμα καθιστά δυνατή την έγκαιρη έναρξη θεραπείας πριν την εμφάνιση συμπτωμάτων εκ της υποκείμενης νόσου.

Πηγή: www.iatronet.gr

Εξέταση αίματος ανιχνεύει με 83% ακρίβεια τον καρκίνο του παχέος εντέρου

Τα ευρήματα προέρχονται από τη μελέτη ECLIPSE, μια κλινική δοκιμή σε πολλές χώρες με τη συμμετοχή σχεδόν 8.000 ατόμων ηλικίας 45-84 ετών. Οι ερευνητές συνέκριναν την εξέταση αίματος, που ανιχνεύει σήματα καρκίνου του παχέος εντέρου στο αίμα από το DNA που αποβάλλεται από τους όγκους, με την κολονοσκόπηση.

Συγκεκριμένα, από τα 7.861 άτομα που συμπεριλήφθηκαν στην έρευνα, το 83,1% των συμμετεχόντων που επιβεβαιώθηκε με κολονοσκόπηση ότι πάσχει από καρκίνο του παχέος εντέρου είχε θετική εξέταση αίματος και το 16,9% αρνητική εξέταση. Το τεστ ήταν πιο ευαίσθητο για τους καρκίνους του παχέος εντέρου, συμπεριλαμβανομένων των καρκίνων σε πρώιμο στάδιο, αλλά λιγότερο ευαίσθητο για τις προχωρημένες προκαρκινικές αλλοιώσεις, οι οποίες μπορούν να μετατραπούν σε καρκίνο με την πάροδο του χρόνου.

Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Εταιρεία, ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι η δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου από καρκίνο στους ενήλικες στις ΗΠΑ και αναμένεται να προκαλέσει 53.010 θανάτους το 2024. Ενώ τα ποσοστά θανάτου στους ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας έχουν μειωθεί, τα ποσοστά μεταξύ των ατόμων κάτω των 55 ετών έχουν αυξηθεί κατά περίπου 1% ετησίως από τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Οι τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τα άτομα μέσου κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου να αρχίζουν τακτικό έλεγχο στην ηλικία των 45 ετών. Ωστόσο, υπολογίζεται ότι μόνο το 50% με 60% των ατόμων που χρειάζεται να κάνουν προληπτικό έλεγχο, κάνουν αυτές τις εξετάσεις.

«Η ύπαρξη μιας εξέτασης με βάση το αίμα, την οποία οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν κατά τη διάρκεια των συνηθισμένων επισκέψεων στον γιατρό, θα μπορούσε να αποτελέσει μια ευκαιρία για να βοηθήσουμε περισσότερους ανθρώπους να κάνουν προληπτικό έλεγχο», επισημαίνει ο Γουίλιαμ Γκρέιντι, γαστρεντερολόγος στο Fred Hutchinson Cancer Center και καθηγητής στον Τομέα Γαστρεντερολογίας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: dailypharmanews.gr

Κίνδυνος θρόμβωσης μετά από χειρουργική επέμβαση καρκίνου

Σε αναδρομική μελέτη μητρώου στον σουηδικό πληθυσμό διαπίστώθηκε  ότι ο κίνδυνος φλεβικής θρομβοεμβολής παραμένει αυξημένος  2-4 μήνες μετά τη χειρουργική επέμβαση καρκίνου, με την αύξηση του κινδύνου να διαφέρει μεταξύ των διαφόρων τύπων καρκίνου. Αυτό προκύπτει από μελέτη στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 43.000 ασθενείς, τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάστηκαν τώρα στο “JAMA Network Open”.

“Οι κίνδυνοι και τα οφέλη της προφύλαξης από τη θρόμβωση μετά από χειρουργική επέμβαση για τον καρκίνο συζητούνται”, γράφουν οι ερευνητές με επικεφαλής τον Johan Björklund από το Τμήμα Μοριακής Ιατρικής και Χειρουργικής του Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης.

“Χρειάζονται μελέτες για τον ακριβέστερο προσδιορισμό του κινδύνου θρόμβωσης μετά από χειρουργική επέμβαση καρκίνου”.

Σε μια αναδρομική μελέτη μητρώου, συμπεριελήφθηκαν δεδομένα από το σύνολο του σουηδικού πληθυσμού το χρονικό διάστημα μεταξύ 1998 – 2016. Όλοι οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε μείζονα χειρουργική επέμβαση για καρκίνο αντιστοιχήθηκαν σε αναλογία 1 προς 10 με Σουηδούς χωρίς καρκίνο της ίδιας ηλικίας, φύλου και τόπου διαμονής.

Οι καρκίνοι ήταν της ουροδόχου κύστης, του μαστού, του εντέρου ή του ορθού, των γυναικείων αναπαραγωγικών οργάνων, των νεφρών ή του ανώτερου ουροποιητικού συστήματος, του πνεύμονα, του προστάτη και του στομάχου ή του οισοφάγου.

Αυξημένος ο κίνδυνος για όλους τους τύπους καρκίνου

Συνολικά 432.218 ασθενείς με καρκίνο συγκρίθηκαν με 4.009.343 άτομα από την ομάδα ελέγχου που δεν είχαν καρκίνο. Ο αθροιστικός ενός έτους κίνδυνος πνευμονικής εμβολής ήταν αυξημένος στους ασθενείς που είχαν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για όλους τους τύπους καρκίνου.

Η διαφορά στον κίνδυνο σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου για τους ουρολογικούς όγκους ήταν καρκινώματα της ουροδόχου κύστης 2,69 ποσοστιαίες μονάδες, καρκινώματα των νεφρών και του ανώτερου ουροποιητικού συστήματος 1,38 ποσοστιαίες μονάδες και καρκίνος του προστάτη 0,57 ποσοστιαίες μονάδες.

Στην περίπτωση των γαστρεντερικών όγκων, το ποσοστό ήταν 1,57 ποσοστιαίες μονάδες για τον καρκίνο του παχέος εντέρου και 2,13 ποσοστιαίες μονάδες για τα καρκινώματα του στομάχου ή του οισοφάγου.

Για τις γυναικολογικές επεμβάσεις, η διαφορά κινδύνου ήταν 1,32 ποσοστιαίες μονάδες, για τον καρκίνο του μαστού 0,59 ποσοστιαίες μονάδες και για τον καρκίνο του πνεύμονα 2,61 ποσοστιαίες μονάδες.

Ο ειδικός για την αιτία λόγος κινδύνου (HR) για πνευμονική εμβολή στη σύγκριση ασθενών μετά από χειρουργική επέμβαση καρκίνου και αντίστοιχων ελέγχων, έφθασε στο μέγιστό του λίγο μετά την έξοδο από το νοσοκομείο. Μετά από 60-90 ημέρες, σταθεροποιήθηκε.

30 ημέρες μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο HR για πνευμονική εμβολή ήταν 10 έως 30 φορές υψηλότερος από ό,τι στην ομάδα σύγκρισης – για όλους τους τύπους καρκίνου εκτός από τον καρκίνο του μαστού (καρκίνος του παχέος εντέρου: HR 9,18 [95% CI 8,03-10,50], καρκίνος του πνεύμονα: HR 25,66 [95% CI 17,41-37,84], καρκίνος του μαστού: HR 5,18 [95% CI 4,45-6,05).

Οι αυξημένοι κίνδυνοι μειώθηκαν και πάλι, όμως – με εξαίρεση τον καρκίνο του προστάτη – δεν έφτασαν ποτέ στο επίπεδο της ομάδας σύγκρισης. Οι ερευνητές παρατήρησαν παρόμοια αποτελέσματα για την βαθιά φλεβική θρόμβωση όπως και για την πνευμονική εμβολή.

Τα αυξημένα ποσοστά πνευμονικής εμβολής και φλεβικής θρόμβωσης κατά τους 2-4 μήνες μετά την επέμβαση για καρκίνο οφείλονται πιθανότατα στον υποκείμενο καρκίνο, αλλά και στις επικουρικές θεραπείες, θεωρούν οι ερευνητές.

Τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τη σημασία της ατομικής αξιολόγησης του κινδύνου φλεβικής θρομβοεμβολής και της ανάγκης θρομβοπροφύλαξης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση για διάφορους τύπους καρκίνου.

Πηγή :

https://www.iatronet.gr/article/122843/poso-ayxhmenos-einai-o-kindynos-thromvoshs-meta-apo-heiroyrgikh-epemvash-karkinoy-meleth

ΠΟΥ: Το 30% έως 50% όλων των περιπτώσεων καρκίνου μπορούν να προληφθούν.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμά ότι το 30% έως 50% όλων των περιπτώσεων καρκίνου μπορούν να προληφθούν.

Ένα  μεγάλο μέρος αυτού μπορεί να αποδοθεί σε υγιεινές επιλογές τρόπου ζωής, συμπεριλαμβανομένης της σωματικής δραστηριότητας, της καλύτερης διατροφής, της έλλειψης καπνίσματος και της ελαφριάς έως μέτριας κατανάλωσης αλκοόλ, αλλά η γνώση μπορεί επίσης να αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο πρόληψης του καρκίνου.

Σύμφωνα με την έκθεση προόδου για τον καρκίνο 2023 της Αμερικανικής Ένωσης για την Έρευνα του Καρκίνου (AACR), οι Ηνωμένες Πολιτείες παρουσίασαν μείωση κατά 33% της συνολικής θνησιμότητας από καρκίνο μεταξύ 1991 και 2020, σε μεγάλο βαθμό χάρη στις εκστρατείες δημόσιας υγείας και τις πρωτοβουλίες πολιτικής που εφαρμόστηκαν για τη μείωση του καπνίσματος και την αύξηση της έγκαιρης ανίχνευσης των καρκίνων, με βάση τα ευρήματα μελέτης στην CA: A Cancer Journal for Clinicians.

Μια σειρά από πρόσφατες μελέτες διαπίστωσαν ότι ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να μην έχουν κάποιο επίπεδο σαφήνειας ή/και ευαισθητοποίησης σχετικά με ορισμένες τεχνικές πρόληψης του καρκίνου, όπως ο προσυμπτωματικός έλεγχος και ο εμβολιασμός. Αυτό μπορεί να προκαλέσει κενά στην εξασφάλιση οφέλους από τις διαθέσιμες μεθόδους που μπορούν να βοηθήσουν στην πολύ νωρίτερη ανίχνευση του καρκίνου ή στην απόλυτη πρόληψή του.

Η ελαχιστοποίηση των γλωσσικών εμποδίων και των φραγμών στον υγειονομικό αλφαβητισμό θα μπορούσε να βοηθήσει, χρησιμοποιώντας και οπτικές οδηγίες που έδειξαν θετικά αποτελέσματα. Επίσης σίγουρα η δημιουργία ενός καλύτερου συστήματος για τη διασφάλιση της κατάλληλης παρακολούθησης θα ήταν οφέλιμο ώστε τα συστήματα να έχουν μια καλύτερη και πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση.

Στην περίπτωση του εμβόλιου για τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) έχει δείξει τεράστια αποτελέσματα στην πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Στην πραγματικότητα, μια πρόσφατη μελέτη που εξέτασε τα κρούσματα καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στη Σκωτία διαπίστωσε μηδενικά κρούσματα μεταξύ των γυναικών που γεννήθηκαν μεταξύ 1988-1996 και είχαν εμβολιαστεί πλήρως κατά του HPV μεταξύ των ηλικιών 12 και 13 ετών, σύμφωνα με έγγραφο που δημοσιεύθηκε στο Journal of the National Cancer Institute.

Το εμβόλιο κατά του HPV, ωστόσο, μπορεί να ωφελήσει τους άνδρες και να προστατεύσει και από άλλους καρκίνους, όπως ο καρκίνος του πρωκτού, του στόματος και του πέους. Όμως το γεγονός αυτό μπορεί να μην παρουσιάζεται σωστά στους ισπανόφωνους και λατινοαμερικάνους άνδρες που αυτοπροσδιορίζονται ως σεξουαλικές μειονότητες, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που παρουσιάστηκαν στο 16ο συνέδριο AACR Conference on the Science of Cancer Health Disparities in Racial/Ethnic Minorities and the Medically Underserved.

Σύμφωνα με έρευνα το 56% είχε ακούσει για το εμβόλιο HPV, αλλά μόνο το 19% δήλωσε ότι κάποιος πάροχος τους το είχε συστήσει. Επί του παρόντος, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων συνιστούν τον εμβολιασμό κατά του HPV για τους εφήβους γύρω στις ηλικίες 11 ή 12 ετών και μάλιστα ενθαρρύνουν τον εμβολιασμό των νεαρών ενηλίκων έως την ηλικία των 26 ετών, εάν δεν το έκαναν όταν ήταν νεότεροι. Ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ έχει εγκρίνει το εμβόλιο κατά του HPV για άτομα ηλικίας 9 έως 45 ετών.

“Για να μειωθούν οι ανισότητες που σχετίζονται με τον καρκίνο HPV, είναι σημαντικό οι πληροφορίες να είναι σχετικές και εφαρμόσιμες και διαθέσιμες σε άτομα που έχουν δικαίωμα ηλικίας στη γλώσσα που προτιμούν“, δήλωσαν οι ερευνητές.

Στο πολέμο κατά του καρκίνου η γενετική πρωτοστατεί .

Η αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως τεχνική διαλογής για να εντοπιστεί εάν ένα άτομο έχει γονίδια με προδιάθεση για κληρονομικές ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων μορφών καρκίνου. Το Εθνικό Ολοκληρωμένο Δίκτυο για τον Καρκίνο (NCCN) έχει θεσπίσει μια σειρά κατευθυντήριων γραμμών -συμπεριλαμβανομένων αυτών για τον καρκίνο του μαστού, των ωοθηκών και του παγκρέατος και τον καρκίνο του παχέος εντέρου- για να προσδιορίσει τα άτομα που θα πρέπει να υποβληθούν σε γενετικές εξετάσεις, αλλά κατευθυντήριες γραμμές όπως αυτές μπορεί να μην πιάνουν όλους όσους πρέπει να ελεγχθούν, σύμφωνα με τον N. Jewel Samadder, MD, καθηγητή ιατρικής στο Mayo Clinic College of Medicine και συν-επικεφαλής του προγράμματος ογκολογίας ακριβείας στο Mayo Clinic Comprehensive Cancer Center.

“Τα κριτήρια αυτά δημιουργήθηκαν σε μια εποχή που οι γενετικές εξετάσεις ήταν απαγορευτικές από πλευράς κόστους και ως εκ τούτου αποσκοπούσαν στον εντοπισμό εκείνων που είχαν τη μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι φορείς μεταλλάξεων, ελλείψει της αλληλούχισης ολόκληρου του γονιδιώματος σε επίπεδο πληθυσμού”, δήλωσε ο Samadder. “Ωστόσο, οι καταστάσεις αυτές αναγνωρίζονται ανεπαρκώς στην τρέχουσα πρακτική και πολλοί ασθενείς δεν γνωρίζουν τον κίνδυνο καρκίνου που διατρέχουν”.

Η Samadder παρουσίασε τα αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής Tapestry στην Ετήσια Συνάντηση 2023 της AACR, τα οποία έδειξαν ότι το 39,2% των ατόμων που συναίνεσαν στην αλληλούχιση ολόκληρου του γονιδιώματος και ταυτοποιήθηκαν ως φορείς γονιδίων προδιάθεσης για κληρονομικό καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών (HBOC) ή σύνδρομο Lynch δεν θα πληρούν τις προϋποθέσεις σύμφωνα με τις τρέχουσες κατευθυντήριες γραμμές. Κατά τη στιγμή της αποκοπής των δεδομένων, 44.306 ασθενείς από τις εγκαταστάσεις της Mayo Clinic στη Μινεσότα, την Αριζόνα και τη Φλόριντα είχαν παράσχει δείγμα σάλιου. Για αυτό το μέρος της δοκιμής, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν την αλληλουχία ολόκληρου του γονιδιώματος για να αξιολογήσουν τα δείγματα για BRCA1 και BRCA2, που υποδηλώνουν HBOC, και MLH1, MSH2, MSH6, PMS2 και EPCAM, που υποδηλώνουν το σύνδρομο Lynch.

Η γνώση του αυξημένου γενετικού κινδύνου τους μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς να λάβουν τα κατάλληλα επόμενα βήματα. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με σύνδρομο Lynch μπορούν να υποβάλλονται σε τακτικές κολονοσκοπήσεις, σε έλεγχο αίματος και ούρων και σε προφυλακτική υστερεκτομή, ενώ οι ασθενείς με HBOC μπορούν να είναι προληπτικοί μέσω προηγμένης απεικόνισης του μαστού και προφυλακτικής μαστεκτομής ή/και ωοθηκεκτομής.

“Η γνώση που προέρχεται από τη γενετική”, και μπορεί να δώσει στους ασθενείς τη δυνατότητα να αναλάβουν τον έλεγχο του κινδύνου της νόσου τους και να αυξήσουν την πιθανότητα να αποφύγουν μια θανατηφόρα διάγνωση καρκίνου ή να τον προλάβουν σε πρώιμο στάδιο, όταν είναι ιδιαίτερα ιάσιμος”.

Περισσοτερα :

The More You Know About Cancer Prevention

Κ3 app

Δέκα ιατρικές εξελίξεις ενισχύουν τη μάχη κατά του καρκίνου

Ο καρκίνος είναι ένας από τους μεγαλύτερους δολοφόνους στον κόσμο, με περίπου 10 εκατομμύρια θανάτους ετησίως λόγω της νόσου. Ωστόσο, 10 ιατρικές εξελίξεις αναμένεται να αλλάξουν τον χάρτη αντιμετώπισης της νόσου δίνοντας ελπίδα στους ασθενείς. Ποιες είναι αυτές:

1) Τεστ για τον εντοπισμό 18 καρκίνων πρώιμου σταδίου

Ερευνητές στις ΗΠΑ ανέπτυξαν ένα τεστ που λένε ότι μπορεί να εντοπίσει 18 καρκίνους πρώιμου σταδίου. Αντί για τις συνήθεις επεμβατικές και δαπανηρές μεθόδους, το τεστ της Novelna λειτουργεί αναλύοντας την πρωτεΐνη του αίματος ενός ασθενούς. Σε έναν έλεγχο 440 ατόμων που είχαν ήδη διαγνωστεί με καρκίνο, το τεστ εντόπισε σε αρχικό στάδιο το 93% των καρκίνων στους άνδρες και το 84% στις γυναίκες.

2) Η επτάλεπτη ένεση για τη θεραπεία του καρκίνου

Η Εθνική Υπηρεσία Υγείας της Αγγλίας (NHS) θα είναι η πρώτη στον κόσμο που θα κάνει χρήση μιας ένεσης θεραπείας του καρκίνου, η οποία διαρκεί μόλις επτά λεπτά για να χορηγηθεί, αντί για τον τρέχοντα χρόνο που φτάνει έως και μία ώρα για να λάβει το ίδιο φάρμακο ο ασθενής μέσω της ενδοφλέβιας έγχυσης. Αυτό όχι μόνο θα επιταχύνει τη διαδικασία θεραπείας για τους ασθενείς, αλλά και θα ελευθερώσει χρόνο για τους επαγγελματίες του ιατρικού τομέα.

3) Ογκολογία ακριβείας

Η ογκολογία ακριβείας είναι «το καλύτερο νέο όπλο για να νικήσουμε τον καρκίνο », λέει ο διευθύνων σύμβουλος της Genetron Health, Sizhen Wang. Αυτό περιλαμβάνει τη μελέτη της γενετικής σύνθεσης και των μοριακών χαρακτηριστικών των καρκινικών όγκων σε μεμονωμένους ασθενείς. Η ογκολογική προσέγγιση ακριβείας εντοπίζει αλλαγές στα κύτταρα που μπορεί να προκαλούν την ανάπτυξη και εξάπλωση της ασθένειας. Στη συνέχεια μπορούν να αναπτυχθούν εξατομικευμένες θεραπείες. Μια πρωτοβουλία της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας, μελέτησε περισσότερα από 13.000 δείγματα όγκων από ασθενείς με καρκίνο στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενσωματώνοντας με επιτυχία γονιδιωματικά δεδομένα για να εντοπίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια την αποτελεσματική θεραπεία. Επειδή οι ογκολογικές θεραπείες ακριβείας είναι στοχευμένες – σε αντίθεση με τις γενικές θεραπείες όπως η χημειοθεραπεία – μπορεί να σημαίνει λιγότερη βλάβη στα υγιή κύτταρα και λιγότερες παρενέργειες ως αποτέλεσμα.

4) Η τεχνητή νοημοσύνη καταπολεμά τον καρκίνο

Στην Ινδία, αναδυόμενες τεχνολογίες όπως η τεχνητή νοημοσύνη (AI) και η μηχανική μάθηση μεταμορφώνουν τη φροντίδα του καρκίνου. Για παράδειγμα, το προφίλ κινδύνου που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο για κοινούς καρκίνους όπως ο καρκίνος του μαστού, οδηγώντας σε έγκαιρη διάγνωση. Η τεχνολογία AI μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ανάλυση ακτίνων Χ για τον εντοπισμό καρκίνων σε μέρη όπου είναι δύσκολα να εντοπιστούν.

5) Μεγαλύτερες δυνατότητες πρόβλεψης

Ο καρκίνος του πνεύμονα σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους στις ΗΠΑ ετησίως από τους επόμενους τρεις πιο θανατηφόρους καρκίνους μαζί. Είναι γνωστό ότι είναι δύσκολο να εντοπιστούν τα πρώιμα στάδια της νόσου μόνο με ακτινογραφίες. Ωστόσο, επιστήμονες του MIT -Massachusetts Institute of Technology έχουν αναπτύξει ένα μοντέλο εκμάθησης τεχνητής νοημοσύνης για να προβλέψουν την πιθανότητα ενός ατόμου να αναπτύξει καρκίνο του πνεύμονα έως και έξι χρόνια νωρίτερα μέσω μιας αξονικής τομογραφίας χαμηλής δόσης. Χρησιμοποιώντας σύνθετα δεδομένα απεικόνισης, το «Sybil» μπορεί να προβλέψει τόσο το βραχυπρόθεσμο όσο και το μακροπρόθεσμο κίνδυνο εμφάνισης του καρκίνου του πνεύμονα, σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη.

6) Ενδείξεις στο DNA του καρκίνου

Στα Πανεπιστημιακά Νοσοκομεία του Κέιμπριτζ στην Αγγλία, το DNA των καρκινικών όγκων από 12.000 ασθενείς αποκαλύπτει νέες ενδείξεις για τα αίτια του καρκίνου, λένε οι επιστήμονες. Αναλύοντας γονιδιωματικά δεδομένα, οι ογκολόγοι εντοπίζουν διαφορετικές μεταλλάξεις που έχουν συμβάλει στον καρκίνο του κάθε ατόμου. Για παράδειγμα, έκθεση στο κάπνισμα ή στην υπεριώδη ακτινοβολία ή εσωτερικές δυσλειτουργίες στα κύτταρα. Αυτά είναι σαν «δακτυλικά αποτυπώματα σε σκηνή εγκλήματος», λένε οι επιστήμονες – και περισσότερα από αυτά βρίσκονται. «Αποκαλύψαμε 58 νέες μεταλλάξεις και αυξήσαμε τις γνώσεις μας για τον καρκίνο», λέει ο συγγραφέας της μελέτης Δρ Andrea Degasperi, από το Τμήμα Ογκολογίας του Cambridge.

7) Υγρές και συνθετικές βιοψίες

Οι βιοψίες είναι ο κύριος τρόπος με τον οποίο οι γιατροί διαγιγνώσκουν τον καρκίνο, αλλά η διαδικασία είναι επεμβατική και περιλαμβάνει την αφαίρεση ενός τμήματος ιστού από το σώμα, μερικές φορές χειρουργικά, ώστε να μπορεί να εξεταστεί σε εργαστήριο. Οι υγρές βιοψίες είναι μια ευκολότερη και λιγότερο επεμβατική λύση όπου τα δείγματα αίματος μπορούν να ελεγχθούν για σημάδια καρκίνου. Οι συνθετικές βιοψίες είναι μια άλλη καινοτομία που μπορεί να αναγκάσει τα καρκινικά κύτταρα να αποκαλυφθούν κατά τα πρώτα στάδια της νόσου.

8) Θεραπεία CAR-T-cell

Οι κυτταρικές θεραπείες CAR-T-cell, περιλαμβάνουν την αφαίρεση και τη γενετική τροποποίηση των κυττάρων του ανοσοποιητικού, που ονομάζονται Τ κύτταρα, από ασθενείς με καρκίνο. Τα αλλαγμένα κύτταρα στη συνέχεια παράγουν πρωτεΐνες που ονομάζονται χιμαιρικοί υποδοχείς αντιγόνων (CARs). Αυτά μπορούν να καταστρέψουν τα καρκινικά κύτταρα. Στο περιοδικό Nature, επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια ανακοίνωσαν ότι δύο από τα πρώτα άτομα που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με CAR-T-cell θεραπεία ήταν ακόμα σε ύφεση 12 χρόνια μετά.

9) Καταπολέμηση του καρκίνου του παγκρέατος

Ο καρκίνος του παγκρέατος είναι ένας από τους πιο θανατηφόρους καρκίνους. Σπάνια διαγιγνώσκεται πριν αρχίσει να εξαπλώνεται και έχει ποσοστό επιβίωσης μικρότερο από 5% για πέντε χρόνια. Στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο, οι επιστήμονες ανέπτυξαν ένα τεστ που εντόπισε το 95% των πρώιμων καρκίνων του παγκρέατος σε μια μελέτη. Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο Nature Communications Medicine, εξηγεί πώς οι βιοδείκτες σε εξωκυτταρικά κυστίδια – σωματίδια που ρυθμίζουν την επικοινωνία μεταξύ των κυττάρων – χρησιμοποιήθηκαν για την ανίχνευση του καρκίνου του παγκρέατος, των ωοθηκών και της ουροδόχου κύστης στα στάδια I και II.

10) Ένα δισκίο για να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού

Ένα φάρμακο που θα μπορούσε να μειώσει στο μισό τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου του μαστού στις γυναίκες δοκιμάζεται από την Εθνική Υπηρεσία Υγείας της Αγγλίας (NHS). Θα διατεθεί σε σχεδόν 300.000 γυναίκες που θεωρούνται ότι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του μαστού, ο οποίος είναι ο πιο κοινός τύπος καρκίνου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το φάρμακο, που ονομάζεται αναστροζόλη, μειώνει το επίπεδο των οιστρογόνων που παράγουν οι γυναίκες αναστέλλοντας το ένζυμο αρωματάση. Έχει ήδη χρησιμοποιηθεί για πολλά χρόνια ως θεραπεία καρκίνου του μαστού, αλλά τώρα έχει επαναχρησιμοποιηθεί ως προληπτικό φάρμακο. «Αυτό είναι το πρώτο φάρμακο που επαναχρησιμοποιήθηκε μέσω ενός παγκόσμιου κορυφαίου νέου προγράμματος για να μας βοηθήσει να αξιοποιήσουμε πλήρως τις δυνατότητες των υπαρχόντων φαρμάκων σε νέες χρήσεις για να σώσουμε και να βελτιώσουμε περισσότερες ζωές στο NHS», λέει η Διευθύνουσα Σύμβουλος του NHS, Amanda Pritchard.

Πηγές:
weforum.org/

Πηγή: iatronet.gr,

https://eefam.gr/deka-iatrikes-ekselikseis-enischyoun-ti-machi-kata-tou-karkinou/?idU=1&utm_source=newsletter_1673&utm_medium=email&utm_campaign=2024&auid=35811

Καρκίνος: ‘Ερευνα σε 185 χώρες για 36 μορφές του

Περισσότερα από 35 εκατομμύρια νέα περιστατικά καρκίνου αναμένεται να προκύψουν έως το 2050, από τα εκτιμώμενα 20 εκατομμύρια το 2022, σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC), ενός εξειδικευμένου κλάδου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ).

Η αύξηση αυτή αντανακλά τόσο τη γήρανση του πληθυσμού όσο και την παγκόσμια αύξησή του, καθώς και τη μεγαλύτερη έκθεση των ανθρώπων σε παράγοντες κινδύνου. Ο καπνός, το αλκοόλ και η παχυσαρκία είναι βασικοί παράγοντες, μαζί με την ατμοσφαιρική ρύπανση που αναμένεται να οδηγήσουν στην αύξηση των νέων περιστατικών καρκίνου.

Οι πλουσιότερες χώρες αναμένεται να έχουν τη μεγαλύτερη απόλυτη αύξηση του καρκίνου, με επιπλέον 4,8 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις να προβλέπονται το 2050.

Ωστόσο, οι χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος εκτιμάται ότι θα δουν την υψηλότερη αναλογική αύξηση του καρκίνου, ενώ η θνησιμότητα προβλέπεται να διπλασιαστεί.

Οι εκτιμήσεις από το Παγκόσμιο Παρατηρητήριο Καρκίνου της IARC βασίζονται στα δεδομένα από 185 χώρες, ενώ καλύπτουν 36 διαφορετικές μορφές καρκίνου.

Την ίδια στιγμή, άλλη έρευνα του ΠΟΥ από 115 χώρες, έδειξε ότι η πλειονότητα  των κρατών δεν χρηματοδοτεί επαρκώς τις υπηρεσίες προτεραιότητας για τον καρκίνο και την παρηγορητική φροντίδα ως μέρος της καθολικής υγειονομικής κάλυψης.

Συνήθεις καρκίνοι παγκοσμίως

Δέκα τύποι καρκίνου αποτελούσαν συλλογικά περίπου τα δύο τρίτα των νέων περιπτώσεων και των θανάτων παγκοσμίως το 2022, ανέφερε η IARC.

Ο καρκίνος του πνεύμονα ήταν η πιο συχνά εμφανιζόμενη μορφή παγκοσμίως, με 2,5 εκατομμύρια νέες περιπτώσεις. Αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 12 τοις εκατό όλων των νέων περιπτώσεων και το 18,9 τοις εκατό των θανάτων, που αντιστοιχεί σε 1,8 εκατομμύρια άτομα, καθιστώντας τον κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο.

Ο καρκίνος του μαστού κατέλαβε τη δεύτερη θέση ως προς την εμφάνιση, με 2,3 εκατομμύρια περιπτώσεις παγκοσμίως ή 11,6 τοις εκατό, αλλά αντιπροσώπευε το 6,9 τοις εκατό των θανάτων.

Άλλοι συχνά εμφανιζόμενοι καρκίνοι ήταν ο καρκίνος του παχέος εντέρου, του προστάτη και του στομάχου.

Ο καρκίνος του παχέος εντέρου ήταν η δεύτερη κύρια αιτία θανάτου από τη νόσο, ακολουθούμενος από τον καρκίνο του ήπατος, του μαστού και του στομάχου.

Ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας ήταν ο όγδοος πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος παγκοσμίως, η ένατη κύρια αιτία θανάτου από τη νόσο και η πιο συχνή ασθένεια στις γυναίκες σε 25 χώρες, πολλές από τις οποίες βρίσκονται στην υποσαχάρια Αφρική.

Ανισότητες και επενδύσεις

Οι εκτιμήσεις της IARC – που εκδόθηκαν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου στις 4 Φεβρουαρίου – αποκάλυψαν επίσης εντυπωσιακές ανισότητες, ιδιαίτερα στον καρκίνο του μαστού.

Μία στις 12 γυναίκες που κατοικούν στις πλουσιότερες χώρες θα διαγνωστεί με τη νόσο στη διάρκεια της ζωής της και μία στις 71 θα πεθάνει από αυτήν, ανέφερε ο Οργανισμός. Ωστόσο, αν και μόνο μία στις 27 γυναίκες στις φτωχότερες χώρες θα λάβει θετική διάγνωση καρκίνου του μαστού, μία στις 48 θα πεθάνει.

Αυτές οι γυναίκες «διατρέχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνουν από τη νόσο λόγω καθυστερημένης διάγνωσης και ανεπαρκούς πρόσβασης σε ποιοτική θεραπεία», δήλωσε η Δρ Isabelle Soerjomataram, Αναπληρώτρια Επικεφαλής του Κλάδου Επιτήρησης Καρκίνου στο IARC.

Η έρευνα του ΠΟΥ, αποκάλυψε επίσης σημαντικές παγκόσμιες ανισότητες στις παρεχόμενες υπηρεσίες για τον καρκίνο. Για παράδειγμα, οι χώρες υψηλότερου εισοδήματος είχαν έως και επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να συμπεριλάβουν υπηρεσίες που σχετίζονται με τον καρκίνο του πνεύμονα στα πακέτα παροχών υγείας τους.

Πηγές:
https://news.un.org/en/story/2024/02/1146127

Πηγή: iatronet.gr

Καινοτομία και καρκίνος: Εκατομμύρια ζωές σώθηκαν χάρη στις εφευρέσεις – Η συμβολή της Ελλάδας

Αυτό αναφέρεται σε ανακοίνωση του Οργανισμού Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας, με αφορμή τα ευρήματα της μελέτης που δημοσιεύτηκε ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Καρκίνου (4 Φεβρουαρίου) ενώ σημειώνεται ότι η μελέτη ολοκληρώνεται από μια διαδικτυακή πλατφόρμα του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (ΕΓΔΕ) ελεύθερης πρόσβασης, η οποία απλοποιεί την πρόσβαση από την ερευνητική κοινότητα στον τομέα αυτό.

Η μελέτη διαπιστώνει ότι περισσότερες από 140.000 εφευρέσεις για την καταπολέμηση του καρκίνου έχουν αποκαλυφθεί στο κοινό σε έγγραφα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας τα τελευταία 50 χρόνια και περισσότερες από 5 εκατομμύρια ζωές σώθηκαν, μόνο στην ΕΕ, χάρη στις εφευρέσεις στην ογκολογία.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του ΟΒΙ, η Ελλάδα συνέβαλε σε αυτή την εξέλιξη τα τελευταία 20 χρόνια με την εγγραφή 79 διεθνών οικογενειών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας από εταιρείες και ερευνητικές εγκαταστάσεις της χώρας. Η χώρα κατατάσσεται 22η μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών και 41η παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο συχνότερος τύπος για τους άνδρες και ο καρκίνος του μαστού ο συχνότερος για τις γυναίκες, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Γενικότερα, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το European Cancer Information System (ECIS), το 31% των ανδρών και το 25% των γυναικών αναμένεται να διαγνωστούν με καρκίνο στην Ευρωπαϊκή Ένωση πριν από την ηλικία των 75 ετών.

Η μελέτη που ξεκίνησε από το ΕΓΔΕ έχει ως στόχο να παράσχει στις κυβερνήσεις και στην κοινότητά της καινοτομίας πληροφορίες σχετικά με την κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας των τεχνολογιών κατά του καρκίνου παγκοσμίως. Περιγράφει πού και ποιες ήταν οι πιο πρόσφατες εξελίξεις στο συγκεκριμένο τομέα. Η μελέτη ολοκληρώνεται από μια διαδικτυακή πλατφόρμα του EPO, ελεύθερης πρόσβασης, η οποία απλοποιεί την πρόσβαση από την ερευνητική κοινότητα στον τομέα αυτό, μέσω των τεχνικών πληροφοριών που περιέχονται στα διπλώματα ευρεσιτεχνίας τους, χρησιμοποιώντας προκαθορισμένες αναζητήσεις βάσεων δεδομένων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.

Ο πρόεδρος του ΕΓΔΕ Αντόνιο Καμπίνος δήλωσε: «Η πλατφόρμα που εγκαινιάζουμε σήμερα μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στον περιορισμό της ασθένειας του καρκίνου, ενδυναμώνοντας τους επιστήμονες με τεχνικές πληροφορίες και διορατικότητα για να προωθήσουν την έρευνά τους και να τους υποστηρίξουν στην προώθηση νέων τεχνολογιών που μπορούν να σώσουν ζωές. Εδώ στην Ευρώπη, είμαστε στη δεύτερη θέση όσον αφορά την ανάπτυξη τεχνολογιών που σχετίζονται με τον καρκίνο, αλλά σαφώς μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα, πρέπει να κάνουμε περισσότερα – ειδικά αν λάβουμε υπόψη ότι προβλέπεται αύξηση του αριθμού των διαγνώσεων καρκίνου τα επόμενα χρόνια».

Καινοτομίες, διάγνωση και θεραπεία

Σύμφωνα με τη νέα μελέτη του ΕΓΔΕ, οι Ηνωμένες Πολιτείες ηγούνται στην καινοτομία που σχετίζεται με τον καρκίνο παγκοσμίως, με σχεδόν το 50% όλων των IPFs από το 2002 έως το 2021 να αποδίδονται σε αιτούντες από τις ΗΠΑ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έρχεται στη δεύτερη θέση με μερίδιο 18%, ακολουθούμενη από την Ιαπωνία με 9%. Πιο πρόσφατα, η Κίνα έχει κάνει σημαντικά βήματα στον τομέα, με μεγάλη συμβολή στον παγκόσμιο τοπίο της καινοτομίας για τον καρκίνο. Στην Ευρώπη, η Γερμανία έχει διατηρήσει τη θέση της ως ηγετική χώρα προέλευσης στην καινοτομία που σχετίζεται με καινοτομίες κατά του καρκίνου, ως πρωτοπόρος τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Το Ηνωμένο Βασίλειο αναδείχθηκε γρήγορα ως ο δεύτερος μεγαλύτερος συνεισφέρων. Η Γαλλία, η Ελβετία και οι Κάτω Χώρες έχουν επίσης επιδείξει σταθερή αύξηση στην καινοτομία που σχετίζεται με τον καρκίνο, καταλαμβάνοντας την τρίτη, τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα.

Οι προσπάθειες για την καταπολέμηση του καρκίνου έχουν ενισχυθεί χάρη στις νέες και βελτιωμένες τεχνολογίες για τη θεραπεία και τη διάγνωση αυτών των ασθενειών. Οι ανακαλύψεις στις ανοσοθεραπείες και τις γονιδιακές θεραπείες έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο. Μεταξύ 2015 και 2021, ο αριθμός των IPFs στην ανοσοθεραπεία υπερδιπλασιάστηκε, ενώ η γονιδιακή θεραπεία διπλασιάστηκε κατά την ίδια περίοδο. Έχει σημειωθεί σημαντική αύξηση της διεθνούς δραστηριότητας κατοχύρωσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στον τομέα της διάγνωσης του καρκίνου, ιδίως στις υγρές βιοψίες (πχ. δείγματα αίματος). Οι IPFs στην υγρή βιοψία πενταπλασιάστηκαν. Ήταν λίγο πάνω από 500 το 2012, και έγιναν πάνω από 2300 το 2021. ‘Αλλες νέες εξελίξεις στην πληροφορική της υγειονομικής περίθαλψης επικεντρώθηκαν στην χρήση προηγμένων τεχνικών επεξεργασίας εικόνας και αλγορίθμων μηχανικής μάθησης για την βελτίωση της ακρίβειας και της αποτελεσματικότητας της ανίχνευσης και διάγνωσης του καρκίνου.

Πανεπιστήμια και δημόσια ερευνητικά κέντρα

Ο τρόπος με τον οποίο αυτές οι καινοτομίες φτάνουν στην αγορά αλλάζει. Η μελέτη επισημαίνει επίσης μια πιθανή μετατόπιση τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία, οι δημόσιοι ερευνητικοί οργανισμοί και οι νεοσύστατες επιχειρήσεις διαδραματίζουν ολοένα και σημαντικότερο ρόλο. Έχουν συμβάλλει καθοριστικά σχεδόν στο ένα τρίτο των IPFs που σχετίζονται με τον καρκίνο μεταξύ 2002-2021, αντιπροσωπεύοντας το 26% όλων των IPFs από αιτούντες της ΕΕ και το 35% των IPFs από αιτούντες των ΗΠΑ, ξεπερνώντας σημαντικά τη μέση συμβολή τους σε όλες τις τεχνολογίες. Το INSERM και το CNRS της Γαλλίας ξεχωρίζουν ως βασικοί κόμβοι για την καινοτομία κατά του καρκίνου, καταλαμβάνοντας την τρίτη και έβδομη θέση παγκοσμίως κατά την πιο πρόσφατη πενταετή περίοδο, 2017-2021. ‘Αλλοι αξιοσημείωτοι συνεισφέροντες μεταξύ των κορυφαίων υποψηφίων περιλαμβάνουν φαρμακευτικές εταιρείες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη, εστιάζοντας κυρίως σε καινοτόμες θεραπείες για τον καρκίνο, ενώ αρκετές εταιρείες, όπως η Philips, η Siemens και η Fujifilm ειδικεύονται στη διάγνωση.

Νέα πλατφόρμα και εργαλεία για τη διευκόλυνση επενδύσεων

Η νέα δωρεάν διαδικτυακή πλατφόρμα, «Τεχνολογίες καταπολέμησης του καρκίνου» αναπτύχθηκε από εμπειρογνώμονες του ΕΓΔΕ, σε συνεργασία με 10 εθνικά γραφεία διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας στην Ευρώπη. Το εργαλείο παρουσιάζει πάνω από 130 σύνολα δεδομένων σε τέσσερα γενικά θέματα:

  • πρόληψη και έγκαιρη ανίχνευση
  • διάγνωση
  • θεραπείες και
  • ευεξία και μετέπειτα φροντίδα.

Η πλατφόρμα περιλαμβάνει όχι μόνο τις 140.000 εφευρέσεις στις οποίες βασίστηκε η μελέτη, αλλά και πολλές άλλες.

Σημειώνεται ότι, αυτή είναι η τέταρτη πλατφόρμα από το ΕΓΔΕ, μετά από εκείνες για τον κορονοϊό, τις τεχνολογίες καθαρής ενέργειας και την πυρόσβεση δασικών εκτάσεων.

Επιπλέον, για να βοηθήσει στην ανάπτυξη και εμπορευματοποίηση νέων τεχνολογιών για την καταπολέμηση του καρκίνου, το ΕΓΔΕ επικαιροποιεί το δωρεάν εργαλείο του «Deep Tech Finder», το οποίο χαρτογραφεί σχεδόν 8000 νεοσύστατες επιχειρήσεις από όλη την Ευρώπη με αιτήσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Αυτό, όπως υπογραμμίζεται, βοηθά τους επενδυτές και τους δυνητικούς εταίρους να βρουν ευρωπαϊκές νεοσύστατες επιχειρήσεις με πολύτιμες νέες τεχνολογίες καρκίνου στον τομέα της βαθιάς τεχνολογίας.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πηγή: news4health.gr

Καρκίνος των ωοθηκών: Σημαντική αύξηση της επιβίωσης με τις νεότερες θεραπείες

Περίπου το 1.1 % των γυναικών θα διαγνωσθούν με καρκίνο των ωοθηκών σε κάποια στιγμή στη ζωή τους. Ευτυχώς η θνητότητα μειώνεται κατά 2.8% κάθε έτος κατά τα τελευταία έτη.

Πιο συγκεκριμένα, η επιβίωση έχει επιμηκυνθεί αρκετά τα τελευταία έτη αφού η 5ετής επιβίωση που άγγιζε μόλις το 35% την προηγούμενη δεκαετία πλέον αφορά πάνω από 50% των ασθενών.

Οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής (Νοσοκομείο Αλεξάνδρα) της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ Θάνος Δημόπουλος (τ. Πρύτανης ΕΚΠΑ, Καθηγητής Ογκολογίας – Αιματολογίας), Δρ. Μαρία Καπαρέλου (Παθολόγος – Ογκολόγος) και Αγγελική Ανδρικοπούλου, συνοψίζουν τα νεότερα δεδομένα.

Η θεραπεία τoυ καρκίνου ωοθηκών στα αρχικά στάδια είναι χειρουργική με ολική υστερεκτομή μετά εξαρτημάτων, διερεύνηση όλης της κοιλίας, επιπλεκτομή, λεμφαδενεκτομή και κυτταρολογική εξέταση ασκιτικού υγρού.

Στις περισσότερες περιπτώσεις μετά το χειρουργείο ενδείκνυται η επικουρική θεραπεία με συνδυασμό πακλιταξέλης και καρβοπλατίνης.

Ωστόσο, εάν η νόσος δεν είναι δυνατόν να εξαιρεθεί πλήρως από την αρχή, πλέον είναι δυνατή η εισαγωγική χημειοθεραπεία με βάση την πλατίνα και η χειρουργική αντιμετώπιση σε δεύτερο χρόνο με παρόμοια αποτελέσματα συνολικής επιβίωσης όπως έχει φανεί από μελέτες (CHORUS trial, EORTC 55971).

Συνεπώς, ασθενείς σταδίου III-IV που δεν είναι δυνατόν να επιτύχουν μέγιστη κυτταρομείωση κατά το πρωτογενές χειρουργείο υποβάλλονται σε τρεις κύκλους εισαγωγικής χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα και εν συνεχεία σε ενδιάμεση κυτταρομείωση (interval debulking).

Καρκίνος των ωοθηκών, οι νεότερες θεραπείες

Πλέον, μία σύγχρονη τεχνική που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια του χειρουργείου είναι η τεχνική HIPEC (Hyperthermic Intraperitoneal Chemotherapy – διεγχειρητική υπέρθερμη ενδοπεριτοναϊκή χημειοθεραπεία) για την αποστείρωση της κοιλιάς από περιτοναϊκές εμφυτεύσεις μη ορατές με γυμνό μάτι.

Κατά την τεχνική αυτή χορηγείται χημειοθεραπευτικό φάρμακο στην κοιλιά σε υψηλές θερμοκρασίες (42-43 βαθμοί Κελσίου) για διάρκεια 30-90 λεπτών αφού προηγουμένως έχει αφαιρεθεί όλη η μακροσκοπικά ορατή νόσος.

Η τεχνική αυτή διενεργείται από κατάλληλα εκπαιδευμένους χειρουργούς και σε εξειδικευμένα κέντρα. Βάσει των κατευθυντήριων οδηγιών, η HIPEC έχει ένδειξη σε ασθενείς που έχουν λάβει εισαγωγική χημειοθεραπεία και υποβάλλονται σε ενδιάμεση κυτταρομείωση (IDS) ενώ διερευνάται και ο ρόλος της στη δεύτερη χειρουργική επέμβαση κατά την πρώτη υποτροπή.

Στις νέες θεραπευτικές εξελίξεις περιλαμβάνεται η θεραπεία με αναστολείς των PARP πρωτεϊνών που έχουν μέγιστο όφελος στους ασθενείς με μεταλλάξεις στα BRCA γονίδια και με έλλειψη στο σύστημα επιδιόρθωσης βλαβών του DΝA, τον ομόλογο ανασυνδυασμό (homologous recombination, HR).

Είναι πλέον γνωστό πως μία στις δύο γυναίκες με καρκίνο ωοθηκών παρουσιάζουν ανεπάρκεια του ομόλογου ανασυνδυασμού ενώ μία στις τέσσερεις γυναίκες θα φέρει μετάλλαξη στα γονίδια BRCA1/2 είτε κληρονομική είτε επίκτητη.

Μετά την ολοκλήρωση της πρώτης γραμμής χημειοθεραπείας με βάση την πλατίνα ενδείκνυται η χορήγηση θεραπείας συντήρησης με τους PARP αναστολείς Niraparib και Olaparib σε ασθενείς με προχωρημένο (σταδίου FIGO III και IV) υψηλού βαθμού κακοήθειας επιθηλιακό καρκίνο των ωοθηκών. Με βάση την μελέτη PAOLA-1, η θεραπεία συντήρησης με Olaparib σε συνδυασμό με αντιαγγειογενετική θεραπεία με bevacizumab έχει έγκριση ως θεραπεία συντήρησης μετά την πρώτη γραμμής θεραπείας σε ασθενείς με ανεπάρκεια του ομόλογου ανασυνδυασμού (Homologous Recombination Deficiency) είτε ως αποτέλεσμα μετάλλαξης BRCA1/2 είτε ως αποτέλεσμα γενωμικής αστάθειας.

Σε ασθενείς που φέρουν BRCA1/2 μετάλλαξη η θεραπεία συντήρησης με Olaparib έχει έγκριση ως μονοθεραπεία μετά το πέρας της πρώτης γραμμής θεραπείας με βάση την πλατίνα με βάση τη μελέτη SOLO-1. Η θεραπεία συντήρησης με Niraparib έχει έγκριση σε όλες τις ασθενείς σταδίου FIGO III/IV ανεξαρτήτως ανεπάρκειας του ομόλογου ανασυνδυασμού με βάση τη μελέτη PRIMA που έδειξε όφελος στο συνολικό πληθυσμό.

Τέλος, μία νέα εξέλιξη στον καρκίνο ωοθηκών αποτελεί ένα νέο φάρμακο το mirvetuximab soravtansine, που αποτελεί ένα σύζευγμα αντισώματος-φαρμάκου (ADC) που στοχεύει έναν υποδοχέα στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων.

Το φάρμακο αυτό στοχεύει τον υποδοχέα του φολικού οξέος α (Folate receptor alpha, FRα) που αξιολογείται με ειδικό τεστ εγκεκριμένο από τον FDA. Με βάση τη μελέτη Study 0417 το mirvetuximab soravtansine έλαβε επιταχυνόμενη έγκριση σε ασθενείς με πλατινοανθεκτική υποτροπή της νόσου και θετική έκφραση του υποδοχέα FRα.

Το ποσοστό ανταπόκρισης στους ασθενείς αυτούς ήταν 31.7% ενώ η μέση διάρκεια ανταπόκρισης ήταν 6.9 μήνες. Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαίωσε και η μελέτη MIRASOL που έδειξε όφελος τόσο ως προς το διάστημα ελεύθερο προόδου νόσου όσο και ως προς τη συνολική επιβίωση στους ασθενείς αυτούς έναντι της χημειοθεραπείας.

Πηγή: healthstories.gr